Podleganie opodatkowaniu podatkiem VAT planowanego zwrotu wkładu wniesionego przez Wspólników w postaci Nieruchomości, zastosowanie zwolnienia dla ww. czynności, brak obowiązku dokonania korekty podatku VAT w związku z zwrotem ww. wkładu.
Spółka jawna, w której wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne, otrzymała 4 lipca 2016 r. od małżonków A i B aport w postaci przedsiębiorstwa obejmującego nieruchomości: działkę nr 1 z utwardzoną drogą i parkingiem oraz nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalno-pensjonatowym. Aport nie podlegał VAT i Spółka nie odliczyła podatku naliczonego. Budynek oddano do użytkowania 31 grudnia 2001 r., jego drugą część 8 września 2010 r., a drogę i parking 16 grudnia 2008 r. Nieruchomości są…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:
- podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT planowanego zwrotu wkładu wniesionego przez Wspólników A i B w postaci Nieruchomości - jest prawidłowe,
- zastosowanie zwolnienia dla ww. czynności - jest prawidłowe,
- braku obowiązku dokonania korekty podatku VAT w związku z zwrotem ww. wkładu - jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:
- podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT planowanego zwrotu wkładu wniesionego przez Wspólników A i B w postaci Nieruchomości,
- zastosowanie zwolnienia dla ww. czynności,
- braku obowiązku dokonania korekty podatku VAT w związku z zwrotem ww. wkładu.
Uzupełnili go Państwo pismem z 10 sierpnia 2026 r. (wpływ 10 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
... Spółka Jawna (dalej: Spółka) zawiązana została aktem notarialnym z dnia 4 lipca 2016 roku przez czterech wspólników tj.:
1) Małżonków … i... - 50% udziałów w ogóle praw i obowiązków (dalej: Wspólnicy A i B)
2) ... - 25% udziałów w ogóle praw i obowiązków (dalej: Wspólnik C)
3) ... - 25% udziałów w ogóle praw i obowiązków (dalej: Wspólnik D)
(dalej zwanych łącznie: Wspólnikami).
Wspólnicy A i B pozostają we wspólności majątkowej małżeńskiej. Wspólnikami Spółki są wyłącznie osoby fizyczne mające miejsca zamieszkania w Polsce i podlegające w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych od całości swoich dochodów.
Spółka jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu niezależnie od miejsca osiągania dochodów i osiąga dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka jest podmiotem transparentnym podatkowo w zakresie podatku dochodowego, w szczególności nie jest podatnikiem CIT.
Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.
Wspólnicy A i B wnieśli do Spółki tytułem wkładu wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 (1) KC o wartości 4.220.845,91 PLN – wkład kapitałowy, Wspólnik C oraz D wnieśli do spółki wkład pieniężny w wysokości 1.000 PLN każdy.
Wniesiony przez Wspólników A i B wkład obejmował m.in.:
1) Nieruchomość składającą się z działki nr 1 stanowiącą utwardzoną drogę dojazdową oraz utwardzony parking oraz
2) Nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalno-pensjonatowym
(dalej: Nieruchomości).
Czynność wniesienia aportu, jako że obejmowała przedsiębiorstwo, nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i Spółka nie odliczyła w związku z aportem podatku VAT naliczonego.
Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych 31 grudnia 2001 roku przedsiębiorstwa z wartością początkową 1.796.628,31 PLN, a amortyzacja budynku była kontynuowana przez spółkę jawną. Pierwsze zasiedlenie nieruchomości i oddanie jej do użytkowania nastąpiło z datą 31 grudnia 2001 roku.
W trakcie użytkowania została dobudowana druga część budynku oddana do użytkowania 8 września 2010 roku, o wartości początkowej 1.892.860,27. Spółka nie odliczyła podatku VAT od nakładów.
Nieruchomość jest nieruchomością użytkową w postaci pensjonatu obsługującego pobyty prywatne oraz turnusy rehabilitacyjne z dofinansowanie PFRON. Wykorzystywana jest do prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę i sprzedaży opodatkowanej (turystyka) oraz sprzedaży zwolnionej (działalność zdrowotna).
Spółka w kolejnych latach ponosiła wydatki na remonty, nie były już jednak realizowane ulepszenia.
Wspólnicy, w drodze uchwały wspólników w sprawie zmiany umowy spółki, planują wycofać Nieruchomości, które zostały wniesiona aportem jako przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55(1) KC do Spółki.
Wycofanie nastąpi jako zwrot wkładów do majątku wspólnego Wspólników A i B w drodze zmniejszenia udziału kapitałowego.
Wartość wkładu podlegającego zwrotowi na rzecz Wspólników A i B będzie niższa niż wartość wkładu wniesionego do Spółki w chwili jej zawiązania.
Zmiana umowy Spółki zostanie dokonana na podstawie art. 9 Kodeksu Spółek Handlowych (dalej: "KSH"), w zakresie elementu określonego w art. 25 pkt 2 KSH (określenia wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość). Zmiana umowy Spółki polegająca na zmniejszeniu wkładów będzie miała wpływ na udział kapitałowy, o którym mowa w art. 50 § 1 KSH.
Wycofanie nastąpi na podstawie uchwały wspólników, w wykonaniu której nastąpi przeniesienie w formie aktu notarialnego. Umowa ta nie będzie stanowiła umowy sprzedaży składników majątkowych, bądź też umowy darowizny między spółką a jej Wspólnikami, a będzie jedynie czynnością konieczną dla wykonania uprzedniej uchwały - czynnością wewnątrzkorporacyjną w ramach spółki jawnej.
Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazano, że:
1. Budynek mieszkalno-pensjonatowy znajduje się na działkach nr 2, 3, 4, 5, 6.
2. Wspólnicy nie określili jeszcze dokładnej daty zwrotu wkładu.
3. Wniesienie wkładu niepieniężnego do Spółki nastąpiło w dniu 4 lipca 2016 r.
4. Na pytanie o treści „Czy w związku z wniesionym wkładem niepieniężnym w postaci Nieruchomości Państwa Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?”
Odp.
Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przedmiotem wkładu było bowiem przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, którego zbycie zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
5. Dobudowa drugiej części budynku i jej oddanie do użytkowania nastąpiło w 2010 r., tj. przed wniesieniem wkładu niepieniężnego przez Wspólników A i B do Spółki.
6. Dobudowa drugiej części budynku została zrealizowana przed wniesieniem wkładu niepieniężnego przez Wspólników A i B do Spółki, wobec czego okoliczność ta nie dotyczy przedmiotowego pytania.
7. Aktualny plan zagospodarowania dla działki 1 to MN/MP, działka przeznaczona jest na dojazd do budynku. 1 nie graniczy z innym planem zagospodarowania.
8. Wnioskodawca nie posiada wiedzy w tym zakresie, nie wydano warunków zabudowy.
9. Budynek mieszkalno-pensjonatowy jest wykorzystywany przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług noclegowych, turystycznych, krótkotrwałego zakwaterowania oraz usług w zakresie ochrony zdrowia. Nieruchomość funkcjonuje jako pensjonat obsługujący zarówno pobyty prywatne, jak i turnusy rehabilitacyjne.
Utwardzona droga dojazdowa oraz utwardzony parking służą obsłudze tego obiektu i są niezbędne do jego prawidłowego funkcjonowania oraz korzystania z niego przez gości.
10. Od momentu otrzymania wkładu niepieniężnego Spółka wykorzystuje budynek mieszkalno-pensjonatowy, utwardzoną drogę dojazdową oraz utwardzony parking zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, jak i czynności korzystających ze zwolnienia od podatku VAT. Czynności opodatkowane obejmują świadczenie usług turystycznych i noclegowych, natomiast czynności zwolnione dotyczą działalności w zakresie ochrony zdrowia, w szczególności organizacji turnusów rehabilitacyjnych.
11. Budynek mieszkalno-pensjonatowy, utwardzona droga dojazdowa oraz utwardzony parking nie są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT.
12. Utwardzona droga dojazdowa oraz utwardzony parking stanowią budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
13. Wskazane obiekty nie stanowią urządzeń budowlanych, o których mowa w art. 3 pkt 9 ustawy – Prawo budowlane.
14. Utwardzona droga dojazdowa oraz utwardzony parking są trwale związane z gruntem.
15. Budynek mieszkalno-pensjonatowy został oddany do użytkowania w dniu 31 grudnia 2001 r. W trakcie użytkowania została dobudowana druga część budynku oddana do użytkowania 8 września 2010 roku.
Utwardzona droga dojazdowa została oddana do użytkowania w dniu 16 grudnia 2008 r.
Utwardzony parking został oddany do użytkowania w dniu 16 grudnia 2008 r.
16. Pierwsze zasiedlenie budynku mieszkalno-pensjonatowego nastąpiło w dniu 8 września 2010 r. w związku z dobudową części budynku.
Pierwsze zasiedlenie utwardzonej drogi dojazdowej nastąpiło w dniu 16 grudnia 2008 r.
Pierwsze zasiedlenie utwardzonego parkingu nastąpiło w dniu 16 grudnia 2008 r.
17. Od pierwszego zasiedlenia każdego z obiektów do dnia planowanego zwrotu części wkładu upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
18. W okresie użytkowania budynku mieszkalno-pensjonatowego, utwardzonej drogi dojazdowej oraz utwardzonego parkingu Spółka nie poniosła wydatków na ich ulepszenie, których wartość stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej któregokolwiek z tych obiektów.
Pytania
1. Czy planowany zwrot części wkładu wniesionego przez Wspólników A i B do Spółki na rzecz Wspólników A i B, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2. W przypadku uznania, że planowany zwrot części wkładu wniesionego przez Wspólników A i B do Spółki na rzecz Wspólników A i B, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, to czy do zwrotu będzie miało zastosowane zwolnienie z podatku od towarów i usług?
3. W przypadku uznania, że planowany zwrot części wkładu wniesionego przez Wspólników A i B do Spółki na rzecz Wspólników A i B, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT oraz że do zwrotu będzie miało zastosowane zwolnienie z podatku od towarów i usług, to czy zwrot części wkładu będzie wiązał się z obowiązkiem korekty podatku VAT naliczonego, o którym mowa w przepisie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie
1. W ocenie Wnioskodawców, planowany zwrot części wkładu wniesionego przez Wspólników A i B do Spółki na rzecz Wspólników A i B będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów w rozumieniu ustawy o VAT.
2. W ocenie Wnioskodawców, w przypadku uznania, że planowany zwrot części wkładu wniesionego przez Wspólników A i B do Spółki na rzecz Wspólników A i B podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, transakcja ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
3. W ocenie Wnioskodawców, w przypadku uznania, że planowany zwrot części wkładu wniesionego przez Wspólników A i B do Spółki na rzecz Wspólników A i B podlega opodatkowaniu podatkiem VAT oraz korzysta ze zwolnienia od tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, po stronie Spółki nie powstanie obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT.
Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1:
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej "ustawą": Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2. wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Zatem, aby doszło do uznania czynności nieodpłatnego przekazania towarów za czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:
a) dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
b) przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
c) przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar (lub jego części składowe), w stosunku, do którego podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego nabyciu, imporcie lub wytworzeniu.
Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu Nieruchomości. Czynność wniesienia aportu, jako że obejmowała przedsiębiorstwo, nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i Spółka nie odliczyła w związku z aportem podatku VAT naliczonego. Spółka w dokonała również inwestycji dobudowy części nieruchomości, od wydatków tych spółka nie odliczyła podatku VAT naliczonego.
Spółka nie ponosiła więcej wydatków na ulepszania nieruchomości a jednie realizowała remonty.
Wycofanie części wkładu nastąpi nieodpłatnie, tj. Wspólnicy A i B nie zapłacą ceny za przenoszone na nich prawa majątkowe, ale przeniesienie to będzie się wiązało z obniżeniem ich udziału kapitałowego. Zgodnie z przepisem art. 50 § 1 KSH, udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście wniesionego wkładu. Wycofanie nastąpi na podstawie uchwały wspólników, w wykonaniu której nastąpi przeniesienie w formie aktu notarialnego.
Umowa ta nie będzie stanowiła umowy sprzedaży składników majątkowych, bądź też umowy darowizny między spółką a jej wspólnikiem, a będzie jedynie czynnością konieczną dla wykonania uprzedniej uchwały – czynnością wewnątrzkorporacyjną w ramach spółki jawnej.
W ocenie Wnioskodawców transakcja polegająca na przekazaniu składników majątku tj. Nieruchomości na rzecz Wspólników A i B w zamian za obniżenie udziału kapitałowego stanowi dostawę towarów w myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT. Za taką oceną przemawia fakt, że w analizowanym przypadku mamy do czynienia z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel i dodatkowo przeniesienie to ma charakter odpłatny. Wspólnicy i B nie zapłacą ceny za przenoszone na nich prawa majątkowe, ale przeniesienie to będzie się wiązało z obniżeniem ich udziału kapitałowego.
Wycofanie wkładu w postaci Nieruchomości będzie wiązało się z obniżeniem udziału kapitałowego Wspólników A i B w Spółce. Zatem, w tym przypadku pomiędzy stronami zaistnieje więź o charakterze zobowiązaniowym - Spółka zobowiąże się przenieść na rzecz Wspólników A i B Nieruchomości z kolei Wspólnicy wyrażą zgodę na obniżenie udziału kapitałowego. Wartość udziału kapitałowego, który ma ulec obniżeniu jest wyrażalna w wartościach pieniężnych. Tym samym, zaistnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów - Nieruchomości, a wynagrodzeniem stanowiącym konkretną wartość wyrażalną w pieniądzu.
Zatem, przeniesienie przez Spółkę prawa użytkowania wieczystego nieruchomości na rzecz Wspólników A i B jako wynagrodzenia za obniżenie udziału kapitałowego - będzie stanowić dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 7 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Uzasadnienie w zakresie pytania nr 2:
Zdaniem Wnioskodawców, w przypadku uznania, że planowany zwrot wkładu ze Spółki na rzecz Wspólników A i B stanowi dostawę towarów w rozumieniu przepisów VAT, wówczas planowana czynność będzie zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższych zapisów wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT stanie się bezzasadne.
Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki okres upłynął od tego momentu.
Przez pierwsze zasiedlenie, według art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Ulepszenie ma miejsce, gdy suma wydatków poniesionych na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację środków trwałych w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
Odnosząc powyższe regulacje do Nieruchomości, należy wskazać, że pierwsze zasiedlenie miało miejsce w 2001 r. a kolejno w 2010 r. w związku z dobudowaniem części Nieruchomości. W kolejnych latach Spółka nie poniosła nakładów na jej ulepszenie. W konsekwencji należy przyjąć, że od momentu pierwszego zasiedlenia – rozumianego jako następującego po dokonanych ulepszeniach – upłynął już wymagany dwuletni okres. Tym samym dostawa Nieruchomości będzie zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10.
Uzasadnienie w zakresie pytania nr 3:
W ocenie Wnioskodawców, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym po stronie Spółki nie powstanie obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że w odniesieniu do nakładów poniesionych przez Spółkę na ulepszenie Nieruchomości upłynął już 10-letni okres korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT. Okoliczność ta przesądza o braku obowiązku dokonania przez Spółkę korekty podatku naliczonego związanego z tymi nakładami. Niezależnie od powyższego, Spółka nie odliczyła podatku VAT od wydatków poniesionych na wskazane ulepszenia.
W konsekwencji planowane działania nie będą skutkowały zmianą przeznaczenia Nieruchomości z działalności opodatkowanej VAT na działalność korzystającą ze zwolnienia od tego podatku. Tym samym nie wystąpi przesłanka uzasadniająca dokonanie korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o VAT.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował przedstawione we wniosku stanowisko, wskazując, że przedmiotem zwrotu wkładu na rzecz wspólników A i B będą zarówno:
1) nieruchomość zabudowana, tj. budynek mieszkalno-pensjonatowy, w przypadku, którego pierwsze zasiedlenie należy określić na 2010 r., w związku z dobudowaniem części budynku;
2) nieruchomość obejmująca utwardzoną drogę oraz utwardzony parking, w przypadku których pierwsze zasiedlenie należy określić na dzień 16 grudnia 2008 r.
W związku z powyższym modyfikacji wymaga uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.
Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie zwrot wkładu na rzecz wspólników A i B, obejmujący obie wskazane powyżej nieruchomości, będzie korzystał ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.
W odniesieniu do nieruchomości zabudowanej wskazać należy, że znajdujący się na niej budynek mieszkalno-pensjonatowy stanowi budynek, którego dostawa z uwagi na upływ okresu od pierwszego zasiedlenia objęta jest zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Z kolei utwardzony parking oraz utwardzona droga stanowią budowle, których dostawa również korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z uwagi na upływ wymaganego okresu od ich pierwszego zasiedlenia.
W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, zwrot wkładu na rzecz wspólników A i B, obejmujący zarówno nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalno-pensjonatowym, jak i nieruchomość obejmującą utwardzoną drogę oraz utwardzony parking, będzie korzystał ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:
- podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT planowanego zwrotu wkładu wniesionego przez Wspólników A i B w postaci Nieruchomości - jest prawidłowe,
- zastosowanie zwolnienia dla ww. czynności - jest prawidłowe,
- braku obowiązku dokonania korekty podatku VAT w związku z zwrotem ww. wkładu - jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2) wszelkie inne darowizny
– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Podkreślić w tym miejscu należy, że odpłatności (wynagrodzenia) nie można utożsamiać jedynie ze świadczeniem pieniężnym. Także świadczenie o charakterze rzeczowym jest wynagrodzeniem. Przykładowo więc: zamiana towarów, zamiana towaru na usługę i odwrotnie, wydanie towarów (świadczenie usług) w zamian za wierzytelności itp. będzie uznane odpowiednio za odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług. Mamy bowiem do czynienia z konkretną korzyścią, która należna jest za dokonywane świadczenie.
Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):
Użyte w ustawie określenia oznaczają: spółka osobowa – spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.
Natomiast zgodnie z art. 22 ustawy Kodeks spółek handlowych:
Spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową.
W myśl art. 8 § 1 ustawy Kodeks spółek handlowych:
Spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.
W myśl art. 8 § 2 ustawy Kodeks spółek handlowych:
Spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą.
Zgodnie z art. 48 § 2 Kodeksu spółek handlowych:
Wkład wspólnika może polegać na przeniesieniu lub obciążeniu własności rzeczy lub innych praw, a także na dokonaniu innych świadczeń na rzecz spółki.
Natomiast stosowanie do art. 48 § 3 Kodeks spółek handlowych:
Prawa, które wspólnik zobowiązuje się wnieść do spółki, uważa się za przeniesione na spółkę.
W myśl art. 50 § 1 Kodeks spółek handlowych:
Udział kapitałowy wspólnika odpowiada wartości rzeczywiście wniesionego wkładu.
Zgodnie z art. 50 § 2 Kodeks spółek handlowych:
Wspólnik nie jest uprawniony ani zobowiązany do podwyższenia umówionego wkładu.
Natomiast stosownie do art. 54 § 1 Kodeks spółek handlowych:
Zmniejszenie udziału kapitałowego wymaga zgody pozostałych wspólników.
Przywołana regulacja prawna wskazuje, że w sytuacji przeniesienia na rzecz wspólników własności towaru (np. nieruchomości) w zamian za zmniejszenie wkładów, skutki podatkowe dokonania czynności przekazania towaru oraz umorzenia wkładów należy oceniać odrębnie.
Należy zaznaczyć, że aby uznać transakcję za odpłatną, a tym samym podlegającą opodatkowaniu, konieczne jest istnienie bezpośredniego związku między dostawą towarów lub świadczeniem usług a świadczeniem wzajemnym. Tego rodzaju bezpośredni związek ma miejsce, gdy pomiędzy usługodawcą lub dostawcą towarów a usługobiorcą lub nabywcą towarów istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę lub dostawcę towarów stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy lub dostawcy towarów na rzecz nabywcy. Powyższe wnioski potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które w kwestii związanej z transakcjami dotyczącymi akcji/udziałów jednolicie wskazuje, że samo posiadanie, czy też emisja udziałów i innych papierów wartościowych, jak również samo ich nabycie, nie stanowi działalności gospodarczej. Nie stanowią tym samym działalności również transakcje polegające na zbyciu wkładów w innych przedsiębiorstwach (np. w wyrokach: z dnia 26 września 2013 r. C-283/12, z dnia 20 czerwca 1996 r. C-155/94).
Jednakże w sytuacji przekazania towaru – w zamian za wkłady – należy przyjąć, że czynność ta stanowi dostawę towarów (następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, realizowane przez podatnika podatku od towarów i usług). Należy bowiem zwrócić uwagę na kwestię wystąpienia odpłatności (wynagrodzenia). W wyroku w sprawie C-16/93 Tolsma TSUE wskazał, że podstawą wymiaru podatku od świadczenia usług jest to wszystko, co stanowi wynagrodzenie za usługę oraz, że świadczenie usług jest opodatkowane tylko wtedy, jeżeli istnieje bezpośrednie powiązanie między wykonaną usługą i otrzymanym wynagrodzeniem. Oznacza to, że pomiędzy świadczeniem a wynagrodzeniem powinien istnieć bezpośredni związek. Dodatkowo wynagrodzenie musi być możliwe do określenia w wartościach pieniężnych. Oznacza to, że może przybrać inną formę niż pieniężna (np. dostawa towarów, papierów wartościowych). W takim przypadku dla opodatkowania VAT istotna jest możliwość wyrażenia tego wynagrodzenia w formie pieniężnej.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Do Spółki 4 lipca 2016 r. wspólnicy A i B wnieśli:
1) Nieruchomość składającą się z działki nr 1 stanowiącą utwardzoną drogę dojazdową oraz utwardzony parking oraz
2) Nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalno-pensjonatowym znajdującym się na działkach nr 2, 3, 4, 5, 6.
W związku z wniesionym wkładem niepieniężnym w postaci ww. Nieruchomości Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wspólnicy, planują wycofać ww. Nieruchomości, które to wycofanie nastąpi jako zwrot wkładów do majątku wspólnego Wspólników A i B w drodze zmniejszenia udziału kapitałowego. Wartość wkładu podlegającego zwrotowi na rzecz Wspólników A i B będzie niższa niż wartość wkładu wniesionego do Spółki w chwili jej zawiązania. Zmiana umowy Spółki zostanie dokonana na podstawie art. 9 KSH, w zakresie elementu określonego w art. 25 pkt 2 KSH (określenia wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość). Zmiana umowy Spółki polegająca na zmniejszeniu wkładów będzie miała wpływ na udział kapitałowy, o którym mowa w art. 50 § 1 KSH.
Okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa prowadzą do stwierdzenia, że w analizowanym przypadku mamy do czynienia z transakcją polegającą na przekazaniu składników majątku (Nieruchomości) na rzecz wspólników w zamian za obniżenie udziału kapitałowego. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, wycofanie wkładu w postaci ww. Nieruchomości będzie wiązało się z obniżeniem udziału kapitałowego wspólników w Spółce. Zatem, w tym przypadku pomiędzy stronami zaistnieje więź o charakterze zobowiązaniowym – Spółka zobowiąże się przenieść na rzecz wspólników Nieruchomości, z kolei wspólnicy wyrażą zgodę na obniżenie udziału kapitałowego. Wartość udziału kapitałowego, który ma ulec obniżeniu jest wyrażalna w wartościach pieniężnych. Tym samym, zaistnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów (Nieruchomości), a wynagrodzeniem stanowiącym konkretną wartość wyrażalną w pieniądzu.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że przekazanie przez Spółkę własności Nieruchomości w zamian za obniżenie udziału kapitałowego będzie odpowiadać hipotezie art. 7 ust. 1 ustawy. Za taką oceną przemawia fakt, że w analizowanym przypadku mamy do czynienia z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel i dodatkowo przeniesienie to ma charakter odpłatny.
Zatem, przeniesienie przez Spółkę własności Nieruchomości na rzecz wspólników – jako wynagrodzenia za obniżenie udziału kapitałowego – będzie stanowić dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 7 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W konsekwencji, planowany zwrot części wkładu wniesionego przez Wspólników A i B w postaci Nieruchomości, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 7 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Przechodząc do kwestii objętej zakresem pytania nr 2 wskazać należy, że zakres i zasady zwolnienia od podatku dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
W art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tym przepisie warunki.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z uregulowania tego wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Według art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.
Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.
Jeżeli przy zbyciu nieruchomości zabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia jej dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
· towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
· brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT, przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, stanie się bezzasadne.
W tym miejscu należy wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Wobec tego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
Z okoliczności sprawy wynika, że działka nr 1 stanowi utwardzoną drogę dojazdową oraz utwardzony parking. Natomiast nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalno-pensjonatowym obejmuje działki nr 2, 3, 4, 5, 6. Utwardzona droga dojazdowa oraz utwardzony parking stanowią budowle w rozumieniu Prawo budowlane. Pierwsze zasiedlenie budynku mieszkalno-pensjonatowego nastąpiło w dniu 8 września 2010 r., natomiast pierwsze zasiedlenie utwardzonej drogi dojazdowej oraz utwardzonego parkingu nastąpiło w dniu 16 grudnia 2008 r. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku mieszkalno-pensjonatowego oraz ww. budowli a ich wycofaniem z majątku Spółki upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, Spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie poszczególnych obiektów, których wartość stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej któregokolwiek z tych obiektów.
W związku z tym, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynku mieszkalno-pensjonatowego oraz ww. budowli w postaci utwardzonej drogi dojazdowej oraz utwardzonego parkingu a ich wycofaniem z majątku Spółki upłynie okres ponad 2 lat i Spółka nie dokonywała ulepszeń, to dostawa budynku oraz ww. budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż zostaną spełnione warunki wynikające z tego przepisu. Odpowiednio zwolnieniem tym objęta będzie także dostawa gruntu, na którym ww. budynek oraz budowle są posadowione, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy. Zatem dalsza analiza zwolnień– wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
W konsekwencji planowany zwrot części wkładu wniesionego przez Wspólników A i B w postaci ww. budynku i budowli znajdujących się odpowiednio na działkach nr 2, 3, 4, 5, 6 oraz nr 1 będzie korzystał ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania nr 3 należy powołać art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
W myśl art. 90 ust. 1 ustawy:
W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy:
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
Stosownie do art. 90 ust. 3 ustawy:
Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.
Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Art. 91 ust. 3 ustawy stanowi, że:
Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
Art. 91 ust. 5 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
Na podstawie art. 91 ust. 6 ustawy:
W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
Na podstawie art. 91 ust. 7 ustawy:
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
W myśl art. 91 ust. 7b ustawy:
W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
Stosownie do art. 91 ust. 7c ustawy:
Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
Art. 91 ust. 7d ustawy stanowi, że:
W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Na podstawie art. 91 ust. 8 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
Podatnik jest zobowiązany, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy (np. ze związanych z czynnościami nie dającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót, lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok).
Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości – zbywa dany środek trwały.
W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Jednakże w miesiącu dokonania sprzedaży dokonuje się od razu korekty za wszystkie pozostałe okresy. Korekty dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.
Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały do korekty okres towar ten bądź usługa służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast, jeśli sprzedaż była zwolniona, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.
Należy w tym miejscu zauważyć, że do korekty podatku naliczonego w związku z ulepszeniem (modernizacją) środków trwałych, należy zastosować zasady wynikające z art. 91 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Ulepszenie (modernizację) środka trwałego należy zatem traktować dla celów podatku od towarów i usług tak jak zakup odrębnego środka trwałego.
Jak wynika z okoliczności sprawy Wspólnicy A i B wnieśli do Państwa Spółki tytułem wkładu wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 (1) KC o wartości 4.220.845,91 PLN.
Wniesiony przez Wspólników A i B wkład obejmował m.in.:
1) Nieruchomość składającą się z działki nr 1 stanowiącą utwardzoną drogę dojazdową oraz utwardzony parking oraz
2) Nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalno-pensjonatowym
(dalej: Nieruchomości).
Czynność wniesienia aportu, jako że obejmowała przedsiębiorstwo, nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i Spółka nie odliczyła w związku z aportem podatku VAT naliczonego. W okresie użytkowania budynku mieszkalno-pensjonatowego, utwardzonej drogi dojazdowej oraz utwardzonego parkingu Spółka nie poniosła wydatków na ich ulepszenie, których wartość stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej któregokolwiek z tych obiektów. Dobudowa drugiej części budynku i jej oddanie do użytkowania nastąpiło w 2010 r., tj. przed wniesieniem wkładu niepieniężnego przez Wspólników A i B do Spółki. Jak Państwo wskazali, Spółka nie odliczyła podatku VAT od ww. nakładów. Od momentu otrzymania wkładu niepieniężnego Państwa Spółka wykorzystuje budynek mieszkalno-pensjonatowy, utwardzoną drogę dojazdową oraz utwardzony parking zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, jak i czynności korzystających ze zwolnienia od podatku VAT. Natomiast planowany przez Państwa zwrot części wkładu wniesionego przez Wspólników A i B w postaci ww. Nieruchomości – jak wyżej rozstrzygnięto - będzie stanowił czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT korzystającą ze zwolnienia od tego podatku.
W związku z powyższym w tym przypadku tj. w sytuacji zwrotu części wkładu wniesionego przez Wspólników A i B w postaci ww. Nieruchomości nastąpi zmiana przeznaczenia ww. Nieruchomości z wykorzystywanej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, jak i czynności korzystających ze zwolnienia od podatku VAT na wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku. Przy czym skoro – jak Państwo wskazali – Spółka nie odliczała podatku VAT od ww. nakładów jak również czynności wniesienia aportu, to nie wystąpi podatek naliczony, który podlegałby korekcie przez Spółkę. Jednocześnie wskazać należy, że od nakładów na ulepszenie ww. Nieruchomości poniesionych przed wniesieniem wkładu niepieniężnego przez Wspólników A i B do Państwa Spółki upłynął już 10-letni okres korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy. Tym samym z tego tytułu po stronie Spółki nie powstanie obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy.
Z kolei odnosząc się do ponoszonych w okresie użytkowania budynku mieszkalno-pensjonatowego, utwardzonej drogi dojazdowej oraz utwardzonego parkingu wydatków na remonty ww. Nieruchomości, które – jak wskazała Spółka nie stanowiły wydatków na ich ulepszenie, których wartość stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej któregokolwiek z tych obiektów wskazać należy, że dla tego typu wydatków korekty dokonuje się w przypadku, w którym w okresie korekty – 12 miesięcy – nastąpiła zamiana przeznaczenia nieruchomości. W efekcie wydatki na remont, będą skutkowały koniecznością dokonania korekty VAT naliczonego, gdy od końca okresu rozliczeniowego (miesięcznego), w którym zakończono remont nie upłynęło 12 miesięcy (art. 91 ust. 7b i 7c ustawy). Korekcie będzie przy tym podlegać całość odliczonego podatku naliczonego od wydatków remontowych.
Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, iż zmiana przeznaczenia towarów i usług nabytych na remont ww. Nieruchomości wykorzystywanych do działalności opodatkowanej i zwolnionej od podatku VAT, a następnie od momentu zwrotu przez Państwa części wkładu wniesionego przez Wspólników A i B w postaci Nieruchomości, jak wyżej rozstrzygnięto wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT, w przypadku odliczenia przez Państwa podatku naliczonego od wydatków remontowych i gdy od końca okresu rozliczeniowego (miesięcznego), w którym zakończono remont nie upłynie 12 miesięcy będzie skutkowała koniecznością dokonania korekty podatku naliczonego, zgodnie z art. 91 ustawy.
Tym samym, oceniając całościowo stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać je za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Jednocześnie podkreślić należy, iż wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzę postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa. Informuję, iż nie jestem właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026, poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo