Interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.1052.2025.2.ŻR

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług, jest:

• nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni,
• nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni,
• prawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

• zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni,

• zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni,
• zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 grudnia 2025 r. (data wpływu 8 grudnia 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest pielęgniarzem, wykonującym zawód medyczny. Prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w formie indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarskiej. W tym zakresie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca posiada:

• specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa ratunkowego,
• specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa psychiatrycznego.

Na podstawie umowy cywilnoprawnej z uczelnią państwową, Wnioskodawca chce prowadzić zajęcia dydaktyczne dla studentów kierunku Ratownictwo medyczne na studiach drugiego stopnia (magisterskich), prowadzonych w systemie dziennym.

Zakres zajęć obejmuje:

• prowadzenie wykładów teoretycznych dotyczących zastosowania psychiatrii w ratownictwie medycznym,
• prowadzenie praktyk zawodowych dla studentów na oddziale psychiatrycznym.

Zajęcia te stanowią element programu studiów, który jest określony w standardach kształcenia dla zawodu ratownika medycznego, zatwierdzonych przez ministra właściwego ds. szkolnictwa wyższego. Studenci kierunku Ratownictwo medyczne zdobywają kwalifikacje zawodowe niezbędne do wykonywania zawodu ratownika medycznego, a udział w zajęciach dydaktycznych prowadzonych przez Wnioskodawcę jest obowiązkową częścią toku studiów.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy finansowane jest ze środków budżetowych (publicznych) przeznaczonych na działalność dydaktyczną uczelni państwowej.

W uzupełnieniu wniosku na poszczególne pytania Organu wskazał Pan odpowiednio:

1.  Czy jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to proszę wskazać, od kiedy?

Nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT.

2.  Czy usługi dydaktyczne objęte zakresem wniosku będą usługami w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

Tak. Świadczone przez Pana usługi dydaktyczne stanowią usługi kształcenia w systemie szkolnictwa wyższego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy o VAT, gdyż są wykonywane na rzecz uczelni wyższej i stanowią część programu studiów.

3.  Czy jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1043 ze zm.)? Jeśli tak, to:

a.  czy usługi dydaktyczne objęte zakresem wniosku, będzie Pań świadczył jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe?

b.  czy usługi dydaktyczne objęte zakresem wniosku, będą objęte wpisem do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy z 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe?

Nie jest Pan jednostką systemu oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe. Nie prowadzi Pan szkoły ani placówki oświatowej. Świadczy Pan usługi dydaktyczne wyłącznie jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą.

Nie. Usługi świadczy Pan na rzecz uczelni publicznej na podstawie umowy cywilnoprawnej jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie jako jednostka systemu oświaty.

Nie. Usługi, które Pan świadczy, dotyczą studiów wyższych i praktyk zawodowych studentów uczelni medycznych, które nie podlegają wpisowi do ewidencji działalności oświatowej. Kształcenie na poziomie akademickim nie wymaga takiego wpisu.

4.  Czy ww. usługi dydaktyczne objęte zakresem wniosku będzie Pan świadczył jako uczelnia, jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk lub instytut badawczy?

Nie. Usługi świadczy Pan jako osoba prowadząca działalność gospodarczą. Nie jest Pan uczelnią, jednostką naukową PAN lub instytutem badawczym. Pana usługi są jednak świadczone na rzecz uczelni publicznej, co jest kluczowe dla zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 26.

5.  Czy jest Pan podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług lub § 3 ust. 1 pkt 13 lub 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832)?

Według Pana, tak.

6.  Czy ww. usługi dydaktyczne objęte zakresem wniosku będą usługami w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług?

Tak, są kształceniem zawodowym. Prowadzone zajęcia służą zdobyciu i utrzymaniu kwalifikacji zawodowych ratownika medycznego - zawodu regulowanego. Realizuje Pan obowiązkowe treści programowe z zakresu psychiatrii klinicznej, zachowań suicydalnych, interwencji kryzysowej oraz pracy z pacjentem agresywnym, które są wymagane w standardach kształcenia (załącznik nr 8 rozporządzenia). To klasyczne kształcenie zawodowe zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a.

7.  Czy nabyte w trakcie przedmiotowych usług dydaktycznych umiejętności pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników tych szkoleń (beneficjentów końcowych) i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych?

Tak. Umiejętności dotyczą bezpośrednio wykonywania zawodu ratownika medycznego - w części dotyczącej zdrowia psychicznego, stanów nagłych psychiatrycznych i interwencji kryzysowych. Zajęcia, które Pan prowadzi, są wymagane do uzyskania dyplomu i prawa wykonywania zawodu.

8.  Czy usługi dydaktyczne objęte zakresem wniosku, prowadzone będą w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach? Jeśli tak, to proszę wskazać dokładną podstawę, tj. konkretne przepisy (artykuł, paragraf) wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają?

Tak. Zajęcia są realizowane według ściśle określonych reguł wynikających z:

·      ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

·      rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 lipca 2019 r. w sprawie standardów kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, farmaceuty, pielęgniarki, położnej, diagnosty laboratoryjnego, fizjoterapeuty i ratownika medycznego - załącznika nr 8 (standard kształcenia dla zawodu ratownika medycznego),

·      programu zajęć i praktyk są zatwierdzone przez uczelnię publiczną i nadzorowane przez właściwe organy.

9.  Czy dla ww. usług dydaktycznych, objętych zakresem wniosku, jest Pan podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe?

Nie. Tego rodzaju akredytacja dotyczy szkół i placówek oświatowych, nie uczelni ani podmiotów prowadzących zajęcia akademickie. Nie jest ona wymagana do prowadzenia zajęć na uczelni wyższej.

10.  Czy ww. usługi dydaktyczne, objęte zakresem wniosku, będą finansowane ze środków publicznych? Jeśli tak, to proszę wskazać:

a.  czy ww. usługi będą finansowane w 100% ze środków publicznych?

b.  czy ww. usługi będą finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych?

c.   czy będzie Pan posiadał stosowną dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania ww. usług będą środki publiczne?

Tak. Uczelnia publiczna finansuje działalność dydaktyczną z dotacji budżetowej, a studenci studiów stacjonarnych nie ponoszą opłat za kształcenie. Wynagrodzenie wypłacane Panu przez uczelnię pochodzi ze środków publicznych, co spełnia kryterium art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c.

11.  Czy usługi dydaktyczne, objęte zakresem wniosku, będzie Pan świadczył jako główny wykonawca czy podwykonawca?

Tak. Umowę dydaktyczną zawiera Pan bezpośrednio z uczelnią, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nie jest Pan podwykonawcą.

12.  Czy świadczone przez Pana usługi dydaktyczne, będą usługami podstawowymi czy usługami ściśle związanymi z usługą podstawową?

Tak. Usługi które Pan świadczy, stanowią rdzeń procesu kształcenia i są obowiązkową częścią programu studiów. Nie są usługami pomocniczymi.

13.  Z jaką usługą podstawową świadczoną przez Pana lub podmiot zlecający będą one związane?

Z usługą podstawową uczelni, jaką jest kształcenie studentów kierunku Ratownictwo Medyczne w celu uzyskania kwalifikacji zawodowych w zawodzie regulowanym.

14.  Czy świadczona przez Pana usługa podstawowa, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT? Jeśli tak, to na podstawie jakiego przepisu ustawy o podatku od towarów i usług?

Tak. Usługa podstawowa korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b oraz art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a.

15.  Czy usługi świadczone przez podmiot, na zlecenie którego będzie Pan świadczył ww. usługi objęte zakresem wniosku, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT? Jeśli tak, to proszę wskazać konkretną podstawę prawną zwolnienia.

Tak. Uczelnia publiczna realizuje działalność dydaktyczną, która jest czynnością niepodlegającą VAT lub zwolnioną z VAT.

16.  Czy świadczone usługi dydaktyczne objęte zakresem wniosku będą niezbędne do świadczenia przez Pana lub podmiot zlecający usługi podstawowej (usługi szkoleniowej) i w czym ta niezbędność się przejawia?

Tak. Zajęcia z psychiatrii oraz praktyki zawodowe są obowiązkowym elementem programu studiów i są niezbędne do uzyskania dyplomu ratownika medycznego.

17.  Czy głównym celem świadczonych przez Pana ww. usług objętych zakresem wniosku, będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia?

Nie. Usługi wykonuje Pan wyłącznie na rzecz uczelni, w ramach ustawowego programu kształcenia. Nie mają charakteru komercyjnego ani konkurencyjnego.

18.  Czy jest Pan podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych?

Nie.

19.  Czy w zakresie realizowanych usług dydaktycznych będzie Pan działał pod kontrolą właściwych instytucji państwa? Jeśli tak, to proszę wskazać na czym ta kontrola będzie polegała i czy będzie zapewniała jakość świadczeń oraz ich odpowiednią cenę?

Tak. Kształcenie studentów kierunków medycznych podlega nadzorowi:

·      uczelni,

·      Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego,

·      Ministerstwa Zdrowia (w zakresie standardów).

20.  Czy realizując określoną politykę edukacyjną będzie Pan działał w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe?

Tak. Realizuje Pan treści wynikające ze standardów kształcenia oraz efektów uczenia się określonych przez ministerialny akt wykonawczy.

21.  Czy w zakresie przedmiotowych usług dydaktycznych ma Pan dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania?

Nie. Treść zajęć, liczba godzin oraz formy są określone przepisami i programem studiów. Jedynie pracuje Pan w ramach narzuconych regulacji.

22.  Czy Pana działania w zakresie realizacji przedmiotowych usług wymagają akceptacji instytucji państwowych?

Tak. Program kształcenia wymaga zatwierdzenia przez właściwe organy uczelni, które działają na podstawie ustawy i pod nadzorem ministerstwa.

23.  Czy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan/będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to są/będą czynności?

Nie. Nie wykonuje Pan czynności wyłączających ze zwolnienia.

24.  Od kiedy prowadzi/zamierza prowadzić Pan zajęcia dydaktyczne objęte zakresem wniosku?

Prowadzenie zajęć rozpoczął Pan w październiku b.r. Zajęcia nie są ukończone, nie wystawiał Pan jeszcze faktury.

25.  Czy wartość sprzedaży z prowadzonej przez Pana działalności dydaktycznej (bez kwoty podatku VAT), w roku rozpoczęcia tej działalności przekroczyła/przekroczy kwotę 200.000 zł w proporcji do okresu jej prowadzenia w danym roku?

Nie.

26.  Czy przewidywana wartość sprzedaży z prowadzonej przez Pana działalności dydaktycznej za 2025 r. (bez kwoty podatku VAT), przekroczy kwotę 200.000 zł? Jeśli rok 2025 będzie rokiem rozpoczęcia ww. działalności, to czy przewidywana wartość sprzedaży z tej działalności dydaktycznej (bez kwoty podatku VAT), przekroczy kwotę 200.000 zł w proporcji do okresu jej prowadzenia w 2025 r.?

Nie.

Pytania

1.  Czy opisane usługi dydaktyczne świadczone przez Wnioskodawcę w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej na rzecz uczelni państwowej, polegające na prowadzeniu zajęć teoretycznych i praktyk zawodowych w zakresie psychiatrii dla studentów ratownictwa medycznego na studiach magisterskich, korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług?

2.  W przypadku uznania, że warunki lit. a nie zostały spełnione, czy usługi te mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług?

3.  W przypadku uznania, że warunki lit. a i c nie zostały spełnione, czy usługi te mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, z uwagi na fakt, że wartość sprzedaży usługi, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane usługi dydaktyczne korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT. Usługi te są bowiem usługami kształcenia zawodowego, gdyż służą przygotowaniu studentów kierunku Ratownictwo medyczne do wykonywania zawodu ratownika medycznego. Zajęcia realizowane są w ramach programu studiów, którego przebieg i treści określają przepisy prawa, a więc prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach (n. ustawie o szkolnictwie wyższym i nauce oraz przepisach wykonawczych).

Ad. 2

Alternatywnie, jeśli organ uznałby, że przesłanki lit. a nie zostały spełnione, to zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienie znajdzie zastosowanie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT. Zajęcia dydaktyczne finansowane są bowiem w całości ze środków publicznych - z budżetu uczelni państwowej, która otrzymuje środki z budżetu państwa na realizację działalności dydaktycznej. W konsekwencji, niezależnie od sposobu kwalifikacji (lit. a lub lit. c), świadczone przez Wnioskodawcę usługi dydaktyczne powinny korzystać ze zwolnienia z podatku VAT.

Ad. 3

W sytuacji niespełnienia przesłanek art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a lub lit. c, Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 z uwagi, że wartość sprzedaży usługi kształcenia zawodowego (lub przekwalifikowania zawodowego) nie przekroczyła w roku podatkowym poprzednim (ponieważ nie była prowadzona) ani obecnym kwoty 200 000 zł. Ponadto sprzedaż przez Wnioskodawcę usług wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 19 nie kumulują się z przedmiotową usługą kształcenia zawodowego (lub przekwalifikowania zawodowego).

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan dodatkowo:

Jednocześnie uważa Pan oraz podtrzymuje, że usługi będące przedmiotem wniosku:

·      stanowią usługi kształcenia w systemie szkolnictwa wyższego (art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy o VAT),

·      stanowią usługi kształcenia zawodowego w zawodzie regulowanym - ratownika medycznego (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a),

·      są finansowane ze środków publicznych (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c),

·      są prowadzone zgodnie z odrębnymi przepisami i standardami kształcenia określonymi w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 lipca 2019 r. w sprawie standardów kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, farmaceuty, pielęgniarki, położnej, diagnosty laboratoryjnego, fizjoterapeuty i ratownika medycznego (do zawodu ratownika medycznego zastosowanie ma załącznik nr 8),

·      są wykonywane przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje (dwie specjalizacje medyczne oraz wykształcenie pedagogiczne),

·      wartość sprzedaży usług w poprzednim roku podatkowym ani obecnym nie przekroczyła 200 000 zł.

Ponadto dodał Pan, że Wnioskodawca wykonuje zawód pielęgniarza - zawód medyczny regulowany - i posiada dwie specjalizacje: w dziedzinie ratownictwa medycznego oraz pielęgniarstwa psychiatrycznego. Jest to wykształcenie bezpośrednio związane z zakresem prowadzonych zajęć, które dotyczą psychiatrii, interwencji kryzysowej i postępowania w stanach nagłych.

Ponadto Wnioskodawca ukończył studia z zakresu pedagogiki, co świadczy o posiadaniu formalnych kwalifikacji dydaktycznych i metodycznych, umożliwiających profesjonalne prowadzenie zajęć dydaktycznych w szkolnictwie wyższym.

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi wykłady, zajęcia teoretyczne, praktyczne oraz praktyki zawodowe w podmiocie leczniczym na rzecz uczelni publicznej prowadzącej kierunek Ratownictwo Medyczne. Zajęcia te:

·      są elementem obowiązkowego programu studiów,

·      są realizowane w systemie szkolnictwa wyższego,

·      wynikają z przepisów prawa - rozporządzenia MNiSW z 26 lipca 2019 r., załącznik nr 8.

Uczelnia publiczna finansuje działalność dydaktyczną ze środków publicznych, co oznacza, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę również są finansowane ze środków publicznych (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c).

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy o VAT, zwolnione od VAT są: usługi kształcenia świadczone przez uczelnie lub inne podmioty, którym uczelnie powierzyły realizację kształcenia. Zatem Wnioskodawca wykonuje usługi właśnie jako podmiot, któremu uczelnia powierzyła prowadzenie zajęć dydaktycznych.

Dodatkowo zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a, zwolnione są usługi kształcenia zawodowego prowadzone:

·      w związku z zawodem regulowanym,

·      zgodnie z odrębnymi przepisami,

·      wymagane do uzyskania kwalifikacji zawodowych.

Wszystkie te przesłanki są spełnione, ponieważ:

·      ratownik medyczny jest zawodem regulowanym,

·      zakres zajęć wynika z przepisów,

·      praktyki są obowiązkowe,

·      zajęcia przygotowują do wykonywania tego zawodu.

Wreszcie, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c, zwolnione są usługi finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. W tym przypadku — finansowanie wynosi 100%.

Pana zdaniem, w obecnym stanie faktycznym nw. trzy zwolnienia działają jednocześnie:

• art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b - kształcenie w systemie szkolnictwa wyższego,

• art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a - kształcenie zawodowe w zawodzie regulowanym,
• art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c-finansowanie publiczne (100%).

Dlatego usługi Wnioskodawcy są zwolnione z VAT.

Ponadto, gdyby zdaniem organu skarbowego nie można było zastosować przynajmniej jednego z powyższych przepisów do udzielenia zwolnienia, możliwe jest posłużenie się art. 113 ust. 1 ustawy o podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest:

• nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni,

• nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni,
• prawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Z uregulowań zawartych w powołanym wyżej art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia.

Ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:

Powyższy przepis jest odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.

Należy wskazać na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 stycznia 2010 r. w sprawie C-473/08 Eulitz, w którym stwierdzono, że nauczyciele świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano także, że:

Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:

Przepis art. 43 ust. 17a ustawy stanowi, że:

Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.

Z powołanych przepisów art. 43 ust. 17 i art. 43 ust. 17a ustawy wynika, że zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 i art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe, jeżeli są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Wskazania przy tym wymaga, że możliwość skorzystania ze zwolnienia w odniesieniu do świadczenia usługi ściśle związanej z usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego wymaga spełnienia warunków wskazanych m.in. w wyroku z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College. Po pierwsze, zarówno główna działalność edukacyjna, jak i dostawa towarów lub świadczenie usług ściśle związane z tą działalnością muszą być wykonywane przez jeden z podmiotów, o których mowa w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE (por. pkt 34 wyroku Horizon College). Po drugie, świadczenie usług lub dostawa towarów ściśle związanych z czynnościami głównymi mogą korzystać ze zwolnienia tylko wtedy, jeżeli są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu (por. pkt 38 wyroku Horizon College). Po trzecie, świadczenie usług i dostawa towarów są wyłączone z zakresu zwolnienia, jeżeli ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej podatkiem VAT (por. pkt 42 wyroku Horizon College).

W świetle ww. wyroku zastosowanie zwolnienia z tytułu świadczenia usług lub dostawy towarów ściśle związanych z kształceniem zawodowym lub przekwalifikowaniem zawodowym wymaga w szczególności tego, ażeby podmiot dokonujący tej czynności można było uznać za odpowiedni podmiot prawa publicznego lub inną instytucję działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez dane państwo członkowskie (w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE). Podmiotem takim może być także podmiot, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 oraz w pkt 29 lit. a-c ustawy lub § 3 ust. 1 pkt 13 i pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r.

Zatem, zwolnienia dotyczące dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi kształcenia mają zastosowanie, jeżeli:

·      usługi te są niezbędne do wykonania usługi podstawowej,

·      podatnik świadczący usługi jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lub 29 ustawy lub § 3 ust. 1 pkt 13 lub 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r.,

·      głównym celem wykonania usług nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej rozporządzeniem:

Z kolei, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia:

W myśl § 3 ust. 8 ww. rozporządzenia:

Na podstawie § 3 ust. 9 ww. rozporządzenia:

Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy i § 3 rozporządzenia przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE Rady podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.

W tym kontekście wskazania wymaga – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Ponadto zaznaczenia wymaga, że 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, że:

Zauważyć trzeba – opierając się na powołanych regulacjach prawa unijnego – że definicja usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy. Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmują nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.

Warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Natomiast ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

W opisie sprawy wskazał Pan, że zamierz prowadzić zajęcia dydaktyczne dla studentów kierunku Ratownictwo medyczne na studiach drugiego stopnia (magisterskich), prowadzonych w systemie dziennym.

Zakres zajęć obejmuje:

• prowadzenie wykładów teoretycznych dotyczących zastosowania psychiatrii w ratownictwie medycznym,
• prowadzenie praktyk zawodowych dla studentów na oddziale psychiatrycznym.

Zajęcia te stanowią element programu studiów, który jest określony w standardach kształcenia dla zawodu ratownika medycznego, zatwierdzonych przez ministra właściwego ds. szkolnictwa wyższego. Studenci kierunku Ratownictwo medyczne zdobywają kwalifikacje zawodowe niezbędne do wykonywania zawodu ratownika medycznego, a udział w zajęciach dydaktycznych prowadzonych przez Wnioskodawcę jest obowiązkową częścią toku studiów. Nie jest Pan jednostką systemu oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe. Nie prowadzi Pan szkoły ani placówki oświatowej. Usługi świadczy Pan na rzecz uczelni publicznej na podstawie umowy cywilnoprawnej jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie jako jednostka systemu oświaty. Nie jest Pan uczelnią, jednostką naukową PAN lub instytutem badawczym.

Jak wynika z powołanych wyżej uregulowań, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, wskazania wymaga, że jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane przepisami. Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia na poziomie wyższym.

Zastosowanie zwolnienia z tytułu świadczenia usług lub dostawy towarów ściśle związanych z usługami, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy wymaga w szczególności tego, ażeby podmiot dokonujący tej czynności można było uznać za odpowiedni podmiot prawa publicznego lub inną instytucję działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez dane państwo członkowskie (w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE).

Zgodnie z art. 13 cześć A ust. 1 lit. i lit. j szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE. L Nr 145 str. 1 ze zm.; dalej: „szósta dyrektywa”), która została zastąpiona przez dyrektywę 2006/112/WE:

Art. 13 część A ust. 1 lit. i oraz lit. j szóstej dyrektywy odpowiadają w istocie przepisom art. 132 ust. 1 lit. i oraz lit. j dyrektywy 2006/112/WE. W polskiej wersji językowej wskazanych przepisów dyrektywy 2006/112/WE używane jest określenie: „kształcenie powszechne lub wyższe”.

Co do pojęcia „edukacja szkolna i uniwersytecka” użytego w art. 13 część A ust. 1 lit. j szóstej dyrektywy, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) wskazywał, że: „(…) pojęcie to nie ogranicza się jedynie do nauczania, które kończy się egzaminami w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu, ale obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w szkołach lub na uniwersytetach w celu poszerzenia wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem iż działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego” (wyrok z 28 stycznia 2010 r. w sprawie C-473/08 Ingenieurbüro Eulitz GbR Thomas und Marion Eulitz, pkt 29).

O ile przekazywanie wiedzy i umiejętności pomiędzy nauczycielem (wykładowcą) a uczniami lub studentami jest szczególnie istotnym elementem działalności edukacyjnej w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j szóstej dyrektywy, to na działalność edukacyjną składają się liczne elementy, które obok stosunków pomiędzy nauczycielem a uczniami obejmują również ramy organizacyjne instytucji, w której kształcenie się odbywa (wyrok w sprawie C‑473/08 Ingenieurbüro Eulitz GbR Thomas und Marion Eulitz, pkt 30 i 31).

W przypadku osób fizycznych świadczących usługi w zakresie przekazywania wiedzy, na podstawie umów o ich świadczenie zawieranych z uczelniami w ramach procesu kształcenia organizowanego przez te uczelnie, niewątpliwie warunek przedmiotowy jest spełniony. Usługi świadczone przez wykładowców stanowią usługi kształcenia (usługi w zakresie edukacji).

Nie jest natomiast spełniony warunek podmiotowy zwolnienia wskazany w lit. a i b ww. artykułu, tj. nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk, czy też instytutu badawczego.

W związku z brakiem wypełnienia ww. przesłanki, nie będzie Pan uprawniony do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy w zakresie usług objętych wnioskiem.

Przepisy krajowe, jak i europejskie, nie definiują usług „ściśle związanych”. Niemniej jednak, z art. 43 ust. 17 ustawy wynika, że nie dotyczą one usług, które nie są niezbędne do wykonania usługi podstawowej lub których głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął, że świadczenie usług lub dostawa towarów mogą być uznane za „ściśle związane” z działalnością edukacyjną, a przez to traktowane tak samo na gruncie podatkowym zgodnie z art. 13 część A ust. 1 lit. i Szóstej Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE) tylko, gdy mają one rzeczywiście charakter pomocniczy w stosunku do działalności edukacyjnej stanowiącej świadczenie główne (wyrok w sprawie Horizon College C-434/05). Z orzecznictwa Trybunału wynika, że określone świadczenie może być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego.

Zgodnie z ww. regulacjami zwolnienia dotyczące dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi (przykładowo kształcenia) mają zastosowanie, jeżeli:

·      usługi te są wykonywane przez podmiot korzystający ze zwolnienia przy świadczeniu usługi podstawowej,

·      usługi te są niezbędne do wykonania usługi podstawowej,

·      ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Możliwość skorzystania ze zwolnienia w odniesieniu do świadczonych przez Pana usług jako ściśle związanych z usługą kształcenia, wymaga jednak spełnienia warunków wskazanych m.in. w ww. wyroku w sprawie Horizon College. Po pierwsze, zarówno główna działalność edukacyjna, jak i dostawa towarów lub świadczenie usług ściśle związane z tą działalnością muszą być wykonywane przez jeden z podmiotów, o których mowa w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE (por. pkt 34 wyroku Horizon College). Po drugie, świadczenie usług lub dostawa towarów ściśle związanych z czynnościami głównymi mogą korzystać ze zwolnienia tylko wtedy, jeżeli są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu (por. pkt 38 wyroku Horizon College). Po trzecie, świadczenie usług i dostawa towarów są wyłączone z zakresu zwolnienia, jeżeli ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej podatkiem VAT (por. pkt 42 wyroku Horizon College).

Dodatkowego wyjaśnienia wymaga pierwsza przesłanka skorzystania ze zwolnienia. Zastosowanie zwolnienia z tytułu świadczenia usług lub dostawy towarów ściśle związanych z kształceniem, w tym kształceniem zawodowym lub przekwalifikowaniem zawodowym wymaga w szczególności tego, ażeby podmiot dokonujący tej czynności można było uznać za odpowiedni podmiot prawa publicznego lub inną instytucję działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez dane państwo członkowskie (w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE).

Jak wynika z przedstawionych okoliczności, nie jest Pan żadnym z podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, tzn. nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk, czy też instytutu badawczego. Nie jest więc Pan podmiotem, który co do zasady, świadczy usługi podstawowe zwolnione od podatku. Tak więc przesłanki do zwolnienia z opodatkowania świadczonych przez Pana usług, jako ściśle związanych z usługami kształcenia – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 w związku z art. 43 ust. 17 i ust. 17a ustawy – również nie będą spełnione.

Z powołanego powyżej art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach oświatowych.

Jak wyżej wskazałem, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową, umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku. Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że usługi, objęte zakresem wniosku, będzie Pan świadczył wyłącznie na podstawie umów zawieranych z Uczelnią. W opisie sprawy wskazał Pan bowiem, że na podstawie umowy cywilnoprawnej z uczelnią państwową, chce Pan prowadzić zajęcia dydaktyczne dla studentów kierunku Ratownictwo medyczne na studiach drugiego stopnia (magisterskich), prowadzonych w systemie dziennym. Usługi świadczy Pan na rzecz uczelni publicznej jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą.

Zatem nie świadczy Pan usług w zakresie prywatnego nauczania. Nie można bowiem stwierdzić, iż świadcząc usługi objęte zakresem wniosku, działa Pan we własnym imieniu i nauczanie to ma charakter prywatny, gdyż świadczy Pan ww. usługi na rzecz Uczelni i stroną zawieranych umów jest Uczelnia, a nie bezpośrednio studenci.

Analiza powyższego prowadzi więc do wniosku, że w rozpatrywanej sprawie nie spełnia Pan przesłanki przedmiotowej zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 27, zatem świadczone przez Pana usługi dydaktyczne, objęte zakresem wniosku nie będą mogły być objęte zwolnieniem od podatku na podstawie tego przepisu.

Z kolei, aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, usługi muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i muszą mieć na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, a dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:

• formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,

• na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,
• szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.

Uprawnienie do skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia przysługuje także usługom kształcenia i przekwalifikowania zawodowego, obejmującym nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem oraz mającym na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, które są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Opisane we wniosku usługi dydaktyczne nie będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Usługi studiów II stopnia świadczone przez Uczelnię, nie mogą być uznane jednocześnie za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego świadczone przez inny podmiot – przez Pana. Z wniosku bowiem wynika, że świadczy Pan przedmiotowe usługi na rzecz Uczelni, natomiast Uczelnia jako podmiot uprawniony w świetle powołanych przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce świadczy usługi kształcenia na poziomie wyższym korzystające ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, tym samym usługi świadczone przez Pana nie będą mogły być objęte zwolnieniem w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż powyższy przepis znajduje zastosowanie wyłącznie do usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, innych niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy (tj. spełniających przesłankę dotyczącą rodzaju świadczonych usług przy jednoczesnym spełnieniu jednej z przesłanek wymienionych w poz. a-c tego przepisu) oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. W przedmiotowej sprawie natomiast taka sytuacja nie występuje, gdyż świadczone przez Pana usługi nie stanowią usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, lecz są elementem kształcenia na poziomie wyższym świadczonego przez Uczelnię na rzecz studentów.

Tym samym, świadczone przez Pana usługi dydaktyczne nie wypełniają podstawowej przesłanki warunkującej zwolnienie z podatku określonej w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia, tj. nie są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, zatem nie będą korzystały ze zwolnienia na podstawie ww. przepisów.

Ponadto, w odniesieniu do ww. usług nie można uznać, że zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z dyspozycji cyt. uprzednio art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej polegające na konieczności ich prowadzenia przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Przesłanki, jakie muszą być spełnione do zastosowania zwolnienia od podatku opisanych we wniosku usług na podstawie wyżej wskazanego przepisu, to:

1)  świadczone usługi muszą być usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania,

2)  usługi te muszą być świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele.

Pierwsza z przesłanek oznacza, że dla objęcia zwolnieniem od podatku określonych usług kształcenia, konieczne jest, by usługi te mieściły się w zakresie definicji usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawartej w art. 44 Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Z przepisu tego wynika, że nauczanie takie ma pozostawać w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, a także polegać na uzyskaniu bądź uaktualnieniu wiedzy dla celów zawodowych. Co ważne, w przepisie tym wskazano, że czas trwania kursu nie ma znaczenia dla uznania usług za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania. Ponadto Dyrektywa wymienia w ww. przepisie art. 132 ust. 1 lit. i, usługi kształcenia powszechnego lub wyższego.

Dla oceny spełnienia drugiej z przesłanek, konieczne jest stwierdzenie, czy podmiot świadczący usługi kształcenia jest podmiotem prawa publicznego, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, lub inną instytucją uznaną za mającą podobne cele, o których mowa w tym przepisie. Zatem, z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy wynika wyraźnie, że dla objęcia zwolnieniem na podstawie tego przepisu określonych usług kształcenia, nie jest wystarczające, by usługi te były świadczone przez podmioty prawa publicznego; konieczne jest, by usługi te były świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego – a więc takie, których celem (zadaniem) jest świadczenie usług edukacyjnych.

Chcąc zatem dokonać oceny czy w zakresie świadczonych usług dydaktycznych, jest Pan inną instytucją działającą w dziedzinie edukacji, której cele uznane są przez państwo za podobne do celów podmiotów prawa publicznego realizujących zadania edukacyjne, należy przeanalizować charakter i zasady jego funkcjonowania.

Dokonując przedmiotowej analizy w pierwszej kolejności należy zdefiniować pojęcie „publiczny”. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują tego pojęcia a więc należy go interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego (www.sjp.pwn.pl) „publiczny” oznacza:

• dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości,

• dostępny lub przeznaczony dla wszystkich,
• związany z jakimś urzędem lub z jakąś instytucją nieprywatną.

Z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE wynika, że zwolnienie przez państwa członkowskie świadczonych usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania dotyczy podmiotów prawa publicznego lub innych instytucji działających w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Przepis ten ogranicza zatem grupę podmiotów, które mogą korzystać w danym państwie członkowskim ze zwolnienia świadczonych usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Z opinii Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z 15 stycznia 2009 r. w sprawie C-357/07, TNT Post UK Ltd The Queen przeciwko The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs wynika, że:

Ponadto w wyroku TSUE z dnia 28 listopada 2013 r. w sprawie C-319/12, Trybunał wskazał, że:

W opinii Trybunału, brzmienie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 dowodzi wyraźnie, że nie zezwala on państwom członkowskim na zwolnienie usług edukacyjnych wszystkich podmiotów prywatnych świadczących takie usługi, włącznie z tymi, których cele nie są podobne do celów rzeczonych podmiotów prawa publicznego.

Jak wynika z analizy art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, aby stwierdzić czy usługi kształcenia wykonywane przez dany podmiot podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie ww. przepisu konieczne jest stwierdzenie, czy mamy do czynienia z podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych, działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa, która ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizującym przy tym określoną politykę edukacyjną, dysponującym przy tym zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.

Dyrektywa VAT nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty świadczące wskazane powyżej usługi oraz warunków w jakich te podmioty działają.

Podmioty prawa publicznego powołane przez dane państwo do świadczenia usług edukacyjnych, szkoleniowych to nic innego jak podmioty – jednostki, których zarówno powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy, rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich regulacji (określonych przez dane państwo) zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to w Polsce podmioty te działają na podstawie konkretnych programów nauczania, zasad zatrudniania wykwalifikowanej kadry. Natomiast co do pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić odpowiednią infrastrukturę. Działania takich podmiotów podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie państwo musi mieć możliwość dokonania weryfikacji czy dany podmiot realizuje cele publiczne.

Skoro ze zwolnienia od podatku mogą korzystać również inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele jak podmioty prawa publicznego, należy uznać, że instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez podmioty prawa publicznego. Zatem podobne cele edukacyjne realizować będą podmioty, które świadczą usługi kształcenia zapewniające odpowiednią jakość, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego, a zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.

W wyroku z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że:

W ww. wyroku TSUE wskazał, iż w zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym zakresie swobodą uznania (wyroki: z dnia 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i Montecello, C‑498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z dnia 28 listopada 2013 r., MDDP, C‑319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).

W sprawie tej TSUE oparł swoje rozstrzygnięcie na braku spełnienia przez podmiot warunków określonych w przepisach krajowych. TSUE stwierdził bowiem, że:

Orzeczenie to potwierdza zatem, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma zastosowania.

Ponadto, jak wskazano – umiejscowienie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 112 w rozdziale „zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym” odnoszą się do czynności tzw. „użyteczności publicznej”. Wspólnym elementem tych usług (usługi pocztowe, służby zdrowia, opieka społeczna, usługi w dziedzinie religii) jest to, że zaspokajają one podstawowe potrzeby ludności oraz są świadczone przez podmioty nienastawione na osiągnięcie zysku.

Natomiast świadczone przez Pana usługi objęte zakresem wniosku trudno uznać za zaspokajające podstawowe potrzeby ludności, a tym bardziej jako wykonywane w interesie publicznym.

Zauważenia ponadto wymaga, że wykonuje Pan czynności na zlecenie Uczelni, a zatem działa Pan na zasadach komercyjnego podmiotu gospodarczego. Przy czym z wniosku nie wynika, aby prowadzona działalność w zakresie przedmiotowych usług nie była nastawiona na osiąganie zysku.

W rezultacie, biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, treść powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, Dyrektywy 2006/112/WE oraz wskazane powyżej orzeczenia TSUE stwierdzenia wymaga, że świadczone przez Pana usługi objęte zakresem wniosku - nie będą wykonywane na warunkach określonych art. 43 ust. 1 pkt 26, pkt 27 i pkt 29 oraz art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, w związku z czym nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie przepisów prawa krajowego ani prawa europejskiego.

Zatem Pana stanowisko w zakresie:

• pytania nr 1, tj. zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni,
• pytania nr 2, tj. zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni,

uznałem za nieprawidłowe.

Odnosząc się do kwestii objętej pytaniem nr 3, tj. zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni, wskazania wymaga, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Według art. 113 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:

Natomiast w myśl art. 113 ust. 10 ustawy:

Z kolei zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy stwierdzić należy, że ze zwolnienia od podatku określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 nie korzystają m.in. usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Jak wskazałem powyżej, świadczone przez Pana usługi edukacyjne objęte zakresem wniosku nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie przepisów prawa krajowego ani prawa europejskiego.

We wniosku wskazał Pan, że prowadzenie zajęć rozpoczął Pan w październiku 2025 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonuje Pan/nie będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie wykonuje Pan czynności wyłączających ze zwolnienia. Przewidywana wartość sprzedaży z działalności dydaktycznej (bez kwoty podatku VAT), nie przekroczy kwoty 200.000 zł w proporcji do okresu jej prowadzenia w 2025 r.

Mając powyższe na uwadze stwierdzam, że jeżeli przewidywana wartość Pana sprzedaży w roku podatkowym (tj. 2025) nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty 200.000 zł oraz – jak Pan wskazał – nie wykonuje/nie będzie Pan wykonywał czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, to będzie Pan mógł korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 9 w zw. z ust. 1 ustawy.

Zaznaczenia jednak wymaga, że jeżeli wartość Pana sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w 2025 r., przekroczy kwotę 200.000 zł lub w kolejnych latach wartość sprzedaży przekroczy kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, to zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Utraci Pan również prawo do zwolnienia w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3, tj. zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy usług dydaktycznych świadczonych na rzecz uczelni, uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Z tytułu złożenia niniejszego wniosku wniósł Pan opłatę w wysokości 160 zł (22.10.2025 r. kwotę 40 zł oraz 3.12.2025 r. kwotę w 120 zł). Natomiast niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie trzech zdarzeń, zatem należna opłata wynosi 120 zł (40 zł x 3 zdarzenia). W związku z tym, opłata w wysokości 40 zł zostanie zwrócona – stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej – na rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.