Korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2019 roku, świadcząc usługi programowania. W 2025 roku korzystał ze zwolnienia podmiotowego z VAT, gdyż jego sprzedaż nie przekroczyła limitu 200 000 zł. Do końca listopada 2025 roku wartość sprzedaży wynosiła określoną kwotę netto,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Uzupełnił go Pan pismem z 13 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i w roku 2025 korzystał ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Do końca listopada 2025 r. wartość sprzedaży Wnioskodawcy wynosiła (…) zł netto.
W dniu 31 grudnia 2025 r. Wnioskodawca wykonał usługę na rzecz kontrahenta i wystawił fakturę na kwotę (…) zł netto, bez wykazanego podatku VAT, korzystając ze zwolnienia podmiotowego. Była to jedyna faktura wystawiona przez Wnioskodawcę w grudniu 2025 r.
W wyniku wystawienia tej faktury łączna wartość sprzedaży Wnioskodawcy w 2025 r. przekroczyła limit 200 000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy tego, czy czynność (faktura), która spowodowała przekroczenie limitu 200 000 zł, powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT, czy też zwolnienie podmiotowe traci moc dopiero w odniesieniu do kolejnych czynności wykonywanych po przekroczeniu tego limitu.
W piśmie z 13 lutego 2026 r. w odpowiedzi na pytania Organu wskazano:
Pytanie nr 1: Od kiedy prowadzi Pan działalność gospodarczą (proszę podać miesiąc, rok)?
Odp. nr 1: Działalność gospodarczą prowadzi Pan od lutego 2019 r.
Pytanie nr 2: W jakim zakresie prowadzi Pan działalność gospodarczą?
Odp. nr 2: Przedmiotem działalności są usługi w zakresie programowania.
Pytanie nr 3: Czy wykonuje Pan czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Odp. nr 3: Nie wykonuje Pan czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynność (usługa), którą przekroczono limit 200 000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, korzysta jeszcze ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, czy też powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym czynność (usługa), którą przekroczono limit 200 000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, korzysta jeszcze ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT.
Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono wskazany limit. Oznacza to, że dopiero po wykonaniu tej czynności możliwe jest stwierdzenie, że limit sprzedaży został przekroczony.
W momencie wykonania usługi oraz wystawienia faktury w dniu 31 grudnia 2025 r. Wnioskodawca korzystał jeszcze ze zwolnienia podmiotowego, gdyż limit 200 000 zł nie został wcześniej przekroczony. Przekroczenie limitu nastąpiło dopiero w wyniku uwzględnienia wartości tej czynności w łącznej sprzedaży za 2025 r.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają dopiero kolejne czynności wykonywane po przekroczeniu limitu, natomiast czynność powodująca przekroczenie limitu nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT.
Wnioskodawca wskazuje dodatkowo, że przedstawione stanowisko jest zgodne z informacją uzyskaną w trakcie rozmowy telefonicznej z Krajową Informacją Skarbową.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy o VAT i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Ustawa o podatku od towarów i usług wskazuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Z kolei, stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
W myśl art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 896):
1. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy rozpoczęli w 2025 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej w art. 1, u których wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku sprzedaży dokonywanej przez podatników, o których mowa w art. 113a ustawy zmienianej w art. 1.
Zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług zmianie ulega art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w którym podwyższono limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, z kwoty 200 000 zł do kwoty 240 000 zł.
Tym samym, począwszy od 1 stycznia 2026 r., podatnik będzie miał prawo do zastosowania zwolnienia, jeżeli wartość sprzedaży – nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 240 000 zł oraz nie przekroczy tego limitu w roku bieżącym.
Jednakże należy mieć na uwadze, że kluczowym w tej sytuacji jest data, od której przepis art. 2 ustawy nowelizującej będzie obowiązywał tj. 1 stycznia 2026 r. Zatem to od tego momentu będzie można ten przepis stosować, co oznacza, że do 31 grudnia 2025 r. w przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany jest do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie o VAT.
Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy o VAT:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy o VAT:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W myśl art. 113 ust. 11 ustawy o VAT:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Przepis art. 113 ust. 13 ustawy o VAT stanowi, że:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu.
3) (uchylony)
Z opisu sprawy wynika, że od lutego 2019 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan usługi w zakresie programowania i nie wykonuje Pan czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
Z opisu analizowanej sprawy wynika, że do końca listopada 2025 r. wartość Pana sprzedaży wynosiła (…) zł netto. W dniu 31 grudnia 2025 r. wykonał Pan usługę na rzecz kontrahenta i wystawił fakturę na kwotę (…) zł netto, bez wykazanego podatku VAT, korzystając ze zwolnienia podmiotowego. W wyniku wystawienia ww. faktury łączna wartość sprzedaży w 2025 r. przekroczyła limit 200 000 zł.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT wobec przekroczenia limitu zwolnienia na 2025 r.
Jak wskazano wcześniej – z art. 113 ust. 5 ustawy o VAT – wynika, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Przekroczenie ww. limitu skutkuje zatem utratą prawa do zwolnienia podmiotowego. Zwolnienie traci moc w momencie powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy towarów i usług, począwszy od czynności, którą przekroczono limit. Opodatkowaniu podlega cała kwota transakcji.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro wykonując usługę na rzecz kontrahenta 31 grudnia 2025 r., przekroczył Pan tego dnia kwotę 200 000 zł (kwotę limitu wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT obowiązującą do 31 grudnia 2025 r.), to stosownie do przepisu art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega czynność, którą przekroczono limit, tj. cała kwota transakcji z 31 grudnia 2025 r. Nie sposób zgodzić się z Panem, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają dopiero kolejne czynności wykonywane po przekroczeniu limitu, natomiast czynność powodująca przekroczenie limitu nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT.
Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, od 1 stycznia 2026 r., podatnicy podatku VAT, u których łączna wartość sprzedaży przekroczyła w 2025 r. 200 000 zł, lecz nie przekroczy 240 000 zł, będą mogli skorzystać ze zwolnienia od 1 stycznia 2026 r.
A zatem pomimo przekroczenia przez Pana łącznej wartości sprzedaży w kwocie 200 000 zł w roku 2025, lecz nie przekroczenia kwoty 240 000 zł, to wykonywana przez Pana sprzedaż od 1 stycznia 2026 r. będzie mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, o ile Pan dokona ponownego wyboru zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Należy jednak zaznaczyć, że jeżeli wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT przekroczy kwotę 240 000 zł, to zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Wskazania wymaga również, że utraci Pan prawo do zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, o VAT w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
Tym samym, oceniając Pana stanowisko całościowo, uznałem je za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis zdarzenia przyszłego będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo