Interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.756.2025.2.MSU

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży w drodze licytacji publicznej działki X.

Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 sierpnia 2025 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Komornik sądowy będzie przeprowadzać sprzedaż licytacyjną nieruchomości oznaczonej nr ….. Przedmiotowa nieruchomość składa się z działki X o powierzchni …, opis użytków: S-RIVa, S-RIVb – sad, która stanowi własność Sp. z o.o.

Teren działek niezagospodarowany, porośnięty roślinnością okrywową niską. Przez teren działki przebiega sieć teletechniczna, która biegnie wzdłuż drogi publicznej w odległości ok. 3 m od granicy.

Oznaczenie użytku jako sady jest niezgodne ze stanem faktycznym – na terenie działki brak zadrzewień o funkcji użytkowej. Na terenie działki zlokalizowane są klasy w użytku RIVa i RIVb o typie gleby bielicowej. Działka zlokalizowana jest przy granicy z rowem użytkowym, oznaczonym geodezyjnie, który w terenie jest oznaczony.

Przedmiotowa nieruchomość w MPZP przeznaczona jest na cele zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, lub wielorodzinno-usługowej, gdzie wysokość nowo projektowanej zabudowy nie może przekraczać 4 kondygnacji nadziemnej. Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego nieruchomość zlokalizowana jest na terenie oznaczonym symbolem 1MW – ustala następujące przeznaczenie: teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej wraz z usługami.

§ 18

1. Dla terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, oznaczonych na rysunku planu symbolami 1MW, 2MW ustala się następujące przeznaczenie:

1) podstawowe:

a) zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna;

b) zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna z wbudowanymi usługami, handlem detalicznym oraz rzemiosłem w parterach budynków;

2) uzupełniające:

a) zieleń urządzona;

b) rekreacja;

c) parkingi;

d) drogi wewnętrzne, dojazdy;

e) place ogólnodostępne;

f) ciągi piesze;

g) ciągi pieszo-rowerowe;

h) obiekty, sieci dystrybucyjne i urządzenia infrastruktury technicznej;

2. Dla terenów, o których mowa w ust. 1 obowiązują następujące ustalenia szczegółowe:

1) intensywność zabudowy, jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej - od 0,2 do 1,25;

2) powierzchnia zabudowy nie może przekroczyć 40% powierzchni działki budowlanej;

3) minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej - 30% powierzchni działki budowlanej;

4) dla każdego wnętrza blokowego ustala się obowiązek wydzielenia co najmniej 25% powierzchni terenu na sport i rekreację (w tym place zabaw, zieleń urządzoną, boiska do gier małych);

5) wysokość nowo projektowanej zabudowy:

a) maksymalna wysokość zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej do 4 kondygnacji nadziemnych,

b) minimalna wysokość dla zabudowy mieszkaniowej nie może być mniejsza niż 3 kondygnacje nadziemne;

6) dachy płaskie;

7) nieprzekraczalne linie zabudowy:

a) na terenie 1MW w odległości 6 m od linii rozgraniczającej drogi 1KR, 3KDD, 2KDL oraz w odległości 8 m od linii rozgraniczającej drogi 1KDZ;

b) na terenie 2MW w odległości 6 m od linii rozgraniczającej drogi 3KR, 3KDD oraz w odległości 8m od linii rozgraniczającej drogi 1KDZ;

8) dojazd - z przyległych dróg, zgodnie z przepisami odrębnymi;

9) ustalenia pkt 1, 2, 3 nie dotyczą infrastruktury technicznej.

Uchwała Rady Miejskiej w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Aktualny sposób korzystania z nieruchomości jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wyniku przeprowadzonych oględzin stwierdzono, że przedmiotowa nieruchomości są niezabudowane i nieużytkowane na żadne cele.

Przedmiotowa nieruchomość została nabyta na podstawie umowy sprzedaży z dnia 27 listopada 2017 r. W wyniku analizy przedmiotowego aktu stwierdzono, że w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości nie powstał obowiązek odprowadzenia podatku od towarów i usług. Z umowy wynika jedynie, że od przedmiotowej transakcji został uiszczony podatek od czynności cywilnoprawnych.

Z danych uzyskanych z wykazu podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT wynika, że dłużniczka nie jest zarejestrowana na czynny podatnik VAT – została wydana decyzja odmowna w dniu 8 lutego 2023 roku. Spółka nie figuruje również w Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej. Według informacji widniejących w bazie REGON przedmiotem działalności spółki jest kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (działalność przeważająca wg PKD, wersja PKD 2007, pod PKD 68.10.Z).

Prowadzone do tej pory działania nie doprowadziły do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania dostawy do dostawy towarów, o której mowa w art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług, na skutek braku uzyskania niezbędnych informacji od dłużniczki. Naczelnik Urzędu Skarbowego właściwego dla miejsca siedziby dłużniczki wskazał jedynie przyczyny odmowy wpisania spółki do rejestru VAT oraz przekazał informacje, że spółka nie odliczyła podatku naliczonego z tytułu zakupu nieruchomości. Sama spółka wezwana do udzielenia informacji w tym zakresie nie złożyła żadnych wyjaśnień.

W uzupełnieniu wniosku na poszczególne pytania:

1. czy działka nr X była wykorzystywana przez Dłużnika w całym okresie posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług?

2. czyją własnością jest naniesienie znajdujące się na działce nr X w postaci sieci teletechnicznej?

3. czy sieć teletechniczna będzie przedmiotem planowanej dostawy w drodze egzekucji komorniczej?

4. jeśli ww. sieć teletechniczna jest własnością dłużnika i będzie przedmiotem sprzedaży w trybie licytacji komorniczej, to prosimy wskazać czy sieć teletechniczna spełnia definicję budowli w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418).

Jeżeli sieć teletechniczna stanowi budowlę w rozumieniu prawa budowlanego – prosimy wskazać:

5. czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budowli lub jej części w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775)? Jeżeli tak, to proszę wskazać:

a) dokładną datę pierwszego zasiedlenia;

b) jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części wskazanej budowli, to proszę wskazać w jakiej części?

c) czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budowli lub jej części a dostawą (egzekucja komornicza) upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

5. czy Dłużnik ponosił wydatki na ulepszenie lub przebudowę sieci teletechnicznej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tych obiektów? Jeżeli tak, to proszę wskazać:

a) kiedy takie wydatki były ponoszone?

b) czy od wydatków na ulepszenie przysługiwało Dłużnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego?

c) czy po dokonaniu ulepszeń ww. budowla była oddana do użytkowania, w tym również na potrzeby działalności gospodarczej Dłużnika

d) czy w momencie jej dostawy minie okres dłuższy niż dwa lata licząc od momentu oddania tego obiektu do użytkowania po dokonaniu ulepszeń?

6. Jeżeli nie posiada Pan informacji, o których mowa w ww. pytaniach, które są niezbędne do oceny, czy w przedmiotowej sprawie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 9-10a ustawy o podatku od towarów i usług, to należy wskazać:

a) czy ten brak informacji jest wynikiem podjętych przez Pana jako Komornika działań?

b) czy działania te zostały udokumentowane?

c) czy podjęte działania potwierdzają brak możliwości uzyskania tych niezbędnych informacji od Dłużnika?

(przy czym nie należy opisywać podejmowanych przez Pana czynności lub przesyłać zgromadzonych dokumentów, ponieważ w ramach wydawania interpretacji prawa podatkowego nie prowadzę jako Organ postępowania dowodowego),

wskazał Pan odpowiednio:

1. Spółka nie złożyła żadnego oświadczenia dotyczącego sposobu wykorzystywania działki na działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Działalność prowadzona przez spółkę nie podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

2. Naniesienie w postaci sieci teletechnicznej znajdujące się na działce stanowi własność przedsiębiorstwa przesyłowego.

3. Sieć teletechniczna nie będzie przedmiotem planowanej dostawy w drodze egzekucji komorniczej.

4. Brak informacji jest wynikiem podejmowanych działań.

5. Działania te zostały udokumentowane.

6. Działania te potwierdzają brak możliwości uzyskania tych niezbędnych informacji od dłużnika.

Pytanie

Czy opisana w stanie faktycznym przymusowa sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji publicznej przez sądowy organ egzekucyjny podlegać będzie opodatkowaniu od towarów i usług, czy będzie z tego podatku zwolniona.

W uzupełnieniu wniosku sformułował Pan następujące pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym licytacyjna sprzedaż nieruchomości w sprawie Km podlegać będzie obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w ustawie z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. 2005 poz. 775)?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, przymusowe przeniesie prawa własności w drodze licytacji publicznej przez sądowy organ egzekucyjny na ewentualnego nabywcę będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Za powyższym stanowiskiem przemawia fakt, że przedmiotowa nieruchomość stanowi nieruchomość budowlaną w rozumieniu art. 2 ust. 6, ust. 22, ust. 33 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Nie stoi również na przeszkodzie fakt, że od transakcji nabycia nieruchomości nie został odprowadzony podatek VAT oraz fakt, że spółka nie figuruje w CEDIG jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Obowiązek podatkowy wynikający z ustawy nie jest uzależniony od statusu podatnika tylko od dostawy konkretnego towaru, którym w tym wypadku jest nieruchomość przeznaczona pod zabudowę, o czym przesądza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz wartość dokonanego obrotu (wartości sprzedaży).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.):

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.

W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów. Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych) towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie egzekucyjne.

Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik, będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności egzekucyjnych.

Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle powyższego grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że będzie Pan przeprowadzać sprzedaż licytacyjną nieruchomości składającej się z działki X, która stanowi własność Sp. z o.o.. Wskazał Pan, iż teren działki jest niezagospodarowany, porośnięty roślinnością okrywową niską. Przez teren działki przebiega sieć teletechniczna, która stanowi własność przedsiębiorstwa przesyłowego i nie będzie przedmiotem planowanej dostawy w drodze egzekucji komorniczej. Przedmiotowa nieruchomość w mpzp przeznaczona jest na cele zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, lub wielorodzinno-usługowej, gdzie wysokość nowo projektowanej zabudowy nie może przekraczać 4 kondygnacji nadziemnej. Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego nieruchomość zlokalizowana jest na terenie oznaczonym symbolem 1MW -– ustala następujące przeznaczenie: teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej wraz z usługami.

Podkreślenia wymaga, że z uwagi na fakt, że Dłużnikiem jest spółka, w analizowanej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku należącego do przedsiębiorstwa Dłużnika. Zatem w odniesieniu do dostawy działki X, Dłużnik będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie dotyczyła składników majątku przedsiębiorstwa Dłużnika.

Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Przesłanki umożliwiające skorzystanie ze zwolnienie od podatku VAT dla dostawy terenów niezabudowanych określa art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, w myśl którego:

W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, przy czym opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.

W tym miejscu wskazania wymaga, że stosownie do z art. 47 § 1 i § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

Na podstawie art. 48 ustawy Kodeks cywilny:

Stosownie do art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z powyższego przepisu wynika, że jeśli przebiegające pod/nad daną działką części infrastruktury przesyłowej są przyłączone do przedsiębiorstw świadczących za ich pomocą dane usługi, to stanowią one własność tych przedsiębiorstw.

W sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiona jest budowla, niestanowiąca własności zbywcy, to mimo iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że nie można uznać działki nr X za teren niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Powyższe wynika przede wszystkim z faktu, że dla działki nr X obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym działka zlokalizowana jest na terenie oznaczonym symbolem 1MW – ustala następujące przeznaczenie: teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej wraz z usługami.

Zatem, dostawa działki nr X w drodze licytacji publicznej nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż zwolnienie to stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Z uwagi na okoliczność, że nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

- towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

- brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.

W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.

Z okoliczności sprawy wynika, że w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości przez dłużnika nie powstał obowiązek odprowadzenia podatku od towarów i usług. Z umowy wynika, że od przedmiotowej transakcji został uiszczony jedynie podatek od czynności cywilnoprawnych. Spółka nie odliczyła podatku naliczonego z tytułu zakupu nieruchomości. Tym samym, skoro - jak wynika z opisu sprawy - sprzedaż nieruchomości na rzecz spółki nie stanowiła czynności opodatkowanej podatkiem VAT, to nie można uznać, że spółce dłużnej nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT lub że takie prawo przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem. Przy nabyciu nieruchomości nie wystąpił podatek VAT, który mógłby podlegać odliczeniu. Ponadto, jak wynika z opisu działalność prowadzona przez spółkę nie podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług, a zatem działka nie była wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku.

Wobec powyższego, w omawianej sytuacji, zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało miejsca, z uwagi na fakt, iż nie zostały spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie. Dostawa w drodze licytacji publicznej działki nr X nie będzie więc objęta również zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zatem, w analizowanym przypadku, sprzedaż w drodze licytacji publicznej działki X stanowiącej teren budowlany (teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej wraz z usługami) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy. Zatem skoro transakcja ta nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie ww. przepisów, to należy sprzedaż w drodze licytacji publicznej działki X opodatkować z zastosowaniem właściwej dla przedmiotu dostawy stawki VAT.

Zatem, dokonując sprzedaży w drodze licytacji publicznej działki X będzie Pan zobowiązany jako płatnik podatku VAT do obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku VAT na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.