Interpretacja 0113-KDIPT1-2.4012.95.2026.1.PRP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług wybudowania sieci wodociągowej jako inwestycji uzupełniającej do inwestycji prowadzonej przez Inwestora oraz ustalenia momentu obowiązku podatkowego z tego tytułu.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (dalej: „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 37ea ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: „UoPiZP”) - Na wniosek inwestora złożony za pośrednictwem wójta, burmistrza albo prezydenta miasta rada gminy może uchwalić zintegrowany plan inwestycyjny. Zintegrowany plan inwestycyjny obejmuje obszar inwestycji głównej oraz inwestycji uzupełniającej (ust. 2). Zintegrowany plan inwestycyjny jest szczególną formą planu miejscowego (ust. 3). Wejście w życie zintegrowanego planu inwestycyjnego powoduje utratę mocy obowiązujących planów miejscowych lub ich części odnoszących się do terenu objętego tym zintegrowanym planem inwestycyjnym (ust. 4).

W myśl art. 37eb ust. 1 UoPiZP - Do wniosku, o którym mowa w art. 37ea ust. 1, inwestor dołącza projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego.

Procedura sporządzenia ZPI (zintegrowany plan inwestycyjny) jest następująca: zgodnie z treścią art. 37ec ust. 1 UoPiZP - Rada gminy może wyrazić zgodę na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego. Ust. 2 wskazuje, iż jeżeli rada gminy wyraziła zgodę na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta, kolejno:

1)    prowadzi z inwestorem, a w przypadku, o którym mowa w art. 37ed ust. 5, również z osobą trzecią będącą właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, na której ma być realizowana inwestycja uzupełniająca, negocjacje w zakresie treści projektu umowy urbanistycznej oraz projektu zintegrowanego planu inwestycyjnego;

2)    wprowadza zmiany do projektu zintegrowanego planu inwestycyjnego, wraz z uzasadnieniem, sporządza prognozę oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana, oraz projekt umowy urbanistycznej, uwzględniając wynik negocjacji, o których mowa w pkt 1;

3)    udostępnia w Rejestrze projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego wraz z uzasadnieniem, projektem umowy urbanistycznej i prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana;

4)    jednocześnie:

a)    występuje o opinie, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. a,

b)    występuje o uzgodnienia, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. b,

c)    występuje o zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne,

d)    ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o rozpoczęciu konsultacji społecznych i przeprowadza konsultacje społeczne;

5)    w terminie 14 dni od dnia zakończenia opiniowania, uzgadniania i konsultacji społecznych, o których mowa w pkt 4 lit. a, b i d, wprowadza zmiany do projektu zintegrowanego planu inwestycyjnego wynikające z:

a)    uzyskanych opinii,

b)    dokonanych uzgodnień,

c)    przeprowadzonych konsultacji społecznych;

6)    w niezbędnym zakresie ponawia czynności, o których mowa w pkt 1, pkt 4 lit. b, i pkt 5 lit. b, a jeżeli wprowadzone zgodnie z pkt 5 zmiany dotyczą lokalizacji przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, ponawia także czynności, o których mowa w pkt 4 lit. d i pkt 5 lit. c;

7)    zawiera w imieniu gminy umowę urbanistyczną;

8)    udostępnia w Rejestrze projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego wraz z uzasadnieniem, umową urbanistyczną, prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana i raportem, o którym mowa w art. 8k ust. 2;

9)    przedstawia radzie gminy projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego stanowiący załącznik do umowy, o której mowa w pkt 7, wraz z raportem, o którym mowa w art. 8k ust. 2.

Do czasu zawarcia umowy urbanistycznej wójt, burmistrz albo prezydent miasta może odstąpić od negocjacji, informując o tym radę gminy (art. 37ec ust. 3 UoPiZP). Termin na dokonanie uzgodnień i przedstawienie opinii, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. a i b, oraz uzgodnień w ramach czynności ponawianych, o których mowa w ust. 2 pkt 6, wynosi 14 dni od dnia wystąpienia o uzgodnienie albo przedstawienie opinii. Przepisu art. 25 ust. 1a nie stosuje się (ust. 4). W przypadku gdy zintegrowany plan inwestycyjny dotyczy wyłącznie lokalizacji instalacji odnawialnych źródeł energii innych niż elektrownie wiatrowe w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz nie dotyczy warunków określonych w art. 27b ust. 2 (ust. 6):

1)    wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje czynności określone w ust. 1 bez wyrażenia przez radę gminy zgody na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego;

2)    konsultacje społeczne, o których mowa w art. 8i ust. 1:

a)    pkt 1 i 4, prowadzi się przez okres 14 dni,

b)    pkt 2 i 3, przeprowadza się nie wcześniej niż po upływie 3 dni od dnia rozpoczęcia konsultacji społecznych i nie później niż 3 dni przed ostatnim dniem okresu, o którym mowa w lit. a.

Zgodnie z treścią art. 37ed ust. 1 UoPiZP - Przez umowę urbanistyczną inwestor zobowiązuje się na rzecz gminy do realizacji inwestycji uzupełniającej. Ust. 2 pkt 2 i 3 wskazuje, iż przez umowę urbanistyczną inwestor może zobowiązać się na rzecz gminy, w szczególności do pokrycia całości lub części kosztów realizacji inwestycji uzupełniającej, w tym do zapłaty ceny za nieruchomość, o której mowa w ust. 5 lub pokrycia całości lub części poniesionych przez gminę kosztów uchwalenia zintegrowanego planu inwestycyjnego, w tym kosztów realizacji roszczeń, o których mowa w art. 36 ust. 1 i 3.

Następnie ust. 3 pkt 1 doprecyzowuje, iż przez umowę urbanistyczną gmina może zobowiązać się w szczególności do realizacji inwestycji uzupełniającej, jeżeli wchodzi ona w zakres zadań własnych gminy.

Załącznikiem do umowy urbanistycznej jest projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego (art. 37ed ust. 7 UoPiZP). Skutki prawne umowy urbanistycznej powstają z dniem wejścia w życie zintegrowanego planu inwestycyjnego w brzmieniu określonym w załączniku do umowy urbanistycznej (ust. 8). Umowę urbanistyczną zawiera się w formie aktu notarialnego (ust. 9).

W myśl natomiast art. 37ee UoPiZP, w negocjacjach poprzedzających zawarcie umowy urbanistycznej bierze udział osoba wyznaczona przez radę gminy, a w przypadku, gdy rada gminy nie wyznaczy takiej osoby - przewodniczący rady gminy.

Działając w oparciu o wskazany wyżej art. 37ea ust. 1, art. 37eb ust. 1, art. 37ed ust. 1, ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3 pkt 1 UoPiZP Inwestor zrealizuje na swojej działce (własność Inwestora) inwestycję - elektrownię słoneczną.

Elektrownia ta będzie stanowić własność Inwestora. Zrealizuje on także przyłącze wodociągowe stanowiące element ochrony przeciwpożarowej dla tej elektrowni. Inwestycja główna (elektrownia słoneczna) znajdować się będzie na działce nr 35. Prawo własności do tej działki przysługuje wyłącznie Inwestorowi. Również wybudowana na niej elektrownia słoneczna stanowić będzie własność Inwestora. Nakłady na tę elektrownię poniesie wyłącznie Inwestor.

Gmina z kolei wybuduje sieć wodociągową – inwestycja uzupełniająca – na części działki nr 1, działka stanowi własność Gminy. Również sieć wodociągowa będzie stanowić własność Gminy. Inwestor pokryje koszty budowy sieci na określonym w umowie urbanistycznej odcinku, bez przenoszenia prawa własności na Inwestora (o czym szczegółowo jest mowa w dalszej części opisu stanu faktycznego). Budowa wodociągu stanowić będzie realizację zadań własnych Gminy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Natomiast przyłącze wodociągowe znajdować się będzie na działce nr 2 – umożliwi ono połączenie terenu inwestycji głównej z obszarem inwestycji uzupełniającej. Koszty budowy przyłącza pokryje Inwestor (nie jest ono częścią inwestycji uzupełniającej). Prawo własności działki nr 2 przysługuje Inwestorowi, zatem również przyłącze wodociągowe będzie własnością Inwestora.

Do Gminy wpłynął wniosek Inwestora o uchwalenie ZPI.

Rada Gminy podjęła uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na przystąpienie do sporządzenia ZPI. W toku negocjacji prowadzonych na podstawie art. 37ee w związku z art. 37ed UoPiZP Strony ustaliły zasady współpracy i postanowiły zawrzeć umowę urbanistyczną, o której mowa poniżej.

Przed zawarciem umowy urbanistycznej prowadzone były zatem negocjacje, podczas których strony określiły zobowiązania względem siebie. W związku z powyższym strony w drodze negocjacji skorzystały z możliwości wynikających z ustawy i ustaliły, że Gmina zrealizuje inwestycję uzupełniającą (budowa wodociągu, jako zadanie własne gminy), Inwestor natomiast pokryje koszty realizacji tej inwestycji oraz koszty uchwalenia ZPI. Środki pieniężne zostaną przekazane Gminie przed rozpoczęciem budowy wodociągu (zamiast zwrotu po realizacji inwestycji), ze względu na to, że inwestycja ta nie została przewidziana w budżecie Gminy. Inwestor przekaże Gminie środki pieniężne w wysokości faktycznych kosztów budowy (określonej w treści umowy urbanistycznej).

Wybudowany w ramach inwestycji uzupełniającej wodociąg znajdować się będzie na terenie należącym do Gminy. Gmina będzie jego właścicielem. Nie dojdzie do przeniesienia własności do wodociągu.

W Akcie Notarialnym wskazano, iż Strony zawierają umowę urbanistyczną na mocy, której „Inwestor zobowiązuje się do:

-        Pokrycia kosztów realizacji inwestycji uzupełniającej w obszarze objętym Zintegrowanym Planem Inwestycyjnym […] polegającej na budowie części wodociągu […] […],

-        Pokrycia całości poniesionych przez Gminę kosztów uchwalenia zintegrowanego planu inwestycyjnego, w tym w szczególności wszelkich kosztów powstałych w związku z jego przygotowaniem, pozyskaniem stosownych dokumentów i opinii,

zaś Gmina zobowiązuje się do:

-        Realizacji sieci wodociągowej w pasie drogowym (…), której lokalizacja przewidziana jest częściowo w obszarze objętym projektem Zintegrowanego Planu Inwestycyjnego,

-        Zwolnienia Inwestora z całości opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przypadku jej wystąpienia”.

Pokrycie kosztów inwestycji uzupełniającej nastąpi jak już wspomniano w formie przedpłaty. ZPI wszedł w życie w 2024 r.

Gmina planuje, że wybudowana przez nią inwestycja uzupełniająca zostanie oddana w użyczenie firmie zajmującej się dostawą wody na terenie Gminy. Firmą tą nie jest Inwestor.

Podsumowując, Gmina zrealizuje budowę wodociągu na działce stanowiącej własność Gminy – również wodociąg będzie stanowił własność Gminy. Inwestor poniesie koszty budowy wodociągu oraz zostanie zwolniony z opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4 UoPIZP (podstawa prawna zwolnienia z opłaty: art. 37ed ust. 3 pkt 2 UoPIZP). Inwestycja zrealizowana przez Gminę stanowić będzie własność Gminy, bez względu na poniesienie kosztów jej realizacji przez Inwestora. Budowa wodociągu przez Gminę jest niezbędna w celu uruchomienia elektrowni, której budowę planuje Inwestor na swojej działce. Elektrownia oraz przyłącze zostaną wybudowane we własnym zakresie przez Inwestora, z własnych środków, na własnych działkach i stanowić będą własność Inwestora. W związku z powyższymi działaniami nie zostaną przenoszone prawa własności przez żadną ze stron.

Pytania

1.    Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Gmina dokona czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT na rzecz Inwestora?

2.    W przypadku uznania, że Gmina dokona czynności podlegającej opodatkowaniu, w jakim dniu powstanie obowiązek podatkowy dla tej czynności?

 Państwa stanowisko w sprawie

Własne stanowisko

1.    Gmina nie dokona czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT na rzecz Inwestora. Nie dojdzie do odpłatnej dostawy towaru, gdyż nie będzie mieć miejsca przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel. Nie będzie mieć także miejsca odpłatne świadczenie usług, gdyż Gmina zrealizuje budowę Inwestycji w ramach zadań własnych Gminy na własnej działce (a nie na działce Inwestora) i Inwestycja zostanie użyczona firmie zajmującej się dostawą wody na terenie Gminy. Ponadto, czynności opisane w zdarzeniu przyszłym będą realizowane przez Gminę w charakterze organu władzy publicznej (działalności publicznoprawnej), a nie w ramach stosunku cywilnoprawnego. Szczegółowe uzasadnienie stanowiska znajduje się poniżej.

2.    Zdaniem Gminy nie dojdzie do czynności podlegającej opodatkowaniu. W przypadku jednak zajęcia odmiennego stanowiska należy przyjąć, że czynnością dokonywaną przez Gminę będzie odpłatne świadczenie usług budowlanych. Usługa ta w opisanym stanie faktycznym będzie świadczona na rzecz innego podatnika, wobec czego obowiązek podatkowy powstanie na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 3 lit a) UoVAT, czyli w dacie wystawienia faktury wystawionej nie później niż w terminie 30 dni od dnia wykonania usługi. W przypadku jej niewystawienia w tym terminie, obowiązek podatkowy powstanie w ostatnim dniu terminu na wystawienie faktury.

Uzasadnienie

Ad. 1

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), dalej: „UoVAT” - Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług […] podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 UoVAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 UoVAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie natomiast do treści art. 8 ust. 1 UoVAT - Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)    przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)    świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że UoVAT zalicza do katalogu usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 UoVAT.

Aby dane świadczenie można było uznać na odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Zatem musi istnieć bezpośredni związek (wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę) pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. W konsekwencji opodatkowanym świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności gospodarczej, przy czym do uznania czynności za usługę konieczne jest istnienie jej odbiorcy.

Pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Analizując powyższe, należy dojść do wniosku, iż opodatkowaniu podatkiem VAT będzie podlegała tylko ta usługa/dostawa, w przypadku której istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Nadmienia się jednak, iż nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług, w rozumieniu art. 5 UoVAT, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 UoVAT - Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Ust. 2 ww. artykułu informuje, iż działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 UoVAT - nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Wyłączenie organów publicznych i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku VAT ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy. Aby skorzystać z tego wyłączenia koniecznie jest spełnienie dwóch warunków:

1.    czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez określone podmioty;

2.    czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.

Jedynie spełnienie ww. warunków łącznie daje możliwość wyłączenia z kategorii podatku VAT na mocy art. 15 ust. 6 UoVAT.

Stosownie do treści art. 37ea ust. 1 UoPiZP - Na wniosek inwestora złożony za pośrednictwem wójta, burmistrza albo prezydenta miasta rada gminy może uchwalić zintegrowany plan inwestycyjny. Zintegrowany plan inwestycyjny obejmuje obszar inwestycji głównej oraz inwestycji uzupełniającej (ust. 2). Zintegrowany plan inwestycyjny jest szczególną formą planu miejscowego (ust. 3). Wejście w życie zintegrowanego planu inwestycyjnego powoduje utratę mocy obowiązującej planów miejscowych lub ich części odnoszących się do terenu objętego tym zintegrowanym planem inwestycyjnym (ust. 4).

W myśl art. 37eb ust. 1 UoPiZP - Do wniosku, o którym mowa w art. 37ea ust. 1, inwestor dołącza projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego.

Procedura sporządzenia ZPI jest następująca: zgodnie z treścią art. 37ec ust. 1 UoPiZP - Rada gminy może wyrazić zgodę na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego. Ust. 2 wskazuje, iż jeżeli rada gminy wyraziła zgodę na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta, kolejno:

1)    prowadzi z inwestorem, a w przypadku, o którym mowa w art. 37ed ust. 5, również z osobą trzecią będącą właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, na której ma być realizowana inwestycja uzupełniająca, negocjacje w zakresie treści projektu umowy urbanistycznej oraz projektu zintegrowanego planu inwestycyjnego;

2)    wprowadza zmiany do projektu zintegrowanego planu inwestycyjnego, wraz z uzasadnieniem, sporządza prognozę oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana, oraz projekt umowy urbanistycznej, uwzględniając wynik negocjacji, o których mowa w pkt 1;

3)    udostępnia w Rejestrze projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego wraz z uzasadnieniem, projektem umowy urbanistycznej i prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana;

4)    jednocześnie:

a)    występuje o opinie, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. a,

b)    występuje o uzgodnienia, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. b,

c)    występuje o zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne,

d)    ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o rozpoczęciu konsultacji społecznych i przeprowadza konsultacje społeczne;

5)    w terminie 14 dni od dnia zakończenia opiniowania, uzgadniania i konsultacji społecznych, o których mowa w pkt 4 lit. a, b i d, wprowadza zmiany do projektu zintegrowanego planu inwestycyjnego wynikające z:

a)    uzyskanych opinii,

b)    dokonanych uzgodnień,

c)    przeprowadzonych konsultacji społecznych;

6)    w niezbędnym zakresie ponawia czynności, o których mowa w pkt 1, pkt 4 lit. b, i pkt 5 lit. b, a jeżeli wprowadzone zgodnie z pkt 5 zmiany dotyczą lokalizacji przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, ponawia także czynności, o których mowa w pkt 4 lit. d i pkt 5 lit. c;

7)    zawiera w imieniu gminy umowę urbanistyczną;

8)    udostępnia w Rejestrze projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego wraz z uzasadnieniem, umową urbanistyczną, prognozą oddziaływania na środowisko, o ile jest wymagana i raportem, o którym mowa w art. 8k ust. 2;

9)    przedstawia radzie gminy projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego stanowiący załącznik do umowy, o której mowa w pkt 7, wraz z raportem, o którym mowa w art. 8k ust. 2.

Do czasu zawarcia umowy urbanistycznej wójt, burmistrz albo prezydent miasta może odstąpić od negocjacji, informując o tym radę gminy (art. 37ec ust. 3 UoPiZP). Termin na dokonanie uzgodnień i przedstawienie opinii, o których mowa w art. 17 pkt 6 lit. a i b, oraz uzgodnień w ramach czynności ponawianych, o których mowa w ust. 2 pkt 6, wynosi 14 dni od dnia wystąpienia o uzgodnienie albo przedstawienie opinii. Przepisu art. 25 ust. 1a nie stosuje się (ust. 4). W przypadku gdy zintegrowany plan inwestycyjny dotyczy wyłącznie lokalizacji instalacji odnawialnych źródeł energii innych niż elektrownie wiatrowe w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz nie dotyczy warunków określonych w art. 27b ust. 2 (ust. 6):

1)    wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje czynności określone w ust. 1 bez wyrażenia przez radę gminy zgody na przystąpienie do sporządzenia zintegrowanego planu inwestycyjnego;

2)    konsultacje społeczne, o których mowa w art. 8i ust. 1:

a)    pkt 1 i 4, prowadzi się przez okres 14 dni,

b)    pkt 2 i 3, przeprowadza się nie wcześniej niż po upływie 3 dni od dnia rozpoczęcia konsultacji społecznych i nie później niż 3 dni przed ostatnim dniem okresu, o którym mowa w lit. a.

Zgodnie z treścią art. 37ed ust. 1 UoPiZP - Przez umowę urbanistyczną inwestor zobowiązuje się na rzecz gminy do realizacji inwestycji uzupełniającej. Ust. 2 wskazuje, iż przez umowę urbanistyczną inwestor może zobowiązać się na rzecz gminy, w szczególności do:

1)    przekazania nieruchomości stanowiących część przedmiotu inwestycji głównej;

2)    pokrycia całości lub części kosztów realizacji inwestycji uzupełniającej, w tym do zapłaty ceny za nieruchomość, o której mowa w ust. 5;

3)    pokrycia całości lub części poniesionych przez gminę kosztów uchwalenia zintegrowanego planu inwestycyjnego, w tym kosztów realizacji roszczeń, o których mowa w art. 36 ust. 1 i 3.

Następnie ust. 3 doprecyzowuje, iż przez umowę urbanistyczną gmina może:

1)    zobowiązać się w szczególności do realizacji inwestycji uzupełniającej, jeżeli wchodzi ona w zakres zadań własnych gminy;

2)    zwolnić w całości lub w części inwestora z opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 4.

Załącznikiem do umowy urbanistycznej jest projekt zintegrowanego planu inwestycyjnego (art. 37ed ust. 7 UoPiZP). Skutki prawne umowy urbanistycznej powstają z dniem wejścia w życie zintegrowanego planu inwestycyjnego w brzmieniu określonym w załączniku do umowy urbanistycznej (ust. 8). Umowę urbanistyczną zawiera się w formie aktu notarialnego (ust. 9).

W myśl natomiast art. 37ee UoPiZP, w negocjacjach poprzedzających zawarcie umowy urbanistycznej bierze udział osoba wyznaczona przez radę gminy, a w przypadku, gdy rada gminy nie wyznaczy takiej osoby - przewodniczący rady gminy.

Zatem zgodnie z art. 37ed ust. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 37ed ust. 3 pkt 1 UoPiZP przez umowę urbanistyczną Inwestor może zobowiązać się na rzecz Gminy do pokrycia całości lub części kosztów realizacji inwestycji uzupełniającej, pokrycia całości lub części poniesionych przez gminę kosztów uchwalenia ZPI oraz Gmina może zobowiązać się do realizacji inwestycji uzupełniającej, jeżeli wchodzi ona w zakres jej zadań własnych.

Powyższe ma miejsce w przypadku Gminy. Czynności, które zamierza wykonać są określone we właściwych ustawach, a zatem będzie je wykonywać na podstawie stosunku administracyjnoprawnego, nie zaś cywilnoprawnego (samo zawarcie umowy w formie aktu notarialnego jeszcze nie świadczy o cywilnoprawnym charakterze tej czynności). Wskazuje się także, iż w art. 37ed ust. 3 pkt 1 UoPiZP wskazano wprost, iż Gmina może się zobowiązać do realizacji inwestycji uzupełniającej, lecz tylko i wyłącznie w przypadku, gdy wchodzi ona w zakres zadań własnych gminy. Jeżeli inwestycja uzupełniająca nie spełniałaby tego warunku – Gmina nie mogłaby zobowiązać się do jej realizacji.

W kontekście procedury uchwalania ZPI kluczowe jest rozróżnienie między umową cywilnoprawną a umową administracyjną (urbanistyczną). Ta druga, co potwierdza literatura przedmiotu, jest instrumentem realizacji władztwa planistycznego gminy. Oznacza to, że wszelkie ustalenia zawarte w umowie muszą ściśle odpowiadać wymogom ustawowym dotyczącym ZPI. Ponieważ Gmina działa tu w imieniu państwa jako organ władzy publicznej, nie posiada ona swobody kontraktowania – jej działanie jest ograniczone sferą przypisanych jej prawem kompetencji. Tym samym treść umowy urbanistycznej jest bezpośrednio związana z zakresem władztwa gminy i nie może wykraczać poza ramy wyznaczone przez przepisy rangi ustawowej.

Ponadto w omawianym przypadku nie dojdzie do przeniesienia rzeczywistych świadczeń pomiędzy Gminą a Inwestorem. Otrzymywana przez Gminę kwota będzie mieć na celu realizację zadań własnych Gminy. Nie może zatem zostać uznana za odpłatność z tytułu jakiegokolwiek świadczenia. Inwestor nie nabywa nieruchomości od Gminy ani jakiejkolwiek usługi.

Reasumując, czynność realizacji inwestycji uzupełniającej – budowy wodociągu przez Gminę, której Inwestor zobowiązał się pokryć w całości koszty realizacji nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Powyższe jest związane z faktem, iż Gmina dokonując realizacji budowy wodociągu będzie działać jako podmiot władztwa publicznego, a zatem nie będzie działać jako podatnik podatku VAT. Ponadto otrzymana przez Gminę kwota na pokrycie realizacji inwestycji uzupełniającej nie będzie mogła zostać uznana za jakąkolwiek odpłatność z tytułu wykonywania świadczenia.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska są:

1.    interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 stycznia 2020 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.717.2019.2.ŻR – „W analizowanej sprawie brak jest pomiędzy Zainteresowanym i Gminą B świadczenia wzajemnego, a jedynie umownie określony obowiązek partycypacji Gminy B w kosztach całego przedsięwzięcia. Wnioskodawca nie pozostaje dłużnikiem partnera porozumienia (Gminy B) z tytułu pobieranych od niej kwot. Otrzymywane przez Wnioskodawcę kwoty z tytułu współfinansowania wspólnie prowadzonego przedsięwzięcia, mającego na celu realizację zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego, nie mogą zostać uznane za odpłatność z tytułu jakiegokolwiek świadczenia. Tym samym stwierdzić należy, że otrzymywane przez Wnioskodawcę wpłaty od Gminy B (partnera porozumienia) w związku z realizacją inwestycji, mają charakter zakupowy – Gmina A nie otrzymuje wynagrodzenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a jedynie zwrot poniesionych kosztów. W rozpatrywanej sprawie nie nastąpi świadczenie usług w zamian za wynagrodzenie. Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że wspólne przedsięwzięcie […] w ramach którego Gminy dzielą się kosztami nie stanowi/nie będzie stanowić świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a zatem nie podlega/nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1”.

2.    „W przypadku zawierania umowy administracyjnej podstawą do działania dla obu stron są przepisy prawa publicznego. Zakres umowy jest regulowany przepisami. Strony nie mogą wyjść poza prawem przypisane ramy zobowiązania. W tym wypadku nie mamy do czynienia ze swobodą umów, wolnym kontraktowaniem. Jednak ponieważ jest to umowa, to podmiot administrowany (inwestor w przypadku umowy urbanistycznej) dysponuje autonomią woli, gdyż nie musi zawierać umowy. Ponadto trzeba podkreślić, że jedną ze stron w przypadku zawierania umowy administracyjnej jest organ. Organ ten, aby mógł przystąpić do zobowiązania, musi mieć podstawę prawną do nawiązania stosunku administracyjnoprawnego. Organ nie działa więc na podstawie norm prywatnoprawnych. Nie występuje jako reprezentant podmiotu uczestniczącego w obrocie gospodarczym, ale jako nosiciel władzy publicznej, działa w imieniu państwa. W przypadku umowy urbanistycznej działa w imieniu korporacji prawa publicznego, jaką jest gmina” – Umowa urbanistyczna jako przykład umowy administracyjnej na tle polskiego i europejskiego porządku prawnego, Kruś M, Studia Prawa Publicznego, 2019, Nr 3 (27), ISSN 2300-316, DOI: 10.14746/spp.2019.3.27.5.

Ad. 2

Zgodnie z treścią art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a UoVAT - Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury w przypadkach, o których mowa w art. 106b ust. 1, z tytułu świadczenia usług budowlanych lub budowlano-montażowych.

Stosownie do treści art. 106b ust. 1 pkt 1 UoVAT - Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W myśl art. 106a pkt 2 UoVAT - Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:

a)    państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,

b)    państwa trzeciego.

Reasumując, zdaniem Gminy nie dojdzie do czynności podlegającej opodatkowaniu. W przypadku jednak zajęcia odmiennego stanowiska należy przyjąć, że czynnością dokonywaną przez Gminę jest odpłatne świadczenie usług budowlanych. Usługa ta w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie świadczona na rzecz innego podatnika, wobec czego obowiązek podatkowy powstanie na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 3 lit a) UoVAT, czyli w dacie wystawienia faktury wystawionej nie później niż w terminie 30 dni od dnia wykonania usługi. W przypadku jej niewystawienia w tym terminie, obowiązek podatkowy powstanie w ostatnim dniu terminu na wystawienie faktury.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

Natomiast, w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że dostawa towarów, czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). Przykładowo, w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C‑102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE
uznał, że:

Podobnie w orzeczeniu TSUE z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/1 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden TSUE podkreślił, że:

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Należy stwierdzić, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę.

Kolejnym czynnikiem decydującym o tym, czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem, jest określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia, oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.

Czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towarów lub świadczącego usługę oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem czynności.

A zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej, zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku, którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:

Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nich odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1153 ze zm.):

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Stosownie do treści art. 37ea ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2024 poz. 1130 ze zm.):

Z kolei według art. 37ed ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Przedmiotem Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności jest kwestia opodatkowania podatkiem od towarów i usług wybudowania sieci wodociągowej na rzecz Inwestora.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości objętych zakresem zadanego pytania nr 1 wskazać należy, że co do zasady sama czynność przekazania środków finansowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie rodzi żadnych obowiązków podatkowych, o ile nie pełni funkcji zapłaty lub zaliczki z tytułu jakiegokolwiek świadczenia usług lub dostawy towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Aby uznać, że pomiędzy podmiotami doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy przekazaną zapłatą, a wykonanym świadczeniem. Przekazana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia – wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz przywołane przepisy należy stwierdzić, że wpłaty Inwestora na budowę sieci wodociągowej będą pozostawały w bezpośrednim związku ze świadczeniem usług, które będą realizowane na rzecz tego Inwestora. Wpłaty wniesione przez Inwestora nie będą pozostawały „w oderwaniu” od czynności wykonywanych przez Państwa – będzie bowiem zachodził związek pomiędzy dokonywanymi wpłatami, a zobowiązaniem się Państwa do wykonania określonych czynności, tj. budowy sieci wodociągowej. We wskazanej sytuacji będzie istniał bezpośredni związek pomiędzy dokonaniem przez Inwestora wpłaty, a Państwa zindywidualizowanym świadczeniem na rzecz Inwestora. Czynnością jakiej Państwo dokonają na rzecz Inwestora, na podstawie umowy urbanistycznej zawartej w formie aktu notarialnego, będzie budowa sieci wodociągowej stanowiąca inwestycję uzupełniającą, która jest niezbędna w celu uruchomienia elektrowni, której budowę planuje Inwestor na swojej działce.

W związku z powyższym, dokonywane przez Inwestora wpłaty z tytułu pokrycia kosztów budowy sieci wodociągowej będą dotyczyły usługi w zakresie wybudowania sieci wodociągowej jako inwestycji uzupełniającej do inwestycji prowadzonej przez Inwestora, co wskazuje, że ww. świadczenia będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatne świadczenie usługi na podstawie art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Przechodząc do kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego należy wskazać, że według art. 19a ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a ustawy,

Na podstawie art. 19a ust. 7 ustawy:

Stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Ww. przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Jednakże, od tej zasady ustawodawca określił szereg wyjątków, ustalających w sposób odmienny moment powstania obowiązku podatkowego.

Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 106i ust. 1 ustawy:

Art. 106i ust. 2 ustawy stanowi, że:

Zgodnie art. 106i ust. 3 pkt 1 ustawy:

Według art. 106i ust. 7 ustawy:

Zatem, w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do wpłat Inwestora, w sytuacji, gdy środki pieniężne zostaną przekazane Państwu przed rozpoczęciem budowy wodociągu - zastosowanie znajdzie art. 19a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w sytuacji, gdy zapłata dokonywana jest przed wykonaniem usługi, tj. obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania zapłaty w odniesieniu do otrzymanej kwoty.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej z 15 stycznia 2020 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.717.2019.2.ŻR, wskazuję, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Jednocześnie zauważam, że ww. wymieniona interpretacja została wydana w oparciu o odmienny stan sprawy, w którym wskazano, że wykonywane czynności są realizowane na podstawie porozumienia międzygminnego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.