Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.854.2025.1.AM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

29 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży niezabudowanej nieruchomości, składającej się z działek nr 1, 2 i 3, będącej we współwłasności małżeńskiej.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1) Zainteresowany będący stroną postępowania: A.A. (…)

2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B.B. (…)

Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowany od dnia (…) 1996 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku od towaru i usług. Przeważającą działalnością gospodarczą Zainteresowanego jest konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, ponadto Zainteresowany posiada też kilka nieruchomości, które wynajmuje.

Żona Zainteresowanego nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zainteresowany wraz z żoną (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania) dnia (…) 2021 r. nabył do majątku wspólnego Nieruchomość 1 składającą się z trzech działek ewidencyjnych o łącznej powierzchni (...) ha. Nieruchomość 1 jest niezabudowana i posiada dostęp do drogi publicznej. Położona jest na terenach o symbolu 3.P/U - teren zabudowy techniczno-produkcyjnej oraz usługowej i 1.KL/PE - tereny komunikacji zlokalizowane w udokumentowanym złożu żwiru.

Nieruchomość 1 nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej prowadzonej przez Zainteresowanego.

Zainteresowany wraz z żoną nie dokonywali żadnych ulepszeń na Nieruchomości 1 oraz nie podejmują w sposób zorganizowany i ciągły działań zmierzających do sprzedaży tej nieruchomości wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia.

Zainteresowany wraz z żoną nie wykorzystywał, nie wykorzystuje oraz nie zamierza wykorzystywać Nieruchomości 1 do jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zainteresowany wraz z żoną wykorzystywał, wykorzystuje i będzie wykorzystywać do dnia sprzedaży ww. działkę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.

Nieruchomość 1 bezpośrednio sąsiaduje z Nieruchomością 2. Nieruchomość 2 została nabyta przez Zainteresowanego do majątku wspólnego w ramach działalności gospodarczej i została wprowadzona do ewidencji środków trwałych.

Zainteresowany zawarł jednocześnie dwie umowy przedwstępne sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 na rzecz osoby prawnej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Zainteresowany działał osobiście oraz jako pełnomocnik swojej żony. W ramach przedwstępnej umowy sprzedaży Zainteresowany nie udzielił i nie zamierza udzielić nabywcy pełnomocnictwa, zgody, upoważnienia do działania w jej imieniu i na jego rzecz. Strony planują zawarcie umów przyrzeczonych.

Nieruchomość 1 składa się z następujących działek ewidencyjnych: Położonych w (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...), obręb (...): działek nr 1 (…), 2 (…) i 3 (…) o powierzchni (...) ha (… metry kwadratowe), w której jako właściciele na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej wpisani są: A.A., syn (…), PESEL (…) oraz B.B., córka (…), PESEL (…) na podstawie umowy sprzedaży za Repertorium A Nr (…) z dnia (…) 2021 r. sporządzonej przed notariuszem (…) w (…) oraz umowy zamiany za Repertorium A Nr (…) z dnia (…) 2022r. sporządzonej przed notariuszem (…) w (...), w Dziale I-O wpisane są wzmianki (…) z dnia (…) 2024r. oraz (…) z dnia (…) 2022r. - inny wpis w Dziale I-O, a Działy III i IV tej księgi wieczystej wpisów obciążających nie wykazują. Dla ww. Nieruchomości Sad Rejonowy w (...), VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczysta Nr (…).

1. W dacie nabywania Nieruchomości nr 1, Zainteresowany był już właścicielem działki nr 2, tj. bezpośrednio sąsiadującej o nr 4, która to działka (Nieruchomość nr 2) była nabyta na cele inwestycyjny, stad została wciągnięta do ewidencji środków trwałych (w celu zabudowy budynkiem produkcyjnym). Z kolei dla nabycia Nieruchomości nr 1 nie było konkretnego celu, a to wobec pojawienia się okazji na rynku, jednak ta Nieruchomość znajdowała się w bezpośrednim sąsiedztwem Nieruchomości nr 2, wiec zakup był atrakcyjny.

Dla Nieruchomości nr 2 zostało wydane pozwolenie na budowę hali, tj. budynku usługowo-inwestycyjnego. Nieruchomość nr 1 i Nieruchomość nr 2 mogą być faktycznie połączone ze sobą lub mogą stanowić odrębne nieruchomości jak to obecnie ma miejsce.

Nadto nabycie Nieruchomości nr 1 nie miało szczególnego celu i charakteru albowiem wobec okoliczności, iż została nabyta działka sąsiednia do już posiadanej. W dacie nabycia Zainteresowany nie miał zamiaru inwestycyjnego czy prowadzenia na niej działalności gospodarczej, stad nie została ona ujawniona w ewidencji środków trwałych. Zakup miał charakter prywatny.

2. Nabycie Nieruchomości nr 1 nie nastąpiło w ramach czynności opodatkowanej VAT.

3. Nabycie Nieruchomości nr 1 nie było udokumentowane faktura VAT, była zwykła umowa cywilnoprawna, od której odprowadzono PCC.

4. Od nabycia Nieruchomości nr 1 nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, albowiem takowego nie było z uwagi na to, co wyżej wskazano.

5. Także żonie Zainteresowanego nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

6. Żona Zainteresowanego nie prowadzi i nigdy nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej.

7. Nieruchomość 1 nie była w żaden sposób wykorzystywana. Na nieruchomości obok, tj. Nieruchomości nr 2 jednak było pozyskane pozwolenie na budowę. Docelowo obydwie Nieruchomości mogły zostać połączone w jedną lub też oddzielenie wykorzystywane ze względu na ich powierzchnie. W tym zakresie Zainteresowany nic nie planował i nie czynił żadnych starań.

8. Żona Zainteresowanego nie wykorzystywała Nieruchomości 1 w żaden sposób - jw.

9. Nieruchomość nr 1 nie była wykorzystywana także na cele osobiste/prywatne tak przez Zainteresowanego, jak i jego żonę.

10. Nieruchomość nr 1 nie była użytkowana w tym na działalność zwolnioną z podatku VAT na gruncie ustawy o VAT.

11. Nieruchomość nr 1 (jak i nr 2) nie były udostępniane tak przez Zainteresowanego, jak i jego żonę osobom trzecim pod jakimkolwiek tytułem np. najem, dzierżawa lub innej umowy o podobnym charakterze.

12. Przeznaczenie Nieruchomości nr 1 i także Nieruchomości nr 2 wskazane w niniejszym wniosku wynika z MPZP i dla Nieruchomości nr 1 nie była wydawana decyzja o warunkach zabudowy.

13. Odnośnie do wcześniejszych transakcji sprzedaży przez Zainteresowanego innych nieruchomości, sytuacja wygląda następująco:

a) W dniu (…) 2024 r. zostało sprzedane przez A.A. i jego żonę mieszkanie położone w (…), ul. (…), mieszkanie nabyte kilka lat wcześniej.

b) Mieszkanie było nabyte dla własnych celów mieszkaniowych Zainteresowanego i jego żony.

c) Sprzedaż nastąpiła z uwagi na zakup innego mieszkania i zmianę lokalizacji z uwagi na potrzeby mieszkaniowe.

d) Dodatkowo w dniu (…) 2025 r. zostało sprzedane przez p. A.A. miejsce parkingowe w garażu podziemnym w budynku wielorodzinnym.

e) Ze sprzedaży mieszkania, o którym mowa w pkt a) środki zostały przeznaczone na zakup innego mieszkania, zaś ze sprzedaży miejsca parkingowego, o którym mowa w pkt e) powyżej, środki na chwilę obecną nie zostały przeznaczone na jakiekolwiek cele, znajdują się na rachunku bankowym.

14. B.B., tj. żona Zainteresowanego uczestniczyła w sprzedaży nieruchomości, o których mowa w pkt 13 powyżej, jako że zarówno ww. mieszkanie, jak i miejsce parkingowe wchodziło do majątku wspólnego.

15. Zainteresowany posiada inne jeszcze nieruchomości, które jednak nie są obecnie przeznaczone do sprzedaży. Klient posiada bowiem:

a) Nieruchomość położoną w (...) przy ul. (…), na której położony jest dom jednorodzinny, w którym Zainteresowany zamieszkuje;

b) Mieszkania zlokalizowane w (...), obecnie niewynajmowane;

c) 2 lokale usługowe położone w (…) nabyte w 2024 r. w ramach działalności gospodarczej, obecnie wynajmowane;

d) Nieruchomość położoną w (...) zabudowaną budynkiem usługowym, w którym znajduje się m.in. lokal usługowy, który Mocodawca w ramach działalności gospodarczej wynajmuje;

e) Nieruchomość położoną w (...) zabudowaną warsztatem samochodowym, w którym Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą (warsztat naprawy pojazdów blacharsko-lakierniczy);

f) Nieruchomość niezabudowaną położona w (...), bezpośrednio sąsiadującą z nieruchomością opisaną w pkt e) powyżej w celu rozszerzenia miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

16. Wskazane w pkt 15 nieruchomości objęte są wspólnością majątkową małżeńską Zainteresowanego i jego żony.

Pytanie

Czy planowana sprzedaż Nieruchomości 1 spowoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Zainteresowanych, sprzedaż Nieruchomości 1 będącej składnikiem majątku prywatnego, niewykorzystywanej w działalności gospodarczej nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.

Z tytułu sprzedaży Nieruchomości 1 Zainteresowany nie będzie działał w charakterze - zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy - podatnika VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem sprzedaż Nieruchomości 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

W niniejszej sprawie pomimo tego, że Zainteresowany prowadzi działalność gospodarcza oraz jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, to Nieruchomość 1 stanowi część majątku wspólnego Zainteresowanego i jego żony, wobec czego sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zainteresowany wraz z żoną (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania) w celu dokonania sprzedaży nie podjęli aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami i nie angażowali środków podobnych do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT. Zainteresowany w zakresie planowanej sprzedaży Nieruchomości nr 1 nie działa jako podatnik podatku VAT w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, stąd planowana transakcja sprzedaży Nieruchomości 1 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towaru i usług.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że według art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości 1, składającej się z trzech działek ewidencyjnych o nr 1, 2 i 3, istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Państwa za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z treści złożonego wniosku wynika, że w 2021 r. nabyli Państwo do majątku wspólnego niezabudowaną Nieruchomość nr 1 składającą się z trzech działek ewidencyjnych o nr 1, 2 i 3. Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani w żaden inny sposób, nie była również udostępniana przez Państwa osobom trzecim. Nie dokonywali Państwo żadnych ulepszeń na Nieruchomości nr 1 oraz nie podejmują w sposób zorganizowany i ciągły działań zmierzających do sprzedaży tej nieruchomości wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. Nie wykorzystywali, nie wykorzystują oraz nie zamierzają wykorzystywać Nieruchomości nr 1 do jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W dacie nabycia nie mieli Państwo zamiaru inwestycyjnego czy prowadzenia na nieruchomości działalności gospodarczej. Zakup nieruchomości miał charakter prywatny.

Podpisali Państwo przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości 1 na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W ramach przedwstępnej umowy sprzedaży nie udzielili i nie zamierzają Państwo udzielić nabywcy pełnomocnictwa, zgody, upoważnienia do działania w Państwa imieniu.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży niezabudowanej Nieruchomości nr 1 składającej się z działek nr 1, 2 i 3 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Państwa aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Dokonując sprzedaży niezabudowanej Nieruchomości nr 1 będą Państwo korzystać z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Państwa cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W związku z tym, dokonując sprzedaży ww. nieruchomości będą Państwo korzystać z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej Nieruchomości nr 1 składającej się z działek nr 1, 2 i 3 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.