Uznanie planowanej darowizny zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, związanych z działalnością Restauracji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i w konsekwencji niepodleganie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tej darowizny na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Wnioskodawczyni jest przedsiębiorcą prowadzącym restaurację i wynajem apartamentów w jednej kamienicy. Planuje darować swojemu synowi zespół składników materialnych i niematerialnych związanych z restauracją (pracownicy, wyposażenie, towary, znak towarowy, rachunek…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania planowanej darowizny zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, związanych z działalnością Restauracji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tej darowizny na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 maja 2026 r. (data wpływu 27 maja 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
A.A. (Wnioskodawczyni) jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą: ….
Wnioskodawczyni prowadzi tę działalność od 2004 roku.
Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym do VAT w 2014 roku. Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawczyni jest:
1) 56.10.A Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne
2) 68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi
3) 56.29.Z Pozostała usługowa działalność gastronomiczna
4) 56.21.Z Przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering)
5) 55.90.Z Pozostałe zakwaterowanie
6) 55.20.Z Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania
7) 47.26.Z Sprzedaż detaliczna wyrobów tytoniowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach
8) 47.25.Z Sprzedaż detaliczna napojów alkoholowych i bezalkoholowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach.
Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim. Pomiędzy małżonkami obowiązuje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.
W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni prowadzi dwa rodzaje działalności:
1) Restauracja,
2) Wynajem apartamentów (krótkoterminowy i długoterminowy).
Działalność Wnioskodawczyni (zarówno restauracja, jak i wynajem) jest prowadzona faktycznie w jednej nieruchomości, położonej w ….
Jest to kamienica z pierwszej połowy XV wieku.
Wnioskodawczyni jest właścicielką tej kamienicy od 2000 roku na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej. Mąż Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, ale jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (wynajmuje inny lokal usługowy).
Wnioskodawczyni nie odliczyła VAT przy nabyciu tej nieruchomości, położonej w …. Nieruchomość ta jest środkiem trwałym służącym w całości do prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawczynię.
Na parterze znajduje się restauracja. Dla potrzeb restauracji są wykorzystywane także pomieszczenia w piwnicy kamienicy.
Na wyższych kondygnacjach znajduje się 19 pomieszczeń wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu apartamentów (krótkoterminowego i długoterminowego). Budynek ma numer przypisany do ulicy, na której się znajduje, ale poszczególne pomieszczenia znajdujące się w tym budynku nie posiadają wydzielonych administracyjnie numerów.
Do części budynku przeznaczonej na prowadzenie restauracji są doprowadzone oddzielne liczniki wody, prądu. Podobnie - do części budynku przeznaczonej do wynajmu są także odrębne liczniki mediów.
Wnioskodawczyni jest w stanie przypisać zarówno przychody osiągane w swojej działalności gospodarczej, jak i koszty swojej działalności gospodarczej odpowiednio do działalności restauracji i działalności w zakresie wynajmu apartamentów (krótkoterminowego i długoterminowego). Podobnie - Wnioskodawczyni jest w stanie podporządkować oraz należności i zobowiązania do jednej z dwóch kategorii swojej działalności gospodarczej - restauracja lub wynajem lokali.
Wnioskodawczyni nie wyodrębniła w swojej strukturze w sposób formalny obu rodzajów swojej działalności.
W ocenie Wnioskodawczyni, nie ma takiej potrzeby wyodrębnienia.
Wynika to z faktu, że do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu apartamentów (krótkoterminowego i długoterminowego) nie jest potrzebne zaangażowanie pracowników.
Wnioskodawczyni sama prowadzi tę działalność korzystając z pośrednictwa firm typu …. Jeśli chodzi o restaurację, to jest w niej obecnie zatrudnionych 10 osób na umowę o pracę i 6 osób zatrudnionych na umowę zlecenie. Restauracja sprzedaje posiłki przygotowywane na miejscu, napoje, w tym alkohol (Wnioskodawczyni posiada stosowne zezwolenia). W restauracji wykorzystywane są nabyte przez Wnioskodawczynię i stanowiące jej własność - środki trwałe, elementy wyposażenia (meble, sztućce, obrusy, narzędzia itp.).
Wnioskodawczyni wykorzystuje w swojej działalności gospodarczej trzy rachunki bankowe: …, … oraz …. Dwa z nich przeznaczone są dla restauracji, a trzeci do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu apartamentów (krótkoterminowego i długoterminowego).
Obecnie Wnioskodawczyni planuje przekazać Synowi prowadzenie restauracji.
Wnioskodawczyni planuje dokonać tego przedsięwzięcia na podstawie umowy darowizny. Na podstawie planowanej umowy darowizny Syn Wnioskodawczyni przejmie pracowników, zleceniobiorców, środki trwałe, wyposażenie, towary, bazę klientów, rachunek bankowy, środki zgromadzone na rachunku bankowym, domenę, stronę internetową, numer telefonu, znak towarowy oraz wszelkie inne składniki niezbędne do prowadzenia restauracji, za wyjątkiem nieruchomości. Wnioskodawczyni chce pozostać właścicielką całej nieruchomości - kamienicy i zawrzeć z synem umowę użyczenia, na podstawie której to umowy Syn będzie uprawniony do wykorzystywania części nieruchomości (piwnica i parter) w swojej działalności gospodarczej.
Wnioskodawczyni zamierza, po dokonaniu darowizny na rzecz Syna, nadal prowadzić działalność gospodarczą w zakresie wynajmu apartamentów (krótkoterminowego i długoterminowego) znajdujących się na wyższych kondygnacjach nieruchomości.
Wnioskodawczyni uważa, że przedmiotem planowanej darowizny na rzecz Syna Wnioskodawczyni w opisanym powyżej planowanym zdarzeniu będzie de facto zorganizowana część przedsiębiorstwa.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani:
W oparciu wyłącznie o zespół składników materialnych i niematerialnych, będących przedmiotem darowizny, możliwe będzie samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej przez syna Wnioskodawczyni.
Zespół składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem darowizny na rzecz syna, na dzień darowizny, będzie wyodrębniony w przedsiębiorstwie Wnioskodawczyni na płaszczyźnie organizacyjnej. Wnioskodawczyni nie wyodrębniła w swojej strukturze w sposób formalny obu rodzajów swojej działalności. Jednak w ocenie Wnioskodawczyni, nie ma takiej potrzeby formalnego wyodrębnienia. Działalność Restauracji jest faktycznie wyodrębniona od działalności polegającej na wynajmie pokoi. W restauracji zlokalizowanej na 1 kondygnacji budynku (parter) jest obecnie zatrudnionych 10 osób na umowę o pracę i 6 osób zatrudnionych na umowę zlecenie. Restauracja sprzedaje posiłki przygotowywane na miejscu, napoje, w tym alkohol (Wnioskodawczyni posiada stosowne zezwolenia). W restauracji wykorzystywane są nabyte przez Wnioskodawczynię i stanowiące jej własność - środki trwałe, elementy wyposażenia (meble, sztućce, obrusy, narzędzia itp.). Zachodzi zatem wyodrębnienie - przypisanie konkretnych pracowników, zleceniobiorców, sprzętu, wyposażenia i in. do jednego piętra w budynku i tym samym do wyodrębnionej gałęzi działalności Wnioskodawczyni, która to wyodrębniona część przedsiębiorstwa - jako cały zespół składników materialnych i niematerialnych (będących przedmiotem darowizny na rzecz syna) - stanowić będzie zespół składników wyodrębnionych na płaszczyźnie organizacyjnej.
Zespół składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem darowizny na rzecz syna, na dzień darowizny, będzie wyodrębniony w przedsiębiorstwie Wnioskodawczyni na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. będzie stanowić niezależnie przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze. Świadczy o tym fakt, że zespół składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem darowizny, a opisanych we wniosku, będzie w stanie świadczyć usługi, tj. będzie w stanie samodzielnie kontynuować działalność jako niezależny podmiot, bez konieczności angażowania innych, dodatkowych składników.
Zespół składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem darowizny na rzecz syna, na dzień darowizny, będzie wyodrębniony w przedsiębiorstwie Wnioskodawczyni na płaszczyźnie finansowej, tj. będzie posiadać samodzielność finansową, pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym oraz na podstawie prowadzonej przez Wnioskodawczynię ewidencji księgowej możliwe będzie przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do działalności restauracji. Świadczy o tym fakt, że Wnioskodawczyni jest w stanie przypisać zarówno przychody osiągane w swojej działalności gospodarczej, jak i koszty swojej działalności gospodarczej odpowiednio:
Podobnie - Wnioskodawczyni jest w stanie podporządkować oraz należności i zobowiązania do jednej z dwóch kategorii swojej działalności gospodarczej - restauracja lub wynajem lokali.
Wyodrębnienie pod względem organizacyjnym, funkcjonalnym i finansowym będzie polegało na następujących okolicznościach:
a) Wyodrębnienie organizacyjne: Wyodrębnienie organizacyjne działalności restauracyjnej polega na tym, że działalność ta funkcjonuje w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni jako odrębny segment działalności gospodarczej, posiadający własne składniki majątkowe, personel oraz zaplecze organizacyjne. Do działalności restauracyjnej przypisani są pracownicy zatrudnieni na podstawie umów o pracę oraz osoby współpracujące na podstawie umów zlecenia. Restauracja posiada również własne wyposażenie, środki trwałe, towary handlowe, bazę klientów, domenę internetową, numer telefonu, oznaczenie przedsiębiorstwa (markę/znak towarowy), a także odrębnie wykorzystywany rachunek bankowy. Działalność restauracyjna jest prowadzona w wydzielonej części nieruchomości - na parterze kamienicy - oraz posiada odrębne liczniki mediów (wody i energii elektrycznej), co dodatkowo potwierdza jej faktyczne wyodrębnienie organizacyjne od działalności polegającej na wynajmie apartamentów. W wyniku planowanej darowizny Syn Wnioskodawczyni przejmie wszystkie składniki organizacyjnie związane z prowadzeniem restauracji, w tym pracowników, zleceniobiorców, wyposażenie, towary, kontakty handlowe oraz prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów, co umożliwi nieprzerwaną kontynuację działalności gastronomicznej.
b) Wyodrębnienie funkcjonalne: Wyodrębnienie funkcjonalne będzie polegało na tym, że zespół składników majątkowych i niemajątkowych związanych z działalnością restauracyjną jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych, tj. prowadzenia działalności gastronomicznej, i posiada zdolność do samodzielnego funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo. Przedmiot planowanej darowizny obejmie wszystkie elementy niezbędne do kontynuowania działalności restauracyjnej, w szczególności: środki trwałe, wyposażenie, towary, prawa wynikające z umów z pracownikami, zleceniobiorcami i kontrahentami, bazę klientów, rachunek bankowy, środki pieniężne, domenę internetową, stronę internetową, numer telefonu oraz znak towarowy. Syn Wnioskodawczyni po dokonaniu darowizny będzie mógł kontynuować działalność restauracyjną w niezmienionym zakresie i pod dotychczasową marką, bez konieczności angażowania dodatkowych składników majątkowych. Funkcjonalnej samodzielności nie wyłącza fakt pozostawienia własności nieruchomości przy Wnioskodawczyni, ponieważ Syn uzyska prawo do korzystania z nieruchomości na podstawie umowy użyczenia, co zapewni możliwość dalszego prowadzenia restauracji w tym samym miejscu i bez zakłóceń organizacyjnych,
c) Wyodrębnienie finansowe: Wyodrębnienie finansowe działalności restauracyjnej polega na możliwości przyporządkowania do tej działalności przychodów, kosztów, należności i zobowiązań związanych z jej funkcjonowaniem. Wnioskodawczyni prowadzi ewidencję zdarzeń gospodarczych w sposób umożliwiający wyodrębnienie wyników finansowych działalności restauracyjnej od działalności polegającej na wynajmie apartamentów. Dodatkowo działalność restauracyjna korzysta z odrębnych rachunków bankowych, co umożliwia identyfikację przepływów finansowych związanych wyłącznie z działalnością gastronomiczną. Możliwe jest również przyporządkowanie zobowiązań i należności dotyczących restauracji, w tym wynikających z umów z pracownikami, dostawcami oraz kontrahentami. Powyższe okoliczności potwierdzają, że działalność restauracyjna jest wyodrębniona finansowo w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni i może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.
Syn po otrzymaniu Przedsiębiorstwa będzie musiał wystąpić samodzielnie do Urzędu Miasta o zezwolenie na sprzedaż alkoholu. Zezwolenie nie przechodzi bowiem z mocy prawa na nabywcę przedsiębiorstwa. Syn Wnioskodawczyni uzyskał w tym zakresie stanowisko pracownika Urzędu Miasta, który wskazał Synowi Wnioskodawczyni, że występowanie wcześniej, niż po dacie darowizny przedsiębiorstwa, o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu nie ma racji bytu i zostanie pozostawione bez rozpoznania. Wnioskodawca oświadcza, że syn nie będzie musiał podejmować ani wykonywać innych działań faktycznych czy prawnych w celu kontynuacji prowadzenia przedsiębiorstwa.
Syn nie będzie musiał angażować innych składników majątku w celu prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabyty zespół składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem darowizny. Syn Wnioskodawczyni zamierza jednak wprowadzić nowe menu.
Syn będzie prowadził działalność gospodarczą przy wykorzystaniu nabytego zespołu składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem darowizny.
Przedmiotem darowizny będzie jeden z rachunków bankowych wykorzystywanych do obsługi działalności restauracyjnej, ponieważ rachunek ten jest funkcjonalnie i organizacyjnie związany wyłącznie z działalnością gastronomiczną, która ma zostać przekazana Synowi w ramach planowanej darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Rachunek ten służy do bieżącej obsługi działalności restauracyjnej, w szczególności do przyjmowania płatności od klientów restauracji, regulowania zobowiązań wobec dostawców, kontrahentów, pracowników i zleceniobiorców oraz obsługi innych rozliczeń związanych wyłącznie z działalnością gastronomiczną. Na rachunku tym gromadzone są środki pieniężne związane z funkcjonowaniem restauracji. Przeniesienie tego rachunku bankowego na Syna ma na celu zapewnienie pełnej ciągłości prowadzenia działalności restauracyjnej po dokonaniu darowizny oraz umożliwienie Obdarowanemu niezakłóconego kontynuowania działalności gospodarczej w oparciu o przejmowany zespół składników materialnych i niematerialnych. Drugi rachunek bankowy, związany z prowadzeniem restauracji, zostanie przez Wnioskodawczynię zamknięty jeszcze przed planowaną darowizną. Jednocześnie trzeci z rachunków bankowych (wykorzystywany dotąd do obsługi najmu) pozostanie przy Wnioskodawczyni z uwagi na konieczność dalszego prowadzenia przez nią działalności gospodarczej w zakresie wynajmu apartamentów. Pozostawienie jednego z rachunków bankowych po stronie Wnioskodawczyni nie wpływa jednak na możliwość samodzielnego funkcjonowania przekazywanej działalności restauracyjnej jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ponieważ rachunek objęty darowizną będzie wystarczający do prowadzenia i obsługi działalności gastronomicznej przez Obdarowanego.
Na przekazanym rachunku bankowym będą zgromadzone środki pieniężne.
Wyłączenie z darowizny rachunku bankowego oraz nieruchomości z nie spowoduje, że pomiędzy zbywalnymi składnikami majątkowymi, materialnymi i niematerialnymi nie zostaną zachowane związki funkcjonalne umożliwiające prowadzenie działalności w oparciu o zbywane składniki majątku przedsiębiorstwa. W ocenie Wnioskodawczyni, zespół składników majątkowych i niemajątkowych będących przedmiotem planowanej darowizny nadal będzie stanowił organizacyjnie i funkcjonalnie powiązaną całość, zdolną do samodzielnego prowadzenia działalności gastronomicznej. Przedmiotem darowizny będą bowiem wszystkie kluczowe składniki niezbędne do kontynuowania działalności restauracyjnej, w szczególności: pracownicy i zleceniobiorcy, środki trwałe, wyposażenie, towary, baza klientów, prawa wynikające z umów, domena internetowa, strona internetowa, numer telefonu, znak towarowy, rachunek bankowy przeznaczony do obsługi restauracji oraz środki pieniężne związane z tą działalnością. Wyłączenie jednego z rachunków bankowych nie wpływa na możliwość prowadzenia działalności przez Obdarowanego, ponieważ wraz z darowizną zostanie przekazany rachunek bankowy funkcjonalnie związany z działalnością restauracyjną, umożliwiający bieżące rozliczenia z klientami, dostawcami, pracownikami i kontrahentami. Pozostawienie drugiego rachunku bankowego po stronie Wnioskodawczyni wynika wyłącznie z potrzeby dalszego prowadzenia przez nią działalności gospodarczej w zakresie wynajmu apartamentów oraz obsługi pozostałej części przedsiębiorstwa. Również wyłączenie nieruchomości z przedmiotu darowizny nie pozbawi przekazywanego zespołu składników cech zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Nieruchomość nadal będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności restauracyjnej przez Obdarowanego na podstawie umowy użyczenia zawartej z Wnioskodawczynią. Tym samym Syn Wnioskodawczyni uzyska tytuł prawny do korzystania z nieruchomości i będzie mógł kontynuować działalność restauracyjną w tym samym miejscu, bez konieczności angażowania dodatkowych składników majątkowych lub podejmowania dodatkowych działań organizacyjnych. W konsekwencji pomiędzy składnikami majątkowymi i niemajątkowymi objętymi planowaną darowizną zostaną zachowane związki funkcjonalne umożliwiające prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie restauracji, a przekazywany zespół składników będzie posiadał zdolność do samodzielnego funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym przedmiotem planowanej darowizny na rzecz Jej Syna będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni, a w konsekwencji planowana darowizna nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. 2025 r., poz. 775 ze zm.)?
Pani stanowisko w sprawie
Przedmiotem planowanej darowizny na rzecz Syna Wnioskodawczyni będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni. W konsekwencji planowana darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa na rzecz Syna Wnioskodawczyni nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. 2025 r., poz. 775 ze zm.).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy: Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Regulacje art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tu wymienione te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te - chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług - nie podlegają opodatkowaniu.
Ustawodawca nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy, „transakcję zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).
Przepis art. 6 pkt 1 ustawy ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
Jak stanowi przepis art. 2 pkt 27e ustawy VAT: Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
W świetle tej definicji zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki (pracowniczy).
Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa, tj. na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy).
Podsumowując, na gruncie ustawy mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:
Zatem dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi jego zorganizowaną część, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
Trzeba zaznaczyć, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego zorganizowanej części zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.
Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.
Natomiast w wyroku C-444/10 z dnia 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy. W tym zakresie Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Trybunał rozpatrujący sprawę uznał, że przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu wspólnotowych regulacji VAT wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.
Ponadto, w wyroku z 21 czerwca 2012 r., sygn. I FSK 1586/11 NSA zauważył, że „Sam tylko fakt wyłączenia jakiegokolwiek składnika majątku nie pozwala na stwierdzenie, że już z tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, bowiem decydującą jest okoliczność, czy przy użyciu tej części można samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. (...) Jeśli wyłączenie określonego składnika nie pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części, to zbycie w takiej postaci nie podlega podatkowi od towarów i usług”.
W wyroku NSA z 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2529/11 stwierdzono: „Żaden z przepisów prawa powoływanych przez Sąd pierwszej instancji oraz wnoszącego skargę kasacyjną nie zawiera wprost, dosłownie i jednoznacznie wymogu, zgodnie z którym dla bytu prawnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części niezbędne jest prawo własności nieruchomości. Organy podatkowe nie ustaliły też w sprawie, że składniki wnoszonego aportem przedsiębiorstwa (...) nie mogły funkcjonować jako zorganizowana część przedsiębiorstwa bez prawa własności nieruchomości albo też z wykorzystaniem innych nieruchomości niż te, których podatnik nie wniósł do spółki. Istotne znaczenie ma również podnoszona przez Sąd pierwszej instancji okoliczność, że w dniu wniesienia - otrzymania aportu spółka kapitałowa otrzymała także, tytułem dzierżawy, prawo do przywoływanych powyżej nieruchomości”.
O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
Jednocześnie zespół ten może stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące nadal zadania gospodarcze, ponieważ poza nieruchomością oraz niektórymi zobowiązaniami, obejmuje całość składników materialnych i niematerialnych, które umożliwiały dotychczas skuteczne prowadzenie jego działalności gospodarczej i wykonywanie wszelkich zadań gospodarczych w jej zakresie.
W niniejszej sprawie wyłączona z planowanej darowizny nieruchomość może zostać udostępniona Obdarowanemu w części (parter i piwnica) na podstawie umowy użyczenia, a zatem jej wyłączenie z planowanej darowizny nie będzie przeszkodą dla Obdarowanego do bezpośredniego kontynuowania dotychczasowej działalności gospodarczej przy wykorzystaniu nabywanego zespołu składników.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku:
1) przekazywane obdarowanemu składniki majątkowe i niemajątkowe stanowią wszystkie składniki niezbędne do prowadzenia przez Darczyńcę działalności gospodarczej;
2) na moment planowanej darowizny składników majątkowych i niemajątkowych, składniki te będą wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawczyni na płaszczyźnie finansowej, tj. na podstawie prowadzonej ewidencji księgowej możliwe będzie przyporządkowanie składników majątkowych, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do wyodrębnionej działalności, przez co możliwe będzie określenie wyniku finansowego;
3) na moment planowanej darowizny składników majątkowych i niemajątkowych składniki te będą wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawczyni na płaszczyźnie funkcjonalnej, tj. będą stanowiły potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, ponieważ zbywany zespół składników obejmie praktycznie całość składników materialnych i niematerialnych, które umożliwiały dotychczas skuteczne prowadzenie jego działalności gospodarczej i wykonywanie wszelkich zadań gospodarczych w jej zakresie;
4) na moment planowanej darowizny na Obdarowanego przejdą również zobowiązania związane z przejmowanymi składnikami - np. wynikające z umów o pracę, z umów zlecenia, z umów z dostawcami towarów usług czy mediów;
5) Obdarowany będzie miał faktyczną możliwość kontynuowania działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem planowanej darowizny; nie będzie musiał angażować innych składników majątkowych niebędących przedmiotem planowanej darowizny (poza nieruchomością) lub podejmować dodatkowych działań faktycznie niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki;
6) po dokonaniu planowanej darowizny działalność prowadzona do tej pory przez Wnioskodawczynię - restauracja - będzie w analogiczny sposób prowadzona przez Obdarowanego Syna, pod dotychczasową marką, w oparciu o nabyte składniki majątku, a także przy wykorzystaniu pracowników i zleceniobiorców zatrudnianych do tej pory przez Wnioskodawczynię. Kontynuacja działalności gospodarczej będzie możliwa bez angażowania dodatkowych składników przez Obdarowanego Syna, całkowicie i wyłącznie w oparciu o składniki, które zostaną przekazane mu w formie darowizny. Obdarowany nie ma zamiaru dalszej odsprzedaży całości nabytych składników materialnych i niematerialnych, lecz ma zamiar wykorzystywania ich do kontynuowania działalności gospodarczej, tj. do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej;
7) na płaszczyźnie organizacyjnej i funkcjonalnej, składniki majątkowe będą stanowić samodzielną całość operacyjną, zdolną do funkcjonowania w obrocie gospodarczym, a Obdarowany Syn będzie prowadził działalność gospodarczą w analogiczny sposób, pod dotychczasową marką, w oparciu o nabyte składniki majątku, a także przy wykorzystaniu pracowników i zleceniobiorców zatrudnianych do tej pory przez Wnioskodawczynię. Kontynuacja działalności gospodarczej jest możliwa bez angażowania dodatkowych składników przez Obdarowanego;
8) z czynności planowanej darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa co prawda wyłączona zostanie nieruchomość, jednakże część nieruchomości (parter i piwnica), w której ma być prowadzona restauracja zostanie użyczona na rzecz Obdarowanego Syna, dzięki czemu ten Obdarowany Syn bez zakłóceń będzie mógł nadal prowadzić działalność gospodarczą. Wyłączenie nieruchomości z przedmiotu planowanej darowizny nie wpłynie w żaden sposób na możliwość prowadzenia działalności gospodarczej przez Obdarowanego Syna. Wyłączenie nieruchomości z przedmiotu planowanej darowizny nie wpłynie w żaden sposób na ocenę przekazanego zespołu składników majątku jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przedmiotowa nieruchomość będzie nadal wykorzystywana w ramach działalności przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni - wyższe kondygnacje nieruchomości będą nadal przeznaczone do prowadzenia przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej w zakresie najmu krótkoterminowego i długoterminowego;
9) opisana we wniosku zorganizowana część przedsiębiorstwa, zdaniem Wnioskodawczyni, będzie posiadała pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego;
10) Obdarowany Syn po otrzymaniu składników majątku składających się na przedmiot planowanej umowy darowizny uzyska także prawo do korzystania z nieruchomości (parter i piwnica) na podstawie umowy użyczenia, co potwierdza możliwość prowadzenia działalności przez Obdarowanego Syna bez konieczności objęcia przedmiotem darowizny również tej nieruchomości;
11) Obdarowany Syn będzie miał faktyczną możliwość kontynuowania działalności dotychczasowego przedsiębiorstwa. W ramach darowizny uzyska wszystkie niezbędne składniki wymagane do prowadzenia tej działalności w postaci restauracji, w tym również tytuł prawny (użyczenie) do korzystania z nieruchomości, w której obecnie prowadzona jest restauracja (parter i piwnica). Obdarowany nie będzie musiał angażować innych składników majątkowych niebędących przedmiotem darowizny ani podejmować dodatkowych działań faktycznych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki.
W ocenie Wnioskodawczyni przedmiotem transakcji będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, tj. zespół składników majątkowych i niemajątkowych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej - restauracji. Zdaniem Wnioskodawczyni, pomimo wyłączenia nieruchomości z przedmiotu planowanej darowizny, zostaną spełnione wszystkie wskazane powyżej przesłanki do uznania składników materialnych i niematerialnych, wchodzących w skład prowadzonej przez Darczyńcę działalności gospodarczej i mających być przedmiotem transakcji, w tym zobowiązań, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W konsekwencji planowana darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa przez Wnioskodawczynię na rzecz Syna nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Podobne stanowisko przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w piśmie z dnia 22 sierpnia 2025 r. sygn. 0111-KDIB3-1.4012.457.2025.3.AB czy też w piśmie z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.277.2025.2.AW.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Pani przedstawiła we wniosku, jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wskazuję, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu ww. przepisu, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani sytuacji prawno-podatkowej, nie wywołuje skutków prawnych dla Pani syna.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo