Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.1203.2025.1.JS

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie:

-     uznania voucherów uprawniających pasażerów i członków załóg lotów do nabycia produktów żywieniowych oraz usług gastronomicznych za bony MPV w rozumieniu ustawy o VAT (pytanie nr 1);

-     podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT wydania w zamian za ww. vouchery produktów żywieniowych oraz zrealizowanie usługi gastronomicznej (pytanie nr 2);

-     ustalenia czy w przypadku gdy wartość nabytych towarów i/lub usług będzie równa wartości vouchera, podstawą opodatkowania będzie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT (pytanie nr 3);

-     ustalenia czy w przypadku gdy wartość vouchera będzie niższa niż wartość zakupionych towarów i/lub usług, a pasażer lub członek załogi dopłaci „brakującą” kwotę, podstawą opodatkowania będzie kwota otrzymana od przewoźnika za ten voucher powiększona o dopłatę uiszczoną przez pasażera lub członka załogi pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT (pytanie nr 4);

-     ustalenia czy w przypadku, w którym wartość nabytych towarów i/lub usług będzie mniejsza od wartości vouchera, podstawą opodatkowania będzie jedynie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher odpowiadająca części zrealizowanego vouchera pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT, a w konsekwencji kwota otrzymana od przewoźnika odpowiadająca części niezrealizowanej wartości vouchera nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT (pytanie nr 5);

-     ustalenia czy z tytułu wydania/zrealizowania w zamian za voucher produktów żywieniowych i/lub usług gastronomicznych powinni Państwo wystawić i wydać pasażerom i członkom załóg paragon fiskalny na podstawie art. 111 ustawy o VAT z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT (część pytania nr 8)

oraz nieprawidłowe w zakresie:

-     ustalenia czy z tytułu wydania/zrealizowania w zamian za voucher produktów żywieniowych i/lub usług gastronomicznych powinni Państwo wystawić i wydać pasażerom i członkom załóg fakturę (część pytania nr 8).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

-     uznania voucherów uprawniających pasażerów i członków załóg lotów do nabycia produktów żywieniowych oraz usług gastronomicznych za bony MPV w rozumieniu ustawy o VAT;

-     podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT wydania w zamian za ww. vouchery produktów żywieniowych oraz zrealizowanie usługi gastronomicznej;

-     ustalenia, czy w przypadku gdy wartość nabytych towarów i/lub usług będzie równa wartości vouchera, podstawą opodatkowania będzie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT;

-     ustalenia, czy w przypadku gdy wartość vouchera będzie niższa niż wartość zakupionych towarów i/lub usług, a pasażer lub członek załogi dopłaci „brakującą” kwotę, podstawą opodatkowania będzie kwota otrzymana od przewoźnika za ten voucher powiększona o dopłatę uiszczoną przez pasażera lub członka załogi pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT;

-     ustalenia czy w przypadku, w którym wartość nabytych towarów i/lub usług będzie mniejsza od wartości vouchera, podstawą opodatkowania będzie jedynie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher odpowiadająca części zrealizowanego vouchera pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT, a w konsekwencji kwota otrzymana od przewoźnika odpowiadająca części niezrealizowanej wartości vouchera nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT;

-     ustalenia czy podstawą opodatkowania będzie cała kwota otrzymana od przewoźnika za voucher pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT;

-     ustalenia czy podstawę opodatkowania dla poszczególnych stawek należy wyliczyć proporcjonalnie do ceny netto sprzedawanych towarów i usług z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT;

-     ustalenia czy z tytułu wydania/zrealizowania w zamian za voucher produktów żywieniowych i/lub usług gastronomicznych powinni Państwo wystawić i wydać pasażerom i członkom załóg paragon fiskalny lub fakturę na podstawie art. 111 ustawy o VAT z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

1.  ... Sp. z o.o. (dalej: Spółka) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, którego siedziba działalności gospodarczej znajduje się na terytorium Polski. Spółka prowadzi działalność gospodarczą obejmującą m.in. świadczenie usług na rzecz przewoźników powietrznych na terenie portu lotniczego .... Główny przedmiot działalności Spółki wg dominującego PKD to: 56 10 A Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne.

2.  Spółka w ramach zawieranych z przewoźnikami lotniczymi umów lub/i składanych przez nich zamówień będzie wykonywać czynności w zakresie obsługi pasażerów i samolotów. Ww. przewoźnicy powietrzni są czynnymi zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług na terenie kraju z siedzibą działalności na terytorium kraju.

3.  W szczególności w przypadku opóźnień lub odwołania lotów (tzw. loty zakłócone) Spółka będzie zobowiązana na mocy umowy zawartej z danym przewoźnikiem lub/i składanych przez nich zamówień do wydawania posiłków i napojów (produkty żywieniowe, usługi gastronomiczne) pasażerom i członkom załóg takich lotów.

4.  W tym celu przewoźnicy lotniczy emitują vouchery na określona kwotę, np. 50 PLN, które następnie w przypadku zaistniałej sytuacji związanej z lotem zakłóconym wydają swoim pasażerom lub załogom lotów.

5.  Posiadacze takich voucherów są upoważnieni do wymiany ich na towary i usługi oferowane przez Spółkę w ramach oferty gastronomicznej dostępnej w obiektach gastronomicznych położonych w porcie lotniczym tj. produkty żywieniowe, usługi gastronomiczne – do wartości wydanego vouchera.

6.  W przypadku zakupu przez pasażera lub członka załogi oferowanych usług lub towarów o wartości wyższej niż wartość vouchera – osoba taka będzie samodzielnie dopłacała różnicę.

7.  Natomiast gdy wartość vouchera jest wyższa niż wartość nabywanych usług lub towarów pasażerowi lub członkowi załogi nie jest zwracana różnica.

8.  Vouchery umożliwiają nabycie produktów żywieniowych, które w momencie dostawy znajdują się w Polsce oraz usług gastronomicznych wykonywanych wyłącznie na terytorium Polski.

9.  Produkty żywieniowe oraz usługi gastronomiczne mogą podlegać opodatkowaniu stawką VAT 5%, 8% lub 23%.

10.  Po upływie uzgodnionego okresu, np. miesiąca Spółka przekazuje każdemu przewoźnikowi informację o wartości zrealizowanych przez nią voucherów wyemitowanych przez danego przewoźnika.

11.  Na podstawie tej informacji Spółka otrzymuje od przewoźników środki o równowartości zrealizowanych przez nią voucherów wyemitowanych przez danego przewoźnika.

12.  Pasażerami i członkami załóg, którym są wydawane vouchery są wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.

Pytania

1.  Czy vouchery w opisanym stanie faktycznym należy uznać za bony MPV w rozumieniu ustawy VAT?

2.  Czy wydanie w zamian za vouchery produktów żywieniowych oraz zrealizowanie usługi gastronomicznej na rzecz pasażerów i członków załóg lotów podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

3.  Czy w przypadku gdy wartość nabytych towarów i/lub usług będzie równa wartości vouchera podstawą opodatkowania będzie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT?

4.  Czy w przypadku gdy wartość vouchera będzie niższa niż wartość zakupionych towarów i/lub usług, a pasażer lub członek załogi dopłaci „brakującą” kwotę, podstawą opodatkowania będzie kwota otrzymana od przewoźnika za ten voucher powiększona o dopłatę uiszczoną przez pasażera lub członka załogi pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT?

5.  Czy w przypadku, w którym wartość nabytych towarów i/lub usług będzie mniejsza od wartości vouchera podstawą opodatkowania będzie jedynie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher odpowiadająca części zrealizowanego vouchera pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT, a w konsekwencji kwota otrzymana od przewoźnika odpowiadająca części niezrealizowanej wartości vouchera nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT?

6.  W przypadku uznania przez DKIS, iż stanowisko Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie 5 jest nieprawidłowe, to czy podstawą opodatkowania będzie cała kwota otrzymana od przewoźnika za voucher pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT?

7.  W przypadku jednoczesnego uznania przez DKIS, iż stanowisko Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie 5 jest nieprawidłowe, a w zakresie odpowiedzi na pytanie 6 jest prawidłowe to czy podstawę opodatkowania dla poszczególnych stawek należy wyliczyć proporcjonalnie do ceny netto sprzedawanych towarów i usług z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT?

8.  Czy z tytułu wydania/zrealizowania w zamian za voucher produktów żywieniowych i/lub usług gastronomicznych Spółka powinna wystawić i wydać pasażerom i członkom załóg paragon fiskalny lub fakturę na podstawie art. 111 ustawy VAT z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stanowisko przyporządkowane do pytań:

1.  Odnośnie pytania 1:

Vouchery w opisanym stanie faktycznym należy uznać za bony MPV w rozumieniu ustawy VAT.

2.  Odnośnie pytania 2:

Wydanie przez Spółkę w zamian za vouchery produktów żywieniowych i/lub usług gastronomicznych pasażerom i członkom załóg lotów będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

3.  Odnośnie pytania 3:

W przypadku gdy wartość nabytych towarów i/lub usług będzie równa lub mniejsza od wartości vouchera podstawą opodatkowania będzie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT.

4.  Odnośnie pytania 4:

W przypadku gdy wartość vouchera będzie niższa niż wartość zakupionych towarów i/lub usług, a pasażer lub członek załogi dopłaci „brakującą” kwotę podstawą opodatkowania będzie kwota otrzymana od przewoźnika za ten voucher powiększona o dopłatę uiszczoną przez pasażera lub członka załogi pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT.

5.  Odnośnie pytania 5:

W przypadku, w którym wartość nabytych towarów i/lub usług będzie mniejsza od wartości vouchera podstawą opodatkowania będzie jedynie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher odpowiadająca części zrealizowanego vouchera pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT, a w konsekwencji kwota otrzymana od przewoźnika odpowiadająca części niezrealizowanej wartości vouchera nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

6.  Odnośnie pytania 6:

W przypadku uznania przez DKIS, iż stanowisko Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie 5 jest nieprawidłowe podstawą opodatkowania będzie cała kwota otrzymana od przewoźnika za voucher pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT.

7.  Pytanie 7:

W przypadku jednoczesnego uznania przez DKIS, iż stanowisko Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie 5 jest nieprawidłowe, a w zakresie odpowiedzi na pytanie 6 jest prawidłowe podstawę opodatkowania dla poszczególnych stawek należy wyliczyć proporcjonalnie do ceny netto sprzedawanych towarów i usług z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT.

8.  Odnośnie pytania 8:

Z tytułu wydania/zrealizowania w zamian za voucher produktów żywieniowych i/lub usług gastronomicznych Spółka powinna wystawić i wydać pasażerom i członkom załóg paragon fiskalny lub fakturę na podstawie art. 111 ustawy VAT z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT.

Uzasadnienie stanowiska Bony MPV

9.  Opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

10.  Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy VAT przez odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

11.  W myśl art. 2 pkt 41 ustawy VAT przez bon rozumie się instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu.

12.  Z kolei przez emisję bonu rozumie się pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu (art. 2 pkt 42 ustawy VAT).

13.  Natomiast przez transfer bonu rozumie się zarówno jego emisję oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji (art. 2 pkt 45 ustawy VAT).

14.  Jednocześnie ustawa VAT rozróżnia dwa typy bonów, tj.:

a.  bon jednego przeznaczenia (dalej również: SPV) – rozumie się przez to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu (art. 2 pkt 43 ustawy VAT),

b.  bon różnego przeznaczenia (dalej również: MPV) – rozumie się przez to bon inny niż bon jednego przeznaczenia (art. 2 pkt 44 ustawy VAT).

15.  Aby uznać dany instrument za bon, należy po pierwsze ustalić, czy takiemu instrumentowi towarzyszy obowiązek przyjęcia go jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług. Po drugie należy zbadać, czy wspomniany instrument lub związana z nim dokumentacja określają, jakie towary mają zostać dostarczone lub jakie usługi mają być świadczone lub czy została w nim określona tożsamość ich potencjalnych dostawców lub usługodawców (pkt 21 wyroku TSUE z dnia 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-637/20).

16.  W analizowanym przypadku Spółka jest zobowiązana do przyjęcia voucherów jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za świadczenie usług/dostawę towarów.

17.  Towary, które mają zostać wydane i usługi, które mają zostać wykonane, tj. produkty żywieniowe i/lub usługi gastronomiczne dostępne w ramach oferty gastronomicznej Spółki zostały wskazane w samym instrumencie (voucherze) i/lub dodatkowo w powiązanej dokumentacji, tj. w jednej z umów zawartej z przewoźnikiem lub/i składanych przez przewoźników zamówieniach.

18.  Wobec powyższego vouchery realizowane przez Spółkę są instrumentem spełniającym definicję bonu wynikającą z art. 2 pkt 41 ustawy VAT.

19.  Należy zatem ustalić czy vouchery realizowane przez Spółkę są bonami SPV czy bonami MPV.

20.  Zgodnie z art. 28i ust. 1 ustawy VAT miejscem świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane.

21.  Vouchery umożliwiają nabycie usług gastronomicznych wykonywanych wyłącznie na terytorium Polski.

22.  Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

23.  Vouchery umożliwiają nabycie produktów żywieniowych, które w momencie dostawy znajdują się w Polsce.

24.  Zatem w momencie emisji voucherów można określić miejsce ich opodatkowania (miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług) – Polska.

25.  Niemniej jednak vouchery umożliwiają nabycie produktów żywieniowych i usług gastronomicznych, które mogą podlegać opodatkowaniu stawką VAT 5%, 8% lub 23%.

26.  Z uwagi, iż towar podlegający przekazaniu lub realizowana usługa w zamian za voucher mogą podlegać opodatkowaniu trzema różnymi stawkami VAT (5%, 8% lub 23%) to w chwili jego emisji (przekazanie pasażerowi, członkowi załogi) nie jest znana właściwa kwota podatku VAT. Kwota ta będzie dopiero znana w momencie realizacji vouchera, tj. nabycia przez pasażera lub członka załogi danego towaru lub usługi.

27.  Tym samym w analizowanym przypadku mamy do czynienia z voucherem spełniającym definicję bonu różnego przeznaczenia (MPV) wynikającą z art. 2 pkt 44 ustawy VAT.

Opodatkowanie VAT

28.  Zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy VAT faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego przeznaczenia.

29.  W analizowanym przypadku voucher wprowadzany jest pierwszy raz do obrotu przez przewoźnika poprzez jego wydanie pasażerom i członkom załóg lotów. Innymi słowy następuje jego emisja (transfer) zgodnie z art. 2 pkt 42 i pkt 45 ustawy VAT.

30.  Następnie w zamian za voucher Spółka faktycznie przekazuje produkty żywieniowe i/lub faktycznie świadczy usługi gastronomiczne. Voucher przyjmowany jest przez Spółkę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia za powyższe towary i usługi.

31.  Jak wynika bowiem z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego w przypadku:

a.  zakupu towarów i/lub usług o wartości wyższej niż wartość vouchera – pasażer lub członek załogi lotu będzie samodzielnie dopłacał różnicę,

b.  wartość vouchera jest wyższa niż wartość zamawianych produktów i/lub usług pasażerowi lub członkowi załogi nie jest zwracana różnica.

32.  Wobec powyższego zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy VAT:

a.  w momencie wydania towarów/świadczenia usług w zamian za voucher będący bonem MPV dochodzi do opodatkowania VAT, a

b.  wcześniejszy transfer vouchera będącego bonem MPV nie podlega opodatkowaniu VAT.

33.  Zatem w analizowanym przypadku:

a.  wydanie vouchera przez przewoźników pasażerom lub członkom załóg nie podlega opodatkowaniu VAT,

b.  sprzedaż opodatkowana VAT ma miejsce w momencie wydania produktów żywieniowych i//lub wyświadczenia usług gastronomicznych przez Spółkę pasażerom i członkom załóg.

Podstawa opodatkowania

34.  W celu ustalenia podstawy opodatkowania sprzedaży, o której mowa w pkt 31 lit. b należy odwołać się do przepisów art. 29a ustawy VAT.

35.  W myśl art. 29a ust. 1 podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

36.  Zgodnie z art. 29a ust. 1a ustawy VAT podstawa opodatkowania z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług dokonanych w zamian za bon różnego przeznaczenia realizowany w całości, w odniesieniu do tego bonu, jest równa:

a.  wynagrodzeniu zapłaconemu za ten bon różnego przeznaczenia, pomniejszonemu o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami;

b.  wartości pieniężnej wskazanej na tym bonie różnego przeznaczenia lub w powiązanej dokumentacji, pomniejszonej o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami – w przypadku gdy informacje dotyczące wynagrodzenia są niedostępne.

37.  Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 1b ustawy VAT podstawa opodatkowania z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług dokonanych w zamian za bon różnego przeznaczenia realizowany w części, w odniesieniu do tego bonu, jest równa odpowiedniej części:

a.  wynagrodzenia zapłaconego za ten bon różnego przeznaczenia, pomniejszonego o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami;

b.  wartości pieniężnej wskazanej na tym bonie różnego przeznaczenia lub w powiązanej dokumentacji, pomniejszonej o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami – w przypadku gdy informacje dotyczące wynagrodzenia są niedostępne.

38.  W przypadku, o którym mowa w art. 29a ust. 1a i 1b ustawy VAT, przepisy art. 29a ust. 2 i 5 ustawy VAT stosuje się odpowiednio (art. 29a ust. 1c ustawy VAT).

39.  Art. 29a ust. 2 i 5 ustawy VAT dotyczą:

a.  nieodpłatnego przekazania towarów na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy VAT,

b.  użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika oraz nieodpłatnego świadczenia usług na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy VAT.

40.  Z uwagi, iż wydanie produktów żywieniowych i/lub wyświadczenie usług gastronomicznych na rzecz pasażerów lub członków załóg nie następuje nieodpłatnie to art. 29a ust. 1c ustawy VAT nie znajdzie w analizowanym przypadku zastosowania.

41.  Jak wskazano bowiem w stanie faktycznym Spółka otrzymuje zapłatę za wydane produkty żywieniowe i/lub wyświadczone usługi gastronomiczne w postaci zwrotu wartości zrealizowanych voucherów i ewentualnie dopłaty otrzymywanej od pasażera.

42.  Jeżeli wartość wydanych produktów żywieniowych i/lub wyświadczonych usług gastronomicznych odpowiada wartości vouchera lub jest niższa niż wartość vouchera to Spółka otrzymuje wynagrodzenie odpowiadające wartości vouchera od przewoźnika.

43.  Jeżeli wartość wydanych produktów żywieniowych i/lub wyświadczonych usług gastronomicznych jest wyższa niż wartość vouchera to Spółka otrzymuje: a. od przewoźnika wynagrodzenie odpowiadające wartości vouchera, a b. od pasażera lub członka załogi wynagrodzenie odpowiadające różnicy pomiędzy wartością produktów żywieniowych i/lub wyświadczonych usług gastronomicznych a wartością vouchera.

44.  Zatem zgodnie z art. 29a ust. 1-1b ustawy VAT podstawą opodatkowania wydanych produktów żywieniowych i/lub wyświadczonych usług gastronomicznych będzie:

a.  w przypadku realizacji vouchera w całości gdy wartość nabytych towarów i/lub usług jest równa wartości vouchera — kwota otrzymana od przewoźnika za voucher pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT,

b.  w przypadku realizacji vouchera w części gdy wartość nabytych towarów i/lub usług jest mniejsza od wartości vouchera - kwota otrzymana od przewoźnika odpowiadająca części zrealizowanego vouchera pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT,

c.   w przypadku realizacji vouchera w całości gdy wartość vouchera będzie niższa niż wartość zakupionych towarów i/lub usług, a pasażer lub członek załogi dopłaci "brakującą" kwotę — kwota otrzymana od przewoźnika za ten voucher powiększona o dopłatę uiszczoną przez pasażera lub członka załogi pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi/ wyświadczonymi towarami/usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT.

45.  Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 25 września 2023 r. (znak 0112-KDIL3.4012.286.2023.2.AK), w której DKIS wskazał, iż: „W konsekwencji, podstawą opodatkowania z tytułu dostawy towarów lub usług dokonanych przez Spółkę w jej sklepach w zamian za bon zrealizowany w całości lub w części - w sytuacji, gdy wartość zakupionych towarów lub usług będzie równa lub mniejsza wartości bonu - będzie zgodnie z art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 1a i ust. 1b ustawy przekazana przez Producenta kwota odzwierciedlającą łączną wartość sprzedaży zrealizowanej przy użyciu bonów w sklepach Spółki, pomniejszoną o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami. Ponadto, w przypadku gdy wartość bonu będzie niższa niż wartość zakupionych za niego towarów lub usług, a Konsument dopłaci "brakującą" kwotę, to podstawą opodatkowania z tytułu tej dostawy towarów będzie, stosowanie do art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 1a ustawy, przekazana przez Producenta kwota odzwierciedlającą łączną wartość sprzedaży zrealizowanej przy użyciu bonów oraz kwota przewyższająca wartość bonu w sklepach Spółki dopłacona przez okaziciela, pomniejszone o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami.”

46.  W tym miejscu należy wskazać, iż w przypadku, w którym wartość nabytych towarów i/lub usług będzie mniejsza od wartości vouchera kwota otrzymana od przewoźnika odpowiadająca części niezrealizowanej wartości vouchera nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

47.  Jak już wcześniej wykazano, zgodnie z regulacją art. 8b ust. 1 ustawy VAT jedynie faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon MPV podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

48.  W konsekwencji, kwoty otrzymywane przez Spółkę od przewoźników w części odpowiadającej wartości niezrealizowanego vouchera, nie są kwotami otrzymywanymi z tytułu czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, bo nigdy nie dochodzi do faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług w stosunku do tej kwoty.

49.  Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 5 kwietnia 2023 r. (znak 0114-KDIP1-3.4012.135.2023.2.JG) oraz interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 30 października 2023 r. (znak 0113-KDIPT1-2.4012.596.2023.2.JSZ).

50.  Jak zostało to wskazane powyżej w przypadku, w którym wartość nabytych towarów i/lub usług będzie mniejsza od wartości vouchera podstawą opodatkowania będzie jedynie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher odpowiadająca części zrealizowanego vouchera pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami, a w konsekwencji kwota otrzymana od przewoźnika odpowiadająca części niezrealizowanej wartości vouchera nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

51.  Przykładowo zatem jeżeli cena brutto nabytych posiłków, dla których zastosowanie ma jedynie stawka 23% wynosiła 20 zł, a kwota otrzymana od przewoźnika za voucher wyniesie 50 zł to:

a.  podstawa opodatkowania wyniesie 16,26 zł (16,26 zł = 20 zł - (20 zł – 20 zł/1,23)),

b.  kwota 30 zł nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT (50 zł – 20 zł).

52.  Niemniej jednak, w przypadku uznania przez DKIS, iż powyższe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie 5 jest nieprawidłowe, Wnioskodawca chciałby uzyskać potwierdzenie, iż podstawą opodatkowania będzie cała kwota otrzymana od przewoźnika za voucher pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami.

53.  W przypadku dokonania zakupu o wartości niższej niż wartość vouchera podróżny/członek załogi posiada bowiem wiedzę, że niewykorzystana kwota vouchera nie zostanie mu zwrócona, ani nie będzie mogła zostać wykorzystana w późniejszym terminie. W konsekwencji uznać należy, że podróżny/członek załogi kupując towar lub usługę, za którą dokonuje płatności voucherem zgadza się na zapłatę za towar lub usługę w kwocie wyższej niż faktyczna cena tj. w kwocie wartości danego vouchera.

54.  Przykładowo zatem jeżeli cena brutto nabytych posiłków, dla których zastosowanie ma jedynie stawka 23% wynosiła 20 zł, a kwota otrzymana od przewoźnika za voucher wyniesie 50 zł to podstawa opodatkowania wyniesie 40,65 zł (40,65 zł = 50 zł - (50 zł – 50 zł/1,23)).

55.  W przypadku dokonania zakupu towarów lub usług opodatkowanych różnymi stawkami gdy łączna wartość jest mniejsza od wartości vouchera podstawę opodatkowania dla poszczególnych stawek należy wyliczyć proporcjonalnie do ceny netto sprzedawanych towarów i usług.

56.  Przykładowo zatem jeżeli cena brutto nabytego posiłku, dla którego zastosowanie ma stawka 23% wynosiła 20 zł, cena brutto nabytego posiłku, dla którego zastosowanie ma stawka 8% wynosiła 10 zł, a kwota otrzymana od przewoźnika za voucher wyniesie 50 zł to:

a.  podstawa opodatkowania, do której zastosowanie znajdzie stawka VAT 23% wyniesie 27,10 zł (27,10 zł = 33,33 zł - (33,33 zł - 33,33 zł/1,23), 33,33 = 50 x 20/(10+20)),

b.  podstawa opodatkowania, do której zastosowanie znajdzie stawka VAT 8% wyniesie 15,44 zł (15,44 zł = 16,67 zł - (16,67 zł - 16,67 zł/1,08), 16,67 = 50 x 10/(10+20)).

Dokumentowanie sprzedaży

57.  Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

58.  W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy VAT podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:

a.  w postaci papierowej lub

b.  za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych.

59.  W analizowanym przypadku nabywcą produktów żywieniowych i/lub wyświadczonych usług gastronomicznych są podróżni i członkowie załóg.

60.  To podróżni bowiem w zamian za voucher i ewentualnie stosowną dopłatę otrzymują od Spółki i „konsumują” produkty żywieniowe i/lub usługi gastronomiczne.

61.  Powyższego nie zmienia fakt, iż Spółka otrzymuje od przewoźnika zwrot wartości zrealizowanych voucherów.

62.  W związku z powyższym Spółka jest zobowiązana do wydania na rzecz podróżnych i członków załóg paragonów fiskalnych lub faktur z każdej sprzedaży na podstawie art. 111 ustawy VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie:

-     uznania voucherów uprawniających pasażerów i członków załóg lotów do nabycia produktów żywieniowych oraz usług gastronomicznych za bony MPV w rozumieniu ustawy o VAT (pytanie nr 1);

-     podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT wydania w zamian za ww. vouchery produktów żywieniowych oraz zrealizowanie usługi gastronomicznej (pytanie nr 2);

-     ustalenia czy w przypadku gdy wartość nabytych towarów i/lub usług będzie równa wartości vouchera, podstawą opodatkowania będzie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT (pytanie nr 3);

-     ustalenia czy w przypadku gdy wartość vouchera będzie niższa niż wartość zakupionych towarów i/lub usług, a pasażer lub członek załogi dopłaci „brakującą” kwotę, podstawą opodatkowania będzie kwota otrzymana od przewoźnika za ten voucher powiększona o dopłatę uiszczoną przez pasażera lub członka załogi pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT (pytanie nr 4);

-     ustalenia czy w przypadku, w którym wartość nabytych towarów i/lub usług będzie mniejsza od wartości vouchera, podstawą opodatkowania będzie jedynie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher odpowiadająca części zrealizowanego vouchera pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT, a w konsekwencji kwota otrzymana od przewoźnika odpowiadająca części niezrealizowanej wartości vouchera nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT (pytanie nr 5);

-     ustalenia czy z tytułu wydania/zrealizowania w zamian za voucher produktów żywieniowych i/lub usług gastronomicznych powinni Państwo wystawić i wydać pasażerom i członkom załóg paragon fiskalny na podstawie art. 111 ustawy o VAT z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT (część pytania nr 8)

oraz nieprawidłowe w zakresie:

-     ustalenia czy z tytułu wydania/zrealizowania w zamian za voucher produktów żywieniowych i/lub usług gastronomicznych powinni Państwo wystawić i wydać pasażerom i członkom załóg fakturę (część pytania nr 8).

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 41 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 42 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 43 ustawy:

Według art. 2 pkt 44 ustawy:

Natomiast w świetle art. 2 pkt 45 ustawy:

Zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów zostały przedstawione w dziale II, rozdziale 2a ustawy „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.

W myśl art. 8a ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8a ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 8a ust. 3 ustawy:

Na mocy art. 8a ust. 4 ustawy:

Stosownie do treści art. 8b ust. 1 ustawy:

W myśl art. 8b ust. 2 ustawy:

W odniesieniu do rozróżnienia bonu jednego przeznaczenia od bonu różnego przeznaczenia wskazać należy, że związane jest to z odmiennym traktowaniem tych bonów w świetle podatku VAT. Istotą tego rozróżnienia jest to, czy w momencie emisji bonu dostępnych jest wystarczająco dużo informacji, by stwierdzić, gdzie ma nastąpić opodatkowanie podatkiem VAT i w jakiej kwocie, w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług, na które bon ostatecznie zostanie wymieniony. Zatem, gdy powyższe dane są możliwe do określenia, tj. w momencie emisji bonu można określić jego miejsce opodatkowania (miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług) oraz podatek VAT należny, to mamy do czynienia z bonem jednego przeznaczenia. Za bony jednego przeznaczenia będą więc uznane bony, w przypadku których w momencie ich emisji wiadomo już w jakim państwie członkowskim należałoby odprowadzić należny podatek VAT z tytułu dostawy towarów/świadczenia usług, których dotyczy bon, wiadomo też, jaka jest kwota należnego podatku. W pozostałych przypadkach, tj. gdy nie można ustalić miejsca opodatkowania w momencie emisji bonu lub nie jest znana kwota podatku VAT należnego, bądź gdy nie są znane obie te informacje, mamy do czynienia z bonami różnego przeznaczenia. Zatem bon lub powiązana z nim dokumentacja już w chwili emisji powinny jasno określać charakter tego bonu.

W tym miejscu należy również przywołać wyrok z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-637/20 Skatteverket v. DSAB Destination Stockholm AB, w którym Trybunał orzekł, że art. 30a dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że instrument, który przyznaje uprawnionemu prawo do korzystania z różnych usług w danym miejscu, przez ograniczony czas i do określonej wartości, może stanowić „bon” w rozumieniu art. 30a pkt 1 tej dyrektywy, nawet jeśli ze względu na ograniczony termin ważności tego instrumentu przeciętny konsument nie jest w stanie skorzystać ze wszystkich oferowanych usług. Wspomniany instrument stanowi „bon różnego przeznaczenia” w rozumieniu art. 30a pkt 3 dyrektywy, ponieważ podatek od wartości dodanej należny z tytułu tych usług nie jest znany w chwili emisji bonu.

Jak wynika z orzeczenia, dla TSUE punktem wyjściowym do wydania rozstrzygnięcia było ustalenie przesłanek jakie powinny wystąpić aby dany instrument mógł zostać uznany za „bon” w świetle brzmienia art. 30a pkt 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 347 z dnia 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

TSUE wskazał, że aby uznać dany instrument za bon, należy po pierwsze ustalić, czy takiemu instrumentowi towarzyszy obowiązek przyjęcia go jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług. Po drugie należy zbadać, czy wspomniany instrument lub związana z nim dokumentacja określają, jakie towary mają zostać dostarczone lub jakie usługi mają być świadczone lub czy została w nim określona tożsamość ich potencjalnych dostawców lub usługodawców (pkt 21 wyroku).

Jak wynika z powyższego wyroku TSUE, spełnienie powyższych warunków wystarczy, aby dany instrument mógł zostać uznany za „bon” w świetle brzmienia art. 30a pkt 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Może to prowadzić do wniosku, że przy analizie i ocenie danego instrumentu nie jest istotne spełnienie kryteriów takich jak wskazywał w postępowaniu szwedzki organ podatkowy tj.:

·      posiadania określonej wartości nominalnej,

·      określenia konkretnego rodzaju towarów/usług,

·      uzależnienia limitu kwotowego karty ze stosunkowo krótkim terminem ważności (co może sugerować, że faktycznie został przyznany rabat na skorzystanie z oferty).

Zdaniem Trybunału, skoro:

1)  karta pozwala na dostęp do różnych usług, które podlegają różnym stawkom VAT lub są z niego zwolnione, oraz

2)  nie można z góry przewidzieć, jakie usługi zostaną wybrane przez uprawnionego z tytułu tej karty w chwili jej emisji, co wyklucza jej kwalifikację jako „bonu jednego przeznaczenia”,

to należy ją zakwalifikować jako „bon różnego przeznaczenia” (pkt 31 wyroku).

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Siedziba Państwa działalności gospodarczej znajduje się na terytorium Polski. Prowadzą Państwo działalność gospodarczą obejmującą m.in. świadczenie usług na rzecz przewoźników powietrznych na terenie portu lotniczego .... Główny przedmiot działalności Państwa wg dominującego PKD to: 56 10 A Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne. W ramach zawieranych z przewoźnikami lotniczymi umów lub/i składanych przez nich zamówień będą Państwo wykonywać czynności w zakresie obsługi pasażerów i samolotów. Ww. przewoźnicy powietrzni są czynnymi zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług na terenie kraju z siedzibą działalności na terytorium kraju.

W szczególności w przypadku opóźnień lub odwołania lotów (tzw. loty zakłócone) będą Państwo zobowiązani na mocy umowy zawartej z danym przewoźnikiem lub/i składanych przez nich zamówień do wydawania posiłków i napojów (produkty żywieniowe, usługi gastronomiczne) pasażerom i członkom załóg takich lotów. W tym celu przewoźnicy lotniczy emitują vouchery na określona kwotę, np. 50 PLN, które następnie w przypadku zaistniałej sytuacji związanej z lotem zakłóconym wydają swoim pasażerom lub załogom lotów. Posiadacze takich voucherów są upoważnieni do wymiany ich na towary i usługi oferowane przez Państwa w ramach oferty gastronomicznej dostępnej w obiektach gastronomicznych położonych w porcie lotniczym tj. produkty żywieniowe, usługi gastronomiczne – do wartości wydanego vouchera. W przypadku zakupu przez pasażera lub członka załogi oferowanych usług lub towarów o wartości wyższej niż wartość vouchera – osoba taka będzie samodzielnie dopłacała różnicę. Natomiast gdy wartość vouchera jest wyższa niż wartość nabywanych usług lub towarów pasażerowi lub członkowi załogi nie jest zwracana różnica.

Vouchery umożliwiają nabycie produktów żywieniowych, które w momencie dostawy znajdują się w Polsce oraz usług gastronomicznych wykonywanych wyłącznie na terytorium Polski. Produkty żywieniowe oraz usługi gastronomiczne mogą podlegać opodatkowaniu stawką VAT 5%, 8% lub 23%. Po upływie uzgodnionego okresu, np. miesiąca przekazują Państwo każdemu przewoźnikowi informację o wartości zrealizowanych przez Państwa voucherów wyemitowanych przez danego przewoźnika. Na podstawie tej informacji otrzymują Państwo od przewoźników środki o równowartości zrealizowanych przez Państwa voucherów wyemitowanych przez danego przewoźnika. Pasażerami i członkami załóg, którym są wydawane vouchery są wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.

Ad. 1 i 2

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że vouchery emitowane są/będą na określoną wartość. Posiadacze takich voucherów są upoważnieni do wymiany ich na towary i usługi oferowane przez Państwa w ramach oferty gastronomicznej dostępnej w obiektach gastronomicznych położonych w porcie lotniczym, tj. produkty żywieniowe, usługi gastronomiczne. Vouchery umożliwiają nabycie produktów żywieniowych, które w momencie dostawy znajdują się w Polsce oraz usług gastronomicznych wykonywanych wyłącznie na terytorium Polski. Produkty żywieniowe oraz usługi gastronomiczne mogą podlegać opodatkowaniu stawką VAT 5%, 8% lub 23%. Wysokość podatku VAT nie jest/nie będzie zatem znana w momencie wydania w zamian za vouchery produktów żywieniowych oraz zrealizowania usługi gastronomicznej na rzecz pasażerów i członków załóg lotów.

W świetle powyższego należy uznać, że vouchery uprawniające pasażerów i członków załóg lotów do nabycia produktów żywieniowych oraz usług gastronomicznych spełniają/będą spełniać definicję bonu zawartą w art. 2 pkt 41 ustawy. Znane jest/będzie miejsce opodatkowania, lecz nie jest/nie będzie znana wysokość podatku należnego od dostarczanych towarów i usług w zamian za ten bon w związku z czym ww. vouchery stanowią/będą stanowić, zgodnie z art. 2 pkt 44 ustawy, bony różnego przeznaczenia.

Należy wskazać, że w odniesieniu do bonów różnego przeznaczenia, podatek VAT powinien zostać pobrany, gdy zostaną dostarczone towary lub wykonane usługi, których dany bon dotyczy. W tym kontekście ewentualny wcześniejszy transfer bonów różnego przeznaczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Dopiero zrealizowanie bonów MPV, tj. moment faktycznej sprzedaży towaru lub realizacja usługi przy użyciu przedmiotowych bonów spowoduje powstanie obowiązku podatkowego.

W związku z powyższym skoro vouchery uprawniające pasażerów i członków załóg lotów do nabycia produktów żywieniowych oraz usług gastronomicznych stanowią/będą stanowić bony różnego przeznaczenia, to opodatkowaniu podatkiem VAT podlega/będzie podlegać faktyczne przekazanie towarów lub wykonanie usług w zamian za te vouchery. Zatem zgodnie z art. 8b ust. 1 zdanie pierwsze ustawy czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT jest/będzie realizacja vouchera, czyli faktyczne wydanie w zamian za vouchery produktów żywieniowych oraz zrealizowanie usługi gastronomicznej na rzecz pasażerów i członków załóg lotów.

Tym samym stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 1 i 2 uznałem za prawidłowe.

Ad. 3

Zgodnie z ogólną zasadą wskazaną w art. 29a ust. 1 ustawy:

Według art. 29a ust. 1a ustawy:

Jak stanowi art. 29a ust. 1b ustawy:

W myśl art. 29a ust. 1c ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 29a ust. 5 ustawy:

W odniesieniu do płatności za towar lub usługę za pośrednictwem bonu różnego przeznaczenia ustawodawca rozróżnił dwie sytuacje, tj. gdy bon różnego przeznaczenia jest realizowany w całości oraz gdy jest realizowany w części. Dla dostawy towarów i świadczenia usług dokonanych w zamian za bon MPV realizowany w całości, podstawą opodatkowania jest wartość wynagrodzenia zapłaconego za ten bon pomniejszona o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami lub wartość pieniężna wskazana na tym bonie lub powiązanej dokumentacji, pomniejszona o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami – w przypadku gdy informacje dotyczące tego wynagrodzenia są niedostępne. Natomiast dla dostawy towarów i świadczenia usług dokonanych w zamian za bon MPV realizowany w części, podstawa opodatkowania jest równa odpowiedniej części wynagrodzenia zapłaconego za ten bon (pomniejszonej o podatek VAT) lub odpowiedniej części wartości pieniężnej wskazanej na tym bonie lub powiązanej dokumentacji pomniejszonej o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami.

Z treści wniosku wynika, że pasażerowie oraz członkowie załóg lotów posiadający vouchery są upoważnieni do wymiany ich na towary i usługi oferowane przez Państwa (tj. produkty żywieniowe, usługi gastronomiczne) – do wartości wydanego vouchera. W przypadku zakupu przez pasażera lub członka załogi oferowanych usług lub towarów o wartości wyższej niż wartość vouchera – osoba taka będzie samodzielnie dopłacała różnicę. Natomiast gdy wartość vouchera jest wyższa niż wartość nabywanych usług lub towarów pasażerowi lub członkowi załogi nie jest zwracana różnica. Po upływie uzgodnionego okresu przekazują Państwo każdemu przewoźnikowi informację o wartości zrealizowanych voucherów wyemitowanych przez danego przewoźnika. Na podstawie tej informacji otrzymują Państwo od przewoźników środki o równowartości zrealizowanych przez Państwa voucherów wyemitowanych przez danego przewoźnika.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro otrzymują/będą Państwo otrzymywać od przewoźników środki o równowartości zrealizowanych przez Państwa voucherów, to należy uznać, że otrzymane przez Państwa kwoty od przewoźników stanowią/będą stanowić Państwa wynagrodzenie. Tym samym, przy określeniu podstawy opodatkowania podatkiem VAT zastosowanie znajdzie art. 29a ust. 1a pkt 1 ustawy, tj. za podstawę opodatkowania należy przyjąć kwotę wynagrodzenia zapłaconą za bony różnego przeznaczenia (vouchery) przez przewoźników (w tym konkretnym przypadku kwotę odzwierciedlającą łączną wartość sprzedaży zrealizowanej przy użyciu vouchera w ramach Państwa oferty gastronomicznej), pomniejszoną o kwotę podatku VAT, związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami.

Reasumując, w przypadku gdy wartość towarów i/lub usług nabywanych przez pasażerów oraz członków załóg lotów w zamian za vouchery jest/będzie równa wartości vouchera podstawą opodatkowania jest/będzie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT.

Tym samym stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 3 uznałem za prawidłowe.

Ad. 4

Z kolei w przypadku gdy wartość vouchera jest/będzie niższa niż wartość zakupionych towarów i/lub usług, a pasażer lub członek załogi dopłaci „brakującą” kwotę, to podstawą opodatkowania jest/będzie, stosowanie do art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 1a ustawy, przekazana przez przewoźnika kwota odzwierciedlającą łączną wartość sprzedaży zrealizowanej przez Państwa przy użyciu vouchera oraz kwota przewyższająca wartość vouchera dopłacona przez pasażera lub członka załogi, pomniejszone o kwotę podatku VAT związaną z dostarczanymi towarami/wyświadczonymi usługami.

Zatem stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 4 uznałem za prawidłowe.

Ad. 5

W odniesieniu do sytuacji, w której wartość nabytych towarów i/lub usług jest/będzie mniejsza od wartości vouchera należy stwierdzić, że – jak już wcześniej wskazano – zgodnie z regulacją art. 8b ust. 1 zdanie pierwsze ustawy czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT jest/będzie realizacja vouchera, czyli faktyczne wydanie w zamian za vouchery produktów żywieniowych oraz zrealizowanie usługi gastronomicznej na rzecz pasażerów i członków załóg lotów. Z kolei kwota otrzymana od przewoźnika odpowiadająca części niezrealizowanej wartości vouchera nie podlega/nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ w tej części nie dochodzi/nie dojdzie do faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług dokonanego w zamian za te vouchery.

Zatem w przypadku, w którym wartość nabytych towarów i/lub usług jest/będzie mniejsza od wartości vouchera podstawą opodatkowania jest/będzie jedynie kwota otrzymana od przewoźnika za voucher odpowiadająca części zrealizowanego vouchera pomniejszona o kwotę podatku VAT związaną z dostarczonymi towarami/wyświadczonymi usługami z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT. Natomiast kwota otrzymana od przewoźnika odpowiadająca części niezrealizowanej wartości vouchera nie podlega/nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 5 uznałem za prawidłowe.

Jednocześnie wskazuję, że ze względu na fakt, że stanowisko w zakresie pytania nr 5 uznałem za prawidłowe oraz warunkowy charakter pytań nr 6 i 7 wniosku, nie dokonuję oceny Państwa stanowiska przedstawionego do ww. pytań nr 6 i 7 wniosku.

Ad. 8

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:

Paragon fiskalny stanowi dla nabywcy dowód dokonania zakupu, natomiast dla sprzedawcy dokonanie sprzedaży i potwierdzenie tożsamości towaru.

Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy:

Z cytowanego wyżej art. 111 ust. 1 ustawy jednoznacznie wynika, że obowiązek ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej ciąży na podatnikach dokonujących sprzedaży na rzecz dwóch rodzajów podmiotów, mianowicie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Należy podkreślić, że obowiązek ten dotyczy wyłącznie sprzedaży, która została dokonana na rzecz tych wyżej wymienionych podmiotów.

W świetle powyższego, w przypadku, gdy są/będą Państwo obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, wówczas skoro – jak Państwo wskazali - pasażerami i członkami załóg, którym są wydawane vouchery są wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, to z tytułu wydania/zrealizowania w zamian za voucher produktów żywieniowych i/lub usług gastronomicznych są/będą Państwo zobowiązani wystawić i wydać pasażerom i członkom załóg paragon fiskalny na podstawie art. 111 ustawy, z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT.

Zgodnie natomiast z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Zatem ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT.

Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy:

Zgodnie z powyższym, na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy (niebędącego podatnikiem), podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że wydają/będą Państwo wydawać w zamian za voucher produkty żywieniowe i/lub usługi gastronomiczne pasażerom i członkom załóg, którzy są/będą wyłącznie osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej. Tym samym nie są/nie będą Państwo zobowiązani do wystawienia faktury dokumentującej ww. czynność – pod warunkiem, że nabywca towaru lub usługi nie zgłosi żądania wystawienia faktury, zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 8 w części ustalenia czy z tytułu wydania/zrealizowania w zamian za voucher produktów żywieniowych i/lub usług gastronomicznych powinni Państwo wystawić i wydać pasażerom i członkom załóg paragon fiskalny na podstawie art. 111 ustawy z uwzględnieniem poszczególnych stawek podatku VAT, uznałem za prawidłowe. Natomiast w zakresie pytania nr 8 w części dotyczącej wystawienia i wydania pasażerom i członkom załóg faktury, uznałem za nieprawidłowe, ponieważ nie uwzględniają Państwo kwestii zgłoszenia żądania wystawienia faktury.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

·      zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i należy je traktować indywidualnie.

Ponadto, odnosząc się do powołanego przez Państwa wyroku sądowego wyjaśniam, że powołany wyrok jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, osadzony w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się zawęża. Zatem wskazany we wniosku wyrok sądu nie ma wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.