Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.399.2023.11.KC

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1)    ponownie rozpatruję sprawę z Państwa wniosku z 23 maja 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 10 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 940/23 (data wpływu prawomocnego wyroku: 6 października 2025 r.)

2)    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 czerwca 2023 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 23 maja 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

-        niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji sprzedaży nieruchomości oraz

-        braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem ww. nieruchomości.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 lipca 2023 r. (wpływ 7 sierpnia 2023 r.).

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)    Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.

2)    Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

(…) SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCI

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowany będący stroną postępowania – A.A. na podstawie umowy darowizny nabył do majątku odrębnego od osoby fizycznej w 2010 r. nieruchomość o numerze KW (…). Wchodzące w skład nieruchomości dwie działki nie są zabudowane. Nieruchomość ma wpisany w KW sposób korzystania: nieruchomość rolna. Zgodnie z planem zagospodarowania obowiązującego od 2005 r. nieruchomość ma przypisaną możliwość prowadzenia usług uciążliwych. Nieruchomość nigdy nie była związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie była też wydzierżawiana, czy też w inny sposób udostępniana odpłatnie osobom trzecim. Od nieruchomości opłacany jest podatek rolny.

Od 2010 r. Zainteresowany nie podejmował żadnych czynności dotyczących nieruchomości – nie dokonywał podziału na działki, nie występował o zmianę przeznaczenia nieruchomości, nie udostępniał jej odpłatnie osobom trzecim. Zainteresowany nigdy też nie oferował nieruchomości do sprzedaży – nie zamieszczał ogłoszeń, ofert, nie zawierał umów z pośrednikami nieruchomości. Zainteresowanemu w związku z nabyciem i władaniem nieruchomością nigdy nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego VAT.

Zainteresowany aktualnie zamierza zbyć nieruchomość. Nabywca – podmiot Zainteresowany niebędący stroną postępowania – (…) sp. z o.o. – samodzielnie odnalazł kontakt do Zainteresowanego, zaproponował nabycie nieruchomości, na co Zainteresowany po wynegocjowaniu warunków sprzedaży przystał, zawierając umowę przedwstępną. Kwotę uzyskaną ze sprzedaży Zainteresowany zamierza przeznaczyć na cele osobiste.

Od 2008 r. Zainteresowany nabył także inne nieruchomości:

·         2008 r. – dom otrzymany w darowiźnie, zbyty w 2013 r.,

·         2018 r. – nieruchomość rolna (zakup w postępowaniu egzekucyjnym),

·         2018 r. – nieruchomość rolna (zakup w postępowaniu egzekucyjnym),

·         2021 r. – nieruchomość rolna (zakup),

·         07.2022 r. – garaż – nabycie ½ udziału od osoby fizycznej,

·         10.2022 r. – nabycie drugiego udziału od syndyka masy upadłości osoby fizycznej. Zbycie miejsca postojowego w hali garażowej.

Nieruchomości nabywane były jako lokowanie oszczędności, nie były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej. Zakup i sprzedaż garażu okazał się nieprzydatny dla celów życiowych Zainteresowanego. Poza zbyciem garażu Zainteresowany nie zbywał innych nieruchomości. Zainteresowany nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, nie jest podatnikiem VAT.

W uzupełnieniu Zainteresowany podał następujące informacje:

1.    Numery geodezyjne działek – działka nr (…) i działka nr (…) objęta księgą wieczystą (…) i będące jedną nieruchomością, którą zamierza nabyć ten sam podmiot. Niestety na chwilę obecną brak jest zgody zarządcy drogi na zjazd z drogi krajowej do wskazanej nieruchomości.

2.    Zainteresowany będący stroną postępowania nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

3.    (…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

4.    Spółka – z tego co udało się zorientować Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania – zamierza wybudować na wskazanej nieruchomości obiekt handlowy, jednak nie chce ujawnić swoich tajemnic handlowych, co wskazuje, że będzie wykorzystywała nieruchomość objętą wskazanymi działkami gruntu do działalności opodatkowanych podatkiem VAT.

5.    Nieruchomość obejmująca wskazane działki od momentu ich nabycia są wykorzystywane wyłącznie do celów rolniczych.

6.    Zawarta została jedna umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości obejmującej działki gruntu numer (…) i numer (…), w której są zawarte następujące warunki co do stron, i tak:

-     sprzedający zobowiązuje się do przedłożenia do umowy przyrzeczonej zezwoleń wszystkich wierzycieli hipotecznych na wykreślenie z działu IV księgi wieczystej ujawnionych w niej hipotek;

-     sprzedający zobowiązany jest do przedłożenia do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej zaświadczenia dotyczącego planu zagospodarowania przestrzennego, zaświadczenia dotyczącego planu urządzania lasu, wypisu z rejestru gruntów, zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego stwierdzające brak zaległości podatkowych, zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o braku zaległości;

-     sprzedający wyraził zgodę na – wejście na nieruchomość przez osoby reprezentujące Nabywcę, celem przeprowadzenia badań geologicznych, z wyjątkiem prac poszukiwawczych i wydobywczych bursztynu; - na dysponowanie przez Nabywcę nieruchomością, opisaną w par. 1 umowy, na cele budowlane w rozumieniu art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia Nabywcy nieruchomość, będącą przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu; - ponadto na przeniesienie przez Nabywcę praw z niniejszej umowy przedwstępnej na osobę trzecią, która wstąpi w jej prawa i obowiązki z niej wynikające – przy czym prac i czynności, o których mowa Nabywca dokonywać będzie na swój koszt i swoim staraniem;

-     warunki, które muszą zostać spełnione są opisane powyżej i są to jednocześnie obowiązki stron;

-     pełnomocnictwo dla Nabywcy zostało opisane powyżej – wszelkie działania będzie on prowadził na własny koszt i ryzyko;

-     nie było szczególnego pełnomocnictwa do poszczególnych czynności i występowania w imieniu Zainteresowanego;

-     Nabywca będzie we własnym imieniu i na własny koszt dokonywał czynności, które są mu niezbędne do oceny możliwości zrealizowania jego założeń, które nie są znane Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania, a które pozwolą mu ocenić ryzyko związane z nabyciem nieruchomości obejmującej wskazane działki gruntu.

Powyższe odpowiedzi dotyczą wszystkich działek objętych wspólną księgą wieczystą i dotyczącej jednej umowy przedwstępnej sprzedaży.

Pytania (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)

1)  Czy czynność sprzedaży nieruchomości będzie podlegała podatkowi VAT?

2)  Czy nabycie od A.A (Zainteresowanego będącego stroną postępowania) opisanej we wniosku nieruchomości składającej się z działek nr (…) i nr (…), będzie nabyciem od osoby niebędącej podatnikiem podatku VAT z tytułu tej czynności i w konsekwencji Spółce jako kupującemu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT?

Państwa stanowisko w sprawie (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)

Zdaniem Zainteresowanych:

Stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1: czynność sprzedaży nieruchomości nie będzie podlegała podatkowi VAT.

Nieruchomość od 2010 r. do dzisiaj wchodzi w skład majątku osobistego Zainteresowanego. Nie była nigdy związana z działalnością gospodarczą Zainteresowanego ani osoby trzeciej. Nie została nabyta w celu odsprzedaży, ale pochodzi z darowizny od członka najbliższej rodziny.

Zainteresowany nigdy nie podejmował w stosunku do nieruchomości czynności, które kojarzone są z działaniami przedsiębiorców, w szczególności nie dokonywał zmian prowadzących do podwyższenia atrakcyjności bądź wartości nieruchomości (podział na działki, uzbrajanie, wytyczanie dróg itp.) ani też nigdy nie podejmował prób zbycia nieruchomości (nie zamieszczał ogłoszeń, ofert, nie zawierał umów z pośrednikami nieruchomości itp.). Nieruchomość przez cały czas własności Zainteresowanego nie zmieniła swego podstawowego przeznaczenia (nieruchomość rolna), przeznaczenie to nie było też nawet w niewielkim stopniu uzupełniane innymi funkcjami kojarzonymi z aktywnością przedsiębiorcy. Nie doszło także do zmiany planu zagospodarowania od 2005 r. Zainteresowanemu w związku z nabyciem i władaniem nieruchomością nigdy nie przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego VAT.

Zdaniem Zainteresowanego nie spełnia on kryteriów podatnika wynikających z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT tzn. że sprzedaż nieruchomości nie spełnia kryteriów czynności wykonanej w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT.

W szczególności Zainteresowany wskazuje, że nie prowadził na nieruchomości zarobkowej działalności w formie gospodarstwa rolnego.

Swoje stanowisko opiera m.in. na treści interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 marca 2019 roku, 0111-KDIB3-2.4012.791.2018.2.MGO: „... jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W przypadku gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie nieruchomości nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym”.

Analizując orzecznictwo sądów administracyjnych i interpretacje KIS Zainteresowany oświadcza, że nie wykonywał w stosunku do nieruchomości czynności, które wskazywane są jako charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, tj.:

-        uzbrojenia terenu,

-        wytyczenia i utwardzenia dróg wewnętrznych,

-        ewentualnej zmiany sytuacji prawnej gruntów,

-        stosowania profesjonalnego marketingu nakierowanego na jak najkorzystniejsze zbycie nieruchomości,

-        zorganizowanego i powtarzalnego charakteru dokonywanych transakcji nakierowanego na zarobek, gdzie zysk nie jest zasadniczo przeznaczany na cele osobiste sprzedającego.

Nawet jednak przy dokonaniu podziału nieruchomości na działki (co nie miało miejsca w przypadku Wnioskodawcy – nieruchomość w 2010 r. składała się już z dwóch działek) KIS w interpretacji indywidualnej z 3 stycznia 2023 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.766.2022.3.KW stwierdził, że sprzedający nieruchomość nie działa jako podatnik VAT: „Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy. Jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. (...) Zatem należy uznać, że sprzedaż przez Pana działek budowlanych o numerach A1, A2, A3, A4, A5, A6, A7, wydzielonych z działki nr A, nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia działek o numerach A1, A2, A3, A4, A5, A6, A7, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przedmiotowych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmował Pan i nie będzie podejmował aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.” – co warto podkreślić w stanie faktycznym tej sprawy Wnioskodawca podał, że jest czynnym podatnikiem VAT, świadczy usługi transportowe i sprzedaje drewno; otrzymaną w drodze darowizny nieruchomość Wnioskodawca podzielił na sześć działek budowlanych i wytyczył drogę dojazdową. Pomimo tych okoliczności organ KIS uznał, że zbycie działek nie podlega podatkowi VAT.

Także orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. sprawy C-180/10 i C-181/10) wskazują, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobiste. Kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców – a takich czynności Zainteresowany nie podejmował.

Dodatkowo, w przypadku ewentualnych wątpliwości związanych z brakiem spełnienia przesłanek do uznania Zainteresowanego za podatnika VAT, zdaniem Zainteresowanego sprzedaż nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT – zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Tym samym, skoro nieruchomość ma status gruntów rolnych, nie stanowi terenów budowlanych, jej sprzedaż nie podlega podatkowi VAT. Ewentualne zamiary nabywcy co do uzyskania w przyszłości pozwolenia na budowę i uzależnienie zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży od uzyskania tego pozwolenia, nie wpłynie na zmianę klasyfikacji gruntu. Jak wskazuje m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2022 r. I FSK 395/22 „Uzasadnione jest zapatrywanie, że decydujące znaczenie dla określenia przeznaczenia gruntu pod zabudowę względnie w innym celu (nie pod zabudowę), ma określenie w planie zagospodarowania przestrzennego - przeznaczenia podstawowego terenu. Natomiast funkcje dodatkowe wynikające z jego przeznaczenia dopuszczalnego (o charakterze pomocniczym), służą jedynie uzupełnieniu zasadniczego sposobu zagospodarowania danego terenu, ale go nie zmieniają.”

Zatem jeżeli – jak postanowiono w umowie przedwstępnej – do sprzedaży dojdzie po uzyskaniu przez nabywcę pozwolenia na budowę, widniejący w rejestrach charakter rolny gruntu będzie decydujący dla zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Stanowisko odnośnie pytania oznaczonego nr 2: ponieważ jak wynika z opisu stanu sprawy A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania) nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a zbywana nieruchomość nie będzie stanowiła zbycia w ramach działalności gospodarczej, po stronie Zainteresowanego będącego stroną postępowania nie powstanie zobowiązanie podatkowe w podatku VAT z tytułu opisanej sprzedaży. W konsekwencji dla Spółki jako kupującego nie powstanie uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego z tytułu opisanej transakcji.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 25 sierpnia 2023 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0113-KDIPT1-2.4012.399.2023.2.KW, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji sprzedaży nieruchomości oraz braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem ww. nieruchomości.

Interpretację doręczono Państwu 5 września 2023 r.

Skarga na interpretację indywidualną

25 września 2023 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarga wpłynęła do mnie 29 września 2023 r.

Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną wyrokiem z 10 stycznia 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 940/23.

Pismem z 26 lutego 2024 r. wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W związku z pismem pełnomocnika Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 czerwca 2025 r. o wycofanie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 10 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 940/23 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 25 czerwca 2025 r., sygn. akt I FSK 625/24 umorzył postępowanie kasacyjne.

Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd 940/23, uchylający zaskarżoną interpretację indywidualną wpłynął do Organu 6 października 2025 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

·         uwzględniam rozważania prawne, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w ww. wyroku;

·         ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

Jak wynika z treści art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt (działka) spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.

Według art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:

Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu dostawy działek o nr (…) i nr (…) istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podejmie Pan (Zainteresowany będący stroną postępowania) aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana (Zainteresowanego będącego stroną postępowania) za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 10 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 940/23 podkreślił, że:

Ponadto jak wskazał WSA:

W ocenie WSA:

Jak wskazał WSA:

WSA podkreślił, że:

Uwzględniając powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 10 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 940/23 w przedmiotowej sprawie z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podejmie Pan (Zainteresowany będący stroną postępowania) bowiem ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy w związku ze sprzedażą ww. działek nie będzie przejawiał Pan (Zainteresowany będący stroną postępowania) aktywności, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podejmie Pan bowiem ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek o nr (…) i nr (…) będzie czynnością związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy działek będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług w stosunku do tej transakcji. Skutkiem powyższego transakcja sprzedaży działki o nr 36 i nr 37 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Tym samym, stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.

Odnośnie kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działek nr (…) i (…) należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT:

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT:

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o VAT:

Zaznaczyć należy, że przepisy art. 87 ustawy o VAT, regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te statuują możliwość otrzymania przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Wynika to z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.

Jak wskazano wyżej, sprzedaż przez Pana (Zainteresowanego będącego stroną postępowania) działek nr (…) i nr (…) nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi zatem do stwierdzenia, że Nabywcy (Zainteresowanemu niebędącemu stroną postępowania) nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem ww. działek. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku nie wystąpi podatek, który mógłby podlegać odliczeniu przez Nabywcę.

Tym samym, stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji z 25 sierpnia 2023 r. znak 0113-KDIPT1-2.4012.399.2023.2.KW.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa w tym wniosku wyroków sądów, wyjaśnić należy, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

W odniesieniu natomiast do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A.A (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 ustawy Ordynacja podatkowa) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy Ordynacji podatkowej.