Interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.279.2026.1.WL

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z realizacją operacji pn. „...”.

Uzupełnili go Państwo 17 marca 2026 r. (według daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu terytorialnego oraz zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r. poz. 559 z późn. zm.), do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności w zakresie m.in. kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

Gmina złożyła wniosek o przyznanie pomocy pn. „...”, w ramach interwencji I.13.1 LEADER / Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność – Wdrażanie LSR, objętej Planem Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027.

Przedmiotem operacji jest realizacja inwestycji na terenie miejscowości ... (gmina ...), na działce ewidencyjnej nr 1, zlokalizowanej przy ul. ..., w bezpośrednim sąsiedztwie ...

Zakres inwestycji obejmuje:

‒     budowę przyłącza wodociągowego do działki (realizowaną jako wkład własny Gminy),

‒     oprysk preparatem chwastobójczym,

‒     przekopanie terenu glebogryzarką separacyjną,

‒     wyrównanie terenu do płaszczyzny,

‒     założenie trawnika z siewu,

‒     montaż siatki przeciw kretom,

‒     nawiezienie warstwy żyznej ziemi,

‒     montaż instalacji nawadniającej.

Ponadto w ramach operacji przewidziano doposażenie istniejącego placu zabaw w miejscowości ... (działka ewidencyjna nr 2) w nowe urządzenia rekreacyjne, w szczególności:

‒     park linowy,

‒     huśtawki,

‒     karuzele,

‒     bujaki,

‒     wielofunkcyjny zestaw zabawowy,

‒     zjazd linowy typu „tyrolka”.

Celem operacji jest poprawa warunków rekreacji i aktywności fizycznej mieszkańców, zwiększenie atrakcyjności przestrzeni publicznej oraz wzmocnienie integracji lokalnej społeczności.

Efekty realizacji operacji będą ogólnodostępne i udostępniane nieodpłatnie wszystkim mieszkańcom oraz innym użytkownikom, bez względu na wiek, status społeczny czy majątkowy. Infrastruktura powstała w ramach operacji nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Gmina nie planuje pobierania jakichkolwiek opłat z tytułu korzystania z boiska ani z doposażonego placu zabaw.

Powstała infrastruktura będzie służyć wyłącznie realizacji zadań własnych Gminy o charakterze publicznym i nie będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Towary i usługi nabywane w związku z realizacją inwestycji będą dokumentowane fakturami wystawionymi na Gminę ... Gmina na realizację Inwestycji złożyła wniosek o przyznanie pomocy ze środków pochodzących z UE 2021-2027. Gmina w złożonym wniosku o dofinansowanie Inwestycji wskazała, że podatek VAT będzie w całości kosztem kwalifikowalnym Inwestycji (podlegać będzie sfinansowaniu z dotacji).

Wydatki ponoszone przez Gminę na Inwestycję będą dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na Gminę z wykazanymi na nich kwotami podatku VAT naliczonego. Majątek powstały w ramach realizacji Inwestycji objęty niniejszym wnioskiem (wyposażenie) będzie nieodpłatnie udostępniany zainteresowanym podmiotom trzecim i udostępnianie to będzie odbywać się na zasadach ogólnej dostępności majątku publicznego. Majątek Zadania objęty niniejszym wnioskiem nie będzie udostępniany przez Gminę podmiotom trzecim komercyjnie/odpłatnie. Gmina nie będzie wykorzystywała majątku Inwestycji do czynności opodatkowanych VAT.

W związku z dostarczeniem załącznika nr 2 (Oświadczenie o kwalifikowalności VAT) oraz włączeniem podatku VAT do kosztów kwalifikowanych Gmina powinna wystąpić o indywidualną interpretację w zakresie prawa podatkowego do upoważnionego organu. Przedmiotowa interpretacja dotycząca braku możliwości odzyskania podatku VAT będzie stanowić załącznik obowiązkowy do wniosku o płatność.

Pytanie

Czy Gminie ... przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z realizacją operacji pn. „...”, w sytuacji gdy powstała infrastruktura będzie ogólnodostępna, udostępniana nieodpłatnie i nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie ... nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją operacji pn. „...”.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Warunkiem skorzystania z prawa do odliczenia podatku VAT jest zatem łączne spełnienie dwóch przesłanek:

‒     podmiot dokonujący odliczenia musi działać jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT,

‒     nabyte towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

W analizowanym przypadku inwestycja realizowana jest w ramach zadań własnych Gminy określonych w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w szczególności w zakresie kultury fizycznej, terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, jednostki samorządu terytorialnego nie są uznawane za podatników VAT w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla których działają jako organy władzy publicznej, z wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W przedmiotowej sprawie:

‒     infrastruktura sportowo-rekreacyjna będzie ogólnodostępna i nieodpłatna,

‒     Gmina nie będzie pobierała opłat za korzystanie z boiska ani placu zabaw,

‒     inwestycja nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT,

‒     Gmina nie będzie osiągała przychodów z tytułu użytkowania powstałej infrastruktury.

Nabywane towary i usługi nie będą zatem wykorzystywane do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, ani do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W konsekwencji nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego określona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, tj. związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi.

W ocenie Wnioskodawcy, podatek VAT naliczony w związku z realizacją opisanej operacji stanowi koszt ostatecznie ponoszony przez Gminę i nie podlega odliczeniu ani zwrotowi na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 tej ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści powyższego przepisu wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie wówczas, gdy łącznie spełnione są następujące warunki:

‒     nabycia dokonuje podmiot działający jako podatnik VAT,

‒     nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Odnosząc się do pierwszej przesłanki należy wskazać, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są m.in. osoby prawne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2. Jednocześnie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT stanowi, że nie uznaje się za podatników organów władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla których zostały one powołane, z wyjątkiem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Realizacja przedmiotowej Inwestycji następuje w ramach wykonywania zadań własnych Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w szczególności w zakresie kultury fizycznej, terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. W tym zakresie Gmina działa jako organ władzy publicznej, realizując zadania o charakterze publicznym, a nie jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą.

W konsekwencji, w odniesieniu do realizacji przedmiotowego Zadania Gmina nie działa w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Niezależnie od powyższego, nie zostanie spełniona również druga z przesłanek warunkujących prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego:

‒     infrastruktura sportowo-rekreacyjna będzie ogólnodostępna,

‒     korzystanie z niej będzie nieodpłatne,

‒     Gmina nie będzie pobierała jakichkolwiek opłat za korzystanie z boiska ani placu zabaw,

‒     powstały majątek nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wydatki ponoszone na realizację Inwestycji nie będą zatem pozostawały w bezpośrednim ani pośrednim związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.

Skoro efekty Inwestycji będą wykorzystywane wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy o charakterze publicznym, nieodpłatnym i niekomercyjnym, to brak jest podstaw do zastosowania art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji, podatek VAT naliczony w związku z realizacją Inwestycji stanowić będzie dla Gminy koszt ostateczny i nie będzie podlegał odliczeniu ani zwrotowi na podstawie przepisów ustawy o VAT.

Gmina wskazuje, iż uzyskanie interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie jest niezbędne dla prawidłowego rozliczenia projektu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej, w szczególności dla potwierdzenia kwalifikowalności podatku VAT jako kosztu projektu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Według art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:

W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

‒     podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

‒     podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak Państwo wskazali – Infrastruktura powstała w ramach operacji nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zatem, nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją ww. operacji. Z tego tytułu nie będzie przysługiwało Państwu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z realizacją operacji pn. „...”, ponieważ Infrastruktura powstała w ramach operacji nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Wskazuję, że publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wskazany Przez Państwa we wniosku, tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 z późn. zm., jest nieaktualny. Obecnie tekst jednolity ww. ustawy opublikowany został w Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.