Interpretacja 0112-KDWL.4011.68.2026.1.TW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 27 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym polskim w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U.2026 poz. 592, dalej skrót ustawa PIT).

Wnioskodawca zbył nieruchomość mieszkalną przed upływem 5 lat od końca roku, w którym było nabycie i chce skorzystać z ulgi na cele mieszkaniowe przeznaczając środki ze sprzedaży na wkład własny zakupionej nieruchomości mieszkalnej oraz remont i wykończenie tej nieruchomości w celu dostosowania jej do potrzeb mieszkaniowych. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą przepisów odnoszących się do wydatkowania na cele własne mieszkaniowe środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości prywatnej, mieszkalnej przed upływem 5 lat liczonych od końca roku, w którym miało miejsce nabycie. Dotyczą one zbycia nieruchomości oznaczonej jako C oraz wydatkowania środków na cele mieszkaniowe tj. na nieruchomość oznaczoną we wniosku jako nieruchomość D.

W celu przedstawienia pełnego obrazu sytuacji opisano pełny stan faktyczny poniżej obejmujący również nieruchomości oznaczone we wniosku jako A oraz B, które nie są przedmiotem niniejszego wniosku oraz zapytania.

Wnioskodawca sprzedał nieruchomość A mieszkalną, po upływie 5 lat liczonych od końca roku, w którym nastąpiło nabycie i przeznaczył przychód ze sprzedaży na wkład własny do kredytu w związku z zakupem nieruchomości B. Wnioskodawca nie rozliczył sprzedaży nieruchomości A z uwagi na upływ ustawowego terminu 5-letniego i fakt niepodlegania tej sprzedaży opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Nieruchomość zakupiona następnie przez Wnioskodawcę, dla potrzeb niniejszego wniosku oznaczona jako nieruchomość B, stanowiła budynek mieszkalny – dom jednorodzinny położony w (…). Budowa tego domu mieszkalnego realizowana była przez dewelopera w ramach inwestycji oznaczonej jako (…). Deweloper odpowiedzialny za realizację inwestycji związanej z nieruchomością B pod wieloma względami oszukał Wnioskodawcę i jego żonę, więc starali się oni wypowiedzieć umowę deweloperską, w międzyczasie spłacając zaciągnięty na tą nieruchomość kredyt hipoteczny. Niestety wypowiedzenie umowy nie było możliwe.

Wnioskodawca nabył prawo własności tego domu wraz z żoną, 28 listopada 2024 r. na podstawie aktu notarialnego. Między małżonkami obowiązuje ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej.

Wnioskodawca z uwagi na problemy z deweloperem, nie zamieszkał w domu – nieruchomości B. Jednakże Wnioskodawca miał podpisaną umowę z firmą wykończeniową na realizację prac remontowych i wykończeniowych w nieruchomości B. Do prac wykończeniowych, z uwagi na okoliczności, nigdy nie doszło. W nieruchomości, której roboty te miały dotyczyć, czyli nieruchomości B położonej w (…) prace te nie były wykonane, ale wpłacony był zadatek do firmy na poczet tych prac. Wnioskodawca nie chcąc stracić wpłaconego zadatku porozumiał się z firmą budowlaną, która zgodziła się ten zadatek wpłacony przez Wnioskodawcę przeznaczyć na poczet nowej nieruchomości i realizacji prac wykończeniowych w nowej inwestycji mieszkaniowej.

Sprzedaż nieruchomości oznaczonej jako B, położonej w (…) nastąpiła przez Wnioskodawcę i jego żonę w dniu 29 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca wraz z żoną sprzedali nieruchomość B po roku od jej nabycia. Z tego tytułu Wnioskodawca wraz z małżonką złożyli zeznania podatkowe PIT-39 i rozliczyli należny podatek (fakt rozliczenia tej nieruchomości nie jest przedmiotem niniejszego wniosku).

Ponadto, w 2024 roku Wnioskodawca wraz z bratem sprzedali nieruchomość C, którą otrzymali tytułem darowizny od rodziców. Z tej sprzedaży wnioskodawca osiągnął przychód podlegający opodatkowaniu z uwagi na brak upływu 5-letniego okresu wskazanego w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wykazał w formularzu PIT-39 składanym za 2024 rok.

Jesienią 2024 roku Wnioskodawca wraz z żoną znaleźli mieszkanie (nieruchomość D położona w (…)) i podpisali umowę deweloperską oraz starali się o kredyt na jego zakup. Znaczną część kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości C (otrzymanej z bratem w darowiźnie) Wnioskodawca przeznaczył na wkład własny do kredytu na nieruchomość D, którą nabył wspólnie z żoną. W akcie notarialnym wskazane jest, że te pieniądze pochodzą z jego majątku własnego. Wnioskodawca wszedł w posiadanie tego mieszkania – nieruchomości D – pod koniec sierpnia 2025, natomiast przeniesienie własności aktem notarialnym nastąpiło 30 marca 2026 r.

Wnioskodawca opłacił (…) zł od lipca 2025 do końca sierpnia 2025 przelewami firmie wykończeniowej, na co zostały wystawione paragony przez wykonawcę. Pozostałe późniejsze kwoty płacone były przez Wnioskodawcę gotówką, co potwierdzają pokwitowania KP wydane mu przez wykonawcę robót. Opłacenie firmy wykonawczej było konieczne, ponieważ Wnioskodawca wraz z żoną zarezerwowali z firmą wykończeniową terminy wcześniej, a z ustaleń z deweloperem wynikała możliwość zakończenia budowy mieszkań (w tym mieszkania D) w maju. Niestety, w związku z pozwoleniami i problemami dewelopera, przeniesienie własności było możliwe dopiero w marcu 2026 r.

Wnioskodawca podpisał również aneks do umowy z firmą wykończeniową, przenosząc zobowiązanie do realizacji prac remontowo-wykończeniowych z nieruchomości B w (…) na nieruchomość D położoną w (…). Firma w umowie gwarantuje prace takie jak: rozbiórka ścian, wybudowanie ścian, zakup płytek, wykonanie podłóg, wykonanie tynków i malowanie wraz z materiałami, wykonanie białego montażu. Na całość prac remontowo-wykończeniowych Wnioskodawca wraz z żoną przeznacza ponad (…) tys. zł. Umowa przewiduje (…) zł za prace remontowo-wykończeniowe, ale do tego do tego doliczane są dodatkowe koszty za montaż tapet, wykonanie lepszej podłogi, przeróbki hydrauliczne i elektryczne. Część należności firmie budowlanej jest płacona gotówką, część przelewami. Na wszystko wystawiane były pokwitowania, a na wydatkowane środki jest poparcie w umowach i aneksie, przelewach oraz w korespondencji mailowej z pracownikami firmy. Jesienią 2025 r. zaczęły się prace wykończeniowe w mieszkaniu D, które trwały jeszcze w 2026 r.

Wnioskodawca z tytułu rozliczenia nieruchomości oznaczonej jako C, otrzymanej w udziale z bratem w darowiźnie, chciałby wydatki ponoszone na wykończenie nieruchomości D i wyremontowanie jej w celu zamieszkania w niej wraz z żoną i dziećmi uznać za wydatki poniesione na cele własne mieszkaniowe, które pozwolą mu na skorzystanie z tzw. ulgi mieszkaniowej w podatku dochodowym. Sprzedaż ww. nieruchomości nie odbywała się w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Pytania

1.  Czy pieniądze uzyskane ze sprzedanej nieruchomości C (otrzymanej w darowiźnie) i wydatkowane na cele własne mieszkaniowe w postaci prac remontowo-wykończeniowych związanych z przystosowaniem mieszkania deweloperskiego do zamieszkania w nim przez Wnioskodawcę wraz z małżonką, w opisanym stanie faktycznym będą stanowiły wydatki na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy wydatki na cele remontowo-wykończeniowe, ponoszone przez Wnioskodawcę w opisanym stanie faktycznym mogą być udokumentowane innymi niż faktury dokumentami – potwierdzeniami przelewów do umowy zawartej z firmą budowlaną, żeby mogły być uznane za dokumentujące ich poniesienie przez Wnioskodawcę, które uprawnią go do potraktowania ich jako wydatki na własne cele mieszkaniowe?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy pieniądze uzyskane ze sprzedanej nieruchomości C (otrzymanej w darowiźnie) i wydatkowane na cele własne mieszkaniowe w postaci prac remontowo-wykończeniowych związanych z przystosowaniem mieszkania deweloperskiego do zamieszkania w nim przez Wnioskodawcę wraz z małżonką, w opisanym stanie faktycznym, będą stanowiły wydatki na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na cele remontowo-wykończeniowe, ponoszone przez Wnioskodawcę w opisanym stanie faktycznym mogą być udokumentowane potwierdzeniami przelewów z rachunku bankowego Wnioskodawcy do umowy zawartej z firmą budowlaną, żeby mogły być uznane za dokumentujące ich poniesienie przez Wnioskodawcę, które uprawnią go do potraktowania ich jako wydatki na własne cele mieszkaniowe.

Ustawodawca nie wskazał jednoznacznego katalogu dokumentów , które są wymagane dla celów uznania, że poniesiony został wydatek na cele własne mieszkaniowe. W szczególności ustawodawca nie określił, że muszą być to faktury wystawiane przez firmy budowlane. W związku z tym Wnioskodawca uważa, że posiadana przez niego umowa wraz z aneksem na prace wykończeniowe mieszkania kupionego wraz z potwierdzeniami przelewu oraz potwierdzeniami KP stanowi zasób wystarczających dowodów do wykazania przeznaczenia środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepis w Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, jest m.in.:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Wskazany wyżej przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu do opodatkowania. Sprzedaż, wraz z bratem, nieruchomości otrzymanej przez Wnioskodawcę jako C, uzyskanej w drodze umowy darowizny od jego rodziców w 2024 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy PIT i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy PIT, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przepisy precyzyjnie wskazują również jak ustalany jest przychód ze sprzedaży nieruchomości. Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy PIT, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Natomiast za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6d ustawy PIT, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy PIT, wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W związku z tym, że Wnioskodawca nie płacił podatku od spadków i darowizn, gdyż nabywając nieruchomość od rodziców korzystał ze zwolnienia wynikającego z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn i nie czynił on nakładów na zbywaną nieruchomość C, koszty uzyskania przychodów w jego sytuacji nie występują, zatem cały dochód (równy przychodowi) zasadniczo powinien opodatkować podatkiem 19% od osiągniętego dochodu.

Wnioskodawca stosownie do treści art. 30e ust. 4 ustawy PIT, w terminie ustawowym złożył zeznanie PIT-39 po zakończeniu roku podatkowego, w którym zbył nieruchomość, oraz wykazał dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy PIT.

Wnioskodawca ma świadomość, że w związku z treścią art. 30e ust. 7 ww. ustawy, w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

W związku z obowiązującą tzw. ulgą mieszkaniową, dochód ze sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Z powyższego wynika, że wydatkowanie w sytuacji Wnioskodawcy całości przychodu na własne cele mieszkaniowe w czasie wyznaczonym przez ww. przepis powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku od osiągniętego dochodu.

Cele mieszkaniowe, na które mogą być przeznaczone środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostały wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy PIT. Stosownie do treści tego przepisu, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na m.in.:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

-     położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Ponadto, zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy PIT wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

Przepis art. 21 ust. 25a ustawy PIT ma więc kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na modernizację nieruchomości mieszkalnej D, od dewelopera, która wymagała wyremontowania i prac wykończeniowych, żeby móc w niej zamieszkać, a którą Wnioskodawca zakupił wraz z żoną w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, były ponoszone przed nabyciem formalnym tej nieruchomości na podstawie aktu własności w marcu 2026 r.

Dodatkowo zgodnie z art. 21 ust. 26 ustawy PIT, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1)  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub

2)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

-     przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ww. ustawy, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymaga więc przeznaczenia przychodu ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na preferowane przez ustawodawcę cele. Wnioskodawca cele te spełnił przeznaczając przychód uzyskany ze sprzedaży na nabycie nieruchomości D oraz prace remontowe w niej w celu dostosowania jej do zamieszkania jego wraz z żoną i dziećmi. Wnioskodawca przeznaczył środki uzyskane ze sprzedaży w czasie ustawowo na to wyznaczonym, liczonym jako 3 lata pełne kalendarzowe od roku, w którym sprzedał nieruchomość C podlegającą rozliczeniu w podatku dochodowym.

Ponadto, w ww. przepisach nie jest wprost uregulowany sposób udokumentowania wydatków na cele mieszkaniowe. Oznacza to, że każdy dowód potwierdzający poniesienie wydatków, który jednoznacznie wskazuje na nabywcę określonych dóbr i usług, kwalifikowanych jako cele mieszkaniowe na podstawie ustawy może być uznany za umożliwiający skorzystanie z ulgi mieszkaniowej. Wnioskodawca dysponuje dokumentami potwierdzającymi nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność oznaczonego we wniosku jako D oraz przeznaczeniem pieniędzy na wkład własny do kredytu zaciągniętego na tą nieruchomość oraz co istotne we wniosku na zapłatę za usługi remontowe i wykończeniowe firmie budowlanej. Dostosowanie nieruchomości zakupionej od dewelopera do zaspokojenia przez nią potrzeb mieszkaniowych polega na wykonaniu tynkowania, malowania ścian, sufitów, wykonania podłóg, przebudowania ścian według potrzeb, montaż armatury łazienkowej i kuchennej. Zakupiony przez Wnioskodawcę lokal mieszkalny nie jest nieruchomością przeznaczoną do dalszej odsprzedaży ani nie jest nabyty w celach rekreacyjnych.

Potwierdzające poniesione wydatki przelewy z rachunku bankowego Wnioskodawcy oraz pokwitowania KP otrzymane od wykonawcy usług wraz z umową i aneksem do niej, według Wnioskodawcy są wystarczającymi dowodami, które potwierdzają, że poniósł wydatki na własne cele mieszkaniowe.

Do celów mieszkaniowych, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania z omawianego zwolnienia, ustawodawca, w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zakwalifikował m.in. wydatki na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego lokalu mieszkalnego.

Stosując więc do prawidłowego dokumentowania wydatków mieszkaniowych przepisy ogólne wynikające z art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm. t.j.).

W myśl art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Zatem, organ podatkowy dla celów podatkowych weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego uprawniony jest żądać od podatników udowodnienia poniesienia wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł.

Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, paragony, umowy, akt notarialny, pokwitowania wpłat KP, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą w sposób wiarygodny potwierdzić.

Zatem wskazane we wniosku wydatki wraz z ich sposobem udokumentowania, poniesione przez Wnioskodawcę przed formalnym nabyciem aktem notarialnym własności nieruchomości mieszkalnej D, mieszczą się w kategorii wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy PIT i pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że aktualny publikator ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa to: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.