Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.119.2026.1.KT

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży realizowanej przez Pana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, posiadających miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy zgodnie z PKD jest 47.91.Z Pośrednictwo w sprzedaży detalicznej niewyspecjalizowanej. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, nie korzysta i nie zamierza korzystać z procedury IOSS.

W ramach prowadzonej działalność gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się handlem towarem w modelu biznesowym znanym powszechnie jako dropshipping – przy udziale platformy X. Na stronie Wnioskodawca oferuje wszelkiego rodzaju odzież. Wnioskodawca nie wyklucza rozszerzenia w przyszłości swojej oferty o inne produkty.

W ramach przyjętego modelu sprzedaży, Wnioskodawca za pośrednictwem własnej strony internetowej (sklepu internetowego) sprzedaje produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości otworzy więcej sklepów internetowych, które będą oparte na tożsamym modelu biznesowym.

Z pomocą prowadzonej strony internetowej Wnioskodawca:

1.    zbiera zamówienia Klientów na interesujący ich towar (wyłącznie ten, który znajduje się w ofercie sklepu);

2.    przekazuje zamówienia do realizacji przez chińskiego dostawcę,

3.    obsługuje płatności: pobiera płatność od Klienta i po potrąceniu przysługującej prowizji (która wynika z różnicy pomiędzy ceną produktu oferowanego przez Wnioskodawcę pomniejszonej o prowizję pobieraną przez platformę X a ceną, którą Wnioskodawca uiszcza na rzecz chińskiego dostawcy) przekazuje należność sprzedawcy z Chin,

4.    odpowiada na pytania Klientów i ewentualnie uczestniczy w procesie reklamacyjnym produktów.

Wnioskodawca wystawia wybrane przez siebie produkty chińskiego sprzedawcy na własnej stronie internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana i zarządzana jest wyłącznie przez Wnioskodawcę: tworzone są opisy towarów w języku polskim, dodawane dodatkowe opisy oraz edycje graficzne zdjęć towarów - celem dostosowania prezentowanych towarów do potrzeb odbiorcy. Wnioskodawca sam ustala cenę oferowanych towarów.

Klienci zawsze składają zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej Wnioskodawcy. Przed złożeniem zamówienia Klient jest zobligowany do zaakceptowania regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy oraz do zapłaty za zamówienie.

Klient po zakupie wpłaca pieniądze za pośrednictwem platformy X, która po potrąceniu stosownej prowizji wpłaca pozostałą kwotę bezpośrednio na konto Wnioskodawcy, a Wnioskodawca zamawia dla Klienta produkt na rzecz Klienta u chińskiego dostawcy i dokonuje płatności za pośrednictwem swojego rachunku bankowego. Tym samym, Wnioskodawca pośredniczy w płatnościach oraz zamówieniach. Rzeczywistym wynagrodzeniem Wnioskodawcy jest w tym przypadku kwota prowizji, rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą przez Klienta pomniejszoną o prowizję potrącaną przez platformę X, a kwotą przekazaną do sprzedawcy z Chin tytułem zapłaty za zamówiony towar. Zapłata obejmuje cenę samego towaru oraz koszty transportu, a także ewentualne inne należności. Wartość przesyłek dostarczanych Klientom nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro.

Proces wysyłki i dostawy towaru realizowane są w całości przez chińskiego sprzedawcę. O tym, że dostawa realizowana jest z Azji Klient jest informowany na stronie internetowej Wnioskodawcy.

Sprzedawca chiński ma dostęp do prowadzonej przez Wnioskodawcę strony internetowej, w momencie zrealizowania zamówienia przez Klienta i dokonaniu przez niego płatności, sprzedawca ten widzi transakcje w systemie, dane Klienta, adres oraz zakupiony produkt, następnie wysyła towar bezpośrednio do Klienta. Produkty nie są zamawiane w żaden inny sposób. Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do Wnioskodawcy jako „pośrednika” w łańcuchu dostawy, lecz zawsze wysyłany jest bezpośrednio do Klienta. W żadnym momencie Wnioskodawca nie otrzymuje fizycznie towaru, a jedynie „pośredniczy” w sprzedaży towarów będących własnością podmiotu zagranicznego.

Wnioskodawca nie ma podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Sposób ustalania wynagrodzenia Wnioskodawcy i zakres świadczeń jest wynikiem prowadzonej za pośrednictwem strony internetowej Wnioskodawcy działalności: zakresu produktów, narzuconej marży. Od chińskiego sprzedawcy Wnioskodawca otrzymuje faktury za zakup wraz z zestawieniem poszczególnych transakcji. Klientami są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

Sprzedawcami są kontrahenci z Chin. Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać według jednego z następujących wariantów:

• Import w Polsce, towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce,
• Import w innym państwie członkowskim UE, towary są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.

W każdej z powyższych konfiguracji towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy jest wysyłany bezpośrednio do Klienta. W zakresie dokonywanej wysyłki sprzedawca z Chin korzysta wyłącznie z danych Klienta, nie są wskazywane dane Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest całkowicie wyłączony z procesu dokonywanej dostawy. Z tego względu Wnioskodawca nie pełni roli importera. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Obowiązki związane z dokonaniem formalności importowych nie spoczywają na Wnioskodawcy. Z informacji uzyskanych przez Wnioskodawcę od chińskiego dostawcy wynika, że importerem jest każdorazowo Klient. To czy podatek VAT z tytułu importu jest faktycznie odprowadzany leży poza gestią Wnioskodawcy

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że realizowana na rzecz Klientów dostawa towarów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów lub usług na terytorium UE?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż realizowana na rzecz Klientów w opisanym stanie faktycznym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium UE.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „u.p.t.u.”) opodatkowaniu podlegają:

1.    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2.    eksport towarów;

3.    import towarów na terytorium kraju;

4.    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5.    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 u.p.t.u.: rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Stosownie do art. 2 pkt 3 u.p.t.u.: przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).

Jak stanowi art. 2 pkt 5 u.p.t.u.: przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

W świetle art. 2 pkt 6 u.p.t.u.: towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 2 pkt 22 u.p.t.u.: przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z kolei art. 2 pkt 7 u.p.t.u. stanowi, że: przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 u.p.t.u.: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt. 1 u.p.t.u.: miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u.: miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d u.p.t.u.:

2.    w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie,

2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie,

2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego,

2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

W świetle art. 22 ust. 2e u.p.t.u.: w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1.    pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2.    ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 3 u.p.t.u.: w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1.    poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2.    następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Stosownie do art. 22 ust. 4 u.p.t.u.: w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

W myśl art. 22 ust. 4 u.p.t.u. w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju.

Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 u.p.t.u. o VAT powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 u.p.t.u. miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Przenosząc powyższe na przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy wskazać, że Wnioskodawca jest drugim w kolejności podmiotem biorącym udział w transakcji łańcuchowej na zasadach B2B2C przy czym pierwszym podmiotem jest chiński dostawca a ostatnim konsument na rzecz którego realizowana jest dostawa towaru. Towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu) lub z kraju trzeciego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (państwo importu) skąd dalej trafia bezpośrednio do Klienta.

Wnioskodawca nie bierze udziału w wysyłce tego towaru.

Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz Klienta ostatecznego istotna jest informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient.

Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy importerem nie jest Wnioskodawca, a ostateczny Klient, to dostawa między Wnioskodawcą a Klientem (B2C) nie będzie podlegała opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu bezpośrednio do Polski) ani też w innym państwie członkowskim UE (w przypadku importu w innym państwie członkowskim UE).

W sytuacji, gdy podatnikiem z tytułu importu towarów jest ostateczny Klient to miejsce świadczenia dostawy towarów dokonanej na rzecz tego Klienta należy określić na podstawie zasady ogólnej, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u.. Dostawa ta więc podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego jako dostawa towarów następująca przed importem (zaimportowania) towarów.

Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium państwa trzeciego (Chiny).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą o VAT”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy o VAT:

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy o VAT:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

Z kolei, art. 2 pkt 7 ustawy o VAT stanowi, że:

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22b ustawy o VAT:

Jak stanowi art. 7a ustawy o VAT:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

Należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

Natomiast stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c ustawy o VAT:

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy o VAT:

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy o VAT:

Na mocy art. 22 ust. 3 ustawy o VAT:

Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy o VAT:

Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy o VAT:

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy o VAT:

Jak wynika z opisu sprawy w ramach prowadzonej działalność gospodarczej zajmuje się Pan handlem towarem w modelu biznesowym znanym powszechnie jako dropshipping – przy udziale platformy X. W ramach przyjętego modelu sprzedaży, za pośrednictwem własnej strony internetowej (sklepu internetowego) sprzedaje Pan produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin. Nie wyklucza Pan, że w przyszłości otworzy więcej sklepów internetowych, które będą oparte na tożsamym modelu biznesowym. Pan z pomocą prowadzonej strony internetowej:

1.    zbiera zamówienia Klientów na interesujący ich towar (wyłącznie ten, który znajduje się w ofercie sklepu);

2.    przekazuje zamówienia do realizacji przez chińskiego dostawcę,

3.    obsługuje płatności: pobiera płatność od Klienta i po potrąceniu przysługującej prowizji (która wynika z różnicy pomiędzy ceną oferowanego produktu pomniejszonej o prowizję pobieraną przez platformę X a ceną, którą Pan uiszcza na rzecz chińskiego dostawcy) przekazuje należność sprzedawcy z Chin,

4.    odpowiada na pytania Klientów i ewentualnie uczestniczy w procesie reklamacyjnym produktów.

Klienci zawsze składają zamówienia na towary za pośrednictwem strony internetowej Wnioskodawcy. Przed złożeniem zamówienia Klient jest zobligowany do zaakceptowania regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy oraz do zapłaty za zamówienie. Klient po zakupie wpłaca pieniądze za pośrednictwem platformy X, która po potrąceniu stosownej prowizji wpłaca pozostałą kwotę bezpośrednio na Pana konto, a Pan zamawia dla Klienta produkt na rzecz Klienta u chińskiego dostawcy i dokonuje płatności za pośrednictwem swojego rachunku bankowego. Proces wysyłki i dostawy towaru realizowane są w całości przez chińskiego sprzedawcę. O tym, że dostawa realizowana jest z Azji Klient jest informowany na Pana stronie internetowej. Sprzedawca chiński ma dostęp do prowadzonej przez Wnioskodawcę strony internetowej, w momencie zrealizowania zamówienia przez Klienta i dokonaniu przez niego płatności, sprzedawca ten widzi transakcje w systemie, dane Klienta, adres oraz zakupiony produkt, następnie wysyła towar bezpośrednio do Klienta. Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do Pana jako „pośrednika” w łańcuchu dostawy, lecz zawsze wysyłany jest bezpośrednio do Klienta. W żadnym momencie Pan nie otrzymuje fizycznie towaru, a jedynie „pośredniczy” w sprzedaży towarów będących własnością podmiotu zagranicznego. Klientami są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Sprzedawcami są kontrahenci z Chin. Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać według jednego z następujących wariantów:

• Import w Polsce, towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce,
• Import w innym państwie członkowskim UE, towary są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.

W zakresie dokonywanej wysyłki sprzedawca z Chin korzysta wyłącznie z danych Klienta, nie są wskazywane Pana dane.

Zatem, opisana w stanie faktycznym sprzedaż, która jest realizowana przez Pana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, posiadających miejsce zamieszkania na terytorium Polski stanowi odpłatną dostawę towarów. W przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcji uczestniczą trzy podmioty: sprzedawca z Chin, Pan oraz ostateczny klient. Zamawia Pan towar u chińskiego dostawcy, a towar wysyłany jest bezpośrednio z Chin do Polski (ostatecznego klienta) w łańcuchu sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego dokonującego sprzedaży na Pana rzecz (B2B), następnie Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.

Kluczowe jest ustalenie, kto jest podatnikiem z tytułu importu towarów. Towar jest wysyłany bezpośrednio od sprzedawców z Chin do końcowego odbiorcy na terytorium Polski i to na odbiorcy końcowym spoczywa obowiązek rozliczenia się w deklaracji importowej.

Nie jest Pan importerem towarów. Nie dokonuje Pan zgłoszeń celnych ani nie działa jako przedstawiciel klienta. W tej sytuacji nie stosuje się art. 22 ust. 4 ustawy o VAT. Przepis ten dotyczy dostaw dokonywanych przez importera, a Pan nie pełni tej roli.

Tym samym w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku, podatnikiem z tytułu importu towarów jest klient (odbiorca końcowy) kupujący od Pana towar, to miejscem dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. W efekcie sprzedaż na rzecz klientów nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.

W związku z powyższym, sprzedaż opisana w stanie faktycznym, która jest realizowana przez Pana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, posiadających miejsce zamieszkania na terytorium Polski, nie podlega opodatkowaniu VAT na terytorium UE, tj. w Polsce.

Zatem, Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/wnioski albo/KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.