Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.24.2026.2.AJB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:

-     uznania odpłatnego udostępniania Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania na podstawie umów dzierżawy za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku,

-     uznania wniesienia aportem nakładów inwestycyjnych w zakresie Zajezdniowej Stacji Ładowania do Spółki za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania od podatku,

-     określenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT dla świadczenia usług w postaci ww. aportu nakładów,

-     prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków na zakup Autobusów, budowę Miejskiej Stacji Ładowania oraz budowę Zajezdniowej Stacji Ładowania (z wyłączeniem wydatków poniesionych na dostawę i montaż .... wiat przystankowych oraz terenów zielonych i chodników).

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 stycznia 2026 r. (wpływ 29 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Miasto ... (dalej: „Wnioskodawca” lub „Miasto”) jest jednostką samorządu terytorialnego, utworzoną na podstawie ustawy z dnia .... o samorządzie gminnym [t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. ... ze zm. (dalej: „ustawa o samorządzie”], zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Poszczególne zadania własne Miasta przewidziane w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie, jak i zadania zlecone, są w ramach Miasta wykonywane przez jego samorządowe jednostki budżetowe oraz urząd obsługujący Miasto (dalej: „Urząd Miasta”). Urząd Miasta wraz z samorządowymi jednostkami budżetowymi Miasta traktowane są jako jeden podatnik VAT, którym jest Miasto.

Jednym z zadań własnych Miasta, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie, jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. Mając powyższe na uwadze, Miasto zrealizowało inwestycję pod nazwą „...” (dalej: „Inwestycja”). Całkowita wartość netto Inwestycji wynosi..... PLN, a kwota naliczonego podatku VAT od tej Inwestycji to.... PLN. Inwestycja zrealizowana została ze środków własnych Miasta oraz z dofinansowania zewnętrznego, tj. Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych. Wartość dofinansowania wyniosła ... zł. W tym zakresie Miasto poniosło wydatki inwestycyjne udokumentowane przez wykonawców i dostawców wystawionymi na Miasto fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami podatku VAT naliczonego.

W ramach Inwestycji dokonano zakupu lub wybudowania następujących środków trwałych:

·      Dostawa .... autobusów elektrycznych (dalej: „Autobusy”) - wartość: ... zł netto;

·      Budowa Zajezdniowej Stacji Ładowania (ZSL) przy ul. ..., w skład której wchodzi budynek garażowy wraz z kanałem obsługowym i instalacjami wewnętrznymi oraz wrotami otwieranymi elektrycznie, ładowarka elektrobusów (dwustanowiskowa) zainstalowana wewnątrz budynku garażowego, plac manewrowy wraz z drogą dojazdową, oświetleniem, instalacja elektryczna i instalacja fotowoltaiki (OZE) wraz z magazynem energii o pojemności 215 kWh – wartość… zł netto;

·      Miejska Stacja Ładowania (MSL), w skład której wchodzi: stanowisko ładowania w formie zatoki autobusowej, chodnik dla pieszych z krawędzią peronową do obsługi pasażerów, ładowarka elektrobusów wraz z satelitami, zewnętrzna instalacja zasilająca w energię elektryczną, zewnętrzna instalacja oświetlenia - wartość: … zł netto;

·      Dostawa i montaż .... wiat przystankowych - wartość: … zł netto.

Działalność w zakresie transportu miejskiego będzie prowadzona przez Miejski Zakład Gospodarki Komunalnej spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”), w której Miasto posiada 100% udziałów. Na podstawie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, którą Miasto i Spółka zamierzają zawrzeć, Spółka, jako operator transportu publicznego, będzie odpowiedzialna za realizację przewozów i sprzedaż biletów. Wynagrodzenie z tytułu sprzedawanych biletów będzie stanowiło przychód Spółki i będzie wykazywane w deklaracjach VAT Spółki.

Cennik biletów będzie ustalany przez Miasto, jako organizatora publicznego transportu zbiorowego. Miasto będzie również zobowiązane do wypłacania Spółce rekompensaty, której celem będzie pokrycie kosztów prowadzenia działalności transportowej.

Działalność w zakresie transportu publicznego Spółka będzie prowadzić z wykorzystaniem środków trwałych nabytych i/lub wytworzonych w ramach Inwestycji. Szczegółowy sposób wykorzystania poszczególnych elementów Inwestycji będzie zróżnicowany:

·      Autobusy oraz Miejska Stacja Ładowania (MSL): Autobusy elektryczne oraz Miejska Stacja Ładowania (z wyłączeniem terenów zielonych i chodników, które pozostaną w posiadaniu Wnioskodawcy i będą służyć do celów niepodlegających VAT) zostaną przekazane w dzierżawę Spółce na podstawie zawartej umowy (dalej: „Umowa dzierżawy”). Roczna wysokość czynszu dzierżawnego zostanie wyliczona w oparciu o odpowiednią stawkę amortyzacyjną, która dla przedmiotowych środków trwałych wynosi odpowiednio: 20% dla autobusów, 10% dla Miejskiej Stacji Ładowania. W konsekwencji roczny czynsz dzierżawny wyniesie w odniesieniu do autobusów 20% ich wartości początkowej, natomiast w odniesieniu do MSL – 10% wartości początkowej. Pozwoli to Miastu uzyskać zwrot poniesionych nakładów w okresie równym okresowi amortyzacji (odpowiednio 5 lub 10 lat).

·      Zajezdniowa Stacja Ładowania (ZSL): Ze względu na fakt, iż Zajezdniowa Stacja Ładowania (ZSL) została zlokalizowana na gruncie pozostającym w użytkowaniu wieczystym Spółki, nakłady poniesione na Inwestycję w zakresie ZSL zostaną wniesione aportem do Spółki (w formie aktu notarialnego). W ramach zapłaty za aport Miasto otrzyma od Spółki udziały, których wartość nominalna będzie równa wartości netto przedmiotu aportu oraz środki pieniężne w kwocie stanowiącej równowartość podatku VAT należnego. W konsekwencji podstawę opodatkowania stanowić będzie kwota równa wartości netto przedmiotu aportu. W związku z wniesieniem do Spółki wkładu niepieniężnego, kapitał zakładowy Spółki ulegnie zwiększeniu.

·      Wiaty przystankowe: Wiaty przystankowe pozostaną na stanie Miasta (nie zostaną przekazane do Spółki) i będą wykorzystywane do celów związanych z zadaniami publicznymi Miasta, niegenerującymi czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1.  Wnioskodawca wskazuje, że Inwestycja nie została jeszcze zakończona. Na moment składania niniejszego uzupełnienia nie zostały przeprowadzone końcowe odbiory i środki trwałe nie zostały oddane do użytkowania. Zakończenie Inwestycji planowane jest na I kwartał 2026 r.

2.  Wnioskodawca wskazuje, że na moment składnia niniejszego pisma nie doszło do przyjęcia i oddania do użytkowania środków trwałych. Dokumenty OT, potwierdzające przyjęcie środka trwałego, zostaną wystawione po całkowitym zakończeniu Inwestycji, tj. w I kwartale 2026 r.

3.  Wnioskodawca wskazuje, że Miasto będzie wykorzystywało Autobusy elektryczne oraz Miejską Stację Ładowania (z wyłączeniem terenów zielonych i chodników) wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT w postaci odpłatnej dzierżawy. Nabycia te nie będą wykorzystywane do czynności zwolnionych od opodatkowania VAT ani do czynności pozostających poza zakresem opodatkowania VAT.

4.  Jak wskazano we Wniosku, tereny zielone i chodniki wykonane w ramach Inwestycji nie będą objęte umową dzierżawy i nie będą wykorzystywane przez Miasto do czynności opodatkowanych VAT. Będą one służyć wyłącznie do celów niepodlegających opodatkowaniu VAT, a w konsekwencji - nie są objęte zakresem pytania nr 4.

5.  Wnioskodawca wskazuje, że Miasto jest/będzie w stanie wyodrębnić wydatki dotyczące terenów zielonych i chodników od pozostałych wydatków poniesionych na Miejską Stację Ładowania (na podstawie kosztorysu przedstawionego przez Wykonawcę).

6.  Wnioskodawca wskazuje, że Miasto jest/będzie w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na dostawę i montaż .... wiat przystankowych od pozostałych wydatków poniesionych na realizację Inwestycji (na podstawie kosztorysu przedstawionego przez Wykonawcę).

7.  W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że nabycie i wybudowanie środków trwałych opisanych we Wniosku jest dokonywane w ramach realizacji jednej inwestycji, tj. „...”. Inwestycja ta w budżecie Gminy została zaplanowana wstępnie na kwotę ... brutto, tj. ... zł netto.

Kwota dofinansowania uzyskanego na realizację Inwestycji ze środków publicznych pochodzących z Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych wyniosła …. zł.

Dofinansowanie zostało przyznane dla Inwestycji jako całości. W konsekwencji dofinansowanie planowo stanowiło ok. 87,5% wartości brutto inwestycji, a planowany wkład własny - ok. 12,5% wartości brutto inwestycji.

Przenosząc tą proporcję na dotychczas ustalone przez Miasto koszty Inwestycji, finansowanie prezentuje się następująco:

Element inwestycji	Koszt netto pokryty przez wkład własny	Koszt brutto pokryty przez wkład własny	Koszt netto pokryty dofinansowaniem	Koszt brutto pokryty dofinansowaniem
Autobusy	… zł	….	…. zł	…. zł
ZSL	… zł	… zł	…. zł	…. zł
MSL	… zł	… zł	….. zł	…. zł
Wiaty przystankowe	… zł	… zł	…. zł	…. zł

Wnioskodawca wskazuje, że powyższe zestawienie nie obejmuje kwot poniesionych na dodatkowe prace, będące częścią Inwestycji, ale niezwiązane z prowadzoną przez Miasto działalnością gospodarczą i nieobjęte zakresem Wniosku (np. chodniki, tereny zielone).

Dodatkowo Wnioskodawca informuje, że są to kwoty określone na dzień składania niniejszego uzupełnienia. Inwestycja nie została jednak jeszcze zakończona i ostateczny koszt poszczególnych środków trwałych może jeszcze ulec nieznacznym zmianom. W konsekwencji ostateczny udział wkładu własnego w finansowanie Inwestycji może się nieznacznie zwiększyć.

Końcowo Miasto wskazuje, że zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych i regulacyjnych, finansowanie inwestycji ze środków pochodzących z Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych nie jest czynnikiem, który w jakikolwiek sposób wpływa na rozliczenia podatku VAT beneficjenta (w tym prawo do odliczenia).

8.  Wnioskodawca poniżej aktualizuje kwoty netto i doprecyzowuje wartość brutto poszczególnych środków trwałych:

a.  Dostawa ..... autobusów - … zł netto, tj. … zł brutto,

b.  Zajezdniowa Stacja Ładowania przy ul. ... - …. zł netto, tj. …. zł brutto.

c.   Miejska Stacja Ładowania (w części, która zostanie przekazana w dzierżawę do Spółki) - … zł netto, tj. … zł brutto.

d.  Dostawa i montaż ..... wiat przystankowych – …. zł netto, tj. … zł brutto.

Wnioskodawca wskazuje, że są to kwoty określone na dzień składania niniejszego uzupełnienia. Inwestycja nie została jednak jeszcze zakończona i ostateczny koszt poszczególnych środków trwałych może jeszcze ulec nieznacznym zmianom.

9.  Wnioskodawca wskazuje, że Miasto od początku realizowało inwestycję z zamiarem wykorzystywania wybudowanych/nabytych środków trwałych wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT (z wyjątkiem wiat przystankowych, chodników i terenów zielonych - które, jak zostało wskazane we Wniosku, będą wykorzystywane do celów związanych z zadaniami publicznymi Miasta, niegenerującymi czynności opodatkowanych VAT).

10.  Wnioskodawca wskazuje, że Miasto zawiera umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego w procedurze negocjacyjnej bez uprzedniej publikacji zaproszenia do ubiegania się o zamówienie. Bezpośrednie zawarcie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego z podmiotem zewnętrznym przeprowadzone zostanie na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (tj. Dz. U. z 2025 r., poz. 285).

Zawarcie umowy dzierżawy jest konsekwencją zawarcia umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego. Miasto realizowało bowiem inwestycję wyłącznie w celu jej wykorzystania do świadczenia usług transportu zbiorowego na terenie Miasta. W konsekwencji wybór spółki na dzierżawcę nie był poprzedzony procedurą przetargową.

11.  Wnioskodawca wskazuje, że w czasie trwania umowy dzierżawy koszty utrzymania w odpowiednim stanie technicznym autobusów oraz przekazanej infrastruktury będzie ponosić Spółka.

12.  Wnioskodawca wskazuje, że odpisów amortyzacyjnych od poszczególnych środków trwałych powstałych w ramach realizacji Inwestycji i przekazanych na podstawie umowy dzierżawy będzie dokonywać Miasto na zasadach opisanych w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2023 poz. 120 z późn. zm.) oraz rozporządzeniu z dnia 13 września 2017 r. w sprawie rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2020 poz. 342 z późn. zm.).

13.  Wnioskodawca wskazuje, że po oddaniu w dzierżawę autobusów i pozostałej infrastruktury Miasto nie będzie z niej korzystało w jakiejkolwiek formie.

14.  Wnioskodawca wskazuje, że po oddaniu w dzierżawę autobusów i pozostałej infrastruktury jednostki organizacyjne Miasta nie będą z niej korzystały w jakiejkolwiek formie.

15.  Wnioskodawca wskazuje, że w sytuacji, gdyby Miasto podjęło decyzję o samodzielnym prowadzeniu działalności w zakresie publicznego transportu zbiorowego, przedmiotowe środki trwałe byłyby przez Miasto wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

16.  Wnioskodawca wskazuje, że sprzedaż biletów autobusowych Spółka będzie dokonywała we własnym imieniu i na własną rzecz. Przychody ze sprzedaży biletów będą zatem stanowiły przychody Spółki, a sprzedaż będzie wykazywana w jej plikach JPK_VAT.

17.  Wnioskodawca wskazuje, że wartość czynszu dzierżawnego zostanie odrębnie ustalona dla autobusów elektrycznych i dla Miejskiej Stacji Ładowania (MSL):

·      Planowany czynsz dzierżawny za autobusy elektryczne wyniesie …. zł netto (… zł brutto) miesięcznie, co daje kwotę …. zł netto (…. zł brutto) w stosunku rocznym.

·      Planowany czynsz dzierżawny za MSL wyniesie … netto (… zł brutto) miesięcznie, co daje kwotę … netto (…. zł brutto) w stosunku rocznym.

Wnioskodawca zastrzega, że w przypadku zmiany wartości środków trwałych po zakończeniu Inwestycji, wysokość czynszu ulegnie odpowiedniej korekcie – w przypadku zwiększenia nakładów, czynsz również będzie proporcjonalnie wyższy. Bez względu bowiem na ostateczną wartość Inwestycji, czynsz zostanie ustalony w oparciu o stawkę amortyzacyjną.

18.  Wnioskodawca wskazuje, że umowa dzierżawy zostanie zawarta na okres 5 lat.

19.  Wnioskodawca wskazuje, że aktualnie nie planuje zmiany przyjętego modelu prowadzenia działalności w zakresie publicznego transportu zbiorowego. W konsekwencji Wnioskodawca zakłada, że po upływie terminu obowiązywania umowy dzierżawy zostanie ona przedłużona na kolejny okres, który będzie wynikiem ustaleń pomiędzy stronami. Jednocześnie Miasto ma świadomość, że jakakolwiek zmiana formy prawnej wykorzystania środków trwałych może wiązać się z obowiązkiem dokonania korekty podatku naliczonego, zgodnie z regulacją przewidzianą w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT.

20.  Jak wskazano powyżej, wartość czynszu dzierżawnego zostanie odrębnie ustalona dla autobusów elektrycznych i dla Miejskiej Stacji Ładowania (MSL):

·      Planowany czynsz dzierżawny za autobusy elektryczne wyniesie …. zł brutto, co w przeliczeniu na kwotę netto daje kwotę … zł w stosunku rocznym.

·      Planowany czynsz dzierżawny za MSL wyniesie … zł brutto, co w przeliczeniu na kwotę netto daje kwotę … zł w stosunku rocznym.

Jednocześnie planowane całkowite nakłady poniesione na:

·      dostawę ..... autobusów wyniosą …. zł brutto, co w przeliczeniu na kwotę netto daje …. zł,

·      Miejską Stację Ładowania wyniosą … zł brutto, co w przeliczeniu na kwotę netto daje – … zł.

Mając na uwadze powyższe, przyjmując ww. wartość czynszu dzierżawnego dla autobusów elektrycznych (… zł brutto rocznie / … zł netto rocznie) oraz wartość nakładów poniesionych na ww. dostawę autobusów elektrycznych (… zł brutto/… zł netto), Wnioskodawca wskazuje, że relacja czynszu z tytułu dzierżawy za rok z nakładami poniesionymi na dostawę autobusów elektrycznych będzie wynosić 20%.

Natomiast, przyjmując ww. wartość czynszu dzierżawnego dla Miejskiej Stacji Ładowania (… zł brutto rocznie/… zł netto rocznie) oraz wartość nakładów poniesionych na ww. Miejską Stację Ładowania (… zł brutto/… zł netto), Wnioskodawca wskazuje, że relacja czynszu z tytułu dzierżawy za rok z nakładami poniesionymi na Miejską Stację ładowania będzie wynosić 10%.

21.  Wnioskodawca wskazuje, że kwota czynszu za dzierżawę autobusów i pozostałej infrastruktury będzie znacząca dla budżetu Miasta, ponieważ będzie stanowić stały, istotny kwotowo przychód otrzymywany w długim horyzoncie czasowym, co pozwoli na uzyskanie stopniowego zwrotu poniesionych nakładów.

22.  Wnioskodawca wskazuje, że dochody własne Miasta w 2025 r. wyniosły … zł.

Natomiast planowany czynsz w skali roku wyniesie … zł, co stanowi ok. 1,4% dochodów własnych Miasta za rok 2025 r.

W konsekwencji przewidziany obrót z tytułu dzierżawy autobusów i infrastruktury będzie istotną pozycją przychodową w budżecie Miasta. Wnioskodawca wskazuje, że wynagrodzenie za dzierżawę autobusów i infrastruktury będzie stanowić stabilne i regularne źródło dochodu, otrzymywane systematycznie w długim horyzoncie czasowym, zapewniając jednocześnie rentowność Inwestycji.

23.  Wnioskodawca wskazuje, że kwota czynszu dzierżawnego będzie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych. Miasto, ustalając wysokość czynszu z tytułu dzierżawy autobusów i infrastruktury, kieruje się wysokością stawki amortyzacyjnej, wynoszącej odpowiednio 20% (dla autobusów) i 10% (dla MSL). Działanie takie jest zgodne ze znaną Miastu praktyką rynkową.

24.  Wnioskodawca wskazuje, że kwota czynszu ustalona w ramach umowy dzierżawy, którą zamierza zawrzeć Miasto ze Spółką, będzie kwotą stałą.

25.  Jak zostało wskazane powyżej, wysokość czynszu dzierżawnego zostanie skalkulowana z uwzględnieniem pełnej wartości środków trwałych, tj. wydatków pokrytych środkami pochodzącymi z dofinansowania i wkładem własnym.

26.  Wnioskodawca wskazuje, że kalkulacja czynszu zostanie poczyniona w ramach świadomej polityki finansowej Gminy, z uwzględnieniem uwarunkowań rynkowych. Jak zostało wskazane we Wniosku i w odpowiedzi na wcześniejsze pytania, wysokość czynszu dzierżawnego zostanie ustalona w oparciu o stawkę amortyzacji dla poszczególnych środków trwałych. Kalkulacja czynszu będzie uwzględniać także specyfikę działalności objętej umową. Określona wysokość czynszu nie będzie zatem odbiegać od praktyki powszechnie przyjętej w tym obszarze przez inne jednostki samorządu terytorialnego. Jednocześnie, ustalona kwota czynszu będzie stanowić dla Gminy stabilne i regularne źródło dochodu, otrzymywane systematycznie w długim horyzoncie czasowym, co pozwoli na realizację przyszłych zadań inwestycyjnych, zapewniając jednocześnie rentowność Inwestycji.

27.  Jak zostało wskazane we Wniosku i w odpowiedzi na wcześniejsze pytania, wysokość czynszu dzierżawnego zostanie ustalona w oparciu o stawkę amortyzacji dla poszczególnych środków trwałych, co pośrednio przekłada się również na długość okresu użytkowania ww. majątku.

28.  Wnioskodawca wskazuje, że sposób kalkulacji czynszu będzie uwzględniać specyfikę działalności objętej umową dzierżawy. Wysokość czynszu nie będzie odbiegać od praktyki powszechnie przyjętej w tym obszarze przez inne jednostki samorządu terytorialnego, a w rezultacie – w ocenie Gminy – wynagrodzenie należne Gminie z tytułu dzierżawy autobusów i infrastruktury będzie odzwierciedlało wartość rynkową.

29.  Jak wskazano powyżej, wartość czynszu dzierżawnego zostanie odrębnie ustalona dla autobusów elektrycznych i dla Miejskiej Stacji Ładowania (MSL):

•      Planowany czynsz dzierżawny za autobusy elektryczne wyniesie … zł brutto, co w przeliczeniu na kwotę netto daje kwotę … zł w stosunku rocznym.

•      Planowany czynsz dzierżawny za MSL wyniesie … zł brutto, co w przeliczeniu na kwotę netto daje kwotę … zł w stosunku rocznym.

Jednocześnie planowane całkowite nakłady poniesione na:

•      dostawę .... autobusów wyniosą … zł brutto, co w przeliczeniu na kwotę netto daje … zł,

•      Miejską Stację Ładowania wyniosą … zł brutto, co w przeliczeniu na kwotę netto daje – …. zł.

Mając na uwadze powyższe, przyjmując ww. wartość czynszu dzierżawnego dla autobusów elektrycznych oraz wartość nakładów poniesionych na ww. dostawę autobusów elektrycznych, zwrot wydatków poniesionych na Inwestycję nastąpi po 5 latach.

Natomiast, przyjmując ww. wartość czynszu dzierżawnego dla Miejskiej Stacji Ładowania oraz wartość nakładów poniesionych na ww. Miejską Stację Ładowania, Wnioskodawca wskazuje, że zwrot wydatków poniesionych na Inwestycję nastąpi po 10 latach.

30.  Wnioskodawca wskazuje, że wskazane w opisie stanu faktycznego we Wniosku stawki amortyzacji dla poszczególnych środków trwałych przekazanych na podstawie umowy dzierżawy są zgodne z Wykazem Rocznych Stawek Amortyzacyjnych.

31a.Wnioskodawca wskazuje, że przekazanie nakładów na ZSL do Spółki jest planowane na okres luty- marzec 2026 r. Konkretna data zawarcia umowy zależna będzie od daty ostatecznego zakończenia inwestycji.

31b.Wnioskodawca wskazuje, że wartość udziałów będzie równa wartości netto poniesionych nakładów, w związku z czym, w ocenie Miasta, będzie ona odpowiadać realiom rynkowym.

31c.Jak zostało wskazane we Wniosku i wcześniejszej części niniejszego pisma, wartość udziałów będzie równa wartości netto wnoszonych nakładów. Inaczej mówiąc, wartość nominalna udziałów będzie równa kwocie netto poniesionej przez Miasto na nabycie/wytworzenie środków trwałych w ramach realizacji tej części Inwestycji.

31d.Wnioskodawca wskazuje, że wartość udziałów, które Miasto otrzyma w zamian za aport, umożliwi zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych. Ze względu na to, że wartość udziałów będzie równa wartości netto poniesionych nakładów, a kwota VAT zostanie przekazana Miastu w formie środków pieniężnych, dokonanie transakcji aportu pozwoli na jednorazowy zwrot poniesionych nakładów.

31e.Wnioskodawca wskazuje, że planowana wartość przedmiotu aportu (nakłady na ZSL) wyniesie … zł netto, tj. …. zł brutto. Niemniej, jest to kwota określona na dzień składania niniejszego uzupełnienia. Inwestycja nie została jednak jeszcze zakończona i ostateczna wartość środka trwałego wnoszonego aportem może jeszcze ulec nieznacznym zmianom.

Jednocześnie, jak zostało wskazane we Wniosku i wcześniejszej części niniejszego pisma, wartość udziałów będzie równa wartości netto poniesionych nakładów. Inaczej mówiąc, wartość nominalna udziałów będzie równa kwocie netto poniesionej przez Miasto na nabycie/wytworzenie środków trwałych w ramach realizacji tej części Inwestycji.

Tym samym, relacja wartości netto udziałów w zamian za wnoszone mienie z wartością netto poniesionych nakładów na ZSL wyniesie 1:1. W konsekwencji wartość brutto poniesionych nakładów będzie równa (1:1) sumie wartości netto udziałów i kwoty VAT (która zostanie przekazana Miastu w formie środków pieniężnych). Wyjaśnienia dot. udziału poszczególnych źródeł finansowania Inwestycji zostały przedstawione w odpowiedzi na pytanie nr 7.

31f. Wnioskodawca wskazuje, że Spółka, do której wniesiony zostanie aport, nie będzie zobligowana do jakiegokolwiek dodatkowego świadczenia na rzecz Miasta. Wynagrodzeniem za wniesienie apotem nakładów będą wyłącznie udziały oraz środki pieniężne stanowiące równowartość podatku VAT należnego.

31g.Wnioskodawca wskazuje, że wartość nakładów poniesionych na realizację Inwestycji w zakresie ZSL zostanie określona w akcie notarialnym, na podstawie którego Miasto wniesie aport do Spółki. Zgodnie z przyjętym modelem, zapłatą za wniesiony aport będą udziały, których wartość nominalna będzie równa wartości netto przedmiotu aportu oraz środki pieniężne w kwocie stanowiącej równowartość podatku VAT należnego. Taki sposób rozliczenia wynika z ustaleń stron i będzie odzwierciedlony w akcie notarialnym. Jednocześnie zapewnia on, że wartość nominalna obejmowanych udziałów będzie równa wartości netto przedmiotu aportu, natomiast kwota podatku VAT zostanie uregulowana odrębnie — w formie płatności pieniężnej.

Wnioskodawca wskazuje, że planowana całkowita wartość przedmiotu aportu (nakłady poniesione na ZSL) wyniesie … zł netto, tj. … zł brutto. Niemniej, jest to kwota określona na dzień składania niniejszego uzupełnienia. Inwestycja nie została jednak jeszcze zakończona i ostateczna wartość nakładów wnoszonych aportem może jeszcze ulec nieznacznym zmianom.

31h.W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, co zostało również podniesione we wniosku, że w ramach aportu nie będzie przenosił prawa własności (prawa do dysponowania towarem jak właściciel) poszczególnych środków trwałych. Zajezdniowa Stacja Ładowania została bowiem wybudowana na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym Spółki, a więc stanowi inwestycję w obcym środku trwałym. W konsekwencji Miasto, w ramach aportu, nie będzie dokonywało dostawy towarów. Przedmiotem aportu będą nakłady (prawo do nakładów) poniesione na ZSL – tym samym, zgodnie z aktualną linią interpretacyjną, aport będzie stanowił świadczenie usług (przeniesienia prawa do nakładów). W konsekwencji charakter poszczególnych naniesień nie powinien mieć znaczenia z perspektywy opodatkowania VAT.

Niezależnie od powyższego, celem wywiązania się ze zobowiązania do uzupełnienia stanu faktycznego, nałożonego na Miasto przez tut. Organ, Wnioskodawca przedstawia odpowiedzi na pytania 31h – 31q.

Wnioskodawca wskazuje, że poszczególne elementy składające się na ZSL będą stanowiły zarówno budynki, jak i budowle w rozumieniu art. 3 pkt 2) i 3) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.; dalej: „Prawo budowlane”).

Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółową analizę poszczególnych elementów wchodzących w skład ZSL, obejmującą ich przyporządkowanie do odpowiednich kategorii obiektów budowlanych na gruncie Prawa budowlanego, tj. jako budynki oraz budowle:

-     budynek garażowy – budynek,

-     drogi wewnętrzne – budowle,

-     zjazdy – budowle,

-     utwardzony dojazd serwisowy instalacji fotowoltaicznej – budowla,

-     instalacja kanalizacji deszczowej – budowla,

-     instalacja fotowoltaiki – budowla,

-     Stacja Ładowania dwustanowiskowa – budowla.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w skład ZSL wchodzą również:

-     plac manewrowy, ogrodzenie wraz z bramą wjazdową, instalacja oświetlenia placu, które stanowią urządzenie budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9) Prawa budowlanego,

-     instalacja zasilania Stacji Ładowania, w tym linie kablowe, stacja transformatorowa, złącza kablowe, które stanowią obiekty liniowe w rozumieniu art. 3 pkt 3a) Prawa budowlanego.

31i. Wnioskodawca wskazuje, że plac manewrowy, ogrodzenie wraz z bramą wjazdową, instalacja oświetlania placu składające się na ZSL stanowią urządzenia budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9) Prawa budowlanego. Urządzenia te są związane ze stacją ładowania i budynkiem garażowym i służą zapewnieniu możliwości korzystania z niego zgodnie z przeznaczeniem, w szczególności poprzez umożliwienie bezpiecznego ruchu pojazdów na terenie nieruchomości (plac manewrowy, oświetlenie) oraz ograniczenie dostępu osób trzecich do części wewnętrznej nieruchomości (ogrodzenie i brama wjazdowa).

31j. Wnioskodawca wskazuje, że poszczególne elementy składające się na ZSL co do zasady będą trwale związane z gruntem, tj. budynek garażowy, drogi, zjazdy, utwardzony dojazd serwisowy instalacji fotowoltaicznej, instalacja kanalizacji deszczowej, instalacja fotowoltaiki, Stacja Ładowania dwustanowiskowa, plac manewrowy, ogrodzenie wraz z bramą wjazdową, instalacja oświetlenia placu, instalacja zasilania Stacji Ładowania, w tym linie kablowe, stacja transformatorowa, złącza kablowe oraz trawniki.

31k.Wnioskodawca wskazuje, co zostało już wskazane we wcześniejszej części pisma, że zakończenie inwestycji i oddanie do użytkowania ZSL wraz z poszczególnymi naniesieniami jest planowane na okres luty-marzec 2026 r. (w odniesieniu do wszystkich naniesień).

31l. Jak wskazano powyżej, nie doszło jeszcze do oddania infrastruktury składającej się na ZSL do użytkowania.

31m.Jak wskazano powyżej, oddanie do użytkowania ZSL wraz z poszczególnymi niesieniami jest planowane na okres luty-marzec 2026 r. Tym samym, nie nastąpiło jeszcze pierwsze zasiedlenie ww. naniesień.

31n.Wnioskodawca wskazuje, że od pierwszego zasiedlenia ww. naniesień do dnia planowanego aportu nakładów nie upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

31o.Wnioskodawca wskazuje, że wartość początkowa poszczególnych środków trwałych, wytworzonych w ramach Inwestycji, w części dotyczącej ZSL, co do zasady przekracza 15 000 zł. Wnioskodawca nie może jednak wykluczyć nabycia dodatkowych elementów wyposażenia ZSL, których wartość może nie przekroczyć 15 000 zł.

31p.Jak zostało wskazane we Wniosku i wcześniejszej części pisma, Inwestycja w zakresie budowy ZSL stanowi dla Miasta inwestycję w obcym środku trwałym. Poszczególne środki trwałe nie zostaną ujęte przez Miasto w ewidencji środków trwałych. Nakłady poniesione na ich wytworzenie zostaną przekazane do Spółki w formie aportu.

31q.Wnioskodawca wskazuje, że po zakończeniu Inwestycji, a przed dokonaniem aportu nakładów, Miasto nie ponosiło i nie będzie ponosić jakichkolwiek dodatkowych nakładów na poszczególne naniesienia składające się na ZSL (np. na przebudowę, remont, modernizację). W związku z powyższym odpowiedź na pytania q1-q8 jest bezzasadna.

32a.Wnioskodawca wskazuje, że instalacja fotowoltaiczna zostanie zamontowana na terenie ZSL w bezpośrednim sąsiedztwie hali garażowej, na stelażach umiejscowionych na gruncie.

32b.Wnioskodawca wskazuje, że Miasto ma możliwość wyodrębnienia wydatków na instalację OZE od pozostałych wydatków poniesionych w ramach Inwestycji. Miasto wskazuje jednak, że wykonanie instalacji OZE stanowi część budowy Zajezdniowej Stacji Ładowania, tj. inwestycji w obcym środku trwałym. W konsekwencji po zakończeniu Inwestycji ZSL wraz z instalacją OZE staną się własnością Spółki.

32c.Wnioskodawca wskazuje, że ze względu na fakt, że to Spółka będzie właścicielem instalacji OZE, umowa z przedsiębiorstwem energetycznym będzie zawarta przez Spółkę.

32d.      -32k.

Jak zostało wskazane we wcześniejszej części odpowiedzi na Wezwanie, instalacja OZE stanowi część Zajezdniowej Stacji Ładowania, wybudowanej na gruncie objętym użytkowaniem wieczystym Spółki, a nakłady na tą część Inwestycji zostaną wniesione aportem do Spółki. W konsekwencji to Spółka będzie właścicielem i użytkownikiem instalacji, jak również stroną umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. Tym samym, Miasto nie jest w posiadaniu informacji wskazanych w powyższych pytaniach (pkt d – k). Nie dotyczą one bowiem sytuacji prawnej Miasta i nie mają wpływu na jego rozliczenia w zakresie podatku VAT.

Z perspektywy Miasta instalacja OZE będzie wykorzystana wyłącznie do sprzedaży opodatkowanej - odpłatnego wniesienia nakładów aportem do Spółki.

Pytania

1.  Czy odpłatne udostępnienie Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania na rzecz Spółki na podstawie Umowy dzierżawy będzie stanowiło po stronie Miasta czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT?

2.  Czy wniesienie aportem nakładów inwestycyjnych w zakresie Zajezdniowej Stacji Ładowania do Spółki będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT?

3.  W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w pytaniu nr 2 za prawidłowe, czy w świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania VAT czynności wniesienia nakładów do Spółki będzie kwota należna z tytułu dokonania aportu przez Wnioskodawcę (obejmująca całość świadczenia należnego od Spółki, tj. wartość wniesionych nakładów wraz z podatkiem VAT), pomniejszona o kwotę należnego podatku?

4.  Czy w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w odniesieniu do wydatków na zakup Autobusów, budowę Miejskiej Stacji Ładowania oraz budowę Zajezdniowej Stacji Ładowania Miastu przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  W ocenie Miasta, odpłatne udostępnienie Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania na rzecz Spółki na podstawie Umowy dzierżawy będzie stanowiło po stronie Miasta czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.

2.  W ocenie Miasta, wniesienie aportem nakładów inwestycyjnych w zakresie Zajezdniowej Stacji Ładowania do Spółki będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.

3.  W ocenie Miasta, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w pytaniu nr 2 za prawidłowe, w świetle art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania VAT czynności wniesienia nakładów do Spółki będzie kwota należna z tytułu dokonania aportu przez Wnioskodawcę (obejmująca całość świadczenia należnego od Spółki, tj. wartość wniesionych nakładów wraz z podatkiem VAT), pomniejszona o kwotę należnego podatku.

4.  W ocenie Miasta, w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w odniesieniu do wydatków na zakup Autobusów, budowę Miejskiej Stacji Ładowania oraz budowę Zajezdniowej Stacji Ładowania Miastu przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

W zakresie pytania nr 1

Stosownie do art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:

·      przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,

·      zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,

·      świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Aby dane czynności mogły zostać uznane za dostawę towarów lub świadczenie usług opodatkowane VAT, konieczne jest również, by dana dostawa towaru albo usługa była świadczona przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego, na gruncie podatku VAT, występować mogą w dwoistym charakterze: podmiotów niebędących podatnikami, gdy jako organy władzy publicznej realizują zadania nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa, oraz podatników podatku VAT, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Uznać zatem należy, że jednostki samorządu terytorialnego posiadają status podatników podatku VAT w przypadku realizowania przez nie czynności mieszczących się w ramach ich zadań własnych, ale wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Mając na uwadze, iż umowa dzierżawy jest niewątpliwie umową cywilnoprawną uregulowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm.), w opinii Miasta, w ramach wykonywania przedmiotowej czynności, tj. odpłatnego udostępniania Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania na rzecz Spółki na podstawie Umowy dzierżawy, Miasto będzie działało w roli podatnika VAT.

Konsekwentnie, mając na uwadze, iż w związku z dzierżawą Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania na rzecz Spółki (i) Miasto będzie działało w tym zakresie w roli podatnika VAT oraz (ii) będzie wykonywało odpłatne usługi za wynagrodzeniem (Spółka będzie uiszczała czynsz dzierżawny Miastu z tytułu udostępnienia jej Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania na podstawie Umowy dzierżawy), przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu VAT jako odpłatne świadczenie usług.

Jednocześnie, dzierżawa Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania na rzecz Spółki nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, ponieważ ani w ustawie o VAT, ani innych przepisach dotyczących VAT nie zostało przewidziane zwolnienie z VAT dla tego rodzaju transakcji.

W konsekwencji, w ocenie Miasta, odpłatne udostępnienie Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania na rzecz Spółki na podstawie Umowy dzierżawy będzie stanowiło po stronie Miasta czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.

Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdzają interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS), które zostały wydane w stanach faktycznych zbliżonych do sytuacji Miasta. Przykładowo Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 5 maja 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.104.2023.2.AR wskazał, że „W analizowanym przypadku Gmina występuje/będzie występować w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność (dzierżawa autobusów) - jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy - podlega/będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT (...) Wskazać należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym udostępnianiu (dzierżawie) autobusów na rzecz zewnętrznych podmiotów, za które Gmina pobiera/będzie pobierała wynagrodzenie, w związku z czym, usługa ta nie korzysta/nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT. W konsekwencji należy stwierdzić, że z tytułu odpłatnego udostępniania przez Gminę na rzecz Spółki autobusów - na podstawie umów dzierżawy - Gmina występuje/wystąpi w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność stanowi/będzie stanowiła usługę podlegającą opodatkowaniu VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku”.

W zakresie pytania nr 2

Aport stanowi wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy lub prawa oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe (aport niepieniężny). W przypadku aportu niepieniężnego, w związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych. Wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku (materialnymi i niematerialnymi), w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały, akcje), które posiadają określoną wartość. Taka transakcja - w ocenie Wnioskodawcy - bez wątpienia ma charakter odpłatny, z którego wynika konieczność opodatkowania VAT.

Jednocześnie wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego - w zależności od jego przedmiotu - spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT (z uwagi na przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT (tj. każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych).

Z punktu widzenia prawa cywilnego, nakłady poniesione na budynek bądź inne urządzenie należące do osoby trzeciej stanowią część składową tego budynku / urządzenia. Zgodnie z art. 234 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny [t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm. (dalej: „Kodeks cywilny”], do oddania gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste stosuje się odpowiednio przepisy o przeniesieniu własności nieruchomości. W konsekwencji, w analizowanym stanie faktycznym, Spółkę będącą użytkownikiem wieczystym nieruchomości, na której zlokalizowana jest Zajezdniowa Stacja Ładowania, należy traktować analogicznie jak właściciela nieruchomości.

Podmiot, który poniósł nakłady na nieruchomość należącą do podmiotu trzeciego, nie może ich sprzedać, nie posiada bowiem wobec nich prawa własności. Ma on jednak pewne prawo do tych nakładów, które może przenieść na rzecz właściciela nieruchomości / użytkownika wieczystego.

Mając na względzie powyższe, nakłady poniesione na cudzą rzecz nie będą stanowić towaru (tj. w szczególności rzeczy oraz ich części) w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. W przypadku aportu nakładów nie dojdzie zatem do przeniesienia prawa do dysponowania towarami jak właściciel. W konsekwencji, z uwagi na brak odrębnej rzeczy, która w przypadku przedmiotowego aportu mogłaby stanowić towar, przeniesienie nakładów poniesionych w obcym środku trwałym nie może stanowić dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Z powyższego wynika zatem, że nakłady stanowiące inwestycję w obcym środku trwałym nie stanowią odrębnej rzeczy (towaru), lecz skutkują jedynie powstaniem po stronie wnoszącego aport roszczenia o zwrot poniesionych kosztów. Roszczenie to nie stanowi jednak prawa rzeczowego, lecz wyłącznie prawo o charakterze zobowiązaniowym, uprawniające do żądania zwrotu dokonanych nakładów. Tym samym, prawo to również nie będzie mogło stanowić towaru w rozumieniu ustawy o VAT.

Ze względu na powyższe należy uznać, że nakłady poniesione na cudzą rzecz stanowić będą prawo majątkowe, które może stanowić przedmiot obrotu gospodarczego, zaś podmiot, który poniósł nakłady, będzie dysponował pewnym prawem do poniesionych nakładów i będzie mógł to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. W tym zakresie, w ocenie Wnioskodawcy, odpłatna czynność zbycia nakładów (aportu nakładów) - jako przekazanie za wynagrodzeniem nakładów na cudzą rzecz - stanowić będzie zatem odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym będzie podlegać opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawca, dokonując wniesienia aportu do Spółki, nie będzie występować w roli organu władzy publicznej, lecz w charakterze podatnika VAT.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych, m.in. w interpretacji z dnia 16 maja 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.113.2024.2.MK, w której stwierdzono, że: „Odpłatna czynność zbycia (aportu) nakładów, jako przekazanie za wynagrodzeniem nakładów na cudzą rzecz, stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.” oraz z dnia 8 marca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.746.2023.2.OS, zgodnie z którą: „(...) odpłatna czynność zbycia nakładów, jako przekazanie za wynagrodzeniem ulepszeń na cudzą rzecz, stanowi odpłatne świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.”.

Jednocześnie, aport nakładów do Spółki nie będzie podlegał zwolnieniu z VAT, ponieważ ani w ustawie o VAT, ani innych przepisach dotyczących VAT nie zostało przewidziane zwolnienie z VAT dla tego rodzaju transakcji.

W zakresie pytania nr 3

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego przepisu wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku. Uregulowanie wynikające z art. 29a ust. 1 ustawy stanowi odpowiednik art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm., dalej: „dyrektywa VAT”).

Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy o VAT. Zgodnie z powyższą regulacją podstawa opodatkowania obejmuje:

1)  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku,

2)  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Przytoczone powyżej przepisy nie zawierają szczególnych reguł wskazujących, w jaki sposób ustalić podstawę opodatkowania VAT przy czynności polegającej na wniesieniu aportu do spółki prawa handlowego. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, w przedmiotowej sytuacji podstawę opodatkowania należy ustalić w oparciu o zasady ogólne wynikające z art. 29a ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, w pierwszej kolejności należy więc ustalić, co w przypadku wniesienia do Spółki aportu stanowi zapłatę w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego (dostępny na stronie internetowego Słownika języka polskiego PWN), zapłata oznacza „1. «należność, kwotę płaconą doraźnie za coś (zwykle pieniędzmi, czasem produktami, towarami)», 2. «uiszczenie należności za coś, zapłacenie»”. Zdaniem Wnioskodawcy, zapłata stanowi więc pewnego rodzaju świadczenie otrzymane w zamian za inne świadczenie, którym de facto jest dostawa towarów lub świadczenie usług. Jednocześnie należy podkreślić, że zapłata stanowi nie tylko przekazanie środków pieniężnych, lecz może przybrać każdą formę odpłatności, w tym również rzeczową lub mieszaną.

Powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”), z którego wynika, że zapłata musi być wyrażalna w formie pieniężnej, choć niekoniecznie w jednostkach pieniężnych - jako świadczenie wzajemne zapłata może również przybrać postać rzeczową (np. świadczenie usługi lub dostawa towaru) lub mieszaną (zapłata w części w formie pieniężnej, a w części w formie rzeczowej). Jednocześnie, zgodnie z orzecznictwem TSUE, podstawę opodatkowania stanowi zapłata faktycznie otrzymana (którą ma otrzymać podatnik), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (m.in. wyrok TSUE z dnia 2 czerwca 1994 r. w sprawie C-33/93 Empire Stores Ltd przeciwko Commissioners of Customs and Excise oraz wyrok TSUE z dnia 5 lutego 1981 r. w sprawie C-154/80 Staatssecretaris Van Financien Association coopérative „Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA”). W konsekwencji, w celu kalkulacji podstawy opodatkowania podatnik nie powinien odwoływać się do wartości rynkowej, lecz do wartości faktycznie uzyskanej.

Nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie, w związku z aportem nakładów, Wnioskodawca otrzyma udziały w Spółce. Wartość nominalna otrzymanych udziałów będzie odpowiadała wartości netto nakładów poniesionych przez Wnioskodawcę. Wartość przedmiotu wkładu - zgodnie z założeniami Wnioskodawcy - stanowić będzie kwotę netto, bez należnej Wnioskodawcy od Spółki kwoty środków pieniężnych odpowiadających kwocie podatku VAT należnego z tytułu aportu. Wniesienie aportu będzie zatem wiązać się z odpłatnością - istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem w formie udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym. Jej efektem jest zaś przeniesienie na inny podmiot prawa do poniesionych nakładów.

Wnioskodawca pragnie również zwrócić uwagę na fakt, że choć zapłata nie musi przybrać postaci pieniężnej, lecz np. postać rzeczową lub mieszaną, to jednak musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług. W ocenie Wnioskodawcy, w związku z wniesieniem aportu do Spółki istnieje możliwość ustalenia ceny wyrażonej w pieniądzu w oparciu o treść umowy, która zostanie zawarta między Wnioskodawcą a Spółką. Ceną będzie bowiem wartość wkładu niepieniężnego wskazana w umowie.

Jednocześnie Wnioskodawca pragnie wskazać, że strony mogą także swobodnie umówić się, co do tego, czy podatek VAT będzie czy też nie będzie stanowić elementu ceny. Powyższe znajduje potwierdzenie w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2006 r., sygn. III CZP 54/2006, zgodnie z którą „Strony mogą się (...) swobodnie umówić co do tego, czy podatek od towarów i usług będzie elementem ceny za sprzedany towar lub usługę. Rozstrzygnięcie więc, czy strona zobowiązana jest do zapłacenia, jako elementu wynagrodzenia za wykonaną usługę, kwoty odpowiadającej podatkowi od towarów i usług należnemu od tej usługi zależy od treści umowy zawartej przez strony.”

Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, stronom omawianej transakcji aportu, przysługuje swoboda wyboru formy rozliczenia należnego wynagrodzenia. Tym samym, nie powinno mieć znaczenia, czy wynagrodzenie otrzymane przez Wnioskodawcę w związku z wniesieniem aportu do Spółki składać się będzie w całości z otrzymanych udziałów w Spółce czy też wynagrodzenie to będzie się składać w części z otrzymanych udziałów, a w części ze środków pieniężnych odpowiadających wartości podatku VAT należnego po stronie Wnioskodawcy w związku z wniesieniem aportu. Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 27 stycznia 2010 r., nr ITPP1/443-1041b/09/MN: „Skoro, jak wynika z wniosku wartość wkładu niepieniężnego (wyrażona w pieniądzu) określona będzie w umowie spółki/uchwale aportowej zaś strony zakładają, że rozliczenie omawianej czynności wniesienia aportu w postaci znaków towarowych nastąpi w części poprzez otrzymanie przez Wnioskodawcę udziału, a w części ze środków pieniężnych odpowiadających wartości podatku od towarów i usług należnego w związku z wniesieniem aportu, zatem podatek od towarów i usług zostanie dopłacony wnoszącemu aport w formie pieniężnej, przyjąć należy, że dla tego aportu została określona cena i w takim przypadku podstawą opodatkowania, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, będzie kwota należna z tytułu wniesienia aportu przez Wnioskodawcę pomniejszona o kwotę należnego podatku.”.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać za dopuszczalne rozwiązanie, w ramach którego wartość otrzymanych przez Wnioskodawcę udziałów będzie odpowiadać wartości netto składników majątkowych wnoszonych przez Wnioskodawcę w formie wkładu niepieniężnego, natomiast kwota podatku VAT z tytułu omawianej transakcji zostałaby uregulowana przez Spółkę na rzecz Wnioskodawcy w formie pieniężnej.

Zatem Wnioskodawca, określając podstawę opodatkowania VAT, powinien ustalić ją na podstawie kwoty równej sumie wartości nominalnej objętych udziałów, powiększonej o środki pieniężne, odpowiadające wartości należnego VAT, pomniejszonej o kwotę należnego podatku.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że zasadność określania podstawy opodatkowania w ramach transakcji wniesienia aportu w oparciu o art. 29a ust. 1 ustawy o VAT potwierdzają organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych.

Przykładowo, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 16 listopada 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.577.2022.2.MD, „(...) podstawą opodatkowania VAT dla czynności wniesienia aportem Inwestycji wraz z nakładami do Spółki na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy, będzie określona w odpowiedniej umowie wartość otrzymanych przez Gminę udziałów odpowiadających wartości netto wnoszonych aportem aktywów (tj. wartości netto składników majątkowych wchodzących w skład infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji wraz z nakładami) bez należnej Gminie od Spółki kwoty środków pieniężnych odpowiadających kwocie podatku VAT należnego z tytułu aportu.”.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane również przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z interpretacji indywidualnej z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.7.2023.2.APR, w której wskazano: „(...) podstawą opodatkowania dla czynności wniesienia aportu Infrastruktury do Spółki w zamian za objęcie udziałów będzie zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy wszystko, co stanowi zapłatę, (...) z tytułu dokonania aportu w postaci środków trwałych, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Zapłatę stanowić będzie w tym przypadku wartość nominalna obejmowanych udziałów oraz dopłata w gotówce, odpowiadająca kwocie podatku należnego z tytułu transakcji wniesienia aportu w postaci Infrastruktury do Spółki. Tym samym określając podstawę opodatkowania powinni Państwo ustalić ją w oparciu o kwotę równą sumie wartości nominalnej objętych udziałów oraz kwoty pieniężnej (odpowiadającej kwocie należnego podatku), którą Spółka będzie zobowiązana zapłacić na rzecz Państwa, pomniejszoną o kwotę należnego podatku. Suma wartości nominalnej udziałów oraz dopłaty w gotówce stanowić będzie kwotę brutto z tytułu wniesienia aportu, a podatek z tytułu tej czynności należy liczyć od sumy tych wartości, tj. metodą kalkulacji „w stu”. A także w interpretacji indywidualnej z dnia 14 listopada 2018 r., sygn. 0115-KDIT1-2.4012.702.2018.1.KK, z której wynika, że „(...) podstawą opodatkowania dla czynności wniesienia przez Gminę aportu (Infrastruktury sanitarnej) do Spółki w zamian za objęcie udziałów będzie zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy wszystko, co stanowi zapłatę, którą Gmina otrzyma od Spółki z tytułu dokonania aportu w postaci składników majątkowych, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Zatem zapłatę stanowić będzie w tym przypadku wartość nominalna obejmowanych udziałów z tytułu transakcji wniesienia aportu do Spółki. Tym samym Gmina określając podstawę opodatkowania powinna ustalić ją w oparciu o kwotę równą sumie wartości nominalnej objętych udziałów, pomniejszoną o kwotę należnego podatku.”.

Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało również w szeregu innych interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego, przykładowo:

·      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 marca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.831.2023.2.AG,

·      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.623.2023.2.SM,

·      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 września 2022 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.367.2022.2.WK,

·      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 marca 2021 r., sygn. IPTPP2/443-501/14-5/JS,

·      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 stycznia 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.801.2020.2.MK,

·      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 października 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.558.2020.2.MN

·      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. 0115-KDIT1-2.4012.734.2018.1.AJ.

W rezultacie, w ocenie Wnioskodawcy, podstawą opodatkowania dla czynności wniesienia przez Wnioskodawcę aportem nakładów do Spółki w zamian za objęcie udziałów będzie, zgodnie z art. 29a ust. 1 w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT, wszystko, co stanowi zapłatę, którą Wnioskodawca otrzyma od Spółki z tytułu dokonania aportu w postaci składników majątkowych, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W konsekwencji Wnioskodawca, określając podstawę opodatkowania, powinien ustalić ją w oparciu o kwotę równą sumie wartości nominalnej objętych udziałów, powiększonej o środki pieniężne, odpowiadające wartości należnego VAT, pomniejszonej o kwotę należnego podatku.

W zakresie pytania nr 4

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, co do zasady przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak wynika z powyższej regulacji, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w przypadku kumulatywnego spełnienia określonych warunków, tj.:

·      odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,

·      towary i usługi, w związku z nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc w szczególności takich, w wyniku których rozliczany jest VAT należny.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi.

Dodatkowo, ustawa o VAT w art. 88 wskazuje przypadki, w jakich podatek VAT naliczony nie podlega odliczeniu (tzw. przesłanki negatywne, których zaistnienie wyklucza możliwość odliczenia VAT).

Z kolei art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak zostało wskazane w niniejszym wniosku zakup Autobusów oraz budowa Miejskiej Stacji Ładowania w ramach projektu będzie służyła wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych w postaci odpłatnej dzierżawy. W związku z tym Miastu przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na zakup Autobusów oraz budowę Miejskiej Stacji Ładowania.

Ponadto nakłady poniesione przez Miasto na Inwestycję w zakresie Zajezdniowej Stacji Ładowania zostaną wniesione aportem do Spółki w zamian za udziały. Wydatki inwestycyjne w tym zakresie są dokonywane przez Miasto celem dokonania aportu do Spółki, która to czynność powinna, w ocenie Wnioskodawcy, stanowić czynność opodatkowaną VAT.

Miasto będzie w stanie dokonać bezpośredniej alokacji wydatków związanych z Inwestycją do czynności dzierżawy czy wniesienia aportu. Jednocześnie, wskazane powyżej wydatki nie będą mieściły się w katalogu wydatków wskazanych w art. 88 ustawy o VAT.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Miastu będzie przysługiwało prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego z tytułu zakupu Autobusów, budowy Miejskiej Stacji Ładowania oraz budowy Zajezdniowej Stacji Ładowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.

Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów.

Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wtedy, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Jednak nie każda czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do następujących wniosków:

1)  wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatników podatku od towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy,

2)  w celu skorzystania przez ww. podmioty z wyłączenia z podatku konieczne jest spełnienie dwóch kumulatywnych warunków:

a)  czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez ściśle określone podmioty,

b)  ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.

W związku z powyższym należy podkreślić, że tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług, na mocy art. 15 ust. 6 ustawy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, z kolei czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z opis sprawy wynika, że będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT realizują Państwo Inwestycję pod nazwą „...”. Inwestycja ta w budżecie została zaplanowana wstępnie na kwotę ... brutto. Kwota dofinansowania uzyskanego na realizację Inwestycji wyniosła … zł.

W ramach Inwestycji dokonano zakupu lub wybudowania następujących środków trwałych:

·      Dostawa .... autobusów elektrycznych (dalej: „Autobusy”);

·      Budowa Zajezdniowej Stacji Ładowania (ZSL);

·      Miejska Stacja Ładowania (MSL), w skład której wchodzi: stanowisko ładowania w formie zatoki autobusowej, chodnik dla pieszych z krawędzią peronową do obsługi pasażerów, ładowarka elektrobusów wraz z satelitami, zewnętrzna instalacja zasilająca w energię elektryczną, zewnętrzna instalacja oświetlenia;

·      Dostawa i montaż .... wiat przystankowych.

Zamierzają Państwo na podstawie umowy dzierżawy przekazać Spółce Autobusy elektryczne oraz Miejską Stację Ładowania (z wyłączeniem terenów zielonych i chodników). Jak Państwo poddali są w stanie wyodrębnić wydatki dotyczące terenów zielonych i chodników od pozostałych wydatków poniesionych na Miejską Stację Ładowania oraz wyodrębnić wydatki poniesione na dostawę i montaż .... wiat przystankowych od pozostałych wydatków poniesionych na realizację Inwestycji.

Roczna wysokość czynszu dzierżawnego zostanie wyliczona w oparciu o odpowiednią stawkę amortyzacyjną, która dla przedmiotowych środków trwałych wynosi odpowiednio: 20% dla autobusów, 10% dla Miejskiej Stacji Ładowania. Zwrot wydatków poniesionych na autobusy elektryczne przy wskazanej przez Państwa kwocie czynszu rocznego, tj. …. zł brutto nastąpi po 10 latach. Natomiast zwrot wydatków poniesionych na Miejską Stację Ładowania przy wskazanej przez Państwa kwocie czynszu rocznego, tj. …. zł brutto nastąpi po upływie 5 lat. Wysokość czynszu dzierżawnego zostanie skalkulowana z uwzględnieniem pełnej wartości środków trwałych oraz w oparciu o stawkę amortyzacji dla poszczególnych środków trwałych zgodnych z Wykazem Rocznych Stawek Amortyzacyjnych. Ustalone w ramach umowy dzierżawy kwoty czynszu będą stałe.

Przechodząc do kwestii objętej zakresem pytania nr 1 w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 693 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Umowa dzierżawy jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest umową cywilnoprawną, która nakłada na strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki. Umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie przedmiotu dzierżawy przez dzierżawcę.

W związku z tym należy uznać, że dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że odpłatne udostępnienie Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania na rzecz Spółki na podstawie Umowy dzierżawy będzie stanowiło po Państwa stronie czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.

Zatem – w odniesieniu do tej czynności – nie będą Państwo działać jako organ władzy publicznej i w konsekwencji nie będą mogli skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.

W analizowanym przypadku będą Państwo występować w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność odpłatnego udostępnienia Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania – jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy – będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Wskazać należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym udostępnianiu Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania na rzecz Spółki, za które będą Państwo pobierali wynagrodzenie, w związku z czym, usługa ta nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.

W konsekwencji należy stwierdzić, że z tytułu odpłatnego udostępniania na rzecz Spółki Autobusów oraz Miejskiej Stacji Ładowania – na podstawie umów dzierżawy – będą Państwo występowali w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a czynność ta będzie stanowiła usługę podlegającą opodatkowaniu VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania nr 2 wskazać należy, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych. Wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku (materialnymi i niematerialnymi) – w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały, akcje), które posiadają określoną wartość. Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny (z którego wynika konieczność opodatkowania VAT).

Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od jego przedmiotu – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych), a tym samym – w świetle art. 2 pkt 22 ustawy – uznawane jest za sprzedaż.

W odniesieniu do powyższego zastosowanie znajdzie art. 45 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Na podstawie art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi art. 47 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do treści art. 48 Kodeksu cywilnego:

Z punktu widzenia prawa cywilnego, nakłady poniesione na nieruchomość (np. wybudowanie budynku lub budowli oraz ulepszenie i modernizacja istniejących budynków lub budowli), stanowią część składową gruntu i tym samym własność właściciela gruntu. Wszystko to, co zostało trwale z gruntem złączone, stanowi bowiem jego część składową.

W związku z powyższym, w sytuacji gdy poniosą Państwo nakłady na gruncie, który nie stanowi Państwa własności, nakłady te staną się częścią nieruchomości i przypadną właścicielowi. Natomiast, w przypadku poniesienia nakładów na własnej nieruchomości staną się Państwo właścicielem wybudowanej infrastruktury.

Nakłady, jakie poniosą Państwo w ramach Inwestycji w zakresie Zajezdniowej Stacji Ładowania na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym Spółki, nie będą stanowić towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy (tj. w szczególności rzeczy oraz ich części). Przedmiotem zbycia (aportu) będą poniesione nakłady stanowiące inwestycję w obcym środku trwałym. Zatem nie będą one stanowić odrębnej rzeczy, a jedynie będą skutkować powstaniem po Państwa stronie roszczenia o zwrot poniesionych kosztów.

Natomiast roszczenie to nie będzie stanowić prawa rzeczowego, a jedynie prawo o charakterze zobowiązaniowym, uprawniające do żądania zwrotu dokonanych nakładów. Podmiot, który poniósł nakłady, dysponuje prawem do poniesionych nakładów i może to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Wskazać zatem należy, że nakład jest prawem majątkowym, które może być przedmiotem obrotu gospodarczego.

Zatem odpłatna czynność zbycia (aportu) nakładów, jako przekazanie za wynagrodzeniem nakładów na cudzą rzecz, będzie stanowiło odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym będzie podlegało opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.

Świadczenie usług w postaci zbycia (aportu) nakładów poniesionych na obcym gruncie nie zostało przez ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od podatku, w konsekwencji czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym aport nakładów poniesionych w ramach Inwestycji w zakresie Zajezdniowej Stacji Ładowania na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym Spółki będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

W odniesieniu do kwestii objętej zakresem pytania nr 3 wskazać należy, że na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:

Przepis art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę, obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy. Stosownie do tego przepisu:

Z kolei w art. 29a ust. 7 ustawy zostały wymienione elementy, które należy wyłączyć z podstawy opodatkowania (zmniejszające podstawę opodatkowania). Zgodnie z treścią ww. przepisu:

Podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi więc wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

Przepisy ustawy, co do zasady, nie ograniczają podatnika w ustaleniu ceny. W polskim prawodawstwie obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. Przy ustalaniu wysokości należności ustawodawca nie ingeruje, poza wyjątkiem określonym w art. 32 ustawy, w sferę decyzji, co do sposobu określenia należności za sprzedawany towar. Ustawa nie reguluje wysokości ceny oraz czy w umowie pomiędzy kontrahentami powinna być uzgodniona jako wartość bez podatku VAT (cena netto), czy też wartość z podatkiem VAT (cena brutto).

Z istoty aportu (wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki) wynika ekonomiczna wymiana świadczeń pomiędzy wnoszącymi wkład niepieniężny i spółką wydającą w zamian udziały/akcje (zapewniające udział w zyskach). Wnoszący wkład (aport) przenoszą na spółkę, do której dokonują wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku (materialnymi i niematerialnymi). W zamian za to otrzymują pewne uprawnienia (udziały lub akcje), które mają określoną wartość. Ekwiwalentem dla wnoszącego aport będzie w tym przypadku wartość udziałów/akcji otrzymanych w zamian za ten wkład. W takich przypadkach, przy określeniu podstawy opodatkowania zastosowanie znajdzie zasada ogólna – podstawą opodatkowania będzie wszystko, co stanowi zapłatę, którą podatnik ma otrzymać z tytułu transakcji.

Jak wynika z opisu sprawy, zamierzają Państwo wnieść aportem do Spółki nakłady poniesione w ramach Inwestycji w zakresie Zajezdniowej Stacji Ładowania na gruncie pozostającym w użytkowaniu wieczystym Spółki. Zapłatą za wniesiony aport będą udziały, których wartość nominalna będzie równa wartości netto przedmiotu aportu oraz środki pieniężne w kwocie stanowiącej równowartość podatku VAT należnego. Taki sposób rozliczenia wynika z ustaleń stron i będzie odzwierciedlony w akcie notarialnym. Jednocześnie zapewnia on, że wartość nominalna obejmowanych udziałów będzie równa wartości netto przedmiotu aportu, natomiast kwota podatku VAT zostanie uregulowana odrębnie — w formie płatności pieniężnej. Spółka, do której wniesiony zostanie aport, nie będzie zobligowana do jakiegokolwiek dodatkowego świadczenia na Państwa rzecz. Wynagrodzeniem za wniesienie apotem nakładów będą wyłącznie udziały oraz środki pieniężne stanowiące równowartość podatku VAT należnego. 

Podstawą opodatkowania VAT dla czynności wniesienia przez Państwa aportem nakładów poniesionych w ramach Inwestycji w zakresie Zajezdniowej Stacji Ładowania na gruncie pozostającym w użytkowaniu wieczystym Spółki w zamian za objęcie udziałów będzie zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy, wszystko co stanowi zapłatę, którą Państwo otrzymają od Spółki z tytułu dokonania aportu, pomniejszoną o kwotę podatku VAT. Zapłatę stanowić będzie w tym przypadku wartość nominalna obejmowanych udziałów oraz dopłata w gotówce, odpowiadająca kwocie podatku należnego z tytułu transakcji wniesienia aportu do Spółki.

Podsumowując, należy stwierdzić, że podstawą opodatkowania z tytułu wniesienia aportem nakładów poniesionych w ramach Inwestycji w zakresie Zajezdniowej Stacji Ładowania na gruncie pozostającym w użytkowaniu wieczystym Spółki będzie – zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy w zw. z art. 29a ust. 6 pkt 1 ustawy – wszystko, co stanowi dla Państwa zapłatę, a więc kwota równa sumie wartości nominalnej objętych udziałów oraz kwoty pieniężnej (odpowiadającej kwocie należnego podatku), którą Spółka będzie zobowiązana zapłacić na Państwa rzecz, pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 3 jest prawidłowe.

Natomiast w kwestii prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego w odniesieniu do wydatków na zakup Autobusów, budowę Miejskiej Stacji Ładowania oraz budowę Zajezdniowej Stacji Ładowania wskazać należy, że główne zasady odliczenia podatku VAT zostały przedstawione w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.:

-     odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz

-     towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części przysługuje podatnikowi pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:

Podstawowym warunkiem, który uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, jest związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą generującą podatek należny.

Każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, bez względu na to, jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Istotna jest intencja nabycia, jeśli dany towar/ usługa ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy (art. 88 ustawy) lub aktów wykonawczych.

Jak wynika z opisu sprawy wydatki poniesione na Inwestycję w zakresie Autobusów, budowę Miejskiej Stacji Ładowania oraz budowę Zajezdniowej Stacji Ładowania (z wyłączeniem wydatków poniesionych na dostawę i montaż .... wiat przystankowych oraz terenów zielonych i chodników) będą odpowiednio przedmiotem dzierżawy oraz aportu. Natomiast wiaty przystankowe oraz tereny zielone i chodniki - jak Państwo wskazali - wykonane w ramach Inwestycji nie będą objęte umową dzierżawy i nie będą wykorzystywane przez Miasto do czynności opodatkowanych VAT. Będą one służyć wyłącznie do celów niepodlegających opodatkowaniu VAT i nie są objęte zakresem postawionego we wniosku pytania nr 4. Miasto jest/będzie w stanie wyodrębnić wydatki dotyczące terenów zielonych i chodników od pozostałych wydatków poniesionych na Miejską Stację Ładowania oraz jest/będzie w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na dostawę i montaż .... wiat przystankowych od pozostałych wydatków poniesionych na realizację Inwestycji.

W związku z powyższym wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie będą spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, które warunkują prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT oraz poniesione wydatki na Inwestycję w zakresie Autobusów, budowę Miejskiej Stacji Ładowania oraz budowę Zajezdniowej Stacji Ładowania (z wyłączeniem wydatków poniesionych na dostawę i montaż .... wiat przystankowych oraz terenów zielonych i chodników) będą związane – jak wyżej wskazano – z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającymi ze zwolnienia od tego podatku.

Zatem, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, będzie Państwu przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego w odniesieniu do wydatków na zakup Autobusów, budowę Miejskiej Stacji Ładowania oraz budowę Zajezdniowej Stacji Ładowania (z wyłączeniem wydatków poniesionych na dostawę i montaż .... wiat przystankowych oraz terenów zielonych i chodników). Odliczenie będzie możliwe pod warunkiem, że nie zaistnieją przesłanki negatywne zawarte w art. 88 ustawy.

W świetle powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Wydając niniejszą interpretację, jako element opisu sprawy przyjąłem wskazane okoliczności, że kwota czynszu dzierżawnego będzie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych. Wysokość czynszu dzierżawnego zostanie skalkulowana z uwzględnieniem pełnej wartości środków trwałych, tj. wydatków pokrytych środkami pochodzącymi z dofinansowania i wkładem własnym. Miasto, ustalając wysokość czynszu z tytułu dzierżawy autobusów i infrastruktury, kieruje się wysokością stawki amortyzacyjnej, wynoszącej odpowiednio 20% (dla autobusów) i 10% (dla MSL). W przypadku zmiany wartości środków trwałych po zakończeniu Inwestycji, wysokość czynszu ulegnie odpowiedniej korekcie – w przypadku zwiększenia nakładów, czynsz również będzie proporcjonalnie wyższy oraz bez względu na ostateczną wartość Inwestycji, czynsz zostanie ustalony w oparciu o stawkę amortyzacyjną.

W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. W konsekwencji powołane interpretacje nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.