Opodatkowanie przychodów uzyskanych z tytułu najmu nieruchomości położonej w Bułgarii.
Podatniczka jest polskim rezydentem podatkowym. W 2025 roku uzyskała przychód z najmu prywatnego nieruchomości położonej w Bułgarii, od którego zapłaciła podatek w Bułgarii. Jednocześnie w Polsce osiąga przychody z najmu opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym (PIT-28). Podatniczka pyta,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe w części dotyczącej obowiązku wykazania w Polsce przychodów uzyskanych w Bułgarii oraz metody unikania podwójnego opodatkowania i nieprawidłowe w części dotyczącej właściwego zeznania rocznego.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 6 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani centrum interesów życiowych oraz gospodarczych znajduje się w Polsce.
W 2025 roku uzyskała Pani dochód z tytułu najmu nieruchomości położonej na terytorium Bułgarii. Nieruchomość ta była wynajmowana w ramach najmu prywatnego (poza działalnością gospodarczą). Łączny przychód uzyskany z tego tytułu wyniósł (…) EUR.
Zgodnie z przepisami prawa podatkowego obowiązującymi w Bułgarii rozliczyła Pani ten dochód w Bułgarii oraz zapłaciła podatek dochodowy w wysokości (…) EUR. Zapłata podatku została udokumentowana poprzez złożenie deklaracji podatkowej oraz dokonanie płatności na rzecz właściwego organu podatkowego w Bułgarii.
Jednocześnie w 2025 roku uzyskiwała Pani dochody z najmu na terytorium Polski. Dochody te opodatkowuje Pani w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i składa zeznanie PIT-28. W zeznaniu PIT-28 nie ma możliwości wykazania dochodów uzyskanych za granicą, w szczególności dochodów z najmu poza terytorium Polski.
Ma Pani wątpliwości co do prawidłowego sposobu rozliczenia dochodu uzyskanego w Bułgarii na gruncie polskiego prawa podatkowego, w szczególności w zakresie właściwego zeznania podatkowego oraz sposobu uwzględnienia podatku zapłaconego za granicą. Podczas konsultacji w organie podatkowym uzyskała Pani informację, że powinna Pani wykazać jedynie podatek zapłacony za granicą, bez wykazywania samego dochodu. Stanowisko to budzi Pani wątpliwości i chciałaby Pani uzyskać jego potwierdzenie w drodze interpretacji indywidualnej.
Pytania
1. W jakim zeznaniu podatkowym powinna Pani wykazać dochód z najmu nieruchomości położonej na terytorium Bułgarii uzyskany w 2025 roku – czy w zeznaniu PIT-28, czy w innym zeznaniu podatkowym, a jeżeli w innym – to w jakim konkretnie?
2. Czy ma Pani obowiązek wykazania w Polsce dochodu uzyskanego w Bułgarii w kwocie (…) EUR, a jeżeli tak – to czy powinien być wykazany jako przychód czy dochód oraz w jaki sposób należy dokonać jego przeliczenia na złote polskie?
3. Czy podatek dochodowy zapłacony w Bułgarii w wysokości (…) EUR podlega odliczeniu od podatku należnego w Polsce, a jeżeli tak – to w jaki sposób powinien zostać wykazany w zeznaniu podatkowym?
4. Czy prawidłowe jest niewykazywanie dochodu z najmu nieruchomości położonej w Bułgarii w zeznaniu PIT-28?
5. Czy w Pani sytuacji powinna Pani złożyć dodatkowe zeznanie podatkowe w Polsce (inne niż PIT-28), a jeżeli tak – to jakie i w jaki sposób powinna Pani rozliczyć w nim dochód zagraniczny?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem dochód uzyskany z najmu na terytorium Bułgarii nie powinien być wykazywany w zeznaniu PIT-28, ponieważ zeznanie to dotyczy wyłącznie przychodów opodatkowanych ryczałtem uzyskiwanych na terytorium Polski.
Zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy Polską a Bułgarią dochód z nieruchomości podlega opodatkowaniu w państwie, w którym nieruchomość jest położona, czyli w Bułgarii. Jednocześnie, jako polski rezydent podatkowy, podlega Pani w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów, z uwzględnieniem postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
W związku z powyższym uważa Pani, że dochód uzyskany w Bułgarii powinien zostać wykazany w Polsce w zeznaniu podatkowym właściwym dla dochodów opodatkowanych według skali podatkowej, tj. w zeznaniu PIT-36. Dochód ten powinien zostać przeliczony na złote polskie według właściwego kursu, a podatek zapłacony w Bułgarii powinien podlegać odliczeniu od podatku należnego w Polsce zgodnie z metodą proporcjonalnego odliczenia.
W konsekwencji uważa Pani, że brak jest podstaw do wykazywania tego dochodu w zeznaniu PIT-28, natomiast istnieje obowiązek jego wykazania w odrębnym zeznaniu podatkowym składanym w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Niemniej jednak, mając na względzie art. 4a ustawy, ocena czy osoba fizyczna podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
W przedmiotowej sprawie, zastosowanie mają przepisy Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Bułgarii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 11 kwietnia 1994 r. (Dz. U. z 1995 r. nr 137, poz. 679) zmienionej Obwieszczeniem Ministra Spraw Zagranicznych z 5 sierpnia 2020 r. o sprostowaniu błędów (Dz. U. z 2020 r. poz. 1416), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisanej przez Polskę oraz przez Bułgarię w dniu 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”).
Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. Umowy:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie, w zakresie dochodu lub zysków z majątku osiąganych ze źródeł znajdujących się tylko w tym Państwie.
W myśl art. 4 ust. 2 ww. Umowy:
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 tego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony w sposób następujący:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania;
b) jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ona silniejsze powiązania osobiste lub gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
c) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym Państwie, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
d) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
e) jeżeli miejsca zamieszkania nie można określić zgodnie z postanowieniami liter od a) do d) niniejszego ustępu, to właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Odnosząc się do przychodów uzyskanych z najmu nieruchomości położonej w Bułgarii konieczne jest zastosowanie art. 6 ust. 1 umowy polsko-bułgarskiej, zgodnie z którym:
Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego, włączając dochód z eksploatacji gospodarstwa rolnego lub leśnego, położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. umowy:
Określenie "majątek nieruchomy" posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa tego Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których stosuje się przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, budynków, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji pokładów mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki i barki oraz statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.
W myśl natomiast art. 6 ust. 3 umowy polsko-bułgarskiej:
Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiąganego z bezpośredniego użytkowania, najmu, jak również z każdego innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego.
Użyty w art. 6 ust. 1 Umowy zwrot „może być opodatkowany w tym drugim państwie” oznacza, że o tym czy dochód będzie tam opodatkowany zdecyduje wyłącznie dane państwo, którego prawa taki zapis dotyczy i które z prawa do opodatkowania takich dochodów może zrezygnować. Określenie „może być opodatkowany” nigdy nie zezwala podatnikowi na wybór miejsca opodatkowania, lecz daje możliwość opodatkowania dochodu danemu państwu, gdy jego wewnętrzne prawo przewiduje takie opodatkowanie, czyli jest to przywilej danego państwa a nie podatnika. Równocześnie, powyższe oznacza brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez państwo, w którym położony jest majątek nieruchomy.
Wobec powyższego, dochód z najmu nieruchomości położonej w Bułgarii podlega opodatkowaniu zarówno w państwie położenia majątku będącego źródłem dochodu, tj. w Bułgarii, jak i w państwie rezydencji, tj. w Polsce.
W celu uniknięcia dwukrotnego opodatkowania tego samego dochodu należy zastosować przewidzianą w umowie polsko-bułgarskiej metodę unikania podwójnego opodatkowania.
Równolegle z przepisami umów o unikaniu podwójnego opodatkowania są stosowane przepisy Konwencji MLI (Konwencja MLI nie działa jak protokół zmieniający). W praktyce przepisy Konwencji MLI mają pierwszeństwo przed regulacjami umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (tzn. jeśli przepisy umowy będą sprzeczne z przepisami Konwencji MLI, to przepisy Konwencji MLI będą miały zastosowanie jako akt późniejszy).
W celu uniknięcia podwójnego opodatkowania należy zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania wynikającą z art. 24 ust. 1 umowy polsko-bułgarskiej, zgodnie z którym:
Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, to pierwsze wymienione Państwo zwolni, z uwzględnieniem postanowień ustępu 2, taki dochód lub majątek od opodatkowania. Jednakże przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby może zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był tak właśnie zwolniony z opodatkowania.
Na mocy postanowień Konwencji MLI art. 24 ust. 1 umowy polsko-bułgarskiej został zastąpiony przez art. 5 ust. 6 Konwencji MLI. Stosownie do art. 5 ust. 6 Konwencji MLI:
W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Umawiającym się Państwie] uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami [Umowy] mogą być opodatkowane przez [drugie Umawiające się Państwo] (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez [drugie Umawiające się Państwo] wyłącznie z powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium [drugiego Umawiającego się Państwa] [Umawiające się Państwo] zezwoli na:
i) odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w [drugim Umawiającym się Państwie];
ii) odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od majątku zapłaconemu w [drugim Umawiającym się Państwie].
Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub majątek, które mogą być opodatkowane w [drugim Umawiającym się Państwie].
Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem [Umowy] dochód uzyskany lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Umawiającym się Państwie] jest zwolniony z opodatkowania w [Umawiającym się Państwie], wówczas [Umawiające się Państwo] może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pani osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W 2025 roku uzyskała Pani dochód z tytułu najmu nieruchomości położonej na terytorium Bułgarii. Nieruchomość ta była wynajmowana w ramach najmu prywatnego (poza działalnością gospodarczą). Zgodnie z przepisami prawa podatkowego obowiązującymi w Bułgarii rozliczyła Pani ten dochód w Bułgarii oraz zapłaciła podatek dochodowy. Jednocześnie w 2025 roku uzyskiwała Pani dochody z najmu na terytorium Polski.
Wobec tego – jak wynika z wcześniejszych rozważań – na gruncie umowy polsko-bułgarskiej, dochód z nieruchomości położonej w Bułgarii podlega opodatkowaniu zarówno w Bułgarii ze względu na położenie tam majątku (nieruchomości) będącego źródłem dochodu, jak i w państwie rezydencji, tj. w Polsce. W celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w Polsce z tytułu rozliczenia takich dochodów za rok podatkowy 2025 powinna Pani zastosować art. 5 ust. 6 Konwencji MLI, który zastąpił art. 24 ust. 1 umowy polsko-bułgarskiej.
Zatem, do przychodów, które Pani uzyskała w roku 2025 z tytułu najmu nieruchomości położonej w Bułgarii, znajdzie zastosowanie metoda proporcjonalnego odliczenia, o której mowa w art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
Na podstawie art. 27 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Stosownie do treści art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Z przytoczonych powyżej przepisów prawnych wynika zatem, że przychody z najmu kwalifikowane do przychodów ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):
Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1a tej ustawy:
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
Z kolei wysokość stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych została przez ustawodawcę ustalona w art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy:
Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
Zgodnie z art. 12 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Przepisy art. 27 ust. 8-9a ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień - w terminie do dnia 20 stycznia następnego roku podatkowego.
W myśl art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Podatnicy są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie według ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym; zeznanie złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
Zeznaniem, o którym mowa w ww. przepisie jest PIT-28, czyli zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
W celu obliczenia ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych powinna Pani uwzględniać otrzymane lub postawione do Pani dyspozycji pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu nieruchomości położonej w Bułgarii (art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne).
Zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
Jak wynika z przedstawionego wcześniej art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku zastosowania metody proporcjonalnego odliczenia, od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
Podsumowując zgodnie z zapisami polsko-bułgarskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dochód z najmu nieruchomości położonej w Bułgarii podlega opodatkowaniu zarówno w Bułgarii, jak i w Polsce. W przypadku Bułgarii podwójnego opodatkowania unika się z zastosowaniem metody proporcjonalnego odliczenia. W przypadku zastosowania metody proporcjonalnego odliczenia, od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizycznych przychody z najmu prywatnego (tj. poza działalnością gospodarczą) podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Zatem opodatkowaniu ryczałtem podlega przychód a nie dochód. Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
Przychody uzyskane z tytułu najmu prywatnego nieruchomości położonej w Bułgarii podlegają wykazaniu w zeznaniu rocznym PIT-28.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo