Interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.1194.2025.2.JK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne

16 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług organizacji zajęć oraz obozów sportowych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem 20 stycznia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Stowarzyszenie … (dalej jako: Wnioskodawca lub Stowarzyszenie) jest wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego w rejestrze stowarzyszeń pod numerem …. Stowarzyszenie jako organizacja pozarządowa prowadzi działalność pożytku publicznego. Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie zarejestrował się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W swoim statucie Stowarzyszenie wskazuje, że realizuje cele takie jak m.in.: (...)

Swoje cele Stowarzyszenie realizuje poprzez m.in.: (...)

Stowarzyszenie organizuje zajęcia sportowe oraz wychowania fizycznego takie jak:

1.    Prowadzenie sekcji sportowej w dyscyplinach lekkoatletyki.

2.    Treningi zawodników w kategoriach dzieci i młodzieży.

Wszystkie zajęcia prowadzą trenerzy i instruktorzy, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o sporcie. Do zadań trenera lub instruktora sportu należy poza prowadzeniem zajęć, o których mowa w ust. 1, przekazywanie aktualnej wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu treningu sportowego i współzawodnictwa sportowego w danym sporcie. Każdy z trenerów spełnia wymagania wskazane w art. 41 ust. 3 ustawy o sporcie.

Trenerzy i instruktorzy dbają o bezpieczeństwo i przebieg zajęć, przygotowują program zajęć i ustalają długoterminowe cele dla grup, zawodników i trenujących osób.

Stowarzyszenie nie świadczy usług swobodnego wstępu na obiekty bez określonych zajęć lub treningów.

Uczestnicy zajęć są pod stałym nadzorem trenera, który ocenia ich postępy i możliwość wykonania trudniejszych ćwiczeń, które pozwolą uczestnikom na rozwój sportowy. Trenerzy pomagają doskonalić technikę ćwiczeń oraz wskazują, w jaki sposób uczestnik zajęć może poprawiać wyniki lub osiągać kolejne cele. Zajęcia organizowane przez Wnioskodawcę nie są rekreacyjne, nie służą wyłącznie wypoczynkowi i rozrywce. Każde z nich cechuje się doskonaleniem techniki sportowej, wzmocnieniu kondycji i formy uczestników. Fundamentalnym czynnikiem zajęć jest wysiłek fizyczny.

Uczestnictwo w zajęciach w większości wymaga ciągłości - nieobecność na treningu może doprowadzić do zaległości uczestnika i pogorszeniu wyników.

Powyższa działalność stanowi odpłatną działalność statutową Stowarzyszenia. Wnioskodawca pobiera opłaty od zawodników za uczestnictwo w zajęciach.

Dodatkowo Wnioskodawca zamierza organizować obozy sportowe dla członków klubu. Obozy mają polegać intensywnym programie zajęć sportowych i wychowania fizycznego. Na każdym obozie będzie po kilka jednostek treningowych codziennie, dodatkowe zajęcia ogólnorozwojowych czy teoretyczne albo psychologiczne. Obozy mają na celu zintensyfikowanie zajęć dla uczestników w krótkim czasie.

Opłaty, które uczestnicy przekazują na poczet udziału w obozie sportowym mają na celu pokrycie kosztów przedsięwzięcia, w szczególności związanych z realizacją programu sportowego, tj.:

• opłata za miejsce, które pozwoli na treningi dla większej grupy
• wynagrodzenie trenera i specjalistów z danej dziedziny
• wyżywienie
• zakwaterowanie

W przypadku obozów dla dzieci i młodzieży organizacja obejmować będzie również opiekę wychowawczą.

Stowarzyszenie jest organizacją pozarządową w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Wnioskodawca nie działa w celu osiągnięcia zysku.

Stowarzyszenie ewentualne zyski przeznacza w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług i działalności pożytku publicznego. Dotychczas Stowarzyszenie nie osiągnęło w sposób systematyczny zysków z tej działalności, niemniej jednak nie można tego wykluczyć.

Jednocześnie wszelkie nadwyżki przychodów ponad koszty w dalszym ciągu będą przeznaczane w  całości na wskazane wyżej cele.

Wnioskodawca nie świadczy usług:

• Związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną
• Wstępu na imprezy sportowe
• Odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji
• Odpłatnego zakwaterowania związanego ze sportem lub wychowaniem fizycznym
• Wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

W uzupełnieniu wniosku, odpowiadając na pytania Organu, wskazali Państwo odpowiednio:

1.    Czy prowadzą Państwo działalność w formie klubu sportowego, związku sportowego lub związku stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu?

Wnioskodawca opisał tę materię we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, dlatego pytanie organu jest nieuzasadnione.

Wnioskodawca jest stowarzyszeniem rejestrowym, zatem posiada osobowość prawną a jego cele statutowe to m.in.: .....

Zatem w ocenie Wnioskodawcy spełnia on wymogi uznania za klub sportowy w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.

Ponadto należy przywołać ugruntowane w orzecznictwie krajowym twierdzenie, że zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT przysługuje również podmiotom nienastawionym na osiągnięcie zysku innym niż wymienione w przepisie (wyrok WSA z 26.06.2018 r., I SA/Wr 445/18, wyrok NSA z 22.11.2024, I FSK 521/21, wyrok NSA z 9.09.2021 r., I FSK 326/18). Warto podkreślić, że w art. 132 ust. 1 lit. m dyrektywy VAT wprost stwierdzono, że zwolnienie przysługuje organizacjom nienastawionym na osiąganie zysków, bez enumeratywnego katalogu takiego jak w ustawie o VAT.

W konsekwencji bez znaczenia dla stosowania zwolnienia jest to czy Wnioskodawca jest klubem sportowym, związkiem sportowym czy związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych.

2.    Czy świadczone przez Państwa usługi w postaci zajęć oraz obozów sportowych są usługami ściśle związanymi ze sportem lub wychowaniem fizycznym?

Wnioskodawca poruszył tę kwestię w uzasadnieniu własnego stanowiska. W odniesieniu do zadanego pytania Wnioskodawca wskazuje, że świadczy swoje usługi treningów, zajęć i obozów zgodnie z ustawą o sporcie, a ich fundamentami są wysiłek fizyczny oraz rozwijanie umiejętności sportowych.

Ponadto Wnioskodawca opisał dlaczego jego zdaniem świadczone usługi nie powinny być skategoryzowane jako „rekreacja”.

Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym, że:

„Zajęcia organizowane przez Wnioskodawcę nie są rekreacyjne, nie służą wyłącznie wypoczynkowi i rozrywce. Każde z nich cechuje się doskonaleniem techniki sportowej, wzmocnieniu kondycji i formy uczestników. Fundamentalnym czynnikiem zajęć jest wysiłek fizyczny.” oraz „Wszystkie zajęcia prowadzą trenerzy i instruktorzy, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o sporcie.”

„Obozy mają polegać intensywnym programie zajęć sportowych i wychowania fizycznego. Na każdym obozie będzie po kilka jednostek treningowych codziennie, dodatkowe zajęcia ogólnorozwojowych czy teoretyczne albo psychologiczne. Obozy mają na celu zintensyfikowanie zajęć dla uczestników w krótkim czasie.”

Skoro ustawodawca w ustawie o sporcie wskazuje, w jakich okolicznościach wykonywana jest działalność sportowa oraz jakie warunki muszą spełniać zajęcia sportowe, a faktyczny przebieg zajęć opiera się na wysiłku fizycznym, zdaniem Wnioskodawcy, zachodzi ścisły związek ze sportem. Z uwagi na to, że „sport” był przedmiotem interpretacji przez organy skarbowe oraz TSUE, Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić, czy każda forma aktywności opisana w stanie faktycznym zostanie przez Organ zakwalifikowana w ten sposób, dlatego przeanalizował to zagadnienie w swoim stanowisku.

3.    Czy świadczone przez Państwa usługi w postaci zajęć oraz obozów sportowych są konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim?

Stowarzyszenie podtrzymuje swoje stanowisko w zakresie oceny prawnej, że biorąc pod uwagę wszelkie okoliczności ze stanu faktycznego świadczone usługi są konieczne do organizowania i uprawiania sportu.

Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym, że:

„Stowarzyszenie nie świadczy usług swobodnego wstępu na obiekty bez określonych zajęć lub treningów.” oraz „Uczestnicy zajęć są pod stałym nadzorem trenera, który ocenia ich postępy i możliwość wykonania trudniejszych ćwiczeń, które pozwolą uczestnikom na rozwój sportowy.”

Dodatkowo Wnioskodawca jest klubem sportowym, a zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o sporcie: Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego.

Lekkoatletyka jest jednoznacznie związana z wysiłkiem fizycznym, co potwierdza ocenę prawną Wnioskodawcy, że świadczone przez niego usługi są sportem.

Powyższe okoliczności faktyczne dowodzą, że rola Wnioskodawcy jest kluczowa dla uprawiania sportu. W przypadku treningów, zajęć i obozów dotyczących lekkiej atletyki nie zdarza się, aby trafiały tam osoby nienastawione na uprawianie sportu.

Stowarzyszenie podtrzymuje swoje stanowisko, że biorąc pod uwagę wszelkie okoliczności ze stanu faktycznego świadczone usługi są konieczne do organizowania i uprawiania sportu.

Wnioskodawca uważa zatem, że prowadzona przez Niego spełnia warunek z art. 43 ust. 1 pkt 32 lit. a ustawy o VAT, którego dotyczy pytanie. Brak jasnej linii orzeczniczej w tym zakresie powoduje jednak wątpliwości Wnioskodawcy.

4.    Czy świadczone przez Państwa usługi w postaci zajęć oraz obozów sportowych są świadczone wyłącznie na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym?

Wnioskodawca wyjaśnia, że odbiorcami usług są wyłącznie osoby biorące czynny, fizyczny udział w zajęciach zwykłych oraz tych zorganizowanych w ramach obozów sportowych. Wnioskodawca nie świadczy usług na rzecz osób biernych (np. widzów). Każda osoba korzystająca z usług Wnioskodawcy – niezależnie od wieku czy poziomu zaawansowania – realizuje cele sportowe poprzez wysiłek fizyczny i naukę techniki.

Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym, że:

„Zajęcia organizowane przez Wnioskodawcę nie są rekreacyjne, nie służą wyłącznie wypoczynkowi i rozrywce. Każde z nich cechuje się doskonaleniem techniki sportowej, wzmocnieniu kondycji i formy uczestników. Fundamentalnym czynnikiem zajęć jest wysiłek fizyczny.” oraz „Uczestnictwo w zajęciach w większości wymaga ciągłości - nieobecność na treningu może doprowadzić do zaległości uczestnika i pogorszeniu wyników.”

„Obozy mają polegać intensywnym programie zajęć sportowych i wychowania fizycznego. Na każdym obozie będzie po kilka jednostek treningowych codziennie, dodatkowe zajęcia ogólnorozwojowych czy teoretyczne albo psychologiczne. Obozy mają na celu zintensyfikowanie zajęć dla uczestników w krótkim czasie.”

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że skoro istotą zajęć i obozów jest wzmacnianie zdrowia, poprawa kondycji oraz nabywanie i doskonalenie konkretnych umiejętności sportowych, to każdy uczestnik tych zajęć posiada status „osoby uprawiającej sport” lub „uczestniczącej w wychowaniu fizycznym”.

Niemniej jednak, ustawa o VAT nie definiuje precyzyjnie pojęcia „osoby uprawiającej sport”. W praktyce orzeczniczej pojawiają się wątpliwości, czy definicja ta obejmuje również osoby początkujące lub uprawiające sport rekreacyjnie (dla zdrowia), a nie wyczynowo. Z tego względu Wnioskodawca, przedstawiając rzetelnie charakterystykę uczestników (jako osób aktywnie trenujących), zwrócił się do Organu o potwierdzenie, czy tak zdefiniowana grupa odbiorców mieści się w zakresie podmiotowym zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT.

Pytanie

Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie zajęć oraz obozów sportowych podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako ustawa o VAT)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi w zakresie zajęć i obozów sportowych korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT.

Art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT stanowi, że: zwalnia się od podatku:

usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem, że:

a)    są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,

b)    świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,

c)    są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym

-        z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Ustawa o VAT przewiduje dodatkowe warunki korzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy przewidziane w art. 43 ust. 17 i 18 ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 17:

zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1)    nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2)    ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Stosownie do art. 43 ust. 18 ustawy:

zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się pod warunkiem, że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Zatem zastosowanie zwolnienia opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT jest obarczone warunkami przedmiotowymi i podmiotowymi w zakresie usługodawcy i usługobiorcy.

W pierwszej kolejności, Wnioskodawca zaznacza, że spełnia kryteria podmiotowe dla skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o sporcie:

sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach. Sport wraz z  wychowaniem fizycznym i rehabilitacją ruchową składają się na kulturę fizyczną.

Stosownie do art. 3 ust. 1 i ust. 2 ustawy o sporcie: działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego.

Klub sportowy działa jako osoba prawna.

Stowarzyszenie nie jest podmiotem nastawionym na osiąganie zysków, co wynika z charakteru takiej organizacji i jest potwierdzone statutowo. Podmiot nie nastawiony na osiąganie zysków to taki, którego podstawowym celem działalności nie jest generowanie zysku do podziału między właścicieli, udziałowców czy członków. Może on uzyskiwać nadwyżki finansowe, ale są one przeznaczane na realizację celów statutowych, a nie stanowią zysku w rozumieniu prawa handlowego. Innymi słowy działalność ma służyć przede wszystkim pokryciu kosztów jej prowadzenia.

Celem statutowym Stowarzyszenia jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, co jest potwierdzone wieloma szczegółowymi zapisami w statucie.

Stowarzyszenie ewentualne dochody są przeznacza na kontynuację i doskonalenie świadczonych usług.

W konsekwencji Stowarzyszenie spełnia przesłanki podmiotowe uprawniające do stosowania zwolnienia zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 32 i ust. 18 ustawy o VAT.

Po drugie, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on przesłanki przedmiotowe do stosowania zwolnienia.

W wyroku z 26 października 2017 r. w sprawie C-90/16 The English Bridge Union Limited Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że istotnym elementem dla kwalifikacji danej aktywności jako sport jest zatem wysiłek fizyczny i to nie tylko jako element przygotowań, ale przede wszystkim rywalizacji.

Z kolei w wyroku z 21 lutego 2013 r. w sprawie C-18/12 Město Žamberk przeciwko Finanční ředitelství v Hradci Králové, obecnie Odvolací finanční ředitelství, TSUE orzekł, że niezorganizowana, niesystematyczna i niemająca na celu udziału w zawodach aktywność sportowa może być uznana za uprawianie sportu w rozumieniu tego przepisu. Art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy VAT w celu jego stosowania nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany bądź w celu uczestniczenia w zawodach sportowych,
o ile jednak podejmowanie tej aktywności nie wpisuje się w ramy czystego wypoczynku i rozrywki.

Zatem aktywność musi charakteryzować się niepozbawionym znaczenia elementem fizycznym, który musi być istotny dla wyniku aktywności. Aktywność nie może służyć jedynie rozrywce i biernej rekreacji, powinna zawierać elementy doskonalenia sprawności fizycznej lub rozwoju kompetencji sportowych. Podejmowanie takiej aktywności powinno wpływać na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej. TSUE dopuszcza aktywność niezorganizowaną, lecz powinna ona mieć element świadomego zaangażowania w wyżej wymienione czynniki, z intencją rozwoju sprawności lub uczestnictwa w rywalizacji.

Fundamentalnym aspektem zajęć prowadzonych przez Stowarzyszenie jest wysiłek fizyczny. Zajęcia służą poprawie kondycji fizycznej i sprawności oraz uczą dyscyplin lekkiej atletyki. Tym samym zajęcia nie stanowią czystego wypoczynku i rozrywki, nastawionych na zabawy towarzyskie lub bierne korzystanie z atrakcji bez rozwoju sprawności i kondycji czy reżimu treningowego.

Stowarzyszenie prowadzi zorganizowane zajęcia, z zaangażowaniem trenerów i instruktorów. Jest to spełnienie wymogów z art. 41 ustawy o sporcie, który stanowi, że: Zorganizowane zajęcia w zakresie sportu w związku sportowym oraz w klubie sportowym uczestniczącym we współzawodnictwie organizowanym przez polski związek sportowy może prowadzić wyłącznie trener lub instruktor sportu w rozumieniu ustawy.

Z kolei obozy sportowe stanowią realizację zajęć sportowych w zintensyfikowanej formie.

Uczestnicy podczas obozów biorą udział w kilku jednostkach treningowych dziennie, mogą popracować indywidualnie z trenerem nad konkretnymi aspektami rozwoju sportowego, uczestniczą w zajęciach teoretycznych dotyczących sportu oraz zdrowego trybu życia, który przekłada się na ich formę.

W konsekwencji usługi świadczone przez Stowarzyszenie można uznać za usługi ściśle związane ze sportem i wychowaniem fizycznym.

Jednocześnie, Stowarzyszenie nie świadczy usług dodatkowych, które nie są niezbędne do wykonywania usługi podstawowej (sportowej lub z zakresu wychowania fizycznego). Tym samym rozpatrywanie warunku ustanowionego w art. 43 ust. 17 pkt 2 jest bezprzedmiotowe.

Po trzecie, Wnioskodawca świadczy swoje usługi na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

W interpretacjach indywidualnych organy podatkowe konsekwentnie uznają za spełnienie tego warunku sytuacje, gdy usługi są świadczone na rzecz uczestników zajęć sportowych, zawodników klubowych, członków sekcji sportowych oraz osób biorących udział w treningach i kursach sportowych. Istotne jest przy tym, że nie wymaga się określonego poziomu zaawansowania sportowego ani formalnego statusu zawodnika.

Zgodnie z przywołanym wyżej wyrokiem TSUE (C-18/12 Město Žamberk) analiza tego warunku powinna być dokonana w oparciu o punkt widzenia przeciętnego konsumenta.

Skoro zajęcia i obozy wymagają świadomego zaangażowania w aktywność określoną jako sport lub wychowanie fizyczne to ostatni warunek uznaje się za spełniony. Osoby uczestniczące w zajęciach i obozach z całą pewnością wzmacniają swoje kompetencje sportowe, rozwijają się fizycznie i kondycyjnie, uczą się dyscyplin lekkoatletycznych.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wielokrotnie potwierdzał możliwość korzystania ze zwolnienia przedmiotowego w podobnych stanach faktycznych. Chodzi o interpretacje:

1.    z dnia 25.07.2025 r. 0112-KDIL1-2.4012.261.2025.2.MR,

2.    z dnia 14.11.2024 r. 0114-KDIP4-2.4012.581.2024.2.SKJ,

3.    z dnia 13.06.2024 r. 0111-KDIB3-1.4012.138.2024.3.KO,

4.    z dnia 27.09.2023 r. 0112-KDIL1-2.4012.313.2023.3.ID,

5.    z dnia 16.06.2023 r. 0113-KDIPT1-1.4012.230.2023.2.MSU.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług  (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie natomiast do postanowień art. 8 ust. 1 ustawy:

Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważenia jednak wymaga, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Podkreślenia wymaga, że na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zakres oraz zasady zwolnień od podatku od towarów i usług zostały zdefiniowane w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy:

Na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy:

W świetle art. 43 ust. 18 ustawy:

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że ze zwolnienia od podatku na mocy wymienionych przepisów mogą korzystać usługi ściśle związane ze sportem świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, jeżeli są one konieczne do  organizowania i uprawiania sportu, świadczący te usługi nie jest nastawiony na osiąganie zysków oraz usługi świadczone są na rzecz osób uprawiających sport. Przy czym, z niniejszego zwolnienia wyłączone są usługi związane z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usługi odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usługi odpłatnego zakwaterowania związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usługi wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością. Ponadto, zwolnienie powyższe ma zastosowanie w sytuacji, gdy podmiot wykonujący ww. czynności nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a jeśli je osiąga – są one w całości przeznaczane na  kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Co istotne, zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy stanowi wynik implementacji do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, na mocy którego:

Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje świadczenie niektórych usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym, przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

Przepisy ustawy nie zawierają jednak definicji „ścisłego” związku usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym.

W pewnym zakresie do kwestii tej odniósł się TSUE w wyroku z 16 października 2008 r. w sprawie C-253/07 Canterbury Hockey Club i Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs, w którym to wyjaśnił, że świadczenie usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym „może być zwolnione tylko wtedy, gdy są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu, tj. uprawiania sportu lub wychowania fizycznego” (pkt 22). Ponadto TSUE podkreślił, że „Zwolnienie transakcji należy zatem ustalić w  szczególności w zależności od charakteru świadczonych usług oraz ich związku z uprawianiem sportu lub wychowaniem fizycznym” (pkt 23).

Natomiast w wyroku z 21 lutego 2013 r. w sprawie C-18/12, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał, że „W odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy VAT należy stwierdzić, że przepis ten, według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i wychowania fizycznego w ogóle. Mając na względzie owo brzmienie, intencją rzeczonego przepisu nie jest przyznanie zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom sportu”. Z wyroku tego wynika również, że art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy, w celu jego stosowania nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany.

Wskazania wymaga, że zarówno ustawa, jak i przepisy wykonawcze do niej nie zawierają definicji klubu sportowego oraz definicji sportu. W celu ustalenia prawidłowego rozumienia tych pojęć należy odnieść się do regulacji zawartych w ustawie z 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1488 ze zm.).

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o sporcie:

Jak stanowi art. 2 ust. 2 ustawy o sporcie:

Jak wynika z art. 3 ustawy o sporcie:

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, który implementuje do krajowego porządku prawnego przepis art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy, należy interpretować tak, że zwolnieniem od podatku VAT określonym w tej normie objęte są nie tylko usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, ale również tego typu usługi świadczone przez inne podmioty nienastawione na osiąganie zysku.

Państwa wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku od towarów i usług – w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy – usług organizacji zajęć oraz obozów sportowych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Państwa Stowarzyszenie jest wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego w rejestrze stowarzyszeń. Stowarzyszenie jako organizacja pozarządowa prowadzi działalność pożytku publicznego.

W swoim statucie Stowarzyszenie wskazuje, że realizuje cele takie jak m.in.: (...)

Stowarzyszenie organizuje zajęcia sportowe oraz wychowania fizycznego takie jak:

1.    Prowadzenie sekcji sportowej w dyscyplinach lekkoatletyki.

2.    Treningi zawodników w kategoriach dzieci i młodzieży.

Państwa Stowarzyszenie nie działa w celu osiągnięcia zysku. Ewentualne zyski przeznacza w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług i działalności pożytku publicznego.

Dokonując wykładni art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy w związku z art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy stwierdzić należy, że w celu skorzystania ze zwolnienia podatnik powinien spełniać przesłanki o charakterze podmiotowym oraz przedmiotowym.

Podmiotami uprawnionymi do skorzystania ze zwolnienia są podmioty będące klubem sportowym, związkiem sportowym oraz związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, a także inne podmioty nienastawione na osiąganie zysku. Przy czym, świadczone usługi muszą być ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim. Jednocześnie usługi muszą być świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że w opisanej sytuacji spełniona jest przesłanka podmiotowa, bowiem – jak wynika z opisu sprawy – są Państwo podmiotem wymienionym w analizowanym przepisie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, a Państwa działania nie są skierowane na osiągnięcie zysków.

Natomiast przesłanka o charakterze przedmiotowym odnosi się do charakterystyki usług świadczonych przez podmioty wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy – są to usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym, konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

Z przedstawionych okoliczności wynika również, że świadczone przez Państwa usługi w postaci zajęć oraz obozów sportowych są usługami ściśle związanymi ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz są konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim.  Zajęcia organizowane przez Państwa Stowarzyszenie nie są rekreacyjne, nie służą wyłącznie wypoczynkowi i rozrywce. Każde z nich cechuje się doskonaleniem techniki sportowej, wzmocnieniu kondycji i formy uczestników. Fundamentalnym czynnikiem zajęć jest wysiłek fizyczny. Wszystkie zajęcia prowadzą trenerzy i instruktorzy, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o sporcie. Do zadań trenera lub instruktora sportu należy poza prowadzeniem zajęć, o których mowa w ust. 1, przekazywanie aktualnej wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu treningu sportowego i współzawodnictwa sportowego w danym sporcie. Istotą zajęć i obozów jest wzmacnianie zdrowia, poprawa kondycji oraz nabywanie i doskonalenie konkretnych umiejętności sportowych, to każdy uczestnik tych zajęć posiada status „osoby uprawiającej sport” lub „uczestniczącej w wychowaniu fizycznym”. Obozy mają polegać intensywnym programie zajęć sportowych i wychowania fizycznego. Na każdym obozie będzie po kilka jednostek treningowych codziennie, dodatkowe zajęcia ogólnorozwojowych czy teoretyczne albo psychologiczne. Obozy mają na celu zintensyfikowanie zajęć dla uczestników w krótkim czasie. Odbiorcami usług są wyłącznie osoby biorące czynny, fizyczny udział w zajęciach zwykłych oraz tych zorganizowanych w ramach obozów sportowych.

Nie świadczą Państwo usług:

• Związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną
• Wstępu na imprezy sportowe
• Odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji
• Odpłatnego zakwaterowania związanego ze sportem lub wychowaniem fizycznym
• Wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Zatem z okoliczności sprawy wynika, że świadczone przez Państwa usługi w postaci zajęć oraz obozów sportowych stanowią usługi ściśle związane ze sportem, świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym i są konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim i nie mają charakteru czystego wypoczynku i rozrywki. Jednocześnie, nie świadczą Państwo usług objętych wyłączeniem ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

W konsekwencji, skoro opisane usługi w postaci zajęć oraz obozów sportowych, mają ścisły związek z uprawianiem sportu i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub  uczestniczących w wychowaniu fizycznym i - jak Państwo wskazali - nie działają Państwo w celu osiągnięcia zysku, a wszystkie ewentualne zyski przeznaczają Państwo w całości na kontynuację lub  doskonalenie działalności pożytku publicznego, to usługi te spełniają przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Wobec spełnienia przesłanki o charakterze podmiotowym oraz przesłanki o charakterze przedmiotowym, warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku, do świadczonych przez Państwa usług w zakresie organizacji zajęć oraz obozów sportowych znajduje zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.