Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.157.2026.1.AB

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 17 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

-        podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji sprzedaży udziałów w Nieruchomości 2,

-        zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy transakcji sprzedaży udziałów w Nieruchomości 2.

Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:     

(…

2.  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

(…)

Opis zdarzenia przyszłego

Pan (…) (dalej jako: AA lub Wnioskodawca) oraz Pani (…) (dalej jako: BB lub Zainteresowana), w dalszej części wniosku wspólnie zwani jako: Współwłaściciele lub Państwo (…), są współwłaścicielami nieruchomości położonej przy ul. (...), w miejscowości (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…) (dalej: Nieruchomość) w taki sposób, że:

a)    AA posiada udział w wysokości 5/6 części Nieruchomości;

b)    BB posiada udział w wysokości 1/6 części Nieruchomości.

Nieruchomość stanowi majątek prywatny AA oraz BB. Nie mają oni zarejestrowanej działalności gospodarczej, której przedmiotem byłby obrót nieruchomościami. Jednak wskazać należy, że AA ma jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem są inne czynności niż obrót Nieruchomościami.

Nieruchomość położona jest na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym 1o powierzchni 0,4055 ha, dla której Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą nr (…).

Nieruchomość obejmuje:

·         budynek mieszkalny oznaczony nr (…) o powierzchni zabudowy budynku 344 m²;

·         pozostałe budynki niemieszkalne o powierzchni zabudowy budynku 17 m²;

·         pozostałe budynki handlowo-usługowe o powierzchni zabudowy budynku 121 m².

Nabycie Nieruchomości przez Współwłaścicieli nastąpiło jak poniżej:

a)    AA nabył częściowo udziały w Nieruchomości na podstawie umowy przeniesienia własności z dnia 22 czerwca 2005 roku sporządzonej przed notariuszem w (…) (Repertorium A nr (…)) oraz

b)    w pozostałej części AA oraz BB nabyli udziały w Nieruchomości w spadku na podstawie aktu dziedziczenia po zmarłym (…) sporządzonym przez notariusza w dniu 9 grudnia 2016 r. (Repertorium nr (…)), a także prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w (…), I Wydział Cywilny z dnia (...), sygn. akt. I Ns (…) o dziale spadku po (…).

Nieruchomość była wykorzystywana przez AA i BB w ramach prowadzonej spółki cywilnej – (…) S.C. (…), (…) (dalej: S.C.) – na potrzeby działalności gospodarczej S.C. związanej z prowadzeniem warsztatu samochodowego. S.C. była czynnym podatnikiem VAT. Na mocy uchwały wspólników S.C. z dnia 30.06.2018 r. podjętej przez AA i BB S.C. została rozwiązana. Majątek ruchomy S.C. został wyprzedany. Natomiast Nieruchomość nie została sprzedana i jednocześnie przestała być wykorzystywana do ww. działalności gospodarczej S.C.

Od dnia rozwiązania S.C., Państwo (…) odpłatnie wynajmują Nieruchomość – każde ze swojego majątku prywatnego – na rzecz najemców na cele ich działalności gospodarczej związanej z prowadzeniem warsztatu samochodowego. Zarówno AA jak i BB poza wynajmem Nieruchomości przy ul. (…), odpłatnie wynajmują również inne nieruchomości niebędące przedmiotem wniosku.

BB oraz AA planują sprzedaż części Nieruchomości, tj. działkę o powierzchni 0,3782 ha wraz z (...)) pomiędzy AA i BB (jako przyszłymi sprzedającymi) a spółką (…) Sp. z o.o. (jako przyszłym kupującym), gdzie:

a)    AA zobowiązuje się do sprzedaży swojej części Nieruchomości 2 za określoną cenę sprzedaży – 5/6 udziałów w tej Nieruchomości 2, które będzie posiadał po dokonaniu podziału Nieruchomości;

b)    BB zobowiązuje się do sprzedaży swojej części Nieruchomości 2 za określoną cenę sprzedaży – 1/6 udziałów w tej Nieruchomości 2, które będzie posiadała po dokonaniu podziału Nieruchomości.

Przed sprzedażą Państwo (…) na własny koszt zobowiązali się dokonać podziału Nieruchomości. W wyniku podziału zostaną wydzielone:

1)    działka o powierzchni 0,0273 ha o projektowanej literze A wraz z budynkiem handlowo- usługowym o powierzchni zabudowy budynku 121 m² – część nieruchomości niebędąca przedmiotem sprzedaży;

2)    działka o powierzchni 0,3782 ha o projektowanej literze B wraz z:

·         budynkiem mieszkalnym oznaczonym nr 10 o powierzchni zabudowy budynku 344 m² oraz

·         pozostałymi budynkami niemieszkalnymi o powierzchni zabudowy budynku 17 m²

– Nieruchomość 2 stanowiąca przedmiot sprzedaży.

 

Dodatkowo wskazać należy, że:

a)    Zgodnie z zaświadczeniem wydanym przez upoważnionego Burmistrza (…) z dnia 18 lutego 2025 r. (znak: (…)) Nieruchomość znajduje się na terenie, dla którego nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

b)    Wnioskodawca i Zainteresowana w ramach zawartej przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości 2 zobowiązali się udzielić kupującemu – spółce (…) Sp. z o.o. wszelkich pełnomocnictw oraz zgód niezbędnych do:

·         przeprowadzenia przez kupującego (na jego koszt i jego staranie) analizy stanu prawnego, technicznego i środowiskowego umowy oraz ekspertyzy gruntu;

·         uzyskania przez kupującego (na jego koszt i jego staranie) ustaleń w zakresie warunków prawnych oraz glebowo-środowiskowych przedmiotu umowy.

Kupujący także ma uzyskać we własnym zakresie i na własny koszt warunki techniczne zaopatrzenia w media wodno-kanalizacyjne, energię elektryczną, gaz oraz odprowadzenie wód deszczowych i roztopowych, a także decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu obejmującego budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego.

Pierwsze zasiedlenie Nieruchomości (tj. wybudowanie budynków na działce) nastąpiło przed rokiem 1994, tj. jeszcze przed zakupem Nieruchomości przez aktualnych wówczas wspólników S.C. (innych niż AA i BB). W ostatnich dwóch latach przez planowaną sprzedażą udziałów w Nieruchomości 2, nie były poczynione żadne nakłady na budynki, które Nieruchomość 2 obejmie i które będą przedmiotem sprzedaży, w wartości przekraczającej 30% wartości początkowej tych budynków ustalonej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pytania

 

1.    Czy w ramach sprzedaży przez AA własności 5/6 udziałów Nieruchomości 2 sprzedaż przez BB 1/6 udziałów w Nieruchomości 2 na rzecz (…) Sp. z o.o., AA BB będą podatnikami VAT i tym samym transakcja będzie podlegała opodatkowaniu VAT?

 

2.    Jeżeli Organ uzna, że powyższa sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu VAT, to czy AA i BB będą mieli prawo skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy:

1. W ramach sprzedaży przez AA własności 5/6 udziałów Nieruchomości 2 sprzedaż przez BB 1/6 udziałów w Nieruchomości 2 na rzecz (…) Sp. z o.o., AA i BB będą podatnikami VAT i tym samym transakcja będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

2. AA i BB z tytułu sprzedaży własności odpowiednio 5/6 udziałów w Nieruchomości 2 i 1/6 udziałów w Nieruchomości 2 na rzecz (…) Sp. z o.o. będą mieli prawo skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Uzasadnienie stanowiska

Ad 1.

Sprzedaż Nieruchomości 2 jako transakcja opodatkowana VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również (...). Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie powyższych przepisów, stwierdzić należy, że zbycie udziałów w Nieruchomości 2 przez AA i BB za cenę sprzedaży spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów rozumianej jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, gdzie towarem w rozumieniu VAT będzie Nieruchomość 2.

Nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów w rozumieniu powyższych przepisów podlega opodatkowaniu VAT. Aby czynność była opodatkowana VAT, musi być wykonywana przez podmiot, który jest podatnikiem VAT.

Wobec powyższego, jeżeli w związku z planowaną sprzedażą udziałów w Nieruchomości 2 Współwłaściciele będą działać jako podatnicy VAT (spełnią definicję podatnika VAT), to sprzedaż ta będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

Podatnik VAT – definicja

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Definicja działalności gospodarczej w VAT jest następująca (art. 15 ust. 2 ustawy VAT): Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie powyższych przepisów, podatnikiem VAT w stosunku do danej czynności / transakcji jest podmiot (m.in. osoba fizyczna), który spełnia łącznie wszystkie poniższe warunki:

1)    wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na jej cel i rezultat – czyli działalność we własnym imieniu i na własny rachunek; AA i BB planują sprzedaż swoich udziałów w Nieruchomości 2 we własnym imieniu i na swoją rzecz.

Warunek ten zostanie spełniony.

2)    działalność gospodarcza obejmuje m.in. działalność handlową;

Sprzedaż udziałów w Nieruchomości 2 za cenę sprzedaży ma charakter działalności handlowej – obrót towarem (tu: udziałami w Nieruchomości 2).

Warunek ten zostanie spełniony.

3)    wykorzystywane są towary lub usługi w sposób ciągły;

Warunek ten w ocenie Wnioskodawcy również zostanie spełniony.

Przedmiotem sprzedaży będą udziały w Nieruchomości 2.AA i BB wprawdzie nigdy wcześniej nie dokonywali sprzedaży ani udziałów w nieruchomości ani nieruchomości w związku z tym ten rodzaj transakcji będzie miał charakter okazjonalny i jednorazowy.

Ciągłość oznacza powtarzalność lub długi okres trwania. Nie jest zatem podatnikiem VAT osoba, która dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana regularna zapłata oraz osoba ta nie prowadzi zorganizowanej działalności, lecz tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

Jednak w przypadku AA i BB, sprzedażą będą objęte udziały w Nieruchomości 2, gdzie:

a)    Nieruchomość 2 powstanie w wyniku podziału Nieruchomości, którego to podziału Współwłaściciele zobowiązali się dokonać przed zawarciem z (…) Sp. z o.o. ostatecznej przyrzeczonej umowy sprzedaży;

b)    Nieruchomość była wykorzystywana przez AA i BB w działalności gospodarczej prowadzonej w ramach S.C. na potrzeby prowadzenia warsztatu samochodowego;

c)    S.C. była czynnym podatnikiem VAT;

d)    Od dnia rozwiązania S.C. (od 30.06.2018 roku), AA i BB wynajmują swoje część Nieruchomości na rzecz innego podmiotu na potrzeby jego działalności gospodarczej;

e)    Na gruncie VAT wynajem stanowi odpłatne świadczenie usług, opodatkowane tym podatkiem w każdych okolicznościach tj. także w przypadku wynajmowania „majątku prywatnego”. Wprawdzie wynajmujący może korzystać ze zwolnień z VAT (zwolnienie podmiotowe z art. 113 ust. 1 ustawy VAT), czy zwolnienie przedmiotowe z art. 43 ust. 1 pkt 36 (wynajem nieruchomości mieszkalnych), jednak nie zmienia to przymiotu wynajmu jako działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT;

f)     Wobec powyższych okoliczności stwierdzić należy, że Nieruchomość była i jest od wielu lat (a zatem w sposób ciągły) wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy VAT – najpierw prowadzonej przez S.C. (podatnika VAT) w celu napraw i serwisu pojazdów w budynku warsztatowym, a następnie w ramach odpłatnego wynajmu przez Współwłaścicieli na rzecz osoby trzeciej.

4)        działalność ta służy celom zarobkowym.

Planowana sprzedaż udziałów w Nieruchomości 2 będzie wykonana w celach zarobkowych. Sprzedaż nastąpi za cenę sprzedaży określoną w umowie przedwstępnej sprzedaży.

Warunek ten zostanie spełniony.

 

Dodatkowo wskazać należy, że zobowiązanie się przez Wnioskodawcę i Zainteresowaną do podjęcia szeregu czynności przygotowujących do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży udziałów w Nieruchomości 2 takich jak: podział Nieruchomości w celu wydzielenia Nieruchomości 2, czy udzielenie szeregu pełnomocnictw przyszłemu kupującemu świadczą zachowaniu typowym dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, których celem ma być przygotowanie i uatrakcyjnienie przedmiotu sprzedaży przed finalizacją transakcji.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowana sprzedaż udziałów AA BB w Nieruchomości 2 będzie stanowiła działalność gospodarczą w rozumieniu VAT, sprzedający będą działali jako podatnicy VAT i tym samym transakcja będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy jest zgodnie z linią interpretacyjna TSUE, polskich sądów administracyjnych oraz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Poniżej przykłady:

1)        Wyrok TSUE z dnia 3 kwietnia 2025 r, sygn. akt C-213/24 w którym Sąd uznał, że:

W odniesieniu do sprzedaży działki budowlanej Trybunał wyjaśnił, że istotnym kryterium oceny jest fakt, iż zainteresowany podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do tych wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub usługodawców, takie jak uzbrojenie terenu lub działania marketingowe. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym wynikających z nich czynności nie można uważać za zwykłe wykonywanie prawa własności. Takie inicjatywy wpisują się raczej w ramy działalności prowadzonej w celu uzyskania z tego tytułu ciągłego dochodu, którą można zakwalifikować jako działalność gospodarczą (…).

Z powyższego wynika, że odpowiedź na pytanie pierwsze powinna brzmieć tak, iż art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że można uznać za podatnika do celów VAT prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą osobę, która sprzedaje grunt stanowiący pierwotnie część jej majątku osobistego, powierzając przygotowanie sprzedaży profesjonalnemu przedsiębiorcy, który jako pełnomocnik tej osoby podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując w celu tej sprzedaży środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub usługodawców w rozumieniu tego przepisu.

1)    Wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. akt. I SA/Bd 725/19, w którym Sąd uznał, że:

Wyrażenie zgody przez Sprzedających na dysponowanie przez przyszłego Kupującego gruntami będącymi ich własnością i podejmowanie działań - jak wskazano w uzupełnieniu wniosku - dla składania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych przyłączy, w tym dotyczących relokacji linii energetycznej i urządzenia melioracji - rowu krytego, a także do prowadzenia na nim - w terminie uzgodnionym ze Sprzedającymi i na koszt Kupującego - badań i odwiertów, niezbędnych do potwierdzenia, iż przedmiot sprzedaży wolny jest od zanieczyszczeń, a warunki gruntowe umożliwiają realizację na nim inwestycji, niewątpliwie oznacza, że mają one wpływ na sytuację prawną Sprzedających, jako nadal właścicieli nieruchomości, co wynika z istoty pełnomocnictwa. Szeroko zakrojony zakres przygotowania gruntów do sprzedaży nie jest typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zawiadywania majątkiem osobistym/prywatnym. Okoliczność zaś, że czynności te są przeprowadzane przez przyszłego nabywcę na podstawie udzielonego przez zbywcę pełnomocnictwa, nie oznacza, iż są obojętne dla oceny skutków jakie one wywołują dla Strony skarżącej (…).

W konsekwencji Skarżąca poprzez przyszłego nabywcę, z którym zawarła umowę przedwstępną i któremu udzieliła pełnomocnictwa do wykonywania ww. czynności, tym samym podjęła działania podobne do tych, które wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami (…).

3)        Pismo z dnia 30 września 2025 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0114-KDIP1-1.4012.592.2025.5.MKA, w którym organ wskazał, że:

Z opisu sprawy wynika, że pomimo iż w całym okresie posiadania działki nie podejmował Pan jakichkolwiek działań mających na celu jej uatrakcyjnienie i podniesienie wartości, nie udzielał Pan żadnych pełnomocnictw, zgód, upoważnień, zgody na dysponowanie ww. działką na cele budowlane, to jednak dzierżawił ją Pan sp. z o.o. w ramach działalności gospodarczej i dokumentował Pan tę dzierżawę wystawiając faktury z wykazaną kwotą podatku VAT. Jak sam Pan bowiem wskazał, mimo że działka jest Pana majątkiem prywatnym, to jednak ze względu na charakter najmu (czynności ciągłe, stałe i zorganizowane) i fakt, że posiadał Pan już status czynnego podatnika VAT, to miał Pan „obowiązek doliczać podatek VAT do faktur”. Sposób wykorzystania działki polegający na jej dzierżawie bezspornie wskazuje, że działka ta utraciła walor majątku osobistego, a Pana działanie nie stanowi zwykłego zarządzania majątkiem prywatnym, o którym mowa w powołanych powyżej orzeczeniach TSUE. Z okoliczności przedstawionych we wniosku - wbrew Pana twierdzeniu - nie wynika, aby działka służyła przez cały okres jej posiadania wyłącznie do zaspokajania Pana potrzeb osobistych prywatnych).

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że z tytułu planowanej transakcji, będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy wykonującym działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wynika z treści wniosku działka nr 1 była przedmiotem umowy dzierżawy, co jak wyżej wskazano, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wypełnia definicję świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji wypełnia definicję działalności gospodarczej, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. W związku z oddaniem działki w dzierżawę, działka utraciła charakter majątku prywatnego. W konsekwencji, w sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.

Tym samym odpowiadając na Pana wątpliwości należy stwierdzić, że planowana sprzedaż działki nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy, a Pan będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług.

4)        Pismo z 7 stycznia 2026 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0112-KDIL1- 3.4012.829.2025.3.AKR, gdzie Organ wskazał, że:

W konsekwencji, odpłatny najem przez Wnioskodawcę części biurowej, części usługowej, warsztatu samochodowego oraz piwnicy stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Najem wypełnia bowiem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, sprzedaż przez Wnioskodawcę udziałów w Nieruchomości dotyczących części biurowej, części usługowej, warsztatu samochodowego oraz piwnicy stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Natomiast, w odniesieniu do sprzedaży części mieszkalnej, Wnioskodawca nie będzie działał jako podatnik podatku VAT, gdyż część mieszkalna jest wykorzystywana na osobiste cele mieszkaniowe Wnioskodawcy i nie jest przedmiotem najmu przez Wnioskodawcę.

W rozpatrywanej sprawie, pomimo że przedmiotowa Nieruchomość stanowi majątek Wnioskodawcy i Współwłaściciela, to jednak jest wykorzystywana wyłącznie przez Wnioskodawcę do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy odpłatny najem Nieruchomości dotyczący części biurowej, części usługowej, warsztatu samochodowego oraz piwnicy). Po wycofaniu warsztatu samochodowego z ewidencji środków trwałych prowadzonej przez Współwłaściciela działalności, Współwłaściciel nie wykorzystywał Nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej. Współwłaściciel nie wynajmuje również Nieruchomości. Tym samym, Współwłaściciel przy sprzedaży swoich udziałów w Nieruchomości nie będzie działał jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzący działalność gospodarczą.

Ad 2. Zwolnienie przedmiotowe z VAT sprzedaży Nieruchomości

Co do zasady, sprzedaż nieruchomości z przeznaczeniem komercyjnym (niemieszkalnym) dokonywana przez podatnika VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu według podstawowej stawki VAT w wysokości 23%.

Jednocześnie ustawa VAT przewiduje szczególne zwolnienie od podatku dla dostawy budynków, budowli lub ich części wraz z gruntem, na którym są one posadowione.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, zwolnieniu od podatku podlega dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem sytuacji, gdy:

·         dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, albo

·         pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicja pierwszego zasiedlenia została zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy VAT. Zgodnie z tym przepisem przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi, bądź rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne, po ich:

·         wybudowaniu albo

·         ulepszeniu, jeżeli poniesione wydatki na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Pierwsze zasiedlenie Nieruchomości (tj. wybudowanie budynków na działce) nastąpiło przed rokiem 1994, tj. jeszcze przed zakupem Nieruchomości przez aktualnych wówczas wspólników S.C. (innych niż AA i BB).

W ostatnich dwóch latach przez planowaną sprzedażą udziałów w Nieruchomości 2, nie były poczynione żadne nakłady na budynki, które Nieruchomość 2 obejmie i które będą przedmiotem sprzedaży, w wartości przekraczającej 30% wartości początkowej tych budynków ustalonej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie nie zachodzą negatywne przesłanki wyłączające możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT. W rezultacie planowana sprzedaż udziałów w Nieruchomości 2 (budynków wraz z gruntem) będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT.

Jednocześnie należy wskazać, że choć art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT odnosi się wprost do dostawy budynków, budowli lub ich części, to zwolnieniem z VAT jest objęta sprzedaż budynku z gruntem.

Na gruncie podatku VAT w takim przypadku nie wyodrębnia się wartości gruntu dla celów opodatkowania. Dostawa taka jest traktowana jako kompletna dostawa nieruchomości, a skutki podatkowe w VAT są tożsame ze skutkami właściwymi dla dostawy budynku. Powyższe wynika wprost z art. 29a ust. 8 ustawy VAT.

Powyższe stanowisko potwierdzają także organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych, np.:

1) Pismo z 10 lutego 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0113-KDIPT1- 3.4012.727.2022.2.MJ, w którym Organ wskazał:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Jak Państwo wskazali, budynek dworu stanowi budynek w rozumieniu ustawy prawo budowlane, trwale związany z gruntem.

Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie sprzedaż budynku dworu nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, ponieważ do pierwszego zasiedlenia ww. budynku już doszło. W latach 2017-2019 Gmina ... poniosła koszty na remont dworu stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej budynku. Obiekt po dokonanych ulepszeniach był nieprzerwanie użytkowany. Od momentu dokonanych ulepszeń do momentu sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

W związku z tym, sprzedaż budynku dworu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W związku z powyższym - na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy - sprzedaż gruntu, na którym znajduje się budynek dworu, korzysta ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zatem, transakcja sprzedaży przez Państwa, wskazanej nieruchomości - działki nr ..., zabudowanej zabytkowym zespołem dworsko-parkowym, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Tym samym, nie będą Państwo zobowiązani do naliczania podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży ww. zabudowanej działki.

2)        Pismo z 13 stycznia 2026 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0114-KDIP1- 2.4012.757.2025.1.MW, gdzie Organ wskazał, że:

W tym miejscu należy wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym: W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nim posadowione. Oznacza to, że grunt dzieli los podatkowy ww. obiektów, które się na nim znajdują. Zatem w sytuacji, kiedy dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów grunt oraz budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
(Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności w częściach wspólnych budynku, współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Według art. 195 ustawy Kodeks cywilny:

Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:

W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak wynika z opisu sprawy, Zainteresowani są współwłaścicielami działki nr 1. AA posiada udział w wysokości 5/6 części Nieruchomości. BB posiada udział w wysokości 1/6 części Nieruchomości. Nieruchomość stanowi Ich majątek prywatny. Nieruchomość obejmuje: budynek mieszkalny, budynki niemieszkalne oraz pozostałe budynki handlowo-usługowe. Nieruchomość była wykorzystywana przez Zainteresowanych w ramach prowadzonej Spółki cywilnej na potrzeby działalności gospodarczej Spółki cywilnej związanej z prowadzeniem warsztatu samochodowego. Spółka cywilna była czynnym podatnikiem VAT. W 2018 r. Spółka została rozwiązana. Majątek ruchomy został wyprzedany. Od dnia rozwiązania Spółki cywilnej, Zainteresowani odpłatnie wynajmują Nieruchomość – każde ze swojego majątku prywatnego – na rzecz najemców na cele ich działalności gospodarczej związanej z prowadzeniem warsztatu samochodowego. Zainteresowani planują sprzedaż części Nieruchomości. Przed sprzedażą Zainteresowani na własny koszt zobowiązali się dokonać podziału Nieruchomości. Przedmiotem sprzedaży będzie działka o powierzchni 0,3782 ha wraz z budynkiem mieszkalnym oraz pozostałymi budynkami niemieszkalnymi - Nieruchomość 2. W 2025 r. została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży pomiędzy Zainteresowanymi a Sp. z o.o. (kupującym).

Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny:

Najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. A zatem, umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i pobierania pożytków, w związku z czym stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie przedmiotu najmu przez najemcę.

Zatem, najem jako usługa, wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem będzie prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podmiot świadczący usługę najmu będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy najem ten będzie wykonywał we własnym imieniu i na własny rachunek.

W konsekwencji powyższego, sprzedaż udziałów w Nieruchomości 2 składającej się z działki o powierzchni 0,3782 ha wraz z budynkiem mieszkalnym oraz pozostałymi budynkami niemieszkalnymi będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, jako odpłatna dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziałów w Nieruchomości 2 Pani oraz Pan spełnicie przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, ponieważ ww. Nieruchomość była wykorzystywana przez Panią oraz Pana do celów prowadzonej przez Was działalności gospodarczej, zatem będzie Pani oraz będzie Pan podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy dla dostawy udziałów w Nieruchomości 2 tj. działki o powierzchni 0,3782 ha wraz z budynkiem mieszkalnym oraz pozostałymi budynkami niemieszkalnymi.

Nadmieniam, że z całokształtu okoliczności sprawy nie wynika, aby budynek mieszkalny był wykorzystywany przez Panią bądź Pana na cele prywatne, osobiste.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytanie nr 2 wskazania wymaga, że zakres i zasady zwolnienia dostawy budynków/budowli lub ich części zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym oraz pozostałymi budynkami niemieszkalnymi.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Pierwszym zasiedleniem jest więc szeroko rozumiane pierwsze zajęcie budynku/budowli do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma miejsce zarówno w sytuacji, gdy po wybudowaniu budynku, budowli lub ich części zostanie on oddany w najem, jak też w przypadku, gdy będzie on wykorzystywany na potrzeby własnej działalności gospodarczej - w obu przypadkach dojdzie do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku budynków/budowli niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania dostawy ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w oparciu o ww. przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków i budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „budynku” i „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

W myśl art. 3 pkt 1 ww. ustawy Prawo budowlane:

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Jak wynika z opisu sprawy, iż pierwsze zasiedlenie Nieruchomości (tj. wybudowanie budynków na działce) nastąpiło przed rokiem 1994, tj. jeszcze przed zakupem Nieruchomości przez aktualnych wówczas wspólników S.C. (innych niż Zainteresowani). W ostatnich dwóch latach przez planowaną sprzedażą udziałów w Nieruchomości 2, nie były poczynione żadne nakłady na budynki, które Nieruchomość 2 obejmie i które będą przedmiotem sprzedaży, w wartości przekraczającej 30% wartości początkowej tych budynków ustalonej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, dostawa budynku mieszkalnego oraz pozostałych budynków niemieszkalnych posadowionych na działce o powierzchni 0,3782 ha nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budynku i budowli upłyną co najmniej 2 lata.

W konsekwencji powyższego, dla dostawy budynku mieszkalnego oraz pozostałych budynków niemieszkalnych posadowionych na działce o powierzchni 0,3782 ha zostaną spełnione warunki umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym, dostawa budynku mieszkalnego oraz pozostałych budynków niemieszkalnych, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazałem wyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W konsekwencji, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, również sprzedaż udziałów w działce o powierzchni 0,3782 ha zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz pozostałymi budynkami niemieszkalnymi, będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Tym samym, sprzedaż udziałów w Nieruchomości 2 stanowiącej działkę o powierzchni 0,3782 ha zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz pozostałymi budynkami niemieszkalnymi będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

AA (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.