Komornik prowadzi egzekucję przeciwko spółce … Sp. z o.o., obejmującą sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 wraz z budynkami w złym stanie technicznym. Dłużnik nie udzielił komornikowi wyczerpujących informacji niezbędnych do ustalenia, czy sprzedaż może korzystać ze zwolnień od VAT (m.in. o statusie podatnika, wykorzystaniu nieruchomości,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży w drodze licytacji komorniczej prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 wraz z prawem własności naniesień budowlanych posadowionych na tej działce.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Będąc komornikiem sądowym przy Sądzie Rejonowym w …, Kancelaria Komornicza nr … w … prowadzi Pani egzekucję przeciwko dłużnikowi … Sp. z o.o. (REGON …, NIP …) w sprawie Km … .
Wierzyciel w sprawie złożył wniosek o skierowanie egzekucji do użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, dla której Sąd Rejonowym w …, V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą … – działka nr 1, obręb …, powiat …, gmina … – łączna powierzchnia nieruchomości 1,7884 ha oraz prawa własności budynków i budowli posadowionych na działce.
Wszczęcie egzekucji z ww. nieruchomości nastąpiło w dniu 21-03-2024 roku.
Dłużnik wezwany pismem za zwrotnym poświadczeniem odbioru z dnia 24-10-2024 r. do złożenia wyjaśnień w kwestiach dotyczących podatku VAT nie ustosunkował się do wezwania w wyznaczonym terminie - pismo pozostało bez odpowiedzi (pismo wysłano do dłużnika za zwrotnym poświadczeniem odbioru).
Pismem z dnia 27 marca pełnomocnik dłużnika odpowiedział, że nie posiada pełnej wiedzy na temat spraw podatkowych, księgowych oraz nieruchomościowych … Sp. z o.o. W piśmie pełnomocnik wskazał, ze spółka posiada nr NIP … i obecnie nie figuruje w rejestrze VAT, została z niego wykreślona.
Komornik wzywał wówczas do wyjaśnienia następujących kwestii:
W dniu 08-01-2025 roku komornik przeprowadził czynność opisu i oszacowania nieruchomości, gdzie do ceny oszacowania przedmiotowej nieruchomości, tj. do kwoty … zł nie doliczył podatku VAT.
Komornik w toku postępowania powziął wątpliwość, czy do ceny oszacowania nieruchomości nie należy doliczyć podatku VAT w stawce 23%, gdyż organ egzekucyjny nie uzyskał jednoznacznych informacji w przedmiocie zwolnień wyżej wskazanej nieruchomości od podatku VAT wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy i podatku od towarów i usług.
Dodatkowo ustalono, że dłużnik … Sp. z o.o. posiada:
Zgodnie z zapisami ww. Uchwały działka nr 1 w … usytuowana jest w granicach następujących jednostek planistycznych: „1PU” oraz „2ZL”.
Zgodnie z paragrafem 18 ww. uchwały dla terenów lasów ozn. symbolami 1ZL, 2ZL ustala się przeznaczenie podstawowe: - lasy, a dopuszczalne – obiekty i urządzenia służące prowadzeniu gospodarki leśnej.
Natomiast ustalenia szczegółowe zawarte w § 22 ww. uchwały: Dla terenu oznaczonego symbolami 1ZL, 2ZL ustala się następujące zasady zabudowy oraz zagospodarowania terenu:
1) zakaz zabudowy za wyjątkiem obiektów i urządzeń związanych z potrzebami gospodarki leśnej;
2) adaptacja istniejących przebiegów sieci infrastruktury technicznej z zachowaniem odległości od drzew wynikających z przepisów odrębnych;
3) podziały nieruchomości dopuszczalne na zasadach wynikających z przepisów odrębnych.
Zgodnie z zapisami § 18 ww. uchwały dla terenów zabudowy produkcyjno–usługowej składów i magazynów, oznaczonych na rysunku planu symbolem 1PU, ustala się:
a) przeznaczenie podstawowe: zabudowa produkcyjna, składów i magazynów, rzemiosła, centra logistyczne, parki technologiczne, oraz zabudowa usługowa z wykluczeniem usług oświaty i wychowania oraz ochrony zdrowia i opieki społecznej,
b) przeznaczenie dopuszczalne: lokalizacja odnawialnych źródeł energii o mocy powyżej 100 kW (m.in. wykorzystujące energię słoneczną i ziemi) z wyłączeniem elektrowni wiatrowych i biogazowni,
c) przeznaczenie służące działaniom polegającym na realizacji obiektów i urządzeń budowlanych o funkcjach zgodnych z przeznaczeniem podstawowym i dopuszczalnym, z niezbędnymi do ich funkcjonowania pomieszczeniami technicznymi, gospodarczymi i garażowymi, wolnostojącymi budynkami gospodarczymi i garażowymi oraz terenami zieleni, dojściami, dojazdami, miejscami postojowymi, placami manewrowymi i obiektami infrastruktury technicznej o znaczeniu ponadlokalnym i lokalnym;
Natomiast ustalenia szczegółowe zawarte w § 23:
Dla terenu oznaczonego symbolami 1PU, który może stanowić jedną działkę inwestycyjną, ustala się:
1) adaptacja istniejącej zabudowy produkcyjno-usługowej, składów i magazynów oraz lokalizacja zabudowy zgodnie z nieprzekraczalnymi liniami zabudowy wyznaczonymi na rysunku planu, poprowadzonymi w odległości 20,0 m od linii zewnętrznej krawędzi jezdni drogi wojewódzkiej oraz 5,0 m od linii rozgraniczających drogi gminnej i zachowaniem odległości od lasów według przepisów odrębnych;
2) realizacja zabudowy po spełnieniu warunków:
a) dla wszystkich budynków o funkcjach podstawowych i dopuszczalnych:
- wysokość do kalenicy: maksymalnie 20,0 m,
- liczba kondygnacji nadziemnych: do 4,
- dachy: spadowe o symetrycznym kącie nachylenia połaci dachowych w przedziale 10° – 35°, z dopuszczeniem płaskich,
b) dla budynków stanowiących obsługę wjazdu, obiektów obsługi infrastruktury technicznej:
- wysokość: 1 kondygnacja nadziemna, maksymalnie 6,0 m,
- dachy: spadowe, o kącie nachylenia połaci dachowych do 30°,
c) wysokość obiektów i urządzeń technologicznych, takich jak: maszty, kominy, dźwigi, silosy – do 25 m,
d) dla budynków gospodarczych i garażowych:
- wysokość: 1 kondygnacja nadziemna, maksymalnie 8,0 m,
- dachy spadowe, o kącie nachylenia połaci dachowych w przedziale 10° - 30°, z dopuszczeniem płaskich;
3) dopuszcza się lokalizację stacji transformatorowych jako wbudowanych w bryłę budynku o przeznaczeniu ustalonym w § 18 pkt 2 lub w formie parterowego, wolno stojącego budynku o parametrach:
- maksymalna wysokość – 5 m,
- kąt nachylenia połaci dachowych 0-150;
4) maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej – 0,60;
5) minimalny wskaźnik intensywności zabudowy – 0,1;
6) maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy – 2,0;
7) minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni działki budowlanej – 20%;
8) dopuszcza się przeprowadzenie scalenia i ponowny podział nieruchomości w trybie określonym w przepisach odrębnych;
9) w przypadku scalenia i podziału według zasad określonych w przepisach odrębnych, dla działki budowlanej przeznaczonej do zagospodarowania zgodnie z ustalonym w planie przeznaczeniem, obowiązuje:
a) minimalna powierzchnia działki – 5000 m2,
b) minimalna szerokość frontu działki – 40 m,
c) kąt położenia granic (powstałych w wyniku podziału) działki w stosunku do pasa drogowego – 75-1050,
d) dopuszcza się wydzielenie działki dla potrzeb lokalizacji stacji transformatorowych zgodnie z ustaleniami pkt 3;
10) obowiązek zabezpieczenia odpowiedniej liczby miejsc parkingowych na działce budowlanej (inwestycyjnej):
a) obiekty produkcyjne i magazynowe: przynajmniej 1 stanowisko dla samochodów osobowych na każdych 5 zatrudnionych, dla samochodów ciężarowych – 1 stanowisko na każde 2000 m2 powierzchni użytkowej,
b) obiekty biurowe: przynajmniej 1 stanowisko dla samochodów osobowych na każdych 4 zatrudnionych,
c) obiekty usługowe, w tym handlowe: 3 stanowiska na każde 100 m2 powierzchni użytkowej,
d) dla obiektów, o których mowa wyżej, wyszczególnionych w pozycjach pod lit. a-c ustala się wyznaczenie stanowisk dla pojazdów wyposażonych w kartę parkingową na poziomie minimum według wskaźników określonych w przepisach odrębnych, jednak nie mniej niż 1 stanowisko dla działki budowlanej;
11) obsługa komunikacyjna – dotychczasowa z drogi gminnej poza obszarem planu.
Dla przeznaczenia 1PU plan miejscowy dopuszcza zarówno adaptacje istniejącej zabudowy, jak i realizację nowej zabudowy zgodnie ze wskaźnikami określonymi w planie miejscowym.
Dla przeznaczenia 2ZL oprócz zachowania drzewostanu możliwa jest adaptacja istniejących przebiegów sieci infrastruktury technicznej.
Nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej drogi gminnej, faktycznie nie ma jednak urządzonego zjazdu na drogę (dz. nr 1).
Zgodnie z zapisami księgi wieczystej w dziale II -własność wpisany jako właściciel nieruchomości jest Skarb Państwa jako użytkownicy wieczyści dłużnik … Spółka z o.o. (wpis dotyczy użytkowania wieczystego i własności budynku stanowiącego odrębną nieruchomość). Nabycie przez dłużnika nastąpiło na podstawie postanowienia sądowego Sądu Rejonowego w … z dnia 08-07-20215 roku w przedmiocie przysądzenia prawa użytkowania wieczystego oraz budynków stanowiących odrębną nieruchomość.
Okres użytkowania wieczystego działki wygasa z dniem 12-02-2031 roku.
Na podstawie oględzin przeprowadzonych w dniu 19.11.2024 roku biegła stwierdziła, że:
Ze względu na duże zadrzewienie (las znajdujący się na działce, podlegający ochronie ze względu na zapisy planu miejscowego), budynki do rozbiórki, infrastrukturę, w tym ciągi komunikacyjne działka ma częściowe ograniczenie w zagospodarowaniu. Zgodnie z mapą zasadniczą przez nieruchomość przebiega sieć kanalizacji sanitarnej …, wodociągowa oraz występuje instalacja elektryczna. Działka ogrodzona, są pozostałości po ogrodzeniu wewnętrznym, brama znajduje się w odległości 68 m od granicy z drogą.
Reasumując:
W dniu oględzin nieruchomości dłużnik oraz jego pełnomocnik nie uczestniczyli w czynnościach wobec czego brak jest szczegółowych informacji o wszystkich obiektach znajdujących się terenie nieruchomości.
Wnioskodawca nie posiada udokumentowanej wiedzy, czy budynki/budowle zostały wybudowane przez dłużnika lecz z dokumentów załączonych do akt sprawy oraz księgi wieczystej wynika, że nabycie nieruchomości przez dłużnika nastąpiło w 2015 roku a rok zakończenia budowy budynków przypadał na 2006 rok, należy zatem wnioskować że dłużnik nabył nieruchomość z już istniejącymi tam budynkami i budowlami.
Biuro rachunkowe „…”, które obsługiwało dłużnika wskazało w pisemnym oświadczeniu, że dłużnikowi przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego od powyższego zakupu przedmiotowej nieruchomości … .
Wnioskodawca nie posiada wiedzy kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków. Pełnomocnik dłużnika wezwany pisemnie w dniu 07-05-2025 roku do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy, kiedy i w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości oraz czy były poczynione nakłady na nieruchomości przekraczające 30% ceny początkowej nieruchomości odpisał, że nie posiada wiedzy, która pozwoliłaby odpowiedzieć na zadane pytania.
Wnioskodawca nie posiada wiedzy, czy budynki posadowione na nieruchomości były przedmiotem umów cywilnoprawnych np. umowy najmu, dzierżawy.
Obecnie budynki prawdopodobnie nie są przedmiotem najmu ze względu na zły stan techniczny budynków - praktycznie nadają się do rozbiórki.
Nie ustalono, czy budynki były w przeszłości wykorzystywane do celów działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Budynki w chwili obecnej prawdopodobnie nie są wykorzystywane do działalności zwolnionej od podatku VAT - budynki w złym stanie technicznym, do rozbiórki wg. opinii biegłego umieszczonej w operacie szacunkowym. Budynki bez okien i drzwi, w stanie degradacji.
Komornik wskazuje, że brak możliwości ustalenia niektórych danych dotyczących przedmiotowej nieruchomości, w tym m.in. danych dotyczących pierwszego zasiedlenia budynków oraz tego czy były poczynione nakłady na nieruchomość przewyższające 30 % wartości początkowej nieruchomości jest wynikiem podjętych przez Panią komornik działań, a działania te są udokumentowane. W ocenie komornika, podjęte działania w postaci pisemnych wezwań dłużnika do złożenia odpowiedzi na zadane pytania, pisemne wezwanie właściwego Urzędu Skarbowego o udzielenie odpowiedzi na zadane pytania, wezwanie biura rachunkowego dłużnika do odpowiedzi na zadane pytania potwierdzają brak możliwości uzyskania informacji z uwagi na brak wyczerpujących odpowiedzi.
Pytanie
Czy sprzedaż nieruchomości stanowiącej własność dłużnika … Sp. z o.o. opisanej w KW … – działka nr 1 będzie opodatkowana podatkiem od towaru i usług?
Pani stanowisko w sprawie
Mając na uwadze powyższe okoliczności komornik przyjął, że do ceny oszacowania nieruchomości należy doliczyć podatek VAT w stawce 23%.
Organ egzekucyjny podjął udokumentowane działania (wystąpił z pisemnym wezwaniem do dłużnika, do Urzędu Skarbowego, do Biura Rachunkowego obsługującego dłużnika) mające na celu potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania zwolnienia od podatku VAT. W wyniku uzyskania niepełnych danych lub danych nie mających jednoznacznego poparcia w dokumentach komornik stoi na stanowisku, że powyższe okoliczności uzasadniają doliczenie podatku VAT do ceny oszacowania przedmiotowej nieruchomości. Transakcja sprzedaży nie korzysta ze zwolnienia z podatku VAT. Zatem faktura potwierdzająca sprzedaż powinna być wystawiona z doliczeniem podatku VAT.
Stosownie do treści art. 43 ust. 21 ustawy o podatku VAT, jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18 nie doprowadziły na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów. Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych) towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie egzekucyjne.
Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik, będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności egzekucyjnych.
Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
Zgodnie z przedstawionymi przepisami budynki oraz grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Zaznaczenia wymaga, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z opisu sprawy wynika, że - jako Komornik Sądowy – prowadzi Pani postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi … Sp. z o.o. obejmujące sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz prawa własności budynków i budowli posadowionych na działce 1.
Mając na uwadze fakt, że dłużnikiem jest spółka, w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku należącego do przedsiębiorstwa dłużnika. Zatem w odniesieniu do dostawy prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 wraz z prawem własności naniesień budowlanych znajdujących się na tej działce, dłużnik będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie dotyczyła składników majątku przedsiębiorstwa dłużnika.
W konsekwencji, dostawa przez Panią jako komornika prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 wraz z prawem własności naniesień budowlanych znajdujących na tej działce będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy:
Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy:
W okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli.
W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania dla dostawy zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Wskazania wymaga, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 418).
I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Na podstawie art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Natomiast na mocy art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
Obiektem liniowym jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
Przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Przepis ten ma także zastosowane do dostawy prawa użytkowania wieczystego gruntu.
Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:
Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
Zatem, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki, jeżeli udokumentowane działania w celu możliwości zastosowania zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.
W przedmiotowej sprawie przedstawiony opis sprawy nie pozwala stwierdzić, czy dostawa prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 wraz z prawem własności naniesień budowlanych posadowionych na tej działce będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy, gdyż brak jest niezbędnych informacji do dokonania takiej oceny na podstawie ww. przepisów.
W opisie sprawy wskazała Pani, że nie posiada wiedzy kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków. Pełnomocnik dłużnika wezwany pisemnie w dniu 07-05-2025 roku do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy, kiedy i w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków posadowionych na przedmiotowej nieruchomości oraz czy były poczynione nakłady na nieruchomości przekraczające 30% ceny początkowej nieruchomości odpisał, że nie posiada wiedzy, która pozwoliłaby odpowiedzieć na zadane pytania. Ponadto, wskazała Pani, że brak możliwości ustalenia niektórych danych dotyczących przedmiotowej nieruchomości, w tym m.in. danych dotyczących pierwszego zasiedlenia budynków oraz tego czy były poczynione nakłady na nieruchomość przewyższające 30% wartości początkowej nieruchomości jest wynikiem podjętych przez Panią działań, a działania te są udokumentowane.
W związku z powyższym, w odniesieniu do dostawy ww. budynków położonych na działce nr 1 zastosowanie znajdzie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a nie będą spełnione, skoro podjęte przez Panią udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów zwolnienia od podatku.
Zaznaczenia jednak wymaga, że kwestia oceny podjętych przez Panią jako komornika działań nie była przedmiotem interpretacji.
Jak wyżej wskazałem, dla dostawy nieruchomości zabudowanych, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu powyższej nieruchomości. Nie jest zatem spełniony jeden z warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy niezbędnych do zastosowania przedmiotowego zwolnienia.
Zatem w analizowanej sprawie dla dostawy ww. budynków brak jest podstaw do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
W konsekwencji powyższego, sprzedaż ww. budynków położonych na działce nr 1, nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a lub pkt 2 ustawy.
W konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również dostawa prawa użytkowania wieczystego działki nr 1, na której ww. budynki są posadowione, nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.
Zaznaczenia wymaga, że urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak jest podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
Jeśli zatem na przedmiotowej działce znajdują się urządzenia budowlane, to z uwagi na fakt, że sprzedaż budynków posadowionych na działce nr 1, nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a lub pkt 2 ustawy, to tym samym sprzedaż urządzeń budowlanych związanych z tymi budynkami nie będzie korzystała ze zwolnienia.
Podsumowując, sprzedaż w drodze licytacji komorniczej prawa użytkowania wieczystego działki nr 1 wraz z prawem własności naniesień budowlanych posadowionych na tej działce nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT i będzie opodatkowana właściwą stawką podatku od towarów i usług. Zatem, dokonując sprzedaży ww. nieruchomości będzie Pani zobowiązana jako płatnik podatku VAT do obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku VAT na rachunek właściwego urzędu skarbowego.
Wobec powyższego, Pani stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zaznaczam ponadto, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo