Interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.528.2026.2.RG

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

• zwolnienia od podatku VAT sprzedaży w trybie postępowania egzekucyjnego niezabudowanej działki o numerze 1 oraz
• opodatkowania sprzedaży w trybie postępowania egzekucyjnego działki nr 2 zabudowanej 4 budynkami.

Uzupełniła go Pani pismem z 8 lipca 2026 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym zgodnie z artykułem 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji poniższego zdarzenia przyszłego.

Tutejsza Kancelaria przeciwko dłużnikowi A prowadzi postępowanie egzekucyjne między innymi z nieruchomości uregulowanej w KW.

Wierzyciel złożył wniosek o wyznaczenie terminu pierwszej licytacji zajętej nieruchomości w trybie elektronicznym.

Przedmiotowa nieruchomość składa się z niezabudowanej działki o numerze 1 oraz z działki o numerze 2, na której znajduje się zabudowa do celów działalności gospodarczej. Wyżej wymieniona zabudowa obejmuje 4 obiekty tworzące jeden zwarty kompleks budynków. Funkcja budynków zgodnie z wypisem z kartoteki budynków: pozostałe budynki niemieszkalne. Trzy budynki zostały wybudowane w 1968 roku i znajdowały się na działce w momencie nabycia, natomiast jeden budynek wybudował dłużnik – 2015 rok zakończenia budowy.

Działka numer 2 znajdująca się na terenach przemysłowych, natomiast działka numer 1 na terenach przemysłowych i lasach. Dla terenu, na którym znajdują się wyżej wymienione działki brak jest obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, studium uwarunkowań i kierunków rozwoju zagospodarowania przestrzennego miasta. Obszar na którym znajdowały się działki posiada przeznaczenie tereny zabudowy przemysłowej magazynów składów i baz.

Dłużnik wraz z synem nabyli przedmiotową nieruchomość (udziały po 1/2) w 1996 r. na podstawie umowy sprzedaży na cele związane z działalnością gospodarczą prowadzonego przez nich Wielobranżowego Przedsiębiorstwa.

Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2020 r. (prawomocnym w dniu 22 marca 2022 r.) dokonano zniesienia współwłasności oraz podziału majątku wspólnego i na tej podstawie współwłaściciel wyodrębnił 2 działki (nr x i Y) i założył nową księgę wieczystą a dłużnik stał się wyłącznym właścicielem działek numer 2 i 1.

Według wykazu podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT dłużnik nie figuruje w rejestrze VAT, został wykreślony w dniu 31.01.2024 roku (podstawa prawna wykreślenia artykuł 96 ust. 6-8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług).

Oświadczenia dłużnika:

• nie prowadzi on działalności gospodarczej,
• nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT,
• w stosunku do nieruchomości uregulowanej w KW nie przysługiwało dłużnikowi prawo do odliczenia podatku VAT przy jej nabyciu,
• dłużnik nie poniósł nakładów przewyższających 30% wartości początkowej przedmiotowej nieruchomości i nie skorzystał z prawa odliczenia podatku VAT od tych nakładów,
• dłużnik zlikwidował działalność gospodarczą i rozliczył się z urzędem skarbowym z art. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług,
• przedmiotowa nieruchomość nabyta prywatnie przez osoby fizyczne, obaj współwłaściciele byli jednocześnie wspólnikami spółki jawnej, jednak nieruchomość nie została wniesiona do spółki nie stanowiła jej majątku ani środka trwałego,
• z posiadanej przez dłużnika wiedzy wynika, że w nieruchomości była prowadzona działalność gospodarcza przez spółkę jawną o nazwie „…” do 2013 r.,
• nieruchomość przez cały okres pozostawała własnością osób fizycznych i została nabyta do majątku prywatnego.

Dłużnik oświadczył, że z uwagi na upływ czasu nie posiada pełnej dokumentacji ani szczegółowych informacji pozwalających jednoznacznie ustalić fakty, które mogłyby stanowić odpowiedź na pytania komornika: kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków/budowli, czy nieruchomość lub jej część w stanie ulepszonym była wykorzystywana do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat, czy nieruchomość była wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych, czy była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, wskazanie czasookresu, w którym nieruchomość była wykorzystywana do prowadzonej działalności gospodarczej.

Dla niezabudowanej działki nr 1 nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy.

Na pytania Organu:

1. Czy dla działki nr 1 została lub do dnia sprzedaży zostanie wydana decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2026 r., poz. 538 ze zm.)?

2. Czy trzy budynki, które zostały wybudowane w 1968 roku (znajdowały się na działce w momencie nabycia) i budynek, który wybudował dłużnik (2015 rok zakończenia budowy) znajdujące się na działce nr 2 stanowią budynek w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.)?

3. Czy budynki znajdujące się na działce nr 2 są trwale związane z gruntem?

4. Czy z tytułu wybudowania ww. budynku dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeżeli nie, to należy wskazać przyczyny.

5. Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. trzech budynków (nabytych) oraz budynku wybudowanego przez dłużnika lub ich części w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Należy wskazać dokładną datę.

6. Jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części ww. budynków, to należy wskazać w jakiej części?

7. Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynków a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

8. Czy działka nr 1 oraz budynki znajdujące się na działce nr 2 były wykorzystywane przez dłużnika w działalności gospodarczej?

9. W jakim okresie ww. budynki były wykorzystywane przez dłużnika w działalności gospodarczej? 

10. Czy ww. budynki były wykorzystywane przez dłużnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywane były budynki wykonywał dłużnik – należy podać podstawę prawną zwolnienia?

11. Czy trzy budynki, które znajdowały się na działce w momencie nabycia były wykorzystywane przez poprzednich właścicieli?

12. Czy dłużnik ponosił nakłady na ulepszenie ww. budynków położonych na działce nr 2 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przekraczające 30% wartości początkowej tych budynków? Jeśli tak, to należy wskazać (odpowiedzi na poniższe pytania należy udzielić tylko w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 12):

a)    które budynki były ulepszane?

b)    w jakim okresie dłużnik ponosił te wydatki?

c)    czy w stosunku do wydatków na ulepszenie ww. budynków, przysługiwało dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

d)    kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania ww. budynków po ulepszeniu?

e)    kiedy budynki po dokonaniu ulepszeń, zostały oddany do użytkowania? Proszę wskazać dokładną datę.

f)     czy po oddaniu do użytkowania ulepszonych budynków miało miejsce pierwsze zasiedlenie tych budynków? Jeżeli tak, to proszę wskazać dzień, miesiąc i rok, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

g)    w ramach jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie ulepszonych budynków po oddaniu ich do użytkowania?

h)    czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ulepszonych budynków a ich sprzedażą upłynął/upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

i)     w jaki sposób, do jakich czynności były wykorzystywane ulepszone budynki po oddaniu ich do użytkowania?

j)     czy ulepszone ww. budynki były wykorzystywane przez dłużnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT?

13. Jeżeli nie posiada Pani informacji, o których mowa w ww. pytaniach, które są niezbędne do oceny, czy w przedmiotowej sprawie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 9, 10, 10a, ustawy o podatku od towarów i usług, to należy wskazać:

a)    czy ten brak informacji jest wynikiem podjętych przez Panią jako Komornika działań?

b)    czy działania te zostały udokumentowane?

c)    czy podjęte działania potwierdzają brak możliwości uzyskania tych niezbędnych informacji od dłużnika?

odpowiedziała Pani:

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 2.07.2026 r. do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (0113-KDIPT1-1.4012.528.2026.1.RG) poniżej udziela odpowiedzi na zadane pytania:

Ad.I.1) Według ustaleń komornika dla działki numer 1 nie została i nie zostanie wydana decyzja o lokalizacji celu publicznego.

Ad.I.2) Wszystkie budynki znajdujące się na działce numer 2 stanowią budynki w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane.

Ad.I.3) Wszystkie budynki znajdujące się na działce numer 2 są trwale związane z gruntem

Ad.I.7) Tak.

Ad.I.8 i 9) Nieruchomość była wykorzystywana do działalności przez spółkę do 2013 roku.

Ad.I.4, 5, 6, 10, 11, 12) Dłużnik oświadczył, że nie posiada szczegółowych danych umożliwiających zebranie mu konkretnych dokumentów ww. kwestii. Dłużnik twierdzi, że posiadana przez niego nieruchomość zakupiona była bez podatku VAT przez niego i jego syna. Dłużnik oświadczył również, że w chwili obecnej czyli 13 lat po zamknięciu wszelkich spraw związanych z zajętą nieruchomością, trudno mu dotrzeć do dokumentów obrazujących wszystkie sytuacje związane z historią przedmiotowej nieruchomości.

Ad.I.13) A. Komornik podjął działania zmierzające do uzyskania informacji niezbędnych do wydania interpretacji indywidualnej.

B. Ww. działania zostały udokumentowane pisemnymi wezwaniami.

C. Tak. Dłużnik w odpowiedzi na wezwania komornika poinformował, że z uwagi na upływ czasu nie jest w stanie udzielić odpowiedzi na każde z pytań.

Pytanie

Czy w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości Komornik będzie zobowiązany do wykonania obowiązku płatnika podatku od towarów i usług wskazanego z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to czy podatek będzie od całości nieruchomości obu działek czy tylko od zabudowanej działki?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem VAT, ponieważ dłużnik według umowy sprzedaży nabył przedmiotową nieruchomość na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą jak ustalono z artykułu 761 § 1¹ kpc dłużnik od 01.2024 r. składał deklaracje VAT-7 oraz figurował w rejestrze VAT.

Według komornika podatek VAT będzie należny jedynie od sprzedaży zabudowanej działki nr 2, natomiast sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 nie będzie opodatkowana, ponieważ będzie miała zastosowanie interpretacja ogólna nr PT10/033/12/207/WLI/13/RD 58639 Ministra Finansów z dn. 14.06.2013 r. w sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy terenów niezabudowanych w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego oraz zagospodarowania terenu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.

W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów. Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych) towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie egzekucyjne.

Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to  charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik, będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności egzekucyjnych.

Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów grunt oraz budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik - właściciel danej nieruchomości - jest podatnikiem podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.

W rozpatrywanej sprawie prowadzi Pani – jako komornik - postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi A z nieruchomości uregulowanej w KW. Przedmiotowa nieruchomość składa się z niezabudowanej działki o numerze 1 oraz z działki o numerze 2, na której znajduje się zabudowa do celów działalności gospodarczej. Dłużnik wraz z synem nabyli przedmiotową nieruchomość (udziały po 1/2) w 1996 r. na podstawie umowy sprzedaży na cele związane z działalnością gospodarczą prowadzonego przez nich Wielobranżowego Przedsiębiorstwa. Nieruchomość przez cały okres pozostawała własnością osób fizycznych i została nabyta do majątku prywatnego. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2020 r. (prawomocnym w dniu 22 marca 2022 r.) dokonano zniesienia współwłasności oraz podziału majątku wspólnego i na tej podstawie współwłaściciel wyodrębnił 2 działki (nr X i Y) i założył nową księgę wieczystą a dłużnik stał się wyłącznym właścicielem działek numer 2 i 1. Zabudowa na działce nr 2 obejmuje 4 obiekty tworzące jeden zwarty kompleks budynków. Funkcja budynków zgodnie z wypisem z kartoteki budynków: pozostałe budynki niemieszkalne. Trzy budynki zostały wybudowane w 1968 roku i znajdowały się na działce w momencie nabycia, natomiast jeden budynek wybudował dłużnik – 2015 rok zakończenia budowy. W nieruchomości była prowadzona działalność gospodarcza przez spółkę jawną o nazwie „…” do 2013 r.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro na ww. nieruchomości była prowadzona działalność gospodarcza, zatem w odniesieniu do sprzedaży licytacyjnej tej nieruchomości dłużnik będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż egzekucyjna nieruchomości składającej się z niezabudowanej działki o numerze 1 oraz z działki o numerze 2, na której znajduje się zabudowa do celów działalności gospodarczej, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy:

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:

Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 – Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 538 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.

Zauważyć należy, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

• towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że dla terenu, na którym znajdują się działki nr 2 i nr 1 brak jest obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla niezabudowanej działki nr 1 nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy oraz nie została i nie zostanie wydana decyzja o lokalizacji celu publicznego.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że ww. działka nr 1 nie stanowi terenów budowlanych, zdefiniowanych w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Skoro, ww. niezabudowana działka korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, analiza zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, jest bezzasadna.

Przedmiotem prowadzonego postępowania egzekucyjnego będzie również sprzedaż działki nr 2 zabudowanej zabudową do celów działalności gospodarczej, która obejmuje 4 obiekty tworzące jeden zwarty kompleks budynków.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy budynków i budowli, zostały określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Pierwszym zasiedleniem jest więc szeroko rozumiane pierwsze zajęcie budynku/budowli do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma miejsce zarówno w sytuacji, gdy po wybudowaniu budynku, budowli lub ich części zostanie on oddany w najem, jak też w przypadku, gdy będzie on wykorzystywany na potrzeby własnej działalności gospodarczej - w obu przypadkach dojdzie do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku budynków/budowli niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.).

W myśl art. 3 pkt 1 ww. ustawy Prawo budowlane:

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania dostawy ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w oparciu o ww. przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:

Powyższe oznacza, że dostawa towarów dokonana w trybie egzekucji jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.

Jak wynika z opisu sprawy, na działce nr 2 znajduje się zabudowa do celów działalności gospodarczej, która obejmuje 4 obiekty tworzące jeden zwarty kompleks budynków. Funkcja budynków zgodnie z wypisem z kartoteki budynków: pozostałe budynki niemieszkalne. Trzy budynki zostały wybudowane w 1968 roku i znajdowały się na działce w momencie nabycia, natomiast jeden budynek wybudował dłużnik – 2015 rok zakończenia budowy. W odpowiedzi na wezwanie Organu wskazała Pani, że: wszystkie budynki znajdujące się na działce numer 2 stanowią budynki w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane i są trwale związane z gruntem. Nieruchomość była wykorzystywana do działalności przez spółkę do 2013 roku. Natomiast w odpowiedzi na pytania Organu oznaczone nr 4, 5, 6, 10, 11, 12 wskazała Pani, że Dłużnik oświadczył również, że w chwili obecnej czyli 13 lat po zamknięciu wszelkich spraw związanych z zajętą nieruchomością, trudno mu dotrzeć do dokumentów obrazujących wszystkie sytuacje związane z historią przedmiotowej nieruchomości. Dłużnik oświadczył, że nie posiada szczegółowych danych umożliwiających zebranie mu konkretnych dokumentów i w uzupełnieniu wniosku brak jest odpowiedzi na pytania m.in.: dotyczące ustalenia, czy dłużnik ponosił nakłady na ulepszenie ww. budynków położonych na działce nr 2 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przekraczające 30% wartości początkowej tych budynków, które budynki były ulepszane, w jakim okresie dłużnik ponosił te wydatki, czy w stosunku do wydatków na ulepszenie ww. budynków, przysługiwało dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania ww. budynków po ulepszeniu, kiedy budynki po dokonaniu ulepszeń, zostały oddany do użytkowania, czy po oddaniu do użytkowania ulepszonych budynków miało miejsce pierwsze zasiedlenie tych budynków, w ramach jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie ulepszonych budynków po oddaniu ich do użytkowania, czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ulepszonych budynków a ich sprzedażą upłynął/upłynie okres dłuższy niż 2 lata, w jaki sposób, do jakich czynności były wykorzystywane ulepszone budynki po oddaniu ich do użytkowania, czy ulepszone ww. budynki były wykorzystywane przez dłużnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT (pytanie 12a)-j)). Ponadto wskazała Pani, że jako Komornik podjęła Pani działania zmierzające do uzyskania informacji niezbędnych do wydania interpretacji indywidualnej, które zostały udokumentowane pisemnymi wezwaniami. Dłużnik w odpowiedzi na wezwania komornika poinformował, że z uwagi na upływ czasu nie jest w stanie udzielić odpowiedzi na każde z pytań.

W związku z powyższym, w odniesieniu do dostawy ww. 4 budynków położnych na działce nr 2, zastosowanie znajdzie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 lub pkt 10a nie będą spełnione, skoro podjęte przez Panią udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do ww. dostawy towarów zwolnienia od podatku.

Skoro dostawa ww. budynków położnych na działce nr 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 lub pkt 10a ustawy, to - stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy - również dostawa gruntu, na którym znajdują się ww. budynki, nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

Tym samym, w stosunku do sprzedaży działki nr 2 zabudowanej 4 budynkami, tworzącymi jeden zwarty kompleks budynków nie znajdzie zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a bądź w pkt 2 ustawy. Oznacza to, że sprzedaż w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego sprzedaży działki nr 2 zabudowanej 4 budynkami, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.

Zaznaczenia wymaga, że kwestia oceny działań podjętych przez Panią jako Komornika nie była przedmiotem interpretacji.

Podsumowując, sprzedaż w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego:

• działki nr 1 - będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy,
• działki nr 2 zabudowanej 4 budynkami - będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.

W konsekwencji, Pani stanowisko, uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.