Wnioskodawczyni, osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, posiada działki budowlane nabyte w drodze darowizny w 2025 roku. Działki te są przeznaczone pod zabudowę mieszkalną, mają drogi dojazdowe, ale nie są uzbrojone. Wnioskodawczyni planuje ich sprzedaż w latach 2026-2027 z powodu nagłej potrzeby finansowej, jednak nie podejmuje żadnych działań w celu zwiększenia ich wartości, takich…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego usług w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
20 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek nr X/6 i nr X/10. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 30 stycznia 2026 r. (data wpływu 6 lutego 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczpospolitej Polski. Wnioskodawczyni jest właścicielką kilku działek gruntu, które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są przeznaczone pod zabudowę mieszkalną (działki budowlane). Działki zostały nabyte w drodze darowizny w 2025 r. Nabycie nie nastąpiło w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. W przyszłości Wnioskodawczyni rozważa sprzedaż jednej lub kilku z posiadanych działek osobom trzecim. Sprzedaż będzie miała charakter jednorazowy lub okazjonalny. Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawczyni nie dokonała sprzedaży opisanych działek. W związku z planowaną sprzedażą powstała wątpliwość dotycząca skutków podatkowych tej czynności. Działki posiadają drogi dojazdowe, nie są uzbrojone, mają wytyczone granice. Nieruchomość jest bardzo długo w majątku rodzinnym. Wnioskodawczyni nabyła działki z zamiarem uzyskania finansów na budowę domu jednorodzinnego dla siebie oraz dla zabezpieczenia kapitału na przyszłość dla dzieci. Działki nie są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, nie są wynajmowane, ani wydzierżawiane. W związku z nagłą potrzebą finansową Wnioskodawczyni planuje sprzedaż tych działek w 2026 r. lub 2027 r. Wnioskodawczyni zaznacza że: nie dokonała podziału geodezyjnego tych działek, zostały nabyte w obecnym kształcie. Nie uzbroiła terenu w media, prąd, woda, gaz po zakupie. Nie występuje o warunki zabudowy ani o pozwolenia na budowę w celu zwiększenia wartości działek przed sprzedażą. Wnioskodawczyni powierzyła sprzedaż działek agencji nieruchomości, ponieważ nie ma wiedzy o obrocie nieruchomościami, gdyż nigdy wcześniej nie miała z tym styczności.
W uzupełnieniu wniosku, odpowiadając na pytania Organu, wskazała Pani odpowiednio:
Nie jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie jest Pani rolnikiem ryczałtowym korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Będąca przedmiotem pytania działka nr X/6 - nie były z niej dokonywane zbiory i dostawy produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 20 ustawy od podatku od towarów i usług.
Druga będąca przedmiotem pytania działka nr X/10 - również nie było z niej zbiorów i dostaw w rozumieniu ustawy o podatku VAT.
Będące przedmiotem pytania działki to działki nr X/6 i nr X/10.
Od dnia nabycia w żaden sposób nie wykorzystuje Pani działki nr X/6. Od dnia nabycia w żaden sposób nie wykorzystuje Pani działki nr X/10.
Nie podejmowała Pani i nie będzie podejmować działań marketingowych w celu sprzedaży działki nr X/6, poza umową pośrednictwa sprzedaży nieruchomości na wyłączność z ….11.2025 r. i zwykłymi ogłoszeniami.
Nie podejmowała Pani i nie będzie podejmować działań marketingowych w celu sprzedaży działki nr X/10, poza umową pośrednictwa sprzedaży nieruchomości na wyłączność z ….11.2025 r. i zwykłymi ogłoszeniami.
Działka nr X/6 - nie zawarła Pani i nie będzie zawierać z nabywcami umów przedwstępnych.
Działka nr X/10 - nie zawarła Pani i nie będzie zawierać z nabywcami umów przedwstępnych.
Działka nr X/6 - nie udzielała Pani i nie udzieli żadnych pełnomocnictw, itp.
Działka nr X/10 - nie udzielała Pani i nie udzieli żadnych pełnomocnictw, itp.
Działka nr X/6 - nie była i nie będzie przedmiotem żadnych umów cywilnoprawnych.
Działka nr X/10 - nie była i nie będzie przedmiotem żadnych umów cywilnoprawnych.
Do momentu sprzedaży działki nr X/6 nie ponosiła Pani i nie będzie ponosiła jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
Do momentu sprzedaży działki nr X/10 nie ponosiła Pani i nie będzie ponosiła jakichkolwiek nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
Nigdy wcześniej nie sprzedawała Pani żadnej nieruchomości.
Nie posiada Pani innych nieruchomości, które planuje Pani sprzedać.
Z trzech darowanych Pani działek zostawia sobie Pani jedną, na której planuje Pani postawić własny dom jednorodzinny.
Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
Czy planowana sprzedaż działek budowlanych przez Wnioskodawczynię, działającą jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
Zdaniem Wnioskodawczyni, planowana sprzedaż działek budowlanych nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, nie jest podatnikiem VAT czynnym, a sprzedaż działek będzie miała charakter jednorazowy lub okazjonalny i będzie dotyczyła majątku prywatnego. Wnioskodawczynie nie podejmowała działań takich jak uzbrojenie terenu, budowa infrastruktury. W związku z tym Wnioskodawczyni nie będzie występowała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowych (działek/udziału w działkach) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Według art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pani właścicielką działek nr X/6 i nr X/10, które nabyła Pani w drodze darowizny w 2025 r. Planuje Pani sprzedaż ww. działek w 2026 r. lub 2027 r. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ww. działki są przeznaczone pod zabudowę mieszkalną, posiadają drogi dojazdowe, nie są uzbrojone, mają wytyczone granice.
Nie podejmowała Pani i nie będzie podejmować działań marketingowych w celu sprzedaży ww. działek, poza umową pośrednictwa sprzedaży nieruchomości na wyłączność; nie zawarła Pani i nie będzie zawierać z nabywcami umów przedwstępnych; nie udzielała Pani i nie udzieli żadnych pełnomocnictw; ww. działki nie były i nie będą przedmiotem żadnych umów cywilnoprawnych; nie ponosiła Pani i nie będzie ponosić jakichkolwiek nakładów w celu ich uatrakcyjnienia; nie dokonała Pani podziału geodezyjnego ww. działek; nie występuje Pani o warunki zabudowy ani o pozwolenia na budowę w celu zwiększenia wartości ww. działek przed sprzedażą.
Ponadto wskazała Pani, że nie jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, ani rolnikiem ryczałtowym korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy uznać, że sprzedaż przez Panią działek nr X/6 i nr X/10 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia ww. działek, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa ww. działek będzie stanowiła działalność gospodarczą. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmowała Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
Zatem, w związku ze sprzedażą działek nr X/6 i nr X/10 nie będzie Pani występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
Wobec powyższego, sprzedaż przez Panią działek nr X/6 i nr X/10 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
Wydana interpretacja dotyczy wniosku w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo