Spółka z o.o. z Polski sprzedała towary niemieckiej spółce na warunkach EXW, przy czym towar został załadowany przez polskiego przewoźnika zorganizowanego przez nabywcę i wywieziony z Polski do USA. Transport miał charakter nieprzerwany, a spółka polska nie uczestniczyła w organizacji dalszego transportu. Spółka otrzymała…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania opisanej transakcji za eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0%. Uzupełnili go Państwo pismem z 6 listopada 2025 r. (wpływ 12 listopada 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, czynnym podatnikiem VAT oraz zarejestrowanym do VAT-UE. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą produktów i towarów z tworzyw sztucznych. W dniu 11.09.2025 r. Wnioskodawca zrealizował zamówienie złożone przez niemiecką spółkę (nabywca), posiadającą aktywny numer VAT UE i mającą siedzibę w Niemczech. Z korespondencji z nabywcą wynika, że towar miał trafić bezpośrednio do odbiorcy w USA - amerykańskiej spółki zależnej niemieckiego nabywcy (więcej informacji Wnioskodawca nie posiada).
Zamówienie zostało zrealizowane na warunkach EXW (Ex Works). Tego samego dnia, tj. 11.09.2025 r., do magazynu Wnioskodawcy przyjechała firma transportowa (z siedzibą w Polsce), zorganizowana i opłacona przez nabywcę z Niemiec. Przewoźnik dostarczył pusty kontener, który został załadowany przez Wnioskodawcę i zaplombowany przez kierowcę.
Wnioskodawca otrzymał od przewoźnika „kontenerowy list przewozowy – eksport”, z którego wynika, że kontener został zdany do odprawy celnej w dniu 12.09.2025 r. w porcie w ..., a jego miejscem docelowym jest port w ... (USA).
Wnioskodawca nie uczestniczył w organizacji dalszego transportu, nie ma też bezpośredniego kontaktu z odbiorcą w USA. Oczekuje natomiast na dokument potwierdzający wywóz poza terytorium UE, który ma zostać przesłany drogą mailową przez nabywcę z Niemiec (po otrzymaniu go od firmy spedycyjnej).
Wnioskodawca pragnie ustalić, czy w zaistniałym stanie faktycznym dostawa może zostać uznana za eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, a tym samym - czy może zostać opodatkowana stawką 0% VAT na podstawie art. 41 ust. 4 i 11 ustawy o VAT.
Ponadto Wnioskodawca wskazał, że:
1. Przedmiotem dokonanej przez firmę Wnioskodawcy dostawy były: profile do filtrów z ABS oraz narożniki łączące do ram z ABS;
2. Towar został przez Wnioskodawcę wydany dla firmy transportowej (odbiór jest organizowany i opłacony przez kontrahenta Wnioskodawcy z Niemiec - na niego też została wystawiona faktura za wysyłkę) w oddziale firmy Wnioskodawcy, tj. w Polsce w mieście ... na warunkach EXW (taka informacja została zawarta między innymi na dokumencie CC599C w pozycji „warunki dostawy: EXW, ..., PL”). Wnioskodawca nie posiada natomiast informacji kiedy, na jakich zasadach i w jakim kraju kontrahent z Niemiec i kontrahent z USA dokonali między sobą przeniesienia prawa do rozporządzania towarem, o którym mowa we wniosku;
3. Z dokumentacji, którą Wnioskodawca posiada wynika, że transport towaru nie posiadał przerw niezwiązanych bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego - od momentu rozpoczęcia transportu do chwili wywozu poza terytorium Unii Europejskiej;
4. Na pytanie Organu: „W związku z informacją zawartą w opisie sprawy o treści: „Oczekuje natomiast na dokument potwierdzający wywóz poza terytorium UE, który ma zostać przesłany drogą mailową przez nabywcę z Niemiec (po otrzymaniu go od firmy spedycyjnej)” proszę jednoznacznie wskazać, czy będzie to dokument, np. CC599C czy inny dokument? Jeżeli inny dokument niż CC599C, to proszę wskazać jaki?” Wnioskodawca wskazał, że będzie to dokładnie dokument CC599C;
5. Dokumenty, które Wnioskodawca zgromadził do dnia 24.10.2025, tj.: potwierdzenie wywozu CC599C, zwolnienie do procedury wywozu CC529C, bill of lading, kontenerowy list przewozowy, entry/immediate delivery oraz entry summary, umożliwiają identyfikację, że towar będący przedmiotem wniosku został wywieziony z kraju;
6. Na dokumencie CC599C wymieniono w pozycji 1 oraz pozycji 2 towary, które zostały również wymienione na dokumencie sprzedaży, tj. fakturze sprzedaży; całkowita liczba opakowań – 22 palety jest zgodna na zgromadzonych dokumentach;
7. Dokument potwierdzający wywóz towarów Wnioskodawca otrzymał przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, tj. w dniu 24.10.2025 r.
Dodatkowo na dokumencie potwierdzającym wywóz (CC599C) został wypisany nr kontenera, który zgadza się z numerem wymienionym na kontenerowym liście przewozowym, podpisanym przez pracownika Wnioskodawcy oraz kierowcę przewożącego kontener do portu.
Również na tym samym dokumencie (CC599C) w pozycji przesyłka widnieje informacja, iż krajem wysyłki jest „PL” natomiast krajem przeznaczenia: „US”. Dalej w pozycji transport - kraje przewozu wymienia się: „PL, US”.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy opisana dostawa towarów dokonana przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta z Niemiec (posiadającego aktywny numer VAT UE), w której towar opuścił terytorium UE i został przetransportowany do odbiorcy w USA, może zostać uznana za eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT?
Czy w związku z powyższym Wnioskodawca, będąc w posiadaniu dokumentów potwierdzających wywóz ww. towarów poza terytorium UE, ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)
Zdaniem Wnioskodawcy, opisana dostawa towarów spełnia warunki do uznania jej za eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, a tym samym - w przypadku posiadania odpowiedniego dokumentu celnego - może zostać opodatkowana stawką 0% VAT zgodnie z art. 41 ust. 4, 11 i 6a ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, eksport towarów to dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej przez:
1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, jeżeli wywóz ten jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.
W przedstawionym stanie faktycznym:
· Wnioskodawca dokonał dostawy towaru na rzecz kontrahenta z Niemiec (aktywny podatnik VAT UE),
· transport poza UE został zorganizowany i opłacony przez tego nabywcę,
· fizyczny wywóz nastąpił z terytorium Polski (port ...) do USA (port ...),
· Wnioskodawca otrzyma potwierdzenie wywozu poza terytorium UE (komunikat IE-599 lub inny dokument celny) od nabywcy po zakończeniu odprawy celnej.
Zatem - mimo że towar był wydany w Polsce na warunkach EXW, a transport był organizowany przez nabywcę - kluczowe znaczenie ma faktyczny wywóz towarów poza terytorium UE, potwierdzony przez organ celny. Takie rozumienie pojęcia „eksportu towarów” potwierdza m.in. orzecznictwo sądów administracyjnych.
Uzupełniająco, zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, dokumentem takim może być w szczególności komunikat elektroniczny (np. komunikat IE-599), otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi procedur wywozowych, z którego jednoznacznie wynika, że towary zostały wywiezione poza terytorium UE.
W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym:
· ma miejsce eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT,
· po uzyskaniu potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium UE, Wnioskodawca ma prawo do zastosowania stawki 0% VAT dla przedmiotowej transakcji.
Ponadto w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że zgromadzone przez jego firmę dokumenty oraz korespondencja z firmą z Niemiec jednoznacznie wskazuje, że towar będący przedmiotem wniosku został bezpośrednio z Polski wywieziony poza terytorium Unii Europejskiej.
Stanowisko Wnioskodawcy w ww. sprawie nie ulega więc zmianie i brzmi jak w złożonym pierwotnie wniosku: opisana dostawa towarów spełnia warunki do uznania jej za eksport towarów w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, a tym samym - w przypadku posiadania dokumentu potwierdzającego wywóz (CC599C) - może zostać opodatkowana stawką 0% VAT zgodnie z art. 41 ust. 4, 11 i 6a ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Jak stanowi art. 2 pkt 3 ustawy o VAT:
Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej […].
Na podstawie art. 2 pkt 5 ustawy o VAT:
Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
W świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT:
Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
– jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni. Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
Aby zatem uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, powinny wystąpić łącznie następujące przesłanki:
Dwie pierwsze przesłanki mają charakter faktyczny i musi je łączyć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy, tzn. w wykonaniu jednej ze ściśle sprecyzowanych w ustawie czynności (dostawy) towar opuszcza terytorium kraju w celu dostarczenia go do kraju trzeciego, przy czym nabywca tego towaru w wykonaniu tej czynności nabywa prawo do rozporządzania nim jak właściciel (zasadniczo warunek ten ziszcza się przez przeniesienie własności towaru). Ostatnia przesłanka ma charakter formalny i wiąże się z udokumentowanym legalnym wywozem towarów poza terytorium kraju.
Z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
Z kolei zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia przy dostawie towarów w przypadku transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji, w których występuje kilka podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy czym towar trafia bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu, regulują przepisy art. 22 ust. 1 – ust. 4 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Natomiast w myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT:
Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o VAT:
W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
Na mocy art. 22 ust. 2a ustawy o VAT:
W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
Przy czym art. 22 ust. 2e ustawy stanowi, że:
W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.
Zatem, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę „ruchomą” towarów, pozostałe zaś są dostawami „nieruchomymi”. Przy czym, w przypadku gdy towar transportowany jest przez pierwszego dostawcę, transport towarów należy przyporządkować dostawie towarów dokonywanej przez tego dostawcę (pierwszej dostawie w ramach łańcucha dostaw). Z kolei, gdy towar transportowany jest przez ostatniego nabywcę, transport towarów należy przyporządkować dostawie dla tego nabywcy (ostatniej dostawie w łańcuchu).
Zauważyć jednocześnie należy, że pojęcie „organizacji” transportu – przyjęte w praktyce stosowania ww. przepisów przez organy podatkowe oraz sądy administracyjne – nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy. Zgodnie z potocznym rozumieniem, przez „organizację” należy rozumieć „sposób zorganizowania czegoś lub organizowanie czegoś”. Zatem przez organizację transportu towarów należy rozumieć planowanie, jak i koordynowanie poszczególnych etapów wywozu towarów.
Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 3 ustawy o VAT:
W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:
1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
W myśl tego przepisu wszystkie transakcje realizowane przed dostawą ruchomą (do której przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w państwie, z którego towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy mające miejsce po transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia towaru.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, czynnym podatnikiem VAT oraz zarejestrowani do VAT-UE. W dniu 11.09.2025 r. zrealizowali Państwo zamówienie złożone przez niemiecką spółkę (nabywcę), posiadającą aktywny numer VAT UE i mającą siedzibę w Niemczech. Przedmiotem dokonanej przez Państwa dostawy były: profile do filtrów z ABS oraz narożniki łączące do ram z ABS. Z korespondencji z nabywcą wynika, że towar miał trafić bezpośrednio do odbiorcy w USA - amerykańskiej spółki zależnej niemieckiego nabywcy. Zamówienie zostało zrealizowane na warunkach EXW (Ex Works). Tego samego dnia do magazynu Państwa przyjechała firma transportowa (z siedzibą w Polsce), zorganizowana i opłacona przez nabywcę z Niemiec. Przewoźnik dostarczył pusty kontener, który został załadowany przez Państwa i zaplombowany przez kierowcę. Otrzymali Państwo od przewoźnika „kontenerowy list przewozowy – eksport”, z którego wynika, że kontener został zdany do odprawy celnej w dniu 12.09.2025 r. w porcie w ..., a jego miejscem docelowym jest port w ... (USA). Nie uczestniczyli Państwo w organizacji dalszego transportu.
Towar został przez Państwa wydany dla firmy transportowej (odbiór jest organizowany i opłacony przez kontrahenta z Niemiec - na niego też została wystawiona faktura za wysyłkę) w oddziale firmy Państwa, tj. w Polsce na warunkach EXW (taka informacja została zawarta między innymi na dokumencie CC599C w pozycji „warunki dostawy: EXW, ..., PL”). Z dokumentacji, którą Państwo posiadają wynika, że transport towaru nie posiadał przerw niezwiązanych bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego - od momentu rozpoczęcia transportu do chwili wywozu poza terytorium Unii Europejskiej.
Należy zatem wskazać, że mamy tu do czynienia z transakcjami łańcuchowymi (szeregowymi), tj. transakcjami, w których występuje kilka podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, a towar trafia bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu. W analizowanej sprawie następuje wysyłka towaru do ostatniego nabywcy w ramach dostawy o charakterze nieprzerwanym. Z okoliczności sprawy wynika, że prawo do rozporządzania towarem jak właściciel z Państwa na kontrahenta z Niemiec zostało przeniesione w Polsce.
Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
W analizowanym przypadku należy odnieść się do treści art. 22 ust. 2a ustawy o VAT, który wskazuje, że w przypadku towarów, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę dokonującego również ich dostawy przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
Omawiany przepis odnosi się wprost do sytuacji, kiedy towar jest wysyłany (transportowany) przez nabywcę dokonującego również jego dostawy (kontrahenta z Niemiec), czyli podmiot kupujący towar i ten sam towar sprzedający kolejnemu podmiotowi (ostatniego nabywcy). W takim przypadku ustawodawca wskazał, że transport (wysyłka) przyporządkowane są dostawie realizowanej do tego właśnie nabywcy (kontrahenta z Niemiec).
Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż zarówno domniemanie prawne wskazane w art. 22 ust. 2a ustawy o VAT, jak również warunki dostaw potwierdzają, iż w analizowanym przypadku – dostawą o charakterze „ruchomym”, tj. dostawą, do której należy przypisać transport – jest pierwsza dostawa towarów, czyli dokonywana przez Państwa na rzecz kontrahenta z Niemiec.
Zatem należy uznać, iż – skoro transakcja pomiędzy Państwem a kontrahentem z Niemiec stanowi dostawę o charakterze ruchomym – na gruncie ustawy o VAT, powinni Państwo rozpoznać eksport pośredni, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy o VAT.
Odnosząc się do możliwości opodatkowania opisanej transakcji stawką VAT w wysokości 0% wskazuję:
Jak stanowi art. 41 ust. 4 ustawy o VAT:
W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
W myśl art. 41 ust. 6 ustawy o VAT:
Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
Stosownie do art. 41 ust. 6a ustawy o VAT:
Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;
2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
Zgodnie z art. 41 ust. 7 ustawy o VAT:
Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
Na mocy art. 41 ust. 8 ustawy o VAT:
Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.
W art. 41 ust. 9 ustawy o VAT wskazane zostało, że:
Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
W świetle art. 41 ust. 9a ustawy o VAT:
Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towarów, stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się w odniesieniu do otrzymanej zapłaty, pod warunkiem że wywóz towarów nastąpi w terminie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał tę zapłatę, oraz podatnik w tym terminie otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6. Przepisy ust. 7, 9 i 11 stosuje się odpowiednio.
Stosownie do art. 41 ust. 11 ustawy o VAT:
Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust.6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
Z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
Przy czym zgłoszenie do procedury wywozu towarów mających być przedmiotem eksportu nie musi nastąpić w krajowym urzędzie celnym, a towar podlegający eksportowi nie musi opuścić terytorium Unii Europejskiej za pośrednictwem krajowego granicznego urzędu celnego, gdyż może to nastąpić przez każdy unijny urząd celny. Niezbędne jest jednak, aby transport (wysyłka) tego towaru, przed opuszczeniem terytorium Unii Europejskiej, rozpoczął się na terytorium Polski, a sam transport miał nieprzerwany charakter. Przy czym nie chodzi tutaj o aspekt fizyczny tego transportu, czyli o to, aby transportu dokonywał np. tylko jeden podmiot (np. spedytor) czy też towar nie mógł być przeładowany, czy chwilowo składowany. Istotne jest, aby przeznaczeniem nadanego towaru było tylko jego wywiezienie z terytorium Unii Europejskiej.
Należy zauważyć, że w przypadku, gdy dokonuje się dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej, dla uznania, że doszło do czynności określonej w myśl art. 2 pkt 8 ustawy o VAT eksportem towarów, niezbędne jest prawidłowe potwierdzenie wywozu. Już bowiem z samej definicji zawartej w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT wynika, że o eksporcie towarów można mówić wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
Z kolei w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, odwołującym się do art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, zostały wymienione dokumenty, które w sposób bezsporny potwierdzają, że nastąpił wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zauważyć przy tym należy, że te wymienione dokumenty mają charakter dokumentów urzędowych.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby podatnik mógł opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% – podatnik będzie musiał posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Przy tym, zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności”.
Co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES (Automatyczny System Eksportu). Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE 515 jest składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE518 zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE 518 system AES generuje automatycznie komunikat IE 599 i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE 599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.
Należy dodatkowo zaznaczyć, że komunikat IE 599, może być wydany nie tylko przez administrację celną krajową, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
Nie ulega zatem wątpliwości, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:
Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do zastosowania stawki 0% przy eksporcie będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES (AES/ECS2 PLUS) lub potwierdzone przez właściwy urząd celny.
Zauważam, iż pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT jest katalogiem otwartym, nie można zastosować stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o charakterze „urzędowym” – wygenerowane w systemie AES lub potwierdzone przez właściwy urząd celny. Ponadto kierując się wyjaśnieniami dotyczącymi wprowadzenia regulacji zawartej w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT do zastosowania stawki 0% będą uprawniały również inne niż ww. dokumenty, które funkcjonują w innych państwach członkowskich zgodnie z obowiązującymi tam przepisami i które potwierdzają wywóz poza terytorium UE, przy czym chodzi tu przede wszystkim o formę „urzędowego” dokumentu, w którym urząd celny innego państwa członkowskiego potwierdza wywóz towarów poza terytorium UE, a nie o dowolność w stosowaniu jakichkolwiek dokumentów, które nie zostały wprost określone w przepisach prawa tych państw.
Zatem uznanie danej czynności za eksport towarów i jej opodatkowanie stawką w wysokości 0% wymaga zrealizowania warunku dotyczącego potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych. Może to być organ celny krajowy, jak również organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpi wywóz towarów, i że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju. Przy tym konieczne jest, aby wywóz ten nastąpił w ramach transportu (wysyłki) zasadniczo o nieprzerwanym charakterze.
Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji dowód wiarygodny, stanowiący urzędowe potwierdzenie faktycznego dokonania wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Oznacza to w konsekwencji, że nie każdy dokument lub zestaw dokumentów będzie mógł stanowić prawidłowe, upoważniające do zastosowania stawki 0%, potwierdzenie, że doszło do eksportu towarów.
Wskazali Państwo w opisie sprawy, że posiadacie dokument CC599C, potwierdzający wywóz poza terytorium UE, przesłany drogą mailową przez nabywcę z Niemiec. Dokumenty, które Państwo zgromadzili do dnia 24.10.2025 r., tj.: potwierdzenie wywozu CC599C, zwolnienie do procedury wywozu CC529C, bill of lading, kontenerowy list przewozowy, entry/immediate delivery oraz entry summary, umożliwiają identyfikację, że towar będący przedmiotem wniosku został wywieziony z kraju. Na dokumencie CC599C wymieniono w pozycji 1 oraz pozycji 2 towary, które zostały również wymienione na dokumencie sprzedaży, tj. fakturze sprzedaży; całkowita liczba opakowań – 22 palety jest zgodna na zgromadzonych dokumentach. Dokument potwierdzający wywóz towarów otrzymali Państwo przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, tj. w dniu 24.10.2025 r. Dodatkowo na dokumencie potwierdzającym wywóz (CC599C) został wypisany nr kontenera, który zgadza się z numerem wymienionym na kontenerowym liście przewozowym, podpisanym przez pracownika Państwa oraz kierowcę przewożącego kontener do portu. Również na tym samym dokumencie (CC599C) w pozycji przesyłka widnieje informacja, iż krajem wysyłki jest „PL” natomiast krajem przeznaczenia: „US”. Dalej w pozycji transport - kraje przewozu wymienia się: „PL, US”.
Wobec powyższego w zakresie ww. opisanej dostawy towarów, w przypadku posiadania przez Państwa dokumentów, z których wynika tożsamość towarów będących przedmiotem dostawy i wywozu oraz komunikatu CC599C przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, mając na względzie przedstawione wyżej przepisy ustawy o VAT, do dostawy dokonywanej przez Państwa na rzecz kontrahenta z Niemiec, są/będą Państwo uprawnieni do rozliczenia eksportu pośredniego według stawki podatku VAT w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 4 w zw. z art. 41 ust. 6a i ust. 11 ustawy o VAT.
Zatem Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
· stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
· zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być rozpatrzone.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo