Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.437.2026.1.PRP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie pytania nr 1 i nr 3 jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług odnoszącej się do skutków podatkowych w zakresie JPK_V7 za luty 2026 r., tj. ustalenia, czy Spółka była zobowiązana do wykazania w JPK_V7 – obok faktur ujmowanych w systemie SAP również faktur dostępnych w KSeF (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1), a także sposobu wykazania wartości z tych faktur w JPK_V7 w przypadku rozbieżności pomiędzy danymi z podsumowania faktury a danymi zawartymi w elemencie FaWiersz faktury ustrukturyzowanej (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2), jak również obowiązku ujęcia w JPK_V7 faktur korygujących „do zera” wystawionych do tych faktur (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3) i momentu ujęcia w JPK_V7 faktur korygujących „do zera” wystawionych do tych faktur (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 4).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Sp. z o. o. (dalej Wnioskodawczyni, Spółka) zajmuje się sprzedażą. Jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

W myśl obowiązujących przepisów Spółka zobowiązana była do rozpoczęcia wystawiania faktur ustrukturyzowanych począwszy od 01.02.2026 r.

Pod koniec stycznia Spółka wysłała do swoich nabywców pismo informujące (dalej pismo do klientów nr 1), że od 01.02.2026 r. zobowiązana jest do przystąpienia do KSeF i nie planuje udostępniania faktur poza KSeF z wyjątkiem sytuacji przewidzianych wyraźnie w obowiązujących przepisach podatkowych.

Klientami Spółki są:

• podmioty mające siedzibę i stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski;
• podmioty mające siedzibę w innym kraju UE i stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium Polski, które uczestniczy w nabywaniu usług świadczonych przez Spółkę;
• podmioty nieposiadające siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, ale posiadające stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w nabywaniu usług świadczonych przez Spółkę;
• podmioty nieposiadające siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju i nie posiadające stałego miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
• osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej;
• podatnicy korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1 ustawy;
• podmioty, które nie posługują się numerem, za pomocą którego są zidentyfikowane na potrzeby podatku, ani numerem identyfikacji podatkowej, inne niż nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 pkt 1-3 i 6 ustawy o VAT.

Od 01.02.2026 r. Spółka zaczęła przesyłać do KSeF faktury wystawione w swoim programie finansowo – księgowym SAP. Jednocześnie pomimo wskazania w piśmie do klientów nr 1, że tylko w przypadkach wskazanych w ustawie o VAT Spółka będzie wydawać wizualizacje faktur ustrukturyzowanych, Wnioskodawczyni wydawała je wszystkim swoim nabywcom.

Wizualizacje były dostarczane w formie pliku pdf na wskazany przez klienta adres email lub w formie wydruku wysyłane pocztą na wskazany przez klienta adres. Wizualizacje nie zawierały żądnych kodów QR ani linków bezpośrednio do faktury, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Finansów z dnia 12 grudnia 2025 r. w sprawie korzystania z Krajowego Systemu e- Faktur. Faktury też nie miały numeru KSeF. Zawierały słowo „faktura”.

W pierwszej połowie lutego 2026 r. ze Spółką zaczęli się kontaktować klienci, informujący, że faktury widniejące w KSeF mają dane niezgodne z tym jak przebiegała transakcja i z tym co jest na otrzymanej przez nich wizualizacji faktury wystawionej przez Spółkę w jej systemie finansowo –księgowym SAP (klienci nie kwestionowali danych zawartych na wizualizacji).

Natychmiast po uzyskaniu tych informacji Spółka zaczęła weryfikować jakie dane znajdują się w fakturach dostępnych w KSeF i stwierdziła, że klienci mają rację. Rzeczywiście dane te nie są zgodne z danymi faktur widniejącymi w SAP i rzeczywistym przebiegiem transakcji.

Spółka podkreśla, że na etapie testów integracyjnych dane przesyłane do środowiska testowego KSeF były poprawne i nie wykazywały nieprawidłowości. Dopiero po uruchomieniu rozwiązania w środowisku produkcyjnym ujawniono błędne powiązanie logiki mapowania danych, które nie było możliwe do wykrycia na wcześniejszym etapie.

Spółka jeszcze w lutym 2026 r. zaprzestała dalszego przesyłania faktur wystawionych w SAP do KSeF i wystosowała pismo do swoich klientów (dalej pismo do klientów nr 2).

W piśmie tym poinformowała, że ze względów technicznych tymczasowo nie będzie wystawiać faktur za pośrednictwem Krajowego Systemu e-Faktur. Poinformowała też, że w dniu 13.02.2026 r. wstrzymała wysyłkę dokumentów do KSeF do momentu rozwiązania problemu technicznego i od dnia 13.02.2026 r. faktury VAT są wystawiane i udostępniane w taki sam sposób jak przed 01.02.2026 r.

Poinformowała również, że wszystkie dokumenty wystawione i udostępniane od tego dnia pozostają dokumentami oficjalnymi oraz prawnie wiążącymi. Wskazała, że na chwilę obecną nie jest w stanie jednoznacznie potwierdzić, czy będzie możliwa korekta faktur w systemie KSeF, czy też pozostaną one w systemie bez korekty, z jednoczesnym przekazaniem stosownego, bezpiecznego dla obu stron wyjaśnienia.

Na chwilę obecną Spółka zidentyfikowała następujące rozbieżności pomiędzy danymi widniejącymi na jej fakturach w systemie finansowo – księgowym SAP a danymi widniejącymi w KSeF:

• w fakturach dostępnych w KSeF podane są błędne ceny jednostkowe;
• w fakturach dostępnych w KSeF nie podano CN, PKWiU;
• w fakturach dostępnych w KSeF podane są błędne ceny netto, brutto, podatek oraz podsumowanie;
• w fakturach dostępnych w KSeF brak jest informacji o przedpłacie (danych faktury zaliczkowej, daty przedpłaty), brak jest też rozliczenia przedpłaty (podana jest cała kwota do zapłaty);
• w fakturach dostępnych w KSeF podany został błędny numer faktury zaliczkowej, kwota zaliczki oraz podsumowanie podatku;
• na fakturach dostępnych w KSeF brak jest informacji o MPP;
• na fakturach dostępnych w KSeF w przypadku zaliczki wskazana została błędna cenna netto i podsumowanie podatku;
• na fakturach dostępnych w KSeF podana została błędna data płatności.

Spółka zaznacza, że jej wniosek odnosi się też do stanu faktycznego, w którym występują inne różnice niż ww. pomiędzy danymi widniejącymi na jej fakturach w systemie finansowo – księgowym SAP a danymi widniejącymi w KSeF. Bowiem do KSeF przesłanych zostało ponad 1000 faktur, co uniemożliwia Spółce porównanie wszystkich faktur dostępnych w KSeF z SAP.

W 03.2026 r. Spółka korzystając z formularza zgłoszeniowego dostępnego na stronie Ministerstwa Finansów dokonała zgłoszenia zaistniałej sytuacji. Zwróciła się też z prośbą o umożliwienie wycofania faktur z KSeF lub zbiorczej korekty z racji tego, że nieprawidłowości powstały niezależnie od Spółki i są wynikiem nieprawidłowego działania rozwiązania technicznego.

Spółka wskazał też, że jeżeli nie będzie to możliwe, to prosi o informację jak powinna rozwiązać problem. Wskazała też, że nie ma możliwości skorygowania pojedynczych dokumentów na tym etapie i przy takiej skali.

W odpowiedzi Spółka uzyskała informację z KIS o możliwości wystawienia zbiorczej faktury korygującej.

W marcu 2026 r. przed terminem złożenia JPK_V7 za luty 2026 r. Wnioskodawczyni wysłała kolejne pismo do swoich klientów informujące (dalej pismo do klientów nr 3), że do dnia złożenia pliku JPK_V7 za luty 2026 r. nie posiada możliwości technicznej przetwarzania faktur dostępnych w systemie KSeF w sposób umożliwiający ich uwzględnienie w bieżących rozliczeniach i że trwają prace nad wdrożeniem odpowiedniego rozwiązania technicznego. Spółka poinformowała również, że złoży deklarację JPK_V7 za luty 2026 r. na podstawie danych wynikających z wydruków PDF faktur, z pominięciem danych pochodzących z systemu KSeF.

Spółka w złożonym JPK_V7 za luty 2026 r. wykazała jedynie faktury i dane widniejące w jej systemie finansowo – księgowym SAP.

Wraz z przesłanym JPK_V7 za luty 2026 r. Spółka złożyła do Naczelnik Urzędu Skarbowego pisemne wyjaśnienia dotyczące zaistniałej sytuacji.

W marcu 2026 r. Spółka przesłała do KSeF faktury korygujące „do zera” wszystkie faktury wystawione w programie SAP.

Biorąc pod uwagę, że przesłanych do KSeF zostało ponad 1000 faktur, ich korygowanie dokonywane było automatycznie (generowanie plików xml stanowiących faktury korygujące dokonywane było automatycznie). Dlatego też Spółka skorygowała wszystkie faktury przesłane do KSeF z jej programu SAP, w tym też te niezawierające błędów. Nie jest możliwe automatyczne zidentyfikowanie faktur niezawierających błędów celem niewystawienia do nich korekt. To pracownicy Spółki musieliby dokonywać takiego porównania faktura po fakturze, co wiąże się nie tylko z zaangażowaniem niewyobrażalnych zasobów finansowych i osobowych przez Spółkę, ale również bardzo poważnymi nakładami czasowymi. W efekcie, których do ewentualnego skorygowania faktur dostępnych w KSeF zawierających nieprawidłowe dane doszłoby zapewne po kilku/kilkunastu miesiącach.

Wnioskodawczyni podkreśla, że wizualizacje faktur dostali wszyscy nabywcy, a więc też ci nabywcy, na rzecz których faktury wystawione w KSeF nie zawierają błędów. Ponadto również ci nabywcy zostali poinformowani, że Spółka będzie wykazywać we wszystkich przypadkach dane wynikające z wizualizacji faktur a nie dane dostępne w KSeF.

Spółka informuje, że nigdy celem jej działania nie było narażanie Skarbu Państwa na uszczuplenie w podatku VAT. Nie dążyła też do podwójnego wprowadzenia do obrotu gospodarczego tych samych faktur. Wskazała też nabywcom, które faktury będą stanowić dla niej podstawę do deklarowania podatku należnego w związku z zaistniałą sytuacją.

Spółka podkreśla, że rozwiązanie mające na celu skorygowanie dostępnych w KSeF faktur „do zera” wdrożyła z własnej inicjatywy a nie z uwagi na działania podjęte przez organ podatkowy właściwy dla niej lub dla jej nabywców.

Pytania

1.    Czy w JPK_V7 za luty 2026 r. Spółka powinna była wykazać poza fakturami widocznymi w jej systemie finansowo – księgowym SAP faktury dostępne w KSeF?

2.    Jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie brzmi tak, to jakie wartości z faktur dostępnych w KSeF Spółka powinna wykazać w JPK_V7 za luty 2026 r., gdy wartości wskazane w podsumowaniu faktury nie stanowią sumy kwot wskazanych w elemencie FaWiersz faktury ustrukturyzowanej (dot. części faktury, w której wskazuje się poszczególne towary/usługi objęte fakturą)?

3.    Czy faktury korygujące „do zera” faktury dostępne w KSeF powinny zostać ujęte w składanych przez Spółkę JPK_V7?

4.    Jeżeli odpowiedź na trzecie pytanie brzmi tak, to w JPK_V7 za jaki okres powinny być ujęte faktury korygujące „do zera” faktury dostępne w KSeF?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Spółki należy w pierwszej kolejności dokonać oceny czy wizualizacje faktur wydanych klientom z jej systemu finansowo – księgowego SAP a dostępne w KSeF są fakturami tożsamymi i dopiero w oparciu o tą ocenę ustalić czy faktury dostępne w KSeF powinny zostać wykazane w JPK_V7 za luty 2026 r.

W myśl art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Podatnicy, których ten obowiązek nie dotyczy wystawiają faktury elektroniczne lub w postaci papierowej – art. 106ga ust. 3 ustawy o VAT. W przypadkach wskazanych w ustawie o VAT mogą też wystawiać faktury ustrukturyzowane (vide art. 106ga ust. 4 ustawy o VAT).

W myśl art. 106gb ust. 5 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany do oznaczenia faktury ustrukturyzowanej kodem umożliwiającym dostęp do tej faktury w Krajowym Systemie e-Faktur oraz umożliwiającym weryfikację danych zawartych na tej fakturze, w przypadku:

1)    udostępnienia jej nabywcy, o którym mowa w ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, lub

2)    użycia tej faktury poza Krajowym Systemem e-Faktur.

Jak wynika z art. 106nda ust. 6 ustawy o VAT w przypadku udostępnienia faktury, o której mowa w ust. 1 (mowa o fakturze ustrukturyzowanej), nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, podatnik jest obowiązany do oznaczenia tej faktury:

1)    kodem, o którym mowa w art. 106gb ust. 5 oraz

2)    kodem umożliwiającym zapewnienie autentyczności pochodzenia i integralności treści tej faktury.

Ponadto podatnik jest obowiązany pobrać z Krajowego Systemu e-Faktur certyfikat umożliwiający potwierdzenie tożsamości wystawcy przy wystawianiu faktury, o której mowa w ust. 1, i oznaczenie tej faktury kodem, o którym mowa w ust. 6 pkt 2 (art. 106nda ust. 7 ustawy o VAT).

Z kolei zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie KSeF faktura ustrukturyzowana i faktura wystawiona w trybie offline24, w trakcie awarii Ksef i w trybie niedostępności KSeF, po przesłaniu ich do Krajowego Systemu e-Faktur, używane poza Krajowym Systemem e-Faktur, są oznaczane:

1)    kodem weryfikującym, który zawiera:

a)    adres zasobu oprogramowania interfejsowego wskazany w specyfikacji tego oprogramowania,

b)    datę, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1 ustawy, a w przypadku faktury korygującej - datę, o której mowa w art. 106j ust. 2 pkt 2 ustawy,

c)    numer identyfikacji podatkowej (NIP) sprzedawcy,

d)    wyróżnik faktury oraz

2)    numerem identyfikującym fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur zamieszczanym bezpośrednio pod kodem weryfikującym, o którym mowa w pkt 1.

Ponadto w myśl § 9 ust. 3 i 4 w/w rozporządzenia faktury, wystawiane w trybie offline24 i w trybie awarii KSeF udostępniane nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 ustawy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, przed przesłaniem do Krajowego Systemu e-Faktur oraz faktury wystawione w trakcie awarii KSeF udostępniane nabywcy w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, przed przesłaniem do Krajowego Systemu e-Faktur, są oznaczane:

1)    kodem weryfikującym, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz

2)    napisem "OFFLINE" zamieszczanym bezpośrednio pod kodem weryfikującym, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

Dodatkowo zgodnie z § 9 ust. 10 ww. rozporządzenia w sprawie KSeF faktury te są dodatkowo oznaczane:

1)    kodem umożliwiającym zapewnienie autentyczności pochodzenia i integralności treści tych faktur, który zawiera:

a)    adres zasobu oprogramowania interfejsowego wskazany w specyfikacji tego oprogramowania,

b)    typ identyfikatora kontekstu i jego wartość,

c)    numer identyfikacji podatkowej (NIP) sprzedawcy,

d)    identyfikator certyfikatu KSeF,

e)    wyróżnik faktury,

f)     składniki, o których mowa w lit. a-e, opatrzone certyfikatem KSeF potwierdzającym tożsamość wystawcy faktury, oraz

2)    napisem "CERTYFIKAT" zamieszczonym bezpośrednio pod kodem, o którym mowa w pkt 1.

Z kolei w myśl § 9 ust. 8, 9, 12 i 13 ww. rozporządzenia przez oznaczenie faktury kodem weryfikującym wraz z odpowiednim numerem lub napisem lub kodem wraz z odpowiednim napisem rozumie się utworzenie bezpośredniego linku do faktury lub znaku graficznego w sposób określony w specyfikacji oprogramowania interfejsowego i naniesienie go bezpośrednio na fakturę przed przekazaniem jej odbiorcy, a w przypadku gdy faktura jest przesyłana odbiorcy w formacie ustrukturyzowanych danych uniemożliwiających naniesienie tego kodu bezpośrednio na fakturę - przesłanie odbiorcy odrębnego linku do faktury lub znaku graficznego wraz z odpowiednim numerem lub napisem razem z fakturą. Znak graficzny, o którym mowa w ust. 8, przedstawia unikalny ciąg znaków w postaci dwuwymiarowego, kwadratowego kodu graficznego QR zgodnego z normą ISO/IEC 18004:2024.

Podsumowując w myśl przytoczonych powyżej przepisów faktura, która została wystawiona w trybie offline24 lub niedostępności KSeF, niemająca jeszcze numeru KSeF, udostępniana nabywcy wskazanemu w art. 106gb ust. 4 ustawy o VAT oznaczana jest dwoma kodami:

• kodem umożliwiającym zapewnienie autentyczności pochodzenia i integralności z napisem „certyfikat” umieszczonym bezpośrednio pod nim;
• kodem weryfikującym z napisem „offline” umieszczonym bezpośrednio pod nim.

Również faktury wystawione w trakcie awarii KSeF udostępniane nabywcom, a nie mające jeszcze numeru KSeF powinny być oznaczane dwoma kodami:

• kodem umożliwiającym zapewnienie autentyczności pochodzenia i integralności z napisem „certyfikat” umieszczonym bezpośrednio pod nim;
• kodem weryfikującym z napisem „offline” umieszczonym bezpośrednio pod nim.

Z kolei faktury, którym został nadany już numer KSeF, niezależnie od trybu ich wystawienia, powinny być oznaczane kodem weryfikacyjnym, pod którym powinien być umieszczony numer KSeF nadany fakturze.

Wprawdzie przytoczone powyżej przepisy nie wskazują, jak należy oznaczać fakturę wystawioną w trybie offline24 lub niedostępności KSeF, niemająca jeszcze numeru KSeF, udostępniana podmiotowi innemu niż wskazany w art. 106gb ust. 4 ustawy o VAT, niemniej nie oznacza to, że nie jest dopuszczalne udostępnienie takiemu nabywcy faktury. Po prostu przepisy nie zawierają wskazówek w tym zakresie. Można jedynie przypuszczać, że ustawodawca uznał, że nie wystąpi taka konieczność.

Z kolei, jeżeli podatnik nie wystawia faktur ustrukturyzowanych w przypadkach, kiedy powinien lub może, to powinien wystawiać faktury papierowe lub elektroniczne.

Mając na uwadze powyższe przepisy, Wnioskodawczyni zauważa, że wizualizacje wydane nabywcom w oparciu o dane zawarte w programie finansowo – księgowym SAP Spółki stanowiliby wizualizację faktur przesłanych do KSeF, gdyby dane w nich zawarte były zgodne.

Jednak mając na uwadze rozbieżności jakie wystąpiły, tj.:

• w fakturach dostępnych w KSeF podane są błędne ceny jednostkowe;
• w fakturach dostępnych w KSeF nie podano CN, PKWiU;
• w fakturach dostępnych w KSeF podane są błędne ceny netto, brutto, podatek oraz podsumowanie;
• w fakturach dostępnych w KSeF brak jest informacji o przedpłacie (danych faktury zaliczkowej, daty przedpłaty), brak jest też rozliczenia przedpłaty (podana jest cala kwota do zapłaty);
• w fakturach dostępnych w KSeF podany został błędny numer faktury zaliczkowej, kwota zaliczki oraz podsumowanie podatku;
• na fakturach dostępnych w KSeF brak jest informacji o MPP;
• na fakturach dostępnych w KSeF w przypadku zaliczki wskazana została błędna cenna netto i podsumowanie podatku;
• na fakturach dostępnych w KSeF podana została błędna data płatności.

nie można uznać, że dokument otrzymany przez nabywcę jest jedynie wizualizacją faktury ustrukturyzowanej przesłanej do KSeF.

Pomimo, że zamierzaniem Spółki było wydawanie nabywcom jedynie wizualizacji a otrzymywanie przez klientów faktur ustrukturyzowanych miało następować za pośrednictwem KSeF (z wyjątkiem sytuacji wskazanych w obowiązujących przepisach, kiedy sprzedawca jest zobowiązany do wydania wizualizacji faktury ustrukturyzowanej poza KSeF), o czym Spółka informowała klientów w piśmie do klientów nr 1, to jednak błąd techniczny spowodował, że zaistniała sytuacja odmienna od tej do jakiej odnosiło się wskazane pismo.

W ocenie Wnioskodawczyni wydane nabywcom dokumenty nie są wizualizacjami faktur ustrukturyzowanych i nie dlatego, że nie zawierają kodów QR/linków i numeru KSeF (jeżeli został już nadanych fakturze), lecz dlatego, że zawierają inne dane niż faktury dostępne w KSeF. W ocenie Wnioskodawczyni z uwagi na zaistniały błąd techniczny w integracji jej systemu finansowo – księgowego SAP z KSeF, należy uznać, że to wydane klientom w formie plików pdf lub wydruków dokumenty, wcześniej określane jako wizualizacje, stanowią tak naprawdę faktury elektroniczne (pliki pdf) i faktury papierowe (wydruki). Bowiem to one odzwierciedlają rzeczywisty przebieg transakcji.

Spółka zauważa, że wszyscy klienci zostali poinformowani, że rzeczywiście zaistniała sytuacja inna niż sytuacja, do której odnosiło się pismo skierowane do klientów nr 1. Wynika to z treści pisma skierowanego do klientów nr 2 i nr 3. Tak więc klienci wiedzą, że przesłane im wizualizacje w zaistniałej sytuacji nie są uznawane przez Spółkę już za wizualizacje faktur przesłanych do KSeF, a za rzeczywiste faktury.

Wnioskodawczyni zauważa, że również wizualizacje faktur przesłanych do KSeF niezawierające rozbieżności pomiędzy danymi na nich widocznymi a wynikającymi z faktur dostępnych w KSeF w zaistniałej sytuacji powinny być potraktowane jako faktury papierowe lub elektroniczne. Pomimo, że nie zawierają one błędów, to jednak Spółka nie miała możliwości ich zidentyfikowania bez znacznych nakładów czasowych, finansowych i osobowych, które w efekcie przeciągnęłyby moment ostatecznego skorygowania wszystkich błędnych faktur dostępnych w KSeF o kilka – kilkanaście miesięcy.

Biorąc pod uwagę, że Spółka poinformowała wszystkich nabywców o zaistniałej sytuacji i wskazała wszystkim nabywcom, że uznaje dane wynikające z wizualizacji faktur, a nie dostępne w KSeF za te, które podlegają wykazaniu w JPK_V7 za luty 2026 r. prowadzi do wniosku, że również w przypadku tych nabywców doszło do wydania im faktur w formie papierowej (wydruk) i elektronicznej (plik pdf), a nie wydania wizualizacji faktur ustrukturyzowanych.

Reasumując pomimo początkowych założeń, że Spółka będzie wystawiać faktury ustrukturyzowane, które będą udostępniane nabywcom w KSeF, a jedynie w przypadku ustawowych wyjątków będą udostepnienie poza KSeF, to z uwagi na zaistniały błąd techniczny w integracji jej sytemu finansowo – księgowego SAP z KSeF i udzielone nabywcom informacje w efekcie jego stwierdzenia, należy uznać, że w rzeczywiście zaistniałym stanie faktycznym Spółka wystawiła w lutym 2026 r. na rzecz nabywców faktury papierowe lub elektroniczne, tj. wskazane w art. 106gb ust. 3 ustawy o VAT.

Powyższa ocena stanu faktycznego prowadzi do konkluzji, że faktury dostępne w KSeF nie są fakturami, które rzeczywiście dokumentują dokonane przez Spółkę transakcje sprzedaży. Takimi dokumentami są wydane nabywcom faktury papierowe i elektroniczne.

Teraz w ocenie Wnioskodawczyni należałoby ocenić czy faktury dostępne w KSeF, które nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń podlegają wykazaniu w JPK_V7 za luty 2026 r.

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy o VAT podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1)    rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2)    kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3)    kontrahentów;

4)    dowodów sprzedaży i zakupów.

Z kolei w myśl § 4 rozporządzenia w sprawie deklaracji podatkowych dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego obejmują:

1)    wysokość podstawy opodatkowania, a w przypadkach określonych w lit. d-f oraz i-m – także wysokość podatku należnego, z tytułu:

a)    dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, zwolnionych od podatku,

b)    dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy, w tym odrębnie z tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy,

c)    dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, objętych stawką podatku 0%, w tym odrębnie z tytułu dostawy towarów, o której mowa w art. 129 ustawy,

d)    dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, objętych stawką podatku 5%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,

e)    dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, objętych stawką podatku 7% albo 8%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,

f)     dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, objętych stawką podatku 22% albo 23%, oraz korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy,

g)    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

h)    eksportu towarów,

i)     wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

j)     importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a ustawy,

k)    importu usług, z wyłączeniem usług nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej, do których stosuje się art. 28b ustawy,

l)     importu usług nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej, do których stosuje się art. 28b ustawy,

m)  dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy;

2)    łączną wysokość podstawy opodatkowania stanowiącą sumę wysokości podstaw opodatkowania określonych w pkt 1, z wyłączeniem odrębnie wykazanych wysokości podstaw opodatkowania z tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, oraz dostawy towarów, o której mowa w art. 129 ustawy;

3)    wysokość podatku należnego od towarów objętych spisem z natury, o którym mowa w art. 14 ust. 5 ustawy;

4)    wysokość zwrotu odliczonej lub zwróconej kwoty wydanej na zakup kas rejestrujących, o którym mowa w art. 111 ust. 6 ustawy;

5)    wysokość podatku należnego od wewnątrzwspólnotowego nabycia środków transportu, wykazaną w wysokości podatku należnego z tytułu określonego w pkt 1 lit. i, podlegającą wpłacie w terminie, o którym mowa w art. 103 ust. 3, w związku z ust. 4 ustawy;

6)    wysokość podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w art. 103 ust. 5aa ustawy, podlegającą wpłacie w terminach, o których mowa w art. 103 ust. 5a i 5ac ustawy;

6a) wysokość podatku od niezwróconej kaucji pobranej za produkty w opakowaniach na napoje objęte systemem kaucyjnym, podlegająca wpłacie przez podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 17b ustawy;

7)    łączną wysokość podatku należnego stanowiącą sumę wysokości podatku należnego i wysokości zwrotu określonych w pkt 1 lit. d-f oraz i-m, pkt 3 i 4, pomniejszoną o wysokość podatku należnego i wysokość podatku określonych w pkt 5-6a.

W myśl § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego:

1)    wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z następujących czynności podlegających opodatkowaniu, w odniesieniu do których istnieje obowiązek lub możliwość wystawienia przez podatnika faktury na podstawie przepisów ustawy, z wyłączeniem faktur ujętych w ewidencji zgodnie z pkt 8 i pkt 9 lit. a:

a)    dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, zwolnionych od podatku,

b)    dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, objętych stawką podatku 0%, w tym odrębnie z tytułu dostawy towarów, o której mowa w art. 129 ustawy,

c)    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy,

d)    eksportu towarów;

2)    wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego wynikające z następujących czynności podlegających opodatkowaniu, w odniesieniu do których istnieje obowiązek wystawienia przez podatnika faktury na podstawie przepisów ustawy, z uwzględnieniem oraz oznaczeniem korekt dokonanych zgodnie z art. 89a ust. 1 i 4 ustawy, z wyłączeniem faktur ujętych w ewidencji zgodnie z pkt 8 i pkt 9 lit. a:

a)    dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, objętych stawką podatku 5%,

b)    dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, objętych stawką podatku 7% albo 8%,

c)    dostawy towarów oraz świadczenia usług na terytorium kraju, objętych stawką podatku 22% albo 23%;

3)    wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium kraju i w stosunku do których na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 lub ust. 9 ustawy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z wyłączeniem czynności objętych procedurami szczególnymi, o których mowa w dziale XII w rozdziale 6a, 7 lub 9 ustawy, w tym odrębnie z tytułu świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy;

4)    wysokość podstawy opodatkowania wynikającą z wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3 ustawy;

5)    wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego wynikające z wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

6)    wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego wynikające z importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a ustawy, potwierdzone zgłoszeniem celnym lub deklaracją importową, o której mowa w art. 33b ustawy;

7)    wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego wynikające z:

a)    opodatkowania w szczególnej procedurze rozliczenia podatku, w podziale na stawki podatku:

• świadczenia usług turystyki,
• dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków,

b)    dostawy towarów oraz świadczenia usług dokumentowanych fakturą wystawioną przez podatnika zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3 ustawy, w podziale na stawki podatku, z wyłączeniem faktur wystawianych zgodnie z tym przepisem, ujętych w ewidencji zgodnie z pkt 8 i pkt 9 lit. a,

c)    importu usług, z wyłączeniem usług nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej, do których stosuje się art. 28b ustawy,

d)    importu usług nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej, do których stosuje się art. 28b ustawy,

e)    dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy;

8)    wartość sprzedaży bez podatku (netto) oraz wysokość podatku należnego, w podziale na stawki podatku oraz sprzedaż zwolnioną od podatku, wynikające z ze zbiorczych dowodów o sprzedaży z kas rejestrujących;

9)    wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego:

a)    wynikające z faktur dokumentujących przejazd autostradą płatną lub przewóz osób na dowolną odległość: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, wystawianych w formie biletu jednorazowego przez podatników uprawnionych do świadczenia tych usług, pod warunkiem że nie zostały ujęte w ewidencji zgodnie z pkt 8,

b)    nieudokumentowane fakturami,

c)    nieobjęte obowiązkiem prowadzenia ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, z wyłączeniem faktur ujętych w ewidencji zgodnie z pkt 1-7

- wykazywane w wysokościach zbiorczych w podziale na stawki podatku oraz sprzedaż zwolnioną od podatku;

10) wysokość podatku należnego od towarów objętych spisem z natury, o którym mowa w art. 14 ust. 5 ustawy;

11) wysokość zwrotu odliczonej lub zwróconej kwoty wydanej na zakup kas rejestrujących, o którym mowa w art. 111 ust. 6 ustawy;

12) wysokość podatku należnego od wewnątrzwspólnotowego nabycia środków transportu, wykazaną w wysokości podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, podlegającą wpłacie w terminie, o którym mowa w art. 103 ust. 3, w związku z ust. 4 ustawy;

13) wysokość podatku należnego od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w art. 103 ust. 5aa ustawy, podlegającą wpłacie w terminie, o którym mowa w art. 103 ust. 5a i 5ac ustawy;

13a) wysokość podatku od niezwróconej kaucji pobranej za produkty w opakowaniach na napoje objęte systemem kaucyjnym, podlegająca wpłacie przez podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 17b ustawy;

14) wartość sprzedaży brutto dostawy towarów i świadczenia usług opodatkowanych na zasadach marży zgodnie z art. 119 i art. 120 ustawy.

W myśl § 10 ust. 2 ww. rozporządzenia poza danymi, o których mowa w ust. 1, ewidencja zawiera następujące dane:

1)    dotyczące faktur dokumentujących dokonanie przez podatnika czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i pkt 7 lit. a i b, oraz faktur lub innych dowodów związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5 i pkt 7 lit. c-e:

a)    numer, za pomocą którego nabywca, dostawca lub usługodawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, zapisywany poprzez wyodrębnienie kodu kraju oraz kodu cyfrowo-literowego,

b)    imię i nazwisko lub nazwę nabywcy, dostawcy lub usługodawcy, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 7 lit. b,

c)    numer odpowiednio faktury lub innego dowodu albo faktury korygującej,

d)    datę wystawienia odpowiednio faktury lub innego dowodu albo faktury korygującej,

e)    datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury, a w przypadku, o którym mowa w art. 106e ust. 1a ustawy, datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury,

f)     datę upływu terminu płatności w przypadku korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy lub datę uregulowania lub zbycia należności w przypadku korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy,

g)    numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur;

2)    ze zgłoszenia celnego lub z deklaracji importowej, o której mowa w art. 33b ustawy, dokumentujących dokonanie importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a ustawy:

a)    numer zgłoszenia celnego lub deklaracji importowej,

b)    datę przyjęcia zgłoszenia celnego lub datę deklaracji importowej,

c)    imię i nazwisko lub nazwę nadawcy w przypadku zgłoszenia celnego.

Z powyższych przepisów zdaniem Spółki jasno wynika, że w części ewidencyjnej i deklaracyjnej JPK_V7 wykazuje się jedynie te faktury, które dokumentują rzeczywiste transakcje sprzedaży, tj. sprzedaż krajową towarów, WDT, eksport towarów, itd. W przypadku Wnioskodawczyni te transakcje dokumentują faktury papierowe i elektroniczne wydane klientom, a nie faktury widoczne w KSeF. Faktury dostępne w KSeF nie dokumentują rzeczywistych transakcji. W związku z czym nie mogą zostać ujęte w części ewidencyjnej, a w konsekwencji zadeklarowane w części deklaracyjnej JPK_V7.

W ocenie Spółki wskazana sytuacja jest analogiczna do sytuacji, kiedy podmiot gospodarczy wystawi tzw. pustą fakturę. Podatek należny z niej wynikający nie jest obniżany o odliczany podatek naliczony, tak jak ma to miejsce w przypadku rzeczywistej sprzedaży, podlega on w całości wpłacie. Faktura taka nie trafia do rozliczenia podatnika, gdyż wtedy podmiot wpłacałby jedynie różnicę pomiędzy podatkiem należnym obejmującym pusta fakturą a podatkiem naliczonym.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 grudnia 2020 r. o sygn. III SA/Wa 255/20. W orzeczeniu tym Sąd zauważył, że „[…] przepis art. 108 ust. 1 ustawy o VAT przewiduje bowiem szczególny przypadek powstania obowiązku zapłaty podatku w efekcie samego wystawienia faktury wykazującej kwotę podatku od towarów i usług. [….] W przypadku, gdy mamy do czynienia z fakturą, która nie dokumentuje rzeczywistej transakcji, taka faktura nie powinna być ujęta w ogólnym rozliczeniu podatku należnego, a więc w deklaracji złożonej dla potrzeb podatku od towarów i usług”.

Reasumując w ocenie Wnioskodawczyni nie powinna ona wykazywać faktur dostępnych w KSeF w JPK_V7 za luty 2026 r.

Ad. 2

Biorąc pod uwagę, że w ocenie Wnioskodawczyni faktury dostępne w KSeF nie powinny zostać ujęte w JPK_V7 za luty 2026 r., to pytanie nr 2 jest bezprzedmiotowe.

Ad. 3

W myśl art. 106j ust. 1 ustawy o VAT w przypadku, gdy po wystawieniu faktury:

• podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
• dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
• dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
• stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,

- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Faktura korygująca powinna zawierać (art. 106j ust. 2 ustawy o VAT):

• numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
• numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
• ·dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

-        określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,

-        nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

• jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej; a jeżeli nie wpływa - prawidłową treść korygowanych pozycji.

Z kolei zgodnie z ust. 4 tego samego artykułu fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1.

W świetle powyższych przepisów Wnioskodawczyni zauważa, że biorąc pod uwagę, że w jej ocenie w zaistniałym stanie faktycznym wydała ona nabywcom faktury papierowe i elektroniczne, to faktury dostępne w KSeF powinny zostać skorygowane „do zera”. Bowiem nie dokumentują one rzeczywistych zdarzeń.

Spółka zauważa również, że ma prawdo do skorygowania „do zera” dostępnych w KSeF faktur, bowiem:

• nigdy celem jej działania nie było narażanie Skarbu Państwa na uszczuplenie w podatku VAT;
• nie dążyła też do podwójnego wprowadzenia do obrotu gospodarczego tych samych faktur;
• wskazała nabywcom, które faktury będą stanowić dla niej podstawę do deklarowania podatku należnego w związku z zaistniałą sytuacją;
• rozwiązanie mające na celu skorygowanie dostępnych w KSeF faktur „do zera” Spółka wdraża z własnej inicjatywy a nie z uwagi na działania podjęte przez organ podatkowy właściwy dla niej lub dla jej nabywców.

Korekta faktur dostępnych w KSeF powinna nastąpić również w postaci wystawienia faktury ustrukturyzowanej.

Spółka mając na uwadze treść przepisów ustawy o VAT i rozporządzenia w sprawie deklaracji podatkowych przywołanych w ad. 1 wskazujących co powinna zawierać część ewidencyjna JPK_V7 i w efekcie deklaracyjna, zauważa, że wykazaniu w JPK_V7 nie podlegają faktury korygujące faktury nie odzwierciedlające rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Ujęcie w JPK_V7 faktur korygujących faktury pierwotne, które nie podlegają ujęciu w JPK_V7 prowadziłoby do bezpodstawnego zaniżenia podatku należnego.

Ad. 4

Biorąc pod uwagę, że w ocenie Wnioskodawczyni faktury korygujące dostępne w KSeF nie powinny zostać ujęte w JPK_V7, to pytanie nr 3 jest bezprzedmiotowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 i nr 3 jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Według definicji zawartej w art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 29a ust. 10 ustawy:

Art. 29a ust. 13 ustawy stanowi, że:

Z art. 29a ust. 14 ustawy wynika:

Zgodnie z art. 29a ust. 15 ustawy:

Zasady dotyczące wystawiania faktur regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

Na podstawie art. 106a ustawy:

Jak stanowi art. 106b ust. 1 ustawy:

Dane, które powinna zawierać faktura zostały określone w art. 106e ust. 1 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 106j ustawy:

Faktura dokumentuje sprzedaż. Podatnik dokonujący sprzedaży zobowiązany jest do udokumentowania tej czynności poprzez wystawienie faktury. Faktura jest zatem dokumentem (dowodem) potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego dokonanego przez podatnika VAT. Wystawienie faktury w znaczeniu literalnym odnosi się do fizycznego utworzenia (wytworzenia) dokumentu, który zawiera dane wynikające z art. 106e ust. 1 ustawy. Wystawienie faktury, chociaż samo w sobie nie powoduje powstania obowiązku podatkowego, to może powodować zapłatę podatku wykazanego na fakturze. Zatem wystawienie faktury związane jest z pewnymi konsekwencjami w sferze podatkowoprawnej.

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 32a ustawy:

Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy:

W myśl art. 106gb ust. 1-8 ustawy:

W myśl art. 106na ustawy:

Na mocy art. 106nda ustawy:

Ponadto, zgodnie z art. 106ne ust. 1 i ust. 4 ustawy:

Z kolei w myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 12 grudnia 2025 r. w sprawie korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur (Dz.U. z 2025 r. poz. 1815), zwanego dalej rozporządzeniem:

Stosownie do § 9 ust. 2 rozporządzenia:

Jak stanowi § 9 ust. 3 rozporządzenia:

Zgodnie z § 9 ust. 4 rozporządzenia:

Zauważyć należy, że sposób oznaczania stosuje się odpowiednio do faktur wystawionych w trybie offline24 oraz w trybie niedostępności KSeF, po ich przesłaniu do systemu, udostępnionych nabywcom, o których mowa w art. 106gb ust. 4 ustawy o VAT, w sposób inny niż przy użyciu KSeF, jak również do faktur wystawionych w trybie awarii KSeF (po ich przesłaniu do systemu), udostępnionych nabywcy w sposób inny niż przy użyciu KSeF, o czym stanowi § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie korzystania z KSeF. Natomiast faktury wystawione w trybie offline24 oraz w trybie niedostępności KSeF, udostępnione nabywcom, o których mowa w art. 106gb ust. 4 ustawy o VAT, w sposób inny niż przy użyciu KSeF, przed ich przesłaniem do KSeF, są oznaczane – zgodnie z § 9 ust. 3 ww. rozporządzenia.

Oznaczanie faktury kodem weryfikującym QR powinno następować każdorazowo podczas użycia jej poza KSeF lub udostępnienia nabywcy poza systemem.

Ponadto w przypadku faktury wystawionej w trybie offline24 oraz offline-niedostępność KSeF:

•   jeśli fakturze został już nadany numer KSeF – sprzedawca może wydać nabywcy fakturę w postaci zwizualizowanej np. wydruk tej faktury lub plik pdf drogą elektroniczną, pamiętając o opatrzeniu tego dokumentu kodem QR (z oznaczeniem w postaci numeru KSeF),
• jeśli fakturze nie został jeszcze nadany numer KSeF i jednocześnie:

- nabywcą jest podmiot wymieniony w art. 106gb ust. 4 ustawy - sprzedawca wydaje nabywcy fakturę w postaci uzgodnionej; w przypadku gdy faktura jest wydawana poza KSeF, powinna zostać opatrzona dwoma kodami QR (z oznaczeniem „OFFLINE” oraz „CERTYFIKAT”), lub

- nabywcą jest podatnik krajowy z NIP – sprzedawca nie wydaje nabywcy faktury w sposób inny niż poprzez KSeF, nabywca otrzymuje fakturę wyłącznie w KSeF; natomiast sprzedawca może wydać nabywcy potwierdzenie transakcji (tj. potwierdzenie wystawienia faktury, która zostanie przekazana nabywcy w KSeF).

Ponadto, należy zauważyć, że przepis § 9 ust. 5 rozporządzenia stanowi, że:

W myśl § 9 ust. 10 rozporządzenia:

W przedmiotowej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w pliku JPK_V7 za luty 2026 r. powinni byli Państwo wykazać również faktury dostępne w KSeF, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej – jakie wartości wynikające z tych faktur należało wykazać w JPK_V7, gdy wartości wskazane w podsumowaniu faktury nie stanowią sumy kwot wskazanych w elemencie FaWiersz, a także czy wystawione do tych faktur korekty „do zera” powinny zostać ujęte w JPK_V7 oraz za jaki okres rozliczeniowy powinny zostać wykazane.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:

Ewidencja prowadzona w formie JPK_V7 stanowi odzwierciedlenie zdarzeń gospodarczych podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i powinna zapewniać ich rzetelne i zgodne z rzeczywistością ujęcie. Podkreślenia wymaga, że o obowiązku ujęcia danego dokumentu w ewidencji VAT nie decydują wyłącznie kwestie techniczne związane z jego przetworzeniem w systemach informatycznych, w tym w Krajowym Systemie e-Faktur, lecz jego znaczenie materialnoprawne jako dowodu dokonania czynności opodatkowanej.

Odnosząc się do przedstawionych przez Państwa wątpliwości należy w pierwszej kolejności wskazać, że od dnia objęcia podatnika obowiązkiem korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur skutki prawne związane z wystawieniem faktury zostały przez ustawodawcę powiązane z przesłaniem dokumentu do Krajowego Systemu e-Faktur oraz jego przyjęciem przez ten system. Wskazać przy tym należy, że ustawodawca w sposób jednoznaczny określił moment wystawienia oraz moment otrzymania faktury ustrukturyzowanej. Przepisy te nie uzależniają skuteczności wystawienia faktury od zgodności wszystkich danych zawartych w dokumencie z rzeczywistym przebiegiem transakcji, lecz od skutecznego przesłania dokumentu do KSeF.

Wskazali Państwo, że w wyniku błędu technicznego występującego na etapie integracji systemu SAP z Krajowym Systemem e-Faktur do KSeF zostały przesłane dokumenty zawierające dane nieodzwierciedlające rzeczywistego przebiegu transakcji gospodarczych. Jednocześnie wszyscy nabywcy otrzymali dokumenty wygenerowane z systemu SAP, których treść odpowiadała rzeczywistym warunkom dokonanych dostaw i świadczonych usług.

Należy zauważyć, że podstawową funkcją faktury jest dokumentowanie rzeczywistego zdarzenia gospodarczego. Jednocześnie ewidencja prowadzona na podstawie art. 109 ust. 3 ustawy powinna zawierać dane pozwalające na prawidłowe określenie podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego. Oznacza to, że dane wykazywane w ewidencji oraz w pliku JPK_V7 powinny odpowiadać rzeczywistemu przebiegowi transakcji gospodarczych.

Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika m.in., że:

•  pod koniec stycznia Spółka wysłała do swoich nabywców pismo informujące (dalej pismo do klientów nr 1), że od 01.02.2026 r. zobowiązana jest do przystąpienia do KSeF i nie planuje udostępniania faktur poza KSeF z wyjątkiem sytuacji przewidzianych wyraźnie w obowiązujących przepisach podatkowych;
• od 01.02.2026 r. Spółka zaczęła przesyłać do KSeF faktury wystawione w swoim programie finansowo-księgowym SAP i jednocześnie, pomimo wskazania w ww. piśmie do klientów, że tylko w przypadkach wskazanych w ustawie o VAT Spółka będzie wydawać wizualizacje faktur ustrukturyzowanych, Wn. wydawał je wszystkim swoim nabywcom, przy czym wizualizacje były dostarczane w formie pliku pdf na wskazany przez klienta adres email lub w formie wydruku wysyłane pocztą na wskazany przez klienta adres, wizualizacje nie zawierały żądnych kodów QR ani linków bezpośrednio do faktury, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Finansów z dnia 12 grudnia 2025 r. w sprawie korzystania z Krajowego Systemu e- Faktur, nie miały też numeru KSeF, zawierały słowo „faktura”;
• w pierwszej połowie lutego 2026 r. ze Spółką zaczęli się kontaktować klienci, informujący, że faktury widniejące w KSeF mają dane niezgodne z tym jak przebiegała transakcja i z tym co jest na otrzymanej przez nich wizualizacji faktury wystawionej przez Spółkę w jej systemie finansowo – księgowym SAP (klienci nie kwestionowali natomiast danych zawartych na wizualizacji);
• po wykryciu błędu Spółka poinformowała kontrahentów o zaistniałej sytuacji, wskazując które dokumenty odzwierciedlają rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych oraz które dane będą stanowiły podstawę rozliczeń podatkowych;
• ponadto Spółka zdecydowała, że dokona korekty wszystkich faktur wprowadzonych do KSeF do zera i jednocześnie przyjmując do rozliczenia dane wynikające z faktur wystawionych poza KSeF, tj. z tzw. wizualizacji.

Odnosząc się do kwestii zasadności korygowania faktur do zera należy wskazać, że co do zasady w sytuacji, w której faktury wystawione w KSeF były fakturami pierwotnymi (tj. najpierw wystawiono faktury ustrukturyzowane, a później dopiero ich wizualizacje) i zawierały prawidłowe dane – wówczas nie ma podstaw do korekty faktur w KSeF „do zera”. W przypadku natomiast, gdy faktura w KSeF była wystawiona na prawidłowego nabywcę (z opisu nie wynika aby było inaczej), ale zawierała nieprawidłowe dane, nieprawidłowe wartości, to należało ją skorygować, ale nie „do zera” lecz w taki sposób, aby odzwierciedlała prawidłowe wartości.

Jeżeli natomiast najpierw wystawiono fakturę poza KSeF i weszła ona do obrotu prawnego poza systemem, a następnie po określonym czasie przesłano ją do KSeF, a przesłany do KSeF plik xml odpowiadał treści faktury, która weszła wcześniej do obrotu prawnego poza systemem, to pomimo nieprawidłowego postępowania nie wystąpił obowiązek jej korekty „do zera”, z uwagi na możliwą jednoznaczną identyfikację, że dokument znajdujący się w KSeF i dokument poza KSeF stanowią w istocie tę samą fakturę. W sytuacji natomiast gdyby treść przesłanego do KSeF pliku różniła się od treści wcześniej wystawionej poza systemem faktury (w szczególności w zakresie elementów takich jak w zakresie data wystawienia w polu P_1, kolejny numer faktury nadany przez podatnika w polu P_2, data dostawy/wykonania usługi w polu P_6, pozycja faktury w części FaWiersz oraz kwota należności ogółem w polu P_15 ), to przesłany do KSeF plik xml mógłby zostać uznany przez organ podatkowy (po analizie stanu faktycznego konkretnej sprawy) za kolejną wystawioną fakturę i w konsekwencji zastosowanie mógłby znaleźć w tym przypadku art. 108 ustawy o VAT. Wówczas zasadne było skorygowanie przesłanych nieprawidłowo do KSeF faktur „do zera”.

Dodatkowo w przedmiotowej sprawie pomimo, że Spółka posługuje się określeniem wizualizacja względem dokumentów wygenerowanych z programu SAP to jednak jak podaje nie zawierały one żadnych kodów QR ani linków bezpośrednio do faktury, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Finansów z dnia 12 grudnia 2025 r. w sprawie korzystania z Krajowego Systemu e- Faktur, nie zawierały one również numeru KSeF, natomiast zawierały słowo „faktura”. Ponadto w większości przypadków zawierały dane niezgodne z fakturami przesłanymi do KSeF. Trudno zatem w takim przypadku uznać, że mamy do czynienia z wizualizacjami faktur ustrukturyzowanych.

Odnosząc się natomiast do podstawowego zagadnienia będącego przedmiotem interpretacji, jakim jest określenie, czy poza fakturami wystawionymi poza KSeF (tj. fakturami z systemu finansowo-księgowego SAP), również faktury dostępne w KSeF powinny zostać wykazane w JPK_V7 za luty 2026 r. oraz czy faktury korygujące „do zera” wystawione do błędnych faktur dostępnych w KSeF powinny zostać ujęte w JPK_V7, należy wskazać, że podatnik podał w opisie sprawy, że Spółka z własnej inicjatywy skorygowała wszystkie faktury dostępne w KSeF „do zera”, poinformowała kontrahentów, że prawidłowymi fakturami są faktury wystawione poza KSeF (tzw. wizualizacje) i to one jako odzwierciedlające dane zgodne  rzeczywistością zostaną przyjęte do rozliczenia VAT za luty.

W świetle powyższego w tym szczególnym przypadku, gdy podatnik skorygował wszystkie faktury wystawione w KSeF do zera i zostały wyeliminowane z obrotu prawnego, a jednocześnie rozliczenia podatkowego dokonał na podstawie faktur wystawionych poza KSeF, które zawierają dane zgodne z rzeczywistością, to brak jest podstaw do ich dodatkowego ujmowania w rozliczeniu za luty obok faktur już ujętych, a wystawionych poza KSeF. W konsekwencji brak jest też podstaw do ujęcia w JPK_V7 za luty 2026 r. w tym konkretnym przypadku faktur korygujących do zera.

W konsekwencji w tym konkretnym przypadku Państwa stanowisko, że faktur dostępnych w KSeF, jak i faktur korygujących faktury pierwotne w KSeF do zera nie należy wykazywać w JPK_V7 za luty 2026r. należy uznać za prawidłowe.

Oczekiwali Państwo również odpowiedzi na pytanie nr 2, które zostało zadane pod warunkiem uznania, że faktury dostępne w KSeF powinny zostać wykazane w JPK_V7 za luty 2026 r., oraz na pytanie nr 4, które zostało zadane pod warunkiem uznania, że faktury korygujące „do zera” wystawione do tych faktur powinny zostać ujęte w JPK_V7. Uznając Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 3 za prawidłowe, odstąpiłem od udzielenia odpowiedzi na pytania nr 2 i 4, gdyż stały się one bezprzedmiotowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.