Brak prawa do odliczenia podatku VAT w całości lub w części w związku z realizacją przedsięwzięcia.
Powiat zawarł umowę z NFOŚiGW o dofinansowanie projektu usunięcia odpadów niebezpiecznych. Powiat jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, ale projekt stanowi jego zadanie własne realizowane w ramach ustawy o samorządzie powiatowym i Prawa ochrony środowiska. Umowa wymaga interpretacji indywidualnej w sprawie możliwości…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT w całości lub w części w związku z realizacją przedsięwzięcia pn. ……. w formie dotacji ze środków NFOŚiGW.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W dniu 06.03.26r. została zawarta pomiędzy:
Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zwanym dalej „NFOŚiGW” a Powiatem, z siedzibą w ……. NIP …., REGON … zwanym dalej „Beneficjentem”, zwanymi dalej „Stronami”.
Umowa została zawarta na podstawie:
w wyniku pozytywnego rozpatrzenia przez NFOŚiGW wniosku Beneficjenta o nr . …..o dofinansowanie realizacji przedsięwzięcia pn. …… w formie dotacji ze środków NFOŚiGW.
Przewidywany, całkowity koszt realizacji Przedsięwzięcia: ... zł. Kwota dotacji: do ... zł (słownie: ...).
Jednocześnie § 2 ust. 5 ww. umowy na Beneficjenta nakłada się obowiązek złożenia odpowiedniego oświadczenia, że w ramach realizowanego przedsięwzięcia będzie miał albo nie będzie miał możliwości odliczenia podatku VAT poniesionego w związku z realizacją przedsięwzięcia.
Podatek od towarów i usług (VAT) jest kosztem kwalifikowanym tylko wówczas, gdy jest on faktycznie i ostatecznie ponoszony przez Beneficjenta, a Beneficjent nie ma prawnej możliwości odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego w jakiejkolwiek części, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.
Podatek VAT, który można odliczyć, nie może być uznany za kwalifikowany, nawet jeżeli nie został faktycznie odzyskany przez Beneficjenta.
Oznacza to, że w przypadkach, gdy Beneficjent może odliczyć podatek VAT, ale rezygnuje z tej możliwości, podatek VAT nie jest kosztem kwalifikowanym.
Ponadto, w przedmiotowej umowie w rozdziale IV WARUNKI SZCZEGÓLNE „pkt 18 wymaga się od beneficjenta, aby jako dokumenty dodatkowe przedłożył interpretację indywidualną, o której mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, potwierdzającą brak możliwości odliczenia podatku VAT albo ograniczone prawo do odliczenia VAT, w związku z realizacją przedsięwzięcia, które jest finansowane w całości lub w części ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach zawartej umowy o dofinansowanie”.
Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań własnych oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych, które tym samym nie są zadaniami własnymi, o których mowa w ustawie o samorządzie powiatowym i ustawie Prawo Ochrony Środowiska.
W przypadku Powiatu skutek jest taki, że podatek VAT będzie kosztem kwalifikowanym, oznacza to, że jest on faktycznie i ostatecznie ponoszony przez Beneficjenta, a Beneficjent nie ma prawnej możliwości odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego w jakiejkolwiek części, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, czyli innymi słowy zwrotu w jakiejkolwiek postaci.
A contrario w przypadkach, gdy Beneficjent może odliczyć podatek VAT, ale rezygnuje z tej możliwości, czyli swojego prawa, podatek VAT nie jest kosztem kwalifikowanym, taka sytuacja nie będzie miała miejsca w Powiecie.
Reasumując, Powiat jest jednostką samorządu terytorialnego zarejestrowaną na potrzeby podatku od towarów i usług, jako podatnik VAT czynny.
Jednocześnie w sprawie, która jest przedmiotem niniejszego wniosku Powiat działa jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne.
Fakt, że Państwa Powiat ma do czynienia z zadaniem własnym potwierdza umowa dotycząca dofinansowania realizacji przedsięwzięcia pn. …… w formie dotacji ze środków NFOŚiGW.
Przewidywany, całkowity koszt realizacji Przedsięwzięcia: ... zł.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi VAT, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, iż prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje, gdy są łącznie spełnione dwa warunki:
1) nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez czynnego podatnika podatku VAT,
2) nabyte towary/usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Wnioskodawca twierdzi, że w przedstawionej sytuacji dwa warunki nie są spełnione.
Po pierwsze Powiat z tytułu wykonywania zadań własnych, nie będzie podatnikiem podatku VAT. Po drugie wykonywane czynności – jako zadania własne nie dają prawa do odliczenia podatku VAT.
Dlatego zawarty podatek VAT w fakturach, które będą wystawione za towary i usługi nabywane w celu usunięcia odpadów niebezpiecznych, będzie nieodliczalny.
Warto posiłkowo przywołać ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U z 2026 r. poz. 331 ) zwana dalej „u.o.p.d.p”.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
46) podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:
a) podatek naliczony:
- jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
- w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
Reasumując :
1) Powiat wykonując zadanie własne dofinansowane mocą umowy przez NFOŚiGW, nie będzie występował w roli czynnego podatnika podatku VAT,
2) zadania własne ze swej prawnej istoty nie są czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, dlatego nie dają prawa do odliczenia podatku VAT,
3) zgodnie z art. 16 ust. 1 u.o.p.d.p uważa się za koszt podatek naliczony,
a) jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
b) w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,
4) dlatego w rozumieniu umowy mogą Państwo uznać, że Beneficjent naliczony podatek VAT traktować jako koszt kwalifikowany.
Pytanie
Czy prawidłowym jest uznanie, że Powiatowi nie przysługuje prawo odliczenia podatku VAT w całości i jednocześnie nie istnieje żadne ograniczone prawo do odliczenia podatku VAT w części, od wydatków stanowiących poniesiony koszt finansowy, w związku z realizacją przedsięwzięcia, które jest finansowane w całości albo w części ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach zawartej umowy o dofinansowanie?
Państwa stanowisko w sprawie
Powiat na mocy przepisów prawa podatkowego jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „o VAT”.
Prawo rejestracji jako podatnika podatku VAT każdego powiatu ma ścisłe powiązanie z aktem prawa administracyjnego jakim jest ustawa o samorządzie powiatowym z dnia 05 czerwca 1998 r. (Dz.U z 2025r. poz. 1684 z późn. zm.), a dokładnie na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy zwanej dalej „OSP”.
Przepis ów stanowi, że powiat jest osobą prawną, dodatkowo samodzielność powiatu podlega ochronie sądowej, to jest legitymacja powiatu aby być podatnikiem podatku od towarów i usług.
Fakt rejestracji powiatu jako podatnika czynnego VAT jest potwierdzony na „białej liście podatników VAT” prowadzonej przez Ministra Finansów.
Na podstawie ustawy o samorządzie powiatowym, powiat wykonuje określone zadania publiczne wynikające z art. 4 ust. 1 pkt 1-23 ww. ustawy „OSP”.
Należy do nich zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, m.in. w zakresie promocji i ochrony zdrowia, gospodarki nieruchomościami, gospodarki wodnej, ochrony środowiska i przyrody etc.
Kluczowy w tej sprawie jest następny akt prawny z zakresu prawa administracyjnego tj. ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U z 2025r. poz. 647) zwana dalej „POŚ” oraz rola Narodowego Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, o którym mowa w ww. ustawie .
Ustawa wskazuje cel działania NFOŚiGW w art. 400b ust. 1 to między innymi finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 pkt 1a‒2c, 5–9b, 11–22 i 24–42 oraz art. 410a ust. 4–6. Na gruncie zawartej umowy interesują Państwa cele z art. 400a ust. 1 ww. ustawy.
Ponadto celem działania NFOŚiGW zgodnie z art. 400a ust. 2a jest również tworzenie warunków do wdrażania finansowania ochrony środowiska i gospodarki wodnej, w szczególności poprzez zapewnienie wsparcia działaniom służącym temu wdrażaniu oraz jego promocję, a także poprzez współpracę z innymi podmiotami, w tym z jednostkami samorządu terytorialnego, przedsiębiorcami oraz podmiotami mającymi siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Taką współpracą z jednostkami samorządu terytorialnego jest współpraca z powiatami, o której mowa w art. 403 ust. 1.
Zgodnie z art. 403 ust. 1 do zadań powiatów należy finansowanie ochrony środowiska w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 pkt 2, 5, 8, 9, 15, 16, 18, 21-25, 29, 31, 32 i 38-42 w wysokości nie mniejszej niż kwota wpływów z tytułu opłat i kar, o których mowa w art. 402 ust. 4, 5 i 6, stanowiących dochody budżetów powiatów, pomniejszona o nadwyżkę z tytułu tych dochodów przekazywaną do wojewódzkich funduszy.
Reasumując w świetle art. 400a, art. 400b, art. 402 ust. 4, 5, 6 i art. 403 ust. 4-6 ustawy „POŚ” oraz innych regulacji prawnych np. ustawa o odpadach, powołane przepisy stanowią bezdyskusyjną legitymację, czyli podstawę prawną działania jako podmiot władzy publicznej Powiatu w celu realizacji zadań własnych. Zawarcie umowy w dniu 06.03.2026 r. z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z siedzibą w ….. a Powiatem …. NIP … REGON …. zwanym dalej „Beneficjentem” stanowi realny przejaw podstawy prawnej do działania.
Jednocześnie ten stan rzeczy uprawnia do prowadzenia analizy stanu faktycznego i stanu prawnego, na gruncie prawa podatkowego w kontekście ulg i odliczeń w podatku VAT a zawartej umowy celem uzyskania interpretacji indywidualnej.
Gdzie osią zagadnienia są zadania własne, na mocy ustawy „OSP”, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 23 ustawy oraz na podstawie przepisów ustawy o „POŚ” w szczególności na mocy art. 400a, art. 400b, art. 402 ust. 4, 5, 6 oraz art. 403 ust. 4 - 6 a podatek VAT.
Trzeba wyraźnie powiedzieć, że na pewno zadaniami własnymi nie będą czynności z katalogu czynności, dla których zawierane są umowy cywilnoprawne, które mogą dawać prawo do odliczenia VAT.
Dlatego należy stwierdzić, że każdy powiat w zakresie zadań własnych zapisanych w ww. ustawach nie będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług.
Powiat nie będzie działał w charakterze podatnika bo nie wyczerpuje dyspozycji art. 15 ust. 1 ustawy „o VAT”, który mówi o wykonywaniu czynności w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
Takie stanowisko wzmacnia i potwierdza art. 15 ust. 6 ustawy „o VAT”, „Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych”.
Należy zwrócić uwagę na fakt, że ustawa „o VAT” ma swoją autonomiczną definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i ust. 2 „o VAT”, która nie ma nic wspólnego z obowiązkiem wpisu przedsiębiorcy do CEiDG, tj. prawo przedsiębiorcy, albo KRS kodeks spółek handlowych.
Umowa z dnia 06.03.2026 r. zawarta z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej a Powiatem umożliwia powiatowi realizację zadań własnych, które będą dofinansowane przez NFOŚiGW.
Tym samym występuje tu brak możliwości całkowitego odliczenia podatku VAT od czynności stanowiących zadania własne, jednocześnie nie istnieje ograniczone prawo do odliczenia podatku VAT od czynności stanowiących zadania własne, będących realnym wydatkiem finansowym stanowiącym koszt księgowy (ewidencyjny), który to koszt będzie finansowany w całości albo w części ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach zawartej umowy o dofinansowanie.
Dlatego jeżeli zostaną poniesione wydatki udokumentowane fakturami z wykazaną kwotą netto plus podatek VAT, łącznie daje to kwotę brutto i całkowity wydatek.
Wtedy to kwota podatku VAT naliczonego w tych fakturach nie będzie podlegała odliczeniu. Skutkiem czego zgodnie z treścią umowy z 06.03.26 zostanie zrealizowana dyspozycja z § 2 ust. 5 to znaczy w realizowanym zadaniu Powiat wystąpi nie jako podatnik VAT czynny, tylko jako organ władzy publicznej.
Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Podkreślić należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1684 ze zm.):
Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1-23 ustawy o samorządzie powiatowym:
Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1587 ze zm.):
Ilekroć w ustawie jest mowa o posiadaczu odpadów – rozumie się przez to wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości.
Według art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach:
Posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania.
W myśl art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach:
Z zastrzeżeniem art. 26a, w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami.
Z kolei zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy o odpadach:
W przypadku gdy ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska konieczne jest niezwłoczne usunięcie odpadów, właściwy organ podejmuje działania polegające na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi.
Na podstawie art. 26a ust. 2 ustawy o odpadach:
Właściwym organem w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest:
1) w przypadku terenów zamkniętych oraz nieruchomości, którymi gmina włada jako władający powierzchnią ziemi - regionalny dyrektor ochrony środowiska;
2) w przypadku gdy obowiązek usunięcia odpadów powstał w związku z wydaniem decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzeniem nieważności, uchyleniem lub wygaśnięciem decyzji związanej z gospodarką odpadami – organ właściwy do wydania tej decyzji;
3) w pozostałych przypadkach – wójt, burmistrz lub prezydent miasta.
Zgodnie z art. 26a ust. 3 ustawy o odpadach:
W celu wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ określa, w drodze decyzji skierowanej do władającego powierzchnią ziemi:
1) zakres i termin udostępnienia przez niego powierzchni ziemi, obiektów lub innych miejsc, w których znajdują się odpady;
2) zakres i sposób przeprowadzenia działań mających na celu usunięcie odpadów przez ten organ;
3) termin rozpoczęcia i zakończenia działań, o których mowa w pkt 2.
Stosownie do art. 26a ust. 4 ustawy o odpadach:
Decyzja, o której mowa w ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Przepisów art. 61 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 i 803) nie stosuje się.
W myśl art. 26a ust. 6 ustawy o odpadach:
Właściwy organ żąda od posiadacza odpadów odpowiedzialnego za gospodarowanie odpadami zwrotu poniesionych przez siebie kosztów działań polegających na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi. Posiadacz odpadów jest obowiązany zwrócić te koszty w terminie 14 dni od dnia doręczenia żądania.
Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy będzie Państwu przysługiwało prawo odliczenia podatku VAT w całości lub w części w związku z realizacją przedsięwzięcia pn. ….. w formie dotacji ze środków NFOŚiGW.
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.
W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Realizując w ramach zadań własnych przedsięwzięcie pn. ….. w formie dotacji ze środków NFOŚiGW, nie będą Państwo działali jako podatnik podatku od towarów i usług. Jak wskazano powyżej, organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. będą realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. W zakresie, w jakim Państwo realizują przedmiotowe przedsięwzięcie, będą Państwo objęci regulacją przepisu art. 15 ust. 6 ustawy. W związku z powyższym, nie będzie przysługiwało Państwu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego od wydatków związanych z usunięciem ww. odpadów.
Podsumowując, nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w całości lub w części w związku z realizacją przedsięwzięcia pn. ….. w formie dotacji ze środków NFOŚiGW.
Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji, w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zająłem stanowiska w tej sprawie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną
(art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo