Treść interpretacji
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie braku obowiązku po stronie Spółki stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w przypadku nabywania wierzytelności na własny rachunek i własne ryzyko, z dyskontem odzwierciedlającym rzeczywistą utratę wartości tych wierzytelności, które nie stanowi po stronie Spółki wynagrodzenia za usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego, zarejestrowaną i działającą na terenie Polski. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zarządzania wierzytelnościami.
Podstawową działalność Wnioskodawcy stanowi:
· świadczenie usług w zakresie ściągania wierzytelności na zlecenie klientów. Świadczenie usług windykacyjnych dotyczy portfeli wierzytelności klienckich, tj. w stosunku do których Wnioskodawca nie nabywa tych wierzytelności na własny rachunek i własne ryzyko,
· inwestycje w portfele wierzytelności (tzw. wierzytelności trudnych), oraz nabywanie ich na własny rachunek i ryzyko, z dyskontem odzwierciedlającym spadek ich wartości rynkowej. Przychodem Wnioskodawcy z tej działalności jest wartość odzysku (zaspokojenia wierzyciela) z zakupionych wierzytelności.
Świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie działalności windykacyjnej, stanowią usługi opodatkowane VAT, wyłączone ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT.
Jednocześnie, nabywanie wierzytelności trudnych, z dyskontem odzwierciedlającym spadek ich wartości rynkowej, jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, co znajduje oparcie w utrwalonej praktyce organów podatkowych, popartej wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 27 października 2011 r. w sprawie GFKL Financial Services (C-93/10). W wyroku tym wskazano, że: