Spółka będąca czynnym podatnikiem VAT w Polsce prowadzi działalność gospodarczą w branży motoryzacyjnej i nabywa towary i usługi od kontrahentów, odliczając VAT. Od 1 lutego 2026 r. kontrahenci mają obowiązek wystawiać faktury ustrukturyzowane w Krajowym Systemie e-Faktur (KSeF), ale Spółka obawia się, że niektórzy kontrahenci, z różnych przyczyn takich jak błędy w ocenie statusu VAT, awarie…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych na Państwa rzecz przez kontrahentów, bez użycia Krajowego Systemem e-Faktur, pomimo obowiązku korzystania z KSeF.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
1.
... (dalej – Spółka lub Wnioskodawczyni) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i montażu elementów wyposażenia w branży motoryzacyjnej. Do produktów wytwarzanych przez Spółkę należą .....
Wnioskodawczyni posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce, jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.
2.
W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Spółka nabywa od polskich podatników VAT czynnych towary i usługi, które są opodatkowane VAT w Polsce, nie korzystają ze zwolnienia z VAT, są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności, w odniesieniu do których przysługuje jej prawo do odliczenia VAT naliczonego i nie są spełnione negatywne przesłanki do odliczenia VAT, które ustawodawca wskazał w art. 88 ustawy o VAT.
Sprzedaż na rzecz Spółki ww. towarów i usług dokumentowana jest fakturami wystawianymi na jej rzecz przez kontrahentów. Spółka odlicza VAT z tych faktur.
3.
Od 1 lutego 2026 r. – w związku z wejściem w życie przepisów o obowiązkowym Krajowym Systemie e-Faktur (dalej również – KseF) – kontrahenci Spółki objęci obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF, powinni wystawiać na jej rzecz faktury w tej właśnie formie, a Spółka powinna otrzymywać je w KSeF.
Wnioskodawczyni nie może jednak wykluczyć, że w niektórych przypadkach, jej kontrahenci – mimo ciążącego na nich obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych – będą wystawiali na jej rzecz faktury:
- w postaci papierowej,
- w postaci elektronicznej, inne niż faktury ustrukturyzowane, które Spółka będzie otrzymywała poza KSeF.
Wystawienie faktur zakupowych poza KSeF i w formie innej niż faktura ustrukturyzowana może wynikać z różnych przyczyn, w szczególności:
- z błędnej oceny przez sprzedawców ich statusu na gruncie VAT (np. uznania, że nie posiadają w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności, mimo że w rzeczywistości je posiadają),
- nieprawidłowego skorzystania ze zwolnień i preferencji w okresie przejściowym (m.in. kryterium przychodowego od 1 lutego do 1 kwietnia 2026 r. lub preferencji dla mikroprzedsiębiorców do końca 2026 r.),
- z nieprzesłania do KSeF faktur wystawionych w trakcie awarii lub niedostępności KSeF,
- z przyczyn organizacyjnych i praktycznych, takich jak brak wiedzy o nowych obowiązkach, niewystarczająca świadomość regulacyjna czy brak odpowiednich narzędzi informatycznych – co, zwłaszcza w początkowej fazie obowiązywania KSeF, może skutkować masowym wystawianiem faktur poza systemem.
Pytanie
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni będzie przysługiwało prawo do odliczenia
VAT naliczonego wynikającego z faktur, które – wbrew obowiązkowi – nie będą fakturami ustrukturyzowanymi, lecz zostaną wystawione na jej rzecz w postaci papierowej lub elektronicznej i zostaną otrzymane przez Spółkę poza KSeF?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur, które – wbrew obowiązkowi – nie będą fakturami ustrukturyzowanymi, lecz zostaną wystawione na jej rzecz w postaci papierowej lub elektronicznej i zostaną otrzymane przez Spółkę poza KSeF.
Poniżej Wnioskodawczyni szczegółowo uzasadnia swoje stanowisko.
Warunki odliczenia VAT określone w przepisach ustawy o VAT
1.
Prawo podatnika do odliczenia VAT zapłaconego w cenie nabywanych towarów i usług, związanych z działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT, jest jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług. Wszelkie ograniczenia tego prawa wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.
Polski ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, jak i negatywnych.
2.
Pozytywne przesłanki odliczenia VAT – tj. okoliczności, których wystąpienie umożliwia odliczenie VAT – zostały wskazane w art. 86 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o PIT „podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.”
Z kolei w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT „kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi”.
3.
Natomiast przesłanki negatywne – tj. okoliczności, których wystąpienie pozbawia prawa do odliczenia VAT – zostały określone w art. 88 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 1a i ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do:
- nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób oraz usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży,
- kwot otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku,
- podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Z kolei w myśl art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
- sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
- transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku,
- wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
- faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego,
- wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
4.
W świetle powyższego, prawo do odliczenia VAT przysługuje wówczas, gdy łącznie spełnione zostaną poniższe warunki:
- odliczenia dokonuje podatnik VAT – tj. podmiot prowadzący działalność gospodarczą,
- nabyte towary i usługi są wykorzystywane przez tego podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT,
- kwota VAT, podlegająca odliczeniu, wynika z faktur otrzymanych przez tego podatnika,
- nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w art. 88 ustawy o VAT, których wystąpienie pozbawia prawa do odliczenia VAT.
Wprowadzenie obowiązkowego KSEF a prawo do odliczenia VAT
Wprowadzenie obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur stanowi zmianę o charakterze przede wszystkim technicznym i organizacyjnym. Zmiana ta dotyczy sposobu dokumentowania transakcji, a nie materialnych zasad opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Przepisy regulujące KSeF nie modyfikują natomiast ani przesłanek powstania obowiązku podatkowego, ani zasad ustalania podstawy opodatkowania, ani – co kluczowe w niniejszej sprawie – materialnych warunków korzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, określonych w art. 86 ustawy o VAT.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego pozostaje konsekwencją spełnienia przesłanek wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz braku ziszczenia się przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 tej ustawy. Regulacje dotyczące KSeF nie wprowadzają natomiast nowej, autonomicznej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z prawa do odliczenia w postaci obowiązku otrzymania faktury wyłącznie za pośrednictwem tego systemu.
Należy przy tym podkreślić, że ustawodawca – wprowadzając sankcje związane z niewystawieniem faktury przy użyciu KSeF – adresuje je wyłącznie do wystawcy faktury, jako podmiotu zobowiązanego do realizacji obowiązku fakturowania w określonej formie. Ustawa o VAT nie przewiduje natomiast sankcji materialnoprawnych po stronie nabywcy, polegających na utracie prawa do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie z tego powodu, że faktura została wystawiona poza KSeF, mimo ciążącego na sprzedawcy obowiązku jej wystawienia w tym systemie.
W konsekwencji – zdaniem Wnioskodawczyni – obowiązkowy charakter KSeF nie może być interpretowany w sposób prowadzący do ograniczenia fundamentalnej zasady neutralności podatku VAT po stronie nabywcy, w sytuacji gdy transakcja została faktycznie zrealizowana, a nabyte towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Prawo do odliczania przez Spółkę VAT z faktur wystawionych i otrzymanych – wbrew obowiązkowi – poza KSeF
1.
W ocenie Wnioskodawczyni, w opisanym zdarzeniu przyszłym spełnione zostaną wszystkie przesłanki warunkujące prawo Spółki do odliczenia podatku VAT naliczonego.
Po pierwsze, Wnioskodawczyni jest podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski, prowadzi działalność gospodarczą w sposób samodzielny oraz jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT. Spółka nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.
Po drugie, nabywane przez Spółkę towary i usługi, dokumentowane fakturami otrzymywanymi od kontrahentów, są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zakupy te pozostają w bezpośrednim i niewątpliwym związku z działalnością opodatkowaną Spółki.
Po trzecie, kwota podatku naliczonego, podlegająca odliczeniu, wynika z faktur otrzymanych przez Spółkę od kontrahentów będących czynnymi podatnikami VAT. Faktury te dokumentują rzeczywiste nabycie towarów i usług przez Spółkę, są wystawiane na jej rzecz i zawierają wykazany podatek VAT.
Okoliczność, że w niektórych przypadkach faktury te – wbrew obowiązkowi po stronie wystawcy –zostaną wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, nie zmienia faktu, że są to faktury otrzymane przez Spółkę w rozumieniu art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT.
Po czwarte, w odniesieniu do faktur, których dotyczy niniejszy wniosek, nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 88 ustawy o VAT, które wyłączałyby prawo do odliczenia podatku naliczonego.
W konsekwencji – w ocenie Wnioskodawczyni – w sytuacji, gdy Spółka otrzyma faktury dokumentujące nabycie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych, wystawione na jej rzecz przez kontrahentów – wbrew obowiązkowi – poza Krajowym Systemem e-Faktur, Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z tych faktur.
2.
Powyższy wniosek znajduje potwierdzenie m. in. w następujących interpretacjach:
- w interpretacji indywidualnej z 16 stycznia 2026 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.904.2025.2.MSO, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że „Wprowadzenie obowiązkowego fakturowania w systemie KSeF nie zmienia zasad związanych z odliczeniem podatku naliczonego przez nabywców. Zatem jeśli jednak nabywca otrzyma fakturę wystawioną przez swojego dostawcę (który jest objęty obligatoryjnym KSeF) poza systemem KSeF (a więc otrzyma wadliwie wystawiony dokument), to będzie mógł odliczyć podatek naliczony wynikający z takiej faktury, pod warunkiem spełnienia pozostałych, materialnych przesłanek uprawniających do odliczenia podatku naliczonego”;
- w interpretacji indywidualnej z 9 stycznia 2026 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.876.2025.2.KO, w której stwierdzone zostało m.in., że „Prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego”;
- w interpretacji indywidualnej z 2 stycznia 2026 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.857.2025.1.MSO, w której Organ uznał, ,że „Państwu (czynnemu podatnikowi podatku VAT) będzie przysługiwało – na podstawie art. 86 ust. 1 bądź art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy – prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, wykorzystywanych przez Państwa do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wystawienie Faktur Zakupowych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy.”
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jak wynika z powyższych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Według art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Z art. 86 ust. 10b ustawy wynika:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w:
1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
2) ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:
a) (uchylona),
b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;
3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.
Ponadto, w myśl art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
W świetle art. 86 ust. 13 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
– nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;
b) (uchylona)
2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku
3) (uchylony)
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6) (uchylony)
7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Ponadto, zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Faktura jest dokumentem wystawianym dla potrzeb dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dane, które powinna zawierać faktura zostały określone w art. 106e ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem (…).
Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Według art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:
Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e‑Faktur.
Na podstawie art. 106ga ust. 2 ustawy obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
Według art. 106ga ust. 3 ustawy obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.
Art. 106ga ust. 4 ustawy obowiązujący od 1 lutego 2026 r. stanowi, że:
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
Według art. 106na ustawy obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:
1. Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur.
2. (uchylony)
3. Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.
4. W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego nabywcę.
Z opisu sprawy wynika, że będąc zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie produkcji i montażu elementów wyposażenia w branży motoryzacyjnej. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, nabywają Państwo od kontrahentów - polskich podatników VAT czynnych towary i usługi, które są wykorzystywane przez Państwa do wykonywania czynności, w odniesieniu do których przysługuje Państwu prawo do odliczenia VAT naliczonego i nie są spełnione negatywne przesłanki do odliczenia VAT, które ustawodawca wskazał w art. 88 ustawy o VAT. W niektórych przypadkach, Państwa kontrahenci – mimo ciążącego na nich obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych – będą wystawiali na Państwa rzecz faktury:
- w postaci papierowej,
- w postaci elektronicznej, inne niż faktury ustrukturyzowane, które będą Państwo otrzymywali poza KSeF.
Wystawienie faktur zakupowych poza KSeF i w formie innej niż faktura ustrukturyzowana może wynikać z różnych przyczyn, w szczególności:
- z błędnej oceny przez sprzedawców ich statusu na gruncie VAT (np. uznania, że nie posiadają w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności, mimo że w rzeczywistości je posiadają),
- nieprawidłowego skorzystania ze zwolnień i preferencji w okresie przejściowym (m.in. kryterium przychodowego od 1 lutego do 1 kwietnia 2026 r. lub preferencji dla mikroprzedsiębiorców do końca 2026 r.),
- z nieprzesłania do KSeF faktur wystawionych w trakcie awarii lub niedostępności KSeF,
- z przyczyn organizacyjnych i praktycznych, takich jak brak wiedzy o nowych obowiązkach, niewystarczająca świadomość regulacyjna czy brak odpowiednich narzędzi informatycznych – co, zwłaszcza w początkowej fazie obowiązywania KSeF, może skutkować masowym wystawianiem faktur poza systemem.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.
Analiza powołanego art. 88 ustawy prowadzi do wniosku, że w dyspozycji tego przepisu, jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które zostały wystawione wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur.
Należy wskazać, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.
W tym miejscu należy jeszcze raz wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jednakże nie wymienia opisanego we wniosku przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, wystawionych wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur jako przesłanki negatywnej, powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).
Przy czym podkreślić należy, że wprowadzenie obowiązkowego fakturowania w systemie KSeF nie zmienia zasad związanych z odliczeniem podatku naliczonego przez nabywców. Zatem jeśli jednak nabywca otrzyma fakturę wystawioną przez swojego dostawcę (który jest objęty obligatoryjnym KSeF) poza systemem KSeF (a więc otrzyma wadliwie wystawiony dokument), to będzie mógł odliczyć podatek naliczony wynikający z takiej faktury, pod warunkiem spełnienia pozostałych, materialnych przesłanek uprawniających do odliczenia podatku naliczonego. Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest prawem samoistnym, lecz jest to prawo warunkowe, tzn. nie wynika ono z samego faktu posiadania faktury, lecz z faktu rzeczywistego przeprowadzenia transakcji skutkującej nabyciem towaru lub usługi przez podmiot widniejący na fakturze jako nabywca. Faktura powinna więc prawidłowo odzwierciedlać zdarzenie gospodarcze zarówno pod względem przedmiotowym, jak i podmiotowym. Dla celów skorzystania z prawa do odliczenia istotna jest bowiem prawidłowość materialna faktury, która musi potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi podmiotami w niej wskazanymi, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że jako czynnemu podatnikowi podatku VAT będzie Państwu przysługiwało – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupowych dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, wykorzystywanych przez Państwa do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wystawienie faktur zakupowych wbrew obowiązkowi użycia Krajowego Systemu e-Faktur, nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy .
Zatem w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych na Państwa rzecz przez kontrahentów, w przypadku, gdy wbrew obowiązkowi faktury zakupowe, z których będzie wynikał VAT naliczony, zostaną wystawione bez użycia KSeF, przy założeniu, że spełnione będą pozostałe warunki uprawniające Państwa do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.
Należy jednakże zauważyć, że zasadniczo korzystanie z faktur poza KSeF powinno być wyjątkiem i powinno ono ograniczać się jedynie do sytuacji przewidzianych w ustawie i przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. W konsekwencji powołane interpretacje nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo