Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, świadczy usługi logopedyczne i planuje zatrudnić neurologopedę. Posiada kwalifikacje w zakresie logopedii, a usługi mają charakter leczniczy i terapeutyczny, służąc poprawie zdrowia pacjentów, w szczególności dzieci, poprzez diagnozę i terapię zaburzeń…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 5 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy usług logopedycznych.
Uzupełniła go Pani pismem z 3 lutego 2026 r. (data wpływu).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą ..., NIP: ... . Wnioskodawczyni jest podatnikiem VAT korzystającym ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o VAT, niezarejestrowanym w rejestrze VAT podatników czynnych prowadzonym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Przeważająca działalność gospodarcza to działalność logopedyczna (PKD 86.99.C). Wykonywana działalność gospodarcza to ponadto wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z), kursy i szkolenia związane ze zdobywaniem wiedzy (PKD 85.59.B) oraz pozostała pomoc społeczna bez zakwaterowania, gdzie indziej niesklasyfikowana (PKD 88.99.Z). Wnioskodawczyni nie jest wpisana do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Wnioskodawczyni posiada wykształcenie wyższe i ukończyła studia podyplomowe na Wydziale ... na kierunku Studia Podyplomowe Filologiczne I stopnia kwalifikacyjne w zakresie logopedii ogólnej (680 godzin), a także specjalistyczne kursy zawodowe - m.in: kurs kinezjotaping logopedyczny, kurs masażu logopedycznego, SMURF, diagnoza i terapia wad wymowy w ujęciu strategicznym, metody usprawniania fonemów wraz z fizjologiczną terapią miofunkcjonalną. Specjalizacje i zakres świadczonych usług obejmuje usługi logopedyczne o charakterze leczniczym i terapeutycznym m.in.: terapia dyslalii, dyspraksji, opóźnionego rozwoju mowy, afazja, autyzm, mutyzm wybiórczy, diagnoza zaburzeń mowy, terapia zaburzeń komunikacji.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej: Użyte w ustawie określenia oznaczają (...) osoba wykonująca zawód medyczny - osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy: Użyte w ustawie określenia oznaczają: podmiot wykonujący działalność leczniczą - podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4, oraz lekarza, pielęgniarkę, fizjoterapeutę lub diagnostę laboratoryjnego wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy: Użyte w ustawie określenia oznaczają: świadczenie zdrowotne - działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.
Zawód logopedy pojawia się natomiast w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami.
Zgodnie z pkt 81 załącznika do ww. rozporządzenia wymagania dotyczące zawodu logopedy to:
Należy również zauważyć, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.) zawód logopeda został wymieniony w grupie 229 „Inni specjaliści ochrony zdrowia” (logopeda – 229402).
Zawód logopedy nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych. Natomiast ww. rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami określa m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, które wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie logopedii jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, usługi logopedyczne realizowane będą w ramach wykonywania zawodu medycznego.
W ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności Wnioskodawczyni będzie zatrudniać dwie osoby, nieprowadzące działalności gospodarczej, zatrudnione na podstawie umowy zlecenia, dla których Wnioskodawczyni będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawczyni w przyszłości planuje zawarcie z tymi osobami umowy o pracę.
Ww. osoby posiadają następujące wykształcenie:
· 1 osoba to neurologopeda/logopeda - studia wyższe, podyplomowe w zakresie neurologopedii, specjalizacje: logopedia kliniczna, mutyzm wybiórczy, terapia miofunkcjonalna, diagnoza zaburzeń mowy, terapia zaburzeń komunikacji - usługi logopedyczne o charakterze leczniczym i terapeutycznym;
· 2 osoba to terapeuta Integracji Sensorycznej (SI) - studia wyższe pedagogiczne, oraz podyplomowe studia w zakresie Terapi SI - w zakresie: diagnoza i terapia SI, trudności w koncentracji, koordynacja ruchowa, trening umiejętności społecznych, biofeedback - usługi sensoryczne.
Przedmiotem niniejszego wniosku są usługi, które będą świadczone przez Wnioskodawczynię oraz osobę nr 1, tj. przez logopedę oraz neurologopedę, które będą polegały w szczególności na: (...)
Poprawa funkcji mowy jest procesem, który składa się z kilku etapów, takich jak: diagnoza w celu określenia wad oraz stworzenia planu, indywidualnego podejścia do pacjenta, spotkań terapii mowy, na których plan jest realizowany i okresowej rewalidacji postępów leczenia. Ponieważ usługi skierowane będą do dzieci, będą w nich również brać udział rodzice, którzy będą informowani o podjętej terapii, jej efektach, założeniach. Wnioskodawczyni planuje zawieranie umów na świadczenie usług terapii logopedycznej na czas nieokreślony bądź np. okres jednego roku, zakładając ilość spotkań na tydzień, a ponadto możliwość jednorazowego spotkania, np. w celu postawienia diagnozy. Wnioskodawczyni nie wyklucza możliwości świadczenia usług psychologicznych, sensorycznych i innych, przez zatrudnionych w tym celu wykwalifikowanych specjalistów, jednak będą one fakturowane osobno i nie są przedmiotem niniejszego wniosku. W przypadku korzystania przez jedną osobę z kilku rodzajów usług, np. logopedy i ewentualnie psychologa, wystawiane będą odrębne faktury.
Podstawowym celem usług logopedycznych, które świadczone będą przez Wnioskodawczynię oraz zatrudnioną przez Wnioskodawczynię neurologopedę jest ochrona, zachowanie, ratowanie, przywracanie oraz poprawa zdrowia pacjenta, w szczególności w zakresie prawidłowego funkcjonowania aparatu mowy, komunikacji językowej, oddychania, połykania oraz funkcji poznawczych powiązanych z mową, poprzez diagnozę logopedyczną, działania terapeutyczne i lecznicze skutkujące przywróceniem, poprawą lub korektą funkcji mowy.
Usługi logopedyczne mają bezpośredni wpływ na stan zdrowia fizycznego i psychicznego pacjenta, ponieważ zaburzenia mowy, komunikacji, połykania czy oddychania często współwystępują z innymi schorzeniami o charakterze neurologicznym, genetycznym, rozwojowym lub pourazowym.
Nieleczone lub niewłaściwie leczone mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, społecznych i emocjonalnych, w tym do pogorszenia jakości życia, izolacji społecznej, zaburzeń odżywiania, a w skrajnych przypadkach – zagrożenia życia.
Istotnym celem usług logopedycznych jest również profilaktyka zdrowotna, polegająca na wczesnym wykrywaniu zaburzeń mowy, komunikacji i funkcji oralnych, zapobieganiu ich pogłębianiu się oraz minimalizowaniu skutków wtórnych, takich jak trudności w nauce, zaburzenia emocjonalne czy problemy społeczne. Wczesna interwencja logopedyczna pozwala znacząco ograniczyć rozwój poważniejszych dysfunkcji zdrowotnych w przyszłości.
W przypadku świadczenia usług logopedycznych na rzecz dzieci, terapia bardzo często ma charakter działań ratujących zdrowie, a niekiedy również życie, zwłaszcza w sytuacjach związanych z:
W takich przypadkach logopeda uczestniczy w procesie terapeutycznym, którego celem jest umożliwienie dziecku prawidłowego przyjmowania pokarmów, bezpiecznego oddychania, komunikowania podstawowych potrzeb oraz funkcjonowania w środowisku rodzinnym i społecznym, co ma kluczowe znaczenie dla zachowania zdrowia i życia pacjenta.
Usługi logopedyczne, które świadczone będą przez Wnioskodawczynię oraz zatrudnioną przez Wnioskodawczynię neurologopedę, zdaniem Wnioskodawczyni, wpisują się zatem w definicję świadczeń zdrowotnych, których nadrzędnym celem jest poprawa i ochrona zdrowia pacjenta, a nie wyłącznie rozwój kompetencji językowych czy edukacyjnych. Terapia logopedyczna stanowi integralny element procesu leczenia i rehabilitacji, realizując zadania z zakresu profilaktyki, terapii, rehabilitacji oraz wsparcia zdrowia na każdym etapie życia pacjenta.
Rozpoczęcie terapii logopedycznej u każdego pacjenta poprzedzać będzie pierwsza wizyta, czyli konsultacja logopedyczna. Ma ona na celu ocenę aktualnego stanu zdrowia osoby, postawienie diagnozy, przeprowadzenie badania, zebranie wywiadu oraz zapoznanie się z jej dokumentacją medyczną, taką jak: opinie poradni pedagogicznej/psychologicznej, skierowania, wypisy ze szpitala, wyniki badań czy opinie lekarzy specjalistów. Na tej podstawie opracowywany będzie indywidualny plan terapeutyczny dla każdego nowego pacjenta. W trakcie terapii plan ten będzie na bieżąco weryfikowany i modyfikowany w zależności od potrzeb pacjenta, postępów w terapii oraz ewentualnych nowych wyników badań. Podczas badania, jak również w dalszym przebiegu terapii, będzie możliwość złożenia pacjentowi zalecenia na wykonanie dodatkowych, obiektywnych badań medycznych, których wyniki służą ocenie efektów stymulacji oraz ponownej ocenie i dostosowaniu programu terapeutycznego.
Usługi, które będą świadczone przez Wnioskodawczynię oraz neurologopedę będą miały na celu leczenie następujących wad:
1. Zaburzenia artykulacyjne (wymowy):
2. Opóźniony rozwój mowy:
3. Afazja/ dyzatria/ inne zaburzenia neurologiczne:
4. Zaburzenia głosu:
5. Zaburzenia płynności mowy:
6. Problemy z funkcjami oralnymi (terapia miofunkcjonalna):
7. Wady anatomiczne wpływające na mowę:
8. Zaburzenia komunikacji społecznej:
9. Trudności szkolne wynikające z zaburzeń językowych:
10. Wczesna interwencja u niemowląt:
W uzupełnienu wniosku wskazała Pani, że w oparciu o wskazane we wniosku przepisy ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami, w szczególności załącznik do tego rozporządzenia, zarówno Wnioskodawca jak i neurologopeda, który zostanie zatrudniony na umowę zlecenia, a następnie umowę o pracę będą wykonywać usługi opisane we wniosku w ramach wykonywania zawodu medycznego.
Pytanie
Czy usługi logopedyczne, które będą świadczone przez Wnioskodawczynię oraz zatrudnioną przez Wnioskodawczynię na podstawie umowy zlecenie neurologopedę, będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, usługi logopedyczne, które będą świadczone przez Panią oraz zatrudnioną na podstawie umowy zlecenie neurologopedę, będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
Z powyższego wynika, że przez usługę należy rozumieć świadczenie na rzecz osoby trzeciej, które nie stanowi dostawy towarów.
Co do zasady, odpłatne świadczenie usług podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).
W ustawie o VAT określone zostały również zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dotyczące świadczenia niektórych usług.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT: Zwalnia się od podatku: usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:
a) lekarza i lekarza dentysty,
b) pielęgniarki i położnej,
c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
d) psychologa;
Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
a) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;
b) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
W związku z czym, zwolnienie to ma charakter zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy, a przesłanki jego zastosowania muszą zostać spełnione kumulatywnie.
W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P. GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że: „pojęcia „opieki medycznej" oraz „świadczeń opieki medycznej" (...) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia".
Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter dAmbrumenil (pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).
Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.
Ponadto, w przedmiotowym wyroku Trybunał stwierdził, że: „(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.
Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem.
Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu od VAT.
Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S: „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”.
Zgodnie ze stanowiskiem dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wyrażanym w interpretacjach indywidualnych, np. w interpretacji indywidualnej z dnia 29 maja 2025 r., nr 0113- KDIPT1-1.4012.309.2025.2.ŻR:
„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
„Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.
Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.
Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie.
Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
Mając na względzie szczegółową charakterystykę usług, które świadczone będą przez Wnioskodawczynię oraz zatrudnioną przez Wnioskodawczynię neurologopedę, nie ulega wątpliwości, że będą one miały na celu profilaktykę, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawę zdrowia osób korzystających z nich.
Odnosząc się natomiast do przesłanki podmiotowej związanej z koniecznością świadczenia danej usługi w ramach wykonywania zawodu medycznego, potwierdzeniem stanowiska wyrażonego przez Wnioskodawczynię w opisie stanu faktycznego, zgodnie z którym usługi logopedy/neurologopedy wykonywane będą w ramach zawodu medycznego, są interpretacje indywidualne dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np. z dnia 4 sierpnia 2025 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.634.2025.2.MSU, w której czytamy:
Tym samym skoro świadczone przez Panią usługi, takie jak: …., terapia logopedyczna, diagnoza i terapia … służą/będą służyły profilaktyce, zachowaniu i poprawie zdrowia pacjentów, jak również realizowane są/będą w ramach wykonywania zawodu medycznego - logopedę, a więc przez osobę, która legitymuje się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny - to tym samym spełnione są/będą wszystkie przesłanki (zarówno podmiotowa, jak i przedmiotowa) warunkujące możliwość skorzystania przez Panią ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
W rezultacie świadczone przez Panią, jako logopedę ww. usługi korzystają/będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
W związku z tym, że usługi logopedyczne, które świadczone będą przez zatrudnioną przez Wnioskodawczynię osobę, będącą z wykształcenia neurologopedą również służyć będą profilaktyce, zachowaniu i poprawie zdrowia i realizowane będą w ramach wykonywania zawodu medycznego, tym samym również w tym przypadku spełnione są wszystkie przesłanki warunkujące możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.
Stanowisko to potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach indywidualnych, np. z dnia 23 grudnia 2021 r., nr 0112-KDIL1-1.4012.668.2021.2.WK, w której czytamy:
Z opisu sprawy wynika, że logopedzi zatrudnieni przez Panią świadczą usługi w postaci zajęć logopedycznych, zabiegów logopedycznych i zajęć edukacyjno-terapeutycznych. Jak wskazała Pani w opisie sprawy, wszystkie wykonywane przez zatrudnionych przez Panią logopedów usługi stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Zatem skoro usługi logopedyczne świadczone przez zatrudnionych przez Panią logopedów służą profilaktyce, zachowaniu i poprawie zdrowia pacjentów, jak również realizowane są w ramach wykonywania zawodu medycznego, a więc przez osoby, które legitymują się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny - to tym samym spełnione są wszystkie przesłanki (zarówno podmiotowa, jak i przedmiotowa) warunkujące możliwość skorzystania przez Panią ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy dla ww. usług wykonywanych przez zatrudnionych logopedów.
W rezultacie usługi logopedyczne świadczone przez zatrudnionych przez Panią na umowę o pracę i umowy zlecenie logopedów korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku.
Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
Powyższe zwolnienie od podatku, adresowane jest do podmiotów leczniczych, które świadczą usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dokonują dostawy towarów i świadczenia usług ściśle z tymi usługami związane.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:
a) lekarza i lekarza dentysty,
b) pielęgniarki i położnej,
c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
d) psychologa.
Ww. przepisy art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko te, które służą określonemu celowi. Zatem wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku. Świadczenie usług, dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług, jeśli nie odpowiada ono koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku.
Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;
c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
Zatem warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie to nie ma zastosowania.
Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT usług ważnym jest wykazanie, że celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa zdrowia.
Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.
„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
„Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.
Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.
Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
Definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:
pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d´Ambrumenil (C-307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
Pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Unterpertinger, C-212/01, pkt 40).
Ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpertinger v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter C-212/01 stwierdził, że:
(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi.
Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu od VAT.
Dodatkowo jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08:
Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”.
Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.
Dokonując zatem oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.
Wskazała Pani, że przedmiotem niniejszego wniosku są usługi, świadczone przez przez logopedę oraz neurologopedę, które będą polegały w szczególności na:
(…)
Podstawowym celem usług logopedycznych, które świadczone będą przez Panią oraz zatrudnioną neurologopedę jest ochrona, zachowanie, ratowanie, przywracanie oraz poprawa zdrowia pacjenta, w szczególności w zakresie prawidłowego funkcjonowania aparatu mowy, komunikacji językowej, oddychania, połykania oraz funkcji poznawczych powiązanych z mową, poprzez diagnozę logopedyczną, działania terapeutyczne i lecznicze skutkujące przywróceniem, poprawą lub korektą funkcji mowy. Istotnym celem usług logopedycznych jest również profilaktyka zdrowotna, polegająca na wczesnym wykrywaniu zaburzeń mowy, komunikacji i funkcji oralnych, zapobieganiu ich pogłębianiu się oraz minimalizowaniu skutków wtórnych, takich jak trudności w nauce, zaburzenia emocjonalne czy problemy społeczne. Wczesna interwencja logopedyczna pozwala znacząco ograniczyć rozwój poważniejszych dysfunkcji zdrowotnych w przyszłości.
W przypadku świadczenia usług logopedycznych na rzecz dzieci, terapia bardzo często ma charakter działań ratujących zdrowie, a niekiedy również życie, zwłaszcza w sytuacjach związanych z:
Wskazała Pani, że w takich przypadkach logopeda uczestniczy w procesie terapeutycznym, którego celem jest umożliwienie dziecku prawidłowego przyjmowania pokarmów, bezpiecznego oddychania, komunikowania podstawowych potrzeb oraz funkcjonowania w środowisku rodzinnym i społecznym, co ma kluczowe znaczenie dla zachowania zdrowia i życia pacjenta. Usługi logopedyczne, które świadczone będą przez Panią oraz zatrudnioną neurologopedę, wpisują się zatem w definicję świadczeń zdrowotnych, których nadrzędnym celem jest poprawa i ochrona zdrowia pacjenta, a nie wyłącznie rozwój kompetencji językowych czy edukacyjnych. Terapia logopedyczna stanowi integralny element procesu leczenia i rehabilitacji, realizując zadania z zakresu profilaktyki, terapii, rehabilitacji oraz wsparcia zdrowia na każdym etapie życia pacjenta.
W świetle powyższego wskazania wymaga, że ze względu na swój cel usługi logopedyczne świadczone przez Panią oraz zatrudnioną neurologopedę, będą usługami w zakresie opieki medycznej, służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a zatem pierwsza przesłanka warunkująca zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy (przesłanka przedmiotowa) zostanie spełniona.
Zbadania zatem wymaga, czy spełniona będzie także druga przesłanka do zastosowania zwolnienia, tj. przesłanka podmiotowa, a więc, czy Pani oraz zatrudniona przez Panią neurologopeda w zakresie świadczenia usług logopedycznych legitymujecie się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie, a tym samym, czy Pani oraz zatrudniona neurologopeda wykonujecie zawód medyczny w rozumieniu ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej.
Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.).
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: osoba wykonująca zawód medyczny - osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej:
Użyte w ustawie określenie oznaczają: świadczenie zdrowotne - działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.
Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku są usługi opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, tj. przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku – zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, dentysty, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera, diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Przyjęcia zatem wymaga, iż pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
Wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wskazuje, że zwolnienie od podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących osobami wskazanymi w tym przepisie (lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarki i położne, osoby wykonujące zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej oraz psychologów), nie wykluczając jednocześnie możliwości zastosowania zwolnienia, np. w sytuacji świadczenia tych usług przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą.
Zauważenia wymaga, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1534 ze zm.), w grupie 229 „Inni specjaliści ochrony zdrowia” został wymieniony zawód logopeda – 229402 oraz zawód neurologopeda - 229403.
Zgodnie natomiast z poz. 81 wymienioną w załączniku do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz. U. z 2023 r., poz. 1515), wymagane kwalifikacje dla logopedy to:
Natomiast zgodnie z poz. 77 wymienioną w ww. załączniku do rozporządzenia wymagane kwalifikacje dla specjalisty neurologopedy to:
Zawód logopedy i neurologopedy nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych. Natomiast ww. rozporządzenie określa m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, które wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie logopedii/neurologopedii jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.
Wskazała Pani, że w oparciu o wskazane we wniosku przepisy ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami, w szczególności załącznik do tego rozporządzenia, zarówno Pani, jak i neurologopeda, który zostanie zatrudniony na umowę zlecenia, a następnie umowę o pracę będziecie wykonywać usługi opisane we wniosku w ramach wykonywania zawodu medycznego. Posiada Pani wykształcenie wyższe i ukończyła studia podyplomowe na kierunku Studia Podyplomowe Filologiczne I stopnia kwalifikacyjne w zakresie logopedii ogólnej (680 godzin), a także specjalistyczne kursy zawodowe - m.in: kurs kinezjotaping logopedyczny, kurs masażu logopedycznego, SMURF, diagnoza i terapia wad wymowy w ujęciu strategicznym, metody usprawniania fonemów wraz z fizjologiczną terapią miofunkcjonalną. Natomiast zatrudniona przez Panią neurologopeda/logopeda ukończyła studia wyższe, podyplomowe w zakresie neurologopedii, specjalizacje: logopedia kliniczna, mutyzm wybiórczy, terapia miofunkcjonalna, diagnoza zaburzeń mowy, terapia zaburzeń komunikacji - usługi logopedyczne o charakterze leczniczym i terapeutycznym.
Zatem dla ww. usług logopedycznych świadczonych przez Panią oraz zatrudnioną neurologopedę w ramach wykonywania zawodu medycznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, zostanie spełniona przesłanka podmiotowa do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
W konsekwencji powyższego, usługi logopedyczne objęte zakresem wniosku:
będą korzystały ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
Tym samym Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo