Interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.1119.2025.1.ŻR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie:

-     uznania, że Płatności Gwarancyjne, które Sprzedający jest zobowiązany wypłacić Kupującemu w związku z realizacją Umowy Gwarancyjnej, w tym potencjalny zwrot części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Kupującego na rzecz Sprzedającego nie stanowią wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywane przez Kupującego lub Sprzedającego i w rezultacie po stronie Kupującego lub Sprzedającego nie powstanie obowiązek rozliczenia podatku VAT należnego z tego tytułu,

-     braku obowiązku Kupującego do udokumentowania fakturą (fakturami) otrzymanych od Sprzedającego Płatności Gwarancyjnych.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

23 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 21 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

-     uznania, że Płatności Gwarancyjne, które Sprzedający jest zobowiązany wypłacić Kupującemu w związku z realizacją Umowy Gwarancyjnej, w tym potencjalny zwrot części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Kupującego na rzecz Sprzedającego nie stanowią wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywane przez Kupującego lub Sprzedającego i w rezultacie po stronie Kupującego lub Sprzedającego nie powstanie obowiązek rozliczenia podatku VAT należnego z tego tytułu,

-     braku obowiązku Kupującego do udokumentowania fakturą (fakturami) otrzymanych od Sprzedającego Płatności Gwarancyjnych,

-     prawa do odliczenia kwot podatku VAT naliczonego wynikających z faktur VAT wystawionych przez Kupującego dokumentujących ww. Płatności Gwarancyjne.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

A

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B

Opis stanu faktycznego

B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością … spółka komandytowa (dalej: „Nabywca” lub „Kupujący”) zawarła transakcję (dalej: „Transakcja”) polegającą na nabyciu od spółki A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Zbywca” lub „Sprzedający”) nieruchomości położonej w … przy ul. … zabudowanej budynkiem biurowo-usługowym „C” z garażem podziemnym (dalej: „Budynek”), budowlami oraz pozostałą infrastrukturą w celu prowadzenia działalności polegającej na wynajmie powierzchni w Budynku.

Przedmiot Transakcji (wraz z nabyciem innych związanych z gruntem lub Budynkiem składników majątkowych, w tym przejęciem praw i obowiązków z określonych umów) będzie dalej łącznie określany jako „Nieruchomość”.

Nabywca i Zbywca będą w dalszej części wniosku określani również łącznie jako „Zainteresowani” lub „Strony”.

Powierzchnie w Budynku przeznaczone są na wynajem podmiotom trzecim na cele biurowe, usługowe oraz pomocnicze. Budynek został oddany do użytkowania, a większość znajdujących się w nim powierzchni była już na moment dokonania Transakcji przedmiotem umów najmu zawartych przez Zbywcę (przedmiotem wynajmu są również miejsca parkingowe). W konsekwencji, w ramach Transakcji kupujący wstąpił w prawa i obowiązki Sprzedającego wynikające z umów najmu powierzchni w Budynku.

Nabywca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie odpłatnego wynajmu powierzchni komercyjnych w Budynku, która jest działalnością opodatkowaną VAT.

Mechanizm kalkulacji ceny za Nieruchomość oraz Umowa Gwarancji

Strony zawarły umowę sprzedaży Nieruchomości 7 listopada 2025 r. (dalej: „Umowa”). Zgodnie z ustaleniami komercyjnymi między Zainteresowanymi, cena sprzedaży Nieruchomości została skalkulowana w oparciu o założenie, że powierzchnia w Budynku będzie generowała wpływy z tytułu czynszu najmu w wysokości oczekiwanej przez Kupującego. Jest to uzasadnione praktyką rynkową, zgodnie z którą wartość danej nieruchomości, będącą podstawą ustalenia ceny, określa się w oparciu o dochody generowane przez tę nieruchomość, natomiast dochody te określane są w oparciu o nominalne kwoty czynszu oraz powierzchnię wynajmowaną. Odzwierciedla to specyfikę rynku nieruchomościowego w Polsce – Nabywca oczekuje, że Nieruchomość będzie w całości wynajęta i będzie generowała odpowiedni poziom dochodów zapewniający oczekiwaną przez Nabywcę kwotę zwrotu.

Ponieważ na dzień zawarcia Umowy część powierzchni w Budynku była niewynajęta (w efekcie czego nie generowała oczekiwanych przychodów), w celu zabezpieczenia interesów Kupującego, Zainteresowani zawarli – równocześnie z zawarciem Umowy – umowę gwarancji czynszowej (dalej: „Umowa Gwarancji”). Umowa Gwarancji ma na celu zapewnienie Kupującemu zakładanego poziomu przychodów z tytułu wynajmu powierzchni w Budynku, jakie powstałyby, gdyby całość powierzchni w Budynku była wynajmowana na założonych z góry warunkach (uwzględnionych w kalkulacji ceny sprzedaży Nieruchomości ustalonej w sposób wskazany powyżej).

Umowa Gwarancji została zawarta na podstawie zasady swobody kształtowania umów, w myśl art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071), zgodnie z którym, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Świadczenia z tytułu Umowy Gwarancji mają charakter wyrównania Kupującemu braku lub zmniejszonego poziomu uzyskiwanych przychodów z tytułu umów najmu zawartych w stosunku do Nieruchomości - do oczekiwanego poziomu przychodów, gdyby całość powierzchni w Budynku przeznaczona do wynajmu była wynajęta.

Powierzchnie, których dotyczy Umowa Gwarancji

Umowa Gwarancji dotyczy powierzchni w Budynku, które w dniu zawarcia Transakcji oraz w określonym czasie następującym po jej zawarciu nie były/nie będą wynajęte zgodnie z warunkami i zasadami określonymi w Umowie Gwarancji (lub będą wynajęte, jednak nie będą spełnione pewne, przewidziane w Umowie Gwarancji minimalne warunki zawartych umów najmu), określane jako „Niewynajęte Powierzchnie”. Zgodnie z Umową Gwarancji, Niewynajęte Powierzchnie oznaczają (Umowa Gwarancyjna zawiera szczegółową definicję Niewynajętych Powierzchni) pomieszczenia biurowe lub usługowe oraz miejsca parkingowe w Budynku, dla których nie jest spełniony co najmniej jeden z następujących warunków:

a)  Dla takiego pomieszczenia lub miejsca parkingowego podpisano tzw. „Istniejącą Umowę Najmu” (tj. umowę najmu istniejącą w dacie sprzedaży Nieruchomości), „Nową Umowę Najmu po Zamknięciu” (tj. umowę najmu, zawartą po dacie Transakcji przy wsparciu Sprzedającego) lub „Umowę Najmu Kupującego” (tj. umowę najmu zawartą przez Nabywcę z najemcą, który nie został mu przedstawiony przez Zbywcę); lub

b)  Najemca podpisał protokół zdawczo-odbiorczy na podstawie którego potwierdził, że przejmuje całość wynajmowanych pomieszczeń oraz wszystkie wynajmowane miejsca parkingowe (jeśli dotyczy); lub

c)  Najemca dostarczył wymagane zabezpieczenie (takie jak kaucja lub gwarancja bankowa, lub oświadczenie o poddaniu się egzekucji co do obowiązku zwrotu pomieszczeń, określone w odpowiedniej umowie najmu).

Po spełnieniu wszystkich warunków wskazanych powyżej w odniesieniu do danej Niewynajętej Powierzchni, taka powierzchnia co do zasady przestaje kwalifikować się jako Niewynajęta Powierzchnia dla celów Umowy Gwarancji od dnia spełnienia ostatniego z warunków.

Jednakże, w odniesieniu do powierzchni wynajętych na okres krótszy niż do końca okresu gwarancji (przewidzianego w Umowie Gwarancji), te powierzchnie, które wcześniej stanowiły Niewynajęte Powierzchnie, ponownie staną się Niewynajętymi Powierzchniami po wygaśnięciu na skutek upływu okresu najmu, pod warunkiem, że dzień wygaśnięcia odpowiedniej umowy najmu nastąpił w okresie gwarancji. Mechanizm ten nie ma zastosowania do powierzchni magazynowych w Budynku – takie powierzchnie, jeżeli w stosunku do nich ponownie spełnione będą warunki uznania ich za Niewynajęte Powierzchnie, to nie staną się na powrót Niewynajętymi Powierzchniami.

W przypadku wcześniejszego wypowiedzenia Istniejącej Umowy Najmu lub Nowej Umowy Najmu po Zamknięciu, z innego powodu niż upływ okresu najmu, na jaki umowa została zawarta, Niewynajęte Powierzchnie objęte Istniejącą Umową Najmu lub Nową Umową Najmu po Zamknięciu nie będą kwalifikowane jako Niewynajęte Powierzchnie na podstawie Umowy Gwarancji.

Zgodnie z Umową Gwarancji, nie są traktowane jako niewynajęte pomieszczenia, które w dacie zamknięcia Transakcji stanowiły Niewynajęte Powierzchnie, a które zostałyby wynajęte na podstawie Nowej Umowy Najmu po Zamknięciu, która powinna była zostać podpisana przez Nabywcę zgodnie z Umową Gwarancji, ale nie została podpisana z powodu naruszenia przez Nabywcę obowiązków wynikających z procedury wynajmu ustalonej przez Strony w ramach Umowy Gwarancji – innymi słowy są to powierzchnie, w stosunku do których Nabywca, z przyczyn leżących po jego stronie, nie podpisał przedstawionej mu Nowej Umowy Najmu po Zamknięciu (dalej: „Powierzchnie Uznane za Wynajęte”).

Szczególne zasady zostały przewidziane w odniesieniu do umowy z jednym z najemców, gdzie 8 miejsc parkingowych objętych tą umową nie ma statusu Niewynajętych Powierzchni, ale w stosunku do nich Sprzedający będzie uprawniony do prowadzenia działań tak jak dla Niewynajętych Powierzchni zgodnie z Procedurą Wynajmu (o których mowa poniżej). W przypadku wypowiedzenia umowy najmu z tym najemcą, te miejsca parkingowe będą znowu stanowić Niewynajęte Powierzchnie na potrzeby niniejszej umowy.

Działania związane z wynajęciem powierzchni w Budynku

Jak wskazano powyżej, definicja Niewynajętych Powierzchni powoduje, że w przypadku tzw. Nowych Umów Najmu po Zamknięciu, czyli umów najmu, które będą zawarte po dacie zamknięcia Transakcji, przy wsparciu Zbywcy (oraz spełnione będą pozostałe warunki dotyczące protokołu zdawczo- odbiorczego oraz zabezpieczenia), dana powierzchnia nie będzie uznawana za Niewynajętą Powierzchnię.

W Umowie Gwarancji uzgodniona została procedura wynajmu (dalej: „Procedura Wynajmu”) oraz kryteria najmu (dalej: „Kryteria Najmu”) według których, po dniu Transakcji, Sprzedający jest uprawiony do (między innymi) poszukiwania nowych najemców i podejmowania czynności zmierzających do zawarcia Nowych Umów Najmu.

Procedura Wynajmu określa zasady, na podstawie których Zbywca będzie poszukiwał nowych najemców i podejmował starania w celu doprowadzenia do zawarcia Nowych Umów Najmu po Zamknięciu, natomiast Kryteria Najmu określają warunki, na jakich mogą być zawarte umowy najmu po zamknięciu Transakcji.

Umowa Gwarancji przewiduje ponadto, że:

-     Każda ze Stron jest uprawniona do samodzielnego prowadzenia procesu komercjalizacji (tj. poszukiwania najemców) Niewynajętych Powierzchni na rzecz osób trzecich, w zakresie w jakim te powierzchnie nie są objęte Istniejącą Umową Najmu;

-     Strony zobowiązały się współpracować w dobrej wierze w zakresie wynajmu Niewynajętych Powierzchni, w tym wzajemnie informować się o otrzymaniu zapytań ofertowych lub innych form zainteresowania wynajmem;

-     Żadna ze Stron nie będzie oferować wynajmu Niewynajętych Powierzchni na warunkach mniej korzystnych niż wynikające z Kryteriów Najmu, a Strony będą weryfikowały wzajemnie składane oferty pod kątem zgodności z Kryteriami Najmu;

-     W przypadku, gdyby oferta którejkolwiek ze Stron naruszała Kryteria Najmu, to Strony zobowiązały podjąć się negocjacji mających na celu dostosowanie oferty do Kryteriów Najmu w odpowiednim czasie, bądź ustalą inny sposób rozliczenia odstępstw od Kryteriów Najmu;

-     Nowe Umowy Najmu po Zamknięciu będą negocjowane i zawierane według wzoru umowy i Kryteriów Najmu ustalonych przez Strony;

-     W przypadku jednoczesnego podjęcia negocjacji na tą samą część Niewynajętych Powierzchni z różnymi podmiotami przez Zbywcę i Nabywcę, Nabywca będzie uprawniony do wybrania i wskazania, z którym podmiotem będą kontynuowane negocjacje; w takim przypadku jeżeli w wyniku negocjacji prowadzonych przez Nabywcę nie dojdzie do zawarcia umowy najmu (ze względu zakończenie negocjacji na wniosek Nabywcy), taka część Niewynajętych Powierzchni będzie traktowana jako Pomieszczenia Uznane za Wynajęte od prognozowanej daty rozpoczęcia najmu, która została potwierdzona co najmniej w formie dokumentowej przez potencjalnego najemcę.

Płatności gwarancyjne dokonywane na podstawie Umowy Gwarancyjnej

Na podstawie Umowy Gwarancyjnej Sprzedający zobowiązał się do zapłaty na rzecz Kupującego, w okresach miesięcznych, przez określony w tej umowie okres przypadający po sprzedaży Nieruchomości, następujących świadczeń, na warunkach wskazanych w Umowie Gwarancyjnej, dalej określane łącznie jako „Płatności Gwarancyjne”:

-     „Płatność Gwarancyjna za Niewynajęte Powierzchnie” – Sprzedający będzie zobowiązany do dokonywania na rzecz Kupującego płatności odnoszących się do Niewynajętych Powierzchni, których wartość będzie stanowiła wyrównanie dla Kupującego braku przychodu z czynszu najmu w związku z Niewynajętą Powierzchnią. Płatności te będą kalkulowane zgodnie z formułą ujętą w Umowie Gwarancyjnej oraz załączniku do niej na podstawie przyjętych powierzchni i kwot rekompensujących brak przychodu z czynszu.

-     „Płatność Gwarancyjna za Opłaty Eksploatacyjne” – Sprzedający będzie zobowiązany do dokonywania na rzecz Kupującego płatności dotyczących Niewynajętych Powierzchni (z wyłączeniem miejsc parkingowych), których kwota będzie stanowiła równowartość zaliczek na poczet opłat eksploatacyjnych, odnoszących się do danej Niewynajętej Powierzchni. Celem Płatności Gwarancyjnych za Opłaty Eksploatacyjne jest wyrównanie Nabywcy niedoboru w zakresie dochodu operacyjnego wynikającego z konieczności ponoszenia odpowiedniej części kosztów opłat eksploatacyjnych przypadających na Niewynajęte Powierzchnie (wobec braku możliwości obciążenia takimi kosztami najemców).

Dla wyjaśnienia, opłaty eksploatacyjne są opłatami płaconymi przez najemców na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem i obsługą (np. utrzymanie czystości, ochrona, itp.) Nieruchomości (w tym Budynku), proporcjonalnie do najmowanych przez nich powierzchni („Opłaty Eksploatacyjne”). Opłaty Eksploatacyjne są płacone razem z czynszem w oparciu o założony (przewidywany) poziom kosztów, a następnie rozliczane pomiędzy wynajmującym a najemcami po zakończeniu roku, w oparciu o rzeczywiste koszty proporcjonalnie do wynajętych powierzchni.

-     „Płatność Gwarancyjna za Zachęty” – Jeżeli Istniejące Umowy Najmu bądź umowy najmu zawarte po dacie Transakcji (Nowe Umowy Najmu po Zamknięciu i Umowy Najmu Kupującego) będą przewidywały zachęty dla najemców (w tym okresy bezczynszowe, obniżki czynszu, opłaty/dodatki motywacyjne), a zachęty te nie były uwzględnione w kalkulacji ceny za Nieruchomość to, przy spełnieniu warunków przewidzianych w Umowie Gwarancji, Sprzedający będzie zobowiązany do świadczenia pieniężnego na rzecz Kupującego rekompensującego Kupującemu wartości ww. zachęt dla najemców przewidzianych daną umową najmu.

Celem tego świadczenia jest zrekompensowanie Kupującemu niedoborów w zakresie dochodu operacyjnego wynikającego z konieczności udzielenia określonych zachęt dla najemców w celu wynajęcia Niewynajętych Powierzchni.

-     „Roczne Rozliczenie Opłat Eksploatacyjnych” – Sprzedający będzie także zobowiązany do dokonywania Rocznego Rozliczenia Opłat Eksploatacyjnych dotyczących Niewynajętych Powierzchni za poprzedni rok kalendarzowy. Dla wyjaśnienia, jak wskazano powyżej, Sprzedający będzie zobowiązany w trakcie roku dokonywać miesięcznych świadczeń na rzecz Kupującego z tytułu Płatności Gwarancyjnych za Opłaty Eksploatacyjne, których kwota stanowi równowartość miesięcznych potencjalnych zaliczek na poczet Opłat Eksploatacyjnych odnoszących się do danej powierzchni (które, w przypadku, gdyby dana powierzchnia była wynajęta, byłyby przenoszone na najemców). Należy w tym zakresie wyjaśnić, że Opłaty Eksploatacyjne w zakresie powierzchni najętych są ponoszone przez najemców w taki sposób, że w trakcie roku najemcy uiszczają miesięczne zaliczki na poczet rocznego rozliczenia, a następnie, po zakończeniu roku kalendarzowego i podsumowaniu wszystkich kosztów eksploatacyjnych poniesionych na Nieruchomość (w tym Budynek), dochodzi do rozliczenia rocznego kwoty zaliczek i kwoty faktycznie poniesionych kosztów. W tym zakresie, jeżeli po zakończeniu roku kalendarzowego okaże się, że suma Płatności Gwarancyjnych za Opłaty Eksploatacyjne dokonana przez Sprzedającego odpowiadająca wartości potencjalnych zaliczek za Niewynajęte Powierzchnie jest niższa niż kwota rzeczywiście poniesionych kosztów, które przypadałyby na te powierzchnie, gdyby były one wynajęte, Sprzedający zapłaci Kupującemu taką dodatkową różnicę. Jednakże, jeśli okaże się, że po zakończeniu roku kalendarzowego suma Płatności Gwarancyjnych za Opłaty Eksploatacyjne dokonana przez Sprzedającego odpowiadająca wartości potencjalnych zaliczek za Niewynajęte Powierzchnie jest wyższa niż kwota rzeczywiście poniesionych kosztów, które przypadałoby na te powierzchnie, gdyby były one wynajęte, Kupujący zwróci Sprzedającemu taką różnicę.

Ponadto, w ramach Rocznego Rozliczenia Opłat Eksploatacyjnych, w przypadku gdy finalna kwota Opłat Eksploatacyjnych za rok przekroczy pobrane od najemców zaliczki Sprzedający będzie zobowiązany do płatności na rzecz Kupującego kwot, które byłyby należne od określonych najemców, ale nie będą od nich należne w wyniku postanowień umownych w umowach zawartych z tymi najemcami, które ograniczają możliwość podwyższenia Opłat Eksploatacyjnych pobieranych od tych najemców. To zobowiązanie Sprzedającego ma zastosowanie wyłącznie w stosunku do Rocznego Rozliczenia Opłat Eksploatacyjnych za 2025 r.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z Umową Gwarancji, z tytułu dokonywania omawianych Płatności Gwarancyjnych, Sprzedający nie będzie stawał się najemcą Niewynajętych Powierzchni i nie będzie mu przysługiwało prawo do korzystania z tych powierzchni. Nie będzie także uzyskiwał żadnego tytułu prawnego do tych powierzchni.

Dla kompletności opisu Strony wskazują, że część Płatności Gwarancyjnych będzie w pierwszej kolejności dokonywana z kwoty zatrzymanej z ceny sprzedaży Nieruchomości, która została zatrzymana jako zabezpieczenie niektórych Płatności Gwarancyjnych za Niewynajęte Powierzchnie (dotyczy to płatności należnych w odniesieniu do powierzchni dla dwóch konkretnych najemców). Po wyczerpaniu tej kwoty, całość Płatności Gwarancyjnych będzie dokonywana przelewem, na rachunek bankowy Nabywcy.

Jak wynika z powyższego, Płatności Gwarancyjne mają pokrywać ubytek finansowy, jaki może wystąpić po stronie Kupującego w związku z faktem, iż powierzchnie w Budynku nie będą w pełni wynajęte lub lokale nie będą wydane najemcom lub najemcy nie dostarczą odpowiednich zabezpieczeń (Płatności Gwarancyjne pokrywają te rodzaje przychodów/płatności, jakie Kupujący otrzymywałby, jeśli powierzchnie w Budynku byłyby w pełni wynajęte a czynsz/Opłaty Eksploatacyjne etc. byłyby uzyskiwane przez Kupującego w pełnej wysokości założonej na potrzeby kalkulacji ceny sprzedaży przedmiotu Transakcji) lub Kupujący będzie musiał ponieść określone dodatkowe wydatki związane z Nowymi Umowami Najmu po Zamknięciu lub Umowami Najmu Kupującego (takie jak zachęty dla najemców czy koszty pośrednictwa w związku z zawarciem Umów Najmu Kupującego).

Innymi słowy, zgodnie z intencją Zainteresowanych, Sprzedający, dokonując Płatności Gwarancyjnych na rzecz Kupującego, ma zapewnić, że przedmiot Transakcji będzie przynosił takie dochody i generował takie przepływy finansowe, jakie założone zostały przy kalkulacji ceny za przedmiot Transakcji, w granicach określonych w Umowie Gwarancyjnej.

Sprzedający nie będzie zobowiązany do dokonywania jakichkolwiek płatności w imieniu najemców zalegających z płatnościami na rzecz Kupującego wynikającymi z umów najmu.

Informacja dodatkowe

Zarówno Sprzedający, jak i Kupujący są czynnymi zarejestrowanymi podatnikami VAT (i będą na moment dokonania Transakcji oraz będą po dokonaniu Transakcji).

Zainteresowani nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.).

Pomiędzy Zainteresowanymi nie zachodzą również powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy, o których mowa w ustawie o VAT.

Kupujący nie będzie świadczyć usług w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania Budynku (ani jego części) na cele mieszkaniowe zwolnione z VAT.

Końcowo, Zainteresowani wskazują, że występowali również z wnioskiem wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie opodatkowania VAT Transakcji, a interpretacje w tym zakresie zostały już wydane (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.473.2025.3.MAZ oraz 0111-KDIB2- 2.4014.248.2025.4.DR).

Pytania

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym na podstawie przepisów ustawy o VAT Płatności Gwarancyjne, które Sprzedający jest zobowiązany wypłacić Kupującemu w związku z realizacją Umowy Gwarancyjnej, w tym potencjalny zwrot części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Kupującego na rzecz Sprzedającego, nie będą wpływały na wysokość wykazywanej w deklaracjach składanych przez Kupującego lub Sprzedającego kwoty podatku VAT naliczonego lub należnego, w szczególności z uwagi na to, iż Płatności Gwarancyjne lub ich częściowy zwrot nie stanowią wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywane przez Kupującego lub Sprzedającego, a w rezultacie po stronie Kupującego lub Sprzedającego nie powstanie obowiązek rozliczenia podatku VAT należnego z tego tytułu?

2.  Czy na gruncie przedstawionego zdarzenia przyszłego Kupujący nie jest zobowiązany do dokumentowania fakturą/fakturami VAT otrzymanych kwoty Płatności Gwarancyjnych?

3.  Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanych, zgodnie z którym w przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 1 i 2, Sprzedający będzie uprawniony do odliczenia na zasadach ogólnych kwot podatku VAT naliczonego wynikających z faktur VAT wystawionych przez Kupującego dokumentujących ww. Płatności Gwarancyjne, w zakresie w jakim ponoszenie Płatności Gwarancyjnych będzie związane z jego działalnością podlegającą opodatkowaniu VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych:

1.  Płatności Gwarancyjne, które Sprzedający jest zobowiązany wypłacić Kupującemu w związku z realizacją Umowy Gwarancyjnej, w tym potencjalny zwrot części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Kupującego na rzecz Sprzedającego, nie będą wpływały na wysokość wykazywanej w deklaracjach składanych przez Kupującego lub Sprzedającego kwoty podatku VAT naliczonego lub należnego, w szczególności z uwagi na to, iż Płatności Gwarancyjne lub ich częściowy zwrot nie stanowią wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywane przez Kupującego lub Sprzedającego, a w rezultacie po stronie Kupującego lub Sprzedającego nie powstanie obowiązek rozliczenia podatku VAT należnego z tego tytułu.

2.  Kupujący nie jest zobowiązany do dokumentowania fakturą/fakturami VAT otrzymanych kwoty Płatności Gwarancyjnych.

3.  W przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 1 i 2, Sprzedający będzie uprawniony do odliczenia na zasadach ogólnych kwot podatku VAT naliczonego wynikających z faktur VAT wystawionych przez Kupującego dokumentujących ww. Płatności Gwarancyjne, w zakresie w jakim ponoszenie Płatności Gwarancyjnych będzie związane z jego działalnością podlegającą opodatkowaniu VAT.

Uzasadnienie

Na wstępie Zainteresowani pragną podkreślić, iż w interesie Kupującego leży ustalenie, czy przedmiotowe płatności stanowią wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, co dalej wiązałoby się z obowiązkiem rozpoznania obowiązku podatkowego na gruncie VAT, wystawieniem faktury VAT na rzecz Sprzedającego oraz rozliczeniem podatku VAT należnego do właściwego urzędu skarbowego.

Jednocześnie, w przypadku uznania konieczności naliczania podatku VAT należnego przez Kupującego, istotnym zagadnieniem staje się możliwość odliczenia tego podatku przez Sprzedającego. W tym kontekście, sformułowane we wniosku pytania dotyczą bezpośrednio konsekwencji podatkowych powstających dla Kupującego i Sprzedającego i w interesie prawnym obu stron Umowy Gwarancyjnej leży ustalenie prawidłowej metody rozliczenia Płatności Gwarancyjnych na gruncie VAT.

1.  Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1

1.1. Charakter prawny Płatności Gwarancyjnych

Umowa Gwarancji została zawarta pomiędzy Zainteresowanymi na zasadzie swobody umów i ma charakter umowy nienazwanej. W omawianym stanie faktycznym, w ramach Transakcji, strony Transakcji przyjęły założenie, że cała potencjalnie podlegająca wynajmowi powierzchnia w Budynku zostanie całkowicie wynajęta i będzie generowała przychody. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w opisie stanu faktycznego, cena sprzedaży przedmiotu Transakcji została skalkulowana w oparciu o to założenie.

Można więc uznać, że pełne wynajęcie Budynku stanowi element, którego spodziewał się Kupujący nabywając przedmiot Transakcji. Na wypadek jego niespełnienia - czyli niepełnego wynajęcia powierzchni w Budynku lub wystąpienia innych okoliczności obniżających rentowność Nieruchomości (np. przyznanie najemcom zachęt w postaci okresów bezczynszowych), Sprzedający zobowiązuje się do dokonywania na rzecz Kupującego Płatności Gwarancyjnych.

Powyższe prowadzi do wniosku, że z cywilnoprawnego punktu widzenia Płatności Gwarancyjne stanowią przedmiot świadczenia Sprzedającego na rzecz Kupującego, do którego zobowiązał się on na wypadek niepełnego lub niespełniającego wymogów Kupującego wynajęcia powierzchni w Budynku w dniu sprzedaży i później w okresie określonym w Umowie Gwarancji lub też na wypadek ziszczenia się określonych w Umowie Gwarancji okoliczności powodujących brak możliwości uzyskania przez Kupującego dochodów na założonym poziomie.

Z punktu widzenia Kupującego, gwarancja ma na celu zapewnienie, że jeżeli powierzchnia w Budynku określona w Umowie Gwarancji nie będzie wynajęta (lub wystąpią inne okoliczności opisane w Umowie Gwarancyjnej), a w konsekwencji efektywny poziom przychodów z najmu będzie niższy niż założony przez Kupującego i Sprzedającego podczas kalkulowania ceny sprzedaży przedmiotu Transakcji (bądź z tego względu, że Budynek nie będzie generował zakładanych wpływów, bądź z tego względu, że po Transakcji Kupujący będzie ponosił koszty związane z najemcami, do których będzie zobowiązany na podstawie umów najmu bądź z innych powodów przewidzianych w Umowie Gwarancyjnej), Kupujący otrzyma od Sprzedającego zapłatę w wysokości ekwiwalentnej do oczekiwanych dochodów z najmu.

Jednocześnie, w pewnych warunkach może nastąpić konieczność płatności przez Kupującego na rzecz Sprzedającego, tj.: w przypadku, gdy suma Płatności Gwarancyjnych za Opłaty Eksploatacyjne dokonana przez Sprzedającego odpowiadająca wartości potencjalnych zaliczek za Niewynajęte Powierzchnie będzie wyższa niż kwota rzeczywiście poniesionych kosztów, które przypadałyby na te powierzchnie, gdyby były one wynajęte (Roczne Rozliczenie Opłat Eksploatacyjnych).

Do charakteru podobnej umowy odnosił się Sąd Najwyższy, który w wyroku z dnia 9 listopada 2006 r. (sygn. akt IV CSK 208/06) stwierdził, że umowa gwarancji nie została uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego, a jej treść może być ukształtowana przez strony zgodnie z art. 3531 Kodeksu cywilnego. Strony mogą zatem ustanowić gwarancję mającą na celu zapewnienie jej beneficjentowi określonego przysporzenia majątkowego w określonych w umowie warunkach. W powoływanym wyroku, Sąd Najwyższy stwierdził, że w prawie polskim dopuszczalne jest udzielanie także gwarancji innych niż tworzących tylko stan zabezpieczenia, pod warunkiem określenia prawnie dopuszczalnych granic ryzyka, jakie mógłby przejąć na siebie gwarant.

1.2. Brak przesłanek do uznania, że Płatności Gwarancyjne stanowią wynagrodzenie za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: (1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; (2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; (3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W ocenie Zainteresowanych, nie ma wątpliwości, że wypłata Płatności Gwarancyjnych nie stanowi wynagrodzenia za dostawę towarów, gdyż w wyniku realizacji Umowy Gwarancyjnej nie wystąpi pomiędzy nimi żaden obrót towarami. W przedmiotowej sytuacji, Płatności Gwarancyjne stanowią wyrównanie zyskowności Kupującego zakładanej przez niego przy zakupie Nieruchomości. Ekonomicznie sytuację tą można porównać do instrumentu finansowego o gwarantowanej stopie zwrotu, tzn. instrumentu, w przypadku którego inwestor otrzymuje określone przychody/osiąga określony zysk z tytułu tego instrumentu, niezależnie od jego faktycznego wyniku finansowego.

Zdaniem Zainteresowanych, wypłata kwot Płatności Gwarancyjnych nie stanowi również wynagrodzenia za świadczenie usług. W tym zakresie, w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że aby uznać określoną transakcję za "odpłatne świadczenie usług", musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie, czyli musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Jednocześnie, z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę (tak, np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2015 r. I SA/Kr 1141/14, oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. I FSK 1540/13 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 1128/12).

Określona czynność jest zatem traktowana jako podlegające opodatkowaniu świadczenie usług, gdy:

-     istnieje stosunek prawny pomiędzy podmiotami, w ramach którego dochodzi do wymiany wzajemnych świadczeń (np. z jednej strony - czynność, a z drugiej - płatność za czynność),

-     istnieje możliwa do zdefiniowania czynność,

-     wynagrodzenie przekazywane jest w zamian za czynność i jest ekwiwalentne do wartości tej czynności,

-     odpłatność pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

-     istnieje podmiot będący beneficjentem czynności, inny niż wykonujący czynność.

Takie stanowisko znajduje również potwierdzenie w wyroku TSUE z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development oraz w wyroku z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma. W tym pierwszym wyroku TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto, gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT. Natomiast w drugim wyroku podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem wyłącznie, jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.

Aby więc można było mówić o świadczeniu usług opodatkowanych VAT konieczne jest zdefiniowanie (a) usługodawcy, (b) świadczonej usługi (świadczenia spełnianego przez usługodawcę), jak również wykazanie istnienia (c) ekwiwalentności świadczeń pomiędzy stronami oraz (d) bezpośredniego związku pomiędzy zapłatą oraz świadczeniem.

W tym ostatnim zakresie, na uwagę zasługuje opinia Rzecznika Generalnego do sprawy GFKL (C-93/10), w której Rzecznik wskazał, że „jeżeli świadczenie wzajemne zależy od częściowo nieznanych czynników, to nie zachodzi bezpośredni związek [Przypis Rzecznika: Zobacz analogicznie wyrok z dnia 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne i Berginvest, Rec. s. I-9567, pkt 22, 23, w którym Trybunał orzekł, iż skoro dywidendy wypłacane były na podstawie decyzji powziętej jednostronnie przez kogoś innego, to uzależnione były od częściowo nieznanych czynników, a zatem bezpośredni związek nie wystąpił.]" pomiędzy świadczeniem oraz wynagrodzeniem.

Na podstawie ww. przepisów oraz wskazanego orzecznictwa, w ocenie Zainteresowanych, w niniejszej sprawie nie dojdzie do świadczenia usług przez Kupującego na rzecz Sprzedającego w związku z wypłacanymi przez Sprzedającego na rzecz Kupującego Płatnościami Gwarancyjnymi.

W szczególności, sama wypłata środków pieniężnych w ramach Płatności Gwarancyjnych przez Sprzedającego na rzecz Kupującego nie będzie stanowiła odpłatności wobec braku świadczenia wzajemnego po stronie Kupującego. Innymi słowy, nie będzie spełniony podstawowy warunek do uznania, iż w związku z wypłacanymi przez Sprzedającego na rzecz Kupującego Płatnościami Gwarancyjnymi opisanymi w zdarzeniu przyszłym dochodzić będzie do świadczenia usług opodatkowanych VAT – warunkiem tym jest istnienie świadczenia oraz jego odpłatność. Z kolei ewentualny zwrot części Gwarantowanych Płatności z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych będzie miał na celu jedynie dokonanie stosownego rozliczenia rzeczywistej kwoty należnych Gwarantowanych Płatności i również nie będzie wiązał się z uzyskaniem przez Kupującego od Sprzedającego żadnego ekwiwalentnego świadczenia. Nie sposób również mówić w takim przypadku o jakimkolwiek przysporzeniu po stronie Sprzedającego, który wskutek takiego zwrotu odzyskał jedynie nadpłaconą część gwarantowanych płatności.

Kupujący de facto, ani nie wykonuje, ani nie zobowiązuje się do wykonania dla Sprzedającego żadnej czynności prawnej lub faktycznej. Jest jedynie uprawniony do otrzymania Płatności Gwarancyjnych biznesowo połączonych z dokonaną Transakcją. Sprzedający nie jest tym samym beneficjentem czynności Kupującego.

Natomiast w opisanym stosunku prawnym wypłata środków pieniężnych w ramach Płatności Gwarancyjnych stanowi czyste świadczenie pieniężne ze strony Sprzedającego, wynikające z wykonania przez niego swojego zobowiązania o charakterze gwarancyjnym. Co więcej, świadczenie Sprzedającego jest zdarzeniem niepewnym - uzależnionym od ziszczenia się przewidzianych w Umowie Gwarancyjnej zdarzeń, a w konsekwencji, w świetle cytowanej opinii Rzecznika Generalnego nie może stanowić wynagrodzenia za świadczenie usługi.

Z kolei ewentualny (o ile zajdzie taka konieczność) zwrot części Płatności Gwarancyjnych z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych będzie związany wyłącznie z rozliczeniem pomiędzy Zainteresowanymi nadwyżki wpłaconych przez Sprzedającego kwot/nienależnie poniesionych kosztów (odnoszących się do okresów następujących po okresie gwarancji), a co za tym idzie, również w tym przypadku nie dojdzie do świadczenia usług opodatkowanych VAT.

Jak wskazano powyżej, Umowa Gwarancyjna zostanie zawarta na podstawie zasady swobody kształtowania umów przewidzianej przepisami art. 3531 Kodeksu cywilnego. Wypłata Płatności Gwarancyjnych na rzecz Kupującego będzie miała charakter kompensacyjny (tzn. zapewnienie jej beneficjentowi określonego przysporzenia majątkowego), a zobowiązanie do dokonywania tego typu płatności Sprzedający przyjmie na siebie na zasadzie ryzyka.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Zainteresowanych, kwoty Płatności Gwarancyjnych, które może otrzymać Kupujący od Sprzedającego lub zwrot części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Kupującego na rzecz Sprzedającego, nie będą stanowiły wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, a ich otrzymanie nie będzie powodowało dla Kupującego ani Sprzedającego jakichkolwiek konsekwencji w VAT, w szczególności nie będzie się łączyło z obowiązkiem rozpoznania obowiązku podatkowego VAT oraz rozliczeniem podatku VAT należnego do właściwego urzędu skarbowego. Prawidłowość takiego stanowiska została potwierdzona w licznych interpretacjach indywidualnych (porównaj w szczególności interpretacje indywidualne: z dnia 24 marca 2014 r., sygn. IPPP1/443-38/14-2/AP, z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. IPPP1/443-745/12-2/ISZ, z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. IPPP3/443-283/14-2/SM, z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. IPPP3/443-433/14-2/JK, z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. IPPP3/443-431/14-2/IG z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. IPPP1/443-1070/14-2/JL, z dnia 16 października 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.348.2017.1.JG, z dnia 2 czerwca 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.92.2017.1.RR, z dnia 25 maja 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.75.2017.1.RR, z dnia 2 lutego 2018 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.16.2018.1.KBR i sygn. 0114-KDIP1-1.4012.15.2018.1.IZ, z dnia 1 lutego 2018 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.19.2018.1.KOM oraz z dnia 9 lipca 2019 r. sygn. 0114-KDIP4.4012.289.2019.1.RK, z dnia 13 lipca 2020 r. 0114-KDIP4-1.4012.246.2020.2.DP, z dnia 28 maja 2020 r. 0114-KDIP4-1.4012.216.2020.2.DP oraz z dnia 26 września 2022 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.287.2022.1.AK).

Również w wydanych interpretacjach z dnia 8 lutego 2021 r. oraz 16 lutego 2021 r. o sygn. 0114-KDIP4-1.4012.3.2021.1.SL oraz 0114-KDIP4-1.4012.31.2021.1.SL potwierdzono, że płatności o charakterze gwarancyjnym wypłacane na rzecz nabywcy nieruchomości nie podlegają opodatkowaniu VAT. W pierwszej z ww. interpretacji wskazano:

„Ponadto Świadczenia Gwarancyjne wypłacane będą jedynie w przypadku zaistnienia okoliczności uprawniających do ich wypłaty polegających na niepełnym wynajęciu wynajmowalnej powierzchni w Budynku lub wystąpieniu innych okoliczności wpływających na rentowność Nieruchomości.

A zatem, otrzymanych Świadczeń Gwarancyjnych nie można uznać za wynagrodzenie z tytułu jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem VAT wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, ze względu na brak świadczenia wzajemnego między Kupującym a Sprzedającym nie dochodzi do czynności opodatkowanych i otrzymanie Świadczeń Gwarancyjnych nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

(…)

Wobec tego w związku z otrzymaną płatnością z tytułu Świadczeń Gwarancyjnych Kupujący nie będzie zobowiązany do wystawienia faktury.”

1.3. Podsumowanie

Podsumowując, w ocenie Zainteresowanych, na gruncie przedstawionego zdarzenia przyszłego:

-     Płatności Gwarancyjne, które Sprzedający jest zobowiązany wypłacić Kupującemu w związku z realizacją zapisów Umowy Gwarancyjnej lub zwrot części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Kupującego na rzecz Sprzedającego, nie stanowią wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT (na podstawie przepisów ustawy o VAT),

-     otrzymanie kwoty Płatności Gwarancyjnych przez Kupującego od Sprzedającego lub zwrotu części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Kupującego na rzecz Sprzedającego nie będą wpływały na wysokość wykazywanego w deklaracjach składanych przez Kupującego zobowiązania podatkowego VAT oraz na wysokość wykazywanej w deklaracjach składanych przez Kupującego lub Sprzedającego kwoty podatku VAT naliczonego lub należnego.

2.  Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 2

Mając na uwadze, że w ocenie Zainteresowanych i zgodnie z treścią uzasadnienia Wnioskodawców w zakresie pytania nr 1, otrzymanie kwot Płatności Gwarancyjnych nie będzie należnością ani za dostawę towarów, ani za świadczenie usług (tj. za dokonanie sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT), to nie zaistnieje po stronie Kupującego obowiązek udokumentowania otrzymania tych kwot fakturą/fakturami VAT zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT. W ocenie Zainteresowanych, skoro otrzymanie kwot Płatności Gwarancyjnych nie stanowi sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, to Kupujący nie powinien dokumentować otrzymanych Płatności Gwarancyjnych fakturami VAT, ale wystawiając inne dokumenty księgowe (np. noty księgowe).

Możliwość wystawiania not księgowych z tytułu otrzymania Płatności Gwarancyjnych (przy jednoczesnym braku obowiązku wystawiania faktur VAT) została również potwierdzona przez Ministra Finansów oraz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego (porównaj w szczególności interpretacje indywidualne: z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. IPPP1/443-745/12-2/ISZ, z dnia 24 marca 2014 r., sygn. IPPP1/443-38/14-2/AP z dnia 16 października 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.348.2017.1.JG, z dnia 25 maja 2017 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.75.2017.1.RR, z dnia 9 lipca 2019 r. sygn. 0114-KDIP4.4012.289.2019.1.RK oraz z dnia 26 września 2022 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.287.2022.1.AK). 

3.  Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców w zakresie pytania nr 3

W przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska przedstawionego w zakresie pytania nr 1, Sprzedającemu powinno przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, który ewentualnie powinien zostać wykazany w związku z rozliczeniem Płatności Gwarancyjnych w zakresie, w jakim taki podatek naliczony będzie związany z działalnością opodatkowaną VAT prowadzoną przez Sprzedającego.

Stosownie, bowiem, do treści przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 tej ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zatem zgodnie z zasadą neutralności VAT, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zapłaconego przy nabyciu towarów i usług pod warunkiem, że przedmiotowe towary i usługi związane są z jego działalnością opodatkowaną VAT.

Zakładając, że rozliczenia z tytułu Płatności Gwarancyjnych zostałyby uznane za wynagrodzenie za świadczenie usług opodatkowane VAT, wówczas należy stwierdzić, że Sprzedającemu przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawianych przez Kupującego dokumentujących Płatności Gwarancyjne, w zakresie związanym z działalnością opodatkowaną VAT prowadzoną przez Kupującego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie:

-     uznania, że Płatności Gwarancyjne, które Sprzedający jest zobowiązany wypłacić Kupującemu w związku z realizacją Umowy Gwarancyjnej, w tym potencjalny zwrot części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Kupującego na rzecz Sprzedającego nie stanowią wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywane przez Kupującego lub Sprzedającego i w rezultacie po stronie Kupującego lub Sprzedającego nie powstanie obowiązek rozliczenia podatku VAT należnego z tego tytułu,

-     braku obowiązku Kupującego do udokumentowania fakturą (fakturami) otrzymanych od Sprzedającego Płatności Gwarancyjnych.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą”.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Pod pojęciem usługi (świadczenia) w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Co istotne, nie każde działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę, w rozumieniu przepisów ustawy.

Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

-     w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

-     świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych, jak i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Szczególnie trafnie kwestię tę ujął WSA w Kielcach w wyroku z 15 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Ke 89/12, w którym stwierdził, że:

Z opisu sprawy wynika, że pomiędzy Zainteresowanymi doszło do transakcji sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowo-usługowym z garażem podziemnym, budowlami oraz pozostałą infrastrukturą w celu prowadzenia działalności polegającej na wynajmie powierzchni w Budynku. Budynek został oddany do użytkowania, a większość znajdujących się w nim powierzchni była już na moment dokonania Transakcji przedmiotem umów najmu zawartych przez Zbywcę (przedmiotem wynajmu są również miejsca parkingowe). W konsekwencji, w ramach Transakcji, Kupujący wstąpił w prawa i obowiązki Sprzedającego wynikające z umów najmu powierzchni w Budynku. Cena sprzedaży Nieruchomości została skalkulowana w oparciu o założenie, że powierzchnia w Budynku będzie generowała wpływy z tytułu czynszu najmu w wysokości oczekiwanej przez Kupującego. Jest to uzasadnione praktyką rynkową, zgodnie z którą wartość danej nieruchomości, będącą podstawą ustalenia ceny, określa się w oparciu o dochody generowane przez tę nieruchomość, natomiast dochody te określane są w oparciu o nominalne kwoty czynszu oraz powierzchnię wynajmowaną. Ponieważ na dzień zawarcia Umowy część powierzchni w Budynku była niewynajęta (w efekcie czego nie generowała oczekiwanych przychodów), w celu zabezpieczenia interesów Kupującego, Zainteresowani zawarli – równocześnie z zawarciem Umowy – umowę gwarancji czynszowej. Umowa Gwarancji ma na celu zapewnienie Kupującemu zakładanego poziomu przychodów z tytułu wynajmu powierzchni w Budynku, jakie powstałyby, gdyby całość powierzchni w Budynku była wynajmowana na założonych z góry warunkach (uwzględnionych w kalkulacji ceny sprzedaży Nieruchomości). Świadczenia z tytułu Umowy Gwarancji mają charakter wyrównania Kupującemu braku lub zmniejszonego poziomu uzyskiwanych przychodów z tytułu umów najmu zawartych w stosunku do Nieruchomości - do oczekiwanego poziomu przychodów, gdyby całość powierzchni w Budynku przeznaczona do wynajmu była wynajęta. Na podstawie Umowy Gwarancyjnej, Sprzedający zobowiązał się do zapłaty na rzecz Kupującego, w okresach miesięcznych, przez określony w tej umowie okres przypadający po sprzedaży Nieruchomości, następujących świadczeń, na warunkach wskazanych w Umowie Gwarancyjnej:

-     „Płatność Gwarancyjna za Niewynajęte Powierzchnie” – Sprzedający będzie zobowiązany do dokonywania na rzecz Kupującego płatności odnoszących się do Niewynajętych Powierzchni, których wartość będzie stanowiła wyrównanie dla Kupującego braku przychodu z czynszu najmu w związku z Niewynajętą Powierzchnią.

-     „Płatność Gwarancyjna za Opłaty Eksploatacyjne” – Sprzedający będzie zobowiązany do dokonywania na rzecz Kupującego płatności dotyczących Niewynajętych Powierzchni (z wyłączeniem miejsc parkingowych), których kwota będzie stanowiła równowartość zaliczek na poczet opłat eksploatacyjnych, odnoszących się do danej Niewynajętej Powierzchni. Celem Płatności Gwarancyjnych za Opłaty Eksploatacyjne jest wyrównanie Nabywcy niedoboru w zakresie dochodu operacyjnego wynikającego z konieczności ponoszenia odpowiedniej części kosztów opłat eksploatacyjnych przypadających na Niewynajęte Powierzchnie (wobec braku możliwości obciążenia takimi kosztami najemców).

-     „Płatność Gwarancyjna za Zachęty” – Jeżeli Istniejące Umowy Najmu bądź umowy najmu zawarte po dacie Transakcji (Nowe Umowy Najmu po Zamknięciu i Umowy Najmu Kupującego) będą przewidywały zachęty dla najemców (w tym okresy bezczynszowe, obniżki czynszu, opłaty/dodatki motywacyjne), a zachęty te nie były uwzględnione w kalkulacji ceny za Nieruchomość to, przy spełnieniu warunków przewidzianych w Umowie Gwarancji, Sprzedający będzie zobowiązany do świadczenia pieniężnego na rzecz Kupującego rekompensującego Kupującemu wartości ww. zachęt dla najemców przewidzianych daną umową najmu. Celem tego świadczenia jest zrekompensowanie Kupującemu niedoborów w zakresie dochodu operacyjnego wynikającego z konieczności udzielenia określonych zachęt dla najemców w celu wynajęcia Niewynajętych Powierzchni.

-     „Roczne Rozliczenie Opłat Eksploatacyjnych” – Sprzedający będzie także zobowiązany do dokonywania Rocznego Rozliczenia Opłat Eksploatacyjnych dotyczących Niewynajętych Powierzchni za poprzedni rok kalendarzowy. Ponadto, w ramach Rocznego Rozliczenia Opłat Eksploatacyjnych, w przypadku gdy finalna kwota Opłat Eksploatacyjnych za rok przekroczy pobrane od najemców zaliczki Sprzedający będzie zobowiązany do płatności na rzecz Kupującego kwot, które byłyby należne od określonych najemców, ale nie będą od nich należne w wyniku postanowień umownych w umowach zawartych z tymi najemcami, które ograniczają możliwość podwyższenia Opłat Eksploatacyjnych pobieranych od tych najemców. To zobowiązanie Sprzedającego ma zastosowanie wyłącznie w stosunku do Rocznego Rozliczenia Opłat Eksploatacyjnych za 2025 r.

Zgodnie z Umową Gwarancji, z tytułu dokonywania omawianych Płatności Gwarancyjnych, Sprzedający nie będzie stawał się najemcą Niewynajętych Powierzchni i nie będzie mu przysługiwało prawo do korzystania z tych powierzchni. Nie będzie także uzyskiwał żadnego tytułu prawnego do tych powierzchni. Płatności Gwarancyjne mają pokrywać ubytek finansowy, jaki może wystąpić po stronie Kupującego w związku z faktem, iż powierzchnie w Budynku nie będą w pełni wynajęte lub lokale nie będą wydane najemcom lub najemcy nie dostarczą odpowiednich zabezpieczeń (Płatności Gwarancyjne pokrywają te rodzaje przychodów/płatności, jakie Kupujący otrzymywałby, jeśli powierzchnie w Budynku byłyby w pełni wynajęte a czynsz/Opłaty Eksploatacyjne, etc. byłyby uzyskiwane przez Kupującego w pełnej wysokości założonej na potrzeby kalkulacji ceny sprzedaży przedmiotu Transakcji) lub Kupujący będzie musiał ponieść określone dodatkowe wydatki związane z Nowymi Umowami Najmu po Zamknięciu lub Umowami Najmu Kupującego (takie jak zachęty dla najemców czy koszty pośrednictwa w związku z zawarciem Umów Najmu Kupującego). Innymi słowy, zgodnie z intencją Zainteresowanych, Sprzedający, dokonując Płatności Gwarancyjnych na rzecz Kupującego, ma zapewnić, że przedmiot Transakcji będzie przynosił takie dochody i generował takie przepływy finansowe, jakie założone zostały przy kalkulacji ceny za przedmiot Transakcji, w granicach określonych w Umowie Gwarancyjnej. Sprzedający nie będzie zobowiązany do dokonywania jakichkolwiek płatności w imieniu najemców zalegających z płatnościami na rzecz Kupującego wynikającymi z umów najmu.

Analiza przedstawionego opisu sprawy i powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że wypłacone przez Sprzedającego na rzecz Kupującego opisane we wniosku Płatności Gwarancyjne nie są w rzeczywistości wynagrodzeniem za dostawę towarów lub jakąkolwiek usługę świadczoną przez Nabywcę na rzecz Zbywcy. Zgodnie z przedstawionym opisem, Sprzedający zobowiązany jest do wypłacenia Płatności Gwarancyjnych. Jednocześnie Sprzedający nie otrzymuje z tytułu Płatności Gwarancyjnych żadnego ekwiwalentnego świadczenia, a w szczególności nie będzie mu przysługiwało prawo do korzystania z tych powierzchni. Nie będzie także uzyskiwał żadnego tytułu prawnego do tych powierzchni. Płatności Gwarancyjne mają pokrywać ubytek finansowy, jaki może wystąpić po stronie Kupującego w związku z faktem, iż powierzchnie w Budynku nie będą w pełni wynajęte lub lokale nie będą wydane najemcom lub najemcy nie dostarczą odpowiednich zabezpieczeń lub Kupujący będzie musiał ponieść określone dodatkowe wydatki związane z Nowymi Umowami Najmu po Zamknięciu lub Umowami Najmu Kupującego (takie jak zachęty dla najemców czy koszty pośrednictwa w związku z zawarciem Umów Najmu Kupującego). Jak Państwo wskazali, Płatności Gwarancyjne pokrywają te rodzaje przychodów/płatności, jakie Kupujący otrzymywałby, jeśli powierzchnie w Budynku byłyby w pełni wynajęte a czynsz/Opłaty Eksploatacyjne byłyby uzyskiwane przez Kupującego w pełnej wysokości założonej na potrzeby kalkulacji ceny sprzedaży przedmiotu Transakcji). Płatności z tytułu Umowy Gwarancyjnej mają zatem charakter wyrównania Kupującemu poziomu zakładanych przychodów z Nieruchomości w zakresie, w jakim Kupujący nie osiągnąłby zakładanego poziomu przychodów z wynajmu powierzchni w Budynku i nie otrzymałby od najemców odpowiedniego zwrotu kosztów eksploatacyjnych/innych kosztów.

W konsekwencji, kwot Płatności Gwarancyjnych wypłaconych przez Sprzedającego na rzecz Kupującego nie można uznać za wynagrodzenie z tytułu jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem VAT wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy. Otrzymane przez Kupującego Płatności Gwarancyjne nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

W przedmiotowej sytuacji, nie dojdzie również do świadczenia jakichkolwiek czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT przez Sprzedającego na rzecz Kupującego z tytułu zwrotu części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych. Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, Sprzedający będzie także zobowiązany do dokonywania Rocznego Rozliczenia Opłat Eksploatacyjnych dotyczących Niewynajętych Powierzchni za poprzedni rok kalendarzowy. Sprzedający będzie zobowiązany w trakcie roku dokonywać miesięcznych świadczeń na rzecz Kupującego z tytułu Płatności Gwarancyjnych za Opłaty Eksploatacyjne, których kwota stanowi równowartość miesięcznych potencjalnych zaliczek na poczet Opłat Eksploatacyjnych odnoszących się do danej powierzchni (które, w przypadku, gdyby dana powierzchnia była wynajęta, byłyby przenoszone na najemców). Jeśli jednak okaże się, że po zakończeniu roku kalendarzowego suma Płatności Gwarancyjnych za Opłaty Eksploatacyjne dokonana przez Sprzedającego odpowiadająca wartości potencjalnych zaliczek za Niewynajęte Powierzchnie jest wyższa niż kwota rzeczywiście poniesionych kosztów, które przypadałyby na te powierzchnie, gdyby były one wynajęte, Kupujący zwróci Sprzedającemu taką różnicę. We wskazanej sytuacji dojdzie zatem do rzeczywistego rozliczenia Opłaty Eksploatacyjnej. Nie sposób więc uznać dokonanego przez Kupującego zwrotu różnicy Opłaty Eksploatacyjnej za wynagrodzenie z tytułu jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem VAT wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy. Kupujący zwraca Sprzedającemu jedynie nienależną kwotę z tytułu tych Opłat, Zbywca nie wykonuje żadnego dodatkowego świadczenia w zamian za otrzymany od Nabywcy zwrot części Płatności Gwarancyjnej.

Tym samym, Płatności Gwarancyjne, które Sprzedający jest zobowiązany wypłacić Kupującemu w związku z realizacją zapisów Umowy Gwarancyjnej lub zwrot części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Kupującego na rzecz Sprzedającego, nie stanowią wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, a w konsekwencji otrzymanie kwoty Płatności Gwarancyjnych przez Kupującego od Sprzedającego lub zwrotu części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Kupującego na rzecz Sprzedającego nie wpływa na wysokość wykazywanego w deklaracjach składanych przez Kupującego zobowiązania podatkowego VAT oraz na wysokość wykazywanej w deklaracjach składanych przez Kupującego lub Sprzedającego kwoty podatku VAT naliczonego lub należnego.

Podsumowując stwierdzam, że Płatności Gwarancyjne, które Sprzedający jest zobowiązany wypłacić Kupującemu w związku z realizacją Umowy Gwarancyjnej lub zwrot części Płatności Gwarancyjnej z tytułu Rozliczenia Rocznych Opłat Eksploatacyjnych przez Kupującego na rzecz Sprzedającego nie wpływają na wysokość wskazywanej w deklaracjach składanych przez Kupującego lub Sprzedającego kwoty podatku VAT naliczonego lub należnego, z uwagi na to, że Płatności Gwarancyjne lub ich częściowy zwrot nie stanowią wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT wykonywane przez Kupującego lub Sprzedającego i w rezultacie po stronie Kupującego lub Sprzedającego nie powstanie obowiązek rozliczenia podatku VAT należnego z tego tytułu.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.

Odnosząc się do kwestii obowiązku Kupującego do udokumentowania fakturą (fakturami) otrzymanych od Sprzedającego Płatności Gwarancyjnych, wskazania wymaga, że zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Natomiast jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Jak wyżej wskazałem, otrzymane przez Kupującego Płatności Gwarancyjne nie stanowią wynagrodzenia ani za dostawę towarów, ani za świadczenie usług. Oznacza to, że w zamian za otrzymane Płatności nie dojdzie do sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ww. ustawy. Wobec powyższego, w związku z otrzymanymi Płatnościami Gwarancyjnymi Kupujący nie jest zobowiązany do udokumentowania tego faktu poprzez wystawienie faktury (faktur).

Na gruncie przepisów dotyczących podatku VAT w opisanej sytuacji brak jest przeciwwskazań do wystawienia przez Kupującego noty księgowej. Zauważenia jednak wymaga, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przepisami podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta regulacją tych przepisów.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

Jednocześnie wskazuję, że w związku uznaniem stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 za prawidłowe, odstępuję od udzielenia odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 3, gdyż oczekiwali Państwo odpowiedzi na pytanie nr 3 w przypadku uznania Państwa stanowiska w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazuję, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Z tytułu złożenia niniejszego wniosku wnieśli Państwo opłatę w wysokości 960 zł. Natomiast niniejsza interpretacja dotyczy trzech zdarzeń dla dwóch Zainteresowanych występujących w sprawie, zatem należna opłata wynosi 240 zł (40 zł x 3 zdarzenia x 2 zainteresowanych). W związku z tym, opłata w wysokości 720 zł zostanie zwrócona – stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej – przekazem pocztowym na adres wskazany w części B.3.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.