Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.488.2026.1.PRP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do Transakcji A i Transakcji B.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1.1.Informacje Ogólne

1.    Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce, zarejestrowaną na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”) jako podatnik VAT czynny. Głównym celem działalności Wnioskodawcy jest zapewnienie usług wsparcia podmiotom wchodzącym w skład podatkowej grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”), do której Spółka należy. Spółka zapewnia między innymi obsługę finansowo – księgową podmiotów wchodzących w skład Grupy oraz nabywa lub buduje, rozwija i utrzymuje systemy IT, które udostępnia podmiotom należącym do Grupy. Wskazane powyżej czynności stanowią czynności opodatkowane podatkiem VAT, niepodlegające zwolnieniu (zarówno przedmiotowym, jak i podmiotowym).

2.    W celu realizacji tych zadań Wnioskodawca nabywa licencje/subskrypcje na różnego rodzaju oprogramowanie komputerowe zarówno od podmiotów mających siedzibę w Polsce, jak też podmiotów z siedzibą w innych państwach (w tym w państwach członkowskich Unii Europejskiej).

3.    W 2023 r. Spółka dokonała dwóch transakcji opisanych poniżej (dalej: „Transakcja A” oraz „Transakcja B”).

1.2.Transakcja A

1.    Spółka nabyła od Kontrahenta A odnowienie licencji na 36 miesięcy. Transakcja opiewała na kwotę kilkunastu milionów złotych. Udokumentowana została za pomocą: zamówienia, faktury oraz protokołu zdawczo – odbiorczego. Przy tym dla Transakcji A nie została sporządzona odrębna umowa, regulująca szczegółowo jej zakres. Natomiast Spółkę obowiązywał dokument wydany przez producenta oprogramowania.

2.    W ramach Transakcji A nabycie przez Spółkę przedłużenia subskrypcji obejmowało nie tylko samo prawo do korzystania z oprogramowania przez okres 36 miesięcy, lecz również pakiet usług ściśle związanych z aktywną subskrypcją oraz obowiązującym kontraktem licencyjnym. W szczególności, w ramach przedłużenia subskrypcji Spółka uzyskała:

• aktywację wszystkich funkcjonalności objętych subskrypcją,
• prawo do korzystania z nowych wersji oprogramowania,
• dostęp do poprawek bezpieczeństwa oraz aktualizacji korygujących,
• dostęp do usług świadczonych przez producenta oprogramowania, obejmujących wsparcie techniczne, w tym możliwość zgłaszania incydentów i problemów technicznych, dostęp do portalu wsparcia producenta wraz z dokumentacją techniczną, bazą wiedzy, komunikatami serwisowymi oraz narzędziami diagnostycznymi, a także wsparcie w zakresie utrzymania, konfiguracji, aktualizacji i rozwiązywania problemów związanych z bieżącą eksploatacją oprogramowania.

3.    Przedłużenie subskrypcji stanowiło w istocie utrzymanie prawa do bieżącego i nieprzerwanego korzystania z oprogramowania wraz z zapewnieniem wsparcia technicznego oraz dostępu do aktualizacji. Bez aktywnej subskrypcji system traci bowiem swoją wartość operacyjną, w szczególności ze względu na brak dostępu do aktualizacji funkcjonalnych i bezpieczeństwa oraz brak możliwości korzystania z usług wspierających świadczonych przez producenta.

4.    W konsekwencji przedmiotem Transakcji A było kompleksowe świadczenie polegające na zapewnieniu ciągłości funkcjonowania systemu w środowisku Spółki oraz spółek z Grupy w całym 36 miesięcznym okresie subskrypcji.

5.    Kontrahent A jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce, zarejestrowaną dla celów VAT w Polsce. Jednocześnie nie jest producentem oprogramowania będącego przedmiotem Transakcji A.

6.    W uwagach do dokumentu zamówienia ze stycznia 2023 r. wskazano, że dla transakcji zostaną sporządzone trzy protokoły odbioru (co roku), odpowiednio: 1 kwietnia 2023 r. (za 1 rok), 1 kwietnia 2024 r. (za 2 rok) oraz 1 kwietnia 2025 r. (za 3 rok). Ostatecznie Transakcja A została jednak zrealizowana w odmienny sposób.

7.    W kwietniu 2023 r. Kontrahent A wystawił na rzecz Wnioskodawcy fakturę VAT dokumentującą przedmiotową transakcję. Faktura obejmowała pełną kwotę transakcji, wskazując przy tym na trzy terminy płatności:

• 1/3 kwoty netto z zamówienia wraz z pełną kwotą podatku VAT z tego zamówienia, w terminie do ostatniego dnia miesiąca, w którym wystawiono fakturę,
• 1/3 kwoty netto z zamówienia, w terminie roku od upływu poprzedniego terminu płatności,
• 1/3 kwoty netto z zamówienia, w terminie roku od upływu poprzedniego terminu płatności.

8.    Spółka otrzymała fakturę w kwietniu 2023 r. Data sprzedaży na fakturze (1 kwietnia 2023 r.) była wcześniejsza niż data wystawienia faktury (3 kwietnia 2023 r.), a jednocześnie odpowiadała dacie przekazania na rzecz Spółki kluczy licencyjnych, tj. odpowiadała dacie wskazanej w protokole zdawczo – odbiorczym. Należność wobec Kontrahenta A została uregulowana przy uwzględnieniu harmonogramu płatności wskazanego na fakturze, odpowiednio: w maju 2023 r., w kwietniu 2024 r. oraz w kwietniu 2025 r.

9.    W ramach Transakcji A strony sporządziły tylko jeden protokół zdawczo – odbiorczy (w kwietniu 2023 r.). Zawierał klucze licencyjne do całego przedmiotowego zamówienia (zarówno do nabywanych licencji, jak też dostępu do usług wsparcia), na cały przewidziany okres 36 miesięcy. Przy tym same w sobie nazwy i oznaczenia poszczególnych elementów na protokole zdawczo – odbiorczym zawierały wyrażenia 1 rok lub 12 miesięcy.

10. Dokument, regulował ogólne warunki udzielenia licencji przez producenta wskazując, że stanowi niewyłączną, co do zasady nieprzenoszalną licencję do wykorzystania wyłącznie na potrzeby działalności wewnętrznej. Jednocześnie przewidywał możliwość zakończenia udzielania licencji przez producenta ze skutkiem natychmiastowym, jeżeli jakakolwiek płatność należna nie zostanie otrzymana w ciągu 10 dni od otrzymania pisemnego zawiadomienia o zaległości.

11. Spółka udostępniła możliwość korzystania z oprogramowania, do którego nabyła licencję innym spółkom z Grupy uzyskując z tego tytułu wynagrodzenie objęte opodatkowaniem podatkiem VAT.

12. Celem potwierdzenia poprawnej kwalifikacji Transakcji A, Spółka uzyskała od Kontrahenta A oświadczenie, w którym potwierdził on m.in., że:

• w ramach przedmiotowej transakcji producent udzielił licencji Spółce na okres trzech lat (a nie trzech licencji na okres 12 miesięcy każda),
• licencje zostały uruchomione w dniu 1 kwietnia 2023 r.

1.3.Transakcja B

1.    Spółka nabyła od Kontrahenta B subskrypcje oprogramowania na okres 36 miesięcy. Transakcja opiewała na kwotę kilkuset tysięcy dolarów amerykańskich. Udokumentowana została za pomocą: umowy, faktury oraz protokołu odbioru.

2.    Subskrypcja obejmowała nie tylko prawo do korzystania z oprogramowania, lecz również dostęp do aktualizacji, poprawek bezpieczeństwa oraz usług wsparcia technicznego producenta, które – zgodnie z modelem licencyjnym – są nierozerwalnie związane z aktywną subskrypcją. Aktywna subskrypcja warunkowała możliwość korzystania z pełnej funkcjonalności oprogramowania, w tym z nowych wersji oraz bieżących aktualizacji.

3.    Brak subskrypcji skutkowałby utratą dostępu do aktualizacji i wsparcia, a tym samym istotnym ograniczeniem wartości użytkowej i bezpieczeństwa systemu.

4.    W konsekwencji przedmiotem Transakcji B było jedno kompleksowe świadczenie polegające na zapewnieniu Spółce ciągłej możliwości korzystania z oprogramowania wraz z jego utrzymaniem i wsparciem w całym 36 miesięcznym okresie subskrypcji.

5.    Kontrahent B jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce, zarejestrowaną dla celów VAT w Polsce. Jednocześnie nie jest producentem oprogramowania będącego przedmiotem Transakcji B.

6.    Przedmiotowe dostarczenie subskrypcji oprogramowania stanowi jeden z etapów projektu realizowanego w ramach umowy zawartej pomiędzy Spółką a Kontrahentem B. Przewidywała ona, że płatność za dostarczenie subskrypcji oprogramowania zostanie dokonana w trzech równych częściach: do 30 dni liczonych od dnia podpisania protokołu odbioru za I-część, do 395 dni liczonych od dnia podpisania protokołu odbioru za II-część, do 761 dni liczonych od dnia podpisania protokołu odbioru za III-część. Przy tym każda z tych części miała równą wartość.

7.    Finalnie w ramach Transakcji B został jednak sporządzony tylko jeden protokół odbioru – w styczniu 2023 r. Obejmował całość nabywanych subskrypcji oprogramowania przewidzianych w ramach umowy, zarówno pod względem przedmiotowym, jak też przewidzianego okresu ich wykorzystywania (36 miesięcy).

8.    Bezpośrednio po podpisaniu protokołu odbioru, Kontrahent B wystawił na rzecz Spółki fakturę VAT dokumentującą przedmiotową transakcję. Faktura obejmowała pełną kwotę transakcji, wskazując przy tym na trzy terminy płatności (po 1/3 kwoty brutto z faktury) odpowiednio:

• 30 dni tj. do 25 lutego 2023 r.,
• 395 dni tj. do 25 lutego 2024 r.,
• 761 dni tj. do 25 lutego 2025 r.

Spółka otrzymała fakturę w dniu jej wystawienia. Jednocześnie należność wobec Kontrahenta B została uregulowana odpowiednio w marcu 2023 r. (1/3 kwoty brutto z faktury), lutym 2024 r. (1/3 kwoty brutto z faktury) oraz lutym 2025 r. (1/3 kwoty brutto z faktury).

9.    Celem potwierdzenia poprawnej kwalifikacji Transakcji B, Spółka uzyskała od Kontrahenta B oświadczenie, w którym potwierdził on m.in, że:

• w ramach przedmiotowej transakcji udzielił Spółce subskrypcji na okres trzech lat (a nie trzech subskrypcji na okres 12 miesięcy każda),
• zakwalifikował ww. transakcję na gruncie podatku VAT jako usługę dla której w całości obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, a więc z chwilą wykonania tejże usługi tj. z dniem 26 stycznia 2023 r.,
• oraz w przedmiotowej umowie omyłkowo wskazano trzy protokoły odbioru, z którymi związane miały być kolejne raty płatności, podczas gdy faktycznie całość transakcji obejmował jeden protokół odbioru.

W tak przedstawionym stanie faktycznym Spółka powzięła wątpliwości odnośnie momentu powstania prawa do odliczenia VAT w ramach Transakcji A oraz Transakcji B.

Pytania

1.    W odniesieniu do Transakcji A, w którym okresie rozliczeniowym Spółka nabyła prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Kontrahenta A?

2.    W odniesieniu do Transakcji B, w którym okresie rozliczeniowym Spółka nabyła prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Kontrahenta B?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.    W odniesieniu do Transakcji A, Spółka nabyła prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Kontrahenta A, w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała tę fakturę, tj. w kwietniu 2023 r.

2.    W odniesieniu do Transakcji B, Spółka nabyła prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Kontrahenta B, w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała tę fakturę, tj. w styczniu 2023 r.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1.    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej (art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).

2.    Kwestię obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego reguluje art. 86 ustawy o VAT. Wskazuje on, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT). Prawo to powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy o VAT), nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę (art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT).

3.    Tym samym prawo do odliczenia jest ściśle związane z momentem powstania obowiązku podatkowego u sprzedawcy. Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Z kolei, jak wynika z treści art. 19a ust. 3 ustawy o VAT usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. W myśl art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

4.    Ustawa o VAT nie definiuje momentu wykonania usługi ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Należy jednak wskazać, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter oraz moment, w którym spełniona zostaje jej istotna treść ekonomiczna. Odwołując się do istoty świadczenia usługi na gruncie podatku VAT, która polega na wymianie świadczeń wzajemnych, w ramach, których w zamian za wynagrodzenie pieniężne usługodawca wykonuje uzgodnione świadczenie na rzecz usługobiorcy, należy stwierdzić, że usługa jest wykonana wówczas, gdy po stronie usługodawcy zostaje wykonana istota czynności, dla której usługobiorca decyduje się na zapłatę wynagrodzenia oraz wstąpienie w stosunek prawny z usługodawcą.

5.    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku nabycia licencji lub subskrypcji oprogramowania, usługa zostaje wykonana z chwilą uzyskania możliwości korzystania z oprogramowania, tj. z momentem udostępnienia nabywcy przez kontrahenta licencji lub subskrypcji oprogramowania (np. poprzez przekazanie kluczy licencyjnych lub aktywację dostępu). W tym momencie dochodzi do przeniesienia prawa do korzystania z wartości niematerialnej i prawnej, co stanowi istotę świadczenia. Tym samym obowiązek podatkowy z tego tytułu powstanie, co do zasady, na zasadach ogólnych tj. zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT – z dniem wykonania usługi, przez który należy rozumieć dzień udzielenia licencji na oprogramowanie komputerowe.

6.    Powyższe stanowisko było już potwierdzane w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in.:

• z 6 kwietnia 2021 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.655.2020.2.PM: „Natomiast w sytuacji, gdy licencje udzielane będą na okres dłuższy niż okres świadczenia usługi nadzoru lub gwarancji, a płatność należności licencyjnej odbywać się będzie okresowo (w ustalonych ratach) i wysokość tych rat nie będzie proporcjonalna do ilości dni upływających pomiędzy wymagalnością kolejnych rat, sytuacja przedstawiać się będzie nieco odmiennie. W przypadku gdy te licencje będą udzielane w momencie określonym w umowie, ich udzielenie nie będzie warunkowane płatnością, ani spełnieniem innych warunków, to pomimo że płatności będą odbywać się okresowo (zgodnie z harmonogramem płatności określonym w umowie jednak w okresie 12/36 miesięcy) brak jest podstaw do zastosowania art. 19a ust. 3 ustawy. Podkreślenia bowiem wymaga okoliczność, że całe należne wynagrodzenie zostanie rozliczone w początkowym okresie trwania umowy, tj. w okresie trwania nadzoru autorskiego.”
• z 27 sierpnia 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.350.2020.2.JO, zgodnie z którą „Podkreślić należy, że w przypadku sprzedaży subskrypcji czasowej, wykonanie usługi następuje już w momencie jej udzielenia, ponieważ wówczas spełniona zostaje istota usługi – przekazanie prawa do korzystania na rzecz licencjobiorcy, tj. w momencie przesłanie drogą mailową klientowi certyfikatu dostępu, wraz z innymi informacjami dotyczącymi nabywanej subskrypcji.”
• z 9 września 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.323.2019.1.SM, z której wynika, że „(...) obowiązek podatkowy dla sprzedaży zarówno licencji czasowych jak i bezterminowych, w okolicznościach niniejszej sprawy, będzie powstawał na zasadach ogólnych, określonych w art. 19 ust. 1 ustawy, tj. z chwilą wykonania usługi. W niniejszej sprawie wykonanie usługi będzie następować w momencie udzielenia licencji, tj. w dniu podpisania umowy licencyjnej w odniesieniu do całości ceny. W tym bowiem momencie będzie spełniona istota usługi - przekazanie prawa do korzystania z oprogramowania komputerowego na rzecz licencjobiorcy.”

7.    Jednocześnie mogą wystąpić sytuacje, w których powyższe zasady nie znajdą zastosowania. Pierwsza z nich dotyczy rozliczeń opierających się na następujących po sobie terminach płatności lub rozliczeń. Wtedy to obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT tj. z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia (chyba że usługa jest świadczona przez okres dłuższy niż rok, a w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń). Przyjmuje się przy tym, że okres, na który udzielana jest licencja, powinien odpowiadać sumie okresów, za które dokonywane są płatności w tej formie. Drugi wyjątek dotyczy sytuacji, gdy płatność zostanie dokonana (w całości lub części) przed udostępnieniem nabywcy przez kontrahenta licencji lub subskrypcji oprogramowania. Wtedy to obowiązek podatkowy powstanie w okresie, w którym kontrahent otrzyma całość lub część zapłaty z tego tytułu, stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy o VAT.

8.    Zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego może on dokonać takiego obniżenia przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej: za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych. Korekty takiej można jednak dokonać nie później niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

9.    Mając na uwadze powyższe – w ocenie Wnioskodawcy – w odniesieniu do Transakcji A obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, tj. z dniem wykonania usługi rozumianym jako data przekazania kluczy licencyjnych (data sprzedaży na fakturze, która znajduje potwierdzenie w protokole zdawczo-odbiorczym). Kluczowe znaczenie ma charakter Transakcji A, w ramach której Spółka otrzymała jednorazowo klucze do całego zamówienia, a Kontrahent A wystawił fakturę na pełną kwotę transakcji. Tym samym, pomimo wskazania na fakturze trzech częściowych terminów płatności kwoty netto wynikającej z faktury (które w praktyce stanowią formę rat, wynikających z przyjętego harmonogramu płatności, a nie płatności okresowych tj. za dany okres rozliczeniowy) oraz finalnego sporządzenia tylko jednego protokołu zdawczo – odbiorczego obejmującego całe przedmiotowe zamówienie, w którym nazwy i oznaczenia poszczególnych elementów zawierały wyrażenia 1 rok lub 12 miesięcy, nie znajdzie tutaj zastosowania przepis art. 19a ust. 3 ustawy o VAT.

10. Tym samym – zdaniem Wnioskodawcy – skoro u Kontrahenta A obowiązek podatkowy w VAT powstał w dacie sprzedaży wskazanej na fakturze (odpowiadającej przekazaniu kluczy licencyjnych) tj. w kwietniu 2023 r. oraz Spółka otrzymała tę fakturę w kwietniu 2023 r., to zgodnie z art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy o VAT, nabyła ona prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT jednorazowo, w rozliczeniu za kwiecień 2023 r.

11. Wnioskodawca pragnie przy tym podkreślić, że – w jego ocenie – na powyższe konkluzje nie mają wpływu zapisy dokumentu przewidujące możliwość zakończenia udzielania licencji przez producenta ze skutkiem natychmiastowym w przypadku braku terminowej płatności należności. Takie zapisy stanowią jedynie rodzaj zabezpieczenia (warunku rozwiązującego) i formę sankcji za niewywiązanie się ze zobowiązań płatniczych. Nie zmieniają one faktu, że usługa w sensie ekonomicznym i prawnym została już wykonana poprzez udostępnienie pełnego zakresu funkcjonalności oprogramowania na umówiony okres. Możliwość późniejszego odebrania dostępu nie oznacza, że usługa jest świadczona etapami – oznacza jedynie, że raz wykonane świadczenie może zostać przerwane na skutek naruszenia warunków płatności.

12. W ocenie Wnioskodawcy, powyższe rozważania są także adekwatne w odniesieniu do Transakcji B, dla której – zdaniem Spółki – obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, tj. z dniem wykonania usługi rozumianym jako data dostarczenia subskrypcji oprogramowania na okres 36 miesięcy (wynikająca z faktury oraz protokołu zdawczo – odbiorczego). Na kwalifikację tę nie mogą wpływać omyłkowe – co potwierdził Kontrahent B – zapisy w umowie sugerujące odbiór przedmiotu Transakcji B w częściach, w oparciu o trzy protokoły odbioru, skoro finalnie został sporządzony tylko jeden protokół, obejmujący całość nabywanych subskrypcji oprogramowania przewidzianych w ramach umowy, zarówno pod względem przedmiotowym, jak też przewidzianego okresu ich wykorzystywania. Podobnie z płatnościami okresowymi (tj. za dany okres rozliczeniowy) nie można utożsamiać terminów płatności wskazanych na wystawionej przez Kontrahenta B fakturze VAT, które stanowią de facto formę rat wynikających z przyjętego harmonogramu płatności. W konsekwencji nie znajduje tutaj zastosowania art. 19a ust. 3 ustawy o VAT.

13. Tym samym – zdaniem Wnioskodawcy – skoro u Kontrahenta B obowiązek podatkowy w VAT powstał w dacie sprzedaży wskazanej na fakturze (data dostarczenia subskrypcji oprogramowania) tj. w styczniu 2023 r. oraz Spółka otrzymała tę fakturę w styczniu 2023 r., to zgodnie z art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy o VAT, nabyła ona prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT jednorazowo, w rozliczeniu za styczeń 2023 r.

14. Jednocześnie, przy założeniu dotychczasowego braku dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z przedmiotowych faktur od Kontrahenta A i Kontrahenta B, odnoszących się odpowiednio do Transakcji A oraz Transakcji B, Spółka może dokonać takiego obniżenia zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 86 ust. 13 ustawy o VAT.

Podsumowanie

Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca podtrzymuje swoje stanowisko przedstawione w pkt III niniejszego wniosku, zgodnie z którym:

• w odniesieniu do Transakcji A, Spółka nabyła prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Kontrahenta A, w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała tę fakturę tj. w kwietniu 2023 r.
• w odniesieniu do Transakcji B, Spółka nabyła prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Kontrahenta B, w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała tę fakturę tj. w styczniu 2023 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto, informuję, że obecny publikator ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług to: t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek prawny wyłącznie dla Państwa.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.