Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT świadczonych usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako psycholog i psychoterapeuta, świadcząc usługi psychoterapeutyczne, superwizji indywidualnych i grupowych, szkoleń psychoterapeutycznych oraz egzaminowania kursantów. Działalność jest opodatkowana ryczałtem, a wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT. Usługi są kierowane zarówno do certyfikowanych specjalistów z obszaru zdrowia…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT świadczonych usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy.
Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 listopada 2025 r. (data wpływu 26 listopada 2025 r.) i pismem z 24 listopada 2025 r. (data wpływu 31 grudnia 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą sklasyfikowaną następującymi kodami PKD: Przeważająca działalność gospodarcza (kod PKD 2025).
86.93.Z Działalność psychologiczna i psychoterapeutyczna, z wyłączeniem lekarskiej.
Wnioskodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium RP.
Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
Wnioskodawca opodatkowuje przychody uzyskiwane z prowadzonej działalności w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (ryczałt).
Głównym przedmiotem działalności jest prowadzenie gabinetu psychoterapii oraz psychoedukacji. Wnioskodawca jest certyfikowanym superwizorem psychoterapii i magistrem psychologii, dyplom magistra psychologii Wnioskodawca uzyskał w 2009 r. na … . Certyfikat psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej Wnioskodawca uzyskał w roku 2019, certyfikat Psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychologicznego w 2020 i certyfikat superwizora psychoterapii PTPPd w roku 2025.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, m.in. w zakresie działalności psychologicznej, psychoterapeutycznej i superwizyjnej. W ramach wyżej wymienionej działalności świadczy m.in. usługi w zakresie superwizji indywidualnych i grupowych, które są prowadzone dla certyfikowanych (ale i nie tylko) specjalistów świadczących usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego lub dla szkolących się w psychoterapii osób. Superwizje i konsultacje przeznaczone są dla osób, które zawodowo udzielają pacjentom pomocy lub wsparcia psychoterapeutycznego w różnych środowiskach, np. w poradniach, szpitalach, ośrodkach zdrowia psychicznego, jak również w ramach praktyki prywatnej. W pracy psychoterapeuty nie da się oddzielić leczenia pacjentów od nauki umiejętności zapobiegania wypaleniu emocjonalnemu i dbania o własne zdrowie psychiczne. Specyfika zawodu wymaga stałego i konsekwentnego wglądu nie tylko w stan pacjenta, przebieg procesu terapeutycznego i własne umiejętności praktyczne, ale również we własny stan psychiczny.
Ma to ogromne znaczenie dla skuteczności leczenia psychoterapeutycznego i jest obowiązkiem każdego psychoterapeuty, wpisanym w kodeksy etyczne wszystkich towarzystw psychoterapeutycznych (np. Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, Psychodynamicznego i innych).
Poddawanie się procesowi superwizji oznacza: omawianie w obecności superwizora trudnych relacji z pacjentami, przedstawienie najbardziej kosztownych emocjonalnie przypadków (np. w sytuacji zagrożenia samobójstwem), służą poprawie zdrowia psychicznego pacjentów, jak również profilaktyce wypalenia zawodowego u terapeutów. W relacji z pacjentami u psychoterapeuty mogą się nieświadomie uruchamiać schematy utrudniające nie tylko przebieg procesu psychoterapeutycznego i oddziaływanie na pacjenta, ale również zaburzenia w stanie psychicznym osoby, która pomocy terapeutycznej udziela.
Superwizja służy zatem dotarciu do dysfunkcyjnych schematów, radzenia sobie z nimi i tym samym podtrzymywaniu lub powrotowi do pożądanego stanu psychicznego terapeuty.
Superwizja, zarówno w formie grupowej, jak i indywidualnej, przeprowadzana jest z zachowaniem tajemnicy co do danych wrażliwych pacjenta i wyłącznie za jego zgodą. Superwizja jest obowiązkowym elementem pracy i szkolenia we wszystkich podejściach psychoterapeutycznych, które starają się weryfikować swoją skuteczność poprzez badania naukowe. Superwizja i ciągłe szkolenie się to kluczowe elementy w pracy psychoterapeuty, które pełnią następujące funkcje: „wspomaganie monitorowania i dbania o dobrostan pacjenta", „przywracanie i podtrzymywanie dobrostanu psychoterapeuty" (poprawa zdrowia psychicznego), zapobieganie zjawisku wypalenia emocjonalnego zarówno w obszarze osobistym, jak i profesjonalnym (prewencja utraty zdrowia). Superwizje indywidualne są usługami w zakresie opieki medycznej służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia".
Profilaktyka, zachowanie, ratowanie i przywracanie zdrowia odbywa się na dwa sposoby: po pierwsze dotyczy to superwizujących się terapeutów. Psychoterapeuci i ogólnie specjaliści świadczący usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego zawodowo udzielają pomocy pacjentom pracując w różnych środowiskach poradniach, szpitalach psychiatrycznych, ośrodkach zdrowia psychicznego i w ramach praktyki prywatnej. Pracując z zaburzonymi psychicznie osobami poddawani są znacznym obciążeniom poprzez kontakt z zaburzoną psychiką pacjentów. Dotyczyło zarówno obciążeń emocjonalnych związanych z zachowaniami pacjentów (agresją werbalną, samookaleczeniami, próbami samobójczymi), kiedy to psychoterapeuci przeżywają lęk, poczucie winy, znaczną niepewność, stany depresyjne i inne poważne reakcje emocjonalne, często towarzyszące im poza godzinami ich pracy i wpływające na ich równowagę psychiczną i dobrostan. Jak również dotyczy to obciążeń emocjonalnych związanych z samą próbą utrzymania głębokiego kontaktu emocjonalnego z pacjentami o zaburzonym sposobie przeżywania świata. To również bywa przyczyną znacznego niepokoju, niebezpieczeństwa odreagowań emocjonalnych w relacji z pacjentem, jak i we własnym życiu terapeuty.
Superwizja za każdym razem prowadzi do możliwości podzielenia się przez terapeutę swoimi wątpliwościami i swoim stanem emocjonalnym. W kontakcie z grupą superwizyjną i superwizorem terapeuta nie tylko uzyskuje emocjonalne wsparcie, ale przede wszystkim zyskuje nową możliwość zrozumienia tego co dzieje się w relacji z pacjentem, zrozumienia psychopatologicznych wzorców funkcjonowania pacjenta i tego, w jaki sposób te zaburzone sposoby przeżywania i funkcjonowania wpływają na terapeutę. W relacji z pacjentami u terapeuty mogą się nieświadomie uruchamiać schematy utrudniające nie tylko przebieg procesu terapeutycznego i oddziaływanie na pacjenta, ale również zaburzenia w stanie psychicznym osoby, która pomocy terapeutycznej udziela. Superwizja służy zatem dotarciu do dysfunkcyjnych schematów, radzenia sobie z nimi i tym samym podtrzymywaniu lub powrotowi do pożądanego stanu psychicznego terapeuty. Dzięki uzyskiwanemu w trakcie superwizji rozumieniu możliwe staje się ustalenie najbardziej adekwatnych sposobów pracy z pacjentem, a poprzez to zmniejszenie stanu przeciążenia, lęku i niepewności w terapeucie.
W tym sensie superwizja sprzyja zachowaniu dobrostanu psychicznego przez terapeutów. W przypadku bardzo trudnych pacjentów, którzy wciągają terapeutów w swoje patologiczne wzorce zachowania i przeżywania wręcz umożliwia odzyskanie zdrowia psychicznego, na pewno też zapobiega wypaleniu zawodowemu i umożliwia wieloletnią owocną pracę z możliwością utrzymania żywego zainteresowania światem pacjentów bez ponoszenia znaczących kosztów emocjonalnych, po drugie dotyczy superwizowanych pacjentów.
Specyfika zawodu psychoterapeuty wymaga stałego wglądu nie tylko w stan pacjenta, przebieg procesu terapeutycznego, ale także we własny stan psychiczny. Ma to ogromne znaczenie dla skuteczności leczenia psychoterapeutycznego i jest obowiązkiem każdego psychoterapeuty wpisanym w kodeksy etyczne wszystkich towarzystw psychoterapeutycznych. W trakcie superwizji terapeuta uzyskuje zarówno większy emocjonalny spokój niezbędny do pracy z pacjentem, jak i głębokie rozumienie problematyki pacjenta. Dzięki temu możliwa staje się adekwatna praca z danym pacjentem, konsekwentne podążanie najlepszą dla pacjenta drogą leczenia.
W przypadku superwizji grupowej terapeutów pracujących na jednym oddziale szpitalnym (bo takie też Wnioskodawca prowadzi) umożliwia także uwspólnienie oddziaływań terapeutycznych przez cały zespół specjalistów (psychologów, psychiatrów, terapeutów zajęciowych).
Superwizja jest jednym z głównych czynników, który umożliwia adekwatne leczenie pacjentów i nieuleganie ich patologicznym wzorcom relacyjnym i płynącym z nich naciskom.
W ramach każdego stowarzyszenia psychoterapeutów (Polskie Towarzystwo Psychologiczne, Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej) obowiązek superwizji jest wpisany do kodeksu etycznego właśnie dlatego, że jako jeden z podstawowych czynników służy ona poprawie zdrowia psychicznego pacjentów i zachowaniu zdrowia psychicznego psychoterapeutów. Superwizja i ciągłe szkolenie się to kluczowe elementy w pracy psychoterapeuty, które pełnią następujące funkcje: „wspomaganie monitorowania i dbania o dobrostan pacjenta”, „przywracanie i podtrzymywanie dobrostanu terapeuty” (poprawa zdrowia psychicznego), zapobieganie zjawisku wypalenia emocjonalnego zarówno w obszarze osobistym, jak i profesjonalnym (prewencja utraty zdrowia).
W ramach działalności można wyodrębnić następujące kategorie usług: (…)
Wnioskodawca zauważa, że wszystkie usługi świadczone w ramach działalności gospodarczej służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
W uzupełnieniu wniosku w zakresie podatku od towarów i usług:
Na pytanie: Czy usługi psychoterapeutyczne, świadczy Pani w ramach poniżej wymienionych zawodów:
a) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.), lub
b) psychologa?
wskazała Pani: Usługi psychoterapeutyczne świadczy Pani w ramach zawodu b) psychologa i psychoterapeuty. Są to usługi zarówno szkoleniowe (szkoli Pani przyszłych psychoterapeutów w ramach szkół psychoterapii i prowadzi dla nich superwizje), jak i lecznicze w ochronie zdrowia – superwizuje Pani kadrę medyczną i niemedyczną (socjologowie, pedagodzy, teolog i inne), którzy prowadzą psychoterapię.
Na pytanie: Jeżeli wskaże Pani, że usługi psychoterapeutyczne będzie Pani świadczyła w ramach wykonywania zawodu medycznego, proszę wskazać przepisy, na podstawie których jest Pani uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych? wskazała Pani: nie dotyczy.
Następnie na pytanie: Czy jako osoba prowadząca psychoterapię spełnia Pani warunki określone w § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1285 ze zm.)? odpowiedziała Pani: Jako osoba prowadząca psychoterapię spełnia Pani warunki, ponieważ jest Pani po 4-letnim całościowym szkoleniu psychoterapeutycznym akredytowanym przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne i uzyskała Pani certyfikat psychoterapeuty. Ma Pani uprawnienia do prowadzenia superwizji, ponieważ jest Pani również certyfikowanym superwizorem psychoterapii prowadzącym superwizje zespołu w poradniach i szpitalach w różnych oddziałach psychiatrycznych.
Bezpośrednim celem świadczonych usług objętych zakresem pytania nr 2 jest opieka medyczna służąca profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i/lub poprawie zdrowia konkretnego pacjenta.
Profilaktyka, zachowanie, ratowanie i przywracanie i/lub poprawa zdrowia przejawia się na dwa sposoby: po pierwsze dotyczy to superwizujących się terapeutów.
Psychoterapeuci i ogólnie specjaliści świadczący usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego zawodowo udzielają pomocy pacjentom pracując w różnych środowiskach poradniach, szpitalach psychiatrycznych, ośrodkach zdrowia psychicznego i w ramach praktyki prywatnej. Pracując z zaburzonymi psychicznie osobami poddawani są znacznym obciążeniom poprzez kontakt z zaburzoną psychiką pacjentów. Dotyczy to zarówno obciążeń emocjonalnych związanych z zachowaniami pacjentów (agresją werbalną, samookaleczeniami, próbami samobójczymi), kiedy to psychoterapeuci przeżywają lęk, poczucie winy, znaczną niepewność, stany depresyjne i inne poważne reakcje emocjonalne, często towarzyszące im poza godzinami ich pracy i wpływające na ich równowagę psychiczną i dobrostan. Jak również dotyczy to obciążeń emocjonalnych związanych z samą próbą utrzymania głębokiego kontaktu emocjonalnego z pacjentami o zaburzonym sposobie przeżywania świata. To również bywa przyczyną znacznego niepokoju, niebezpieczeństwa odreagowań emocjonalnych w relacji z pacjentem, jak i we własnym życiu terapeuty.
Po drugie- superwizja- wpływa na dobrostan samych pacjentów. Osoby poddające się superwizji podnoszą swoje kompetencje zawodowe co ma również wymiar edukacyjny, co bezpośrednio wpływa na skuteczność pomocy udzielanej pacjentom. Superwizja ma na celu zwiększenie skuteczności interwencji terapeutycznych, minimalizację ryzyka wypalenia zawodowego terapeuty, poprawia jakość prowadzonej relacji terapeutycznej z pacjentem, umożliwia wczesne wykrywanie trudności klinicznych. Superwizja zatem prowadzi do lepszych efektów leczenia pacjenta. Terapeuci korzystający z superwizji pracują z odpowiednim wsparciem a ich postępowanie jest bardziej świadome. To wszystko przekłada się na realną poprawę zdrowia pacjentów.
Usługi superwizji (indywidualne i grupowe), o których mowa w pytaniu nr 2, świadczy Pani zarówno jako szkolenia dla osób będących w trakcie certyfikacji dla specjalistów świadczących usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego, jak i jako świadczenia zdrowotne dla certyfikowanych specjalistów świadczących usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego.
Pytanie
Czy usługi psychoterapeutyczne oraz usługi szkoleniowe (superwizja, szkolenia psychoterapeutyczne, egzaminowanie kursantów w ramach szkolenia) mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy?
W uzupełnieniu wniosku – jako doprecyzowanie pytania - wskazała Pani:
Usługi psychoterapeutyczne oraz superwizja, szkolenia psychoterapeutyczne, egzaminowanie kursantów w ramach szkolenia, świadczone zarówno jako szkolenia dla osób będących w trakcie certyfikacji dla specjalistów świadczących usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego, jak i jako świadczenia zdrowotne dla certyfikowanych specjalistów świadczących usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit.
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
Pani zdaniem, świadczone przez Panią usługi są objęte zwolnieniem z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy o VAT.
Art. 43. [Zwolnienia przedmiotowe]
1. Zwalnia się od podatku:
19) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:
a) lekarza i lekarza dentysty,
b) pielęgniarki i położnej,
c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
d) psychologa;
- stwierdzić należy, iż zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodu psychologa. Zatem każdy z aspektów działalności Wnioskodawcy, czy to w postaci superwizji (indywidualnej, grupowej), czy prowadzenia sesji psychoterapii, szkoleń psychoterapeutycznych i egzaminowania, które są niezbędną częścią szkolenia psychoterapeutycznego, jest działalnością psychologa, którego celem jest właśnie wpływ na poprawę stanu zdrowia pacjenta. Dzieje się to bezpośrednio - przez prowadzenie sesji psychoterapii indywidualnej oraz grupowej, jak i pośrednio przez superwizje, szkolenia i egzaminowanie kursantów - psychologów i innych osób z branży medycznej, które to zdobytą wiedzę wykorzystują później w pracy ze swoimi pacjentami.
Usługi superwizorskie pełni Pani wobec osób, które są:
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być albo opodatkowana podatkiem albo może korzystać ze zwolnienia od podatku.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:
a) lekarza i lekarza dentysty,
b) pielęgniarki i położnej,
c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
d) psychologa.
Z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wynika, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi opieki medycznej, które spełniają określone warunki – służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia i świadczone są w ramach wykonywanych zawodów (lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa i osób świadczących powyższe usługi w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej).
Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej, stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
Na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b oraz c Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
Należy mieć na uwadze, że analizowany przepis zwalnia od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.
Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.
„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
„Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.
Interpretując słowo „ratowanie”, należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.
Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim było poprzednio.
„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
Definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. Zatem w tym zakresie należy szukać wyjaśnienia w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
I tak, w wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do usług, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d´Ambrumenil (C-307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
Pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Unterpertinger, C-212/01, pkt 40).
Ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpringer vs Pensionsversicherungsanstalt der Arbiter C-212/01 stwierdził, że
(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi.
Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki ubezpieczenia na życie).
Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08:
Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że: „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne.
W tym miejscu warto powołać na wyrok TSUE C-141/00 w którym wskazano, że:
zwolnienie przyznane w art. 13(A)(J)(c,) Szóstej Dyrektywy (aktualnie art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady) nie zależy od formy prawnej podatnika świadczącego usługi medyczne lub paramedyczne, o których mowa w tym przepisie.
W wyroku tym TSUE wyjaśnił również:
W dosłownej interpretacji, przepis ten (art. 132 ust. 1 lit. c) dyrektywy) nie wymaga, by usługi medyczne były świadczone przez podatnika o konkretnej formie prawnej, aby objąć je zwolnieniem. Spełnione muszą być tylko dwa warunki: musi to obejmować usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające konieczne kwalifikacje zawodowe (pkt 27).
Użyte w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”.
Konieczne jest więc każdorazowe wnikliwe badanie i ustalanie na podstawie całokształtu okoliczności sprawy, jaki jest charakter świadczonej przez danego podatnika usługi w kontekście możliwości uznania jej za usługę z zakresu opieki medycznej służącą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Jeżeli bowiem świadczone usługi nie odpowiadają koncepcji opieki medycznej, to nie korzystają one ze zwolnienia od podatku.
Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.
Warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie to nie ma zastosowania.
Odnosząc się zatem do przesłanki o charakterze podmiotowym, dotyczącej usługodawcy, wskazania wymaga, że zasady wykonywania zawodu psychologa zostały uregulowane w ustawie z 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1026).
Zgodnie z art. 3 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:
Zawód psychologa może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone niniejszą ustawą.
W myśl natomiast art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:
Wykonywanie zawodu psychologa polega na świadczeniu usług psychologicznych, a w szczególności na:
a) diagnozie psychologicznej,
b) opiniowaniu,
c) orzekaniu, o ile przepisy odrębne tak stanowią,
d) psychoterapii,
e) udzielaniu pomocy psychologicznej.
W odniesieniu natomiast do zawodu „psychoterapeuty” zauważenia wymaga, że zgodnie z nomenklaturą zawartą w rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1534), w załączniku w grupie 2299 „Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani” został wymieniony psychoterapeuta – 229905.
W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (Dz. U. z 2019 r. poz. 1285 ze zm.):
Osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty oznacza osobę, która spełnia łącznie następujące warunki:
a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. z 2019 r. poz. 1026),
b) ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzone metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,
c) posiada zaświadczenie poświadczające odbycie szkolenia wymienionego w lit. b, zakończonego egzaminem przeprowadzonym przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, zwane dalej „certyfikatem psychoterapeuty”.
Pomimo że zawód „psychoterapeuty” nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach, a tym samym osoba posiadająca wykształcenie w zakresie psychoterapii, jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.
Na podstawie przepisów ww. ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów, udzielanie świadczeń zdrowotnych zastrzeżonych dla zawodu psychologa wykonywać mogą jedynie osoby posiadające określone ustawowo kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, tj. osoby, które uzyskały w polskiej uczelni dyplom magistra psychologii lub uzyskały za granicą wykształcenie uznane za równorzędne w Rzeczypospolitej Polskiej.
Zawód psychologa został wprost wymieniony w ww. przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy. Zatem stwierdzenia wymaga, że spełnia Pani przesłankę podmiotową warunkującą zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy, bowiem z przedstawionych przez Panią okoliczności sprawy wynika, że jest Pani magistrem psychologii i certyfikowanym superwizorem psychoterapii.
Analiza powołanego powyżej art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy prowadzi do stwierdzenia, że dla zastosowania zwolnienia od VAT istotny jest cel wykonywanych świadczeń. Ze zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem podatkowym. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświeca danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Należy mieć zatem na uwadze fakt, że na podstawie ww. przepisu zwolnione są od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Zatem wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeśli nie odpowiadają one koncepcji opieki medycznej.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą, m.in. w zakresie działalności psychologicznej, psychoterapeutycznej i superwizyjnej. W ramach wyżej wymienionej działalności świadczy Pani m.in. usługi w zakresie superwizji indywidualnych i grupowych, które są prowadzone dla certyfikowanych (ale i nie tylko) specjalistów świadczących usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego lub dla szkolących się w psychoterapii osób.
W ramach działalności wyodrębnia Pani następujące kategorie usług: (…)
Dodatkowo wskazała Pani, że wszystkie usługi świadczone w ramach działalności gospodarczej służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Bezpośrednim celem świadczonych usług jest opieka medyczna służąca profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i/lub poprawie zdrowia konkretnego pacjenta. Profilaktyka, zachowanie, ratowanie i przywracanie i/lub poprawa zdrowia przejawia się na dwa sposoby: po pierwsze dotyczy to superwizujących się terapeutów. Psychoterapeuci i ogólnie specjaliści świadczący usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego zawodowo udzielają pomocy pacjentom pracując w różnych środowiskach poradniach, szpitalach psychiatrycznych, ośrodkach zdrowia psychicznego i w ramach praktyki prywatnej. Pracując z zaburzonymi psychicznie osobami poddawani są znacznym obciążeniom poprzez kontakt z zaburzoną psychiką pacjentów. Dotyczy to zarówno obciążeń emocjonalnych związanych z zachowaniami pacjentów (agresją werbalną, samookaleczeniami, próbami samobójczymi), kiedy to psychoterapeuci przeżywają lęk, poczucie winy, znaczną niepewność, stany depresyjne i inne poważne reakcje emocjonalne, często towarzyszące im poza godzinami ich pracy i wpływające na ich równowagę psychiczną i dobrostan. Jak również dotyczy to obciążeń emocjonalnych związanych z samą próbą utrzymania głębokiego kontaktu emocjonalnego z pacjentami o zaburzonym sposobie przeżywania świata. To również bywa przyczyną znacznego niepokoju, niebezpieczeństwa odreagowań emocjonalnych w relacji z pacjentem, jak i we własnym życiu terapeuty. Po drugie- superwizja wpływa na dobrostan samych pacjentów. Osoby poddające się superwizji podnoszą swoje kompetencje zawodowe co ma również wymiar edukacyjny, co bezpośrednio wpływa na skuteczność pomocy udzielanej pacjentom. Superwizja ma na celu zwiększenie skuteczności interwencji terapeutycznych, minimalizację ryzyka wypalenia zawodowego terapeuty, poprawia jakość prowadzonej relacji terapeutycznej z pacjentem, umożliwia wczesne wykrywanie trudności klinicznych. Superwizja zatem prowadzi do lepszych efektów leczenia pacjenta. Terapeuci korzystający z superwizji pracują z odpowiednim wsparciem a ich postępowanie jest bardziej świadome. To wszystko przekłada się na realną poprawę zdrowia pacjentów.
Jak wyżej wskazałem, zwolnieniu od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy podlegają wyłącznie usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia, a zatem od podatku zwolnione mogą być jedynie takie usługi, które służą ww. celom. Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna być ona zwolniona od podatku VAT.
Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że usługi psychoterapeutyczne oraz usługi superwizji świadczone przez Panią jako świadczenia zdrowotne dla certyfikowanych specjalistów świadczących usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego, stanowią usługi, których celem jest opieka medyczna, służąca profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Jak wskazała Pani we wniosku, ww. usługi służą zarówno profilaktyce, jak i zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu oraz poprawie zdrowia. Superwizja to kluczowe elementy w pracy psychoterapeuty, które pełnią następujące funkcje: „wspomaganie monitorowania i dbania o dobrostan pacjenta", „przywracanie i podtrzymywanie dobrostanu psychoterapeuty” (poprawa zdrowia psychicznego), zapobieganie zjawisku wypalenia emocjonalnego zarówno w obszarze osobistym, jak i profesjonalnym (prewencja utraty zdrowia). Superwizje są więc usługami w zakresie opieki medycznej służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Zatem w odniesieniu do świadczonych przez Panią usług psychoterapeutycznych oraz usług superwizji jako świadczeń zdrowotnych dla certyfikowanych specjalistów świadczących usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego, również warunek przedmiotowy zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy zostanie spełniony.
Natomiast usług szkoleniowych, tj. superwizji i szkolenia psychoterapeutycznego oraz egzaminowania kursantów w ramach szkolenia, świadczonych dla osób szkolących się w psychoterapii nie można uznać za usługi opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. W opisie sprawy wskazała Pani, że szkolenia psychoterapeutyczne prowadzi Pani w firmie szkoleniowej psychoterapeutycznej, szkoli Pani przyszłych terapeutów. Osoby poddające się superwizji podnoszą swoje kompetencje zawodowe, co również ma wymiar edukacyjny. Zatem celem ww. szkoleń nie jest weryfikacja stanu zdrowia pacjenta w celu postawienia prawidłowej diagnozy oraz zaproponowania odpowiedniego dostosowanego do wymogów konkretnej osoby postępowania terapeutycznego, lecz edukacja.
Tym samym w odniesieniu do usług szkoleniowych, tj. superwizji i szkolenia psychoterapeutycznego oraz egzaminów, świadczonych dla osób szkolących się w psychoterapii, nie zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa określona w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy.
W konsekwencji, usługi psychoterapeutyczne oraz usługi superwizji świadczone przez Panią jako świadczenia zdrowotne dla certyfikowanych specjalistów świadczących usługi medyczne w obszarze zdrowia psychicznego korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy, gdyż w tym przypadku została spełniona przesłanka podmiotowa i przesłanka przedmiotowa określona w ww. przepisie.
Natomiast usługi szkoleniowe, tj. superwizji i szkolenia psychoterapeutycznego oraz egzaminy, świadczone dla osób szkolących się w psychoterapii, z uwagi na niespełnienie przesłanki przedmiotowej, nie są objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy. Nie mogą bowiem na podstawie ww. przepisu korzystać ze zwolnienia jakiekolwiek usługi świadczone przez psychologa, lecz muszą to być usługi w zakresie opieki medycznej.
Oceniając zatem całościowo Pani stanowisko, uznałem je za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo