Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.1178.2025.1.AJB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie

·      obowiązku korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego za okres rozliczeniowy, w którym powstała przyczyna korekty,

·      obowiązku obniżenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres otrzymania faktury in minus, przyjmując, że dokumentacją potwierdzającą uzgodnienie i spełnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania dla danej dostawy towarów lub świadczenia usług jest ww. faktura,

·      prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury korygującej in plus.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

1)  Uwagi ogólne

…. Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podmiotem należącym do koreańskiego koncernu …, globalnego producenta układów zawieszenia, układów hamulcowych i układów kierowniczych dla przemysłu motoryzacyjnego. Spółka specjalizuje się w produkcji amortyzatorów, zacisków hamulcowych oraz przekładni kierowniczych dla europejskich producentów samochodów. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) zarejestrowanym w Polsce od 1 listopada 2011 r., w tym również dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, obejmującej czynności opodatkowane VAT, Spółka dokonuje sprzedaży wyrobów zarówno na rynku krajowym, jak i na rzecz kontrahentów z innych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz krajów trzecich. Ponadto, Spółka nabywa towary i usługi od swoich dostawców i usługodawców - zarówno krajowych, jak i zagranicznych, w tym podmiotów unijnych oraz z państw trzecich.

2)  Faktury korygujące zwiększające podstawę opodatkowania (in-plus)

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zdarzają się, jak również będą się zdarzać, sytuacje, w których Spółka jest (lub będzie) zobowiązana do wystawiania faktur korygujących, dotyczących sprzedaży krajowej, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (dalej: „WDT”) oraz eksportu towarów. W szczególności, przyczynami wystawiania faktur korygujących zwiększających podstawę opodatkowania (dalej: „faktur korygujące in plus”) są lub będą okoliczności wskazane poniżej.

a.  Wzrost kosztów produkcji towarów stanowiących podstawę kalkulacji wyrobów gotowych

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółka ponosi (oraz będzie ponosić) koszty związane z produkcją oferowanych towarów. Koszty te obejmują w szczególności nabycie materiałów oraz usług niezbędnych do wytworzenia wyrobu gotowego przeznaczonego do sprzedaży. Na moment dokonania dostawy, Spółka ustala cenę towaru w oparciu o posiadaną kalkulację kosztów, a następnie wystawia fakturę VAT dokumentującą sprzedaż.

Może się jednak zdarzyć, że po upływie określonego czasu (np. po zakończeniu danego kwartału, w ramach którego Spółka dokonuje sprzedaży zakontraktowanych wyrobów) Spółka przeprowadzi weryfikację bazy kosztowej bądź uzyska informacje co do zmiany tejże bazy kosztowej. W wyniku tej weryfikacji (uzyskania dodatkowych informacji) może się okazać, że pierwotnie przyjęte wartości nie odpowiadają rzeczywistym kosztom wytworzenia wyrobów gotowych. W szczególności dotyczy to sytuacji, w których następują zmiany:

•      cen materiałów i komponentów wykorzystywanych w produkcji, na przykład: stal, aluminium czy komponenty elektroniczne lub

•      usług świadczonych przez poddostawców, co jest konsekwencją czynników pozostających poza kontrolą Spółki, takich jak fluktuacje rynkowe, wzrost globalnych cen surowców, oddziaływanie inflacji na koszty produkcji czy zmiany w kosztach i dostępności transportu międzynarodowego.

Przykładowo, Spółka, dokonując sprzedaży komponentów motoryzacyjnych do kontrahenta z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, przyjmuje w kalkulacji koszt materiału na określonym poziomie. Po dokonaniu dostawy i rozliczeniu transakcji może się jednak okazać, że faktyczna cena zakupu tego materiału uległa zwiększeniu. Wnioskodawca zwraca uwagę, iż jego dostawcy również dokonują okresowych aktualizacji cen dostarczanych towarów lub świadczonych usług, co w sposób bezpośredni wpływa na wzrost kosztów produkcji wyrobów oferowanych przez Spółkę. W konsekwencji, po uwzględnieniu zaktualizowanej bazy kosztowej, Spółka jest zobowiązana do wystawienia faktury korygującej in plus.

b.  Okresowa zmiana cennika i warunków kontraktowych

W ramach prowadzonej działalności występują, jak również będą występować, sytuacje związane ze zmianą cennika uzgodnionego pomiędzy Spółką a jej kontrahentami. Cenniki obowiązują w określonym czasie i stanowią podstawę do rozliczeń w danym okresie, jednak ich treść może podlegać okresowym aktualizacjom i rewizjom.

Inicjatywa zmian cenników może pochodzić zarówno od kontrahentów, jak i od działu sprzedaży Spółki. Dostosowania dotyczące cenników mogą obejmować:

•      zmianę cen obowiązujących na przyszłość (tj. od określonej daty),

•      zmianę cen w odniesieniu do transakcji już zrealizowanych (tj. z mocą wsteczną),

•      modyfikację obejmującą jedynie wybrane towary z oferty Spółki, podczas gdy pozostałe produkty pozostają rozliczane według dotychczasowych warunków.

W wybranych przypadkach aktualizacje cen mogą prowadzić do podwyższenia wartości zamówienia. Dotyczy to m.in. następujących okoliczności:

•      sytuacje, w których kontrahent nie osiągnął założonego wolumenu odbiorów, przy czym przyjęty i udokumentowany wystawioną fakturą poziom cen był uzależniony od realizacji określonej ilości zamówień, przy czym zarówno Spółka jak i odbiorca założyli, iż wolumen ten zostanie zrealizowany. W takiej sytuacji wartość zamówienia (tym samym ceny za towary) ulega zwiększeniu do poziomu właściwego dla sytuacji, gdy kontrahent nie zrealizował oczekiwanego wolumenu zakupów. Ocena faktycznej realizacji wolumenu zakupów przez odbiorcę możliwa jest do ustalenia dopiero po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego.

•      Zmiany indeksu RM (…), czyli zmiany cen wynikające z okresowej aktualizacji indeksu surowcowego, który stanowi element formuły cenowej uzgodnionej między Spółką a kontrahentem. Wahania indeksu RM, odzwierciedlające bieżącą sytuację na rynku surowców, przekładają się bezpośrednio na wysokość cen rozliczanych pomiędzy stronami.

Modyfikacje wprowadzone w cenniku mogą skutkować koniecznością dokonania korekty wartości sprzedaży, w tym w szczególności zwiększeniem podstawy opodatkowania, skutkującej obowiązkiem wystawienia faktury korygującej. Sytuacja ta ma miejsce już po ustaleniu i zastosowaniu pierwotnych warunków rozliczeń.

Korekty te odnoszą się zarówno do transakcji przyszłych (które od momentu zmiany podlegają rozliczeniu według nowych cen), jak i do transakcji zrealizowanych w przeszłości, jeśli ustalenia stron przewidują retroaktywne zastosowanie zmodyfikowanego cennika.

c.   Inne zmiany cen wynikające z negocjacji z kontrahentami

W związku z faktem, że Spółka realizuje sprzedaż towarów w warunkach dynamicznie zmieniającego się otoczenia rynkowego, zdarzają się, jak również będą się zdarzać, sytuacje, w których zachodzi konieczność dokonania korekty (zwiększenia) ceny towarów w następstwie uzgodnień handlowych z kontrahentami. Uzgodnienia te mogą przybrać formę negocjacji wtórnych (następujących po dokonaniu transakcji), wynikających z czynników pozostających poza kontrolą Spółki.

Przykładowo, w ramach współpracy z kontrahentami może dojść do ustaleń mających na celu zrekompensowanie ponoszonych przez Spółkę zmian cen energii, kosztów pracy, transportu, opakowań czy innych komponentów produkcji. Tego rodzaju zmiany wynikają zazwyczaj ze specyficznych sytuacji rynkowych, takich jak wzrost globalnych cen surowców, inflacja czy ograniczenia w dostępności usług transportowych.

Uzgodnienia te mają zazwyczaj charakter uproszczony. Dokonywane są przez dział sprzedaży Spółki i często przybierają formę korespondencji e-mail. W związku z tym przyjętą praktyką Spółki oraz jej kontrahentów jest to, że ustaleń tych nie odzwierciedla się każdorazowo w odrębnych aneksach czy umowach. Faktury korekty sprzedaży wystawiane są przez dział księgowości na podstawie otrzymanej dyspozycji do wystawienia faktury korekty z działu sprzedaży lub - w przypadku faktur wystawionych w imieniu Spółki przez nabywcę (tzw. faktur self-billingowych) - wgrane są przez klienta na portalu klienta, z którego Spółka pobiera ją do zaksięgowania.

Spółka pragnie podkreślić, że wszystkie wskazane powyżej czynniki uzasadniające zwiększenie pierwotnej ceny sprzedaży (wskazane w punktach a-c) wynikają z ustaleń dokonywanych przez Spółkę z jej odbiorcami już po zrealizowaniu określonych dostaw.

3)  Faktury korygujące otrzymywane przez Spółkę

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Spółka jest również (i będzie w przyszłości) odbiorcą faktur korygujących zarówno zwiększających podstawę opodatkowania (in plus), jak i zmniejszających podstawę opodatkowania (in minus).

Faktury korygujące in minus mogą wynikać z wielu czynników, m.in. ze zwrotów towarów, udzielonych rabatów potransakcyjnych (tzw. „skonta”) czy reklamacji. Faktury korygujące in plus wynikają natomiast ze specyfiki branży motoryzacyjnej, w której działa Spółka, i dotyczą m.in. wzrostu cen nabywanych materiałów lub usług niezbędnych do realizacji czynności opodatkowanych VAT, analogicznie do przypadków opisanych w ramach punktu 2 powyżej.

W przypadku faktur korygujących in minus dokument ten każdorazowo odzwierciedla zawarte ustalenia z dostawcą, jednak Spółka nie zawsze otrzymuje odrębną (tj. inną niż sama faktura) dokumentację potwierdzającą nowe warunki. W praktyce faktura korygująca otrzymywana przez Spółkę często jest jedynym dokumentem potwierdzającym ustalenia stron. Należy zaznaczyć jednak, iż każda otrzymana faktura korygująca jest weryfikowana przez działy odpowiedzialne merytorycznie za transakcję w Spółce pod kątem zgodności z warunkami transakcji i ustaleniami z kontrahentem.

Pytania

1.  Czy w sytuacji, gdy Spółka działająca jako sprzedawca, po dokonaniu dostawy towarów i wystawieniu faktury identyfikuje konieczność zwiększenia podstawy opodatkowania, w szczególności w przypadkach takich jak wskazane w ramach stanu faktycznego tj. wzrost kosztów materiałów, komponentów i usług, modyfikacja zamówienia, bądź okresowa zmiana cennika, warunków kontraktu i innych zmian wynikających z negocjacji z kontrahentem, Spółka powinna dokonać korekty podstawy opodatkowaniu w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniały nowe okoliczności uzasadniające zwiększenie podstawy opodatkowania tj. „na bieżąco” i efektywnie w momencie wystawienia stosownej faktury korygującej przez dział księgowości lub załadowania faktury korygującej przez klienta na portalu klienta do pobrania przez Spółkę - w przypadku faktur self-billingowych?

2.  Czy w sytuacji, gdy Spółka jako nabywca, otrzymuje od dostawcy fakturę korygującą in minus, w okolicznościach wskazanych w stanie faktycznym, Wnioskodawca jest zobowiązany do obniżenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres otrzymania tej faktury, przyjmując, że dokumentacją potwierdzającą uzgodnienie i spełnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania dla danej dostawy towarów lub świadczenia usług jest przedmiotowa faktura?

3.  Czy w sytuacji, gdy Spółka otrzymuje od dostawców faktury korygujące in plus, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury korygującej?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko Wnioskodawcy

1.  Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zidentyfikowania po dokonaniu dostawy towarów nowych okoliczności uzasadniających zwiększenie podstawy opodatkowania, Spółka powinna dokonać korekty podstawy opodatkowania „na bieżąco”, tj. w rozliczeniu za okres, w którym zaistniały te okoliczności i w którym została wystawiona faktura korygująca (również w modelu self-billingowym).

2.  W ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy jako nabywca otrzymuje on od dostawcy fakturę korygującą in minus, stanowiącą podstawowe źródło informacji o zmianie warunków transakcji, jest on zobowiązany do obniżenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres otrzymania tej faktury, przyjmując, że faktura ta stanowi dokumentację potwierdzającą uzgodnienie i spełnienie warunków korekty.

3.  Zdaniem Spółki, w przypadku otrzymania od dostawców faktur korygujących in plus, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres otrzymania faktury korygującej.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad. 1

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania stanowi, z uwzględnieniem wyjątków przewidzianych w dalszych przepisach, pełna kwota należna podatnikowi z tytułu sprzedaży. Obejmuje ona wszelkie świadczenia, które dostawca lub usługodawca otrzymał albo które są mu należne od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, w tym także dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, o ile wywierają one bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Przytoczony artykuł określa ogólne zasady ustalania podstawy opodatkowania VAT, czyli wartości, od której podatek ten jest naliczany według właściwej dla danej czynności stawki tego podatku.

Sposób ujmowania zwiększenia podstawy opodatkowania na podstawie faktur korygujących in plus został uregulowany w art. 29a ust. 17 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku, gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.

Konstrukcja art. 29a ust. 17 ustawy o VAT wskazuje, że w przypadku korekt „in plus” ustawodawca wiąże moment rozpoznania zwiększenia podstawy opodatkowania z charakterem okoliczności, które prowadzą do zmiany wartości świadczenia. Nie zawsze jest to odniesienie wyłącznie do pierwotnej czynności; kluczowe jest ustalenie czy podwyższenie wynagrodzenia wynika z okoliczności istniejących już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, czy też z okoliczności, które pojawiły się dopiero później i modyfikują ekonomiczną treść zobowiązania między stronami. Korekta zwiększająca podstawę opodatkowania jest zatem konsekwencją zdarzenia, które wpływa na ostateczną wartość świadczenia - przy czym zdarzenie to może mieć charakter pierwotny albo następczy, w zależności od tego, czy było możliwe do identyfikacji w chwili dokonania sprzedaży.

Obowiązek wystawienia faktury korygującej w sytuacji, gdy po wystawieniu faktury pierwotnej dochodzi do zmiany podstawy opodatkowania, wynika wprost z art. 106j ust. 1 ustawy. Z przepisów art. 106j oraz art. 106e wynika ponadto, że faktura odzwierciedla rzeczywiste wykonanie czynności gospodarczej, zaś faktura korygująca służy dostosowaniu uprzednio wystawionej faktury do stanu faktycznego. Nie kreuje ona nowej dostawy, lecz dokumentuje zmianę, która nastąpiła w odniesieniu do pierwotnej transakcji. Tym samym, jeżeli nowe okoliczności mające wpływ na cenę powstają już po wystawieniu faktury pierwotnej, to dopiero w momencie ich zaistnienia powstaje przyczyna korekty, o której mowa w art. 29a ust. 17 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe, w ramach art. 29a ust. 17 ustawy o VAT można dokonać rozróżnienia ze względu na powód wystawienia danej faktury korygującej:

·      pierwszy rodzaj to faktury korygujące wystawione w celu skorygowania błędu, który polegał na podaniu nieprawidłowej kwoty należności na fakturze pierwotnej i który istniał już w chwili wystawienia tej faktury pierwotnej. Faktura korygująca wystawiona w przypadku „pierwotnej okoliczności”, dokumentuje prawidłową wielkość zobowiązania podatkowego (podatku należnego) z tytułu sprzedaży, odnośnie do której obowiązek podatkowy już powstał. Wówczas korektę należy ująć w okresie rozliczeniowym, w którym ujęto transakcję na podstawie pierwotnie wystawionej faktury.

·      drugi rodzaj to faktury korygujące wystawione z przyczyn wtórnych, które nie istniały w chwili wystawienia faktury pierwotnej. Jeśli korekta wynika z przyczyny „następczej”, obowiązek podatkowy z tytułu wystawienia faktury korygującej powstaje w rozliczeniu za okres, w którym występuje przyczyna korekty, kreująca nową sytuację, która nie była znana w momencie wystawienia faktury pierwotnej. W takiej sytuacji podatnik nie rozlicza faktury korygującej w miesiącu, w którym wykazał pierwotny obowiązek podatkowy, lecz w okresie rozliczeniowym, w którym powstała przyczyna korekty (poznana została ostateczna podstawa opodatkowania).

Zdaniem Wnioskodawcy, korekty zwiększające podstawę opodatkowania, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym, powinny być ujmowane na bieżąco, w okresie, w którym ziszcza się przyczyna korekty w postaci nowych warunków umownych.

W praktyce interpretacyjnej organów podatkowych oraz w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych ugruntowało się jednolite stanowisko dotyczące tego zagadnienia. Zgodnie z tym stanowiskiem, okres rozliczeniowy, w którym należy uwzględnić faktury korygujące in plus determinowany jest przyczyną wystawienia takiej faktury korygującej. Jeżeli przyczyna istniała wcześniej i stanowiła błąd, przeoczenie lub wadliwe zastosowanie danych, korektę należy rozliczyć w okresie pierwotnym. Natomiast w przypadku, gdy zmiana wynagrodzenia wynika z nowych okoliczności, których nie można było przewidzieć przy wystawianiu faktury pierwotnej, korekta powinna zostać rozliczona „na bieżąco”.

·      w interpretacji nr 0112-KDIL3.4012.403.2024.1.MC z dnia 5 września 2024 r. wskazano „Wystawione przez Spółkę faktury korygujące ‘in plus’ powinny być zatem ujęte dla potrzeb podatku VAT ‘na bieżąco’. Korekta wystawionych faktur spowodowana jest bowiem przyczynami, które miały miejsce już po wykonaniu usługi i nie były możliwe do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej.”,

·      w interpretacji nr 0111-KDIB3-1.4012.277.2024.1.KO z dnia 17 lipca 2024 r. organ stwierdził, że „Zaistnienie przesłanek do dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania powoduje obowiązek wykazania zwiększenia podstawy opodatkowania w rozliczeniu bieżącym.”,

·      w interpretacji nr 0114-KDIP4-1.4012.317.2020.2.RMA z dnia 25 sierpnia 2020 r. organ wskazał, że „W przypadku gdy przyczyna korekty powstaje w terminie późniejszym, np. wystąpią nowe (zewnętrzne) okoliczności powodujące podwyższenie obrotu po dostawie towarów bądź wykonaniu usług i wystawieniu faktur je dokumentujących, korekta "in plus" powinna zostać ujęta w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty, gdyż faktury zostały wystawione poprawnie, tzn. nie były wynikiem błędu czy pomyłki ze strony wystawiającego faktury.”,

·      w interpretacji nr 0112-KDIL1-3.4012.154.2018.1.JN z dnia 6 czerwca 2018 r. uznano zaś, że „Zmiana ceny spowodowana czynnikami ekonomicznymi, których podatnik nie znał i nie mógł znać przy wystawieniu faktury pierwotnej, powinna być rozliczona w deklaracji za okres, w którym wystąpiła przyczyna korekty.”.

W praktyce Spółki otrzymywane faktury korygujące in plus wynikają z typowych dla branży motoryzacyjnej zdarzeń następczych - w szczególności wzrost kosztów materiałów, komponentów i usług, modyfikacja zamówienia, bądź okresowa zmiana cennika, warunków kontraktu i innych zmian wynikających z późniejszych negocjacji z kontrahentem. W wielu przypadkach dostawcy dokonują okresowych przeglądów cen, przedstawiają zaktualizowaną bazę kosztową, stosują indeksy surowcowe lub uzależniają ostateczną cenę od bieżących parametrów rynkowych. Okoliczności te nie są i nie mogą być znane Spółce na moment wystawienia faktury pierwotnej, przez co dopiero ich ujawnienie stanowi przyczynę wtórną korekty w rozumieniu art. 29a ust. 17. Dodatkowo, w ocenie Spółki fakt, że dostawca wystawia fakturę korygującą w późniejszym terminie - czy to w formie standardowej faktury, czy self-billingu, stanowi jedynie techniczne odzwierciedlenie zmienionej wartości świadczenia, a nie moment powstania przyczyny korekty.

Stanowisko to jest w pełni spójne z ugruntowaną linią interpretacyjną. W licznych interpretacjach indywidualnych potwierdzono, że faktury korygujące wynikające z takich przesłanek stanowią konsekwencję zdarzeń gospodarczych powstałych po dostawie, a zatem muszą być ujmowane „na bieżąco”. Przykładowo:

·      w interpretacji nr 0114-KDIP1-1.4012.761.2024.3.MM z dnia 30 stycznia 2025 r. organ zgodził się z argumentacją podatnika, który podkreślił że „Natomiast w przypadku, gdy przyczyna korekty powstaje w terminie późniejszym (np. następuje uzgodnione podwyższenie ceny, kwota zwiększenia wartości podstawy sprzedaży nie była znana w okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy) korekta ta powinna zostać ujęta na bieżąco, tj. w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty, gdyż faktura pierwotna była wystawiana poprawnie.”,

·      w interpretacji nr 0112-KDIL3.4012.403.2024.1.MC z dnia 5 września 2024 r. organ stwierdził „Ostateczna cena za świadczone przez Spółkę usługi (ustalona na wyższym poziomie) jest zatem uzależniona od wzrostu wartości ww. kosztów, a więc okoliczności, które nie były możliwe do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej. Okoliczności te należy rozpatrywać w kategorii dodatkowego warunku, którego spełnienie uzależnia możliwość dokonania korekty należnego Spółce wynagrodzenia. Wystawione przez Spółkę faktury korygujące "in plus" powinny być zatem ujęte dla potrzeb podatku VAT "na bieżąco". Korekta wystawionych faktur spowodowana jest bowiem przyczynami, które miały miejsce już po wykonaniu usługi i nie były możliwe do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej.”,

·      w interpretacji nr 0111-KDIB3-1.4012.277.2024.1.KO z dnia 17 lipca 2024 r. „Skoro podwyższenie przez Państwa ceny towarów jest związane z renegocjowaniem cen dostarczanych towarów w związku ze wzrostem cen energii oraz inflacją, to na mocy tych uzgodnień uzyskują Państwo prawo do podwyższenia cen zawartych umów. Zatem w momencie wystawienia faktury pierwotnej, podatek należny z tytułu dostawy towarów wykazany był w fakturze pierwotnej w prawidłowej wysokości (biorąc pod uwagę okoliczności aktualne na ten moment), a dopiero zdarzenie, czyli uzgodnienia przeprowadzone przez pracowników działu handlowego, które następuje po sprzedaży stanowi podstawę do podwyższenia ceny, a w konsekwencji - dokonania korekty poprzez podwyższenie podatku. (…) Korekta podstawy opodatkowania powinna być ujmowana w momencie zaistnienia zdarzenia skutkującego podwyższeniem ceny.”,

·      w interpretacji nr 0114-KDIP1-2.4012.133.2022.2.JO z dnia 6 lipca 2022 r. „Mając na uwadze powołane przepisy w świetle całokształtu przedstawionych okoliczności sprawy należy wskazać, że w analizowanym przypadku mamy do czynienia z okolicznością, powodującą powstanie korekty z przyczyn o charakterze wtórnym, które nie istniały w momencie wystawienia faktur pierwotnych. Jak wynika z opisu sprawy Spółka wystawia fakturę po zakończeniu każdego Okresu rozliczeniowego na podstawie prognozowanych danych niezbędnych do ustalenia wysokości wynagrodzenia (np. wskaźnika EBIT, bazy kosztowej). Przy czym mogą zdarzyć się (i zdarzają się) sytuacje, w których po wystawieniu faktury dokumentującej Usługę wykonaną w danym Okresie rozliczeniowym (wystawioną na podstawie prognoz) pojawiają się ostateczne dane mające wpływ na podstawę ustalenia wysokości wynagrodzenia Spółki (np. zmieni się wysokość EBIT odbiorcy Usługi lub wysokość kosztów poniesionych przez kontrahenta Spółki).”,

·      jak również w interpretacji nr 0113-KDIPT1-2.4012.38.2020.3.IR z dnia 25 czerwca 2020 r. „Drugi rodzaj stanowią faktury korygujące wystawione z przyczyn o charakterze wtórnym, które nie istniały w momencie wystawienia faktury pierwotnej i których powstanie nie jest uzależnione od błędu popełnionego przez wystawcę. Przyczyny powodujące konieczność wystawienia takich faktur to m.in.: podwyższenie ceny towaru już po wystawieniu faktury pierwotnej (…). Jeśli korekta jest spowodowana przyczyną „następczą”, obowiązek podatkowy z tytułu wystawienia faktury korygującej powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty (kreuje nową sytuację która nie jest znana w momencie wystawienia faktury pierwotnej).”

Ponadto, wieloletnia linia orzecznicza jednoznacznie potwierdza niniejsze stanowisko:

·      NSA w wyroku o sygn. I FSK 1710/12 z dnia 5 grudnia 2013 r. wskazał „(...) odmienność zdarzeń powodujących korektę podatku należnego ma zatem również wpływ na termin jej ujęcia w rozliczeniach podatnika. W przypadku gdy korekta ma na celu prawidłowe udokumentowanie zdarzenia gospodarczego, które miało miejsce w danym miesiącu i w tymże miesiącu z powodu jakiejś pomyłki zostało wadliwie udokumentowane, przez co wpłynęło na błędne określenie za ten okres rozliczeniowy wielkości podatku należnego podatnika, dokonana w późniejszym czasie korekta faktury powinna zostać uwzględniona w ramach korekty wielkości podatku należnego za tenże okres rozliczeniowy, poprzez skorygowanie w tym okresie nieprawidłowo zadeklarowanego podatku należnego. Korekty tego rodzaju mają bowiem wpływ na określenie prawidłowej wielkości podatku należnego w okresie, za który składana jest deklaracja, gdyż w pierwotnej deklaracji podatek ten został wykazany w wadliwej wysokości. Jeżeli natomiast wystawienie faktury korygującej podatek należny jest efektem zdarzenia, które wystąpiło po upływie danego okresu rozliczeniowego, np. podniesienie ceny w następnym miesiącu, dokonana korekta powinna zostać uwzględniona w rozliczeniu za miesiąc, w którym to zdarzenie nastąpiło. Pierwotne bowiem zobowiązanie podatkowe, w momencie powstania obowiązku podatkowego ukonstytuowało się w prawidłowej wielkości, a jego zwiększenie następuje w takim przypadku w następstwie zdarzenia zaistniałego już po powstaniu obowiązku podatkowego, modyfikującego wielkość tegoż zobowiązania w momencie jego zaistnienia.”,

·      warto również wskazać orzeczenie NSA z 3 kwietnia 2012 r. o sygn. I FSK 850/11, w którym stwierdzono, że „(…) określenie prawidłowej ceny sprzedaży produktu, a tym samym podstawy opodatkowania, częstokroć możliwie jest w rzeczywistości dopiero po zakończeniu określonego cyklu produkcyjnego, który pozwoli podatnikowi zweryfikować rzeczywiste koszty produkcji towaru i skalkulować prawidłową cenę, co - w sytuacji konieczności oraz możliwości jej podwyższenia z tego powodu - następuje z uwagi na nowe okoliczności, niemożliwe do przewidzenia (określenia) w chwili wystawienia faktury pierwotnej. Naturalnym bowiem jest, że kalkulacja ex ante może nie uwzględniać wszystkich czynników decydujących o rzeczywistym koszcie produkcji, a tym samym rzutujących na określenie ceny jednostkowej produktu. Jeżeli więc po sprzedaży towaru, zostaną ujawnione okoliczności, które nie mogły być uwzględniane przez stronę skarżącą w kalkulacji ex ante, a które wpłynęły na wielkość kosztu produkcji towaru, uznać należy te okoliczności za powstałe po powstaniu obowiązku podatkowego z tytułu takiej sprzedaży. W przypadku natomiast, gdy przyczyna korekty powstaje po wystawieniu faktury dokumentującej sprzedaż towaru, korekta in plus powinna zostać ujęta w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty, gdyż faktura pierwotna została wystawiona poprawnie, tzn. nie była wynikiem błędu, czy pomyłki ze strony wystawiającego fakturę”,

·      WSA w Gliwicach o sygn. I SA/Gl 501/21 z dnia 28 września 2021 r. potwierdził „Nie ulega wątpliwości, że wystawienie faktury korygującej zwiększającej podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego będzie dokonywane w oparciu o nowe, nieznane i niemożliwe do oszacowania po stronie skarżącej na moment wystawienia faktury pierwotnej dane (m.in. koszty związane z produkcją i dystrybucją samochodów, które będą znane dopiero po zakończeniu kwartału). Wystawiona faktura korygująca w takim przypadku powinna być co do zasady rozliczana na bieżąco.”,

·      WSA w Krakowie o sygn. I SA/Kr 446/16 z dnia 20 maja 2016 r. wskazał, że „W przypadku gdy faktura pierwotna dokumentująca dostawę towarów lub świadczenie usługi została wystawiona prawidłowo, tzn. w momencie wystawienia faktury pierwotnej nie istniały żadne przesłanki świadczące o ewentualnych pomyłkach (w cenie, stawce lub kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury), co oznacza, że zdarzenie tworzące obowiązek podatkowy zostało w sposób prawidłowy ujęte i rozliczone przez podatnika, to zdarzenie następujące po wystawieniu powyższej faktury pierwotnej (np. podwyższenie ceny dostawy lub usługi w wyniku podpisania aneksu do umowy), które ma wpływ na zwiększenie wartości podstawy opodatkowania i podatku należnego, nie powoduje powstania u podatnika obowiązku korygowania wcześniejszego rozliczenia. Zatem faktura korygująca powinna zostać rozliczona na bieżąco w deklaracji podatkowej za okres zaistnienia ww. zdarzenia skutkującego zwiększeniem podstawy opodatkowania i podatku.”.

Jak wynika zaś z Objaśnień Podatkowych z 23 kwietnia 2021 r. w zakresie pakietu rozwiązań „Slim VAT” oraz wybranych rozwiązań doprecyzowujących niektóre konstrukcje VAT wprowadzonych ustawą z 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2419) (dalej: „Objaśnienia”):

„W zależności od przyczyny korekty, tj. momentu, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, podatnik jest zobowiązany do korekty podstawy opodatkowania w rozliczeniu za okres, w którym ta przyczyna zaistniała. Generalnie, zaistnienie przesłanek do dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania powoduje obowiązek wykazania zwiększenia podstawy opodatkowania w rozliczeniu bieżącym (tj. tym, w którym zaistniały wspomniane przesłanki). Takie okoliczności wystąpią w przypadku, gdy przyczyna korekty zwiększającej podstawę opodatkowania jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży.”

Jednak, w przypadku, gdy przyczyna korekty istniała już w momencie wystawienia faktury, obowiązek dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania wystąpi w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dla dostawy towarów lub świadczenia usług.

Jak wskazano w dalszej części Objaśnień:

„Korekta wsteczna nie dotyczy sytuacji, gdy mechanizm transakcji od początku przewiduje możliwość korekty, ale fakt jej wystąpienia jest uzależniony od spełnienia dodatkowych warunków ustalonych przez strony. W takim przypadku, tj. jeśli korekta była możliwa do przewidzenia w momencie sprzedaży, ale uzależniona spełnieniem dodatkowego warunku - należy przyjąć, że korekta następuje w rozliczeniu za okres, w którym ziszczą się dodatkowe warunki (korekta na bieżąco)”.

W ocenie Wnioskodawcy, przytoczony fragment dotyczy również analizowanego stanu faktycznego, gdyż w istocie, mechanizm transakcji przyjęty przez strony w umowach przewiduje możliwość korekty, ale fakt jej wystąpienia jest uzależnionych od ewentualnego zaistnienia dodatkowych okoliczności określonych przez strony. Spółka podkreśla, że wystawiane faktury korygujące nie dokumentują błędu ani pomyłki po stronie dostawcy. Wahania cen materiałów i komponentów wykorzystywanych w procesie produkcji mają charakter globalny i dynamiczny, a aktualizacja bazy kosztowej - zwłaszcza w sektorze motoryzacyjnym - następuje z opóźnieniem jako konsekwencja nowych danych rynkowych, a nie jako korekta nieprawidłowości w pierwotnym rozliczeniu. W momencie wystawiania faktur pierwotnych Spółka nie dysponuje wiedzą pozwalającą przesądzić, czy oraz kiedy dojdzie do zmiany cen, gdyż ewentualna korekta zależy od zaistnienia późniejszych, niezależnych od stron okoliczności. Tym samym mechanizm przewidziany w relacjach handlowych dopuszcza możliwość późniejszej aktualizacji wynagrodzenia, lecz jej wystąpienie nie jest pewne na etapie pierwotnego rozliczenia - równie prawdopodobna pozostaje sytuacja, w której prognozowane koszty potwierdzą się w praktyce i korekta nie będzie konieczna.

Ponadto, organy podkreślają, że dla określenia momentu rozliczenia korekty istotny jest moment powstania przyczyny korekty, a nie sama data wystawienia faktury korygującej czy moment jej pobrania przez nabywcę. Samo udostępnienie dokumentu w systemie (w tym self-billing), jako element realizacji uzgodnienia stron, pełni funkcję potwierdzenia nowej wartości wynagrodzenia, ale nie kreuje przyczyny korekty. Przyczyną jest bowiem rzeczywiste zdarzenie gospodarcze - zmiana kosztów, renegocjacja warunków, ustalenie nowych parametrów wynagrodzenia, a nie techniczna czynność wystawienia dokumentu.

W świetle powyższego należy zatem stwierdzić, że w sytuacji, w której po dokonaniu dostawy pojawiają się nowe okoliczności wpływające na wysokość wynagrodzenia - wzrost kosztów materiałów, komponentów i usług, modyfikacja zamówienia, bądź okresowa zmiana cennika, warunków kontraktu i innych zmian wynikających z negocjacji z kontrahentem, Spółka jest zobowiązana do rozliczenia korekty zwiększającej podstawę opodatkowania na bieżąco, tj. w okresie, w którym te okoliczności faktycznie powstały i zostały uzgodnione między stronami. Dotyczy to również sytuacji, w których faktura korygująca jest wystawiana w modelu self-billing i udostępniana Spółce, gdyż stanowi ona jedynie techniczne potwierdzenie uprzednio zaistniałej przyczyny korekty. Momentem decydującym jest powstanie przyczyny korekty, a udostępnienie faktury jest ostatecznym etapem odzwierciedlenia tej okoliczności.

Ad. 2

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju na rzecz innego podatnika VAT. Stosownie do art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w przypadku, gdy po wystawieniu faktury podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie, podatnik wystawia fakturę korygującą.

Ponadto, w nawiązaniu do art. 29a ust. 14 ustawy o VAT, przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Stosownie natomiast do art. 29a ust. 13 ustawy o VAT w przypadkach, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 Ustawy o VAT, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku, gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

Artykuł 29a ust. 13 ustawy o VAT w swoim obecnym brzmieniu został wprowadzony na mocy ustawy z dnia 27 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2020.2419), tj. SLIM VAT.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca będzie miał prawo dokonać obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego w momencie wystawienia faktury korygującej, przy łącznym spełnieniu następujących warunków:

·      uzgodnienia warunków korekty z nabywcą towaru lub usługobiorcą,

·      spełnienia uzgodnionych warunków obniżenia/podwyższenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług,

·      posiadania dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunków obniżenia/podwyższenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług;

·      faktura korygująca jest zgodna z posiadaną dokumentacją w zakresie uzgodnienia z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunków obniżenia/podwyższenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług oraz w zakresie spełnienia tych uzgodnionych warunków.

Podkreślenia na tym etapie wymaga, że ani ustawa o VAT ani SLIM VAT nie zawierają szczegółowych przepisów określających, jaki charakter ma przyjmować uzgodnienie, o którym mowa w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, a które ma kluczowe znaczenie dla momentu ujęcia korekty in minus dla potrzeb rozliczenia podatku VAT.

Wyjaśnienia w tym zakresie przedstawione zostały jednak również przez Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach w zakresie pakietu rozwiązań SLIM VAT.

Jak wskazane zostało w Objaśnieniach:

„Przez uzgodnienie warunków pomniejszenia podstawy opodatkowania lub podatku należnego rozumie się w szczególności ustalenie przez strony faktu obniżenia wykazanego na fakturze pierwotnej wynagrodzenia. Uzgodnienie może wskazywać również okoliczności, których zaistnienie w przyszłości uzasadnia obniżenie należności.”

Jak również dalej:

„Tak rozumianym uzgodnieniem może być zawarcie umowy określającej w jakich sytuacjach nabywca uzyskuje prawo do odzyskania części wynagrodzenia, np. ze względu na przyznany mu w ustalonych warunkach rabat. Przesłanki uzasadniające obniżenie podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego mogą być również zawarte w regulaminach realizacji sprzedaży lub ogólnych warunkach umowy, których akceptacja dokonywana jest w momencie przystąpienia nabywcy do transakcji.”

W odniesieniu do otrzymywanych przez Spółkę faktur korygujących zmniejszających podstawę opodatkowania, należy wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, obniżenie podstawy opodatkowania po stronie dostawcy może zostać dokonane w okresie wystawienia faktury korygującej, pod warunkiem, że podatnik posiada dokumentację potwierdzającą uzgodnienie z nabywcą warunków obniżki i spełnienie tych warunków. Konstrukcja przepisu wskazuje wyraźnie, że ustawodawca powiązał możliwość dokonania obniżenia podstawy opodatkowania z ustaleniem nowych warunków transakcji między stronami, przy czym forma tego uzgodnienia może być zróżnicowana i uzależniona od specyfiki modelu współpracy między kontrahentami.

Takie podejście znajduje również potwierdzenie w treści uzasadnienia do projektu nowelizacji wprowadzającej nowe zasady ujmowania korekt in minus. W uzasadnieniu do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy Prawo bankowe (druk sejmowy nr 718), wprowadzającej niniejszy art. 86 ust. 19a ustawy o VAT, wskazano, że przez uzgodnienie, o którym mowa w tym przepisie, należy rozumieć posiadanie dokumentów, z których to uzgodnienie wynika. Jeżeli podatnik w konkretnym przypadku nie dysponuje dokumentami innymi niż sama faktura korygująca, to wystawiona faktura korygująca również na gruncie wprowadzanych przepisów Ustawy o VAT będzie dokumentem, z którego wynikają nowe warunki transakcji (w przypadku możliwości potwierdzenia, że faktura została dostarczona do nabywcy).

Powyższa treść Objaśnień oraz uzasadnienia do projektu ustawy potwierdza, że w sytuacji braku innych dokumentów świadczących o uzgodnieniu warunków zmiany podstawy opodatkowania oraz ich spełnieniu, wystawienie faktury korygującej, jej otrzymanie oraz brak sprzeciwu wobec jej treści jest przejawem odpowiednich uzgodnień i ich spełnienia przez obie strony transakcji. Wniosek taki jest logiczny: jeżeli nie było uprzednio żadnej innej komunikacji pomiędzy stronami, która świadczyłaby o tym, że doszło do skutku uzgodnienie pomiędzy nimi, a zatem konsensus, akceptacja nowych warunków transakcji o obniżonej podstawie opodatkowania (cenie), to wówczas dopiero wystawienie faktury, jej otrzymanie i brak sprzeciwu drugiej strony jest pierwszym i przejawem dojścia uzgodnień do skutku.

W praktyce Spółki, działającej w branży motoryzacyjnej, opartej na stałych relacjach dostawczych i długoterminowych wolumenach zamówień, uzgodnienie warunków korekty in minus następuje w sposób dorozumiany, wynikający z uprzednio przyjętych zasad współpracy oraz branżowych procedur jakościowych, które przewidują możliwość dokonania obniżenia wynagrodzenia w przypadku zwrotów towarów, reklamacji, korekt wolumenowych czy rabatów potransakcyjnych. W takim modelu to właśnie wystawienie i doręczenie faktury korygującej materializują szczegółowe warunki konkretnej korekty, stanowiąc dorozumiane uzgodnienie jej zakresu i przyczyn. Każdorazowa weryfikacja faktury korygującej przez odpowiednie działy Spółki pod kątem zgodności z rzeczywistym przebiegiem transakcji potwierdza, że warunki obniżenia podstawy opodatkowania zostały uzgodnione i spełnione, co wypełnia przesłanki określone w art. 29a ust. 13 ustawy o VAT.

W licznych interpretacjach organy podatkowe potwierdziły, że faktura korygująca może samodzielnie stanowić dokumentację potwierdzającą uzgodnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że nabywca zna przyczyny korekty, akceptuje ją oraz nie zgłasza sprzeciwu co do jej treści. Podatkowa rola faktury nie jest bowiem jedyną przypisywaną temu dokumentowi - pełni ona również informacyjną funkcję gospodarczą.

·      w interpretacji nr 0114-KDIP1-2.4012.614.2023.2.JO z dnia 8 marca 2024 r. organ jednoznacznie wskazał, że „W przypadku korekt in minus, dokumentacja potwierdzająca uzgodnienie z kontrahentem może obejmować wszelkie dowody świadczące o tym, że obie strony są świadome zmiany wartości transakcji; w praktyce wystarczające może być posiadanie samej faktury korygującej, jeżeli z przebiegu współpracy wynika akceptacja korekty przez nabywcę.”,

·      w interpretacji 0114-KDIP4-3.4012.30.2023.2.JJ z dnia 11 maja 2023 r. „Zatem należy uznać, że co do zasady do uzgodnienia warunków dochodzi dopiero w chwili, w której Państwo (jako nabywca) otrzymają informację o obniżeniu podatku należnego. (…) Nie ma przeszkód, aby taką informację stanowiło doręczenie nabywcy faktury korygującej”,

·      podobnie stwierdzono w interpretacji nr 0111-KDIB3-1.4012.614.2022.2.IK z dnia 4 listopada 2022 r. podkreślono, że „Na gruncie przepisów dopuszczalną formą uzgodnienia (…) może być również domniemana akceptacja uzgodnienia warunków transakcji. Domniemana akceptacja warunków może wystąpić w szczególności, kiedy samo wystawienie faktury korygującej (…) będzie stanowiło element uzgodnienia/spełnienia warunków korekty. (…) W części przypadków, za jedyną formę komunikacji dotyczącej uzgodnienia warunków zmniejszenia podstawy opodatkowania lub kwoty podatku między stronami należy uznać wystawienie i dostarczenie faktury korygującej do nabywcy”,

·      w interpretacji nr 0113-KDIPT1-1.4012.598.2021.2.AK z dnia 23 listopada 2021 r. „Co do zasady do uzgodnienia warunków dochodzi dopiero w chwili, w której Wnioskodawca (nabywca) otrzyma informację o obniżeniu podstawy opodatkowania. Nie ma przeszkód, aby taką informację stanowiło doręczenie nabywcy faktury korygującej (…) okresem rozliczeniowym, w którym Spółka winna dokonać zmniejszenia kwoty podatku naliczonego, jest/będzie okres rozliczeniowy, w którym została/zostanie wystawiona na jej rzecz faktura korygująca in minus.”.

Biorąc pod uwagę brzmienie przepisów, utrwaloną praktykę interpretacyjną oraz specyfikę działalności Spółki, należy uznać, że w sytuacji, w której często jedynym dokumentem potwierdzającym uzgodnienie obniżenia podstawy opodatkowania jest otrzymana przez Spółkę faktura korygująca, Spółka jest zobowiązana do obniżenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała tę fakturę. Dokumentuje ona bowiem zarówno przyczynę korekty, jak i jej zakres, a okoliczności sprawy - w tym weryfikacja dokonana przez odpowiednie działy Spółki - stanowią wystarczającą dokumentację uzgodnienia i spełnienia warunków, o których mowa w art. 29a ust. 13.

Ad. 3

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest istnienie związku pomiędzy dokonywanymi zakupami a wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. W analizowanym przypadku ponoszone przez Spółkę wydatki pozostają w bezpośrednim związku wyłącznie z działalnością opodatkowaną i służą wyłącznie realizacji sprzedaży podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie Spółka nie wykonuje czynności zwolnionych z VAT, wobec czego nie stosuje współczynnika, o którym mowa w art. 90 ustawy o VAT, ani prewspółczynnika z art. 86 ust. 2a i następnych tej ustawy.

Stosownie natomiast do art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego powstaje co do zasady w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę, natomiast art. 86 ust. 10b precyzuje, że warunkiem realizacji tego prawa jest powstanie obowiązku podatkowego po stronie sprzedawcy. Jednocześnie art. 86 ust. 11 ustawy o VAT dopuszcza możliwość dokonania odliczenia również w jednym z kolejnych okresów rozliczeniowych.

Konstrukcja tych przepisów jednoznacznie wskazuje, że ustawodawca wiąże moment realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego po stronie nabywcy z momentem otrzymania faktury. Według art. 86 ust. 13 ww. ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Ustawodawca wprowadził szczególne zasady jedynie w odniesieniu do korekt in minus, zarówno po stronie sprzedawcy w art. 29a ust. 13–15 ustawy o VAT, jak i po stronie nabywcy w art. 86 ust. 19a ustawy o VAT. Z uwagi na to, że przepisy nie odwołują się do sytuacji korekty zwiększającej podstawę opodatkowania, a więc korekty in plus, zastosowanie w tym przypadku będą miały zasady ogólne wynikające z art. 86 ust. 10, 10b, 11 i 13. Brak analogicznych regulacji dla korekt zwiększających podstawę opodatkowania oznacza w praktyce, że po stronie nabywcy odliczenie podatku naliczonego wynikającego z korekty in plus następuje wyłącznie na zasadach ogólnych, bez konieczności badania przyczyny korekty oraz momentu jej powstania po stronie sprzedawcy.

Na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy, z odliczenia podatku można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące przesłanki:

·      powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,

·      doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,

·      podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Skoro ustawodawca uzależnia powstanie prawa do odliczenia i jednocześnie moment odliczenia podatku naliczonego od momentu spełnienia nierozerwalnych warunków, tj. powstanie obowiązku podatkowego u sprzedawcy oraz otrzymanie faktury przez nabywcę, należy uznać, że Spółka może dokonać odliczenia podatku VAT z faktury korygującej in plus dotyczącej transakcji, dla której obowiązek podatkowy powstał w poprzednich okresach rozliczeniowych, w rozliczeniu za okres, w którym Spółka otrzyma taką fakturę korygującą, bądź w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. Natomiast w przypadku, gdy nie skorzysta ona z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w okresach przewidzianych w art. 86 ust 10, z uwzględnieniem ust. 10b, oraz ust. 11 ustawy o VAT, będzie jej przysługiwało prawo do zadeklarowania podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury korygującej in plus w okresie, w którym prawo to powstało (tj. efektywnie w miesiącu otrzymania faktury korygującej) przez dokonanie korekty deklaracji VAT za ten okres, nie później niż w ciągu 5 lat licząc od początku roku, w którym prawo do odliczenia powstało.

Powyższe znajduje pełne potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. W licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jednoznacznie wskazuje, że w przypadku otrzymania przez nabywcę faktury korygującej in plus, prawo do zwiększenia podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres jej otrzymania, niezależnie od tego, czy przyczyna korekty istniała w momencie wystawienia faktury pierwotnej, czy też powstała w okresie późniejszym. Przykładowo:

·      w interpretacji nr 0114-KDIP1-2.4012.358.2024.2.RM z dnia 7 października 2024 r. „Natomiast w sytuacji korekty „in plus” są Państwo uprawnieni do zwiększenia kwoty podatku VAT naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymają Państwo faktury korygujące, zgodnie z art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy”,

·      w interpretacji nr 0114-KDIP1-1.4012.352.2021.1.JO z dnia 11 czerwca 2021 r. „W przypadku faktur korygujących zwiększających u nabywcy podatek naliczony przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają szczególnych regulacji, w związku z tym należy stosować przepisy dotyczące odliczania podatku naliczonego na zasadach ogólnych, tj. na podstawie art. 86 ust. 10, ust. 10b i ust. 11 ustawy. U nabywcy prawo do odliczenia z otrzymanej faktury korygującej zwiększającej podstawę opodatkowania powstanie w okresie rozliczeniowym, w którym nabywca otrzyma tę fakturę korygującą”,

·      w interpretacjach nr 0113-KDIPT1-1.4012.869.2019.2.MSU z dnia 27 marca 2020 r. oraz 0112-KDIL1-3.4012.42.2018.1.KB z dnia 14 marca 2018 r. „Wobec braku regulacji szczególnej dotyczącej ujęcia przez nabywcę faktury korygującej „in plus”, należy stosować zasadę ogólną, wyrażoną w powołanym art. 86 ust. 10, ust. 10b ustawy.”,

·      w interpretacji nr 0111-KDIB3-3.4012.246.2019.1.PJ z dnia 3 września 2019 r. „Z uwagi na to, że przepisy nie odwołują się do sytuacji korekty zwiększającej podstawę opodatkowania, zastosowanie w tym przypadku będą miały zasady ogólne wynikające z art. 86 ust. 10, 10b, 11 i 13”,

·      dodatkowo w interpretacji nr 0112-KDIL1-3.4012.42.2018.1.KB z dnia 14 marca 2018 r. „Faktura korekta - jak wyjaśniono wyżej - jest rodzajem faktury, a zatem również tego typu dokument uprawnia do odliczenia podatku naliczonego. Kwestia rozliczania przez nabywcę podatku naliczonego z faktur korygujących zwiększających wartość należności i kwot podatku naliczonego nie została w ustawie odrębnie uregulowana. Wobec braku regulacji szczególnej dotyczącej ujęcia przez nabywcę faktury korygującej „in plus”, należy stosować zasady ogólne, wyrażone w powołanym art. 86 ust. 10, ust. 10b i ust. 11 ustawy”.

Z perspektywy Spółki kluczowe znaczenie dla realizacji prawa do odliczenia ma zatem jedynie spełnienie przesłanek z art. 86 ustawy o VAT, tj. otrzymanie faktury korygującej, istnienie związku nabycia z działalnością opodatkowaną oraz brak przesłanek negatywnych wskazanych w art. 88 ustawy o VAT. Moment wystawienia faktury korygującej, jej przyczyna, sposób kalkulacji zwiększenia wynagrodzenia, numer korekty czy sposób technicznego dostarczenia dokumentu pozostają bez wpływu na moment realizacji prawa do odliczenia.

Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że w przypadku otrzymania przez Spółkę faktury korygującej in plus przysługuje jej prawo do zwiększenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur korygujących w okresie rozliczeniowym, w którym je otrzymała lub w jednym z trzech następnych okresów rozliczeniowych. Prawo to przysługuje niezależnie od przyczyny wystawienia korekty oraz niezależnie od momentu powstania tej przyczyny po stronie dostawcy. Spółka nie jest bowiem zobowiązana do prowadzenia jakiejkolwiek rekonstrukcji zdarzeń gospodarczych po stronie sprzedawcy ani do weryfikowania poprawności jego rozliczeń w zakresie podatku należnego. W ocenie Wnioskodawcy, stosować należy bowiem zasadę wyrażoną w ww. art. 86 ust. 10b pkt 1 i ust. 11 ustawy o VAT, zgodnie z którymi istotny jest okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub jeden z trzech kolejnych okresów rozliczeniowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki) i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

W praktyce zdarzają się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej.

Stosownie do art. 106j ust. 1 ustawy:

W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:

W oparciu o art. 106j ust. 3 ustawy:

Z powyższego wynika, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Wystawia się je w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

W myśl art. 19a ust. 1 ustawy:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:

Według art. 29a ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:

Z art. 29a ust. 14 ustawy wynika:

Art. 29a ust. 15 ustawy stanowi:

W myśl art. 29a ust. 17 ustawy:

Z kolei według art. 29a ust. 18 ustawy:

Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia:

·      jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;

·      w sytuacji gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki przypadek będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został wykazany w prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i nie była możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej.

Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen.

Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania nr 1 należy zauważyć, że w zależności od przyczyny korekty, tj. momentu, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, podatnik jest zobowiązany do korekty podstawy opodatkowania w rozliczeniu za okres, w którym ta przyczyna zaistniała. Zasadniczo, zaistnienie przesłanek do dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania powoduje obowiązek wykazania zwiększenia podstawy opodatkowania w rozliczeniu bieżącym (tj. tym, w którym zaistniały wspomniane przesłanki). Takie okoliczności wystąpią w przypadku, gdy przyczyna korekty zwiększającej podstawę opodatkowania jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży. Jednak, w przypadku gdy przyczyna korekty istniała już w momencie wystawienia faktury, obowiązek dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania wystąpi w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dla dostawy towarów lub świadczenia usług.

Wskazać należy, że korekta zwiększająca („in plus”) dokonywana jest na bieżąco w przypadku, kiedy podatek należny z tytułu danego zdarzenia wykazany jest w prawidłowej wysokości (biorąc pod uwagę okoliczności aktualne na ten moment), a dopiero zdarzenie, które następuje po sprzedaży, stanowi podstawę do podwyższenia ceny, a w konsekwencji – dokonania korekty poprzez zwiększenie należnego podatku. Zatem dopiero zdarzenie skutkujące podwyższeniem ceny zwiększa wysokość prawidłowo wykazanej wcześniej podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu dokonanej sprzedaży. Korekta podstawy opodatkowania, stosownie do ww. art. 29a ust. 17 ustawy, powinna być ujmowana w momencie zaistnienia zdarzenia skutkującego podwyższeniem ceny.

Natomiast korekta wsteczna gdy, odnosząc się do rozliczenia dokonywanego wstecz (poprzez korektę), dokonywana korekta ma na celu wykazanie prawidłowej wysokości podatku należnego z tytułu danego zdarzenia, który w rozliczeniu za dany okres powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu został wykazany w wadliwej (zaniżonej) wysokości. Istotne jest zatem, że korekta wsteczna dotyczy przypadku gdy wspomniane zaniżenie podstawy opodatkowania nastąpiło w świetle okoliczności aktualnych już w momencie „pierwotnego” rozpoznania obowiązku podatkowego.

W takiej sytuacji faktura korygująca dokumentuje jedynie prawidłową wysokość podatku należnego z tytułu danej sprzedaży, odnośnie do której obowiązek podatkowy powstał w momencie jej realizacji i wystawienia faktury pierwotnej. Wobec tego – w świetle ogólnej zasady określającej moment powstania obowiązku podatkowego – sam fakt wystawienia faktury korygującej nie ma wpływu na obiektywną wysokość ukonstytuowanego już zobowiązania (podatku należnego) w miesiącu powstania obowiązku podatkowego, w przypadku którego doszło jedynie do wadliwego jego udokumentowania i wykazania w rozliczeniu za ten okres. Stąd wystawiana faktura korygująca musi zostać ujęta w rozliczeniu za ten okres.

Kluczową rolę w ustaleniu momentu ujęcia korekty „in plus” w deklaracji stanowi więc przeanalizowanie sytuacji i ustalenie, czy przyczyna wystawienia faktury korygującej przez sprzedawcę stanowi nową okoliczność, powstałą po wystawieniu faktury pierwotnej. Bowiem jak wskazano wyżej, w przypadku, gdy przyczyna korekty powstaje w terminie późniejszym, po dokonaniu dostawy lub np. wystąpią nowe okoliczności powodujące zmianę ceny po dokonaniu dostawy i wystawieniu faktur dokumentujących te dostawy, korekta powinna zostać ujęta w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty, gdyż faktury zostały wystawione poprawnie, tzn. nie były wynikiem błędu, czy pomyłki ze strony wystawiającego faktury.

A zatem momentem warunkującym o ujęciu faktur korygujących „in plus” jest przyczyna ich wystawienia przez sprzedającego.

Z opisu sprawy wynika, że w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zdarzają się, jak również będą się zdarzać, sytuacje, w których są (lub będą) Państwo zobowiązani do wystawiania faktur korygujących, dotyczących sprzedaży krajowej, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz eksportu towarów. W szczególności, przyczynami wystawiania faktur korygujących zwiększających podstawę opodatkowania (faktur korygujących „in plus”) są lub będą okoliczności wskazane poniżej:

a.  Wzrost kosztów produkcji towarów stanowiących podstawę kalkulacji wyrobów gotowych

b.  Okresowa zmiana cennika i warunków kontraktowych

c.   Inne zmiany cen wynikające z negocjacji z kontrahentami

Wskazali Państwo, że wszystkie wskazane powyżej czynniki uzasadniające zwiększenie pierwotnej ceny sprzedaży (wskazane w punktach a-c) wynikają z ustaleń dokonywanych przez Państwa z jej odbiorcami już po zrealizowaniu określonych dostaw.

Tym samym uznać należy, że w rozpatrywanej sprawie w momencie wystawienia faktur pierwotnych, podatek należny z tytułu dostawy towarów wykazany był/będzie w fakturach pierwotnych w prawidłowej wysokości, a dopiero uzgodnienia przeprowadzone przez Państwa z kontrahentami, które następują po sprzedaży stanowią/będą stanowiły podstawę do podwyższenia cen, a w konsekwencji – dokonania korekty poprzez podwyższenie podatku.

W związku z powyższym w analizowanym przypadku zaistnieją okoliczności, których wystąpienie spowoduje/będzie powodowało konieczność dokonania korekty „in plus” w zakresie podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego, tj. w przypadku, gdy po wystawieniu faktury, powstaną nowe okoliczności, które na moment wystawienia faktury pierwotnej nie są/nie będą możliwe do ustalenia, należy uznać je za niedające się przewidzieć w momencie wystawiania faktury dokumentującej sprzedaż przez Państwa towarów na rzecz kontrahentów.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, iż w sytuacji gdy faktura korygująca „in plus” jest/będzie spowodowana tylko przyczynami, które miały miejsce już po dokonaniu dostawy towarów, a przyczyna nie była/nie będzie możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej, powinna być ona ujęta na bieżąco, tj. w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty.

W konsekwencji, są/będą Państwo zobowiązani – zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy – rozliczyć wystawione do faktur pierwotnych faktury korygujące „in plus” za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała/zaistnieje przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, taka jak wzrost kosztów materiałów, komponentów i usług, modyfikacja zamówienia, bądź okresowa zmiana cennika, warunków kontraktu i innych zmian wynikających z negocjacji z kontrahentem dokonanych po zrealizowaniu określonych dostaw.

Dotyczy to również sytuacji, w których faktura korygująca jest wystawiana w modelu self-billing i udostępniana Państwu, gdyż stanowi ona jedynie techniczne potwierdzenie uprzednio zaistniałej przyczyny korekty. Momentem decydującym jest powstanie przyczyny korekty, a udostępnienie faktury jest ostatecznym etapem odzwierciedlenia tej okoliczności.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Przechodząc do kwestii objętych zakresem pytania nr 2 i 3 wskazać należy, że na postawie art. 86 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 86 ust. 11 ustawy

Według art. 86 ust. 19a ustawy:

Zatem, w przypadku wystąpienia przesłanek do zmniejszenia podstawy opodatkowania i podatku należnego przez kontrahenta, nabywca towaru lub usługi zobowiązany jest do obniżenia kwoty podatku naliczonego. Obniżenie to następuje w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały uzgodnione, jeżeli dodatkowo przed upływem tego okresu rozliczeniowego warunki te zostały spełnione, tj. doszło do zrealizowania przesłanek warunkujących pomniejszenie podstawy opodatkowania. Jeżeli natomiast warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały spełnione po upływie okresu rozliczeniowego, w którym warunki te zostały uzgodnione – nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego dopiero w rozliczeniu za okres, w którym warunki te zostały spełnione.

Przy tym, dla powstania obowiązku pomniejszenia podatku naliczonego w przypadku obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem nie jest ważny sam moment otrzymania faktury korygującej, lecz moment uzgodnienia warunków obniżenia podstawy opodatkowania i spełnienia tych uzgodnionych warunków.

Jak wynika z opisu sprawy w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, są Państwo również (i będą w przyszłości) odbiorcą faktur korygujących zarówno zwiększających podstawę opodatkowania (in plus), jak i zmniejszających podstawę opodatkowania (in minus). W przypadku faktur korygujących in minus dokument ten każdorazowo odzwierciedla zawarte ustalenia z dostawcą, jednak nie zawsze Państwo otrzymują odrębną (tj. inną niż sama faktura) dokumentację potwierdzającą nowe warunki. W praktyce faktura korygująca otrzymywana przez Państwa często jest jedynym dokumentem potwierdzającym ustalenia stron. Należy zaznaczyć jednak, iż każda otrzymana faktura korygująca jest weryfikowana przez działy odpowiedzialne merytorycznie za transakcję w Spółce pod kątem zgodności z warunkami transakcji i ustaleniami z kontrahentem.

Z powyższego wynika, że w opisanym przypadku nie mają/nie będą miały miejsca wcześniejsze ustalenia, które regulowałyby tryb postępowania na wypadek zaistnienia okoliczności wystawienia przez kontrahenta faktur korygujących in minus. W związku z powyższym nie dysponują/nie będą dysponowali Państwo dokumentami potwierdzającymi, że uzgodniono warunki obniżenia podatku przez kontrahenta (prócz otrzymanej od kontrahenta faktury korygującej).

Zatem należy uznać, że co do zasady do uzgodnienia warunków dochodzi/dojdzie dopiero w chwili, w której Państwo (jako nabywca) otrzymają informację o obniżeniu podatku należnego. Nie ma przeszkód, aby taką informację stanowiło doręczenie Państwu faktury korygującej. Dokumentuje ona bowiem zarówno przyczynę korekty, jak i jej zakres, gdyż – jak Państwo wskazali - każda otrzymana faktura korygująca jest weryfikowana przez działy odpowiedzialne merytorycznie za transakcję pod kątem zgodności z warunkami transakcji i ustaleniami z kontrahentem.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy wskazać, że zgodnie art. 86 ust. 19a ustawy w przypadku korekty „in minus” są/będą Państwo zobligowani do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym uzgodnione warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dokonanych dostaw towarów zostały spełnione, tj. w analizowanej sprawie w rozliczeniu za okres otrzymania tej faktury, bowiem przyjmują Państwo, że faktura ta stanowi dokumentację potwierdzającą uzgodnienie i spełnienie warunków korekty. Nie ma zatem przeszkód, aby taką informację stanowiło doręczenie Państwu faktury korygującej. W konsekwencji są/będą Państwo uprawnieni do zmniejszenia podatku naliczonego w okresie, w którym otrzymają fakturę korygującą od kontrahenta która – jak Państwo wskazali – każdorazowo odzwierciedla zawarte ustalenia z dostawcą.

Jednocześnie podkreślić należy, że w myśl art. 86 ust. 19a ustawy, jeżeli otrzymaliby Państwo informację o spełnieniu warunków obniżenia kwoty podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym wcześniejszym niż okres, w którym wystawiono fakturę korygującą – wówczas są/będą Państwo zobowiązani do pomniejszenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym zostali Państwo o tym poinformowani.

Natomiast w przypadku korekty „in plus” są/będą Państwo uprawnieni do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymają Państwo faktury korygujące, zgodnie z art. 86 ust. 10, ust. 10b pkt 1 oraz ust. 11 ustawy. Tym samym są/będą Państwo uprawnieni do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury korygującej „in plus” wystawionej przez Kontrahenta w rozliczeniu za okres, w którym otrzymują/otrzymają Państwo fakturę korygującą lub w jednym z trzech następnych okresach rozliczeniowych.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

·      zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.