Ustalenie czy świadczone usługi na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.
Wnioskodawca, osoba fizyczna prowadząca działalność nierejestrową, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE. Świadczy usługi tworzenia i publikowania treści na platformie należącej do irlandzkiej spółki A. w zamian za wynagrodzenie (monetyzacja). Rozliczenia odbywają się w systemie self-billing,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy świadczenie przez Pana usług na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
8 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy świadczenie przez Pana usług na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii:
- podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce,
- rodzi po stronie Pana obowiązek zapłaty tego podatku i składania deklaracji krajowych
oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.
Uzupełnił go Pan pismem z 10 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
Wnioskodawca prowadzi działalność nierejestrową i korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Jednocześnie Wnioskodawca dopełnił obowiązku rejestracji do transakcji wewnątrzwspólnotowych poprzez złożenie formularza VAT-R i posiada aktywny numer NIP-UE.
W ramach tej działalności Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii – A. Usługi polegają na tworzeniu i publikowaniu przez Wnioskodawcę treści (postów, zdjęć, itp.) na platformie ... lub innych platformach należących do A. W zamian za dostarczanie angażujących treści, firma A. nalicza kwoty pieniężne i wypłaca je cyklicznie Wnioskodawcy w ramach tzw. monetyzacji. Są to kwoty o niewielkiej wartości, a łączny roczny przychód Wnioskodawcy nie przekracza limitu zwolnienia podmiotowego z VAT. Rozliczenie transakcji odbywa się w procedurze samofakturowania (self-billing). Nabywca (A.) wystawia w imieniu Wnioskodawcy fakturę „Self-billing Invoice”. Wnioskodawca otrzymuje środki pieniężne po uzbieraniu należności w wysokości ... USD, co dokumentuje dokument „Remittance Advice”, na którym Wnioskodawca figuruje jako „Payee” (Odbiorca płatności). Na fakturach widnieje adnotacja: Not subject to VAT. In accordance with Article 196 of Council Directive 2006/112/EC, customer may be obliged to self account for VAT (reverse charge).
Wnioskodawca podkreśla, że w relacji z kontrahentem występuje wyłącznie jako usługodawca (strona otrzymująca płatność za udostępniony content i aktywność użytkowników). Wnioskodawca nie nabywa od A. żadnych usług (np. reklamowych).
Wnioskodawca otrzymał już pierwszą płatność w ramach tej współpracy, którą – kierując się uzyskaną wcześniej w urzędzie skarbowym informacją – rozliczył poprzez złożenie deklaracji VAT-9M i zapłatę 23% podatku VAT mimo, iż miał wątpliwości co do takiej konieczności. Intencją wniosku jest potwierdzenie, że od przychodów Wnioskodawca nie ma obowiązku odprowadzania podatku VAT w Polsce ani składania deklaracji VAT-9M, gdyż transakcja ta stanowi eksport usług podlegający raportowaniu wyłącznie w ramach informacji podsumowujących.
W odpowiedzi na sformułowane w wezwaniu pytania Organu Wnioskodawca wskazał:
1) Czy zawarł Pan umowę (w tym również poprzez akceptację regulaminów) z A., na podstawie której świadczy Pan dla ww. platformy internetowej usługi w ramach działalności nierejestrowej? Jakie są postanowienia powyższej umowy?
Odp.: Wnioskodawca zawarł umowę z podmiotem A. drogą elektroniczną, poprzez akceptację warunków programów monetyzacyjnych udostępnionych w panelu twórcy na platformie ....
Główne postanowienia umowy obejmują:
Charakter usługi: Wnioskodawca udziela A. niewyłącznej licencji na hostowanie, używanie i dystrybuowanie autorskich treści w celu ich monetyzacji (wyświetlania przy nich reklam).
Wynagrodzenie: Wnioskodawca ma prawo do otrzymywania wynagrodzenia za udostępniane treści. Wysokość wynagrodzenia jest naliczana automatycznie przez system A.
Rozliczenia: Faktury są wystawiane w systemie self-billing przez A. w imieniu Wnioskodawcy. Dokumenty zawierają irlandzki numer NIP nabywcy (...) oraz adnotację „Reverse Charge” (odwrotne obciążenie).
Miejsce świadczenia: Usługa jest świadczona bezpośrednio na rzecz siedziby A. w Irlandii, która zarządza procesem monetyzacji i dokonuje płatności.
2) Wobec wskazania w treści wniosku:
Rozliczenie transakcji odbywa się w procedurze samofakturowania (self-billing). Nabywca (A.) wystawia w imieniu Wnioskodawcy fakturę „Self-billing lnvoice”.
proszę doprecyzować, czy usługi świadczone przez Pana dla wskazanej we wniosku platformy internetowej dokumentowane są etapami?
Odp.: Na koniec każdego miesiąca system A. podsumowuje wykonane usługi i generuje w imieniu Twórcy (Wnioskodawcy) fakturę „Self-billing Invoice” za ten konkretny okres. Faktyczna wypłata środków dla Twórcy następuje po przekroczeniu progu minimalnego (... USD), jednak dokumentowanie (wystawianie faktur) odbywa się regularnie co miesiąc.
3) Czy zawarta przez Pana umowa wyraźnie definiuje poszczególne etapy i przypisane im kwoty płatności, co pozwala na prawidłowe dokumentowanie częściowych usług?
Odp.: Mechanizm rozliczeń jest określony w regulaminach platformy. Sama umowa nie określa z góry sztywnych kwot, gdyż zależą one od wykonania usługi – tj. opublikowanych treści, ich ilości, jakości i bieżącej aktywności użytkowników na prowadzonej stronie. Na tej podstawie platforma wylicza rzeczywistą kwotę należnego przychodu na koniec każdego miesiąca i prezentuje ją Twórcy. Pozwala to na dokumentowanie wykonanych usług w danym miesiącu. Po zakończeniu miesiąca, w którym powstał przychód, A. wystawia fakturę „Self-billing Invoice” za ten konkretny miesiąc. Dokument ten precyzyjnie określa kwotę należną Twórcy (Wnioskodawcy) za usługi wykonane wyłącznie w tym miesiącu.
Podsumowując, system A. pozwala na prawidłowe przypisanie konkretnych kwot do konkretnych miesięcy (etapów).
4) Czy platforma internetowa wystawia fakturę:
· przed zakończeniem świadczenia przez Pana usług (etapu usług), które dokumentuje, czy
· po zakończeniu świadczenia przez Pana usług (etapu usług), które dokumentuje?
Proszę jednoznacznie określić, które ze zdarzeń występuje wcześniej wykonanie przez Pana usługi (lub części usługi), czy wystawienie faktury przez platformę internetową?
Odp.: Pierwszym zdarzeniem jest wykonanie usługi. Drugim zdarzeniem jest wystawienie faktury przez system A. Zatem zdarzeniem wcześniejszym jest wykonanie usługi.
5) Kiedy złożył Pan formularz VAT-R rejestrując się do transakcji wewnątrzwspólnotowych? Proszę podać dzień, miesiąc i rok.
Odp.: VAT-R(18) pierwotnie złożony 6.01.2026; następnie na polecenie pracownika Urzędu Skarbowego, skorygowany został 10.02.2026. Dodatkowo Wnioskodawca złożył do US pismo wyjaśniające z racji opóźnienia.
6) Czy jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT UE?
Odp. Tak, Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (art. 97 ust. 3 ustawy o VAT). Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że w zakresie transakcji krajowych korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
7) Jakie konkretnie prawa i obowiązki wynikają z zawartej umowy/innego dokumentu regulującego wykonywanie przez Pana czynności, objęte zakresem wniosku:
Odp.: Z zawartej umowy (regulaminów monetyzacji) wynikają następujące prawa i obowiązki dla każdej ze stron, istotne z punktu widzenia świadczonych usług:
Dla Wnioskodawcy (Twórcy):
· Obowiązki:
· Prawa:
Dla firmy A.:
· Obowiązki
· Prawa:
8) Czy firma A., o której mowa we wniosku, jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? (…)
Odp.: Tak, spółka A. jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT. Jest to zagraniczny podmiot gospodarczy prowadzący samodzielną działalność gospodarczą, posiadający aktywny numer NIP UE (...).
9) Czy firma A. posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce? Jeżeli tak, to proszę wskazać czy usługi, o których mowa we wniosku, są świadczone przez Pana dla tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej firmy A.?
Odp.: Według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy, spółka A. nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności, które uczestniczyłoby w nabywaniu usług od Wnioskodawcy. Umowa i rozliczenia są realizowane wyłącznie przez siedzibę w Irlandii (NIP: ...). Faktury generowane w systemie self-billing zawierają adnotację „Reverse Charge”.
10) Czy świadczone przez Pana usługi, o których mowa we wniosku, stanowią usługi elektroniczne, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 7 rozporządzenia 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. (Dz. U. UE L z 2011 r. Nr 77 str. 1 ze zm.), tj. usługi, które są świadczone za pomocą sieci elektronicznej, ich świadczenie jest zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe?
Odp.: Świadczone usługi nie stanowią usług elektronicznych w rozumieniu tych przepisów. Nie są one zautomatyzowane i wymagają istotnego udziału człowieka. Ich istotą jest proces twórczy Wnioskodawcy (opracowanie treści, selekcja materiałów, budowanie relacji z odbiorcami), a technologia informacyjna służy jedynie jako niezbędne narzędzie do ich publikacji i dystrybucji.
11) Dla jakiego miejsca świadczy Pan usługi polegające na tworzeniu i publikowaniu przez Pana treści na platformie Facebook lub innych platformach należących do Meta, tj. dla siedziby działalności gospodarczej firmy A., czy dla innego miejsca (na terytorium jakiego kraju)?
Odp.: Usługi są świadczone bezpośrednio dla siedziby działalności gospodarczej firmy A. w Irlandii. Wszelkie rozliczenia, umowy oraz faktury „self-billing” wskazują jako nabywcę wyłącznie podmiot irlandzki. Usługi nie są świadczone dla żadnego innego miejsca ani oddziału w innym kraju.
12) Czy świadczone przez Pana usługi objęte zakresem wniosku, w sytuacji świadczenia ich poza terytorium kraju są zwolnione od podatku od wartości dodanej lub opodatkowane stawką 0%?
Odp.: Nie, świadczone usługi nie są zwolnione ani opodatkowane stawką 0% w Polsce. Według oceny Wnioskodawcy usługi te w ogóle nie podlegają opodatkowaniu w kraju, lecz w kraju siedziby nabywcy (Irlandia) zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT.
13) Czy firma A. jest zobowiązana do zapłaty podatku od wartości dodanej z tytułu nabytych od Pana ww. usług?
Odp.: Tak, firma A. jest zobowiązana do zapłaty (rozliczenia) podatku od wartości dodanej z tytułu nabytych usług. Wynika to z faktu, że miejscem świadczenia tych usług jest kraj siedziby nabywcy (Irlandia), co przenosi obowiązek rozliczenia podatku na firmę A. zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia (reverse charge).
14) Czy ma Pan obowiązek składania deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług VAT-8?
Odp.: Nie, Wnioskodawca nie ma obowiązku składania deklaracji VAT-8. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z podatku VAT, a charakter i skala prowadzonej działalności nie generują obowiązków sprawozdawczych przewidzianych dla tego formularza.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy w opisanym stanie faktycznym, świadczenie przez Wnioskodawcę usług na rzecz A. podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce i rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązek zapłaty tego podatku oraz składania deklaracji krajowych – w szczególności VAT-9M?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Zdaniem Wnioskodawcy – nie. Świadczone usługi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce i nie rodzą obowiązku zapłaty tego podatku w kraju.
Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Ponieważ nabywcą jest spółka z siedzibą w Irlandii, miejscem świadczenia i opodatkowania usługi jest Irlandia. W konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT w Polsce ani do rozliczania podatku należnego w Polsce z tego tytułu (np. poprzez deklarację VAT-9M). Jedynym obowiązkiem podatkowym Wnioskodawcy w zakresie podatku VAT jest rejestracja jako podatnik VAT-UE i raportowanie świadczonych usług poprzez składanie informacji podsumowujących VAT-UE.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe w zakresie ustalenia czy świadczenie przez Pana usług na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie wskazuję, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie kwestię ustalenia czy świadczenie przez Pana usług na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
Według art. 2 pkt 1, pkt 4 i pkt 5 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
1) terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;
4) terytorium państwa członkowskiego – rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;
5) terytorium państwa trzeciego – rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z treści cytowanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów”. Jest ona wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy,
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy,
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Kwestie dotyczące miejsca świadczenia (opodatkowania) przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
Stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Natomiast zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy, dotyczącym miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem, w rozumieniu art. 28a ustawy:
Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i 3 oraz art. 28h-28n.
Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.
Zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
Jak wynika z art. 28k ust. 1 ustawy, ustawodawca określił szczegółowe zasady ustalania miejsca świadczenia m.in. usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, wiążąc to miejsce z miejscem siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłym miejscem pobytu usługobiorcy.
Należy podkreślić, że odnośnie usług świadczonych drogą elektroniczną na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy ustawodawca nie przewidział wyjątku od zasady ogólnej. Natomiast, art. 28k ust. 1 ustawy, ma zastosowanie do usług świadczonych drogą elektroniczną wyłącznie na rzecz podmiotów niebędących podatnikami.
Stosownie do art. 2 pkt 26 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych – rozumie się przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:
Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:
Ustęp 1 obejmuje w szczególności:
a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;
d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest aby:
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność nierejestrową i korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT-UE na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. W ramach działalności świadczy Pan usługi na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii – A., będącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy. Jest to zagraniczny podmiot gospodarczy prowadzący samodzielną działalność gospodarczą, posiadający aktywny numer NIP UE (...). Spółka ta nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności, które uczestniczyłoby w nabywaniu usług od Pana. Usługi są świadczone bezpośrednio dla siedziby działalności gospodarczej firmy A. w Irlandii. Ze spółką A. zawarł Pan umowę drogą elektroniczną, poprzez akceptację warunków programów monetyzacyjnych udostępnionych w panelu twórcy na platformie .... Usługi polegają na tworzeniu i publikowaniu przez Pana treści (postów, zdjęć, itp.) na platformie ... lub innych platformach należących do A. W zamian za dostarczanie angażujących treści, firma A. nalicza kwoty pieniężne i wypłaca je cyklicznie Panu w ramach tzw. monetyzacji. Na koniec każdego miesiąca system A. podsumowuje wykonane usługi i generuje w imieniu Pana fakturę „Self-billing Invoice” za ten konkretny okres. Faktyczna wypłata środków dla Pana następuje po przekroczeniu progu minimalnego (... USD), jednak dokumentowanie (wystawianie faktur) odbywa się regularnie co miesiąc. W relacji z kontrahentem występuje Pan wyłącznie jako usługodawca (strona otrzymująca płatność za udostępniony content i aktywność użytkowników). Nie nabywa Pan od A. żadnych usług.
Z zawartej umowy (regulaminów monetyzacji) wynikają dla Pana obowiązki m.in.: dostarczanie autorskich treści cyfrowych: Publikowanie materiałów (postów, zdjęć, relacji) spełniających kryteria jakościowe platformy; generowanie zaangażowania: Budowanie aktywności odbiorców (wyświetlenia, interakcje), co stanowi bezpośrednią podstawę do naliczania wynagrodzenia w ramach programów bonusowych. Ma Pan prawo do wynagrodzenia, tj. otrzymywanie środków pieniężnych naliczanych przez system na podstawie statystyk zaangażowania i popularności treści.
Z kolei firma A. ma obowiązki m.in. takie jak: bieżące analizowanie statystyk aktywności pod treściami Pana i precyzyjne wyliczanie należnych Panu bonusów, wystawianie faktur „Self-billing Invoice” w imieniu Pana, dokumentujących wartość usług wykonanych w każdym cyklu miesięcznym, przelewanie zgromadzonych środków na rachunek Pana. A. ma prawo m.in. do weryfikacji, tj. możliwości odmowy wypłaty wynagrodzenia w przypadku stwierdzenia, że aktywność pod treściami została wygenerowana w sposób sztuczny lub naruszający zasady.
Świadczone usługi nie stanowią usług elektronicznych w rozumieniu tych przepisów. Nie są one zautomatyzowane i wymagają istotnego udziału człowieka. Ich istotą jest proces twórczy Pana (opracowanie treści, selekcja materiałów, budowanie relacji z odbiorcami), a technologia informacyjna służy jedynie jako niezbędne narzędzie do ich publikacji i dystrybucji.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie przepisy dotyczące ustalania miejsca świadczenia usług elektronicznych, na podstawie art. 28k ust. 1 ustawy, nie mają zastosowania. Należy zauważyć, że art. 28k ust. 1 ustawy, ma zastosowanie do usług elektronicznych świadczonych wyłącznie na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, co nie ma miejsca w opisanym przypadku. Świadczy Pan bowiem usługi na rzecz Spółki A., która jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy. Usługi są świadczone bezpośrednio dla siedziby działalności gospodarczej Spółki w Irlandii. Spółka ta nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności, które uczestniczyłoby w nabywaniu usług od Pana.
Oznacza to, że miejsce świadczenia wykonywanych usług należy ustalić na podstawie zasady ogólnej, wyrażonej w art. 28b ust. 1 ustawy. W konsekwencji, miejscem opodatkowania świadczonych przez Pana usług na rzecz Spółki A. jest, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, kraj siedziby usługobiorcy, tj. terytorium Irlandii. Zatem świadczone przez Pana usługi na rzecz ww. Spółki nie podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski.
Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy świadczenie przez Pana usług na rzecz podmiotu z siedzibą w Irlandii podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce. Natomiast w zakresie ustalenia czy świadczenie przez Pana ww. usług rodzi po stronie Pana obowiązek zapłaty tego podatku i składania deklaracji krajowych, jak również w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo