Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.280.2026.1.SM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że z tytułu sprzedaży Nieruchomości nie będzie Pani występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(1)   Nieruchomość będąca przedmiotem transakcji stanowi niezabudowaną działkę gruntu o planowanym obszarze nie mniejszym niż (…) ha (dalej: „Nieruchomość”), położoną we (…), przy ul. (…), która stanowi część niezabudowanej działki w obrębie nr (…), oznaczonej numerem 1 o obszarze (…) m², dla której Sąd (…), z której nadto wynika że (…).

(2)   Nieruchomość jest niezabudowana, a Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość na podstawie postanowienia wydanego w dniu (…) przez Sąd (…) i stanowi majątek osobisty Wnioskodawcy. Wnioskodawczyni, na moment złożenia niniejszego wniosku pozostaje zamężna, a z mężem umów majątkowych małżeńskich nie zawierała.

(3)   Teren, na którym znajduje się Nieruchomość objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP) przyjętym uchwałą …, w którym to planie Nieruchomość znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem…, przeznaczonym pod (…).

(4)   Wnioskodawca, nie ponosił nakładów na Nieruchomość. Nieruchomość nie jest zabudowana jakimikolwiek budynkami lub budowlami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo Budowlane.

(5)   Na Nieruchomości nie jest prowadzona działalność gospodarcza oraz nie jest ona ujawniona w ewidencji środków trwałych żadnej firmy. Nieruchomość nie była, ani na moment sprzedaży nie będzie przedmiotem dzierżawy, najmu ani nie zostanie oddana do użytkowania na podstawie innej umowy o podobnym charakterze, której istotą jest wykorzystywanie nieruchomości dla celów zarobkowych (zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy VAT).

Przedwstępna umowa sprzedaży:

(6)   W dniu (…) Wnioskodawca zawarł przedwstępną umowę sprzedaży oraz zobowiązanie do złożenia oświadczenia o poddaniu się egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 4) Kodeksu Postępowania Cywilnego (dalej: Umowa Przedwstępna”). Nabywcą Nieruchomości będzie osoba prawna (spółka prawa handlowego), polski rezydent podatkowy, zarejestrowana jako podatnik VAT czynny (dalej: „Spółka” lub „Nabywca”).

(7)   Do zawarcia Umowy Przedwstępnej oraz innych czynności mających doprowadzić do zawarcia umowy przyrzeczonej związanych z Nieruchomością, Wnioskodawca ustanowił pełnomocnika, (…), który (…) (dalej: „Pełnomocnik”).

(8)   W Umowie Przedwstępnej wskazano m.in. następujące warunki zawarcia Umowy Sprzedaży:

a)  Wnioskodawca na własny koszt i własnym staraniem dokona podziału geodezyjnego całej nieruchomości (gruntu), w taki sposób że powstanie odrębna działka stanowiąca przedmiot sprzedaży, tj. Nieruchomość.

b)  Nabywca zleci oraz poniesie koszty badania gruntu i wód gruntowych.

c)  Nabywca uzyska warunki przyłączenia oraz zawrze umowy dotyczące przyłączenia do sieci w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, tj. (…).

d)  Wnioskodawca na podstawie wniosku przygotowanego przez Nabywcę, wystąpi o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci energetycznej, podpisze umowę przyłączeniową i wniesie opłatę przyłączeniową.

e)  Nabywca uzyska ostateczne, prawomocne i wykonalne decyzje, na podstawie których możliwa będzie realizacja inwestycji, tj. (…).

f)    (dalej: „Inwestycja”), zgodnie z zamierzeniami Nabywcy i na warunkach przez niego akceptowanych.

(9)   Postanowienia Umowy Przedwstępnej wskazują również, iż do momentu zawarcia Umowy Sprzedaży:

a)  Wnioskodawca nie może dokonywać faktycznych lub prawnych zmian stanu Nieruchomości,

b)  Nieruchomość nie może zostać przekazania w dzierżawę, najem, użyczenie po jakimkolwiek tytułem prawnym.

c)  Wnioskodawca ma obowiązek zapewnienia dostępu Nabywcy oraz osobom trzecim działającym w imieniu Nabywcy swobodnego dostępu do Nieruchomości.

(10)   Na podstawie Umowy Przedwstępnej Nabywca uzyskał również bezwarunkową zgodę (w trakcie trwania umowy) na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane.

(11)   Wnioskodawca nie dokonywał dodatkowych nakładów na Nieruchomość, jak również nie występował z wnioskiem o warunki zabudowy dla Nieruchomości.

(12)   Do momentu zawarcia Umowy Przedwstępnej Wnioskodawca nie poniósł także nakładów na Nieruchomości, które miałyby na celu przygotowanie przedmiotowych działek do sprzedaży, w szczególności nakładów na uzbrojenie lub ogrodzenie terenu ani też nie dokonywał innych inwestycji na Nieruchomości.

(13)   Jednocześnie Wnioskodawca nie podejmował żadnych zorganizowanych, aktywnych działań marketingowych, typowych dla osób zajmujących się w sposób profesjonalny obrotem nieruchomościami i wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. Wnioskodawca nie ogłaszał sprzedaży nieruchomości w środkach masowego przekazu, tj. w Internecie, prasie czy też radiu. Wnioskodawca nie wywieszał także ogłoszeń w innych miejscach. Wnioskodawca zawarł co najmniej jedną umowę z biurem pośrednictwa w sprzedaży Nieruchomości.

(14)   Wnioskodawca na moment zawarcia Umowy Przedwstępnej nie był podatnikiem podatku VAT, nie był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i nie będzie na moment zawarcia Umowy Sprzedaży.

(15)   Na mocy postanowień zawartych w Umowie Przedwstępnej Pełnomocnik zawarł umowę (dalej: „Umowa w zakresie przebudowy”) z Gminą …, przedmiotem której jest określenie szczegółowych warunków technicznych realizacji przebudowy układu drogowego w (…) w zakresie (…) (dalej: „Inwestycja Drogowa”).

(16)   Co istotne, Inwestycja Drogowa realizowana będzie przez Nabywcę i jest ściśle i bezpośrednio związana z (…) przez Nabywcę – przebudowa drogi zostanie wykonana na zlecenie i koszt Nabywcy.

(17)   Na moment sporządzania niniejszego wniosku pojawił się nabywca na pozostałą część gruntu niezabudowanego, wobec czego Strony zamierzają zawrzeć aneks do Umowy Przedwstępnej, który zezwoli na zawarcie przez Wnioskodawcę innej umowy przedwstępnej z tym konkretnym potencjalnym nabywcą (inna spółka prawa handlowego), przy czym Wnioskodawca zobowiąże się, że do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej pomiędzy Wnioskodawcą a Nabywcą, potencjalny nabywca pozostałej części gruntu nie będzie występował do Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta (…) o uzgodnienie obsługi komunikacyjnej inwestycji planowanej na pozostałej części gruntu.

(18)   Strony postanowiły również w projekcie aneksu do Umowy Przedwstępnej, iż Pełnomocnik (w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy) zwróci Nabywcy część wydatków poniesionych na zrealizowanie Inwestycji Drogowej, w części w jakiej powierzchnia pozostałej części gruntu niezabudowanego pozostaje do całości gruntu (tj. Nieruchomości oraz pozostałej części). Innymi słowy, Wnioskodawca zobowiąże się do zwrotu kosztów partycypacji Inwestycji Drogowej w wartości dotyczącej pozostałej części gruntu niezbudowanego, chyba że koszty te poniesie potencjalny nabywca (tj. część ceny sprzedaży pozostałej części gruntu przekazana zostanie Nabywcy).

(19)   Wobec powyższego zasadniczo, Wnioskodawca nie będzie ponosił ekonomicznego wydatku związanego z realizacją Inwestycji Drogowej, gdyż będzie uprawniony albo do podwyższenia ceny sprzedaży pozostałej części gruntu niezabudowanego o wartość partycypacji w kosztach realizacji Inwestycji Drogowej i przekazania tej wartości na rzecz Nabywcy albo zawarcia z potencjalnym nabywcą umowy przejęcia długu dotyczącego ww. wydatku.

(20)   Powyższe zostało zawarte z uwagi na fakt, iż przed zawarciem Umowy Sprzedaży pomiędzy Wnioskodawcą a Nabywcą zgłosił się potencjalny nabywca na pozostałą część gruntu – gdyby ten potencjalny nabywca się nie pojawił to koszt Inwestycji Drogowej poniesiony by był wyłącznie przez Nabywcę.

Pytanie

Czy Wnioskodawca z tytułu sprzedaży (dostawy) przedmiotowej Nieruchomości posiada status podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji czego, czy sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, z tytułu sprzedaży (dostawy) przedmiotowej Nieruchomości Wnioskodawca nie posiada statusu podatnika podatku od towarów i usług, w konsekwencji czego sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie przyjętego stanowiska.

(21)   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

(22)   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

(23)   Art. 2 pkt 6 ustawy VAT stanowi, że przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

(24)   Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy VAT wskazano, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

(25)   Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra. Z uwagi na powyższe uregulowania, sprzedaż gruntu jest dostawą towarów.

(26)   Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT.

(27)   Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy VAT – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

(28)   Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

(29)   Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

(30)   Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

(31)   Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

(32)   W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

(33)   Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

(34)   W podobny sposób kwestię tą rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

(35)   W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu przyszłego Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy VAT) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

(36)   Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Natomiast jeśli podatnik nabywa dobro wyłącznie dla celów prywatnych, działa on w charakterze prywatnym, a nie jako podatnik w rozumieniu szóstej dyrektywy, a dodatkowo „czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej”, a także „zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy VAT, jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Takie transakcje nie stanowią zaś same z siebie działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy (zob. wyroku z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 EDM, Rec. S. I-4295, pkt 58; z dnia 21 października 2004 r. w sprawie C-8/03 BBL, Zb. Orz. S. I-10157, pkt 39)”.

(37)   Wskazać zatem należy, że z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Sprzedaż nieruchomości stanowić będzie jedynie racjonalny sposób zagospodarowania posiadanego przez Wnioskodawcę prywatnego majątku.

(38)   Żadne bowiem z działań, które wykonał Wnioskodawca, nie cechuje się działalnością profesjonalną handlowców. W szczególności, w ocenie Wnioskodawcy, działalności profesjonalnej nie cechuje działanie przez pełnomocnika. Co więcej, w tym przypadku w ocenie Wnioskodawcy, ustanowienie pełnomocnika, w osobie syna Wnioskodawcy, nie może świadczyć o tym że Wnioskodawca działa w charakterze podatnika podatku VAT.

(39)   Co więcej, w ocenie Wnioskodawcy, inne czynności, również nie świadczą o przymiocie działalności gospodarczej.

(40)   Zdaniem Wnioskodawcy, w szczególności determinantą taką nie będzie zawarta umowa w zakresie przebudowy na realizację Inwestycji Drogowej. Jak bowiem wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Inwestycja Drogowa realizowana będzie przez Nabywcę i jest ściśle i bezpośrednio związana z (…) przez Nabywcę – przebudowa drogi zostanie wykonana na zlecenie i koszt Nabywcy.

(41)   W ocenie Wnioskodawcy przesądzającym w przedmiotowej sprawie o przymiocie działalności gospodarczej nie będzie również fakt, iż Wnioskodawca zobowiązał się do zwrotu części poniesionych przez Nabywcę kosztów na Inwestycję Drogową. Powyższe postanowienie ma bowiem bezpośredni związek ze znalezieniem potencjalnego nabywcy na pozostałą część gruntu (na którego Wnioskodawca może przerzucić faktyczny ciężar kosztów Inwestycji Drogowej w części dotyczącej pozostałej części gruntu) – gdyby ten potencjalny nabywca się nie pojawił to koszt Inwestycji Drogowej poniesiony by był wyłącznie przez Nabywcę.

(42)   Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego zgodnie z postanowieniami Umowy Przedwstępnej:

a)  Wnioskodawca na własny koszt i własnym staraniem dokona podziału geodezyjnego całej nieruchomości (gruntu), w taki sposób że powstanie odrębne działka stanowiąca przedmiot sprzedaży, tj. Nieruchomość.

b)  Nabywca zleci oraz poniesie koszty badania gruntu i wód gruntowych.

c)  Nabywca uzyska warunki przyłączenia oraz zawrze umowy dotyczące przyłączenia do sieci w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, tj. (…).

d)  Wnioskodawca na podstawie wniosku przygotowanego przez Nabywcę, wystąpi o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci energetycznej, podpisze umowę przyłączeniową i wniesie opłatę przyłączeniową.

e)  Nabywca uzyska ostateczne, prawomocne i wykonalne decyzje, na podstawie których możliwa będzie realizacja budowa stacji paliw zgodnie z zamierzeniami Nabywcy i na warunkach przez niego akceptowanych.

(43)   Zatem wszelkie czynności podejmowane przez Wnioskodawcę, czy to przez Pełnomocnika, które de facto działa w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy, podejmowane są na rzecz Nabywcy i co do zasady z jego inicjatywy. Wnioskodawca zaś nie podejmuje w tym zakresie żadnych własnych działań mających na celu zwiększenie wartości Nieruchomości, gdyż cena jest już ustalona w Umowie Przedwstępnej, a czynności podejmowane przez Wnioskodawcę mają na celu realizację przesłanej warunkujących zawarcie Umowy Sprzedaży.

(44)   Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 stycznia 2022 r., sygn. I FSK 645/21 wskazał, iż „Przepis art. 15 ust. 2 u.p.t.u. nie pozwala jednoznacznie sprecyzować sytuacji, w których aktywność danej osoby można kwalifikować jako zwykłe zbycie majątku prywatnego, a w jakim momencie działania te przeradzają się w działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Przed sprzedażą nieruchomości właściciel może podejmować różne działania przygotowawcze, np. w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego wystąpić o wydanie decyzji w sprawie warunków zagospodarowania nieruchomości, wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na mniejsze działki budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę, oraz inicjować postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z rolnej na budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez się nie dają jednak podstaw do kwalifikowania, że są one typowe dla działań „handlowca”, tj. podatnika podatku od towarów i usług”.

(45)   Z kolei WSA we Wrocławiu w prawomocnym wyroku z 5 grudnia 2023 r., sygn. I SA/Wr 421/23, wskazał, iż „Trzeba jednak zauważyć, że zawarcie umowy przedwstępnej i udzielenie pełnomocnictwa nie są czynnościami, które świadczą o tym, że skarżący działa jak przedsiębiorca, tj. w sposób zorganizowany i ciągły w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zawarcie umowy przedwstępnej i udzielenie pełnomocnictwa samo w sobie nie nosi cech prowadzenia działalności gospodarczej i może być dokonane przez każdego przeciętnego uczestnika życia gospodarczego, w tym osobę gospodarującą mieniem osobistym (…) Oczywiste bowiem jest, że racjonalnie gospodarującemu swoim mieniem zależy na zbyciu niewykorzystywanej nieruchomości, co oznacza, iż ze swej strony musi podejmować pewne działania, jak chociażby udzielenie pełnomocnictw celem uzyskania określonych rozstrzygnięć administracyjnych. Rezygnacja strony z umocowania kupującego do określonych działań, uzyskania decyzji administracyjnych, pozwoleń, stanowiłaby bezsprzecznie nieracjonalny sposób rozporządzania własnym mieniem. Nie ma podstaw, aby takie umocowanie kwalifikować na równi z angażowaniem środków podobnych do wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się profesjonalnym obrotem nieruchomościami. Opisana aktywność strony, zdaniem Sądu, nie wykracza poza granice zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Podkreślić bowiem należy, że już z charakteru prawnego umowy przedwstępnej i celu jej zawarcia, wynika, że umowa ta z natury rzeczy dąży do zawarcia umowy przyrzeczonej, tj. sprzedaży nieruchomości na rzecz kupującego. Podejmowanie przez przyszłego nabywcę czynności związanych z uzyskaniem stosownych decyzji i pozwoleń jest normalną okolicznością towarzyszącą zawieranym umową przedwstępnym sprzedaży nieruchomości i przyspiesza proces inwestycyjny.”

(46)   Wnioskodawca nie podejmował żadnych zorganizowanych, aktywnych działań marketingowych, typowych dla osób zajmujących się w sposób profesjonalny obrotem nieruchomościami i wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. Wnioskodawca nie ogłaszał sprzedaży nieruchomości w środkach masowego przekaz, tj. w Internecie, prasie czy też radiu. Wnioskodawca nie wywieszał także ogłoszeń w innych miejscach. Zawarł jednak przynajmniej jedną umowę z biurem pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

(47)   Do momentu zawarcia Umowy Przedwstępnej Wnioskodawca nie poniósł także nakładów na Nieruchomości, które miałyby na celu przygotowanie przedmiotowych działek do sprzedaży, w szczególności nakładów na uzbrojenie lub ogrodzenie terenu ani też nie dokonywał innych inwestycji na Nieruchomości.

(48)   W związku z powyższym, Wnioskodawca sprzedając przedmiotową nieruchomość będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, zatem czynność ta nie będzie oznaczać wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie planowanej sprzedaży nieruchomości, a dostawie nieruchomości cech czynności opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

(49)   Reasumując, planowana sprzedaż Nieruchomości nie wpisuje się w definicję działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z planowaną dostawą nieruchomości Wnioskodawca będzie korzystać z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 ustawy VAT – nie wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług – i nie będzie musiał odprowadzać podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości.

(50)   Nadmienić należy, iż powyższe stanowisko jest akceptowane przez organy podatkowe w ostatnio wydanych interpretacjach przepisów prawa podatkowego np. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 stycznia 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.646.2025.4.MK.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanej działki, stanowiącej część niezabudowanej działki nr 1, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotową Nieruchomość nabyła Pani na podstawie postanowienia sądu wydanego 22.11.1993 r. Nie ponosiła Pani nakładów na Nieruchomość. Nieruchomość nie jest zabudowana jakimikolwiek budynkami lub budowlami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo Budowlane. Na Nieruchomości nie jest prowadzona działalność gospodarcza oraz nie jest ona ujawniona w ewidencji środków trwałych żadnej firmy. Nieruchomość nie była, ani na moment sprzedaży nie będzie przedmiotem dzierżawy, najmu ani nie zostanie oddana do użytkowania na podstawie innej umowy o podobnym charakterze, której istotą jest wykorzystywanie nieruchomości dla celów zarobkowych (zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy VAT).

Zawarła Pani przedwstępną umowę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (…) Nabywcą Nieruchomości będzie spółka prawa handlowego, zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Do zawarcia Umowy Przedwstępnej oraz innych czynności mających doprowadzić do zawarcia umowy przyrzeczonej związanych z Nieruchomością, ustanowiła Pani pełnomocnika – (…).

W Umowie Przedwstępnej wskazano m.in. następujące warunki zawarcia Umowy Sprzedaży:

‒    Pani na własny koszt i własnym staraniem dokona podziału geodezyjnego całej nieruchomości (gruntu), w taki sposób że powstanie odrębne działka stanowiąca przedmiot sprzedaży, tj. Nieruchomość.

‒    Nabywca zleci oraz poniesie koszty badania gruntu i wód gruntowych.

‒    Nabywca uzyska warunki przyłączenia oraz zawrze umowy dotyczące przyłączenia do sieci w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, tj. (…).

‒    Pani na podstawie wniosku przygotowanego przez Nabywcę, wystąpi o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci energetycznej, podpisze umowę przyłączeniową i wniesie opłatę przyłączeniową.

‒    Nabywca uzyska ostateczne, prawomocne i wykonalne decyzje, na podstawie których możliwa będzie realizacja inwestycji, tj. budowy stacji paliw (dalej: „Inwestycja”), zgodnie z zamierzeniami Nabywcy i na warunkach przez niego akceptowanych.

Na podstawie Umowy Przedwstępnej Nabywca uzyskał również bezwarunkową zgodę (w trakcie trwania umowy) na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane.

Postanowienia Umowy Przedwstępnej wskazują również, że do momentu zawarcia Umowy Sprzedaży:

‒    Nie może Pani dokonywać faktycznych lub prawnych zmian stanu Nieruchomości,

‒    Nieruchomość nie może zostać przekazania w dzierżawę, najem, użyczenie po jakimkolwiek tytułem prawnym.

‒    Ma Pani obowiązek zapewnienia dostępu Nabywcy oraz osobom trzecim działającym w imieniu Nabywcy swobodnego dostępu do Nieruchomości.

Jak Pani podała, na mocy postanowień zawartych w Umowie Przedwstępnej Pełnomocnik zawarł umowę (dalej: „Umowa w zakresie przebudowy”) z (…), przedmiotem której jest (…) (dalej: „Inwestycja Drogowa”). Wskazała Pani, że Inwestycja Drogowa realizowana będzie przez Nabywcę i jest ściśle i bezpośrednio związana z (…) przez Nabywcę – przebudowa drogi zostanie wykonana na zlecenie i koszt Nabywcy. Podała Pani również, że na moment sporządzania niniejszego wniosku pojawił się nabywca na pozostałą część gruntu niezabudowanego, wobec czego Strony zamierzają zawrzeć aneks do Umowy Przedwstępnej, który zezwoli na zawarcie przez Panią innej umowy przedwstępnej z tym konkretnym potencjalnym nabywcą (inna spółka prawa handlowego), przy czym zobowiąże się Pani, że do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej pomiędzy Panią a Nabywcą, potencjalny nabywca pozostałej części gruntu nie będzie występował do Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta (…) o uzgodnienie obsługi komunikacyjnej inwestycji planowanej na pozostałej części gruntu.

Wskazała Pani, że Strony postanowiły również w projekcie aneksu do Umowy Przedwstępnej, że Pełnomocnik (w imieniu i na rzecz Pani) zwróci Nabywcy część wydatków poniesionych na zrealizowanie Inwestycji Drogowej, w części w jakiej powierzchnia pozostałej części gruntu niezabudowanego pozostaje do całości gruntu (tj. Nieruchomości oraz pozostałej części). Zobowiąże się Pani do zwrotu kosztów partycypacji Inwestycji Drogowej w wartości dotyczącej pozostałej części gruntu niezbudowanego, chyba że koszty te poniesie potencjalny nabywca (tj. część ceny sprzedaży pozostałej części gruntu przekazana zostanie Nabywcy).

Dodatkowo podała Pani, że nie będzie Pani ponosiła ekonomicznego wydatku związanego z realizacją Inwestycji Drogowej, gdyż będzie Pani uprawniona albo do podwyższenia ceny sprzedaży pozostałej części gruntu niezabudowanego o wartość partycypacji w kosztach realizacji Inwestycji Drogowej i przekazania tej wartości na rzecz Nabywcy albo zawarcia z potencjalnym nabywcą umowy przejęcia długu dotyczącego ww. wydatku. Powyższe zostało zawarte z uwagi na fakt, że przed zawarciem Umowy Sprzedaży pomiędzy Panią a Nabywcą zgłosił się potencjalny nabywca na pozostałą część gruntu – gdyby ten potencjalny nabywca się nie pojawił to koszt Inwestycji Drogowej poniesiony by był wyłącznie przez Nabywcę.

Wskazała Pani, że nie dokonywała dodatkowych nakładów na Nieruchomość, jak również nie występowała z wnioskiem o warunki zabudowy dla Nieruchomości. Do momentu zawarcia Umowy Przedwstępnej nie poniosła Pani także nakładów na Nieruchomość, które miałyby na celu przygotowanie przedmiotowych działek do sprzedaży, w szczególności nakładów na uzbrojenie lub ogrodzenie terenu ani też nie dokonywała innych inwestycji na Nieruchomości. Nie podejmowała Pani żadnych zorganizowanych, aktywnych działań marketingowych, typowych dla osób zajmujących się w sposób profesjonalny obrotem nieruchomościami i wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. Nie ogłaszała Pani sprzedaży nieruchomości w środkach masowego przekazu, tj. w Internecie, prasie czy też radiu. Nie wywieszała Pani także ogłoszeń w innych miejscach. Zawarła Pani co najmniej jedną umowę z biurem pośrednictwa w sprzedaży Nieruchomości.

Na moment zawarcia Umowy Przedwstępnej nie była Pani podatnikiem podatku VAT, nie była zarejestrowana jako podatnik VAT czynny i nie będzie Pani na moment zawarcia Umowy Sprzedaży.

Całokształt przedstawionych przez Panią we wniosku okoliczności w odniesieniu do sprzedaży niezabudowanej działki, stanowiącej część niezabudowanej działki nr 1, będącej przedmiotem sprzedaży, wskazuje że nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jakkolwiek dokona Pani podziału geodezyjnego całej nieruchomości (gruntu), w taki sposób że powstanie odrębne działka stanowiąca przedmiot sprzedaży oraz na podstawie wniosku przygotowanego przez Nabywcę, wystąpi Pani o wydanie warunków technicznych przyłączenia do sieci energetycznej, podpisze umowę przyłączeniową i wniesie opłatę przyłączeniową. Pani syn – jako Pani pełnomocnik zawrze umowę w zakresie przebudowy na realizację Inwestycji Drogowej. Jednakże, powyższe czynności – jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy – są ściśle i bezpośrednio związane z (…) przez Nabywcę. To nabywca zleci i poniesie koszt wykonania Inwestycji Drogowej. Nie będzie Pani ponosiła ekonomicznego wydatku związanego z realizacją Inwestycji Drogowej, gdyż będzie Pani uprawniona albo do podwyższenia ceny sprzedaży pozostałej części gruntu niezabudowanego o wartość partycypacji w kosztach realizacji Inwestycji Drogowej i przekazania tej wartości na rzecz Nabywcy albo zawarcia z potencjalnym nabywcą umowy przejęcia długu dotyczącego ww. wydatku.

Jednakże, podejmowane przez Panią czy przez Pani pełnomocnika czynności, w tym udzielenie Nabywcy bezwarunkowej zgody (w trakcie trwania umowy) na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane, umożliwiające przyszłemu kupującemu podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb kupującego nie są staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.

W przedmiotowej sprawie należy zatem zauważyć, że Nabywca już się zgłosił, właściciel gruntu (Pani) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w celu pozyskania kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.

Podkreślić należy, że podjęte przez Nabywcę działania nie prowadzą do podwyższenia atrakcyjności działki, lecz Nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich określonych potrzeb.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży niezabudowanej działki, stanowiącej część niezabudowanej działki nr 1, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność Sprzedającej w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Dokonując sprzedaży niezabudowanej działki, stanowiącej część niezabudowanej działki nr 1, będzie Pani korzystała z przysługującego jej prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, w świetle opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, nie będzie Pani działała w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w rezultacie sprzedaż niezabudowanej działki, stanowiącej część niezabudowanej działki nr 1, przez Panią na rzecz Nabywcy nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

Wobec powyższego Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.

‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

‒    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.