Interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.113.2026.1.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania Państwa za podatnika podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem powierzonych, na podstawie Umowy powierzenia oraz uchwały rady gminy, zadań własnych gminy.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina ..., obsługiwana przez Urząd Gminy ... znajdujący się przy ul. … w ... (dalej jako „Gmina”) powierzyła na mocy Uchwały nr ... z dnia 30.09.2025 r. obowiązkowe zadania własne spółce „A” sp. z o.o. z siedzibą w ... przy ul. … (dalej jako „Wnioskodawca” lub „Spółka”). Spółka jest wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem … przez Sąd Rejonowy … w …, Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, posiada numer NIP …, REGON …, a obecny kapitał zakładowy Spółki to … zł. Należy przy tym nadmienić, że jedynym wspólnikiem Spółki jest Gmina ... posiadająca całość udziałów spółki.

W zakresie zadań powierzonych Spółce mieszczą się:

1)  Utrzymanie czystości i porządku (zadanie 1) – w okresie od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2028 r.;

2)  Utrzymanie zieleni (zadanie 2) - w okresie od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2028 r.;

3)  Zimowe utrzymanie dróg (zadanie 3) - w okresie od dnia 1 listopada 2025 r. do dnia 31 grudnia 2028 r. (przy czym jedynie w okresach 15 listopada – 15 kwietnia każdego roku).

Szczegółowy zakres powierzonych zadań oraz sposób ich wykonywania określa Umowa między Wnioskodawcą a Gminą ... (dalej jako Umowa).

Umowa stanowi przeniesienie części obowiązków wynikających z zadań własnych Gminy i nie przyznaje Wnioskodawcy żadnych szczególnych uprawnień wynikających z wykonywania władztwa administracyjnego przez Gminę.

Umowa określa także zasady wzajemnych rozliczeń przyznając Spółce prawo do uzyskania rekompensaty od Gminy. Niniejsza Rekompensata ma służyć pokryciu uzasadnionych kosztów wykonywania Działalności Powierzonej, pomniejszonych o Pozostałe przychody (o ile wystąpią), z uwzględnieniem Rozsądnego Zysku. Wartość Rekompensaty nie może prowadzić do przekroczenia wartości 1% wskaźnika rentowności sprzedaży (ROS) w żadnym roku obowiązywania Umowy. Koszty obejmują z kolei całość kosztów poniesionych na świadczenie usług objętych Umową, tj. wszystkie koszty bezpośrednie oraz odpowiedni udział w kosztach zarządu (zawiązanych zarówno z działalnością powierzoną, jak i z pozostałą działalnością), w tym podatek CIT w części obciążającej działalność powierzoną.

W Umowie wskazano również dokładnie, zgodnie z jakim wzorem będzie wyliczana rekompensata. Spółka za świadczenie usług w ramach Działalności powierzonej w danym miesiącu, odrębnie dla każdego z zadań 1-3 (o których mowa powyżej) będzie wystawiała faktury VAT z góry, najpóźniej do 7 dnia danego miesiąca. Do kwoty Rekompensaty doliczony zostanie podatek od towarów i usług zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa (o ile jego naliczenie będzie zasadne). Corocznie do 31 sierpnia (począwszy od 31 sierpnia 2026 r.), Spółka będzie przekładać Gminie wniosek o udzielenie Rekompensaty na kolejny rok obrotowy wraz z kalkulacją rekompensaty.

Wielkość Rekompensaty będzie także weryfikowana przez Gminę w okresach rocznych w oparciu o dane finansowe roku poprzedniego i wyliczony na ich podstawie wskaźnik ROS (przy czym pierwsza weryfikacja zostanie przeprowadzona po zakończeniu 2026 roku i będzie dotyczyła okresu od 1 listopada 2025 r. do 31 grudnia 2026 r.), a strony zobowiązane są do monitorowania czy Spółka nie uzyskała nadmiernej Rekompensaty, przewyższającej kwotę należną zgodnie z postanowieniami Umowy. W przypadku stwierdzenia nadwyżki lub niedoboru rekompensaty kwestie te zostaną niezwłocznie uregulowane między Gminą a Spółką.

Pytanie

Czy Wnioskodawca, będący spółką komunalną, wykonując, na podstawie Umowy powierzenia oraz uchwały rady gminy, powierzone Mu zadania własne gminy oraz otrzymując od gminy rekompensatę za koszty realizacji tych zadań, działa wobec tej gminy jako podatnik VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w relacji między Spółką a Gminą w związku z wykonywaniem zadań powierzonych i otrzymywaną z tego tytułu rekompensatą, Wnioskodawca występuje jako podatnik podatku VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm., dalej: „ustawa o VAT”), nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Przepis ten stanowi implementację art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej jako „dyrektywa 112”), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej.

Stosownie do art. 39 ust. 4 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 594) do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej rada gminy może upoważnić również organ wykonawczy jednostki pomocniczej oraz organy jednostek i podmiotów, o których mowa w art. 9 ust. 1 tej ustawy (tj. jednostek organizacyjnych, które gmina może tworzyć w celu wykonywania zadań lub zawierać w tymże celu umowy w innymi podmiotami, w tym organizacjami pozarządowymi).

Nadto, stosownie do art. 2 ustawy z 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego.

Do zadań własnych Gminy o charakterze obowiązkowym należy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych. Zadania te Gmina może realizować poprzez spółki prawa handlowego, na podstawie wskazanych powyżej art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej.

Zgodnie z dominującą linią orzeczniczą, w tym w szczególności z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym dnia 8 czerwca 2017 r. w sprawie I FSK 1117/15, odpowiednie przekazanie zadań przez gminę podmiotom nienależącym do organów władzy ani innych podmiotów prawa publicznego, powoduje wyłączenie podlegania takich usług od podatku od towarów i usług. Takowa wykładnia wynika z utrwalonego już orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE (przykładowo w wyroku z dnia 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaçor – Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA przeciwko Fazenda Pública), zgodnie z którym w świetle celów Dyrektywy 112 ocena art. 13 ust. 1 świadczy o tym, że dla zastosowania zasady nieopodatkowania muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, a mianowicie prowadzenie działalności przez podmiot publiczny, przy czym działalność ta powinna być wykonywana w charakterze organu władzy publicznej. Ponadto trybunał stwierdził, że „dla zastosowania zasady nieopodatkowania podatkiem VAT przewidzianej we wspomnianym przepisie spełniony musi być […] drugi warunek ustanowiony przez ten przepis, a mianowicie, że zwolnione z podatku VAT są czynności wykonywane przez podmiot prawa publicznego działający w charakterze organu władzy publicznej […]”. Tym samym przeniesienie na spółkę prawa handlowego na podstawie uchwały Rady Gminy zarówno obowiązków jak i wiążących się z tym uprawnień, winno skutkować zakwalifikowaniem tego podmiotu jako „podmiot prawa publicznego działający w charakterze organu władzy publicznej”.

Takowa interpretacja przepisów ugruntowana została także na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 12.02.2015 r., o sygn. akt III SA/GI 1395/14, w którym sąd przyznał, że w przypadku kiedy wykonywanie zadań publicznych w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi odbywa się na podstawie powierzenia zadań własnych gminy, tj. utrzymania czystości i porządku, spółce prawa handlowego, której jest jedynym wspólnikiem, zaś Rada Gminy Powierzyła to wykonywanie na podstawie uchwały Rady Gminy, działając w granicach prawa i z wykorzystaniem art. 39 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym (tj. powierzenie wykonywania nastąpiło w trybie szczególnym i nie jest równoznaczne z samym zawarciem umowy cywilnoprawnej), to taka spółka prawa handlowego nie podlega podatkowi od towarów i usług w związku z wykonywaniem tych zadań. Jednakże, jak Sąd wskazał „w zakresie wykonywanych przezeń zadań publicznych dotyczących gospodarowania odpadami komunalnymi wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ani w stosunku do mieszkańców, wchodzących z nim w relacje jako z organem władzy publicznej, ani w stosunku do gminy, która powierzając realizację zadania publicznego swojej spółce komunalnej, w tym przenosząc kompetencje organu władzy publicznej na zarząd spółki, zwraca spółce koszty ponoszone w związku z obsługą powierzonych zagadnień, przy czym koszty te mają charakter odpowiadający kosztom utrzymania urzędu obsługującego organ władzy publicznej.” Tym samym, z uwagi na fakt, że powierzenie Spółce czynności wynika z zawartej umowy cywilnoprawnej, zaś jedynie ugruntowane zostało na mocy Uchwały Rady Gminy, a Gmina nie przekazała Spółce kompetencji organu władzy publicznej, Wnioskodawca stwierdza, że brak uzyskania takowych uprawnień i niemożność zastępowania organu w sferze władczej, przesądza o tym, że nie można uznać Spółki za podmiot o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT i w konsekwencji występuje jako podatnik VAT w związku z wykonywanymi zadaniami, a skutkiem takiego podejścia jest konieczność opodatkowania wyliczonej Rekompensaty (traktowanej jako kwota netto).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Jak wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że dostawa towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.

Co istotne usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zatem, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych kosztów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council TSUE stwierdził, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z dnia 5 lutego 1981 r. w sprawie C-154/80 Staatssecretaris van Financiën przeciwko Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats, które zapadło na tle przepisów Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R.J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie podkreślono, że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności.

Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

•      istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,

•      wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

•      istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

•      istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Ponadto, aby czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez podmiot działający dla tej czynności w charakterze podatnika podatku VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Zgodnie z ww. regulacją:

Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status, wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy, zgodnie z którym:

Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, który stanowi, że:

Organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te będą natomiast podatnikami VAT w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny – niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

W zakresie statusu podmiotu publicznego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaçor – Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA przeciwko Fazenda Pública, w którym stwierdził:

Z kolei w wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 Nagyszénás Településszolgáltatási Nonprofit Kft. przeciwko Nemzeti Adó-és Vámhivatal Fellebviteli Igazgatósága, TSUE wskazał, że:

Rolę gminy określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

W myśl z art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez te jednostki zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej - uregulowano w ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 679).

Jak stanowi art. 1 ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej:

W oparciu o art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej:

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o gospodarce komunalnej:

Zatem w przypadku, gdy są to jednostki prawnie niewyodrębnione, tzn. pozostające w strukturze gminy, dla celów podatkowych traktuje się je tak samo jak gminne jednostki pomocnicze. Wykonywane przez nie czynności winna rozliczać gmina. Jeśli jednak znajdą się one poza strukturą gminy, jako tzw. jednostki prawnie wyodrębnione (np. w formie spółki prawa cywilnego lub handlowego), będą miały odrębną od gminy zdolność prawnopodatkową.

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że zarówno gmina, jak i utworzona przez nią spółka prawa handlowego, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działają w charakterze podatników podatku VAT.

Podkreślić należy, że dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne, naukowe, itd.).

Zatem, nawet gdyby podatnik nie osiągnął dochodu z tytułu prowadzonej działalności, to wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT wykonując czynności będące przedmiotem działalności gospodarczej, bowiem będzie świadczył w tym zakresie usługi, które podlegają VAT. Oznacza to, że jeżeli podmiot uzyska za to świadczenie jakąkolwiek zapłatę w sensie ekonomicznym (nawet bilansując tylko poniesione w związku z nim wydatki), to otrzymane wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwych reguł.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina na mocy Uchwały powierzyła Państwu obowiązkowe zadania własne. Jedynym wspólnikiem Spółki jest Gmina ... posiadająca całość udziałów spółki.

W zakresie zadań powierzonych Spółce mieszczą się:

1)  Utrzymanie czystości i porządku (zadanie 1) – w okresie od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2028 r.;

2)  Utrzymanie zieleni (zadanie 2) - w okresie od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2028 r.;

3)  Zimowe utrzymanie dróg (zadanie 3) - w okresie od dnia 1 listopada 2025 r. do dnia 31 grudnia 2028 r. (przy czym jedynie w okresach 15 listopada – 15 kwietnia każdego roku).

Szczegółowy zakres powierzonych zadań oraz sposób ich wykonywania określa Umowa między Państwem a Gminą .... Umowa stanowi przeniesienie części obowiązków wynikających z zadań własnych Gminy i nie przyznaje Wnioskodawcy żadnych szczególnych uprawnień wynikających z wykonywania władztwa administracyjnego przez Gminę. Umowa określa także zasady wzajemnych rozliczeń przyznając Spółce prawo do uzyskania rekompensaty od Gminy. Rekompensata ma służyć pokryciu uzasadnionych kosztów wykonywania Działalności Powierzonej, pomniejszonych o Pozostałe przychody (o ile wystąpią), z uwzględnieniem Rozsądnego Zysku.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wykonując na podstawie Umowy powierzenia oraz uchwały rady gminy zadania własne gminy oraz otrzymując od gminy rekompensatę za koszty realizacji tych zadań działają Państwo wobec tej gminy jako podatnik VAT.

Jak zostało wskazane powyżej, aby czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Analizując przedstawiony opis sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa należy zauważyć, że pomiędzy płatnością, którą otrzymują Państwo w formie rekompensaty a świadczeniami na rzecz Gminy zachodzi związek bezpośredni, bowiem płatność następuje w zamian za te świadczenia.

W rozpatrywanej sprawie, na podstawie zawartej z Gminą Umowy powierzenia oraz uchwały rady gminy wykonują Państwo powierzone przez Gminę zadania własne gminy z zakresu utrzymania czystości i porządku, utrzymania zieleni, zimowego utrzymania dróg, a za ich realizację otrzymują Państwo wynagrodzenie w postaci rekompensaty.

W tym przypadku mamy zatem do czynienia z istnieniem dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu zlecającego wykonanie usługi, będącego jednocześnie odbiorcą usługi (Gmina), jak również podmiotu wykonującego zlecenie – świadczącego usługę (podmiot gospodarczy posiadający odrębność prawno-podatkową od Gminy) – w przedmiotowej sprawie Państwo.

W zakresie ww. czynności wykonywanych przez Państwa należy uznać, że rekompensata jest przyznawana w celu sfinansowania wykonywanych przez Państwa konkretnych usług zgodnie z umową powierzenia, jest zatem istotnym elementem zaliczanym do podstawy opodatkowania świadczonych usług. Zatem otrzymują Państwo zindywidualizowaną korzyść (rekompensatę), która pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami, które wykonują Państwo na rzecz Gminy i które stanowią przedmiot Państwa działalności gospodarczej.

Zaznaczenia wymaga, że są Państwo spółką prawa handlowego, będącą odrębnym od Gminy podmiotem posiadającym osobowość prawną. Zatem nie są Państwo adresatem normy prawnej zawartej w art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym, nie mogą Państwo korzystać z wyłączenia z opodatkowania, które dotyczy ściśle określonych podmiotów, tj. organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy. Wprawdzie zobowiązali się Państwo wykonywać czynności związane z realizacją zadań własnych Gminy, jednak czynią to Państwo jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT. Nie wchodzą Państwo w skład administracji samorządowej, lecz prowadzą Państwo niezależną działalność gospodarczą. Stopień Państwa zależności od Gminy nie może automatycznie przesądzać o wyłączeniu powierzonego Państwu zadania własnego Gminy z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług świadczenia otrzymywane z tytułu realizacji ww. usług określane przez strony jako rekompensata, stanowią dla Państwa zapłatę za świadczone przez Państwa usługi.

W kontekście powyższego, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług otrzymywana z tytułu realizacji opisanych we wniosku usług rekompensata stanowi dla Państwa zapłatę za świadczone przez Państwa usługi. Mimo, że wykonują Państwo czynności z katalogu zadań własnych Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, to jednak nie wchodzą Państwo w skład administracji samorządowej, lecz prowadzą Państwo niezależną działalność gospodarczą. Zatem pomiędzy należną Państwu płatnością określoną jako rekompensata a świadczeniem na rzecz Gminy, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Z tych też względów czynności, które zobowiązali się Państwo wykonywać na rzecz Gminy, realizując powierzone zadania własne Gminy w zamian za otrzymaną rekompensatę, stanowią określone w art. 8 ust. 1 ustawy odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, wykonując czynności (usługi) wynikające z Umowy powierzenia oraz uchwały rady gminy, związane z realizacją zadań własnych Gminy, prowadzą Państwo działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie działają Państwo w charakterze organu władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy, a co za tym idzie są Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy i są Państwo zobowiązani do naliczania podatku należnego od wykonywanych czynności realizowanych na rzecz Gminy, za które otrzymują Państwo rekompensatę.

Wobec powyższego, wykonując, na podstawie Umowy powierzenia oraz uchwały rady gminy, powierzone Państwu zadania własne gminy oraz otrzymując od gminy rekompensatę za koszty realizacji tych zadań, działają Państwo wobec tej gminy jako podatnik VAT.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku wyroków sądów wyjaśniam, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element Państwa argumentacji, są to jednak rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady, wiążą one strony postępowania w konkretnej, indywidualnej sprawie, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem wskazane we wniosku wyroki nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.