Interpretacja 0113-KDIPT1-1.4012.882.2025.3.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1, a w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu sprzedaż ww. Lokalu, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w zakresie:

‒    nieuznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1, a w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu sprzedaż ww. Lokalu,

‒    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży Lokalu mieszkalnego nr 1.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 18 listopada 2025 r. (data wpływu 18 listopada 2025 r.) oraz z 19 listopada 2025 r. (data wpływu 19 listopada 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym zamieszkałym w Polsce. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od listopada 2019 r. przedmiotem działalności są usługi budowlane (NIP …), jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, nie jest rolnikiem. Wnioskodawca jest również udziałowcem … Sp. z o. o. (50% udziałów) oraz … Sp. z o. o. (5% udziałów). Wnioskodawca nie posiadał wcześniej i nie posiada innych nieruchomości, mieszka z żoną i dzieckiem w domu rodziców.

Aktem notarialnym Rep. A nr … w dniu 11.07.2024 r. Wnioskodawca otrzymał darowiznę udziału wynoszącego ¼ części w prawie własności nieruchomości położonej w … przy ul. …, utworzonej z zabudowanej działki nr 1 o powierzchni 0,0524 ha, dla której jest prowadzona księga wieczysta KW Nr … od swojej małżonki, z którą jest w związku małżeńskim od 2020 r. w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej wprowadzonej na mocy umowy majątkowej małżeńskiej Rep. A nr … z dnia 17.02.2020 r. jako majątek osobisty. Aby dokonać zniesienia współwłasności zabudowanej nieruchomości gruntowej Wnioskodawca zawarł w dniu 9 grudnia 2024 r. ugodę sądową na rozprawie w Sądzie Rejonowym w … (sygn. akt …). W związku z ugodą sądową Strony (Wnioskodawca i jego małżonka) dokonały zniesienia współwłasności nieruchomości w ten sposób, iż:

1)  ustanawiają odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 1 o łącznej powierzchni użytkowej 50,94 m², położonego na parterze, oraz postanawiają, iż każdoczesnemu właścicielowi lokalu mieszkalnego nr 1 przysługuje udział 5094/23041 w nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali i przyznają lokal mieszkalny nr 1 na wyłączną własność Wnioskodawcy;

2)  ustanawiają odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 2 o łącznej powierzchni użytkowej 58,05 m², położonego na 1 piętrze oraz udział 5805/23042 w nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali,

3)  ustanawiają odrębną własność lokalu nr 3 o łącznej powierzchni użytkowej 57,72 m², położonego na 2 piętrze oraz udział 5772/23041 w nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali;

4)  ustanawiają odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 4 o łącznej powierzchni użytkowej 63,70 m², położonego na trzecim piętrze oraz udział 6370/23041 w nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Lokale nr 2, 3 i 4 przyznają na wyłączną własność małżonki Wnioskodawcy.

Dla wyodrębnionych wskutek zawartej ugody sądowej lokali zostały ustanowione oddzielnie księgi wieczyste:

‒    lokal nr 1 – parter …;

‒    lokal nr 2 – pierwsze piętro …;

‒    lokal nr 3 – drugie piętro …;

‒    lokal nr 4 – trzecie piętro ….

Nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym Pana żona zakupiła 1.04.2019 r. na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr … jako majątek osobisty z zamiarem wyremontowania i zamieszkania w tym budynku wraz z rodziną (siostrą i rodzicami Wnioskodawcy), przy czym nabycie przez małżonkę nastąpiło przed zawarciem związku małżeńskiego.

Remont prowadzony był systemem gospodarczym pochłaniał zbyt wiele środków finansowych, nieruchomość i tak była już obciążona hipoteką, rodzice stwierdzili, że nie chcą się przeprowadzić z uwagi na wiek, rodzina Wnioskodawcy powiększy się pod koniec 2025 r., a zamieszkanie z dala od rodziców przy dwójce małych dzieci i pracy zawodowej będzie uciążliwe. Z uwagi na wiek rodziców Wnioskodawcy mogłoby dojść też do sytuacji, w której i tak z uwagi na obowiązki Wnioskodawca lub małżonka musieliby jechać do rodziców i się nimi zajmować w ich lokalizacji oddalonej od wspomnianej ul. .... mając jeszcze w opiece dwójkę dzieci. W związku z tym Wnioskodawca postanowił w najbliższej przyszłości sprzedać Lokal nr 1 będący jego wyłączną własnością i przeznaczyć uzyskane środki ze sprzedaży tej nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, zakup działki i budowę domu obok działki rodziców.

Poza podziałem lokali w budynku i wyodrębnieniem własności poszczególnych lokali Wnioskodawca w Lokalu nr 1 nie dokonywał ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej nieruchomości, dokonał zwykłych prac remontowych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego takich jak wymiana okien, czy położenie tynków. Nieruchomość zakupiona przez małżonkę w 2019 r. była zasiedlona przed zakupem. Wnioskodawca nie wynajmował otrzymanego w darowiźnie Lokalu nr 1 oraz nie wykorzystywał na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie będzie prowadził w przypadku sprzedaży nieruchomości działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. Sprzedaż nieruchomości nastąpi poprzez zamieszczenie ogłoszenia we własnym zakresie na portalach internetowych.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:

Wnioskodawca na obecną chwilę nie może jednoznacznie wskazać, czy będzie zawarta przedwstępna umowa sprzedaży lokalu. Jeżeli nabywca w celu zabezpieczenia własnych interesów będzie wymagał takiej umowy przyrzeczenia sprzedaży lokalu to będzie ona zawarta zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami sprzedaży nieruchomości mieszkalnych. Zarówno w akcie sprzedaży jak i w przedwstępnej umowie stroną umowy będzie Wnioskodawca. Na kupującym i sprzedającym będą ciążyć zwykłe obowiązki wynikające z takiej umowy przedwstępnej. Na pewno w celu zawarcia aktu notarialnego sprzedaży Nabywca musi zapłacić Wnioskodawcy całą wartość wynikającą z umowy sprzedaży lokalu. W umowie przedwstępnej jeżeli zostanie zawarta nie będą udzielane żadne pełnomocnictwa w celu występowania w imieniu Wnioskodawcy.

Nabycie przez Wnioskodawcę wyodrębnionej własności lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem 5094/23041 w nieruchomości wspólnej nastąpiło do majątku osobistego Wnioskodawcy.

Lokal mieszkalny nr 1 nie był wykorzystywany w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, nie był wynajmowany.

Lokal mieszkalny nie jest i nie będzie do dnia sprzedaży udostępniany osobom trzecim na podstawie umowy najmu, użyczenia, lub innej umowy.

Lokal mieszkalny nr 1 nie stanowi środka trwałego w prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, jest to majątek osobisty.

Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży innych nieruchomości niż wskazany we wniosku lokal mieszkalny nr 1, który zamierza sprzedać.

Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości (budynki, działki), które w przyszłości zamierza sprzedać.

Budynek, w którym znajduje się lokal mieszkalny nr 1 stanowi budynek w rozumieniu przepisów art. 3 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane – jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Budynek, w którym znajduje się lokal mieszkalny jest trwale związany z gruntem.

Przed nabyciem budynku przez Wnioskodawcę lokal mieszkalny był wykorzystywany przez poprzednich właścicieli.

Pytania

1.  Czy w odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy uznać, iż Wnioskodawca, sprzedając Lokal nr 1 będzie rozporządzał majątkiem prywatnym, a tym samym nie będzie działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, co w konsekwencji spowoduje, że sprzedaż Lokalu mieszkalnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

2.  (oznaczone we wniosku nr 3) Czy w przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1 Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Lokalu mieszkalnego nastąpi w ramach zwykłego rozporządzania jego majątkiem prywatnym, bez zaangażowania własnych środków i działań zbliżonych do działań profesjonalistów w obrocie nieruchomościami, co w konsekwencji oznacza, że przedmiotowa sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, w związku z czym sprzedaż nieruchomości co do zasady powinna być opodatkowana podatkiem VAT wg stawki 23%. Jednak w świetle przepisów ustawy o VAT określona czynność zostanie opodatkowana podatkiem VAT jeżeli zostanie wykonana przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Działalność gospodarcza zgodnie z tą definicją obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem kluczowe dla uznania, że sprzedaż Lokalu nastąpiła w ramach zwykłego zarządu własnym majątkiem jest ustalenie na podstawie stanu faktycznego, czy dana czynność nie podlega definicji prowadzenia działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W najnowszym orzecznictwie ukształtował się pogląd, że dotychczasowy sposób użytkowania nieruchomości, czy motywy ich nabycia mają znaczenie drugorzędne, ponieważ decydujące są przesłanki o charakterze przedmiotowym, obrazujące stopień aktywności sprzedającego w zakresie wyprzedaży swojego majątku. W wyroku WSA I SA/Gl 1465/21 sąd orzekł, że „czynności związane

Ad. 2. (oznaczone we wniosku Ad. 3.)

W przypadku ewentualnego uznania przez Organ, iż sprzedaż Lokalu nr 1 przez Wnioskodawcę będzie dokonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż będzie mogła korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków budowli lub ich części z wyjątkiem, gdy:

‒    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

‒    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT należy rozumieć oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)  wybudowaniu lub

b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Ponieważ zakupiona w 2019 r. nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym była wcześniej zasiedlona przez okres dłuższy niż dwa lata, tym samym warunek dotyczący pierwszego zasiedlenia zdaniem Wnioskodawcy zostanie spełniony.

Odnośnie przeprowadzonego remontu Lokalu nr 1 to należy rozróżnić pojęcie remontu i ulepszenia. Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia ulepszenia. Aby zdefiniować to pojęcie należy odnieść się do ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z definicją ulepszeniem środka trwałego jest:

1)  Przebudowa - rozumiana jako zmiana istniejącego stanu na inny, wykonanie prac dostosowujących do zmienionych potrzeb technicznych, użytkowych lub funkcjonalnych,

2)  Rozbudowa - rozumiana jako powiększenie budynku, budowli, linii technologicznych,

3)  Rekonstrukcja - rozumiana jako odtworzenie zużytych częściowo lub całościowo składników majątkowych,

4)  Modernizacja - rozumiana jako unowocześnienie.

Zdaniem Wnioskodawcy przeprowadzony remont Lokalu nr 1, polegający na wymianie okiem i położeniu tynków, który przywracał stan początkowy nieruchomości nie był ulepszeniem tym niemniej nie przekraczał 30% wartości początkowej lokalu. Więc obydwa warunki uprawniające do zwolnienia z opodatkowania VAT sprzedaży Lokalu nr 1 zostały zachowane.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, w zakresie nieuznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1, a w konsekwencji niepodlegania opodatkowaniu sprzedaż ww. Lokalu, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi przepisami lokal spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą i jest wykorzystywany na potrzeby osobiste. Sprzedaż majątku prywatnego nie może być uznana za działalność gospodarczą ze skutkiem uznania tej osoby za podatnika.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że aktem notarialnym w dniu 11.07.2024 r. otrzymał Pan darowiznę udziału wynoszącego ¼ części w prawie własności nieruchomości utworzonej z zabudowanej działki nr 1 od swojej małżonki, z którą jest w związku małżeńskim od 2020 r. w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej wprowadzonej na mocy umowy majątkowej małżeńskiej. Aby dokonać zniesienia współwłasności zabudowanej nieruchomości gruntowej zawarł Pan 9 grudnia 2024 r. ugodę sądową. W związku z ugodą sądową dokonał Pan wraz z żoną zniesienia współwłasności nieruchomości w ten sposób, iż:

1.  ustanowili Państwo odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 1 o łącznej powierzchni użytkowej 50,94 m², położonego na parterze oraz postanowili Państwo, iż każdoczesnemu właścicielowi lokalu mieszkalnego nr 1 przysługuje udział 5094/23041 w nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali i przyznają lokal mieszkalny nr 1 na Pana wyłączną własność;

2.  ustanowili Państwo odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 2 o łącznej powierzchni użytkowej 58,05 m², położonego na 1 piętrze oraz udział 5805/23042 w nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali,

3.  ustanowili Państwo odrębną własność lokalu nr 3 o łącznej powierzchni użytkowej 57,72 m², położonego na 2 piętrze oraz udział 5772/23041 w nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali;

4.  ustanowili Państwo odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 4 o łącznej powierzchni użytkowej 63,70 m², położonego na trzecim piętrze oraz udział 6370/23041 w nieruchomości wspólnej stanowiącej działkę nr 1 oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Lokale nr 2, 3 i 4 przyznali Państwo na wyłączną własność Pana małżonki.

W Lokalu nr 1 nie dokonywał Pan ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej nieruchomości. Dokonał Pan zwykłych prac remontowych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego takich jak wymiana okien, czy położenie tynków. Nie wynajmował Pan otrzymanego w darowiźnie Lokalu nr 1 oraz nie wykorzystywał Pan na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Nie będzie prowadził Pan w przypadku sprzedaży nieruchomości działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. Sprzedaż nieruchomości nastąpi poprzez zamieszczenie ogłoszenia we własnym zakresie na portalach internetowych. Na obecną chwilę nie może Pan jednoznacznie wskazać, czy będzie zawarta przedwstępna umowa sprzedaży lokalu. W umowie przedwstępnej jeżeli zostanie zawarta nie będą udzielane żadne pełnomocnictwa w celu występowania w Pana imieniu. Nabycie przez Pana wyodrębnionej własności lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem 5094/23041 w nieruchomości wspólnej nastąpiło do Pana majątku osobistego. Lokal mieszkalny nie jest i nie będzie do dnia sprzedaży udostępniany osobom trzecim na podstawie umowy najmu, użyczenia, lub innej umowy. Lokal mieszkalny nr 1 nie stanowi środka trwałego w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, jest to majątek osobisty.

Zatem, dokonując sprzedaży prawa własności Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1 będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, w odniesieniu do sprzedaży prawa własności Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1 nie będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Brak tego statusu pozbawia dostawę prawa własności Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1 cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W związku z tym, dokonując sprzedaży prawa własności Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1 będzie korzystał Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, sprzedaż prawa własności Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytanie oznaczonego nr 1 uznałem za prawidłowe.

W związku z tym, że dokonując sprzedaży prawa własności Lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z udziałem w prawie własności działki nr 1 będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym ww. sprzedaż nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie dokonuję oceny stanowiska w zakresie pytania nr 2, ze względu na warunkowy sposób sformułowania tego pytania. Oczekiwał Pan odpowiedzi na pytanie nr 2 wyłącznie w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Niniejszym rozstrzygnięciem załatwiono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.