Interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.32.2026.3.MSU

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 marca 2026 r. (data wpływu 6 marca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Otrzymał Pan w darowiźnie gospodarstwo rolne, dom, ziemia 10 ha i sprzęt, bydło – krowy mleczne (akt notarialny sierpień 1991 do wglądu). Przez 37 lat prowadził Pan gospodarstwo rolne i był Pan producentem mleka do dnia lipiec 2023 r. W lipcu 2023 r. Pana stan zdrowia zaczął się pogarszać, więc w lipcu 2023 r. sprzedał Pan krowy, nie patrząc, co Pana czeka. Za sprzedane krowy spłacił Pan kredyt w banku … w kwocie 30.000 zł, pozostałą kwotę przeznaczył Pan na utworzenie działek. Był to krok ryzykowny, lecz jedyny.

Najpierw były utworzone działki 30 ar, potem aby otrzymały warunki zabudowy, musiał Pan dzielić je na 15 arowe, trwało to prawie rok XII 2024 r. Niestety na  działki nie było odezwu i chętnych, cały rok 2024 był Pan na utrzymaniu  żony, która pracowała w szpitalu, obecnie jest na emeryturze – 2.100 zł – a Pan w X 2024 r. doznał udaru mózgu i jest Pan na rencie – 2050 zł i posiada znaczny stopień niepełnosprawności z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

W 2025 r. los się do Pana uśmiechnął i sprzedał Pan 6 działek dla różnych nieznających się osób i w różnych odstępach czasu.

Działka 7 pełni funkcje drogi wewnętrznej do działek. Działki są rolne z warunkami zabudowy. Każdy właściciel na swój koszt doprowadza prąd i wodę, gdyż Pan tego nie robił. Do dnia dzisiejszego nikt się nie wybudował, nie powstał żaden budynek, nie ma żadnych przyłączy do prądu czy wody. Z informacji właścicieli działek, góra 5 lat zanim się wybudują.

Dzięki uzyskanym funduszom ok. 500.000 zł mógł Pan w większej części wyremontować dom, który groził zawaleniem. Po prostu pieniądze przeznaczył Pan na poprawienie warunków bytowych w celach mieszkaniowych. Rodzice nigdy nie przykładali do tego uwagi, że coś się wali, a Pan z  wypłaty nie dał rady wyremontować. Już wydał Pan połowę – wymiana dachu, okien, kominy, drzwi wejściowe, itp. Na wszystko posiada Pan faktury VAT. Ma Pan jeszcze dużo do zrobienia, więc nie wie Pan czy coś Panu pozostanie na przeżycie.

Pana żona była osobiście w Urzędzie Skarbowym w …, przedstawiła całą sytuację. Panie poinformowały aby wystąpił Pan o interpretację indywidualną, gdyż przekroczył Pan limit, a nie jest Pan VAT-owcem.

Po nowym roku marzy Pan jeszcze ocieplić dom, powstawiać resztę okien, powymieniać część mebli, na które nie było Pana stać.

W styczniu złożył Pan na remont łazienki z PEFRON, jest Pan osobą niepełnosprawną i chciałby Pan  godnie się wykąpać, każda kwota będzie dla Pana pomocna.

Nie sprzedał Pan działek aby na nich zarabiać. Cieszy się Pan, że mógł Pan poprawić swoje warunki bytowe mieszkaniowe, jak również Pana rehabilitację i życie, które nie jest tanie.

Prosi Pan aby wziąć pod uwagę Pana ciężką pracę w gospodarstwie rolnym, na którym nie dorobił się Pan, tylko że było na życie, opłaty.

Wskazał Pan, iż prosi o pozytywne uwzględnienie Pana  interpretacji indywidualnej, dokumenty, faktury, jak najbardziej do wglądu.

W dalszej części wskazał Pan, że zwraca się w sprawie oceny prawnej dotyczącej sprzedaży utworzonych przez Pana działek rolnych, które otrzymały warunki zabudowy, zwane dalej rolnymi. Rozumie Pan, że zaistniała sytuacja budzi pewne wątpliwości, ponieważ – jak Pan wskazał - przekroczył Pan limit. Jest Pan rolnikiem i chciałby Pan przedstawić Pana stanowisko w tej sprawie. Przede wszystkim podkreśla Pan, że jest osobą, która od 37 lat prowadziła działalność rolniczą (producent mleka - bydło mleczne), zależy Panu na przestrzeganiu prawa. Sprzedaż tych działek była dla Pana trudną, lecz jedyną decyzją, ale podjętą z konkretnych powodów, które chciałby Pan wyjaśnić. W 2024 r. przeszedł Pan dwa udary, cały ten rok był Pan bez dochodu, na utrzymaniu żony. W momencie sprzedaży był Pan przekonany, że działanie to mieści się w granicach obowiązujących przepisów, lub też nie był Pan w pełni świadomy wszystkich konsekwencji wynikających z przekroczenia limitu.

Pana gospodarstwo rolne zawsze było prowadzone z należytą starannością. Sprzedaż części gruntów nie była działaniem mającym na celu obejście prawa, lecz wynikła konieczność poprawy płynności finansowej i poprawę warunków bytowych w celu mieszkaniowym.

Podkreślił Pan, iż jest gotów do współpracy w celu wyjaśnienia wszelkich niejasności i przedstawienia dodatkowych dokumentów, które mogą pomóc w pełnym zrozumieniu zaistniałego stanu faktycznego. Prosi Pan o wzięcie pod uwagę Pana dotychczasowej postawy jako rolnika oraz okoliczności, które doprowadziły do tych transakcji.

Jest Pan otwarty na sugestie dotyczące ewentualnych kroków naprawczych, które może Pan podjąć w tej sytuacji.

Uzupełnienie wniosku

Jest Pan rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, korzystającym ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Od 1991 r. jest Pan właścicielem gospodarstwa rolnego, nieruchomość gruntowa nabyta z tytułu darowizny. Od 35 lat prowadzi Pan gospodarstwo rolne. Nieruchomość gruntowa od momentu jej nabycia wykorzystywana była wyłącznie do celów rolniczych.

W roku 2024 podjął Pan decyzję o wydzieleniu z posiadanej nieruchomości 9 mniejszych działek. Celem tego podziału nie była chęć prowadzenia handlu nieruchomościami, lecz zamiar stopniowej wyprzedaży majątku prywatnego w celu pozyskania środków  na poprawienie warunków bytowych Pana rodziny (remont domu od podstaw).

Sprzedaż 6 działek - 1, 2, 3, 4, 5, 6 nastąpiła w 2025 r. dla obcych dla siebie osób i w odległych terminach.

W związku z planowaną sprzedażą nie podejmował Pan działań wykraczających poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym, w szczególności: nie dokonał Pan uzbrojenia terenu, nie doprowadził Pan przyłączy do mediów takich jak: prąd, gaz, woda czy kanalizacja do poszczególnych działek.

Działki miały wydane warunki zabudowy, co czyni je dalej rolnymi. Na chwilę obecną żaden z nowych właścicieli  jeszcze się nie wybudował.

Działki objęte wnioskiem: 1, 2, 3, 4, 5, 6 nie były oddane w dzierżawę, jak również nie były dokonywane zbiory. Działki objęte we wniosku były wykorzystywane wyłącznie jako cele rolnicze zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.

Nie prowadzi Pan działalności w zakresie obrotu nieruchomościami  art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, nie jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Cały proces sprzedaży wynika wyłącznie z chęci racjonalnego rozporządzania własnym mieniem, które jest w posiadaniu Pana rodziny od 35 lat.

Oprócz działek objętych we wniosku, pozostały jeszcze trzy działki 8, 9, 10.

Pytanie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Czy sprzedaż 6 działek opisanych w stanie faktycznym, które uzyskał Pan w drodze z prywatnego majątku i które nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu VAT?

Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Pana zdaniem, sprzedaż 6 działek objętych we wniosku nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Ziemia wchodziła w skład gospodarstwa rolnego przez 35 lat i była wykorzystywana wyłącznie  do celów rolniczych (pastwiska).

Podziału dokonał Pan w celu rozporządzenia majątkiem prywatnym, a nie w celach zarobowych o charakterze ciągłym.

W związku z tym, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, przychód ze sprzedaży nie podlega opodatkowaniu, gdyż upłynął termin 5 lat od nabycia jako darowizna.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, nie działał Pan jako „podatnik VAT” w rozumieniu tej ustawy, bo nie prowadzi Pan handlu ziemią, tylko wyprzedaje swój stary majątek.

Dodatkowo podkreślił Pan, że sprzedaż ta nie została wykonana w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. 

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, samo wydzielenie działek z większego areału i ich sukcesywna sprzedaż nie czyni z rolnika przedsiębiorcy. Jest to jedynie racjonalny sposób zarządzania majątkiem osobistym.

W związku z powyższym uważa Pan, że dokonując sprzedaży 6 działek w 2025 r. objętych we wniosku działał Pan jako osoba prywatna, a nie jako podatnik VAT, co oznacza, że transakcja nie powinna być opodatkowana tym podatkiem.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

W tym miejscu zaznaczenia wymaga, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Wskazania wymaga, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z opisu sprawy wynika, że od 1991 r. jest Pan właścicielem gospodarstwa rolnego, nieruchomość gruntowa nabyta z tytułu darowizny. Od 35 lat prowadzi Pan gospodarstwo rolne. Nieruchomość gruntowa od momentu jej nabycia wykorzystywana była wyłącznie do celów rolniczych. Jest  Pan rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19  ustawy, korzystającym ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. W 2024 r. wydzielił Pan z nieruchomości 9 mniejszych działek. Celem tego podziału nie była chęć prowadzeni handlu nieruchomościami, lecz zamiar stopniowej wyprzedaży majątku prywatnego w celu pozyskania środków na poprawienie warunków bytowych Pana rodziny (remont domu od podstaw). W 2025 r. dokonał Pan sprzedaży 6 działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 dla obcych dla siebie osób i w odległych terminach. Działki objęte wnioskiem nie były oddane w dzierżawę, jak również nie były dokonywane zbiory. Działki objęte we wniosku były wykorzystywane wyłącznie  na cele rolnicze zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.

Z analizy całokształtu okoliczności sprawy nie wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy uznać, że sprzedaż przez Pana sześciu działek 1, 2, 3, 4, 5, 6 dokonana w 2025 r., nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia ww. działek, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa ww. działek stanowi działalność gospodarczą. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.   

Konsekwentnie, z tytułu sprzedaży sześciu działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 dokonanych w 2025 r. nie działał Pan w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, korzysta Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Wobec powyższego, sprzedaż przez Pana sześciu działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6 dokonana w 2025 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione przez Pana, które nie zostały objęte pytaniem – w szczególności kwestie skutków podatkowych ww. sprzedaży na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto zauważam, że załączone do wniosku dokumenty nie mogą być przedmiotem oceny przez tut. Organ przy wydawaniu indywidualnej interpretacji. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny tych materiałów: jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.