Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.1195.2025.2.JS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

-     uznania wykonywanych czynności na rzecz Klientów za dostawę towarów,

-     nieuznania Pana za podmiot, o którym mowa w art. 7a ustawy o VAT,

-     określenia miejsca opodatkowania dostawy towarów,

-     braku obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej.

Uzupełnił go Pan pismem z 31 stycznia 2026 r. (wpływ 2 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pan ... prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach działalności zajmuje się m.in. sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Aktualna oferta obejmuje sprzedaż różnego rodzaju asortymentu np. lampki LED, oczyszczacze powietrza, pas ogrzewająco-masujący.

Działalność prowadzona w modelu dropshippingu charakteryzuje się tym, że oferta towarów podąża za trendami rynkowymi i może się dynamicznie zmieniać w zależności od popytu. W związku z tym Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości rozszerzenia swojej oferty o różnorodny, niezwiązany ze sobą asortyment.

Zgodnie z przyjętym modelem działania, sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem własnych sklepów internetowych, gdzie oferowane są produkty pochodzące od zagranicznych dostawców z Chin. Odbiorcami oferowanych towarów są przede wszystkim konsumenci, czyli osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej: Klienci). Zdarza się również, że nabywcami są przedsiębiorcy. W przyszłości Klientami mogą być również Klienci z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jednakże przedmiotem niniejszego wniosku jest sprzedaż skierowana do konsumentów zamieszkujących terytorium Polski.

Wnioskodawca w ich imieniu zawiera umowy kupna-sprzedaży z dostawcami, obsługuje płatności, a następnie przekazuje zamówienia do zagranicznego kontrahenta Sprzedawcy danego produktu po uprzednim potrąceniu swojej prowizji. W razie potrzeby zapewniana jest również pomoc dla Klientów, zarówno w zakresie zapytań dotyczących oferowanych produktów, jak i w toku ewentualnych postępowań reklamacyjnych prowadzonych z zagranicznym Sprzedawcą.

Działalność Wnioskodawcy koncentruje się na organizowaniu zakupu towarów oferowanych przez Sprzedawców z państw trzecich (głównie z Chin; dalej jako: Sprzedawcy). Po zaksięgowaniu płatności towar jest wysyłany przez zagranicznego dostawcę bezpośrednio do Klienta, przy czym to właśnie Sprzedawca odpowiada za realizację dostawy. Zatem, działalność polega na zamawianiu towarów oferowanych przez Sprzedawców z krajów trzecich. Produkt nie trafia do Wnioskodawcy, zawsze kierowany jest bezpośrednio do odbiorcy końcowego. Wnioskodawca nie ma styczności z towarem i ogranicza się do roli pośrednika w sprzedaży artykułów należących do Sprzedawcy. Całość działalności opiera się na modelu, w którym obowiązki związane z logistyką pozostają po stronie Sprzedawcy, a sprzedaż odbywa się za pośrednictwem sklepów internetowych prowadzonych przez Wnioskodawcę.

Sklepy internetowe są w pełni zarządzane przez Wnioskodawcę, który przygotowuje opisy produktów w języku polskim, a także dokonuje ich modyfikacji zarówno tekstowych, jak i graficznych w celu lepszego dopasowania prezentacji towarów do oczekiwań i potrzeb Klientów.

W sytuacji, gdy Klient złoży zamówienie za pośrednictwem sklepu prowadzonego przez Wnioskodawcę i dokona przedpłaty na jego rzecz, ten następnie składa zamówienie u chińskiego Sprzedawcy, przekazuje mu dane Klienta niezbędne do wysyłki oraz dokonuje płatności za towar. W praktyce oznacza to, że Klient przekazuje należność za towar na rachunek Wnioskodawcy, który następnie opłaca zamówienie u zagranicznego Sprzedawcy.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez Klienta, a sumą przekazaną zagranicznemu Sprzedawcy tytułem zapłaty za zamówiony towar. Kwota ta stanowi prowizję należną Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie posiada podpisanej umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa z chińskim Sprzedawcą. Pomimo braku formalnej umowy, po dokonaniu zakupu otrzymuje od tego dokument potwierdzający zakup.

Zamówienia są składane wyłącznie za pośrednictwem sklepów internetowych prowadzonych przez Wnioskodawcę. Przed dokonaniem zakupu Klient zobowiązany jest do zaakceptowania regulaminu, wprowadzenia danych potrzebnych do realizacji dostawy oraz dokonania płatności za zamówienie. Wskazane dane są następnie przekazywane do chińskiego kontrahenta w celu bezpośredniej wysyłki towaru do Klienta.

Akceptowany przez Klienta regulamin jednoznacznie określa zasady realizacji transakcji. W szczególności wskazuje on, że Klient jako odbiorca towaru na terytorium Unii Europejskiej jest importerem towaru w rozumieniu przepisów celnych i podatkowych. Po otrzymaniu zamówienia oraz zaksięgowaniu płatności od Klienta, Wnioskodawca składa zamówienie na zamówiony przez Klienta towar u Sprzedawcy. Wnioskodawca podaje dane adresowe Klienta jako finalnego odbiorcy i adresata przesyłki oraz dokonuje płatności ceny towaru na rzecz Sprzedawcy ze środków otrzymanych od Klienta (po potrąceniu swojej marży lub prowizji). W ten sposób Wnioskodawca nabywa od Sprzedawcy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, które następnie przenosi na Klienta. Sprzedawca, po otrzymaniu zamówienia i płatności od Wnioskodawcy, wysyła towar bezpośrednio na adres Klienta wskazany przez Wnioskodawcę. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy ani nie jest przez niego magazynowany na terytorium Polski. Wszystkie formalności celne i obowiązki związane z importem towaru nie spoczywają na Wnioskodawcy. Wnioskodawca współpracuje i planuje współpracować z różnymi Sprzedawcami, przy czym nie ma pełnej, zweryfikowanej wiedzy ani praktycznej możliwości kontroli czy Sprzedawcy są zarejestrowani w procedurze IOSS. Z tego względu Wnioskodawca nie może dla celów własnych rozliczeń podatkowych polegać na potencjalnym statusie podatkowym Sprzedawców w zakresie IOSS.

Obsługa płatności realizowana jest przy wykorzystaniu zewnętrznych operatorów, takich jak np. .... Klienci przekazują środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd po potrąceniu prowizji kwoty są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy.

Sprzedawcami są podmioty z Chin, a dostawy towarów do Klientów realizowane są z państw trzecich, tj. spoza obszaru Unii Europejskiej (głównie z terytorium Chin). Jak wcześniej wskazano odbiorcami towarów są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, zamieszkujące na terytorium Polski. Wnioskodawca na żadnym etapie nie ma i nie będzie mieć fizycznego kontaktu z towarem.

Cena opłacana przez Klienta obejmuje wartość samego towaru, koszty transportu oraz ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca dokonuje zapłaty na rzecz Sprzedawcy z wykorzystaniem środków finansowych uprzednio wpłaconych przez Klienta.

Podczas składania zamówienia u Sprzedawcy Wnioskodawca wskazuje dane Klienta jako odbiorcy, nie posługuje się własnymi danymi adresowymi do wysyłki. Współpraca z chińskimi kontrahentami nie jest regulowana na podstawie pisemnych umów, współpraca ta opiera się na bieżącej realizacji zamówień bez formalnego zobowiązania umownego.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy wynika z relacji prawnej zawartej pomiędzy nim a Klientem. To właśnie z Klientem zawierany jest stosunek prawny, w ramach którego Wnioskodawca dokonuje zakupu towaru u Sprzedawcy.

Z chwilą złożenia zamówienia przez Wnioskodawcę u zagranicznego Sprzedawcy, Klient nabywa prawo do rozporządzania towarem. Wartość poszczególnych zamówień składanych przez Klientów nie przekracza równowartości 150 euro.

Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następująco następującym schematem:

1.  Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez Sprzedawców, obecnie głównie za pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych kierując się m.in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną Sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących).

2.  Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski, tworzenie spersonalizowanych opisów, edycję graficzną zdjęć produktowych wszystko w celu dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. Wnioskodawca będzie samodzielnie i autonomicznie decydował o asortymencie oferowanym na Stronie internetowej oraz ustalał ostateczną cenę sprzedaży towaru dla Klienta końcowego, uwzględniając koszt zakupu towaru od Sprzedawcy oraz własną marżę/narzut.

3.  Klient odwiedza stronę internetową Wnioskodawcy, wybiera interesujący go towar, składa zamówienie, akceptuje regulamin sklepu i dokonuje płatności. Przed złożeniem zamówienia Klient będzie zobowiązany do zapoznania się i zaakceptowania regulaminu sklepu prowadzonego przez Wnioskodawcę.

4.  Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u Sprzedawcy w Chinach (np. poprzez różne platformy sprzedażowe takie jak ...), przekazując wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta. Jednocześnie Wnioskodawca opłaca zamówienie, potrącając swoją prowizję. W efekcie, u Wnioskodawcy pozostaje kwota odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną Sprzedawcy.

5.  Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawcę, Sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy, wysyłka odbywa się bezpośrednio od Sprzedawcy do Klienta.

Przed dokonaniem zakupu Klient jest informowany o przewidywanym czasie dostawy, stosowne informacje zawarte są w regulaminie sklepu internetowego oraz w wiadomości e-mail potwierdzającej złożenie zamówienia. Klient otrzymuje również link oraz numer umożliwiający śledzenie przesyłki. W przypadku pytań lub wątpliwości dotyczących dostawy, Klient może kontaktować się z Wnioskodawcą, który pozostaje w stałym kontakcie z chińskim Sprzedawcą oraz posiada bieżący dostęp do informacji o statusie przesyłki. Wnioskodawca odpowiada na zapytania Klientów drogą mailową i udostępnia dane do śledzenia przesyłki na żądanie.

W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, Klient zwraca towar do Wnioskodawcy lub bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin. W takiej sytuacji Klient otrzymuje zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie od Wnioskodawcy. Sprzedawca z Chin odpowiada za przygotowanie zamówienia, jego spakowanie, przekazanie przewoźnikowi oraz organizację transportu. Zatem pełna odpowiedzialność za proces logistyczny od momentu skompletowania zamówienia do jego nadania spoczywa na zagranicznym Sprzedawcy.

Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać według jednego z następujących wariantów:

1.  Import w Polsce – towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce.

2.  Import w innym państwie członkowskim UE – towary są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.

W każdej z powyższych konfiguracji towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy. Z tego względu Wnioskodawca nie pełni roli importera. Status importera posiada Klient końcowy niezależnie od tego, czy import odbywa się na terytorium Polski czy innego państwa członkowskiego UE. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Wnioskodawca nie jest i nie będzie importerem towaru ani na terytorium Polski ani też na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany w procedurze Import One-Stop Shop (IOSS) i nie planuje takiej rejestracji.

Zgodnie z informacjami widniejącymi na zagranicznych platformach sprzedażowych, część oferowanych tam towarów może być objęta systemem IOSS. Wnioskodawca nie ma jednak wpływu na sposób rozliczania podatku VAT z tytułu importu, informacje te pochodzą wyłącznie z treści zamieszczonych na platformach sprzedażowych i nie są weryfikowane przez Wnioskodawcę.

Obecnie Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT-czynny.

W odpowiedzi na sformułowane w wezwaniu pytania Organu Wnioskodawca wskazał:

1.  Czy siedziba Pana działalności gospodarczej znajduje się na terytorium Polski? Jeżeli nie, to należy wskazać w jakim kraju się ona znajduje?

Odp. Tak, siedziba działalności gospodarczej Wnioskodawcy znajduje się na terytorium Polski.

2.  Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą zarejestrowaną poza terytorium Polski? Jeśli tak, to należy wskazać w jakim kraju i jaki jest przedmiot tej działalności?

Odp. Nie, Wnioskodawca nie prowadzi zarejestrowanej działalności poza terytorium kraju.

3.  Jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to: Sprzedawcy z Chin, Pan oraz ostateczni Klienci, jeśli nie to należy wymienić podmioty biorące udział w transakcji i wskazać jaką rolę pełnią?

Odp.

1)     Sprzedawca z Chin – Sprzedawca z Chin pełni rolę dostawcy bazowego, sprzedaje towar, który Wnioskodawca zamawia u niego w imieniu ostatecznego Klienta. Sprzedawca z Chin przygotowuje całe zamówienie i wysyła na wskazany przez Wnioskodawcę adres już do ostatecznego Klienta. Chiński Sprzedawca z Chin jest dostawcą towaru.

2)     Wnioskodawca – z kolei rolą Wnioskodawcy jest zbieranie zamówień składanych przez Klientów, pobranie płatności, następnie zamówienie wskazanego towaru u Sprzedawcy z Chin z podaniem adresu do wysyłki bezpośrednio do Klienta ostatecznego, przekazanie środków do Sprzedawcy (po potrąceniu swojej prowizji). Jak wcześniej wskazano prowizją Wnioskodawcy jest różnica między kwotą otrzymaną od Klienta a kwotą płaconą do chińskiego Sprzedawcy z Chin.

3)     Klient (konsument) – Klient pełni rolę ostatecznego konsumenta, który kupuje interesujący go towar i jest ostatnim odbiorcą w łańcuchu dostawy.

4)     Platforma sprzedażowa – miejsce, gdzie Wnioskodawca wyszukuje towary, a także składa zamówienie bezpośrednio u Sprzedawców z Chin poprzez. Platforma pełni jednak wyłącznie rolę techniczną/pośredniczącą w kontakcie Wnioskodawcy ze Sprzedawcą, ale nie są stroną umowy pomiędzy Wnioskodawcą a Klientem, ani pomiędzy Sprzedawcą a Wnioskodawcą w sensie przeniesienia prawa do rozporządzaniem towarem na Wnioskodawcą w imieniu platformy. Sprzedawcą dla Wnioskodawcy jest podmiot oferujący towar na danej platformie, a nie sama platforma sprzedażowa.

Reasumując, transakcja sprzedaży realnie odbywa się między 3 podmiotami: Chiński Sprzedawca, Wnioskodawca oraz Klient (konsument).

4.  Czy Sprzedawcy mają świadomość, że nie jest Pan ostatecznym nabywcą towarów? Proszę wyjaśnić.

Odp. Wnioskodawca składa zamówienie na określone towary i dokonuje za nie płatności. Wnioskodawca wskazuje Sprzedawcy bezpośrednio na adres ostatecznego Klienta, a Sprzedawca realizuje wysyłkę zgodnie z tą dyspozycją. Zatem, z tej perspektywy Wnioskodawca występuje w stosunku do Sprzedawcy jako kupujący, ale wskazuje dane do wysyłki ostatecznego Klienta. Należy więc przyjąć, że Sprzedawcy z Chin mają taką świadomość, że finalnie ostatecznym kupującym jest inny podmiot niż Wnioskodawca.

5.  Czy Klienci zlecają Panu jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy też Klienci mogą zakupić towar, który został już zamieszczony w sklepie internetowym?

Odp. Klienci mogą zakupić jedynie towar zamieszczony na sklepie internetowym. Klienci nie zlecają zakupu innych towarów niedostępnych na stronie.

6. Czy Sprzedawcy mają prawo do dokonywania zmian w opisie towarów zamieszczonych w sklepie internetowym Pana lub do jakiejkolwiek ingerencji po umieszczeniu towaru w sklepie internetowym?

Odp. Nie, Sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na stronie Wnioskodawcy, ani nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na stronie odpowiada wyłącznie Wnioskodawca.

7. Kto decyduje jakie towary i za jaką cenę są oferowane przez Pana w sklepie internetowym?

Odp. Wyłącznie Wnioskodawca decyduje o tym jakie towary umieszczane są na stronie i za jaką cenę.

8. Czy wysokość wynagrodzenia dla Pana wynika z uzgodnień zawartych ze Sprzedawcami, czy Sprzedawcy mają jakiś wpływ na wysokość wynagrodzenia Pana? Proszę opisać okoliczności zdarzenia w tym zakresie.

Odp. Nie, wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy nie wynika z uzgodnień zawartych z chińskimi Sprzedawcami. Sprzedawcy nie mają wpływu na wynagrodzenie Wnioskodawcy. Jak wcześniej wskazano stanowi prowizja między kwotą, którą wpłaca Klient tytułem zamówienia a kwotą przekazywaną do chińskiego Sprzedawcy.

9. Kto jest stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia Klienta od umowy zawartej na odległość, czy jest to Pan czy Sprzedawca? Proszę krótko opisać okoliczności zdarzenia.

Odp. Stroną umowy w przypadku odstąpienia Klienta od umowy zawartej na odległość jest Wnioskodawca. Klient zgłasza odstąpienie bezpośrednio do Wnioskodawcy, który przyjmuje zwrot towaru i zwraca Klientowi należne środki. Towar taki odsyłany jest bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.

10. W jaki sposób Klienci Pana reklamują uszkodzony towar? W jaki sposób odbywa się rozpatrzenie reklamacji. Czy klient składa reklamację na uszkodzony towar do Pana? Proszę krótko opisać ten proces.

Odp. Klient składa reklamację na uszkodzony towar bezpośrednio do Wnioskodawcy. Reklamacja jest rozpatrywana przez Wnioskodawcę, który – w zależności od ustaleń – zwraca Klientowi pieniądze lub wymienia towar na nowy. Towar w ramach reklamacji również trafia bezpośrednio do Wnioskodawcy lub wysłany jest bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.

11. Co oznacza/jak należy rozumieć, że „Cena opłacana przez Klienta obejmuje wartość samego towaru, koszty transportu oraz ewentualne należności podatkowe”, z czym należy identyfikować należności podatkowe i który podmiot jest zobowiązany do rozliczenia tych należności podatkowych?

Odp. Jako należności podatkowe należy identyfikować ewentualne należności celne, chociaż te ze względu na wartość towaru (poniżej 150 euro) nie powinny być naliczane. Jako należności podatkowe Wnioskodawca wskazuje również podatek VAT z tytułu importu, do którego zobowiązanym do zapłaty jest Klient. Jak wskazano w treści wniosku, Wnioskodawca nie jest importerem towaru, gdyż towar nigdy do niego nie trafia. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z importem towaru nie spoczywa na Wnioskodawcy. To czy podatek VAT jest faktycznie odprowadzany leży poza gestią Wnioskodawcy. Mogą mieć miejsce sytuacje, w której podatek VAT z tytułu importu pobierany jest błędnie w ramach procedury IOSS. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jak wcześniej wskazano podaje dane do wysyłki ostatecznego Klienta (konsumenta). Zatem z tej perspektywy może wystąpić mylne przeświadczenie Sprzedawcy z Chin, że dokonuje sprzedaży bezpośrednio na rzecz konsumenta, a nie Wnioskodawcy, co za tym idzie podatek omyłkowo deklarowany jest w ramach procedury IOSS, która nie powinna mieć zastosowania, gdyż zdaniem Wnioskodawcy najpierw następuje sprzedaż na zasadzie relacji B2B między Sprzedawcą z Chin a Wnioskodawcą, która nie powinna podlegać na deklarowaniu podatku VAT w ramach IOSS, a następnie sprzedaż w relacji B2C między Wnioskodawcą a Klientem końcowym.

12. Czy w związku ze sprzedażą towarów za pośrednictwem sklepu internetowego prowadzi Pan ewidencję otrzymanych zapłat oraz informacji jakiej dostawy dotyczyła konkretna zapłata i na czyją rzecz została dokonana dostawa?

Odp. Tak.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług?

2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca realizując sprzedaż towarów poprzez własne sklepy internetowe w opisanym modelu, nie będzie uznany za podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT?

3.  W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest Polska – czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?

4.  W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie UE – czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?

5.  Czy w przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie nr 3 lub 4 Wnioskodawca będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełnianą zmamiona handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio Klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. W chwili złożenia zamówienia u Sprzedawcy, na Klienta zostaje przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.

Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz Klientów, dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym modelu nie będzie on podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT.

Fikcja prawna z tego artykułu dotyczy podmiotów (interfejsów elektronicznych), które ułatwiają transakcję SOTI (do 150 euro) bezpośrednio pomiędzy dostawcą bazowym a konsumentem.

Wnioskodawca natomiast sam uczestniczy w łańcuchu dostaw jako podmiot nabywający (prawo do rozporządzania) towar od Sprzedawcy (B2B) i dokonujący następnie jego dostawy na rzecz Klienta (B2C). Nie jest więc jedynie platformą łączącą strony w rozumieniu art. 7a ust. 1 w zw. z art. 5b rozporządzenia 282/2011.

Ad. 3, 4

Zdaniem Wnioskodawcy dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.

W związku z tym, że Wnioskodawca nie jest podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a oraz nie jest i nie będzie zarejestrowany w procedurze IOSS, nie są spełnione warunki do zastosowania szczególnych zasad ustalania miejsca opodatkowania dla SOTI określonych w art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c ustawy o VAT.

W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku VAT dojdzie do dwóch dostaw:

1.  Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;

2.  Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

2.  w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.

2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1)  pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2)  ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1)  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2)  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów.

Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca, Wnioskodawca oraz ostateczny Klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu) lub z kraju trzeciego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (państwo importu) skąd dalej trafia bezpośrednio do Klienta. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).

Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz Klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza terytorium UE.

Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny Klient, to dostawa między Wnioskodawca a Klientem (B2C) nie będzie podlegała opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu bezpośrednio do Polski) ani też w innym państwie członkowskim UE (w przypadku importu w innym państwie członkowskim UE).

W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz Klienta, będącego jednocześnie importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce oraz innych państwach członkowskich UE, niezależnie od państwa importu – nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym przypadku Chin.

Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium państwa trzeciego (Chiny).

Ad. 5

Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży przy użyciu kasy fiskalnej. Zgodnie z art. 111 ustawy o VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Stosowanie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem, skoro czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią odpłatną dostawę towarów poza terytorium kraju, to nie mieszczą się pod pojęciem sprzedaży w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym nie podlegają ewidencji na kasie fiskalnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy,

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy, „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu). Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” – zawarte w art. 7 ust. 1 ustawy – dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Ponieważ istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z treści powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że świadczenie usług co do zasady podlega opodatkowaniu wówczas, gdy jest wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1)  w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

2)  świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy przy tym podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało – jako usługa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dana usługa podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.

Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Na mocy przepisu art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22b ustawy:

Jak stanowi art. 5a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu od wartości dodanej (Dz.U. UE L 77 z 23 marca 2011, s. 1, ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie 282/2011”):

Jak wynika z art. 7a ustawy:

W art. 7a ust. 1 i ust. 2 ustawy zaimplementowano swego rodzaju fikcję prawną, która w istocie prowadzi do przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązanie VAT z tytułu określonych dostaw towarów na podatników prowadzących działalność gospodarczą związaną z posiadaniem, prowadzeniem czy zarządzaniem interfejsami elektronicznymi. Regulacje obejmują swoim zakresem operatorów interfejsów elektronicznych, którzy ułatwiają dokonywanie określonych dostaw towarów, niezależnie od tego czy posiadają oni siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium UE, czy na terytorium państwa trzeciego.

Powyższy przepis wprowadza fikcję prawną (wyłącznie na potrzeby podatku VAT), polegającą na przyjęciu, że podatnik ułatwiający za pomocą interfejsu elektronicznego wyżej wskazane dostawy towarów na rzecz konsumentów, dokonywane przez tzw. dostawców bazowych:

·      samodzielnie otrzymał (nabył) te towary (fikcja prawna w postaci przyjęcia, że ma miejsce dostawa towarów B2B pomiędzy dostawcą bazowym a operatorem interfejsu elektronicznego) oraz

·      dokonał dostawy tych towarów (fikcja prawna polegająca na przyjęciu, że dochodzi do dostawy towarów B2C pomiędzy operatorem interfejsu elektronicznego a ostatecznym nabywcą tych towarów, tj. konsumentem, który faktycznie nabywa te towary).

Jak wskazano w art. 5b rozporządzenia 282/2011:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1b i pkt 1c ustawy:

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 3a ustawy:

Jak wskazuje powyższy przepis, w przypadku dostaw towarów, o których mowa w art. 7a ust. 1 i ust. 2 ustawy, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane dostawie towarów dokonanej przez podatnika, który ułatwia poprzez użycie interfejsu elektronicznego dostawę towarów. Oznacza to, że tzw. dostawa ruchoma jest przypisana do „fikcyjnej” dostawy dokonywanej przez operatora interfejsu elektronicznego na rzecz finalnego odbiorcy towarów (transakcje pomiędzy podmiotami gospodarczymi a klientami indywidualnymi; dalej jako: „B2C”). W konsekwencji „fikcyjna” dostawa dokonywana przez dostawcę bazowego na rzecz operatora interfejsu elektronicznego (transakcje pomiędzy podmiotami gospodarczymi; dalej jako: „B2B”) będzie dostawą „nieruchomą”, podlegającą opodatkowaniu w miejscu, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. A zatem w przypadku gdy platforma ułatwia sprzedaż na odległość towarów importowanych (dalej jako: „SOTI”) w przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej 150 euro, „fikcyjna” dostawa B2B nie będzie podlegała VAT w UE, gdyż w momencie dostawy towary będące przedmiotem tej dostawy znajdują się w państwie trzecim, z którego są wysyłane/transportowane do nabywcy w UE.

Jednocześnie w myśl art. 22 ust. 3b ustawy:

Przy tym stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:

Przechodząc do kwestii objętej zakresem pytania nr 1 wskazać należy, że w analizowanej sprawie Klient wybiera towar w Pana sklepie internetowym, a następnie składa zamówienie, akceptując regulamin i dokonując płatności na Pana rachunek bankowy. Po zaksięgowaniu wpłaty, zamawia Pan towar u chińskiego Sprzedawcy, który następnie bezpośrednio wysyła produkt na adres Klienta. Choć nie ma Pan fizycznego kontaktu z towarem, który jest dostarczany bezpośrednio od Sprzedawcy do Klienta, co jednak istotne, jak wskazał Pan we wniosku, nabywa Pan od Sprzedawcy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (ekonomicznie), a następnie przenosi je na Klienta. Skoro przenosi Pan prawo do rozporządzania towarem jak właściciel to tym samym transakcja realizowana przez Pana wpisuje się w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Kolejno odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania nr 2 wskazać należy, że transakcja dostawy od sprzedawcy z Chin do Pana będzie miała charakter relacji właściwej dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który sprzedaje na rzecz innego podatnika (B2B), a stroną transakcji jest Pan, a nie Pana Klient. Zamówienie towarów u sprzedawcy z Chin składa Pan, a nie Klient. Zatem te wzajemne relacje nie pozwalają uznać Pana za podmiot ułatwiający sprzedaż, tylko za podmiot, który dokonuje sprzedaży w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.

Mając zatem na uwadze zawarte w interpretacji wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcie w zakresie zadanego pytania nr 1, zauważyć należy, że w analizowanej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy wynikające z art. 7a ustawy. W związku z powyższym nie można uznać Pana za podmiot ułatwiający dostawę towarów poprzez użycie interfejsu elektronicznego, w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy.

Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Przedmiotem Pana wątpliwości przedstawionych w pytaniu nr 3 i 4 jest ustalenie czy w sytuacji, gdy państwem importu jest Polska lub inne państwo członkowskie UE miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsca zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny.

Jak wynika z opisu sprawy Klienci (osoby fizyczne z Polski) zamawiają towar od Pana. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go u Sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego Sprzedawcy i zleca też temu Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta w Polsce. Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński Sprzedawca, Pan oraz Klienci (konsumenci). Przy czym każdorazowo transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a następnie towary albo są importowane bezpośrednio na terytorium Polski i dostarczane do Klienta w Polsce, albo są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji chińskiego Sprzedawcy dokonującego sprzedaży na rzecz Pana (B2B), a Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (relacja B2C).

Dodatkowo wskazał Pan, że nie jest Pan importerem towaru ani na terytorium Polski ani też na terytorium innego państwa członkowskiego UE, nie dokonuje Pan zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Obowiązki związane z dokonaniem formalności importowych nie spoczywają na Panu. Importerem jest ostateczny Klient.

W przedmiotowej sprawie nie będzie miał zastosowania art. 22 ust. 4 ustawy. Przepis ten odnosi się do dostaw dokonanych przez importera. W żadnym wypadku nie można w oparciu o jego treść czynić ustalenia w zakresie miejsca świadczenia dostaw na wcześniejszych etapach przed importerem.

A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, jest ostateczny odbiorca nabywający od Pana towar to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego Klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz klientów niezależnie od państwa importu nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 i 4 należało uznać za prawidłowe.

Z kolei przechodząc do kwestii objętej zakresem pytania nr 5 należy wskazać, że w myśl art. 111 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:

Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W analizowanej sytuacji, mimo że dokonuje Pan co do zasady transakcji na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane w stanie faktycznym nie podlegają rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika z faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie jest terytorium Polski tylko kraj trzeci tj. Chiny. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W związku z powyższym, w przypadku transakcji opisanych we wniosku wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem świadczenia i opodatkowania dostawy nie jest terytorium Polski, nie musi Pan ewidencjonować sprzedaży za pomocą kas rejestrujących.

Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 5 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zauważyć należy, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek prawny wyłącznie dla Pana.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.