Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.105.2026.1.KT

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania, że obowiązek podatkowy w VAT powstaje w dacie dostawy Towarów do Kontrahenta, gdyż wpłaty środków pieniężnych tytułem przyszłych dostaw, które będą rozliczane w ramach eksportu od stycznia 2026 r. nie spełniają definicji wpłat.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest spółką mającą siedzibę w Polsce, utworzoną zgodnie z polskim prawem oraz będącą czynnym podatnikiem podatku VAT. Spółka jest polskim rezydentem podatkowym i podlega opodatkowaniu w Polsce od całości osiąganych dochodów niezależnie od miejsca ich uzyskiwania.

Wnioskodawca jest częścią międzynarodowej grupy kapitałowej skupiającej się na (...).

Spółka jako producent prowadzi sprzedaż hurtową towarów w ramach dostaw krajowych oraz transgranicznych.

Głównym obszarem działalności Spółki produkcja suszonego jabłka oraz innych owoców. Sezon roczny zbiorów surowca rozpoczyna się co do zasady we wrześniu, gdy zaczynają się zbiory jabłek, które Spółka kupuje od producentów jabłek i innych owoców. Spółka sprzedaje hurtowo wyprodukowane przez siebie różne rodzaje suszonych jabłek i innych owoców (dalej łącznie „Towary”), między innymi do kontrahenta – spółki powiązanej z Wielkiej Brytanii („Kontrahent”), która pełni rolę dystrybutora w łańcuchu dostawy tych Towarów w oparciu o system przedpłat.

Obecnie Spółka dokonuje eksportu towarów do Kontrahenta do Wielkiej Brytanii. Dostawy te traktowane są na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jako eksport w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej w przeszłości Spółka realizowała do tego samego Kontrahenta dostawy, które kwalifikowane były jako wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów (WDT), gdyż transport dokonywany był do magazynu Kontrahenta w Holandii, który dla celów tych transakcji posługiwał się holenderskim numerem VAT EU. Zmiana modelu łańcucha dostawy (transportu) w ramach grupy kapitałowej, do której należy Spółka nastąpiła w drugiej połowie ubiegłego roku ze względów logistyczno-magazynowych. Przed zmianą modelu dostawy również były realizowane wpłaty przez Kontrahenta przed dostawą (sprzedażą) w ramach WDT. Ze względu jednak na zmianę modelu łańcucha dostaw na dostawy eksportowe strony postanowiły, że płatności dokonane tytułem przedpłat dokonanych w przeszłości, które nie zostały wcześniej pokryte faktycznymi dostawami dokonanymi przez Spółkę w ramach WDT nie zostaną zwrócone na konto Kontrahentowi tylko ze względu na ciągłość współpracy rozliczone będą w przyszłości w ramach nowego modelu dostaw eksportowych, chyba że wcześniej Kontrahent zażąda ich zwrotu na konto. Wyjątkowo przez kilka miesięcy w okresie od momentu zmiany charakteru dostaw z WDT na eksport Spółka realizowała z Kontrahentem sprzedaż w oparciu o jego bieżące płatności na konto Spółki niemniej od stycznia 2026 r. ponownie strony wracają do dostaw realizowanych w ramach przedpłat.

Spółka zakupuje owoce podlegające dalszej obróbce przez Spółkę i następnie sprzedaje wyrób gotowy w postaci Towarów zgodnie z zapotrzebowaniem klientów, w tym Kontrahenta.

W ramach produkowanych Towarów występują różne ich typy, gramatury, kształty, smaki, kody indeksowe Towarów (przykładowo jabłko suszone mogą być ze skórką/bez skórki, o różnych smakach, słodzone/bez dodatku cukru itp.).

Spółka realizuje dostawy Towarów według poniższego schematu:

1)    oszacowanie zapotrzebowania na Towary na dany sezon w oparciu o roczne deklaracje budżetowe klienta a nie konkretne zamówienia oraz m.in. na podstawie historycznych danych, prognoz sprzedaży, aktualnych trendów;

2)    przyjęcie płatności – Spółka, celem zabezpieczenia swoich interesów, pobiera od Kontrahenta płatność, która pokrywa koszty podstawowych surowców do produkcji Towarów oraz jej bieżącej działalności;

3)    zamówienie półproduktów (jabłek/owoców) u producentów jabłek/owoców;

4)    produkcja Towarów, która nie jest jednak realizowana pod konkretne wymogi Kontrahenta tylko w oparciu o szacunkowe wartości wynikające z deklaracji budżetowych oraz informacji wskazanych w pkt 1) powyżej, co powoduje że wartości faktycznie zrealizowanych dostaw mogą w rzeczywistości odbiegać od deklaracji budżetowych;

5)    dostarczenie Towaru do Kontrahenta (konkretnych partii Towarów) zgodnie ze wskazówkami Kontrahenta na podstawie zamówienia (określającego indeks Towarowy, ilość/liczbę i cenę) złożonego przed samą dostawą – (dalej: „proces dostawy Towarów”).

Strony przyjęły, że wiążące mają być dla stron deklaracje roczne budżetowe (na podstawie których Kontrahent wskazuje budżet, który chce zrealizować ze Spółką – tj. wartość kwotową zakupów w danym sezonie) a nie konkretne indeksy Towarów, które zamierza kupić w przyszłości). Jest to uzasadnione tym, że na moment ustalenia przez Kontrahenta deklaracji budżetowej, Kontrahent nie wie, jakie Towary dokładnie zamówi, gdyż to z kolei zależy od tego, jakie będą potrzeby jego klientów. Zamówienia Kontrahenta nie są z kolei wiążące dla stron, gdyż Kontrahent może się wycofać nawet przed samą dostawą/załadunkiem Towarów na środek transportu – taka sytuacja może nastąpić przykładowo w przypadku, gdy klient Kontrahenta zrezygnuje z odkupu Towarów, które są przedmiotem transakcji i w przeszłości takie sytuacje miały miejsce.

W praktyce proces dostawy Towarów od momentu otrzymania płatności do momentu zrealizowania dostawy może trwać kilka miesięcy, a nawet kilkanaście, ze względów głównie na opisaną sezonowość zbioru jabłek/owoców przez sadowników, stanowiących półprodukt niezbędny do wytworzenia Towarów. Z tego powodu faktycznie realizowane dostawy nie pokrywają się często z otrzymywanymi płatnościami. Na moment przyjęcia płatności mogą być również inne ceny Towarów, niż te obowiązujące na moment dostawy. Cenniki poszczególnych grup indeksowych Towarów są bowiem aktualizowane w zależności od sytuacji w danym sezonie.

Kontrahent dokonuje płatności przelewem na konto Spółki nie wskazując w tytule przelewu informacji na temat jakiej dostawy Towarów jest realizowana płatność. Płatność realizowana jest na podstawie porozumienia pomiędzy Spółką i Kontrahentem zgodnie z którym ustalone zostało, że ze względu na sezonowość zbiorów oraz w celu zabezpieczenia realizacji produkcji Towarów Kontrahent będzie dokonywał wpłat mających charakter zabezpieczających realizację dostaw w ramach deklaracji budżetowych. Oznacza to, że przelewy nie są realizowane na konkretne Towary (indeksy towarowe) tylko Kontrahent deklaruje, że w przyszłości chciałby dokonać zakupów w ramach ustalonego budżetu (puli środków stanowiących sumę cen poszczególnych dostaw w danym okresie). Taki sposób postępowania pomiędzy stronami jest uzasadniony wydłużonym procesem dostawy Towarów wynikającym ze zbiorów owoców, niepewnością rynkową oraz innymi czynnikami, które są niezależne od Spółki, jak i Kontrahenta. Szczegóły natomiast konkretnej dostawy są precyzowane później, bliżej momentu jej zrealizowania, kiedy Kontrahent wysyła aktualne zamówienie, wywołujące już niejako konkretną dostawę.

Niemniej nadal nawet na etapie otrzymania zamówienia tuż przed dostawą, Spółka nie ma gwarancji:

1.    że konkretna partia dostawy zostanie faktycznie dostarczona w ramach transportu – zrealizowana według złożonego przez Kontrahenta zamówienia oraz

2.    klient nie wycofa się z dokonania zakupu (odebrania dostawy) przed realizacją dostawy i zażąda zwrotu wpłaconych środków. Strony ustaliły bowiem pomiędzy sobą, że ze względu na zaistniałe w dacie od momentu pobrania płatności do dokonania dostawy specyficzne okoliczności determinowane w szczególności sytuacją rynkową lub kondycją Kontrahenta, Kontrahent może wycofać się z zakupu Towarów i otrzymać zwrot wpłaconej kwoty.

Faktycznie zrealizowana dostawa przez Spółkę może więc w rzeczywistości być inna, niż to wynika z deklaracji budżetowych (realizowanych w praktyce poprzez przelewy na konto), jak również z samych zamówień. W konsekwencji, dopiero w momencie zlecenia załadunku znany będzie dokładnie rodzaj i ilość dostarczanych Towarów. W momencie faktycznego załadunku Towarów znana będzie dokładnie również cena Towarów.

Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionych w opisie sprawy, prawidłowe jest podejście Wnioskodawcy, że obowiązek podatkowy w VAT powstaje w dacie dostawy Towarów do Kontrahenta, gdyż wpłaty środków pieniężnych tytułem przyszłych dostaw, które będą rozliczane w ramach eksportu od stycznia 2026 r. nie spełniają definicji wpłat, z którymi Ustawa o VAT wiąże obowiązek podatkowy?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, w omawianej sytuacji obowiązek podatkowy w VAT powstaje w dacie dostawy Towarów do Kontrahenta, gdyż wpłaty środków pieniężnych tytułem przyszłych dostaw, które będą rozliczane w ramach eksportu od stycznia 2026 r. nie spełniają definicji wpłat, z którymi Ustawa o VAT wiąże się obowiązek podatkowy.

Uzasadnienie

Zgodnie o art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.; „Ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - w myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Zgodnie z art. 19a ust. 1 Ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 07-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Jest to zasada ogólna, od której są jednak wyjątki.

Wyjątkiem od powyższego jest sytuacja, gdy przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłat, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu. Wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4 (art. 19a ust. 8 Ustawy o VAT).

Należy podkreślić, że ustawodawca nie zamieścił jednak w treści Ustawy o VAT definicji zaliczki ani przedpłaty. Zgodnie z definicją wskazaną w „Małym słowniku języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1994), zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności. Zatem zaliczkę wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi.

Natomiast przedpłata to część ceny towaru (lub usługi), wpłacona w celu uzyskania gwarancji jego zakupu (lub wykonania usługi) w określonym terminie. Zgodnie z powyższym, aby zapłatę na poczet przyszłej należności za dostawę uznać za zaliczkę musi ona być powiązana z konkretną transakcją, co zostało potwierdzone także przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), w wyroku z dnia 21 lutego 2006 r. w sprawie C-419/02 BUPA Hospitals Ltd. Goldsborough development Ltd. przeciwko Commisioners Of Customs & Excise. Jest to wyrok z 2006 r., jednak jego tezy zostają nadal aktualne i zostały wielokrotnie potwierdzone w orzecznictwie i praktyce podatkowej. Wyrok ten wpisuje się we wcześniejsze orzeczenie - wyrok z dnia 9 października 2001 r. w sprawie C-108/99 Cantor Fitzgerald International, Rec. str. I-7257, pkt 17, gdzie podkreślono, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają dostawy towarów i świadczenie usług, a nie płatności dokonane z tytułu tych transakcji. Tym samym opodatkowaniu podatkiem VAT nie powinny zatem podlegać zapłaty za dostawy towarów i świadczenie usług, które nie zostały dotychczas określone w sposób wyraźny.

Również na gruncie krajowym znajdziemy bogate orzecznictwo potwierdzające powołane tezy. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lipca 2009 r. sygn. akt I FSK 932/08 wskazał, że: „dla uznania wpłaconej kwoty jako zaliczki na poczet wykonanych usług, istotnym jest, aby przyszłe świadczenie było określone w sposób jednoznaczny co do rodzaju towaru bądź usługi, tzn. w sposób umożliwiający ich identyfikację, a dodatkowo strony tego świadczenia, w momencie wpłaty zaliczki, nie mają woli dokonywania jego zmian w przyszłości”.

Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 marca 2014 r. sygn. akt I FSK 503/13 opierając się na ww. orzeczeniu TSUE stwierdził, że "... ETS orzekł, że w zakresie art. 10 ust. 2 akapit drugi VI Dyrektywy VAT, nie mieści się przedpłata dokonana w kwocie ryczałtowej na towary wskazane w sposób ogólny w wykazie, który może zostać w każdej chwili zmieniony za porozumieniem nabywcy i sprzedawcy, z którego nabywca może ewentualnie wybrać towary, na podstawie umowy, którą może on w każdej chwili rozwiązać, odzyskując w całości niewykorzystaną przedpłatę. W jego uzasadnieniu (pkt 46), ETS przypomniał, że art. 10 ust. 1 lit. a VI Dyrektywy VAT określa „zdarzenie podatkowe” w podatku VAT jako fakt, przez którego zaistnienie spełnione zostają przesłanki powstania obowiązku podatkowego. Z powyższego wynika, że obowiązek podatkowy może powstać z chwilą lub po zajściu zdarzenia podatkowego, jednak, o ile przepis nie stanowi inaczej, nie przed jego wystąpieniem.

Ustęp 2 akapit drugi odchodzi od tego porządku chronologicznego przewidując, że w przypadku dokonania płatności zaliczkowej obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje zanim dostawa towarów lub świadczenie usług zostaną wykonane. Aby obowiązek podatkowy powstał przed dokonaniem dostawy (usługi), wszelkie okoliczności mające znaczenie dla zaistnienia zdarzenia podatkowego, tzn. przyszła dostawa lub świadczenie usług muszą już być znane, a zatem w szczególności, w momencie dokonania takiej zapłaty, towary i usługi powinny być szczegółowo określone (pkt 48 wyroku).

W konsekwencji ETS uznał, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają dostawy towarów i świadczenie usług, a nie płatności dokonane z tytułu tych transakcji (zob. wyrok z dnia 9 października 2001 r. w sprawie C-108/99 Cantor Fitzgerald International, Rec. 2001 r. str. 1-07257, pkt 17). Tym samym opodatkowaniu podatkiem VAT nie powinny podlegać zapłaty za dostawy towarów i świadczenie usług, które nie zostały dotychczas określone w sposób wyraźny (pkt 50 wyroku).

Dokonując prowspólnotowej wykładni przepisów polskiej ustawy o podatku od towarów i usług i uwzględniając ww. wyroki ETS przy interpretacji art. 19 ust. 11 ustawy o VAT stwierdzić należy, że dla uznania wpłaconej kwoty, jako zaliczki na poczet wykonanych usług, w rozumieniu art. 19 ust. 11 ustawy o VAT, istotnym jest, aby przyszłe świadczenie było określone w sposób jednoznaczny co do rodzaju towaru bądź usługi, tzn. w sposób umożliwiający ich identyfikację, a dodatkowo, że strony tego świadczenia, w momencie wpłaty zaliczki, nie mają woli dokonywania jego zmian w przyszłości.

Powyższe stanowisko uznać przy tym należy za znajdujące odzwierciedlenie w orzecznictwie NSA, na co wskazuje m.in. wyrok tego Sądu z dnia 25 sierpnia 2010 r., I FSK 1100/09, w którym stwierdził, że „obowiązek podatkowy na podstawie art. 19 ust. 11 u.p.t.u. powstaje jedynie wówczas, gdy zapłata dokonana przed wykonaniem dostawy lub świadczeniem usług, następuje w sytuacji, gdy wszelkie okoliczności mające znaczenie dla zaistnienia zdarzenia podatkowego, tzn. przyszłej dostawy lub świadczenia usług, są jednoznacznie i niezmiennie określone pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a nie ma ona jedynie charakteru zabezpieczającego wykonanie nie do końca jeszcze sprecyzowanej czynności opodatkowanej”, a także późniejsze orzeczenie NSA z dnia 23 października 2013 r., I FSK 2121/11 (orzeczenia publ. W Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dostępnej na stronie Internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).”

Co więcej powyższe stanowisko, zgodnie z którym, aby powstał obowiązek podatkowy na podstawie art. 19a ust. 8 Ustawy o VAT, konieczne jest powiązanie zaliczki lub przedpłaty ze skonkretyzowanymi towarami, których dostawa ma nastąpić, wyrażone zostało także np. w indywidualnych interpretacjach (przykładowo z 25 stycznia 2023 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.624.2022.2.KP.

Podsumowując na podstawie orzecznictwa sądów administracyjnych, TSUE jak również wydanych przez organy podatkowe interpretacji, ugruntowało się stanowisko, które jednolicie wskazuje, że aby zapłatę na poczet dostaw towarów/świadczeń uznać za zaliczkę w rozumieniu art. 19a ust. 8 Ustawy o VAT, muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

a.    zapłata musi zostać dokonana na poczet konkretnej transakcji, tj. przyszłe dostawy powinny być określone co do rodzaju w sposób jednoznaczny pozwalający na jego identyfikację w oparciu o indywidualne cechy danego towaru,

b.    konkretyzacja przyszłej dostawy towaru powinna być wystarczająco dokładna dla określenia zasad jego opodatkowania w sposób pozwalający na określenie miejsca dostawy i stawki opodatkowania,

c.    w momencie dokonania zaliczki, strony nie powinny mieć intencji zmiany dostawy towarów (stanowisko takie wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 4 czerwca 2014 r. nr IPTPP2/443-193/14-4/JS oraz 6 października 2020 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.413.2020.1.KM).

Odnosząc powyższe do sytuacji Spółki przede wszystkim na początku należy wskazać, że omawiane regulacje dotyczące płatności zaliczkowych jako generujących powstanie obowiązku podatkowego powinny być rozumiane ściśle, gdyż stanowią swego rodzaju wyjątek od zasady ogólnej określającej powstanie obowiązku podatkowego w VAT w momencie dokonania dostawy/dokonania płatności.

Dlatego w sytuacji Spółki należy wysnuć tezę, że z tytułu płatności na poczet planowanych dostaw eksportowych nie powstanie obowiązek podatkowy na podstawie art. 19a ust. 8 Ustawy o VAT.

Twierdzenie to wynika ze specyfiki procesu dostawy Towarów, które realizuje Spółka w szczególności tego, że płatności dokonywane przez Kontrahenta mają charakter deklaracji budżetowych a nie płatności na poczet sprecyzowanych (co do ilości i wartości/ ceny i indeksów Towarów). Wielokrotnie w orzecznictwie jest potwierdzane, że aby obowiązek podatkowy powstał przed dokonaniem dostawy (usługi), wszelkie okoliczności mające znaczenie dla zaistnienia zdarzenia podatkowego, tzn. przyszła dostawa lub świadczenie usług muszą już być znane, a zatem w szczególności, w momencie dokonania takiej zapłaty, towary i usługi powinny być szczegółowo określone.

Powyższe twierdzenie dodatkowo wzmacnia również to, że Kontrahent ma prawo w każdym momencie żądać zwrotu wpłaconych środków i wycofać się z zakupu (odbioru) Towarów.

Obowiązek podatkowy w odniesieniu do dokonanych wpłat przez Kontrahenta powstanie więc na zasadach ogólnych dopiero z chwilą, gdy w ramach faktycznej dostawy eksportowej, sprecyzowany zostanie dokładnie rodzaj Towaru, jego ilość oraz konkretna cena. Ma to natomiast miejsce dopiero w momencie dostawy Towarów. Do momentu zrealizowania dostawy Spółka nie ma pewności, czy jednak Kontrahent nie wycofa się z zamówienia i nie zażąda zwrotu środków.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy, w momencie otrzymania przez Spółkę wpłat będących przedmiotem niniejszego wniosku, nie są znane wszystkie okoliczności mające znaczenie dla zaistnienia i opodatkowania zdarzenia podatkowego. Przede wszystkim nie jest określona ostateczna ilość sprzedawanych Towarów, bowiem w związku z wpłatą Spółka jest w stanie określić szacunkowy budżet przyszłej dostawy ale nie jej dokładną specyfikację (ile sztuk jakich Towarów i w jakiej cenie zostanie dostarczonych). Ponadto nie jest wiadomo czy zamówienie w ogóle nastąpi. W przedstawionej sytuacji nie można bowiem wykluczyć, że Kontrahent odstąpi od zakupu i nie dojdzie do dostawy Towarów, a Spółka będzie musiała oddać pobrane płatności.

Podsumowując w ocenie Wnioskodawcy, otrzymane od Kontrahenta wpłaty środków pieniężnych tytułem przyszłych dostaw, które będą rozliczane w ramach eksportu od stycznia 2026 r. nie spełniają więc definicji wpłat, z którymi Ustawa VAT wiąże się obowiązek podatkowy i dlatego obowiązek podatkowy po stronie Spółki powstanie na zasadach ogólnych w dacie dokonania dostawy do Kontrahenta.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·         stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

·         zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i należy je traktować indywidualnie.

Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Państwa w przedmiotowym wniosku wyroków sądów, wyjaśniam, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/wnioski albo/KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.