Interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.429.2025.2.MG

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 kwietnia 2025 r. do Urzędu Skarbowego w ... wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 12 kwietnia 2025 r.

18 kwietnia 2025 r. ww. wniosek został przesłany zgodnie z właściwością rzeczową do Krajowej Informacji Skarbowej. Pana wniosek z 12 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału działki ….. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 czerwca 2025 r. (data wpływu 18 czerwca 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W styczniu, lutym i marcu 2025 przeznaczył Pan do sprzedaży działki budowlane o nr….. o powierzchni ... m² oraz działkę budowlaną nr. …….. o powierzchni ... m² położone w …….

Jednak ze względu na ich duże powierzchnie, nie znalazły nabywców. W związku z tym postanowił Pan podzielić działkę nr …. na mniejsze działki (około 15-18 szt.), co być może przyczyni się do ich sprzedaży.

Działki są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (……). Nie są uzbrojone w przyłączenia elektryczne, kanalizacyjne itp. Nie były na nich podejmowane żadne działania ulepszające ich stan (poza niezbędnymi czynnościami pielęgnacyjnymi i porządkowymi). Działki w roku 27.04.2012, zostały przekształcone z rolnych na budowlane. Nigdy nie były związane z działalnością gospodarczą, nie były wprowadzone do środków trwałych. Działka była wykorzystywana jako pole uprawne w gospodarstwie rolnym. Jako rolnik nigdy nie był Pan czynnym podatnikiem VAT-u. Działka nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Odziedziczył Pan te działki od Pana rodziców, dnia 28.03.1993 na podstawie aktu darowizny (Akt notarialny Repertorium A numer …..), stanowią one Pana majątek prywatny. Sprzedaje je Pan jako osoba fizyczna, a nie przedsiębiorca. Środki ze sprzedaży działek zostaną przeznaczone na kupno mieszkań dla trójki Pana dzieci.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:

Wniosek o interpretację dotyczy zdarzenia przyszłego, czyli sprzedaży działek powstałych w przyszłości z podziału działki nr …... Planowany podział ma dopiero stworzyć około 15-18 działek i wtedy zostaną im nadane numery ewidencyjne. Na dzień dzisiejszy jedynym numerem ewidencyjnym jest numer nadany działce przewidzianej do podziału, tj. ….

Działka numer ….. nie jest zabudowana.

W planie zagospodarowania przestrzennego działkę przeznaczono pod zabudowę mieszkaniową zagrodową - symbol MRR.

Działkę otrzymał Pan 28 marca 1993 r. od rodziców w drodze darowizny i na gruncie tym zostały urządzone łąki trwałe. Sposób jej wykorzystywania nie uległ dotychczas zmianie.

Dotychczas nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży ww. nieruchomości. Oczekuje Pan, że sprzedaż działek w wielkościach dostosowanych do budownictwa jednorodzinnego będzie się odbywać sukcesywnie, wyłącznie po emisji ogłoszenia prywatnego. Dopiero jeśli ta forma nie przyniesie oczekiwanych rezultatów rozważy Pan zlecenie sprzedaży za pośrednictwem lokalnego biura obrotu nieruchomościami.

Jako czynny rolnik nie jest Pan podatnikiem podatku VAT ani nie jest Pan zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Działka objęta zakresem pytania nie służyła do produkcji artykułów rolnych na sprzedaż.

Przed dokonaniem sprzedaży działek objętych zakresem pytania nie zawierał Pan oraz nie zamierza Pan zawierać umów przedwstępnych. Sprzedaż ma się odbywać bezpośrednio jednym aktem przenoszącym własność nieruchomości.

Przed dokonaniem sprzedaży nie udzielił Pan i nie będzie Pan udzielał nabywcom pełnomocnictw do występowania w Pana imieniu w sprawach dotyczących ww. działek.

Działka numer ewidencyjny ….., ani działki, które powstaną z jej podziału (będące przedmiotem pytania) nie były, nie są i nie będą przedmiotem umów cywilnoprawnych (dzierżawy, najmu, użyczenia ani jakichkolwiek innych).

Przed sprzedażą działek nie będzie Pan podejmował jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia ich wartości czy to poprzez ich uzbrajanie techniczne, czy wyposażanie w dodatkowe urządzenia podnoszące atrakcyjność działek, czy poprzez podejmowanie specjalnych działań marketingowych.

W 2005 roku dokonał Pan podziału działki rolnej na mniejsze działki rolne oraz przeznaczał Pan do sprzedaży 19 działek rolnych, które nie były objęte planem zagospodarowania przestrzennego ani nie posiadały warunków zabudowy. Nieruchomość otrzymał Pan jako darowiznę od rodziców w 1993 r. Działki stanowiły składnik gospodarstwa rolnego i były wykorzystywane w ramach działalności rolniczej. Sprzedaż następowała sukcesywnie w latach 2005-2019 i jest konsekwencją ograniczania wielkości prowadzonego gospodarstwa rolnego oraz koniecznością pozyskania środków na budowę domu mieszkalnego, dla zapewnienia własnych potrzeb mieszkaniowych oraz najbliższej rodziny. Zostało sprzedanych łącznie 19 niezabudowanych działek rolnych. Z tytułu ich sprzedaży nie odprowadzał Pan podatku VAT, nie składał Pan deklaracji VAT-7 ani nie dokonywał Pan zgłoszenia VAT-R. Środki uzyskane za sprzedaży gruntów rolnych zostały przeznaczone na budowę domu mieszkalnego oraz zasiliły budżet domowy przeznaczony m.in. na kształcenie dzieci.

Pytanie

W związku z powyższym prosi Pan o potwierdzenie, że sprzedaż odziedziczonych działek nie spowoduje konieczności opodatkowania tej transakcji podatkiem VAT.

Pana stanowisko w sprawie

Według przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca uważa, że sprzedaż odziedziczonych działek nie spowoduje konieczności opodatkowania ich sprzedaży podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:

Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z opisu sprawy wynika, że działkę nr ……. otrzymał Pan 28 marca 1993 r. od rodziców w drodze darowizny. Przeznaczył Pan do sprzedaży m.in. działkę budowlaną nr. …….. Postanowił Pan podzielić działkę nr …….. na mniejsze działki (około 15-18 szt.). Zamierza Pan dokonać sprzedaży działek powstałych w przyszłości z podziału działki nr ……. Działka numer ….. nie jest zabudowana. Działka …… objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W planie zagospodarowania przestrzennego działkę przeznaczono pod zabudowę mieszkaniową zagrodową - symbol MRR. Nie jest uzbrojona w przyłączenia elektryczne, kanalizacyjne itp. Nie były na niej podejmowane żadne działania ulepszające jej stan (poza niezbędnymi czynnościami pielęgnacyjnymi i porządkowymi). Działka w roku 2012, została przekształcona z rolnej na budowlaną. Nigdy nie była związana z działalnością gospodarczą, nie była wprowadzona do środków trwałych. Działka była wykorzystywana jako pole uprawne w gospodarstwie rolnym. Jako czynny rolnik nie jest Pan podatnikiem podatku VAT. Działka numer ewidencyjny …… ani działki, które powstaną z jej podziału nie były, nie są i nie będą przedmiotem umów cywilnoprawnych (dzierżawy, najmu, użyczenia ani jakichkolwiek innych). Działka objęta zakresem pytania nie służyła do produkcji artykułów rolnych na sprzedaż. Przed sprzedażą działek nie będzie Pan podejmował jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia ich wartości czy to poprzez ich uzbrajanie techniczne, czy wyposażanie w dodatkowe urządzenia podnoszące atrakcyjność działek, czy poprzez podejmowanie specjalnych działań marketingowych. Dotychczas nie podejmował Pan żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży ww. nieruchomości. Oczekuje Pan, że sprzedaż działek w wielkościach dostosowanych do budownictwa jednorodzinnego będzie się odbywać sukcesywnie, wyłącznie po emisji ogłoszenia prywatnego. Dopiero jeśli ta forma nie przyniesie oczekiwanych rezultatów rozważy Pan zlecenie sprzedaży za pośrednictwem lokalnego biura obrotu nieruchomościami. Przed dokonaniem sprzedaży działek objętych zakresem pytania nie zawierał Pan oraz nie zamierza Pan zawierać umów przedwstępnych. Sprzedaż ma się odbywać bezpośrednio jednym aktem przenoszącym własność nieruchomości. Przed dokonaniem sprzedaży nie udzielił Pan i nie będzie Pan udzielał nabywcom pełnomocnictw do występowania w Pana imieniu w sprawach dotyczących ww. działek.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy nie wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy uznać, że sprzedaż przez Pana działek powstałych w wyniku podziału działki nr ………. nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia ww. działek, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przedmiotowych działek będzie stanowiła działalność gospodarczą. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmie Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.

Konsekwentnie, z tytułu sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału działki nr …….. nie będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Pana należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Wobec powyższego, sprzedaż przez Pana działek powstałych w wyniku podziału działki nr …….nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.