Wnioskodawca, osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, świadczy od 2021 roku usługi z zakresu prawa kanonicznego Kościoła katolickiego, wyłącznie w ramach jego wewnętrznego porządku prawnego. Usługi te obejmują reprezentację przed sądami kościelnymi i udzielanie porad dotyczących prawa kanonicznego, ale nie dotyczą…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Uzupełniła go Pani pismem z 9 stycznia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
1. Od 14.09.2024 r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w ramach ..., oznaczenie PKD: 69.10.Z Działalność prawnicza. PKD wskazuje na zakres formalny działalności, a faktycznie usługi mają charakter prawnokanoniczny. Jeszcze przed rozpoczęciem prowadzenia działalności Wnioskodawca zwrócił się do GUS z prośbą o interpretację, w jakim obszarze mieści się działalność prawnika kościelnego. W odpowiedzi uznano, że właściwym kodem PKD jest działalność prawnicza (odpowiedź GUS w załączeniu).
2. Świadczone usługi nie są usługami prawniczymi w rozumieniu przepisów prawa powszechnego Rzeczypospolitej Polskiej, a w szczególności nie stanowią wykonywania żadnego z zawodów wymienionych w Klasyfikacji Zawodów i Specjalności: 2. Specjaliści: 26 - Specjaliści z dziedziny prawa, dziedzin społecznych i kultury: 261 Specjaliści z dziedziny prawa (tj. świadczone usługi nie stanowią wykonywania żadnego z zawodów prawniczych w rozumieniu polskiego prawa [adwokat, radca prawny, prokurator, sędzia, notariusz, referendarz sądowy i inni wymienieni w Klasyfikacji Zawodów i Specjalności]). Prawnik kanonista nie jest objęty KZiS i w związku z tym nie jest uznawany za prawnika przez prawo państwowe.
3. Podstawą umożliwiającą świadczenie usług prawnokanonicznych jest konieczność uzyskania stopnia naukowego doktora w dziedzinie nauk społecznych, w dyscyplinie prawo kanoniczne. Wymaganie to jest regulowane przepisami prawa wewnętrznego Kościoła katolickiego, tj. Kodeksem Prawa Kanonicznego z 1983 r. Według Klasyfikacji dziedzin i dyscyplin naukowych w Polsce, prawo kanoniczne należy do dziedziny nauk społecznych i stanowi osobną dyscyplinę (podobnie jak nauki prawne, które również są osobną dyscypliną). W konsekwencji prawnik kanonista kończy studia z prawa kanonicznego (nie studia prawnicze), w ramach których poznaje system prawa wewnętrznego Kościoła katolickiego, nie zaś system prawa powszechnego Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Wnioskodawca nie posiada uprawnień do świadczenia pomocy prawnej przed sądami powszechnymi ani organami administracji publicznej Rzeczypospolitej Polskiej, ani do świadczenia usług prawnych w ramach doradztwa prawnego.
5. Wszystkie usługi Wnioskodawcy są świadczone wyłącznie na gruncie wewnętrznego prawa Kościoła katolickiego i dotyczą relacji prawnych wewnątrz tego Kościoła, więc usługi kanonistów nie stanowią usług prawniczych w rozumieniu art. 113 ustawy VAT.
6. Wyłączenie z art. 113 ust. 13 ustawy VAT dotyczy usług prawniczych, których kanonista nie wykonuje, ponieważ działa wyłącznie w systemie norm wewnętrznych Kościoła katolickiego, tj.:
6.1. Wnioskodawca nie reprezentuje klientów przed sądami państwowymi, reprezentacja odbywa się wyłącznie przed sądami kościelnymi (na podstawie przepisów wewnętrznych), które nie są organami państwowymi, zaś „Sądy” kościelne nie są sądami w rozumieniu polskiego systemu prawa. A zatem usługi przed nimi nie mają charakteru doradztwa prawnego lub sądowej reprezentacji, o której mówi ustawa VAT.
6.2. Wnioskodawca nie ma obowiązku aplikacji, przynależności do samorządu zawodowego ani uprawnień państwowych, co stanowi kolejny dowód, że usługi te nie mieszczą się w kategorii usług prawniczych.
6.3. Prawo kanoniczne stanowi prawo wewnętrzne organizacji wyznaniowej (tj. Kościoła Rzymskokatolickiego), a nie prawo państwowe, zaś ustawa VAT odnosi swoje ograniczenia wyłącznie do aktywności w systemie prawa krajowego.
6.4. Orzeczenia sądów kościelnych nie mają charakteru aktów państwowych, dlatego przygotowanie materiału do tych procesów nie jest czynnością prawniczą rozumianą jako obsługa prawna na gruncie prawa RP.
6.5. Nie ma także podstaw, by prawo kanoniczne traktować jako „doradztwo prawne”, ponieważ interpretacja kościelnych norm nie jest interpretacją przepisów prawa państwowego.
6.6. Wnioskodawca nie sporządza opinii prawnych dotyczących prawa RP, opinie dotyczą wyłącznie procedur kościelnych i teologiczno-prawnych (np. dotyczących sakramentów lub dyscypliny kościelnej).
6.7. Na zakończenie należy dodać, że istnieje bogate orzecznictwo KIS potwierdzające, że zawody nieobjęte ustawową regulacją prawników mogą korzystać ze zwolnienia z VAT.
7. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT od dnia 15.09.2021 r., obroty od 2021 r. nie przekroczyły wartości ustawowego limitu 200 tys. zł w skali roku. Wnioskodawca rozlicza się w systemie miesięcznym i chciałby skorzystać ze zwolnienia z VAT od pierwszego dnia kolejnego okresu rozliczeniowego po uzyskaniu pozytywnej interpretacji podatkowej.
W odpowiedzi na sformułowane w wezwaniu pytania Organu Wnioskodawca wskazał:
1) W związku z informacją zawartą w opisie sprawy o treści „Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT od dnia 15.09.2021 r. (…)” proszę wskazać jaką działalność gospodarczą (w jakim zakresie) Pani wykonuje od 15.09.2021 r.?
Odp. Zakres działalności wykonywanej od 15.09.2021 r.
Od dnia 15 września 2021 r. Wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług z zakresu prawa kanonicznego, realizowanych wyłącznie w ramach wewnętrznego porządku prawnego Kościoła rzymskokatolickiego. Świadczone czynności nie wywołują żadnych skutków prawnych w porządku prawa powszechnego, nie prowadzą do powstania, zmiany ani ustania praw i obowiązków w systemie prawa Rzeczypospolitej Polskiej i nie mogą zastępować usług świadczonych przez adwokatów lub radców prawnych, usługi te nie mają charakteru odpłatnego zastępstwa prawnego w rozumieniu prawa VAT. Od dnia 14.09.2024 r. działalność ta jest prowadzona w ramach ..., przy niezmienionym charakterze świadczonych usług.
2) Czy świadczy Pani usługi adwokata kościelnego?
Odp. Zakres tych czynności wynika z przepisów Kodeksu Prawa Kanonicznego i obejmuje w szczególności: prawo do obecności podczas przesłuchania stron, świadków (kan. 1678 § 1, n. 1 KPK), prawo do przeglądania akt sądowych (kan. 1678 § 1, n. 2 KPK), prawo do przedłożenia pisemnej obrony, prawo do repliki na głos adwokata strony przeciwnej lub obrońcy węzła małżeńskiego. Jednocześnie podkreślić należy, że do wykonywania czynności adwokata kościelnego nie jest wymagane posiadanie wykształcenia prawniczego, a status ten nie jest tożsamy z wykonywaniem zawodu adwokata lub radcy prawnego w rozumieniu prawa polskiego. Używane w prawie kanonicznym pojęcie „reprezentowania strony” nie jest tożsame z zastępstwem procesowym w rozumieniu prawa cywilnego lub administracyjnego Rzeczypospolitej Polskiej i odnosi się wyłącznie do uczestnictwa w postępowaniu religijnym regulowanym normami wewnętrznymi Kościoła. Prawo kanoniczne stanowi autonomiczny system normatywny, którego źródłem nie są organy władzy publicznej Rzeczypospolitej Polskiej, a wykonywane czynności nie są objęte żadnym systemem regulacji zawodowej ani odpowiedzialności dyscyplinarnej przewidzianej w prawie polskim dla zawodów prawniczych.
3) Czy czynności wykonywane przez Panią w związku z prowadzoną działalnością w ramach ... polegają na udzielaniu „porad, opinii i wyjaśnień” charakterystycznych dla usług doradztwa?
Odp. Czy wykonywane czynności polegają na udzielaniu porad, opinii i wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradztwa. Nie.
Czynności wykonywane w ramach prowadzonej działalności: nie mają charakteru usług doradztwa w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, nie polegają na interpretacji ani stosowaniu przepisów prawa Rzeczypospolitej Polskiej, nie zmierzają do kształtowania sytuacji prawnej klientów w systemie prawa państwowego. Udzielane informacje i wyjaśnienia mają charakter informacyjno-proceduralny w zakresie norm wewnętrznych Kościoła katolickiego oraz zasad postępowania przed sądami kościelnymi.
4) Czy porady prawne i występowanie w charakterze kanonika, które to czynności wykonuje Pani są usługami doradczymi?
Odp. Nie.
Czynności wykonywane przez Panią: nie stanowią usług doradczych w rozumieniu art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, nie stanowią doradztwa prawnego na gruncie prawa powszechnego, są czynnościami specjalistycznymi wykonywanymi w ramach autonomicznego systemu prawa kanonicznego.
5) Czy w ramach prowadzonych przez Panią działalności wykonuje/będzie wykonywać Pani czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie to są/będą czynności?
Odp. Nie.
W ramach prowadzonej działalności: nie wykonuje Pani i nie będzie wykonywać usług prawniczych, nie wykonuje i nie będzie wykonywać usług doradztwa, nie wykonuje i nie będzie wykonywać reprezentacji przed sądami ani organami administracji publicznej Rzeczypospolitej Polskiej.
6) Czy przewidywana wartość sprzedaży ze wszystkich segmentów działalności za 2025 rok przekroczy kwotę 200 000 zł?
Odp. Nie.
Przewidywana wartość sprzedaży ze wszystkich segmentów działalności za 2025 r. nie przekroczy kwoty 200 000 zł.
7) Czy przewidywana wartość sprzedaży ze wszystkich segmentów działalności za 2025 rok przekroczy kwotę 200 000 zł, lecz nie przekroczy kwoty 240 000 zł?
Odp. Nie.
Przewidywana wartość sprzedaży nie przekroczy kwoty 200 000 zł, a zatem nie przekroczy również kwoty 240 000 zł.
8) Czy przewidywana wartość sprzedaży ze wszystkich segmentów działalności za 2026 rok przekroczy kwotę 240 000 zł?
Odp. Nie.
Na moment składania niniejszego uzupełnienia nie przewiduje Pani przekroczenia kwoty 240 000 zł w 2026 r.
Pytania
1. Czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę, polegające na udzielaniu porad, sporządzaniu opinii oraz reprezentowaniu osób fizycznych i prawnych wyłącznie przed sądami kościelnymi w zakresie prawa wewnętrznego Kościoła katolickiego, mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy o VAT (zwolnienie podmiotowe), mając na uwadze, że nie stanowią one usług prawniczych w rozumieniu prawa powszechnego Rzeczypospolitej Polskiej?
2. Czy fakt, że Wnioskodawca: nie posiada uprawnień do świadczenia pomocy prawnej przed sądami powszechnymi ani organami administracji publicznej, nie jest członkiem samorządu zawodowego prawników, nie ukończył studiów prawniczych w systemie państwowym, wykonuje czynności wyłącznie w zakresie prawa kanonicznego, może stanowić podstawę do uznania, że świadczone usługi nie podlegają opodatkowaniu VAT jako usługi prawnicze?
Pani stanowisko w sprawie
Ad 1. Stanowisko Wnioskodawcy jest pozytywne. Wnioskodawca uważa, że ma prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ świadczone przez niego usługi nie są objęte wyłączeniem, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. a) tej ustawy (usługi prawnicze).
Ad. 2. Wnioskodawca uważa, że fakt, iż nie posiada on uprawnień państwowych do wykonywania zawodu prawniczego, potwierdza jego stanowisko, że świadczone usługi nie są prawniczymi usługami objętymi wyłączeniem z VAT. Skoro Wnioskodawca nie spełnia ustawowych wymogów do świadczenia usług prawniczych na gruncie prawa państwowego, ani faktycznie ich nie świadczy, nie może być objęty negatywnym katalogiem wyłączeń z art. 113 ust. 13. Tym samym, jeśli sprzedaż Wnioskodawcy nie przekroczy w roku podatkowym kwoty 200 000 zł, ma on prawo do stosowania zwolnienia podmiotowego z VAT.
Ponadto Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku wskazał, że uzupełnienie opisu sprawy nie powoduje zmiany stanowiska przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Wnioskodawca podtrzymuje w całości stanowisko, zgodnie z którym: świadczone przez niego usługi nie stanowią usług prawniczych ani doradczych w rozumieniu art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, są wykonywane wyłącznie w ramach wewnętrznego systemu prawa Kościoła katolickiego, w konsekwencji mogą korzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem nieprzekroczenia ustawowego limitu sprzedaży.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy,
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel […].
Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Należy zauważyć, że pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Definicja ta jest niewątpliwie szersza niż zakres tego pojęcia w potocznym jego rozumieniu. Przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powyższy przepis jest niejako dopełnieniem art. 7 ust. 1 ustawy i taka konstrukcja definicji usług na celu objęcie opodatkowaniem każdej transakcji wykonywanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która nie stanowi dostawy towarów, przez co w ten sposób realizowana jest zasada powszechności opodatkowania.
Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby dane świadczenie uznać za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Zatem przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki: w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).
Należy podkreślić, że ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie – jako usługa – podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Z kolei, stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
W myśl art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 896):
1. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy rozpoczęli w 2025 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej w art. 1, u których wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku sprzedaży dokonywanej przez podatników, o których mowa w art. 113a ustawy zmienianej w art. 1.
W świetle art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się: odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.
Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) uchylony.
W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Na mocy art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Według art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Z opisu sprawy wynika, że od 15 września 2021 r. wykonuje Pani działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług z zakresu prawa kanonicznego, realizowanych wyłącznie w ramach wewnętrznego porządku prawnego Kościoła rzymskokatolickiego. Od 14.09.2024 r. działalność ta jest prowadzona w ramach ..., przy niezmienionym charakterze świadczonych usług. Świadczone usługi nie są usługami prawniczymi w rozumieniu przepisów prawa powszechnego Rzeczypospolitej Polskiej. Nie posiada Pani uprawnień do świadczenia pomocy prawnej przed sądami powszechnymi ani organami administracji publicznej Rzeczypospolitej Polskiej, ani do świadczenia usług prawnych w ramach doradztwa prawnego. Wszystkie usługi Pani są świadczone wyłącznie na gruncie wewnętrznego prawa Kościoła katolickiego i dotyczą relacji prawnych wewnątrz tego Kościoła, więc usługi kanonistów nie stanowią usług prawniczych w rozumieniu art. 113 ustawy.
Nie reprezentuje Pani klientów przed sądami państwowymi, reprezentacja odbywa się wyłącznie przed sądami kościelnymi (na podstawie przepisów wewnętrznych), które nie są organami państwowymi, zaś „Sądy” kościelne nie są sądami w rozumieniu polskiego systemu prawa. A zatem usługi przed nimi nie mają charakteru doradztwa prawnego lub sądowej reprezentacji. Nie ma Pani obowiązku aplikacji, przynależności do samorządu zawodowego ani uprawnień państwowych, co oznacza, że usługi te nie mieszczą się w kategorii usług prawniczych. Zakres czynności wynika z przepisów Kodeksu Prawa Kanonicznego i obejmuje w szczególności: prawo do obecności podczas przesłuchania stron, świadków, prawo do przeglądania akt sądowych, prawo do przedłożenia pisemnej obrony, prawo do repliki na głos adwokata strony przeciwnej lub obrońcy węzła małżeńskiego. Nie sporządza Pani opinii prawnych dotyczących prawa RP, opinie dotyczą wyłącznie procedur kościelnych i teologiczno-prawnych (np. dotyczących sakramentów lub dyscypliny kościelnej).
W ramach prowadzonej działalności: nie wykonuje Pani i nie będzie wykonywać usług prawniczych, nie wykonuje i nie będzie wykonywać usług doradztwa, nie wykonuje i nie będzie wykonywać reprezentacji przed sądami ani organami administracji publicznej Rzeczypospolitej Polskiej.
Czynności wykonywane przez Panią w ramach prowadzonej działalności nie mają charakteru usług doradztwa w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, nie polegają na interpretacji ani stosowaniu przepisów prawa Rzeczypospolitej Polskiej, nie zmierzają do kształtowania sytuacji prawnej klientów w systemie prawa państwowego. Udzielane informacje i wyjaśnienia mają charakter informacyjno-proceduralny w zakresie norm wewnętrznych Kościoła katolickiego oraz zasad postępowania przed sądami kościelnymi. Czynności wykonywane przez Panią nie stanowią usług doradczych w rozumieniu art. 113 ust. 13 ustawy, nie stanowią doradztwa prawnego na gruncie prawa powszechnego, są czynnościami specjalistycznymi wykonywanymi w ramach autonomicznego systemu prawa kanonicznego.
Jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik VAT od dnia 15.09.2021 r., obroty od 2021 r. nie przekroczyły wartości ustawowego limitu 200 tys. zł w skali roku. Rozlicza się Pani w systemie miesięcznym i chciałaby skorzystać ze zwolnienia z VAT.
Przewidywana wartość sprzedaży ze wszystkich segmentów działalności za 2025 r. nie przekroczy kwoty 200 000 zł. Na moment składania uzupełnienia wniosku nie przewiduje Pani przekroczenia kwoty 240 000 zł w 2026 r.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania prawne należy stwierdzić, że – jak wynika z opisu sprawy – nie posiada Pani uprawnień do świadczenia pomocy prawnej przed sądami powszechnymi ani organami administracji publicznej, nie jest członkiem samorządu zawodowego prawników, nie ukończyła Pani studiów prawniczych w systemie państwowym, wykonuje Pani czynności wyłącznie w zakresie prawa kanonicznego. Zatem należy uznać, że w ramach prowadzonej działalności nie wykonuje Pani i nie będzie wykonywać usług prawniczych ani usług doradztwa. Tym samym świadczone przez Panią usługi, polegające na udzielaniu porad, sporządzaniu opinii oraz reprezentowaniu osób fizycznych i prawnych wyłącznie przed sądami kościelnymi w zakresie prawa wewnętrznego Kościoła katolickiego nie mieszczą się wśród czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Tym samym, skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonuje Pani czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy (usługi nie stanowią usług prawniczych ani w zakresie doradztwa) oraz łączna wartość sprzedaży bez kwoty podatku VAT w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej nie przekroczyła w 2025 r. kwoty 240.000 zł, to przysługuje Pani prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy.
Należy jednak zaznaczyć, że w przypadku, gdy dokonywana przez Panią wartość sprzedaży przekroczy kwotę wskazaną w art. 113 ust. 1 ustawy, tj. 240.000 zł, lub wykona Pani jakąkolwiek czynność, o której mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, to utraci Pani prawo do korzystania z tego zwolnienia od podatku.
Tym samym Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo