Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.745.2025.4.AJB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania Pana za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w związku z sprzedażą Składników Majątku nabytych w drodze spadku oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem z 1 września 2025 r. (według daty wpływu) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Spadkobiorca”) jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...), Spadkobiorca nabył w drodze spadku po zmarłym ojcu (dalej: „Spadkodawca”) masę spadkową, w skład której wchodzą m.in. następujące składniki majątkowe (dalej łącznie: „Składniki Majątku”):

a) złote i srebrne monety o charakterze inwestycyjnym oraz kolekcjonerskim,

b) złote i srebrne sztabki,

c) dzieła sztuki,

d) innego rodzaju przedmioty kolekcjonerskie.

Spadkodawca w przeszłości, przez wiele lat, prowadził jednoosobową działalność gospodarczą w formie sklepu numizmatycznego. Jednakże w momencie śmierci Spadkodawca nie prowadził już działalności gospodarczej, a jego głównym źródłem utrzymania były świadczenia emerytalne.

Spadkobiorca jest przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest: sprzedaż hurtowa metali i rud metali, udzielanie pożyczek oraz produkcja wyrobów z mięsa. Spadkobiorca jest również udziałowcem i prezesem zarządu w spółkach kapitałowych (…), których przedmiotem działalności jest produkcja oraz sprzedaż towarów kolekcjonerskich i inwestycyjnych (złote i srebrne monety, sztabki) oraz produkcja opakowań do tego typu towarów. Spadkodawca w przeszłości był wspólnikiem lub udziałowcem w tych spółkach (lub spółkach, będących poprzednikami prawnymi tych spółek).

W przyszłości Spadkobiorca planuje dokonać odpłatnego zbycia Składników Majątku. Sprzedaż może nastąpić w ramach jednej transakcji lub w ramach wielu odrębnych transakcji na rzecz różnych nabywców, w zależności od uwarunkowań rynkowych i znalezienia zainteresowanych kupujących. Sprzedaż może również nastąpić za pośrednictwem internetowego portalu aukcyjnego lub antykwariatu. Nabywcą może również być X – podmiot kontrolowany przez Wnioskodawcę prowadzący działalność w zakresie zakupu i sprzedaży metali szlachetnych.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1. Spadkodawca zmarł 30 kwietnia 2025 r.

2. Spadek został nabyty na mocy testamentu, w którym Wnioskodawca był jedyną osobą powołaną do spadku. Nie wystąpiło dziedziczenie ustawowe.

3. Odziedziczony majątek ze względu na swój charakter będzie przez Wnioskodawcę zabezpieczony i przechowywany. Majątek nie będzie wynajmowany, wydzierżawiany ani w inny sposób odpłatnie udostępniany.

4. Wnioskodawca opodatkowuje dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej podatkiem liniowym.

5. Składniki Majątku nie były ani nie zostaną wykorzystane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej ani działalności spółek. Ewentualne wykorzystanie Składników Majątku dla celów działalności gospodarczej może mieć miejsce po ich sprzedaży przez Wnioskodawcę spółce X – wówczas to przyszły nabywca wykorzysta nabyte towary do ich ewentualnej sprzedaży.

6. Wnioskodawca w żaden sposób nie powiązał Składników Majątku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w szczególności nie zostały one ujęte w księgach podatkowych jako środek trwały czy towar handlowy.

7. Na pytanie o treści „Czy ww. Składniki Majątku były/są wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (w przypadku odpowiedzi twierdzącej należy wskazać, kiedy zostały wprowadzone do ww. ewidencji oraz kiedy zostały/zostaną z niej wycofane/wykreślone)?” udzielono odpowiedzi: Wnioskodawca nie wprowadził do ewidencji Składników Majątku.

8. W przypadku poszukiwania nabywców dla Składników Majątku podjęte zostaną typowe dla obrotu tego typu towarami działania jak np. skorzystanie z usług domu aukcyjnego lub sprzedaż za pośrednictwem portalu internetowego.

9. Na pytanie o treści „Czy będzie Pan podejmować działania marketingowe w celu sprzedaży ww. Składników Majątku? Jeżeli tak, to należy opisać jakie?” wskazano, że: sposób pozyskania potencjalnych klientów został wskazany w odpowiedzi powyżej.

10. Na pytanie o treści „Czy zamierza Pan w przyszłości nabywać inne przedmioty kolekcjonerskie, monety, sztabki, dzieła sztuki w celu ich dalszej odsprzedaży?” podano, że: Wnioskodawca nie ma zamiaru nabywać tego typu przedmiotów. Transakcje o takim charakterze zawiera X oraz inne powiązane z Wnioskodawcą spółki.

11. Obecnie nie istnieje sprecyzowany powód sprzedaży Składników Majątku, jednak w przyszłości może się pojawić potrzeba pozyskania przez Wnioskodawcę środków pieniężnych.

12. Ekonomiczny charakter przedmiotów kolekcjonerskich, inwestycyjnych oraz dzieł sztuki przesądza raczej o ich długotrwałym przechowywaniu. Ze względu na brak sprecyzowanych potrzeb pozyskania środków pieniężnych sprzedaż może mieć miejsce za kilkanaście miesięcy jak również za kilkanaście lat w zależności od sytuacji Wnioskodawcy.

13. Obecnie Wnioskodawca nie ma sprecyzowanych planów wydatkowania środków pozyskanych ze sprzedaży. Mogą być one przeznaczone np. na potrzeby własne, wyposażenie w majątek dzieci Wnioskodawcy lub dokapitalizowanie spółek.

14. Na pytanie o treści „Czy sprzedaż przez Pana ww. Składników Majątku będzie następowała:

- w celach zarobkowych – tj. w celu zapewnienia określonego dochodu, a nie wyłącznie w celu zaspokojenia Pana własnych potrzeb,

- w sposób ciągły – tj. z zamiarem powtarzania tej czynności w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku,

- w sposób zorganizowany – tj. w ramach uporządkowanych, celowych czynności?”

wskazano, że: sprzedaż Składników Majątku nastąpi niewątpliwie w celu pozyskania środków finansowych. W ocenie Wnioskodawcy na tym etapie nie jest możliwe analizowanie dochodu ze sprzedaży Składników Majątku, ponieważ przedmiotem wniosku o interpretację jest źródło samo powstanie przychodu i ustalenie jego źródła, a stosownie do art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f. dochodem ze źródła przychodów, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli zatem to od stanowiska tut. Organu zależy, czy przychód w ogóle powstanie to na tym etapie nie jest możliwe, aby Wnioskodawca mógł wypowiadać się na temat dochodu.

Element ciągłości może wystąpić w przypadku stopniowego wyprzedawania Składników Majątku tj. w sytuacji, w której jeden nabywca nie nabędzie wszystkich przedmiotów otrzymanych w spadku. Nie wystąpi natomiast element ciągłości w szerszym rozumieniu tj. sprzedaż wszystkich Składników Majątku nabytych w ramach spadku spowoduje zakończenie procesu sprzedaży i nie wystąpią już rzeczy mogące być przedmiotem dalszej sprzedaży w sposób ciągły. Ze względu na charakter nabycia (dziedziczenie) wykluczone jest również dalsze nabywanie w sposób ciągły Składników Majątku.

Wnioskodawca nie przewidział szczególnych procedur organizacyjnych w związku z przyszłym zbyciem Składników Majątku. Tak jak to już zostało wskazane obecnie Składniki Majątku są (i do momentu sprzedaży będą) przechowywane w sposób zapewniający im odpowiednią ochronę, a w przypadku podjęcia decyzji o sprzedaży całości lub części Składników Majątku podjęte zostaną czynności w celu znalezienia nabywcy stosownie do tego, co wskazano w odpowiedzi na pytania dotyczące pozyskiwania klientów.

15. W przeszłości przedmiotem działalności Wnioskodawcy był obrót towarami, spełniającymi definicję złota inwestycyjnego (sztabki, monety) oraz przedmiotami kolekcjonerskimi wykonanymi ze srebra i złota (sztabki, monety, medale). Ze względu na wolumen obrotu nie jest możliwe wskazanie dokładnych transakcji.

16. Wnioskodawca pełni funkcję Prezesa Zarządu w X (powiązanie osobowe stosownie do art. 11a ust. 2 pkt b u.p.d.o.p.) jest również jedynym udziałowcem (...) sp. z o.o., która posiada całość udziałów w X. (powiązanie kapitałowe stosownie do art. 11a ust. 3 u.p.d.o.p.)

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, planowana sprzedaż Składników Majątku nabytych w drodze spadku będzie działalnością handlowca, o której mowa art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a Wnioskodawca z tytułu planowanej sprzedaży będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ww. ustawy? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż składników majątku nabytych w drodze spadku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).

Zbycie to stanowi bowiem czynność z zakresu zarządu majątkiem prywatnym i nie wypełnia przesłanek do uznania jej za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: "ustawa o VAT").

W konsekwencji, Wnioskodawca, dokonując tej sprzedaży, nie będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z zasadami podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podlegają czynności wykonywane przez podmiot działający w charakterze podatnika. Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że: „podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.” Natomiast art. 15 ust. 2 ustawy o VAT precyzuje, że: „działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.” Z przytoczonych przepisów wynika, że kluczowe dla uznania danego podmiotu za podatnika VAT jest ustalenie, czy wykonuje on działalność gospodarczą. Działalność ta musi charakteryzować się pewnymi cechami, takimi jak profesjonalizm, zorganizowanie, ciągłość i zarobkowy cel. W ocenie Wnioskodawcy, planowane zbycie odziedziczonych składników majątku nie będzie nosiło znamion działalności gospodarczej. Będzie to jedynie sprzedaż majątku prywatnego, nabytego w drodze dziedziczenia. Działania Wnioskodawcy nie będą miały charakteru zorganizowanego i ciągłego. Sprzedaż nastąpi w zależności od pojawienia się warunków rynkowych i nie będzie jej towarzyszyć zachowanie typowe dla handlowca. Działania Wnioskodawcy będą miały sporadyczny i incydentalny charakter, polegający na zwykłym zarządzie odziedziczonym majątkiem. Fakt, że Wnioskodawca prowadzi własną działalność gospodarczą, nie ma wpływu na kwalifikację prawną zbycia prywatnych składników majątkowych. Kluczowe w niniejszej sprawie jest to, że Spadkodawca w chwili śmierci nie prowadził działalności gospodarczej. Odziedziczony majątek stanowił jego prywatną kolekcję i nie był częścią zorganizowanego przedsiębiorstwa. W konsekwencji, Wnioskodawca nie nabył "przedsiębiorstwa w spadku" i nie kontynuuje działalności gospodarczej Spadkodawcy. Tym samym nie dochodzi do sukcesji podatkowej w zakresie statusu podatnika VAT. Organy podatkowe konsekwentnie wskazują, że spadkobierca, który zamierza kontynuować działalność zmarłego, musi zarejestrować się jako odrębny podmiot. A contrario, skoro Wnioskodawca nie kontynuuje działalności Spadkodawcy (bo taka nie była prowadzona w chwili śmierci), nie może przejąć statusu podatnika VAT w odniesieniu do zbywanych, odziedziczonych składników majątku.

Stanowisko Wnioskodawcy jest również zgodne z praktyką orzeczniczą TSUE. W wyrokach w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10 (sprawy Słaby oraz Kuć), Trybunał orzekł, że dostawa gruntów stanowi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT tylko wówczas, gdy osoba dokonująca tej dostawy podejmuje aktywne działania, angażując środki podobne do tych, które wykorzystują producenci, handlowcy i usługodawcy. Takimi działaniami mogą być np. uzbrojenie terenu.

Przenosząc te tezy na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że samo posiadanie i zamiar sprzedaży odziedziczonych przedmiotów kolekcjonerskich nie jest wystarczające do uznania tych działań za działalność gospodarczą. Wnioskodawca nie będzie podejmował żadnych zorganizowanych, profesjonalnych działań mających na celu zwiększenie wartości tych Składników Majątku w sposób charakterystyczny dla handlowca. Będzie to jedynie proste zbycie majątku w stanie, w jakim go odziedziczył.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak stanowi art. 2 ust. 6 ustawy:

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie towarów dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Art. 8 ust. 1 ustawy wskazuje, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Z treści tego przepisu wynika, że ustawodawca przyjął generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia niebędące dostawą towarów.

W świetle powyższych przepisów (zwłaszcza art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy) przyjmuje się, że podstawową (konieczną) cechą usługi/dostawy towaru jest istnienie bezpośredniego konsumenta, odbiorcy świadczenia odnoszącego z niego korzyść (choćby potencjalną).

Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, w rozumieniu art. 7 i 8 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania rzeczy dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży towarów jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny, musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych.

Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych.

„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Zasadniczo, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Ponadto przyjęcie, że dany podmiot działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową – profesjonalną (wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2798/18).

Z kolei, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 października 2007 r., sygn. I FPS 3/07, stwierdził m.in., że „(...) przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód. Ani formalny status danego podmiotu, jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzić o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług”.

NSA odnosząc się do sprzedaży przez osobę majątku prywatnego, podniósł, że jeśli taka czynność została dokonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód, to z tytułu dokonania tej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. W ocenie składu orzekającego w przypadku, gdy majątek nabywany był „na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem na działalność handlową, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika podatku od towarów i usług”.

Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik VAT, każdorazowo wymaga oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Tak więc, rozważenia wymaga kwestia, czy w okolicznościach towarzyszących niniejszej sprawie, dokonując sprzedaży przedmiotów stanowiących Składniki Majątku, prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT i działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że nabył Pan w drodze spadku po zmarłym ojcu masę spadkową, w skład której wchodzą m.in. następujące składniki majątkowe:

a) złote i srebrne monety o charakterze inwestycyjnym oraz kolekcjonerskim,

b) złote i srebrne sztabki,

c) dzieła sztuki,

d) innego rodzaju przedmioty kolekcjonerskie.

Składniki Majątku nie były ani nie zostaną wykorzystane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej ani działalności spółek. W żaden sposób nie powiązał Pan Składników Majątku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w szczególności nie zostały one ujęte w księgach podatkowych jako środek trwały czy towar handlowy i nie wprowadził Pan do ewidencji Składników Majątku. Majątek nie będzie wynajmowany, wydzierżawiany ani w inny sposób odpłatnie udostępniany. Nie zamierza Pan w przyszłości nabywać innych przedmiotów kolekcjonerskich, monet, sztabek, dzieł sztuki w celu ich dalszej odsprzedaży. W przypadku poszukiwania nabywców dla Składników Majątku w celu ich sprzedaży podjęte zostaną typowe dla obrotu tego typu towarami działania jak np. skorzystanie z usług domu aukcyjnego lub sprzedaż za pośrednictwem portalu internetowego. Sprzedaż wszystkich Składników Majątku nabytych w ramach spadku spowoduje zakończenie procesu sprzedaży i nie wystąpią już rzeczy mogące być przedmiotem dalszej sprzedaży w sposób ciągły. Ze względu na charakter nabycia (dziedziczenie) wykluczone jest również dalsze nabywanie w sposób ciągły Składników Majątku.

Przechodząc do kwestii objętej zakresem zadanego pytania należy ustalić, czy z tytułu planowanej sprzedaży Składników Majątku nabytych w drodze spadku będzie Pan działał jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami podmiot dokonujący dostawy towarów będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy dostawa ta będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W okolicznościach niniejszej sprawy całokształt Pana działań związany z planowaną sprzedażą Składników Majątku nabytych w drodze spadku pokazuje, że sprzedaż ta nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Jak Pan wskazał ze względu na charakter nabycia (dziedziczenie) wykluczone jest również dalsze nabywanie w sposób ciągły Składników Majątku i tym samym nie zamierza Pan w przyszłości nabywać innych przedmiotów kolekcjonerskich, monet, sztabek, dzieł sztuki w celu ich dalszej odsprzedaży. Jednocześnie ze względu na rodzaj odziedziczonych Składników Majątku w przypadku poszukiwania nabywców w celu ich sprzedaży podjęte zostaną – jak Pan twierdzi - typowe dla obrotu tego typu towarami działania jak np. skorzystanie z usług domu aukcyjnego lub sprzedaż za pośrednictwem portalu internetowego.

Tak więc pomimo ekonomicznego charakteru przedmiotów kolekcjonerskich, inwestycyjnych oraz dzieł sztuki przesądzającego raczej o ich długotrwałym przechowywaniu, w opinii Organu, nie można wyprowadzić wniosku, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą. Sprzedaż za pośrednictwem domu aukcyjnego lub za pośrednictwem portalu internetowego, w okolicznościach konkretnej sprawy, nie wykracza tu poza normalny zarząd własnymi sprawami majątkowymi, który nie nosi znamion profesjonalnego i zorganizowanego obrotu i należałoby uznać za zarząd majątkiem prywatnym.

Jednocześnie ze względu na brak sprecyzowanych potrzeb pozyskania środków pieniężnych sprzedaż Składników Majątku może mieć miejsce za kilkanaście miesięcy jak również za kilkanaście lat w zależności od Pana sytuacji materialnej jak również chęci ich sprzedaży, zatem nie sposób uznać, że będzie ona miała związek z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą. Składniki Majątku zostały nabyte przez Pana w drodze spadku i będą zbywane z uwagi na zaistniałe okoliczności życiowe.

Biorąc pod uwagę powyższe, w odniesieniu do planowanej sprzedaży Składników Majątku nabytych w drodze spadku można Pana uznać za osobę wykonującą prawo własności majątku osobistego w celu wykorzystania go na potrzeby prywatne. Oznacza to, że ww. planowana sprzedaż Składników Majątku nabytych w drodze spadku nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan nie będzie działał w tym zakresie jako podatnik na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym planowana sprzedaż Składników Majątku nabytych w drodze spadku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.