Zwolnienie od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, szkoleń dotyczących różnych metod spawania oraz szkoleń monterskich dla osób bezrobotnych.
Spółka z o.o. planuje świadczyć kompleksowe szkolenia spawalnicze i monterskie dla osób bezrobotnych, finansowane w całości przez Urzędy Pracy ze środków publicznych. Szkolenia obejmują część teoretyczną, praktyczną i egzamin, mają na celu nabycie kwalifikacji zawodowych w…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
8 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy szkoleń dotyczących różnych metod spawania oraz szkoleń monterskich dla osób bezrobotnych.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 stycznia 2026 r. (data wpływu).
Treść wniosku jest następująca.
Opis zdarzenia przyszłego
Celem złożenia wniosku jest uzyskanie KIS - indywidualnej interpretacji dla potrzeb zwolnienia z podatku VAT, właściwej dla świadczenia będącego przedmiotem wniosku, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 29c.
Firma Sp. z o. o. jest zarejestrowana od ..... r. Forma rozliczenia Spółki to pełna księgowość, zaś forma opodatkowania CIT. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest: 25.11.Z. PRODUKCJA KONSTRUKCJI METALOWYCH I ICH CZĘŚCI. Ostatnio Spółka rozszerzyła swoją działalność o kod PKD 85.59.B. i 85.68.Z., 8.85.59.B. - KURSY I SZKOLENIA ZWIĄZANE ZE ZDOBYWANIEM WIEDZY, UMIEJĘTNOŚCI I KWALIFIKACJI ZAWODOWYCH W FORMACH POZASZKOLNYCH, 9.85.69.Z. - DZIAŁALNOŚĆ WSPOMAGAJĄCA EDUKACJĘ, GDZIE INDZIEJ NIESKLASYFIKOWANA.
Spółka stworzyła szkółkę spawalniczą, uzyskała certyfikat zgodności zakładowej kontroli produkcji NR (...) oraz (...) dotyczący spełniania wymagań jakości procesów spawania, przygotowała materiały szkoleniowe teoretyczne i praktyczne. Spółka chciałaby rozpocząć współpracę z Urzędami Pracy w zakresie szkoleń spawalniczych, tj. szkoleń oferowanych przez Urzędy Pracy dla osób bezrobotnych, szukających pracy. Byłyby to więc szkolenia finansowane ze środków publicznych.
Przedmiotem świadczenia jest przeprowadzanie szkoleń zawodowych, tj. szkoleń dotyczących różnych metod spawania oraz szkoleń monterskich dla osób bezrobotnych skierowanych przez urzędy pracy, które chcą podnieść kwalifikacje w zakresie spawania oraz montażu konstrukcji stalowych, mających na celu nabycie, podniesienie lub uzupełnienie kwalifikacji zawodowych w zawodach spawacza i montera konstrukcji stalowych oraz rurociągów. Szkolenia obejmują część teoretyczną i praktyczną, realizowane w oparciu o opracowane programy nauczania zgodne z obowiązującymi standardami kwalifikacji zawodowych.
Zakres czynności wykonywanych w ramach świadczenia:
Organizacja szkolenia, czyli: przygotowanie miejsca do szkolenia dydaktycznego i stanowisk lub monterskich, zapewnienie materiałów dydaktycznych, narzędzi, urządzeń oraz odzieży ochronnej, prowadzenie ewidencji uczestników szkolenia, przygotowanie harmonogramu zajęć teoretycznych i praktycznych, przeprowadzenie wstępnego instruktażu BHP.
Część teoretyczna - szkolenia spawalnicze: omówienie zasad i technologii spawania metodami; 111 (spawanie elektrodą otuloną - MMA), 135 (MAG - spawanie łukowe drutem w osłonie CO2), 136 (MAG - drut proszkowy), 138 (MAG - drut lity w mieszaninie gazów), 141 (TIG - spawanie elektrodą nietopliwą w osłonie gazu obojętnego); przedstawienie zasad doboru materiałów i parametrów spawania, szkolenie z budowy, obsługi i konserwacji urządzeń spawalniczych, szkolenie z czytania dokumentacji technicznej spawalniczej, symboli spoin i norm jakości, wykłady z zakresu metaloznawstwa, bezpieczeństwa pracy, zasad egzaminowania i oceny spoin.
Część praktyczna - szkolenia spawalnicze: przygotowanie materiału do spawania (czyszczenie, cięcie, sczepianie), wykonywanie złączy spawanych w różnych pozycjach: PA, PB, PC, PF, PE, ćwiczenia praktyczne w zakresie każdej z metod spawania, kontrola jakości wykonanych złączy, przygotowanie do egzaminu kwalifikacyjnego spawacza wg norm PN-EN ISO 9606.
Część teoretyczna - szkolenia monterskie, tj. szkolenie z czytania i interpretacji rysunków technicznych: rysunek techniczny izometryczny, rysunek konstrukcji stalowych, rysunek budowy statków i okrętów, omówienie zasad montażu konstrukcji stalowych i rurociągów, szkolenie z zakresu technologii łączenia, szczepienia i cięcia metali, wykłady z zakresu BHP, organizacji stanowiska pracy oraz kontroli wymiarów i tolerancji.
Część praktyczna - szkolenia monterskie, tj. praktyczne ćwiczenia z montażu konstrukcji stalowych, elementów rurociągów i instalacji, wykonywanie połączeń spawanych punktowo (spawanie szczepialne), praktyczne szkolenie z obsługi narzędzi monterskich i palnika gazowego, montaż i demontaż konstrukcji zgodnie z dokumentacją techniczną, kontrola poprawności wykonania połączeń.
Zakończenie szkolenia, tj. przeprowadzenie egzaminu końcowego (teoretycznego i praktycznego), sporządzenie protokołów z egzaminów, wydanie certyfikatu o ukończeniu szkolenia i/lub świadectw kwalifikacyjnych.
Charakter świadczenia
Całość powyższych czynności stanowi jedno świadczenie kompleksowe, tzn. szkolenie spawalnicze metodą 135, teoria, praktyka, egzamin. Celem szkolenia jest przygotowanie uczestników do samodzielnego wykonywania zawód u spawacza konkretną metodą lub montera.
Nabywcą świadczenia będą Urzędy Pracy. W tym miejscu należy dodać, że szkolenia całkowicie pokryte będą ze środków publicznych.
Szkolenie będące przedmiotem wniosku będzie organizowane w siedzibie Wnioskodawcy, w miejscowości .., ul. …. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości położonej pod wskazanym adresem. Na terenie nieruchomości znajduje się sala, gdzie będzie przekazywana teoria oraz szkółka spawalnicza wyposażona w stanowiska do nauki spawania, niezbędny sprzęt, urządzenia i narzędzia dydaktyczne umożliwiające przeprowadzenie części teoretycznej i praktycznej szkolenia. Wszystkie zajęcia teoretyczne i praktyczne realizowane w ramach szkolenia odbywać się będą wyłącznie w tym miejscu.
Przedmiotowe świadczenie będzie wykonywane w ramach umów zawieranych pomiędzy Wnioskodawcą a urzędami, które będą płaciły za szkolenie, czyli szkolenia będą całkowicie pokryte ze środków publicznych.
Szkolenia będą organizowane w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych pracowników firm, osób bezrobotnych oraz osób fizycznych samodzielnie zgłaszających się, a także umożliwienia im podjęcia zatrudnienia w zawodach deficytowych, takich jak spawacz lub monter konstrukcji stalowych.
Wnioskodawca, działając jako jednostka prowadząca szkolenia zawodowe, będzie zobowiązany do: zapewnienia odpowiedniej bazy dydaktycznej i technicznej, przeprowadzenia zajęć teoretycznych i praktycznych zgodnie z zatwierdzonym programem szkolenia, przeprowadzenia egzaminu końcowego, wydania zaświadczeń o ukończeniu szkolenia. Wnioskodawca, realizując świadczenia będące przedmiotem wniosku, będzie korzystał z metod i narzędzi dydaktycznych oraz technicznych dostosowanych do kształcenia zawodowego w zakresie spawalnictwa i montażu konstrukcji stalowych.
Szkolenia będą prowadzone z wykorzystaniem następujących metod dydaktycznych: wykładów teoretycznych z użyciem prezentacji multimedialnych i materiałów szkoleniowych, pokazów praktycznych technik spawania i montażu, indywidualnych ćwiczeń praktycznych uczestników pod nadzorem instruktora, analizy jakości wykonanych spoin i omówienia błędów technologicznych.
W części praktycznej szkolenia wykorzystywane będą następujące narzędzia i urządzenia techniczne: spawarki do metod TIG (141), MAG (135, 136, 138) oraz MMA (111), stoły i stanowiska spawalnicze wyposażone w systemy wentylacji i odciągu spalin, palniki gazowe, przecinarki, szlifierki, mierniki oraz urządzenia do pomiaru i kontroli złączy spawanych, materiały eksploatacyjne: elektrody, druty, topniki, gazy osłonowe oraz próbki Wnioskodawca posiada certyfikat TÜV SÜD potwierdzający spełnienie wymagań jakościowych w zakresie prowadzenia szkoleń i wykonywania prac spawalniczych zgodnie z wyżej wymienionymi normami. Szkolenia będą prowadzone przez doświadczonych instruktorów, a całość procesu szkoleniowego nadzorowana będzie przez osobę posiadającą kwalifikacje w zakresie nadzoru spawalniczego potwierdzone certyfikatem TÜV SÜD oraz Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa.
W przypadku szkoleń dla monterów konstrukcji stalowych i rurociągów zajęcia praktyczne prowadzone są przez instruktorów z doświadczeniem w branży montażowej, posiadających uprawnienia do obsługi urządzeń spawalniczych oraz wiedzę z zakresu rysunku technicznego i technologii montażu.
Szkolenia będące przedmiotem wniosku mają charakter zorganizowanego procesu dydaktycznego obejmującego zarówno część teoretyczną, jak i praktyczną, realizowanego zgodnie z ustalonym programem i harmonogramem zajęć.
Czas trwania szkolenia jest ściśle określony w programie nauczania i wynosi - w zależności od rodzaju szkolenia - od 80 do 120 godzin dydaktycznych. Przykładowo: szkolenie spawacza metodą 111 (MMA) lub 141 (TIG) trwa ok. 80-120 godzin, szkolenie spawacza metodami 135/136/138 (MAG) trwa ok. 80-120 godzin, szkolenie dla monterów konstrukcji stalowych i rurociągów trwa ok. 80-120 godzin. Zajęcia odbywają się w dni robocze, w wymiarze 6-8 godzin dziennie, zgodnie z harmonogramem uzgodnionym z Powiatowym Urzędem Pracy. Szkolenie obejmuje: część teoretyczną (ok. 30-40% czasu), część praktyczną (ok. 60-70% czasu). Harmonogram obejmuje dokładne terminy rozpoczęcia i zakończenia szkolenia, kolejność modułów tematycznych oraz przerwy techniczne i egzamin końcowy.
Każde szkolenie ma charakter ciągły i zorganizowany, nie są to pojedyncze zajęcia, lecz kompletny cykl szkoleniowy prowadzący do uzyskania określonych kwalifikacji zawodowych. W szkoleniu będzie uczestniczyła określona grupa osób. Kryteriami kwalifikującymi do udziału w szkoleniu są w szczególności: motywacja do podjęcia pracy w zawodzie, którego dotyczy szkolenie, w przypadku szkoleń specjalistycznych - ukończenie wcześnie wymaganego poziomu szkolenia (np. szkolenie podstawowe metodą 135 przed szkoleniem uzupełniającym metodą 136 lub 138).
Liczba uczestników w jednej grupie szkoleniowej jest ograniczona i wynosi od 6 do 12 osób, co umożliwia indywidualne podejście instruktora do każdego uczestnika i zapewnia odpowiedni poziom bezpieczeństwa na stanowiskach spawalniczych. Oczekiwaniem nabywcy świadczenia - urzędów pracy, jest skuteczne przeprowadzenie szkolenia zawodowego zgodnie z zawartą umową i programem nauczania. Oczekiwania nabywcy koncentrują się na rezultacie edukacyjnym - podniesieniu kwalifikacji zawodowych osób prywatnych oraz umożliwieniu im wejścia na rynek pracy w zawodach deficytowych.
Wnioskodawca realizuje usługę w taki sposób, aby zapewnić pełną zgodność z wymaganiami nabywcy określonymi w zawartej umowie. Uczestnik szkolenia, będącego przedmiotem wniosku, w wyniku jego ukończenia nabędzie wiedzę teoretyczną oraz umiejętności praktyczne niezbędne do samodzielnego wykonywania zawodu spawacza lub montera konstrukcji stalowych i rurociągów.
W szczególności uczestnicy szkolenia zdobędą: wiedzę teoretyczną w zakresie: zasad działania i budowy urządzeń spawalniczych, doboru materiałów i parametrów spawania w zależności od technologii (metody 111, 135, 136, 138, 141), zasad czytania i interpretacji rysunków technicznych oraz dokumentacji konstrukcyjnej, podstaw metaloznawstwa i właściwości spawanych materiałów, wymagań jakościowych, norm spawalniczych i klasyfikacji zasad bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowisku spawacza i montera.
Umiejętności praktyczne w zakresie: przygotowania materiału do spawani (cięcie, czyszczenie, szczepianie, ustawianie elementów), wykonywania złączy spawanych metodami MMA (111), MAG (135/136/138), TIG 141 w różnych pozycjach (PA, PB, PC, PF, PE), montażu elementów konstrukcji stalowych i rurociągów zgodnie z dokumentacją techniczną, obsługi urządzeń spawalniczych i narzędzi monterskich, kontroli wizualnej i oceny jakości wykonanych spoin, wykonywania połączeń punktowych (spawanie szczepialne) i prac przygotowawczych do spawania.
Efekt i korzyści dla uczestnika: uzyskanie kwalifikacji zawodowych potwierdzonych zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia lub świadectwem kwalifikacyjnym spawacza, nabycie kompetencji wymaganych przez pracodawców w branży przemysłowej, stoczniowej, budowlanej i konstrukcyjnej, zwiększenie szans na podjęcie zatrudnienia lub samozatrudnienie w zawodach deficytowych, rozwój umiejętności praktycznych umożliwiających dalsze doskonalenie zawodowe w zakresie spawalnictwa i montażu konstrukcji stalowych.
Efektem końcowym szkolenia jest przygotowanie uczestnika do samodzielnego wykonywania zawodu w zakresie objęć szkoleniem oraz zdobycie kwalifikacji zawodowych potwierdzonych dokumentem zgodnym z obowiązującymi przepisami i normami branżowymi. Po zakończeniu szkolenia uczestnicy otrzymują stosowne dokumenty potwierdzające nabycie kwalifikacji zawodowych oraz ukończenie szkół.
Zaświadczenie/certyfikat o ukończeniu szkolenia zawodowego wydawane przez Wnioskodawcę.
Celem świadczenia będącego przedmiotem wniosku jest przygotowanie uczestników szkolenia do wykonywania zawodu spawacza lub montera konstrukcji stalowych i rurociągów, a tak uzyskanie przez nich kwalifikacji zawodowych wymaganych do podjęcia zatrudnienia w tych zawodach.
Szkolenie ma charakter praktycznego kształcenia zawodowego, którego zadaniem jest: przekazanie uczestnikom wiedzy teoretycznej z zakresu technologii spawania, rysunku technicznego, zasad BHP i organizacji pracy, wykształcenie umiejętności praktycznych w zakresie obsługi urządzeń spawalniczych i wykonywania złączy spawanych różnymi metodami (m.in. 111, 135, 136, 138, 141), nabycie przez uczestników umiejętności czytania dokumentacji technicznej, wykonywania montaży elementów stalowych oraz prac przygotowawczych do spawania, przygotowanie uczestników do zdania egzaminu
Efektem realizacji świadczenia będzie: uzyskanie przez uczestników kwalifikacji zawodowych potwierdzonych stosownym dokumentem (zaświadczeniem o ukończeniu szkolenia), nabycie wiedzy, umiejętności i kompetencji niezbędnych do podjęcia pracy.
Wynagrodzenie Wnioskodawcy za świadczenie będące przedmiotem wniosku będzie skalkulowane jako łączna kwota ryczałtowa lub cena jednostkowa za osobę uczestniczącą w szkoleniu. Wynagrodzenie obejmuje pełne wykonanie świadczenia kompleksowego, tj. przeprowadzenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, wraz z zapewnieniem wszelkich niezbędnych elementów organizacyjnych i materiałowych. W szczególności wynagrodzenie obejmuje następujące składniki: Przygotowanie i realizację programu szkolenia, w tym opracowanie materiałów dydaktycznych oraz harmonogramu zajęć. Prowadzenie zajęć teoretycznych i praktycznych przez wykwalifikowaną kadrę szkoleniową. Udostępnienie infrastruktury szkoleniowej, w tym sali wykładowej, stanowisk spawalniczych, urządzeń, narzędzi i materiałów eksploatacyjnych niezbędnych do przeprowadzenia szkolenia. Zapewnienie środków ochrony indywidualnej (odzieży roboczej, przyłbic, rękawic, okularów ochronnych, itp.) oraz przestrzeganie zasad BHP. Przeprowadzenie egzaminu końcowego (wewnętrznego lub zewnętrznego) oraz przygotowanie uczestników do egzaminu kwalifikacyjnego. Wydanie dokumentów potwierdzających ukończenie szkolenia (zaświadczenia/certyfikatu). Prowadzenie dokumentacji szkoleniowej (listy obecności, dzienniki zajęć, protokoły egzaminacyjne). Koordynację organizacyjną i administracyjną szkolenia, w tym obsługę zgłoszeń uczestników, rozliczenie obecności oraz kontakt z nabywcą świadczenia.
Wynagrodzenie nie obejmuje żadnych odrębnych usług niezwiązanych z procesem kształcenia zawodowego. Wartość wynagrodzenia jest kalkulowana na podstawie: liczby godzin szkolenia, liczby uczestników, kosztów materiałów dydaktycznych i eksploatacyjnych, kosztów wynagrodzenia kadry dydaktycznej, kosztów utrzymania infrastruktury szkoleniowej.
Całość powyższych elementów stanowi jedno świadczenie kompleksowe o charakterze usługi kształcenia zawodowego, której celem jest przygotowanie uczestników do wykonywania określonego zawodu.
Na dzień złożenia niniejszego pisma umowa dotycząca świadczenia będącego przedmiotem wniosku nie została jeszcze zawarta, a rozmowy w tym zakresie nie zostały rozpoczęte.
Wnioskodawca planuje w przyszłości zawieranie tego rodzaju umów z urzędami pracy.
W uzupełnieniu wniosku na pytania Organu z wezwania:
1. Czy usługi objęte zakresem wniosku będą świadczone przez Państwa Spółkę czy przez zatrudnionych podwykonawców?
2. Czy Państwa Spółka jest jednostką objętą systemem oświaty? Jeżeli tak, to czy posiadają Państwo zaświadczenie o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy z dnia 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1043 ze zm.)?
3. Czy Państwa Spółka jest podmiotem świadczącym usługi, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775, ze zm.)?
4. Czy świadczone przez Państwa Spółkę usługi, objęte zakresem wniosku będą usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług?
5. Czy Państwa Spółka będzie posiadała stosowną dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania ww. usług są środki publiczne?
6. Która z czynności w ramach usługi szkoleniowej świadczonej w ramach umów zawieranych z urzędami Pracy będzie wiodąca, tj. co będzie elementem dominującym? Należy jednoznacznie wskazać to świadczenie.
7. Czy elementy towarzyszące usłudze szkoleniowej będą niezbędne do wykonywania usługi głównej? Jeżeli tak, to proszę wskazać w czym ta „niezbędność” będzie się przejawiała i czy bez nich mogliby Państwo zrealizować w pełni usługę podstawową wykonywaną przez Państwa Spółkę?
8. Czy usługi szkoleniowe, objęte zakresem wniosku, Państwa Spółka będzie świadczyła jako podwykonawca?
wskazali Państwo:
1. Firma ....Sp. z o. o. jest organizatorem szkoleń spawalniczych i to ona będzie świadczyła usługi szkoleniowe, ona podpisze umowy z Urzędami Pracy. Pracownicy zatrudnieni przy projekcie, będą wykonywali pracę na rzecz firmy .... Sp. z o.o.
2. ..... Sp. z o. o. nie jest objęta systemem oświaty.
3. Spółka nie jest podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
4. Usługi świadczone przez Spółkę, objęte zakresem wniosku są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług.
5. Spółka będzie posiadała umowy z Urzędem Pracy, to Urząd Pracy będzie finansował kursy osobom bezrobotnym.
6. Całość opisanych we wniosku czynności stanowi jedno świadczenie kompleksowe, tzn. np.: szkolenie spawalnicze metodą 135: teoria, praktyka, egzamin. Celem szkolenia jest przygotowanie uczestników do samodzielnego wykonywania zawodu spawacza konkretną metodą lub montera.
7. Usługi szkoleniowe, objęte zakresem wniosku firma będzie świadczyła jako organizator i wykonawca.
Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
Czy usługa kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego opisana, świadczona przez Wnioskodawcę, na rzecz uczestników szkoleń w ramach opisanego stanu faktycznego, finansowana w całości ze środków publicznych, podlega zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy VAT?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
W odniesieniu do pytania Wnioskodawca wyraża swoje stanowisko i uważa, iż przytoczony stan faktyczny i prawny w zakresie przedmiotowej sprawy pozwala na zwolnienie z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego świadczonych przez Wnioskodawcę, a finansowanych przy tym w całości środków publicznych.
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.
Ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c) finansowane w całości ze środków publicznych
- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Ww. przepisy stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE Rady podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.
Zauważenia wymaga, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu VAT, w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również wielokrotnie podkreślał TSUE w swym orzecznictwie, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (przykładowo wyrok Trybunału z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV).
Jednakże interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z celami, do jakich dążą owe zwolnienia oraz powinna spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system VAT. Zatem powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień z art. 13 (art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE) powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków (pkt 27 ww. wyroku).
Definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego została zawarta w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
W myśl ww. art. 44 rozporządzenia:
Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
Podkreślenia wymaga, że dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.
Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.
Przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
Jak wyżej wskazano, przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości lub w części ze środków publicznych.
Przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.
W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.):
Środkami publicznymi są:
1)dochody publiczne;
2)środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
2a) środki, o których mowa w art. 3b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2024 r. poz. 324 i 862);
2b) środki, o których mowa w art. 202 ust. 4;
3)środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
4)przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
a)ze sprzedaży papierów wartościowych,
b)z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
c)ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
d)z otrzymanych pożyczek i kredytów,
e)z innych operacji finansowych;
5)przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.
Z art. 4 ust. 1 ww. ustawy o finansach publicznych wynika, że:
Przepisy ustawy stosuje się do:
1)jednostek sektora finansów publicznych;
2)innych podmiotów w zakresie, w jakim wykorzystują środki publiczne lub dysponują tymi środkami.
Jak powyższe wskazuje, ustawa o finansach publicznych wymienia wprost, co należy uznać za środki publiczne. Przepisy zaliczają do środków publicznych dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz wskazane przychody budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z różnych źródeł. Środkami publicznymi są również środki pochodzące z funduszy strukturalnych.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy usługa kompleksowego przygotowania i przeprowadzenia szkoleń dotyczących różnych metod spawania oraz szkoleń monterskich dla osób bezrobotnych, które są w finansowane w 100% ze publicznych, podlega zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.
W odniesieniu do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym (kompleksowym), czy też wykonywane przez Państwa czynności należy traktować jako odrębne świadczenia opodatkowane według zasad właściwych dla każdego z tych świadczeń.
Zauważenia wymaga, że w obrocie gospodarczym występują świadczenia natury kompleksowej, czyli takie, które nie dają się w prosty sposób zaklasyfikować do danej kategorii, gdyż składają się z kilku pojedynczych świadczeń. Aby móc określić, że dana czynność jest czynnością kompleksową (jednolitą/złożoną), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu.
Na czynność złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast, usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez usługi pomocniczej.
Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych.
Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza zastosowania do poszczególnych jego elementów odrębnych cen. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej.
Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r., w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347 str. 1 ze zm.).
W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., Trybunał uznał, że każde świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.
W wyroku TSUE z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro przeciwko Finanční ředitelství v Ústí nad Labem, Trybunał wskazał, że:
„(...) w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, jeżeli nie są od siebie niezależne. Jest tak na przykład w sytuacji, gdy można stwierdzić, że jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, a inne świadczenie lub świadczenia stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los podatkowy świadczenia głównego. W szczególności dane świadczenie należy uważać za świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi usługodawcy” oraz „(...) jednolite świadczenie występuje w przypadku, gdy dwa lub więcej elementy albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny”.
Również w orzecznictwie NSA przyjmuje się, że świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych świadczeń wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego. Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy, wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa niezależnie opodatkowane świadczenia. Zatem należy uwzględniać ochronę podstawowych zasad opodatkowania podatkiem od wartości dodanej wymagających, by każda działalność gospodarcza była traktowana w ten sam sposób. Sprzeciwia się to temu, by podmioty gospodarcze dokonujące takich samych czynności, były traktowane odmiennie w zakresie poboru tego podatku (wyrok NSA z 6 maja 2015 r. sygn. akt I FSK 2105/13).
W kontekście przytoczonych regulacji stwierdzić należy, że z wykonaniem czynności złożonej (kompleksowej) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie to jest rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących elementami częściowego zobowiązania strony transakcji. Jednocześnie czynność taka, jeśli może zostać uznana za czynność o charakterze złożonym, podlega opodatkowaniu jednolitą stawką podatku od towarów i usług, właściwą dla świadczenia podstawowego, głównego.
W konsekwencji, w przypadku czynności o charakterze kompleksowym, o sposobie opodatkowania, w tym wysokości stawki podatku decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną czynnością kompleksową, czy też z szeregiem jednostkowych czynności. Ocena tej okoliczności powinna odbywać się więc na podstawie tego, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że w analizowanym przypadku Państwa świadczenia obejmujące usługi szkoleń dotyczących różnych metod spawania oraz szkoleń monterskich dla osób bezrobotnych mają charakter kompleksowy.
Jak wynika bowiem z wniosku Spółka stworzyła szkółkę spawalniczą, uzyskała certyfikat zgodności zakładowej kontroli produkcji dotyczący spełniania wymagań jakości procesów spawania, przygotowała materiały szkoleniowe teoretyczne i praktyczne. Spółka chciałaby rozpocząć współpracę z Urzędami Pracy w zakresie szkoleń spawalniczych, tj. szkoleń oferowanych przez Urzędy Pracy dla osób bezrobotnych, szukających pracy. Przedmiotem świadczenia jest przeprowadzanie szkoleń zawodowych, tj. szkoleń dotyczących różnych metod spawania oraz szkoleń monterskich dla osób bezrobotnych skierowanych przez urzędy pracy, które chcą podnieść kwalifikacje w zakresie spawania oraz montażu konstrukcji stalowych, mających na celu nabycie, podniesienie lub uzupełnienie kwalifikacji zawodowych w zawodach spawacza i montera konstrukcji stalowych oraz rurociągów. Szkolenia obejmują część teoretyczną i praktyczną, realizowane w oparciu o opracowane programy nauczania zgodne z obowiązującymi standardami kwalifikacji zawodowych. Organizacja szkolenia, czyli: przygotowanie miejsca do szkolenia dydaktycznego i stanowisk lub monterskich, zapewnienie materiałów dydaktycznych, narzędzi, urządzeń oraz odzieży ochronnej, prowadzenie ewidencji uczestników szkolenia, przygotowanie harmonogramu zajęć teoretycznych i praktycznych, przeprowadzenie wstępnego instruktażu BHP. Zakończenie szkolenia, tj. przeprowadzenie egzaminu końcowego (teoretycznego i praktycznego), sporządzenie protokołów z egzaminów, wydanie certyfikatu o ukończeniu szkolenia i/lub świadectw kwalifikacyjnych. Całość powyższych czynności stanowi jedno świadczenie kompleksowe, tzn. szkolenie spawalnicze metodą 135, teoria, praktyka, egzamin. Celem szkolenia jest przygotowanie uczestników do samodzielnego wykonywania zawód u spawacza konkretną metodą lub montera. Wnioskodawca, działając jako jednostka prowadząca szkolenia zawodowe, będzie zobowiązany do: zapewnienia odpowiedniej bazy dydaktycznej i technicznej, przeprowadzenia zajęć teoretycznych i praktycznych zgodnie z zatwierdzonym programem szkolenia, przeprowadzenia egzaminu końcowego, wydania zaświadczeń o ukończeniu szkolenia. Wnioskodawca, realizując świadczenia będące przedmiotem wniosku, będzie korzystał z metod i narzędzi dydaktycznych oraz technicznych dostosowanych do kształcenia zawodowego w zakresie spawalnictwa i montażu konstrukcji stalowych. Szkolenia będące przedmiotem wniosku mają charakter zorganizowanego procesu dydaktycznego obejmującego zarówno część teoretyczną, jak i praktyczną, realizowanego zgodnie z ustalonym programem i harmonogramem zajęć. Wynagrodzenie Wnioskodawcy za świadczenie będące przedmiotem wniosku będzie skalkulowane jako łączna kwota ryczałtowa lub cena jednostkowa za osobę uczestniczącą w szkoleniu. Wynagrodzenie obejmuje pełne wykonanie świadczenia kompleksowego, tj. przeprowadzenie szkolenia teoretycznego i praktycznego, wraz z zapewnieniem wszelkich niezbędnych elementów organizacyjnych i materiałowych. Całość powyższych elementów stanowi jedno świadczenie kompleksowe o charakterze usługi kształcenia zawodowego, której celem jest przygotowanie uczestników do wykonywania określonego zawodu.
W analizowanym przypadku nie zachodzą przesłanki do podziału świadczenia, które będą dokonywać Państwo na rzecz PUP na poszczególne czynności, tj. usługę główną oraz usługi pomocnicze. Podział taki byłby sztuczny i nieuzasadniony.
W związku z tym, należy uznać, że świadczone przez Państwa Spółkę wszystkie czynności w ramach umów zawartych z PUP będą składać się na jedną usługę, tj. usługę przeprowadzenia szkolenia teoretycznego i praktycznego, wraz z zapewnieniem wszelkich niezbędnych elementów organizacyjnych i materiałowych w zakresie spawania.
W rezultacie świadczone przez Państwa Spółkę usługi w postaci przeprowadzenie szkolenia teoretycznego i praktycznego wraz z zapewnieniem wszelkich niezbędnych elementów organizacyjnych i materiałowych przeprowadzenia egzaminu końcowego, wydania zaświadczeń o ukończeniu szkolenia należy uznać za świadczenie kompleksowe.
Wracając do kwestii zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonej przez Państwa Spółkę usługi kompleksowego przygotowania i przeprowadzenia szkoleń dotyczących różnych metod spawania oraz szkoleń monterskich dla osób bezrobotnych, wskazania wymaga, iż uprawnienie do skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, przysługuje usługom kształcenia i przekwalifikowania zawodowego, obejmującym nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem oraz mającym na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, które są finansowane w 100% ze środków publicznych.
Dokonując zatem oceny, czy świadczone przez Państwa usługi kompleksowego przeprowadzenia szkoleń dotyczących różnych metod spawania oraz szkoleń monterskich dla osób bezrobotnych będą objęte ww. zwolnieniem, w pierwszej kolejności zbadania wymaga, czy spełnione będą warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.
Wskazali Państwo, że nie są Państwo jednostką objętą systemem oświaty, a ponadto Państwa Spółka nie jest podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji realizowane przez Państwa Spółkę usługi szkoleniowe nie będą spełniały przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
W związku z powyższym należy przeanalizować, czy dla świadczonych przez Państwa Spółkę usług spełnione będą przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.
Aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, przedmiotem świadczenia muszą być usługi obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo usługi te muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.
Definicja usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, zawarta w ww. rozporządzeniu, kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy.
Mając na uwadze Państwa wyjaśnienia należy uznać, że ww. przesłanki zostaną spełnione. We wniosku wskazali Państwo, że przedmiotem świadczenia jest przeprowadzanie szkoleń zawodowych, tj. szkoleń dotyczących różnych metod spawania oraz szkoleń monterskich dla osób bezrobotnych skierowanych przez urzędy pracy, które chcą podnieść kwalifikacje w zakresie spawania oraz montażu konstrukcji stalowych, mających na celu nabycie, podniesienie lub uzupełnienie kwalifikacji zawodowych w zawodach spawacza i montera konstrukcji stalowych oraz rurociągów. Szkolenia obejmują część teoretyczną i praktyczną, realizowane w oparciu o opracowane programy nauczania zgodne z obowiązującymi standardami kwalifikacji zawodowych. Celem szkolenia jest przygotowanie uczestników do samodzielnego wykonywania zawód u spawacza konkretną metodą lub montera. Szkolenia będą organizowane w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych pracowników firm, osób bezrobotnych oraz osób fizycznych samodzielnie zgłaszających się, a także umożliwienia im podjęcia zatrudnienia w zawodach deficytowych, takich jak spawacz lub monter konstrukcji stalowych. Zatem, usługi szkoleniowe, objęte zakresem pytania, będą stanowić usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
W świetle powyższego, usługi szkoleniowe, które będą Państwo świadczyć, będące przedmiotem wniosku, spełniają pierwszą przesłankę do zastosowania zwolnienia, tj. stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika również, że świadczone przez Państwa usługi całkowicie pokryte będą ze środków publicznych. Państwa Spółka będzie posiadała umowy z Urzędem Pracy, to Urząd Pracy będzie finansował kursy osobom bezrobotnym.
Zatem w analizowanym przypadku będą spełnione przesłanki wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy uprawniające do skorzystania ze zwolnienia od podatku świadczonych przez Państwa usług.
Tym samym, usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w zakresie szkoleń dotyczących różnych metod spawania oraz szkoleń monterskich dla osób bezrobotnych, które będą Państwo świadczyć, będą podlegały zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo