Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.1058.2025.2.SM

Interpretacja indywidualna
– w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w części dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy towarów na warunkach formuły EXW oraz nieprawidłowe w części dotyczącej terminu wystawienia faktury.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy towarów na warunkach formuły EXW oraz terminu wystawienia faktury z tego tytułu. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 grudnia 2025 r. (wpływ 9 grudnia 20025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawca jest zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od… Jest także podatnikiem zarejestrowanym w Polsce dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany dla celów podatku od wartości dodanej w innych krajach niż RP. Prowadzona działalność gospodarcza polega na (…). W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca dokonuje dostawy towarów, w tym przypadku wyrobów własnych, tj. (…). Towary będące przedmiotem dostawy nie są środkami transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.). Nabywca (odbiorca) towarów jest podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym dla potrzeb podatku od towarów i usług na terytorium RP. Odbiorca towarów jest nierezydentem, jednak dla potrzeb podatku od towarów i usług zobowiązany był do zarejestrowania się jako podatnik podatku od towarów i usług na terytorium RP. Stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej przez nabywcę jest terytorium (…) i tam też nabywca jest zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej oraz podatnik dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Nabywca towarów jest ponadto zarejestrowany do transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium Polski. Nabywca towarów nie podał dostawcy dwuliterowego kodu stosowanego dla podatku od towarów i usług, gdyż dostawa będąca przedmiotem niniejszego wniosku jest dostawą krajową, realizowaną pomiędzy dwoma podmiotami, zarejestrowanymi dla potrzeb podatku od towarów i usług na terytorium Polski. W ramach dostawy nie nastąpiło przemieszczenie towarów pomiędzy dwoma krajami. Wszystkie czynności związane z dostawą odbywają się na terenie Polski. Dostawa towarów nie stanowi wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ani eksportu towarów. Dostawca przed dokonaniem dostaw nie otrzymuje od nabywcy zaliczek ani przedpłat. Nabywca towarów nie posiada własnych magazynów. Towary są odbierane z magazynu dostawcy przez działające w imieniu nabywcy firmy przewozowe. O wyborze firmy przewozowej decyduje nabywca. Dostawy towarów realizowane w ramach INCOTERMS 2020, według procedury EXW (ex works). Zgodnie z procedurą INCOTERMS 2020 EXW, za dokonanie dostawy uważa się postawienie towarów do dyspozycji nabywcy. Art. 19a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy (...). Ustawa o podatku od towarów i usług nie odsyła w sposób jednoznaczny do innych uregulowań, takich jak INCOTERMS, jednak przyjęta praktyka w obrocie gospodarczym nakazuje uwzględniać faktyczne warunki dostawy stosowane pomiędzy kontrahentami. Wnioskodawca realizując, określony pomiędzy kontrahentami sposób dostawy (EXW), wykonuje następujące czynności: 2-3 dni przed wydaniem towarów wysyła odbiorcy wiadomość, że towary będą do odbioru w konkretnym dniu i wystawia listy przewozowe datowane na planowany dzień odbioru towarów. W momencie wydania towarów dołączany jest również list przewozowy CMR, na którym widnieje faktyczna data wydania towarów (wysyłki do odbiorcy). W okresie od dnia wysłania wiadomości o planowanym terminie odbioru do dnia faktycznego odbioru towarów, Wnioskodawca kompletuje dostawę poprzez ostateczne jej zapakowanie i oznakowanie etykietami. Do tej pory Wnioskodawca uznawał za dzień powstania obowiązku podatkowego dzień faktycznego wydania towarów odbiorcy, a nie dzień postawienia towarów do dyspozycji. Mając jednak na uwadze opisane czynności i procedury INCOTERMS pojawiły się wątpliwości, czy postępowanie Wnioskodawcy było prawidłowe.

Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy za moment powstania obowiązku podatkowego należy uznać dzień postawienia towarów do dyspozycji odbiorcy (uwzględniając procedurę INCOTERMS 2020, wg której realizowana jest dostawa, tj. EXW (ex works), czy też datę faktycznego wydania towarów przewoźnikowi, działającemu na zlecenie odbiorcy i kiedy należy wystawić fakturę dokumentującą dokonanie dostawy?

Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawca stoi stanowisku, że dotychczas stosowana praktyka była nieprawidłowa, i że:

‒    za moment (chwilę) powstania obowiązku podatkowego należy uznać dzień dokonania dostawy, o którym mowa w art. 19a ustawy VAT, czyli dzień postawienia towarów do dyspozycji odbiorcy, uwzględniając warunki dostawy wg INCOTERMS 2020 EXW (ex works), a nie dzień faktycznego wydania (odbioru) towarów,

‒    faktura dokumentująca dokonanie dostawy może być wystawiona najwcześniej w dniu dokonania dostawy (postawienia towarów do dyspozycji), nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy (art. 106i ust. 1 ustawy VAT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy towarów na warunkach formuły EXW oraz nieprawidłowe w części dotyczącej terminu wystawienia faktury.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; zwanej dalej „ustawą”):

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, oraz każdą inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu). Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” – zawarte w art. 7 ust. 1 ustawy – dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Wskazana powyżej regulacja jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11 grudnia 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.), według którego:

Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.

Zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy:

Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:

1)  dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;

2)  dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.

Z powyższego przepisu wynika, że w sytuacji, gdy przed dokonaniem dostawy towaru podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

Przechodząc do kwestii objętej zakresem pytania należy zauważyć, że dla celów powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług dokonanie czynności (dostawy towarów lub wykonania usługi) następuje z chwilą faktycznego jej dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment. Dokonanie dostawy towarów następuje z chwilą przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów”, akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu C-320/88 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, w wyniku którego podmiot ten uzyskuje możliwość korzystania z rzeczy jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. Odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie – w istocie rzeczy – praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.

Z okoliczności sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od ..., także podatnikiem zarejestrowanym w Polsce dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Prowadzona działalność gospodarcza polega na (...). W okolicznościach tej sprawy dokonują Państwo dostawy towarów, w tym przypadku wyrobów własnych, tj. (...). Towary będące przedmiotem dostawy nie są środkami transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Nabywca (odbiorca) towarów jest podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym dla potrzeb podatku od towarów i usług na terytorium RP. Odbiorca towarów jest nierezydentem, jednak dla potrzeb podatku od towarów i usług zobowiązany był do zarejestrowania się jako podatnik podatku od towarów i usług na terytorium RP. Stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej przez nabywcę jest terytorium (...) i tam też nabywca jest zarejestrowany, jako podatnik podatku od wartości dodanej oraz podatnik dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Nabywca towarów jest ponadto zarejestrowany do transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium Polski. Nabywca towarów nie podał Państwu dwuliterowego kodu stosowanego dla podatku od towarów i usług, gdyż dostawa będąca przedmiotem niniejszego wniosku jest dostawą krajową, realizowaną pomiędzy dwoma podmiotami, zarejestrowanymi dla potrzeb podatku od towarów i usług na terytorium Polski. W ramach dostawy nie nastąpiło przemieszczenie towarów pomiędzy dwoma krajami. Wszystkie czynności związane z dostawą odbywają się na terenie Polski. Dostawa towarów nie stanowi wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ani eksportu towarów. Państwo przed dokonaniem dostaw nie otrzymują od nabywcy zaliczek ani przedpłat. Nabywca towarów nie posiada własnych magazynów. Towary są odbierane z Państwa magazynu przez działające w imieniu nabywcy firmy przewozowe. O wyborze firmy przewozowej decyduje nabywca. Dostawy towarów realizowane w ramach INCOTERMS 2020, według procedury EXW (ex works). Zgodnie z procedurą INCOTERMS 2020 EXW, za dokonanie dostawy uważa się postawienie towarów do dyspozycji nabywcy. Państwo realizując, określony pomiędzy kontrahentami sposób dostawy (EXW), wykonują następujące czynności: 2-3 dni przed wydaniem towarów wysyła odbiorcy wiadomość, że towary będą do odbioru w konkretnym dniu i wystawia listy przewozowe datowane na planowany dzień odbioru towarów. W momencie wydania towarów dołączany jest również list przewozowy CMR, na którym widnieje faktyczna data wydania towarów (wysyłki do odbiorcy). W okresie od dnia wysłania wiadomości o planowanym terminie odbioru do dnia faktycznego odbioru towarów, kompletują Państwo dostawę poprzez ostateczne jej zapakowanie i oznakowanie etykietami.

Odnosząc się do kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy towarów na warunkach formuły EXW należy ponownie wskazać, że z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego, tj. stosownie do powołanego art. 19a ust. 1 ustawy – z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi. Zatem, co do zasady, moment dokonania dostawy towarów / wykonania usługi jest jednoznaczny z momentem powstania obowiązku podatkowego.

Z kolei, reguły INCOTERMS (International Commercial Terms), tj. zbiór międzynarodowych reguł, określających warunki sprzedaży, których stosowanie jest szeroko przyjęte na całym świecie. Reguły te regulują kwestie podziału kosztów, ryzyka oraz obowiązków pomiędzy sprzedającym i kupującym, związanych z dostawą towaru w handlu międzynarodowym. W każdym kontrakcie handlowym niezbędne jest ustalenie, która ze stron tego kontraktu – kupujący czy sprzedający – zajmie się organizacją transportu towaru, poniesie jego koszty, a także ryzyko z nim związane. Aby uniknąć każdorazowego uzgadniania szczegółów kontraktu w tym zakresie, można dla ułatwienia posłużyć się typowymi, ujednoliconymi w skali międzynarodowej klauzulami kontraktowymi, czyli np. INCOTERMS. Ułatwiają one i przyspieszają zawieranie umów oraz dają większą gwarancję prawidłowości obrotu handlowego niż indywidualnie ustalone warunki dostaw. W znaczący sposób redukują nieporozumienia wynikające z braku precyzyjnej znajomości praktyk handlowych oraz określają odpowiedzialność każdej ze stron w sposób prosty, bezpieczny i zrozumiały. Zatem reguły INCOTERMS opisują czynności, koszty i ryzyko związane z dostawą towaru od sprzedających do kupujących. Procedura INCOTERMS EXW EX Works (z zakładu) oznacza, że sprzedający dostarcza towary do dyspozycji kupującego (na przykład w fabryce lub magazynie), przy czym miejsce dostarczenia nie musi być terenem sprzedającego.

Wskazali Państwo, że dostawa będąca przedmiotem niniejszego wniosku jest dostawą krajową, realizowaną pomiędzy dwoma podmiotami, zarejestrowanymi dla potrzeb podatku od towarów i usług na terytorium Polski. Państwo przed dokonaniem dostaw nie otrzymują od nabywcy zaliczek ani przedpłat. Dostawy towarów realizowane w ramach INCOTERMS 2020, według procedury EXW (ex works). Jak Państwo podali, zgodnie z procedurą INCOTERMS 2020 EXW, za dokonanie dostawy uważa się postawienie towarów do dyspozycji nabywcy. Państwo realizując, określony pomiędzy kontrahentami sposób dostawy (EXW), wykonują następujące czynności: 2-3 dni przed wydaniem towarów wysyłają odbiorcy wiadomość, że towary będą do odbioru w konkretnym dniu i wystawiają listy przewozowe datowane na planowany dzień odbioru towarów.

W świetle całokształtu okoliczności tej sprawy oraz w związku z opisanymi wyżej zasadami dokonywania przez Państwa transakcji dostawy towarów na warunkach Incoterms EXW obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje w momencie postawienia towaru do dyspozycji nabywcy w Państwa magazynie, tj. we wskazanym przez Państwa konkretnym dniu odbioru towarów, niezależnie od tego, czy będący przedmiotem transakcji towar faktycznie zostanie przez nabywcę w tej dacie odebrany.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że dla realizowanej przez Państwa dostawy krajowej towarów na warunkach Incoterms EXW, obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, powstaje na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy, z chwilą dokonania dostawy towarów, tj. w okoliczności tej sprawy, w momencie postawienia towaru do dyspozycji nabywcy w Państwa magazynie w konkretnym – wskazanym przez Państwa – dniu odbioru towarów.

Zatem Państwa stanowisko w części dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego jest prawidłowe.

Kwestie wystawiania faktur reguluje art. 106b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1)  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2)  wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3)  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4)  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a)  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b)  czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c)  dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Na podstawie art. 106i ust. 1 ustawy:

Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.

Na mocy art. 106i ust. 2 ustawy:

Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.

Stosownie do art. 106i ust. 7 ustawy:

Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60. dnia przed:

1)  dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;

2)  otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty.

Według art. 106i ust. 8 ustawy:

Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.

Powołane przepisy wyraźnie wskazują, że podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy lub wykonano usługę, lecz nie wcześniej niż 60. dnia przed dokonaniem tej dostawy lub wykonaniem usługi. Jeżeli podatnik otrzyma całość lub część zapłaty przed dokonaniem danej czynności – powinien wystawić fakturę również nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym otrzymał całość lub część zapłaty, jednak nie wcześniej niż 60. dnia przed otrzymaniem tej części zapłaty lub całości.

Jak wyżej wskazano w okolicznościach niniejszej sprawy obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, powstaje na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy, z chwilą dokonania dostawy towarów, tj. w okoliczności tej sprawy, w momencie postawienia towaru do dyspozycji nabywcy w Państwa magazynie w konkretnym – wskazanym przez Państwa – dniu odbioru towarów.

Odnosząc się zatem do kwestii momentu wystawienia faktury, biorąc pod uwagę przepis art. 106b ust. 1 ustawy w związku z art. 106i ust. 1 ustawy oraz art. 106i ust. 7 ustawy, wskazuję, że Państwo są zobowiązani do wystawienia faktury nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonali Państwo dostawy towaru, lecz nie wcześniej niż 60. dnia przed dokonaniem tej dostawy.

Tym samym oceniając całościowo Państwa stanowisko w części dotyczącej terminu wystawienia faktury dokumentującej dokonanie dostawy uznałem je za nieprawidłowe bowiem nie uwzględnili Państwo możliwości wystawienia wcześniej faktury do 60. dni przed dokonaniem dostawy, zgodnie z art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

‒    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.