Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.1006.2025.1.KT

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży w drodze licytacji działki nr 1 zabudowanej dwoma budynkami mieszkalnymi.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Przeciwko dłużnikom:.... prowadzone jest postępowanie z nieruchomości gruntowej zabudowanej dwoma budynkami mieszkalnymi w zabudowie wolnostojącej, położonej …, ul. …, o nr Kw … – działka nr 1 o pow. 776 m².

Zgodnie z informacjami uzyskanymi z Urzędu Miasta …, przedmiotowa nieruchomość leży na obszarze, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony Uchwałą Nr … Rady Miasta … z dnia ….2023 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu miasta ... – w obszarze ograniczonym od północy terenem kolejowym, od wschodu ul. ... do granicy z Gminą ... od strony południowej i zachodniej.

Nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym w planie symbolem: 12.MU – tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna lub wielorodzinna ekstensywna).

Nieruchomość położona jest w zachodniej części miasta ..., zlokalizowanego we wschodniej części powiatu ..., na terenie województwa ... . Najbliższe sąsiedztwo nieruchomości stanowi zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z funkcjami towarzyszącymi, tereny niezbudowane, tory kolejowe i droga wojewódzka nr ... (dawna droga krajowa nr …).

Działka ma kształt regularnego wieloboku, zbliżonego do prostokąta, z podcięciem pod drogę, z bezpośrednim dostępem do drogi publicznej, stanowiącej własność gminy, w części utwardzonej płytami betonowymi. Teren działki stosunkowo płaski, w części zabudowany dwoma budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi w zabudowie wolnostojącej, słabo zagospodarowany, w części utwardzony, z trawą i zielenią ozdobną. Działka nr 1 tylko w części od strony wschodniej jest ogrodzona. Od strony drogi dojazdowej widoczne jest ogrodzenie z elementów drewnianych z bramą wjazdową, które po wydzieleniu terenu pod poszerzenie drogi obecnie nie przebiega po granicy działki nr 1.

Nieruchomość uzbrojona jest w przyłącza energetyczne, wodociągowe i kanalizacji sanitarnej. Budynek od strony ulicy, w I-ej linii zabudowy, to budynek mieszkalny jednorodzinny, w zabudowie wolnostojącej, piętrowy, podpiwniczony (piwnica wyniesiona ponad poziom terenu).

Budynek wg oświadczenia wybudowany na początku lat 90-tych XX wieku, na podstawie: Decyzji – pozwolenia na budowę nr … z dnia ….1988 wydanej przez Naczelnika Gminy ... (projekt techniczny powtarzalny domu jednorodzinnego … Spółdzielczego Budownictwa.... Konstrukcja budynku murowana tradycyjna. Ławy fundamentowe monolityczne żelbetowe. Ściany piwnic murowane z bloczków betonowych z ociepleniem styropianem. Ściany nadziemia murowane warstwowe z bloczków betonowych i betonu komórkowego z ociepleniem. Ścianki działowe murowane z bloczków gazobetonowych. Schody wewnętrzne żelbetowe monolityczne. Stropy między kondygnacyjne żelbetowe monolityczne. Dach o konstrukcji żelbetowej ocieplony styropianem, kryty papą termozgrzewalną.

Powierzchnia użytkowa budynku (bez podpiwniczenia): 172,12 m².

Powierzchnia zabudowy (wg danych z ewidencji gruntów): 119 m².

Program użytkowy budynku:

·         parter: kuchnia, jadalnia, pokój dzienny, p-pokój, wc, hall i klatka schodowa,

·         piętro: cztery pokoje, łazienka, korytarz i klatka schodowa,

·         piwnica: garaż z kanałem, kotłownia, skład opału, pomieszczenia gospodarcze i komunikacja,

·         wyposażenie budynku w instalacje: ogrzewanie c.o. zasilane z pieca na paliwo stałe, grzejniki żeliwne, ciepła woda podgrzewana za pomocą bojlera elektrycznego i podgrzewaczy przepływowych, instalacja wodociągowa (z sieci miejskiej oraz alternatywnie z własnego ujęcia), kanalizacja sanitarna, instalacja elektryczna,

·         wykończenie wewnętrzne: stolarka okienna drewniana, stolarka drzwiowa drewniana i płycinowa, częściowo przeszklona, ściany i sufity pokryte tynkiem, malowane farbami, w części tapety, w kuchni i w łazience obłożone glazurą, podłogi i posadzki: w pokojach – panele podłogowe, wykładziny dywanowe, w holu na parterze oraz w wc – płytki podłogowe, w kuchni – posadzka betonowa i wykładzina PCV, w pomieszczeniach piwnicznych posadzki betonowe, w części pomieszczeń ściany otynkowane i malowane farbami, w części pomieszczeń – ściany nieotynkowane.

Stan techniczno-użytkowy:

Budynek wybudowany pod koniec lat 80-tych – początek lat 90-tych XX wieku, użytkowany zgodnie z przeznaczeniem jako budynek mieszkalny, jest w stanie średnim i wymaga remontu częściowego lub całkowitego. Ściany zewnętrzne budynku wymagają ocieplenia, a część pomieszczeń w poziomie piwnic otynkowania. Budynek mieszkalny w II-linii zabudowy, „od podwórza”, to budynek mieszkalny jednorodzinny, w zabudowie wolnostojącej, parterowy, z poddaszem użytkowym i garażem, niepodpiwniczony.

Budynek o zwartej bryle przykryty dachem dwuspadowym z dostawionym garażem jednostanowiskowym. Budynek wybudowany na podstawie Decyzji … z dnia ….2004 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wydanej przez Starostwo Powiatowe w … i na podstawie projektu budowlanego powtarzalnego domu jednorodzinnego … adaptowanego do warunków miejscowych przez mgr inż. … .

Konstrukcja budynku murowana tradycyjna, ławy fundamentowe monolityczne żelbetowe, ściany nadziemia murowane warstwowe z bloczków gazobetonowych ocieplone styropianem, ścianki działowe murowane z bloczków gazobetonowych, schody wewnętrzne zaprojektowane jako żelbetowe monolityczne (brak wykonania), strop nad parterem monolityczny żelbetowy, dach o konstrukcji drewnianej dwuspadowy pokryty blachodachówką.

Dane ogólne (wg projektu):

·         powierzchnia użytkowa budynku: 118,35 m²,

·         powierzchnia zabudowy (z przyporami): 103,35 m²; bez przypór: 100,5 m²,

·         kubatura: 544,80 m².

Program użytkowy budynku:

·         parter: hall, pokój dzienny, sypialnia, wc, kuchnia, kotłownia i garaż;

·         piętro: trzy pokoje, korytarz, łazienka.;

·         wyposażenie budynku w instalacje: ogrzewanie c.o. zasilane z pieca na paliwo stałe, grzejniki, panelowe, instalacja miedziana – ciepła woda podgrzewana za pomocą bojlera z wężownicą od CO, kanalizacja sanitarna, instalacja wodociągowa (z sieci miejskiej oraz alternatywnie z własnego ujęcia), kanalizacja sanitarna, instalacja elektryczna, instalacja wentylacyjna grawitacyjna;

·         wykończenie wewnętrzne: stolarka okienna z profili PCV, stolarka drzwiowa: drzwi wewnętrzne płytowe, drzwi wejściowe – metalowe, wzmocnione, – ściany i sufity na parterze pokryte tynkiem, malowane farbami, w części tapety, w wc – tapeta, ściany w garażu nieotynkowane, podłogi i posadzki: panele podłogowe, wykładzina PCV, w wc – płytki podłogowe, w garażu – posadzka betonowa.

Na poddaszu wg oświadczenia brak wykończenia ścian i podłóg. Na dzień oględzin brak schodów wewnętrznych z parteru na poddasze. Budynek znajduje się w dość dobrym stanie technicznym, ewentualnie mogą wymagać w części odświeżenia lub remontu. Ściany zewnętrzne ocieplone, bez warstwy struktury. Pomieszczenia na poddaszu i garaż wymagają wykończenia. Budynek w części parteru zamieszkiwany, formalnie nie oddany do użytkowania.

Według ustaleń, dłużnicy nie prowadzą działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11-03-2004 o podatku od towarów i usług, nie są czynnymi podatnikami podatku VAT, nie dokonywali transakcji zbycia nieruchomości, nie posiadają innych nieruchomości niż wyżej wymieniona.

Nieruchomość objęta egzekucją o nr Kw … – działka nr 1 – ma przeznaczenie mieszkaniowe, jednorodzinne, została nabyta drogą darowizny aktem notarialnym z dnia …1988 r. (Rep.A-Nr …) od rodziców dłużniczki …, … i … . Dokonana darowizna, była pierwszą na rzecz obdarowanych. Zgodnie z aktem notarialnym, podatku od darowizn nie pobrano na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o tym podatku.

W momencie nabycia dłużnicy nie byli czynnym podatnikiem podatku VAT, nabycie nieruchomości nie było udokumentowane fakturą VAT. Dłużnicy rozpoczęli użytkowanie na potrzeby własne budynku mieszkalnego w I-ej linii zabudowy, po jego wybudowaniu w … r.

Nieruchomość objęta księgą Kw …, w chwili nabycia nie była zabudowana .Budynki na nieruchomości są trwale związane z gruntem. Zgodnie z oświadczeniem dłużników, nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, nie byli podatnikami podatku VAT. Do akt wpłynęło oświadczenie, iż: w przeszłości dłużnicy nie dokonywali transakcji zbycia nieruchomości, nie posiadają nieruchomości, które w przyszłości planują sprzedać, pierwsze zasiedlenie nastąpiło w 1994 r. i obejmowało budynek mieszkalny w pierwszej linii zabudowy.

Od nabycia nieruchomości dłużnicy nie ponosili nakładów na ulepszenie, rozbudowę nieruchomości, które stanowiły 30 % wartości początkowej.

Od dnia nabycia nieruchomości dłużnicy nie dokonywali jakichkolwiek czynności (nakładów) w celu przygotowania działki do sprzedaży, nieruchomość nie była w przeszłości i nie jest obecnie przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia.

Obecnie, nieruchomość jest wykorzystywana na cele mieszkalne.

Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości w drodze licytacji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż ww. działki w drodze licytacji nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Aby dana czynność była opodatkowana podatkiem VAT, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na podstawie posiadanych przez organ egzekucyjnych informacji dłużnicy nie spełniają kryterium art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Przepis art. 18 ustawy o VAT wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku. Jeżeli na dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów, to komornik jest zobowiązany do wystawienia faktury w imieniu i na rzecz dłużnika.

Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

Należy zaznaczyć, że sprzedaż nieruchomości w trybie egzekucji stanowi odpłatną dostawę towarów, co oznacza, że zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, objęta jest zakresem przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

Zgodnie z przedstawionymi przepisami budynki oraz grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

W świetle powołanych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem, jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Jak wynika z opisu sprawy, prowadzi Pan, jako komornik sądowy, postępowanie z nieruchomości gruntowej nr 1 zabudowanej dwoma budynkami mieszkalnymi w zabudowie wolnostojącej. W momencie nabycia dłużnicy nie byli czynnym podatnikiem podatku VAT, nabycie nieruchomości nie było udokumentowane fakturą. Dłużnicy nie prowadzą działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie dokonywali transakcji zbycia nieruchomości, nie posiadają innych nieruchomości. Dłużnicy rozpoczęli użytkowanie na potrzeby własne budynku mieszkalnego w I-ej linii zabudowy, po jego wybudowaniu w 1994 r. Nieruchomość w chwili nabycia nie była zabudowana. Budynki na nieruchomości są trwale związane z gruntem. Zgodnie z oświadczeniem dłużników, nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, nie byli podatnikami podatku VAT. Jak wskazano we wniosku w przeszłości dłużnicy nie dokonywali transakcji zbycia nieruchomości, nie posiadają nieruchomości, które w przyszłości planują sprzedać, pierwsze zasiedlenie nastąpiło w 1994 r. i obejmowało budynek mieszkalny w pierwszej linii zabudowy. Od nabycia nieruchomości dłużnicy nie ponosili nakładów na ulepszenie, rozbudowę nieruchomości, które stanowiły 30% wartości początkowej. Od dnia nabycia nieruchomości dłużnicy nie dokonywali jakichkolwiek czynności (nakładów) w celu przygotowania działki do sprzedaży, nieruchomość nie była w przeszłości i nie jest obecnie przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia. Obecnie, nieruchomość jest wykorzystywana na cele mieszkalne.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że sprzedaż w drodze licytacji nieruchomości gruntowej nr 1 zabudowanej dwoma budynkami mieszkalnymi w zabudowie wolnostojącej, która nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej (bowiem dłużnicy nie prowadzą działalności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz – jak wynika z treści wniosku – nie jest przedmiotem najmu/dzierżawy/użyczenia), jako sprzedaż majątku osobistego dłużników, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania – nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Dłużnicy wobec ww. dostawy nie wystąpią w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Podsumowując, sprzedaż w drodze licytacji nieruchomości gruntowej nr 1 zabudowanej dwoma budynkami mieszkalnymi w zabudowie wolnostojącej, będącej własnością dłużników, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.