Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.1159.2025.2.SM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:

‒    ustalenia czy działalność muzyczna Wnioskodawcy, wykonywana na warunkach użytkowania platform streamingowych, stanowić będzie działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT (pytanie nr 1), oraz

‒    ustalenia czy w świetle przepisów o VAT Wnioskodawca świadczyć będzie usługi na rzecz platform streamingowych, które zajmować się będą dystrybucją utworów stworzonych przez Wnioskodawcę, a tym samym miejscem świadczenia usług przez Wnioskodawcę będzie, zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, kraj siedziby danej platformy streamingowej (pytanie nr 2).

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Wnioskodawca nie posiada w żadnym innym kraju stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Wnioskodawca jest (…). W związku ze świadczeniem (…) Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z VAT.

Pasją Wnioskodawcy jest pisanie - tworzenie muzyki instrumentalnej. Dotychczas Wnioskodawca robił to dla siebie, natomiast chciałby zacząć udostępniać swoją muzykę online, poprzez serwisy streamingowe – komercyjnie, na cały świat.

Wnioskodawca planuje samodzielne nagrywanie utworów, a ich dystrybucją miałyby zajmować się zagraniczne serwisy streamingowe. Tego rodzaju serwisy działają jak pośrednicy - za opłatą umieszczają muzykę w wielu innych serwisach (np. ..., itp.). Jeśli ktokolwiek „kupi” „płytę” (dostępną tylko w formie elektronicznej) lub muzyka zostanie wykorzystana w radiu czy TV, po odliczeniu prowizji dystrybutorów (platform streamingowych), środki są przekazywane na konto artysty na platformie.

Wnioskodawca na obecną chwilę rozważa skorzystanie z serwisów streamingowych z siedzibą w (…). Nie wyklucza natomiast, że w przyszłości nawiąże współpracę z podmiotami z innych krajów.

Umowy z serwisami streamingowymi zawierane są poprzez zaakceptowanie ich regulaminu.

Z regulaminów serwisów, z którymi chciałby podjąć współpracę Wnioskodawca wynika, że:

‒    aby serwis mógł świadczyć usługi na rzecz artysty, artysta udziela serwisowi, jak i jego autoryzowanym podlicencjobiorcom oraz dystrybutorom, światowej, niewyłącznej, bezpłatnej (…) licencji do reprodukcji, dystrybucji, publicznego wykonywania (w tym za pomocą cyfrowej transmisji audio), publicznego wyświetlania, tworzenia dzieł pochodnych, publicznego komunikowania, synchronizacji i innych form eksploatacji;

‒    licencja umożliwia wykonywanie usług, w tym przechowywania, transkodowania, strumieniowania i odtwarzania muzyki;

‒    serwis może używać i publikować imię/nazwisko artysty, jego znaki towarowe, wizerunek oraz informacje biograficzne, a także pozwalać innym na ich używanie – wyłącznie w związku z działaniem serwisu (w tym jego marketingiem, promocją lub reklamą);

‒    serwis działa jako agent w celu przetwarzania transakcji nabycia utworów w formie cyfrowej; użytkownik końcowy nabywa utwory od serwisów do których dystrybuuje muzykę firma - pośrednik, z którą umowę ma artysta.

‒    artysta nie przenosi na serwis autorskich praw majątkowych do utworów muzycznych (kompozycji); artysta-użytkownik zapewnia, że jest uprawniony do praw do zamieszczanych na platformie utworów (tj. artysta-użytkownik powinien posiadać majątkowe prawa autorskie lub licencję z prawem do udzielenia dalszej sublicencji właścicielowi platformy, aby móc legalnie zamieszczać utwory);

‒    ceny produktów i usług sprzedawanych za pośrednictwem serwisu ustala samodzielnie artysta; może też je zmieniać według własnego uznania;

‒    do przetwarzania płatności serwisy korzystają także z zewnętrznych „bramek” płatniczych;

‒    środki uzyskiwane przez artystę za „sprzedaż” utworów widoczne są na koncie użytkownika (koncie artysty w serwisie); artysta ma prawo wypłacać środki w dowolnym momencie.

Utwory (wyłącznie w formie cyfrowej) nabywać będą użytkownicy serwisów streamingowych lub platform / sklepów internetowych, za pośrednictwem których serwisy, z którymi zawrze umowy Wnioskodawca, oferować będą jego utwory. Wnioskodawca, jako twórca, w procesie sprzedaży, nie będzie miał kontaktu z użytkownikami nabywającymi / subskrybującymi utwory. Transakcja będzie dokonywana poprzez daną platformę streamingową, przy wykorzystaniu serwisów płatniczych.

Platformy nie tylko świadczą usługę pośrednictwa w sprzedaży utworów / licencji i obsługują proces sprzedaży / subskrypcji, ale także mają prawo:

‒    ponownie udostępnić użytkownikowi wcześniej kupiony produkt (utwór), jeśli uzna, że otrzymał on uszkodzoną kopię, nieprawidłowy format pliku, niepełną wersję produktu lub stracił go w wyniku awarii dysku, uszkodzenia, kradzieży albo zniszczenia, bez pobierania dodatkowych opłat od użytkownika i bez dodatkowych płatności na rzecz artysty (platforma kontaktuje się w tej sprawie z artystą);

‒    według własnego uznania, odrzucić wszelkie materiały przesłane przez twórcę; ma również prawo do poprawiania błędów w metadanych;

‒    do modyfikacji, zaprzestania lub zakończenia działania prowadzonego serwisu i świadczonych przez nie usług, a także do modyfikacji warunków świadczenia usług w dowolnym momencie bez powiadomienia.

W sprawach spornych, nabywcy utworów kontaktować się będą z platformą. Procesy „reklamacyjne” obsługiwać będą platformy. Natomiast, jednocześnie, ze względu na właściwe przepisy prawa konsumenckiego, jako sprzedawca utworów oznaczany będzie Wnioskodawca.

Przedmiotem „sprzedaży” przez platformę streamingową może być pojedynczy utwór („singiel”), ale także grupa utworów, które tworzą całość pod względem muzycznym („album”). Utwory mogą być nabywane przez użytkowników serwisu także w modelu subskrypcyjnym, który umożliwia dostęp do utworów (możliwość ich odtwarzania) przez określony czas.

„Nabycie” utworu przez użytkownika platformy oznacza możliwość pobrania i słuchania danego utworu. Nie dochodzi do przeniesienia praw autorskich do utworu (użytkownik nie może odsprzedać, odstąpić, sublicencjonować ani udostępniać licencji na utwór osobom trzecim, nie może zarabiać na utworze, wykorzystywać go w działalności gospodarczej, publikować dalej ani udostępniać w celach zarobkowych).

Wnioskodawca jest wyłącznym twórcą utworów muzycznych. W tworzeniu utworów przez Wnioskodawcę nie ma regularności – to, czy powstanie utwór zależy od pomysłu, natchnienia, odpowiedniej chwili.

Trudno z góry określić, czy wszystkie stworzone przez Wnioskodawcę utwory zostaną przekazane na serwisy streamingowe – prawdopodobnie nie wszystkie. Część utworów może pozostać w zasobach Wnioskodawcy.

Każdy z utworów (pojedynczy, jak i składających się na „album”) ma / będzie miał oryginalną treść – nie będzie stanowić kopii, czy przeróbki cudzych utworów.

W odpowiedzi na sformułowane w wezwaniu pytania Organu Wnioskodawca wskazał:

1)  Czy jest Pan twórcą w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24), a uzyskiwane przez Pana przychody będą wynikać z korzystania przez twórcę z praw autorskich i zależnych lub rozporządzania tymi prawami?

Odpowiedź: Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie zawiera wprost definicji twórcy. Przepis art. 8 ust. 2 tej ustawy stanowi, że: „Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.”.

Jak wskazano we wniosku, serwisy streamingowe, za pośrednictwem których Wnioskodawca planuje dystrybuować utwory, mogą podawać jego imię, nazwisko jako artysty i twórcy utworów muzycznych. Ponadto, Wnioskodawca jest/będzie wyłącznym twórcą swoich utworów muzycznych, co oznacza, że nikt inny, oprócz Wnioskodawcy nie będzie uczestniczył w procesie komponowania (tworzenia) utworów.

Mając powyższe na względzie, uznać należy, że Wnioskodawca wpisywać się będzie w definicję twórcy, jaka wynika z przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach powszechnych.

2)  Czy stworzone przez Pana utwory są utworami w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

a)  zawsze odznaczały się/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

b)  nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności szkoleniowych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

c)  nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez pracodawcę?

Odpowiedź: Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca będzie wyłącznym twórcą utworów muzycznych (instrumentalnych), które zamieszczać będzie na platformach streamingowych. Powstałe utwory muzyczne mają / będą miały indywidualny charakter. Wnioskodawca nie planuje wzorowania się na utworach innych artystów, ani dokonywania przeróbek utworów innych artystów. Uznać zatem należy, że Wnioskodawca jest twórcą, a tworzone przez niego utwory muzyczne, spełniać będą definicję utworu wynikającą z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zatem, tworzone przez Wnioskodawcę utwory:

‒    zawsze są / będą kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,

‒    nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności szkoleniowych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny,

‒    nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych zlecanych projektów.

3)  Czy tworzone przez Pana utwory:

a)  będą odznaczać się niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością,

b)  będą przejawem indywidualnej, kreatywnej działalności,

c)  będą odznaczać się oryginalnym, twórczym charakterem?

Odpowiedź: Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 2, tworzone przez Wnioskodawcę utwory muzyczne (instrumentalne):

‒    będą odznaczać się niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością,

‒    będą przejawem indywidualnej, kreatywnej działalności,

‒    będą odznaczać się oryginalnym, twórczym charakterem.

4)  Czy przysługują/będą przysługiwały Panu osobiste i majątkowe prawa do utworów, o których mowa we wniosku?

Odpowiedź: Jak stanowi przepis art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Wnioskodawca tworzy / będzie tworzył utwory muzyczne samodzielnie. Stworzenie tych utworów nie będzie Wnioskodawcy zlecane. Zatem, Wnioskodawcy, jako twórcy, przysługiwać będą prawa autorskie osobiste i majątkowe do tworzonych utworów muzycznych.

5)  Z jakiego dokładnie tytułu będzie Pan otrzymywał honorarium, czy będzie to sprzedaż utworów muzycznych czy będą to przychody z udzielania licencji lub inne – jakie?

Odpowiedź: Możliwe jest uzyskiwanie przez Wnioskodawcę wynagrodzenia:

‒    z subskrypcji (licencji),

‒    ze sprzedaży utworów w formie cyfrowej.

6)  Czy będzie Pan podejmował działania promocyjno-marketingowe w celu pozyskiwania klientów/nabywców Pana utworów muzycznych?

Odpowiedź: Wnioskodawca nie będzie podejmował działań promocyjno-marketingowych w celu pozyskiwania klientów/nabywców jego utworów muzycznych.

7)  Czy usługi w zakresie tworzenia utworów muzycznych w ramach sprzedaży skomponowanych i wytworzonych przez Pana utworów będzie Pan świadczył w celach zarobkowych, we własnym imieniu bez względu na ich rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, czyli w sposób stały, nieokazjonalny, profesjonalny, metodyczny, systematyczny, uporządkowany, który wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń, czy też okazjonalnie, incydentalnie w sposób przypadkowy, nieregularny?

Odpowiedź: Jak wskazano we wniosku, w tworzeniu utworów przez Wnioskodawcę nie ma regularności – to, czy powstanie utwór zależy od pomysłu, natchnienia, odpowiedniej chwili. Trudno z góry przewidzieć, czy działania Wnioskodawcy będą regularne, systematyczne.

Na mocy umów z platformami streamingowymi, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do tworzenia utworów, ani nie będzie wynagradzany za samo stworzenie utworów instrumentalnych. Udzielenie uprawnienia do korzystania z utworów Wnioskodawcy nie będzie odbywać się w związku z wykonaniem zawartej przez niego umowy. Umowy (zawierane w formie akceptacji regulaminów platform streamingowych) nie obejmują zobowiązania artysty do tworzenia i zamieszczania określonych treści, ale przyznają mu takie prawo. To, czy dane treści (utwory) zostaną udostępnione przez Wnioskodawcę na danej platformie należeć będzie do wyłącznej decyzji Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie będzie zobligowany do zamieszczania utworów muzycznych na platformach.

To, czy utwory muzyczne będą udostępniane przez Wnioskodawcę serwisom streamingowych zależeć będzie wyłącznie od niego. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do regularnego działania, a w związku z prowadzeniem innej działalności zarobkowej (…), działalność artystyczna będzie dla Wnioskodawcy działalnością poboczną.

Za utwory muzyczne, dystrybuowane za pośrednictwem serwisów streamingowych Wnioskodawca będzie otrzymywał wynagrodzenie. Jednak, jak wskazano we wniosku, nie tylko odpłatność za utwory muzyczne jest istotna dla Wnioskodawcy, ale także możliwość dotarcia do szerszego kręgu odbiorców.

8)  Czy wynagrodzenie, które otrzyma Pan od serwisów streamingowych za wykonywanie czynności w ramach podpisanej z ww. serwisami umowy / zaakceptowania regulaminu ww. serwisów z tytułu świadczonych usług, o których mowa we wniosku, będzie stanowiło przychody, o których mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)? Proszę, aby wskazał Pan konkretny ustęp art. 12 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

9)  Czy wynagrodzenie, które otrzyma Pan od serwisów streamingowych za wykonywanie czynności w ramach podpisanej z ww. serwisami umowy / zaakceptowania regulaminu ww. serwisów z tytułu świadczonych usług, o których mowa we wniosku, będzie stanowiło przychody, o których mowa w przepisach art. 13 pkt 2-9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Proszę, aby wskazał Pan konkretny punkt art. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpowiedź: W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Na dzień składania niniejszego pisma interpretacja nie została jeszcze wydana. Natomiast, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku „sprzedaży” utworów muzycznych (możliwości ich „pobrania” i odsłuchania) – na rzecz „ostatecznych” odbiorców (za pośrednictwem platform streamingowych), czy też subskrypcji utworów (uzyskania dostępu do nich przez określony czas), wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowić będzie przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy o PIT.

Zatem, wynagrodzenie to nie będzie stanowić wynagrodzenia, o którym mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani przepisach art. 13 pkt 2-9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

10)  Czy w umowie / regulaminie zawarto postanowienie, że będzie Pan ponosił odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat stworzonych utworów muzycznych? Jeśli nie, proszę wskazać, kto ją będzie ponosił? Czy ww. odpowiedzialność będzie ponosił serwis streamingowy?

Odpowiedź: Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za rezultat stworzonych utworów muzycznych w rozumieniu gospodarczego ryzyka, ponieważ działalność ta ma charakter hobbystyczny, bez zorganizowanego charakteru i zamiaru osiągnięcia zysku. Wnioskodawca ponosi jedynie odpowiedzialność w przypadku, gdy stworzona przez niego muzyka naruszałaby prawa osób trzecich. Z warunków korzystania z serwisów streamingowych wynika, że to na twórcy spoczywa pełna odpowiedzialność za utwory (posiadanie do nich praw, nienaruszanie praw podmiotów trzecich itd.).

Twórca nie odpowiada natomiast za terminowość czy efekty ekonomiczne wobec platform streamingowych, czy ich użytkowników.

W sprawach spornych, nabywcy utworów kontaktować się będą z platformą. Procesy „reklamacyjne” obsługiwać będą platformy. Natomiast, jednocześnie, ze względu na właściwe przepisy prawa konsumenckiego, jako sprzedawca utworów oznaczany będzie Wnioskodawca.

11)  Czy będzie ponosił Pan ryzyko gospodarcze, ekonomiczne w związku z tworzeniem utworów muzycznych? Jeśli nie, to kto będzie ponosił to ryzyko? Czy takie ryzyko będzie ponosił serwis streamingowy?

Odpowiedź: Trudno mówić o ryzyku gospodarczym, czy ekonomicznym w przypadku działalności artystycznej. Ryzyko gospodarcze oznacza ponoszenie strat finansowych związanych z ciągłą, zorganizowaną działalnością mającą na celu zysk. Wnioskodawca (…) prowadzi odrębną działalność gospodarczą, a muzyka nie wiąże się z kosztami operacyjnymi (np. …) ani odpowiedzialnością za wynik przed osobami trzecimi (…).

Podobnie serwisy streamingowe działają w takim modelu, w którym trudno przypisać im ryzyka gospodarcze, ekonomiczne w związku z tworzeniem utworów muzycznych przez twórców.

Natomiast, jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 10, w sprawach spornych, nabywcy utworów kontaktować się będą z platformą. Procesy „reklamacyjne” obsługiwać będą platformy. Jednocześnie, ze względu na właściwe przepisy prawa konsumenckiego, jako sprzedawca utworów oznaczany będzie Wnioskodawca.

12)  Jakie dokładnie warunki dotyczące Pana wynagrodzenia w związku z świadczeniem usług, o których mowa we wniosku, będą zapisane w zawartej przez Pana umowie z serwisami streamingowymi / w zaakceptowanym przez Pana regulaminie ww. serwisów?

Odpowiedź: Jak wskazano we wniosku, platformy streamingowe, z którymi współpracę planuje nawiązać Wnioskodawca, są pośrednikami, którzy za opłatą umieszczają muzykę w wielu innych serwisach (np. ..., itp.). Jeśli ktokolwiek kupi płytę (dostępną tylko w formie elektronicznej) lub muzyka zostanie wykorzystana w radiu czy TV, po odliczeniu prowizji dystrybutorów, środki są przelewane na konto artysty.

Platformy (serwisy streamingowe) pośredniczą w sprzedaży i rozliczeniach.

Użytkownicy ww. serwisów płacą cenę zakupu, opłaty i podatki. Artysta otrzymuje środki ze sprzedaży, pomniejszone o różne opłaty i potrącenia na rzecz serwisu streamingowego.

Kwota ta przekazywana jest na konto „Artysty” w danym serwisie streamingowym. Artysta może wypłacić całość lub część tej kwoty według własnego uznania, w wybranym przez siebie momencie, przy czym jest odpowiedzialny za wszelkie opłaty bankowe lub inne koszty związane z takimi wypłatami.

13)  Jakie będą zasady rozliczeń pomiędzy Panem a Platformami internetowymi / serwisami streamingowymi? Proszę w szczególności wskazać:

a)  Od czego będzie uzależnione wypłacane Panu wynagrodzenie i jaki będzie sposób wypłacania tego wynagrodzenia i kiedy ono będzie wypłacane?

b)  Czy będzie miał Pan wpływ na wysokość wypłacanego Panu wynagrodzenia; jeśli tak, to w jaki sposób?

Odpowiedź: Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 12) Platformy (serwisy streamingowe) pośredniczą w sprzedaży i rozliczeniach pomiędzy artystą a użytkownikami końcowymi.

Ceny produktów i usług sprzedawanych za pośrednictwem platformy ustala samodzielnie artysta; może też je zmieniać według własnego uznania.

Użytkownicy ww. serwisów płacą cenę zakupu, opłaty i podatki. Artysta otrzymuje środki ze sprzedaży, pomniejszone o różne opłaty i potrącenia na rzecz serwisu streamingowego. Kwota ta przekazywana jest na konto „Artysty” w danym serwisie streamingowym. Artysta może wypłacić całość lub część tej kwoty według własnego uznania, w wybranym przez siebie momencie, przy czym jest odpowiedzialny za wszelkie opłaty bankowe lub inne koszty związane z takimi wypłatami.

Ostateczna kwota przekazana na konto artysty zależy od opłat i prowizji pobranych przez serwisy streamingowe. Dodatkowo, artysta ponosi stałą opłatę roczną (subskrypcję) za możliwość korzystania z serwisu sreamingowego.

Na wysokość wynagrodzenie artysty ma głównie wpływ ilość utworów sprzedanych / odtworzonych / zasubskrybowanych przez użytkowników końcowych.

14)  Czy w związku z tworzeniem utworów muzycznych w ramach zawartej umowy z serwisami streamingowymi / zaakceptowanego regulaminu ww. serwisów, będzie Pan dysponował niezależnością i samodzielnością w działaniu pozwalającą na uznanie, że działa Pan jako profesjonalny podmiot prowadzący działalność gospodarczą; jeżeli tak, proszę szczegółowo opisać, w czym przejawiała się samodzielność i niezależność w Pana działaniu?

Odpowiedź: Jak wskazano we wniosku, na mocy umów z platformami streamingowymi, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do tworzenia utworów. Udzielenie uprawnienia do korzystania z utworów Wnioskodawcy nie będzie odbywać się w związku z wykonaniem zawartej przez niego umowy. Umowy (zawierane w formie akceptacji regulaminów platform streamingowych) nie obejmują zobowiązania artysty do tworzenia i zamieszczania określonych treści, ale przyznają mu takie prawo. To, czy dane treści (utwory) zostaną udostępnione przez Wnioskodawcę na danej platformie należeć będzie do wyłącznej decyzji Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie będzie zobligowany do zamieszczania utworów muzycznych na platformach. To, czy utwory muzyczne będą udostępniane przez Wnioskodawcę serwisom streamingowych zależeć będzie wyłącznie od niego. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do regularnego działania.

Powyższe okoliczności wskazują na niezależność i samodzielność w działaniu Wnioskodawcy.

Ponadto, jak wskazano we wniosku, z warunków korzystania z platform streamingowych, z którymi w pierwszej kolejności chciałby podjąć współpracę Wnioskodawca, wynika, że to na twórcy spoczywa pełna odpowiedzialność za utwory (posiadanie do nich praw, nienaruszanie praw podmiotów trzecich itd.).

Z tego względu zasadne jest przyjęcie, iż Wnioskodawca będzie prowadził samodzielną działalność. Zatem, niezależnie od tego, czy będą to czynności wykonywane formalnie w ramach działalności gospodarczej (zarejestrowanej w CEIDG), w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca będzie prowadził działalność gospodarczą i będzie podatnikiem VAT.

15)  Jakie podmioty będą odbiorcami Pana usług, o których mowa we wniosku, tj. czy były to osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej czy podmioty prowadzące działalność gospodarczą?

Odpowiedź: Utwory (wyłącznie w formie cyfrowej) nabywać będą użytkownicy serwisów streamingowych lub platform / sklepów internetowych, za pośrednictwem których serwisy, z którymi zawrze umowy Wnioskodawca, oferować będą jego utwory. Wnioskodawca, jako twórca, w procesie sprzedaży, nie będzie miał kontaktu z użytkownikami nabywającymi / subskrybującymi utwory. Transakcja będzie dokonywana poprzez daną platformę streamingową, przy wykorzystaniu serwisów płatniczych. Z punktu widzenia kupującego, to właśnie platforma staje się rzeczywistym sprzedawcą utworów / subskrypcji.

Nie wynika to wprost z warunków użytkowania platform streamingowych, natomiast Wnioskodawca zakłada, że nie będzie otrzymywał informacji o tym kto (który z użytkowników danego serwisu) nabył jego utwory oraz, czy byli to konsumenci, czy też podmioty prowadzące działalność gospodarczą.

Z powyższych względów Wnioskodawca przyjmuje, że odbiorcami jego usług będą platformy streamingowe – a są to podmioty prowadzące działalność gospodarczą.

16)  Czy odbiorcy Pana usług, o których mowa we wniosku, będą podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

Stosownie do treści ww. art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług:

Odpowiedź: Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 15, Wnioskodawca przyjmuje, że odbiorcami jego usług będą platformy streamingowe, czyli podmioty prowadzące działalność gospodarczą.

Serwisy te spełniają definicję podatnika, wynikającą z przepisu art.28a ustawy o VAT.

Pytania

1.  Czy działalność muzyczna Wnioskodawcy, na warunkach użytkowania platform streamingowych, stanowić będzie działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT?

2.  Czy w świetle przepisów o VAT Wnioskodawca świadczyć będzie usługi na rzecz platform streamingowych, które zajmować się będą dystrybucją utworów stworzonych przez Wnioskodawcę, a tym samym miejscem świadczenia usług przez Wnioskodawcę będzie, zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, kraj siedziby danej platformy streamingowej?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

Jak wynika z przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników tego podatku uznaje się m.in. osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl z kolei art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Przepis ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio do usług twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw artystycznego wykonania albo ich wykonanie, w tym również wynagradzanych za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi (art. 15 ust. 3a ustawy o VAT).

Z przepisu art. 15 ust. 3a ustawy wynika, że nie jest podatnikiem VAT podmiot, który otrzymuje honoraria za:

‒    przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich,

‒    przekazanie lub udzielenie licencji do praw artystycznego wykonania,

‒    artystyczne wykonanie

o ile pomiędzy nabywającym prawa a twórcą lub odpowiednio artystą wykonawcą istnieje stosunek prawny co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Niezależnie zatem od kwalifikacji przychodów autora / artysty do źródła przychodów (działalność osobista czy też prawa majątkowe), podmiot ten w zakresie, w jakim jest wynagradzany honorariami – przy spełnieniu pozostałych warunków– nie jest podatnikiem VAT, gdyż nie prowadzi samodzielnie działalności (tak A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, wyd. XIX, Warszawa 2025, art. 15).

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku udostępniania treści za pośrednictwem platform streamingowych nie możemy mówić o przypadku, w którym platforma zleca wykonanie Wnioskodawcy określonych utworów.

Jak wskazano, tworzenie utworów instrumentalnych to pasja Wnioskodawcy. Wnioskodawca tworzy w wolnych chwilach, nie wykonuje tych czynności pod zamówienie otrzymane od platformy streamingowej. To, czy utwór powstanie i czy zostanie zamieszczony na platformie streamingowej zależy wyłącznie od woli Wnioskodawcy. Nie jest także wykluczone, że w procesie twórczym Wnioskodawcy będą następowały przerwy, a utwory będą udostępniane na platformach streamingowych nieregularnie.

Ponadto, z warunków korzystania z platform streamingowych, z którymi w pierwszej kolejności chciałby podjąć współpracę Wnioskodawca, wynika, że to na twórcy spoczywa pełna odpowiedzialność za utwory (posiadanie do nich praw, nienaruszanie praw podmiotów trzecich itd.).

Z tego względu zasadne jest przyjęcie, iż Wnioskodawca będzie prowadził samodzielną działalność. Tym samym, z tytułu wykonywania tych czynności, niezależnie od tego, czy będą to czynności wykonywane formalnie w ramach działalności gospodarczej (zarejestrowanej w CEIDG), w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca będzie prowadził działalność gospodarczą i będzie podatnikiem VAT.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi, które będą przez niego świadczone będą usługami elektronicznymi.

W myśl art. 2 pkt 26 ustawy o VAT pod pojęciem usług elektronicznych rozumieć należy usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1) – dalej rozporządzenie UE.

Przepis art. 7 ust. 1 rozporządzenia UE stanowi, że do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie - ze względu na ich charakter - jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe. W szczególności są to usługi wymienione w załączniku I do rozporządzenia UE.

Ogólna zasada dotycząca określenia miejsca świadczenia usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Według art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej.

Natomiast, na podstawie art. 28k ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Należy podkreślić, że odnośnie usług świadczonych drogą elektroniczną na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, ustawodawca nie przewidział wyjątku od zasady ogólnej.

Natomiast, art. 28k ust. 1 ustawy o VAT, ma zastosowanie do usług świadczonych drogą elektroniczną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami.

Zatem, dla określenia miejsca świadczenia dla usług elektronicznych znaczenie mają:

‒    status nabywcy usługi (czy jest przedsiębiorcą, czy konsumentem),

‒    miejsce siedziby (ewentualnie miejsce „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej”), miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu tego usługobiorcy.

Dla usług elektronicznych mogą mieć zastosowanie następującego reguły dotyczące miejsca świadczenia:

‒    art. 28b ustawy o VAT, z którego wynika, że w przypadku świadczenia usług na rzecz usługobiorcy będącego przedsiębiorą miejscem świadczenia usługi jest miejsce, w którym usługobiorca ma siedzibę (ewentualnie miejsce, w którym ma „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej”);

‒    art. 28k ust. 1 ustawy o VAT, z którego wynika, że miejscem świadczenia usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, czynności związane z udostępnianiem / sprzedażą stworzonych przez utworów, Wnioskodawca dokonywać będzie za pośrednictwem zagranicznych platform streamingowych. Wszelkie płatności dokonywane będą na rzecz Wnioskodawcy poprzez te platformy (i współpracujących z nimi operatorów płatności). Nie wynika to wprost z warunków użytkowania platform streamingowych, natomiast Wnioskodawca zakłada, że nie będzie otrzymywał informacji o tym kto i z jakiego kraju nabył utwory oraz, czy byli to konsumenci, czy też podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Platformy streamingowe mogą natomiast przekazywać podmiotom nabywającym utwory, że ich twórcą – sprzedawcą jest Wnioskodawca.

Z warunków użytkowania platform streamingowych, z którymi współpracę rozważa Wnioskodawca, wynika ponadto, że:

‒    treści sprzedawane są przez artystów na rzecz fanów, platforma pośredniczy w sprzedaży i rozliczeniach;

‒    ceny produktów i usług sprzedawanych za pośrednictwem platformy ustala samodzielnie artysta; może też je zmieniać według własnego uznania;

‒    artysta jest wyłącznie odpowiedzialny za sprzedawane treści;

‒    artysta ponosi pełną odpowiedzialność za wszystkie tantiemy, opłaty, należności wynikające z układów zbiorowych i inne kwoty, które są lub mogą stać się należne innym podmiotom.

W przypadku jednej z platform wskazano także, że wymagane jest, aby artysta oznaczył się jako sprzedawca, w związku z regulacjami Wielkiej Brytanii lub UE dotyczącymi praw konsumentów. Zastrzeżono także, że platforma może być zobowiązana opublikować część danych artysty dla konsumentów – w tym imię i nazwisko, adres, adres e-mail oraz numer telefonu.

Mając na uwadze, że Wnioskodawca będzie korzystać z usług zagranicznych platform streamingowych, które będą przetwarzać płatności, udostępniać utwory użytkownikom oraz zarządzać procesem sprzedaży/subskrypcji, należy odnieść się również do treści art. 9a rozporządzenia UE.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy usługi elektroniczne są świadczone za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, interfejsu lub portalu, przyjmuje się, że podmiot uczestniczący w świadczeniu usług działa w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy usług, chyba że spełnione zostaną łącznie warunki pozwalające na wyraźne wskazanie innego podmiotu jako usługodawcy.

Z przepisu wynika, że jeżeli platforma:

‒    zatwierdza obciążenie usługobiorcy płatnością,

‒    zatwierdza świadczenie usługi, lub

‒    ustala ogólne warunki świadczenia usług,

to nie może być uznana za zwykłego pośrednika, a przyjmuje się, że to ona jest podmiotem świadczącym usługę na rzecz użytkownika końcowego.

W przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) warunki te są spełnione. Platformy streamingowe:

‒    przetwarzają lub zatwierdzają płatności użytkowników,

‒    ustalają regulaminy i warunki świadczenia usług, z których Wnioskodawca musi korzystać,

‒    mogą odrzucić materiały artysty lub je modyfikować,

‒    odpowiadają za obsługę reklamacji i ponowne udostępnianie plików użytkownikom,

‒    decydują o sposobie przechowywania i dystrybucji treści,

‒    komunikują się z odbiorcami końcowymi i świadczą obsługę klienta.

Jednocześnie Wnioskodawca nie będzie zawierać umów z użytkownikami końcowymi i nie ma kontaktu z nabywcami utworów. Otrzymywać będzie wynagrodzenie od platformy, która przekazuje środki pomniejszone o prowizje i opłaty. Użytkownik końcowy dokonuje transakcji w relacji z platformą, a nie z Wnioskodawcą, ponieważ to platforma przetwarza i finalizuje transakcję.

Z powyższych względów, zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca nie jest podatnikiem świadczącym usługi elektroniczne na rzecz użytkowników końcowych, tj. podmiotów, które będą nabywać utwory stworzone przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca świadczyć będzie natomiast usługę elektroniczną na rzecz platform streamingowych, z którymi podejmie współpracę i dla celów podatku VAT to platformy streamingowe będą nabywcą przedmiotowej usługi. Platformy te, będą następnie dostawcami na rzecz użytkowników końcowych (fanów).

Należy również zwrócić przy tym uwagę, że, zgodnie z warunkami użytkowania, platformy nie świadczą jedynie usługi pośrednictwa w sprzedaży utworów / licencji. Jak zostało wskazane:

‒    platforma może ponownie udostępnić użytkownikowi wcześniej kupiony produkt, jeśli uzna, że otrzymał on uszkodzoną kopię, nieprawidłowy format pliku, niepełną wersję produktu lub stracił go w wyniku awarii dysku, uszkodzenia, kradzieży albo zniszczenia, bez pobierania dodatkowych opłat od użytkownika i bez dodatkowych płatności na rzecz artysty (to platforma kontaktuje się w tej sprawie z artystą);

‒    platforma ma prawo, według własnego uznania, odrzucić wszelkie materiały przesłane przez twórcę; ma również prawo do poprawiania błędów w metadanych;

‒    platforma zastrzega sobie wyłączne prawo do modyfikacji, zaprzestania lub zakończenia działania Serwisu i Usług, a także do modyfikacji Warunków Świadczenia Usług w dowolnym momencie bez powiadomienia,

‒    platforma jest upoważniona do wszczynania w imieniu twórcy/platformy roszczeń i postępowań sądowych w celu ochrony i egzekwowania udzielonych praw. Roszczenia te są wszczynane w dobrej wierze i na koszt platformy (dot. ...),

Z powyższych względów, należy zatem uznać, że z punktu widzenia kupującego, to właśnie platforma staje się rzeczywistym sprzedawcą utworów / subskrypcji.

Takie rozumienie relacji pomiędzy platformą a odbiorcami treści, uzasadnia stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), zaprezentowane w wyroku z 28 lutego 2023 r. w sprawie C-695/20 „Fenix”, w którym wskazano, że jeśli podatnik w odniesieniu do usług świadczonych drogą elektroniczną zatwierdzi obciążenie usługobiorcy płatnością, zatwierdzi świadczenie usług lub ustali ogólne warunki świadczenia usług, nie może mieć możliwości wyraźnego wskazania innej osoby jako podmiotu świadczącego te usługi. Jak wskazał Trybunał: „W przypadku usług świadczonych drogą elektroniczną za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej, interfejsu lub portalu, np. sklepu z aplikacjami, zawsze przyjmuje się, że podatnik uczestniczący w świadczeniu tych usług działa w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy tych usług, a zatem przyjmuje się, że sam jest podmiotem świadczącym owe usługi, jeżeli zatwierdzi on obciążenie usługobiorcy płatnością, zatwierdzi świadczenie tych usług lub ustali ogólne warunki ich świadczenia. W związku z powyższym nie ma znaczenia, że odbiorca końcowy (fan) wie o istnieniu zlecenia pomiędzy zleceniodawcą (twórca) a agentem (Fenix) i zna tożsamość tego zleceniodawcy.”.

Podobne wnioski płyną z orzeczenia TSUE z 9 października 2025 r., w sprawie C-101/24, w którym Trybunał uznał, że w przypadku świadczenia usługi drogą elektroniczną na rzecz osób niebędących podatnikami za pośrednictwem platformy do pobierania aplikacji udostępnionej przez inny podmiot, to uznaje się, że ten pośrednik wyświadczył usługę ostatecznemu odbiorcy, nawet jeżeli w potwierdzeniu transakcji wskazany jest faktyczny sprzedawca (a nie platforma – pośrednik).

Analogicznie jest, w przypadku platform streamingowych, z którymi planuje współpracować Wnioskodawca:

‒    platforma jest „agentem” odpowiedzialnym za przetwarzanie transakcji (zakupu treści przez fana),

‒    platforma ustala warunki świadczenia usług i może zmieniać je dowolnie,

‒    platforma, według własnego uznania, może wstrzymać świadczenie usług.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, miejscem świadczenia przez niego usług będzie miejsce, w którym platforma streamingowa posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej.

W związku z tym, że platformy streamingowe, z którymi planuje podjąć współpracę Wnioskodawca mają siedzibę poza terytorium Polski, będzie to świadczenie usług poza terytorium kraju (tzw. eksport usług), niepodlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest zatem określenie, czy wykonano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonania tego świadczenia miało być wypłacone. Muszą być zatem spełnione następujące warunki:

‒    w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

‒    świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie – jako usługa – podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dana usługa podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.

Przy czym, stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy:

Art. 8 ust. 2a ustawy tworzy więc fikcję prawną, w której podmiot, który jedynie kupuje i odsprzedaje usługę, jest uważany za podmiot, który jest nabywcą tej usługi i świadczącym tę usługę.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Art. 15 ust. 3 ustawy stanowi, że:

Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9 (1) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą. W myśl tego artykułu:

W akapicie pierwszym, artykuł 9 (1) Dyrektywy określa osobę, która może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności.

Artykuł 10 wyjaśnia znaczenie terminu „samodzielnie” użytego w art. 9 (1). Stwierdza on, że:

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniach sprecyzował, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla v. Recaudadores de Tributos de las Zonas primera y segunda, C-235/85 pomiędzy Komisją Europejską a Królestwem Holandii).

Uznanie czynności usługowych za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy sprowadza się przede wszystkim do spełnienia wymogu samodzielności (niezależności) przy realizacji tych czynności.

Przy czym z przywołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 3 ustawy wynika, że warunkiem dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, jest uznanie przychodów osiąganych z tytułu wykonywanych czynności za przychody wymienione w art. 12 ust. 1-6 lub w art. 13 pkt 2-9 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Według art. 2 pkt 26 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:

W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

Załącznik I zawiera następujące usługi:

Stosownie do art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:

Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi, za usługę elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest wystąpienie następujących cech świadczonych usług:

‒    realizacja za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,

‒    świadczenie jest zautomatyzowane, a udział człowieka jest niewielki,

‒    ich wykonanie bez wykorzystania technologii informatycznej jest niemożliwe,

‒    nie jest objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.

Z kolei art. 9a rozporządzenia wykonawczego 282/2011 stanowi, że:

Z cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 wynika więc, że w przypadku świadczenia usług drogą elektroniczną podatnik uczestniczący w świadczeniu tych usług działa w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy tych usług. Oznacza to, że każdy pośrednik otrzymał i świadczył usługę dalej drogą elektroniczną. Jednakże w określonych okolicznościach należy przyjąć, że taki stan rzeczy nie ma miejsca, np. w sytuacji gdy podatnik wyraźnie wskaże dostawcę jako podmiot świadczący usługę, co oznacza, że:

a)      na fakturze wystawionej lub udostępnionej przez każdego podatnika uczestniczącego w świadczeniu usługi należy wyszczególnić (tj. wystarczająco jasno wskazać) przedmiotową usługę i jej dostawcę (w zwykłych transakcjach handlowych fakturę VAT wystawia się między dwoma podatnikami); oraz

b)      na rachunku lub paragonie należy wyszczególnić przedmiotową usługę i jej dostawcę (podatnik musi wystawić lub udostępnić odbiorcy końcowemu rachunek lub paragon, na którym wyszczególni przedmiot świadczonej usługi i informacje dotyczące usługodawcy, np. nazwę przedsiębiorstwa, numer identyfikacyjny VAT); oraz

c)      podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie zatwierdza obciążenia usługobiorcy płatnością (oznacza to na przykład, że sklep z aplikacjami nie jest odpowiedzialny za płatność pomiędzy konsumentem końcowym a właścicielem treści aplikacji); oraz

d)      podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie zatwierdza świadczenia usługi (oznacza to, że dostawa, na przykład aplikacji, od właściciela treści za pośrednictwem sklepu z aplikacjami nie jest zatwierdzana przez sklep z aplikacjami); oraz

e)      podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi nie ustala ogólnych warunków świadczenia usługi (oznacza to, na przykład, że warunki sprzedaży aplikacji za pośrednictwem sklepu z aplikacjami nie są ustalane przez sklep z aplikacjami);

oraz

jest to odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych (wszystkie punkty od a) do e) muszą być odzwierciedlone w uzgodnieniach umownych).

Jeżeli podatnik będzie uczestniczył w świadczeniu usługi spełniającej wszystkie powyższe warunki należy domniemywać, że podatnik ten nie jest odbiorcą świadczącym dalej usługę.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Nie posiada Pan w żadnym innym kraju stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Jest Pan (…), prowadzącym indywidualną działalność gospodarczą w zakresie (…) (działalność …). W związku ze świadczeniem (…) korzysta Pan ze zwolnienia z VAT. Pana pasją jest pisanie - tworzenie muzyki instrumentalnej. Dotychczas robił to Pan dla siebie, natomiast chciałby zacząć udostępniać swoją muzykę online, poprzez serwisy streamingowe – komercyjnie, na cały świat. Na obecną chwilę rozważa Pan skorzystanie z serwisów streamingowych z siedzibą w Stanach Zjednoczonych. Nie wyklucza Pan natomiast, że w przyszłości nawiąże współpracę z podmiotami z innych krajów.

Jak Pan wskazał, będzie Pan wyłącznym twórcą utworów muzycznych (instrumentalnych), które zamieszczać będzie Pan na platformach streamingowych. Powstałe utwory muzyczne mają / będą miały indywidualny charakter. Nie planuje Pan wzorowania się na utworach innych artystów, ani dokonywania przeróbek utworów innych artystów. Wobec powyższego uważa Pan, że wpisywać się będzie w definicję twórcy, jaka wynika z przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach powszechnych, a tworzone przez Pana utwory muzyczne, spełniać będą definicję utworu wynikającą z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Panu, jako twórcy, przysługiwać będą prawa autorskie osobiste i majątkowe do tworzonych utworów muzycznych.

Utwory (wyłącznie w formie cyfrowej) nabywać będą użytkownicy serwisów streamingowych lub platform / sklepów internetowych, za pośrednictwem których serwisy, z którymi zawrze Pan umowy, oferować będą Pana utwory. Pan, jako twórca, w procesie sprzedaży, nie będzie miał kontaktu z użytkownikami nabywającymi / subskrybującymi utwory. Transakcja będzie dokonywana poprzez daną platformę streamingową, przy wykorzystaniu serwisów płatniczych. Jak Pan wskazał, z punktu widzenia kupującego, to właśnie platforma staje się rzeczywistym sprzedawcą utworów / subskrypcji.

Na mocy umów z platformami streamingowymi, nie będzie Pan zobowiązany do tworzenia utworów. Udzielenie uprawnienia do korzystania z Pana utworów nie będzie odbywać się w związku z wykonaniem zawartej przez Pana umowy. Umowy (zawierane w formie akceptacji regulaminów platform streamingowych) nie obejmują zobowiązania artysty do tworzenia i zamieszczania określonych treści, ale przyznają mu takie prawo. To, czy dane treści (utwory) zostaną udostępnione przez Pana na danej platformie należeć będzie do wyłącznej Pana decyzji. Pan nie będzie zobligowany do zamieszczania utworów muzycznych na platformach. Z warunków korzystania z platform streamingowych, z którymi w pierwszej kolejności chciałby Pan podjąć współpracę wynika, że to na twórcy spoczywa pełna odpowiedzialność za utwory (posiadanie do nich praw, nienaruszanie praw podmiotów trzecich itd.).

Nie odpowiada Pan za terminowość czy efekty ekonomiczne wobec platform streamingowych, czy ich użytkowników. W sprawach spornych, nabywcy utworów kontaktować się będą z platformą. Procesy „reklamacyjne” obsługiwać będą platformy. Natomiast, jednocześnie, ze względu na właściwe przepisy prawa konsumenckiego, jako sprzedawca utworów oznaczany będzie Pan.

Jak Pan podał w ospie sprawy z regulaminów serwisów, z którymi chciałby Pan podjąć współpracę wynika, że:

‒    aby serwis mógł świadczyć usługi na rzecz artysty, artysta udziela serwisowi, jak i jego autoryzowanym podlicencjobiorcom oraz dystrybutorom, światowej, niewyłącznej, bezpłatnej (…) licencji do reprodukcji, dystrybucji, publicznego wykonywania (w tym za pomocą cyfrowej transmisji audio), publicznego wyświetlania, tworzenia dzieł pochodnych, publicznego komunikowania, synchronizacji i innych form eksploatacji;

‒    licencja umożliwia wykonywanie usług, w tym przechowywania, transkodowania, strumieniowania i odtwarzania muzyki;

‒    serwis może używać i publikować imię/nazwisko artysty, jego znaki towarowe, wizerunek oraz informacje biograficzne, a także pozwalać innym na ich używanie – wyłącznie w związku z działaniem serwisu (w tym jego marketingiem, promocją lub reklamą);

‒    serwis działa jako agent w celu przetwarzania transakcji nabycia utworów w formie cyfrowej; użytkownik końcowy nabywa utwory od serwisów, do których dystrybuuje muzykę firma -pośrednik, z którą umowę ma artysta.

‒    artysta nie przenosi na serwis autorskich praw majątkowych do utworów muzycznych (kompozycji); artysta-użytkownik zapewnia, że jest uprawniony do praw do zamieszczanych na platformie utworów (tj. artysta-użytkownik powinien posiadać majątkowe prawa autorskie lub licencję z prawem do udzielenia dalszej sublicencji właścicielowi platformy, aby móc legalnie zamieszczać utwory);

‒    ceny produktów i usług sprzedawanych za pośrednictwem serwisu ustala samodzielnie artysta; może też je zmieniać według własnego uznania;

‒    do przetwarzania płatności serwisy korzystają także z zewnętrznych „bramek” płatniczych;

‒    środki uzyskiwane przez artystę za „sprzedaż” utworów widoczne są na koncie użytkownika (koncie artysty w serwisie); artysta ma prawo wypłacać środki w dowolnym momencie.

Wskazał Pan, że platformy nie tylko świadczą usługę pośrednictwa w sprzedaży utworów / licencji i obsługują proces sprzedaży / subskrypcji, ale także mają prawo:

‒    ponownie udostępnić użytkownikowi wcześniej kupiony produkt (utwór), jeśli uzna, że otrzymał on uszkodzoną kopię, nieprawidłowy format pliku, niepełną wersję produktu lub stracił go w wyniku awarii dysku, uszkodzenia, kradzieży albo zniszczenia, bez pobierania dodatkowych opłat od użytkownika i bez dodatkowych płatności na rzecz artysty (platforma kontaktuje się w tej sprawie z artystą);

‒    według własnego uznania, odrzucić wszelkie materiały przesłane przez twórcę; ma również prawo do poprawiania błędów w metadanych;

‒    do modyfikacji, zaprzestania lub zakończenia działania prowadzonego serwisu i świadczonych przez nie usług, a także do modyfikacji warunków świadczenia usług w dowolnym momencie bez powiadomienia,

Za utwory muzyczne, dystrybuowane za pośrednictwem serwisów streamingowych, będzie otrzymywał Pan wynagrodzenie.

Możliwe jest uzyskiwanie przez Pana wynagrodzenia z subskrypcji (licencji), oraz ze sprzedaży utworów w formie cyfrowej. Na wysokość wynagrodzenie artysty ma głównie wpływ ilość utworów sprzedanych / odtworzonych / zasubskrybowanych przez użytkowników końcowych.

Ponadto podaje Pan, że wynagrodzenie nie będzie stanowić wynagrodzenia, o którym mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani przepisach art. 13 pkt 2-9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Platformy streamingowe, z którymi planuje Pan nawiązać współpracę – jak Pan wskazał – są pośrednikami, którzy za opłatą umieszczają muzykę w wielu innych serwisach (np. ….itp.). Jeśli ktokolwiek kupi płytę (dostępną tylko w formie elektronicznej) lub muzyka zostanie wykorzystana w radiu czy TV, po odliczeniu prowizji dystrybutorów, środki są przelewane na konto artysty. Platformy (serwisy streamingowe) pośredniczą w sprzedaży i rozliczeniach.

Użytkownicy ww. serwisów płacą cenę zakupu, opłaty i podatki. Artysta otrzymuje środki ze sprzedaży, pomniejszone o różne opłaty i potrącenia na rzecz serwisu streamingowego.

Kwota ta przekazywana jest na konto „Artysty” w danym serwisie streamingowym. Artysta może wypłacić całość lub część tej kwoty według własnego uznania, w wybranym przez siebie momencie, przy czym jest odpowiedzialny za wszelkie opłaty bankowe lub inne koszty związane z takimi wypłatami.

Ponadto, z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że:

‒    udostępnianie i sprzedaż utworów (wyłącznie w formie cyfrowej) odbywa się w pełni z pomocą Internetu i proces ten bez udziału sieci elektronicznej byłby niemożliwy,

‒    udostępnianie i sprzedaż utworów (wyłącznie w formie cyfrowej) będzie zasadniczo zautomatyzowane / zautomatyzowana,

‒    udostępnianie i sprzedaż utworów (wyłącznie w formie cyfrowej) będzie wymagała minimalnego udziału człowieka.

‒    nie są one objęte wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.

Mając na uwadze wyżej powołane przepisy oraz opis sprawy, stwierdzić należy, że w okolicznościach tej sprawy Pana działalność muzyczna i wykonywane w tym zakresie czynności będą miały formę profesjonalną (zawodową). Wskazać należy, że w tej sprawie – Pan dokonując opisanych we wniosku czynności będzie wykonywał je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, tj. będzie świadczył usługi polegające na sprzedaży utworów w formie cyfrowej oraz udostępnieniu ich w drodze subskrypcji (licencji), za pośrednictwem serwisów streamingowych lub platform / sklepów internetowych, które to usługi będą stanowiły usługi świadczone za pomocą komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy.

Z kolei wskazane w opisie sprawy platformy, za pomocą których będzie odbywała się sprzedaż utworów w formie cyfrowej oraz udostępnienie ich w drodze subskrypcji (licencji), powinny być traktowane jako podatnicy uczestniczący w świadczeniu usług elektronicznych działający w imieniu własnym, lecz na rzecz dostawcy (Pana).

W analizowanym przypadku nie można uznać Pana (dostawcy) jako wyraźnie wskazanego przez ww. platformy za podmiot świadczący przedmiotowe usługi elektroniczne, ponieważ nie będą spełnione warunki wynikające z art. 9a rozporządzenia wykonawczego 282/2011. Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem, aby zawierał Pan indywidualne umowy z odbiorcami końcowymi, tj. użytkownikami serwisów streamingowych lub platform / sklepów internetowych, za pośrednictwem których będą udostępniane lub sprzedawane Pana utwory muzyczne. Wskazał Pan, że w procesie sprzedaży, nie będzie Pan miał kontaktu z użytkownikami nabywającymi / subskrybującymi Pana utwory. Wszelkie płatności dokonywane będą na Pana rzecz poprzez platformy (i współpracujących z nimi operatorów płatności).

Powyższe wskazuje, że to ww. platformy należy uznać za podmiot, który otrzymuje i świadczy usługi elektroniczne na rzecz klientów końcowych (Kupujących). W analizowanej sprawie nie będzie Pan podatnikiem świadczącym usługi elektroniczne na rzecz klientów końcowych (Kupujących).

Natomiast w świetle przedstawionych okoliczności uznać należy, że sprzedaż przez Pana utworów w formie cyfrowej oraz udostępnienie ich w drodze subskrypcji (licencji) – w świetle art. 9a Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – będzie stanowiła świadczenie usług na rzecz ww. platform w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym, co oznacza, że opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane w tym państwie, a ściślej te czynności, które zostaną uznane za wykonane w danym miejscu.

Z kolei kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika, w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.

I tak, zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy:

Odnosząc się zatem do kwestii określenia miejsca świadczenia wykonywanych przez Pana usług należy wskazać, że zgodnie z ogólną zasadą powołanego wcześniej art. 28b ust. 1 ustawy, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy. Z opisu sprawy wynika, że Platformy / serwisy streamingowe będą spełniały warunki uznania ich za podatników w rozumieniu art. 28a ustawy. Zatem miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania usług świadczonych przez Pana na rzecz ww. Platform będzie miejsce, w którym Platformy te posiadają siedzibę swojej działalności gospodarczej. Z okoliczności sprawy wynika, że platformy (serwisy streamingowe) posiadają siedziby działalności gospodarczej poza terytorium kraju. Tym samym skoro ww. platformy nie posiadają siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski, to świadczenie ww. usług nie będzie podlegało opodatkowaniu na terytorium Polski.

W konsekwencji, transakcje dokonywane w związku ze sprzedażą utworów w formie cyfrowej oraz udostępnieniem ich w drodze subskrypcji (licencji), należy traktować jako świadczenie usług poza terytorium kraju, niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

W związku z powyższym oceniając całościowo Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2, uznaję je za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

‒    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.