Uznanie sprzedaży zużytych elementów wyposażenia oraz ruchomości w postaci wiaty garażowej za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Brak obowiązku udokumentowania sprzedaży ww. elementów wyposażenia oraz ruchomości w postaci wiaty garażowej fakturą.
Gmina, będąca czynnym podatnikiem VAT, posiada w strukturze jednostkę budżetową – Zespół Szkół, który dysponuje zużytymi elementami wyposażenia (krzesła, ławki, siatka ogrodzeniowa, futryny stanowiące złom) oraz wiatą garażową (ruchomość). Składniki te były wykorzystywane wyłącznie do realizacji zadań własnych gminy w zakresie…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
- uznania sprzedaży zużytych elementów wyposażenia oraz ruchomości w postaci wiaty garażowej za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
- braku obowiązku udokumentowania sprzedaży ww. elementów wyposażenia oraz ruchomości w postaci wiaty garażowej fakturą.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 czerwca 2026 r. (data wpływu) oraz 24 czerwca 2026 r. (data wpływu).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Gmina … jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
Jest jednostką samorządu terytorialnego wykonującą zadania własne, w szczególności w zakresie edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym).
W strukturze Gminy funkcjonuje jednostka budżetowa – Zespół Szkół … w … .
Szkoła posiada zużyte elementy wyposażenia, tj. krzesła, ławki, siatkę ogrodzeniową, stare futryny z demontażu, które obecnie stanowią złom oraz wiatę garażową niezwiązaną trwale z gruntem, a co za tym idzie stanowi ona ruchomość.
Gmina zamierza dokonać sprzedaży ww. majątku za pośrednictwem szkoły. Wyposażenie, jak i wiata, były dotychczas wykorzystywane wyłącznie do działalności publicznoprawnej, tj. edukacja. Wyposażenie znajdowało się w budynku Szkoły lub na jej gruncie wokół. Ponadto wiata została już zamortyzowana w całości. Pierwotnie służyła ona jako garaż do przechowywania autobusu szkolnego odpowiedzialnego wyłącznie za dowóz uczniów na zajęcia edukacyjne do szkoły, w późniejszym czasie stanowiła ona pomieszczenie gospodarcze do przechowywania mienia szkoły. W konsekwencji zarówno wyposażenie, jak i wiata, były dotychczas wykorzystywane wyłącznie w celu realizacji zadań statutowych Gminy związanych z edukacją.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Wskazane we wniosku elementy wyposażenia, tj. krzesła, ławki, siatka ogrodzeniowa, futryny pochodzące z demontażu stanowiące obecnie złom oraz wiata garażowa były wykorzystywane wyłącznie do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Przedmiotowe składniki majątkowe były wykorzystywane wyłącznie przez Zespół Szkół … w … do realizacji zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym.
Wiata garażowa służyła początkowo jako garaż dla autobusu szkolnego wykorzystywanego wyłącznie do dowozu uczniów do szkoły, natomiast w późniejszym okresie pełniła funkcję pomieszczenia gospodarczego przeznaczonego do przechowywania mienia szkoły.
Elementy wyposażenia znajdowały się na terenie szkoły oraz w budynku szkoły i służyły wyłącznie realizacji zadań edukacyjnych.
Przedmiotowe składniki majątku nie były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, czynności zwolnionych od podatku VAT ani do działalności gospodarczej prowadzonej przez Gminę.
Z tytułu nabycia wskazanych we wniosku elementów wyposażenia oraz wiaty garażowej Gminie … nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Przedmiotowe składniki majątkowe były bowiem nabywane oraz wykorzystywane wyłącznie do realizacji zadań publicznych wykonywanych przez Gminę jako organ władzy publicznej, pozostających poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.
Pytania
1. Czy sprzedaż wyposażenia oraz wiaty garażowej w tym przypadku powinna podlegać opodatkowaniu VAT?
2. (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku) Czy w przypadku uznania, że sprzedaż wyposażenia oraz wiaty garażowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, Gmina jest zobowiązana do udokumentowania tej czynności fakturą VAT?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
W zakresie pytania nr 1
Zdaniem Gminy …, sprzedaż zużytych elementów wyposażenia oraz wiaty garażowej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Jednocześnie zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatników organów władzy publicznej w zakresie realizowanych przez nie zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa.
Przedmiotowe składniki majątkowe były wykorzystywane wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej i nie służyły działalności gospodarczej. Nie były również wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Ponadto Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu.
W konsekwencji, sprzedaż majątku wykorzystywanego wyłącznie do działalności pozostającej poza zakresem opodatkowania VAT nie powoduje działania Gminy w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a sama czynność pozostaje poza zakresem opodatkowania tym podatkiem.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wskazanych we wniosku, w szczególności:
· 0113-KDIPT1-1.4012.899.2024.1.ŻR z dnia 13 grudnia 2024 r.,
· 0112-KDIL1-1.4012.307.2022.1.JKU z dnia 9 sierpnia 2022 r.,
· 0114-KDIP4-3.4012.340.2021.1.DS z dnia 11 sierpnia 2021 r.,
· 0114-KDIP4-2.4012.149.2021.1.MB z dnia 10 czerwca 2021 r.
W zakresie pytania nr 2
Zdaniem Gminy, w przypadku uznania, że sprzedaż wyposażenia oraz wiaty garażowej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, Gmina nie będzie zobowiązana do wystawienia faktury VAT dokumentującej tę sprzedaż.
Skoro czynność pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, nie znajduje zastosowania obowiązek fakturowania przewidziany w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.
Sprzedaż może zostać udokumentowana innym dokumentem przewidzianym przepisami o rachunkowości lub zasadami obowiązującymi w jednostkach sektora finansów publicznych, potwierdzającym dokonanie transakcji.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez pojęcie sprzedaży, rozumie się zarówno odpłatną dostawę towarów, jak i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podatnika działającego w takim charakterze.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.
Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:
- dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy,
- odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.
Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.
Powołany wyżej przepis art. 15 ust. 6 ustawy, jak i cytowany przepis Dyrektywy, wyłączają z opodatkowania organy podlegające prawu publicznemu, jeżeli prowadzą daną działalność jako organy publiczne, nawet wtedy, gdy pobierają z tytułu tej działalności wynagrodzenie.
Czynności, w których organy te uczestniczą jako organy publiczne, to określone prawem czynności wykonywane w interesie publicznym. Zatem czynności, w stosunku do których organy publiczne nie są traktowane jako podatnicy, to czynności wykonywane przez nie w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych, a także czynności, do których wykonywania są uprawnione wyłącznie organy publiczne.
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, organy oraz urzędy publiczne generalnie są uznawane za podatników. Dotyczy to jednakże tylko tej sfery, w której faktycznie występuje konsumpcja oraz gdzie podmioty te mogą konkurować z podmiotami prawa prywatnego.
Kryterium decydującym o uznaniu organu władzy publicznej za podatnika podatku od towarów i usług jest zachowywanie się nie jak organ władzy, lecz jak podmiot gospodarczy (przedsiębiorca) w stosunku do określonych transakcji lub czynności. Szczególnie jest to uzasadnione w tych przypadkach, gdzie identyczne czynności lub bardzo zbliżone czynności bądź też transakcje mogą być wykonywane przez podmioty prywatne (np. przedsiębiorców).
Pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym.
W myśl art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej.
W świetle powołanych wyżej przepisów zakres aktywności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że w ocenie tut. organu, każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.
Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.
W tym miejscu wskazania wymaga, że w postanowieniu z 20 marca 2014 r. w sprawie C-72/13 Gmina Wrocław przeciwko Ministrowi Finansów, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że:
„(…) dyrektywę 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ona opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji takich jak te zamierzone przez Gminę Wrocław, o ile sąd odsyłający stwierdzi, iż transakcje te stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy oraz iż nie są wykonywane przez rzeczoną gminę w charakterze organu władzy publicznej w rozumieniu art. 13 ust. 1 akapit pierwszy owej dyrektywy. Jeśli jednak należałoby uznać te transakcje za wykonywane przez wspomnianą gminę działającą w charakterze organu władzy publicznej, przepisy dyrektywy 2006/112 nie sprzeciwiałyby się ich opodatkowaniu, gdyby sąd odsyłający stwierdził, że ich zwolnienie mogłoby prowadzić do znaczących zakłóceń konkurencji w rozumieniu art. 13 ust. 2 tej dyrektywy”.
W świetle powołanych unormowań, za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Mając na względzie powyższe należy każdorazowo badać, czy sprzedaż majątku jednostki samorządu terytorialnego podlega wyłączeniu z VAT. Przy czym w każdym przypadku konieczna jest ocena spełniania przesłanek art. 9 i 13 dyrektywy 2006/112/WE (odpowiednio art. 15 ustawy o VAT) w konkretnych okolicznościach faktycznych sprawy.
Przenosząc zatem powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy w pierwszej kolejności ustalić czy dokonując sprzedaży zużytych elementów wyposażenia oraz ruchomości w postaci wiaty garażowej będą działali Państwo charakterze podatnika VAT.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. W strukturze Gminy funkcjonuje jednostka budżetowa – Zespół Szkół … . Szkoła posiada zużyte elementy wyposażenia, tj. krzesła, ławki, siatkę ogrodzeniową, stare futryny z demontażu, które obecnie stanowią złom oraz wiatę garażową niezwiązaną trwale z gruntem. Zamierzają Państwo dokonać sprzedaży ww. majątku za pośrednictwem szkoły. Wskazane we wniosku elementy wyposażenia, tj. krzesła, ławki, siatka ogrodzeniowa, futryny pochodzące z demontażu stanowiące obecnie złom oraz wiata garażowa były wykorzystywane wyłącznie do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przedmiotowe składniki majątkowe były wykorzystywane wyłącznie przez Zespół Szkół … do realizacji zadań własnych Gminy z zakresu edukacji publicznej, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym. Przedmiotowe składniki majątku nie były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, czynności zwolnionych od podatku VAT ani do działalności gospodarczej prowadzonej przez Gminę. Z tytułu nabycia wskazanych we wniosku elementów wyposażenia oraz wiaty garażowej nie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przedmiotowe składniki majątkowe były bowiem nabywane oraz wykorzystywane wyłącznie do realizacji zadań publicznych wykonywanych przez Gminę jako organ władzy publicznej, pozostających poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.
Przedstawione okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prowadzą do stwierdzenia, że skoro będące przedmiotem sprzedaży zużyte elementy wyposażenia oraz ruchomość w postaci wiaty garażowej wykorzystywane były przez Państwa wyłącznie do realizacji ww. zadania własnego i nie dokonywali Państwo odliczenia VAT, gdyż takie prawo Państwu nie przysługiwało, to sprzedając ww. elementy nie będą Państwo działali dla tej czynności w charakterze podatnika podatku VAT. Transakcja sprzedaży ww. elementów wyposażenia oraz ruchomość w postaci wiaty garażowej, które wykorzystywane były do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT - wynikającej z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowanych w ramach reżimu publicznoprawnego, będzie pozostawała poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Czynności te będą bowiem realizowane przez Państwa poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że sprzedaż ww. elementów wyposażenia oraz ruchomości w postaci wiaty garażowej wykorzystywanych do działalności niepodlegającej VAT, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy oraz opis sprawy przedstawiony we wniosku, stwierdzam, że sprzedając zużyte elementy wyposażenia oraz ruchomość w postaci wiaty garażowej, nie będą działali Państwo w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy i w zakresie, w jakim będą realizowali Państwo ww. czynności, będą Państwo objęci regulacją przepisu art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym sprzedaż ww. elementów wyposażenia oraz ruchomości w postaci wiaty garażowe będzie stanowić czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Zasady wystawiania faktur zostały uregulowane w Dziale XI ustawy, w Rozdziale 1 – Faktury.
W świetle art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Elementy jakie powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.
Stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy:
Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
Według art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
– jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi.
Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może z tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wystawić faktury.
Jak wyżej rozstrzygnąłem, sprzedając zużyte elementy wyposażenia oraz ruchomość w postaci wiaty garażowej, nie będą działali Państwo w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy i w zakresie, w jakim będą realizowali Państwo ww. zadania, będą Państwo objęci regulacją przepisu art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym sprzedaż ww. elementów wyposażenia oraz ruchomości w postaci wiaty garażowej będzie stanowić czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
W konsekwencji powyższego nie będą Państwo zobowiązani do udokumentowania sprzedaży ww. elementów wyposażenia oraz ruchomości w postaci wiaty garażowej fakturą.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo