Interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.44.2026.2.RG

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

• prawidłowe w zakresie uznania zbycia zespołu składników materialnych i niematerialnych przez Spółkę na rzecz wspólnika za zbycie przedsiębiorstwa, a w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT tej transakcji na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
• nieprawidłowe w zakresie uznania zbycia zespołu składników materialnych i niematerialnych przez Spółkę na rzecz wspólnika za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT tej transakcji na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania zbycia zespołu składników materialnych i niematerialnych przez Spółkę na rzecz wspólnika, za zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT tej transakcji na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 marca 2026 r. (według daty wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką jawną („Wnioskodawca”, „Spółka”). Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) posiada siedzibę w Polsce. Rok obrotowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

Wspólnikami Spółki są dwie osoby fizyczne (dalej łącznie: Wspólnicy, oddzielnie: Wspólnik).

W związku z rozwojem działalności, a tym samym planowaną reorganizacją podmiotów powiązanych z Wnioskodawcą wpisaną w realizację planu sukcesji międzypokoleniowej, której jednym z elementów jest m.in. uproszczenie całej struktury korporacyjnej, Wspólnicy planują rozwiązanie Spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego. Rozwiązanie Spółki nastąpi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 67 § 1 Kodeksu spółek handlowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm.), w rezultacie rozwiązanie Spółki nastąpi bez przeprowadzania jej likwidacji.

Wspólnicy w wyniku rozwiązania Spółki dokonają takiego podziału, że Wspólnik większościowy przejmie zespół składników materialnych i niematerialnych Spółki (dalej: Przedsiębiorstwo lub ZCP), w tym w szczególności:

1)    prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę lub umów cywilnoprawnych;

2)    zobowiązania wynikające z funkcjonowania ZCP;

3)    księgi i dokumenty związane z prowadzeniem ZCP;

4)    tajemnice ZCP;

5)    nieruchomości położone w Polsce (grunty, budynki, budowle);

6)    ruchomości, tj. środki trwałe i wyposażenie obejmujące wyposażenie biura, sprzęty elektroniczne (komputery, telefony, sprzęty, zestawy mebli, itp.);

7)    prawa i obowiązki wynikające z umów najmu nieruchomości;

8)    prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę i umów cywilnoprawnych.

Wspólnik większościowy, który otrzyma ZCP na moment jego otrzymania będzie czynnym podatnikiem VAT, a rozliczenie ze Wspólnikiem mniejszościowy nastąpi w formie pieniężnej.

Zbycie ZCP na rzecz Wspólnika większościowego zostanie przeprowadzone zgodnie z następującą procedurą:

1.    Wspólnicy podejmą jednomyślną uchwałę przewidującą zakończenie działalności Spółki w trybie innym niż likwidacja. Uchwała ta będzie zawierała zobowiązanie do zbycia ZCP na rzecz Wspólnika większościowego oraz do przekazania części środków pieniężnych Wspólnikowi mniejszościowemu.

2.    W wykonaniu uchwały, o której mowa w pkt 1, zostanie zawarta umowa zbycia ZCP na rzecz Wspólnika większościowego. Umowa ta będzie stanowiła bezpośrednią realizację postanowień wynikających z podjętej uchwały.

3.    Po dokonaniu zbycia ZCP w wykonaniu uchwały, zostanie złożony wniosek o wykreślenie z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). W wyniku uprawomocnienia się postanowienia o wykreśleniu, Spółka utraci swój byt prawny.

Co istotne, umowa zbycia będzie realizowana w oparciu o uchwałę o innym niż likwidacja trybie zakończenia działalności, zatem w zamian za zbycie Spółka nie otrzyma wynagrodzenia.

Zatem, do przeniesienia ZCP dojdzie przed ustaniem bytu prawnego Wnioskodawcy.

W momencie wykreślenia Wnioskodawcy z rejestru przedsiębiorców, Wnioskodawca nie będzie posiadać majątku.

Wspólnik większościowy (po otrzymaniu ZCP) przez pewien krótki czas - do momentu uregulowania wszelkich czynności administracyjnych - będzie tymczasowo prowadził ZCP. A po dopełnieniu wszystkich formalności ZCP zostanie przekazane do majątku Fundacji rodzinnej w drodze darowizny. W rezultacie nieruchomość, która jest wynajmowana w ramach ZCP do podmiotu niepowiązanego, będzie przez krótki czas wynajmowana przez Wspólnika większościowego, który otrzyma ZCP. Obecnie, wynajem nieruchomości przez Wnioskodawcę stanowi czynność opodatkowaną VAT. W sytuacji przejścia ZCP na Wspólnika większościowego, a następnie fundacje rodzinną wynajem również będzie stanowić czynność opodatkowaną VAT (zarówno Wspólnik większościowy, jak i fundacja rodzinna, będą czynnymi podatnikami VAT).

Pomimo tego, że Wnioskodawca nie ma takiego obowiązku, to jest w stanie przygotować oddzielny bilans i rachunek wyników dotyczący działalności ZCP. Nabywca ZCP, po jego nabyciu, będzie miał faktyczną oraz prawną możliwość nieprzerwanego kontynuowania działalności związanej z usługami świadczonymi przez Wnioskodawcę w oparciu o majątek i zasoby ludzkie nabyte w ramach ZCP.

Na pytania Organu:

1.   Proszę o rozwinięcie używanego przez Państwa we wniosku określenia „ZCP”? Czy określenie „ZCP” oznacza zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t .j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

2.   Czy zbyciu przez Państwa Spółkę na rzecz wspólnika będą podlegały wszystkie składniki niematerialne i materialne wykorzystywane przez Państwa Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej?

odpowiedzieli Państwo:

Wskazane w opisie zdarzenia przyszłego sformułowanie:

„zespół składników materialnych i niematerialnych Spółki (dalej: Przedsiębiorstwo lub ZCP)” ma wyłącznie charakter techniczno-redakcyjny i służy uproszczeniu dalszej części wniosku poprzez uniknięcie każdorazowego powtarzania rozbudowanego opisu przekazywanego zespołu składników.

Użycie w nawiasie określeń „Przedsiębiorstwo” lub „ZCP” nie oznacza przesądzenia, że przedmiot planowanego przekazania będzie stanowił:

1.    przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, ani

2.    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustaw podatkowych.

Wnioskodawca świadomie nie kwalifikuje przekazywanego zespołu składników jako przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego ani jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów podatkowych, gdyż właśnie ta kwalifikacja prawna stanowi element podlegający ocenie przez Organ w ramach wydawanej interpretacji indywidualnej.

Przesądzenie przez Wnioskodawcę, że przedmiotem przekazania będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu Kodeksu cywilnego lub ZCP w rozumieniu przepisów podatkowych, prowadziłoby do pozbawienia Organu możliwości dokonania własnej oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, co czyniłoby uzyskanie interpretacji bezcelowe.

W konsekwencji należy przyjąć, że:

·         opis obejmuje wyłącznie szczegółowe wskazanie składników majątkowych i niemajątkowych objętych planowanym przekazaniem,

·         natomiast ich kwalifikacja jako przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowi przedmiot pytania i wymaga oceny prawnej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Jeśli chodzi o samą procedurę, to zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego:

Zbycie ZCP na rzecz Wspólnika większościowego zostanie przeprowadzone zgodnie z następującą procedurą:

1.    Wspólnicy podejmą jednomyślną uchwałę przewidującą zakończenie działalności Spółki w trybie innym niż likwidacja. Uchwała ta będzie zawierała zobowiązanie do zbycia ZCP na rzecz Wspólnika większościowego oraz do przekazania części środków pieniężnych Wspólnikowi mniejszościowemu.

2.    W wykonaniu uchwały, o której mowa w pkt 1, zostanie zawarta umowa zbycia ZCP na rzecz Wspólnika większościowego. Umowa ta będzie stanowiła bezpośrednią realizację postanowień wynikających z podjętej uchwały.

3.    Po dokonaniu zbycia ZCP w wykonaniu uchwały, zostanie złożony wniosek o wykreślenie z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). W wyniku uprawomocnienia się postanowienia o wykreśleniu, Spółka utraci swój byt prawny.

Co istotne, umowa zbycia będzie realizowana w oparciu o uchwałę o innym niż likwidacja trybie zakończenia działalności, zatem w zamian za zbycie Spółka nie otrzyma wynagrodzenia.

W rezultacie, „Uchwała ta będzie zawierała zobowiązanie do zbycia ZCP na rzecz Wspólnika większościowego oraz do przekazania części środków pieniężnych Wspólnikowi mniejszościowemu.”, w wyniku realizacji powyższych czynności Spółka nie będzie miała majątku, co będzie skutkowało złożeniem wniosku o wykreślenie z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). W wyniku uprawomocnienia się postanowienia o wykreśleniu, Spółka utraci swój byt prawny.

Konsekwentnie, ZCP (poza częścią środków pieniężnych przewidzianych dla wspólnika mniejszościowego) obejmie cały majątek.

W ocenie Wnioskodawcy wyjaśnienia przedstawione w odpowiedzi na pytania nr 1 i nr 2 jednoznacznie wskazują, że użyte we wniosku określenie „ZCP” miało charakter wyłącznie redakcyjno-techniczny.

Skrót „ZCP” został zastosowany jako uproszczone oznaczenie zespołu składników materialnych i niematerialnych Spółki szczegółowo opisanych w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym). Jego użycie nie stanowiło przesądzenia, że przedmiot przekazania będzie zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług ani przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Pytanie (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku)

Czy w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, polegających na rozwiązaniu Spółki w trybie innym niż likwidacja i podziale jej majątku, w ramach którego nastąpi zbycie przez Spółkę opisanego zespołu składników materialnych i niematerialnych na rzecz wspólnika, czynność ta będzie stanowić zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

W ocenie Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, polegających na rozwiązaniu Spółki w trybie innym niż likwidacja i podziale jej majątku, w ramach którego nastąpi zbycie opisanego zespołu składników materialnych i niematerialnych na rzecz wspólnika, czynność ta będzie stanowić zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

• prawidłowe w zakresie uznania zbycia zespołu składników materialnych i niematerialnych przez Spółkę na rzecz wspólnika za zbycie przedsiębiorstwa, a w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT tej transakcji na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług,
• nieprawidłowe w zakresie uznania zbycia zespołu składników materialnych i niematerialnych przez Spółkę na rzecz wspólnika za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT tej transakcji na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55¹ ustawy dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, ze zm.), zwanej dalej „Kodeks cywilny”. Zgodnie z tym przepisem:

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55¹ Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

• istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

• zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
• składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
• zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników materialnych i niematerialnych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C-497/01 „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi, które łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”.

Z orzeczenia tego wynika ponadto, że nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

W wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa czy zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Regulacje dotyczące spółki jawnej zawiera Dział II ustawy z dnia 15 września 2000 r. (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.) Kodeks spółek handlowych.

I tak, stosownie do treści art. 58 § 1 wyżej powołanej ustawy:

Zgodnie z art. 67 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych:

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest spółką jawną i zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wspólnikami Spółki są dwie osoby fizyczne. Wspólnicy planują rozwiązanie Spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 67 § 1 Kodeksu spółek.

Wspólnicy w wyniku rozwiązania Spółki dokonają takiego podziału, że Wspólnik większościowy przejmie zespół składników materialnych i niematerialnych Spółki (ZCP), w tym w szczególności:

• prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę lub umów cywilnoprawnych;

• zobowiązania wynikające z funkcjonowania ZCP;
• księgi i dokumenty związane z prowadzeniem ZCP;
• tajemnice ZCP;
• nieruchomości położone w Polsce (grunty, budynki, budowle);
• ruchomości, tj. środki trwałe i wyposażenie obejmujące wyposażenie biura, sprzęty elektroniczne (komputery, telefony, sprzęty, zestawy mebli, itp.);
• prawa i obowiązki wynikające z umów najmu nieruchomości;
• prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę i umów cywilnoprawnych.

Wspólnik większościowy, który otrzyma zespół składników materialnych i niematerialnych na moment jego otrzymania będzie czynnym podatnikiem VAT, a rozliczenie ze Wspólnikiem mniejszościowy nastąpi w formie pieniężnej.

Wspólnicy podejmą jednomyślną uchwałę przewidującą zakończenie działalności Spółki w trybie innym niż likwidacja. Uchwała ta będzie zawierała zobowiązanie do zbycia ZCP na rzecz Wspólnika większościowego oraz do przekazania części środków pieniężnych Wspólnikowi mniejszościowemu. Po dokonaniu zbycia ZCP w wykonaniu uchwały, zostanie złożony wniosek o wykreślenie z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). W wyniku uprawomocnienia się postanowienia o wykreśleniu, Spółka utraci swój byt prawny. Wspólnik większościowy (po otrzymaniu ZCP) do momentu uregulowania wszelkich czynności administracyjnych będzie prowadził ZCP (nieruchomość, która jest wynajmowana w ramach ZCP do podmiotu niepowiązanego, będzie wynajmowana przez Wspólnika większościowego, który otrzyma ZCP), a po dopełnieniu wszystkich formalności ZCP zostanie przekazane do majątku Fundacji rodzinnej w drodze darowizny. Umowa zbycia będzie realizowana w oparciu o uchwałę o innym niż likwidacja trybie zakończenia działalności, zatem w zamian za zbycie Spółka nie otrzyma wynagrodzenia. Do przeniesienia ZCP dojdzie przed ustaniem bytu prawnego Wnioskodawcy. W momencie wykreślenia Wnioskodawcy z rejestru przedsiębiorców, Wnioskodawca nie będzie posiadać majątku.

Państwa wątpliwości dotyczą rozstrzygnięcia, czy w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, polegających na rozwiązaniu Spółki w trybie innym niż likwidacja i podziale jej majątku, w ramach którego nastąpi zbycie przez Spółkę opisanego zespołu składników materialnych i niematerialnych na rzecz wspólnika, czynność ta będzie stanowić zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że przedmiotem zbycia przez Państwa Spółkę na rzecz wspólnika będzie przedsiębiorstwo, tj. zespół składników materialnych i niematerialnych Spółki przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.

Jak wynika z opisu sprawy nabywca zespołu składników materialnych i niematerialnych Spółki, po jego nabyciu, będzie miał faktyczną oraz prawną możliwość nieprzerwanego kontynuowania działalności w oparciu o majątek i zasoby ludzkie nabyte w ramach ZCP.

Zatem opisane we wniosku przedsiębiorstwo będzie posiadało pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot.

Kierując się zatem przedstawionym wyżej opisem sprawy, stwierdzić należy, że w rozpatrywanym przypadku zostaną spełnione wszystkie wskazane powyżej przesłanki do uznania składników materialnych i niematerialnych, wchodzących w skład prowadzonej przez Państwa Spółkę działalności gospodarczej i mających być przedmiotem transakcji, za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że zespół składników materialnych i niematerialnych, który będzie przedmiotem zbycia przez Państwa Spółkę na rzecz wspólnika, będzie stanowił przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, w konsekwencji jego zbycie będzie wyłączone spod działania przepisów ustawy, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Zatem, Państwa stanowisko:

• w zakresie uznania zbycia zespołu składników materialnych i niematerialnych przez Spółkę na rzecz wspólnika za zbycie przedsiębiorstwa, a w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT tej transakcji na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług – uznałem za prawidłowe,
• w zakresie uznania zbycia zespołu składników materialnych i niematerialnych przez Spółkę na rzecz wspólnika za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT tej transakcji na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług – uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.