Wnioskodawczyni, osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie administracji biurowej, planuje sprzedaż dwóch niezabudowanych działek rolnych. Działki zostały nabyte odpowiednio w 2003 roku (działka nr 1 w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej) i 2007 roku (działka nr 2 w drodze darowizny) i od tego czasu są wykorzystywane wyłącznie na cele prywatne,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działki nr 1 stanowiącej współwłasność małżeńską oraz działki nr 2 oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 stycznia 2026 r. (wpływ 12 stycznia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie prowadzi oraz nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Do chwili obecnej nie wykonywała żadnych czynności, które miałyby charakter zorganizowanej i ciągłej działalności zarobkowej w tym zakresie. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą o profilu administracyjnym, sklasyfikowaną według PKD 82.10.Z - „Działalność związana z administracyjną obsługą biura”, w ramach której współpracuje z biurem obrotu nieruchomościami, wykonując czynności o charakterze administracyjnym i wspierającym w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Działalność ta nie polega jednak na obrocie nieruchomościami we własnym imieniu ani na świadczeniu usług pośrednictwa w imieniu własnym. Wnioskodawczyni nie nabywa nieruchomości w celach handlowych, nie prowadzi działalności inwestycyjnej ani deweloperskiej, a planowana sprzedaż nieruchomości, o której mowa w dalszej części niniejszego wniosku, stanowi czynność dotyczącą majątku prywatnego, całkowicie niezwiązaną z prowadzoną działalnością gospodarczą.
W dniu 14 lipca 2003 roku Wnioskodawczyni, działając w ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, nabyła niezabudowaną nieruchomość położoną w ... przy ul. ..., oznaczoną obecnie jako działka ewidencyjna nr 1 o powierzchni ... ha (KW ...). Zgodnie z danymi ewidencji gruntów i budynków nieruchomość obejmuje pastwiska o powierzchni ... ha oraz grunty orne o powierzchni ... ha. Następnie, w dniu 13 grudnia 2007 roku, Wnioskodawczyni nabyła do majątku osobistego w drodze darowizny niezabudowaną nieruchomość położoną w ... przy tej samej ulicy, oznaczoną numerem ewidencyjnym 2 o powierzchni ... ha (KW ...), sklasyfikowaną w ewidencji gruntów jako pastwiska o powierzchni ... ha oraz grunty orne o powierzchni ... ha. Obie nieruchomości stanowią grunty rolne niezabudowane. Nie były i nie są obecnie wykorzystywane w jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Od momentu ich nabycia nieruchomości te pozostają elementem majątku prywatnego Wnioskodawczyni i nie służą prowadzeniu działalności zarobkowej. Teren objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działki mają dostęp do drogi publicznej, lecz nie są uzbrojone w urządzenia infrastruktury technicznej, w tym przyłącza wodociągowe, kanalizacyjne, energetyczne czy gazowe.
Wnioskodawczyni rozważa obecnie sprzedaż wyżej wymienionych działek. Planowana sprzedaż ma charakter incydentalny i będzie wynikała z decyzji o racjonalnym rozdysponowaniu posiadanego majątku prywatnego. Wnioskodawczyni nie nabyła tych nieruchomości z zamiarem ich odsprzedaży, lecz w celach prywatnych, jako element majątku rodzinnego. W tym miejscu Wnioskodawczyni wyjaśnia, iż obydwie działki należały pierwotnie do jej ojca. Sprzedaż planowana jest jako czynność w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, wynikająca z wykonywania prawa własności, a nie działalności handlowej. Najbardziej prawdopodobny jest scenariusz sprzedaży obu działek jednemu nabywcy, jednak Wnioskodawczyni nie wyklucza możliwości ich odrębnej sprzedaży różnym podmiotom. Decyzja w tym zakresie będzie uzależniona od przyszłych ofert potencjalnych kupujących oraz sytuacji rynkowej. Na dzień sporządzania niniejszego wniosku Wnioskodawczyni nie podjęła żadnych czynności zmierzających do sprzedaży, nie zawierała umów pośrednictwa, nie zlecała przygotowania dokumentacji projektowej ani działań marketingowych. W przypadku podjęcia decyzji o sprzedaży nie będzie podejmować działań w zakresie uzbrojenia terenu lub doprowadzenia mediów, nie zamierza również dzielić działek na mniejsze parcele w celu zwiększenia ich atrakcyjności inwestycyjnej, występować o warunki zabudowy, pozwolenia czy decyzje środowiskowe, ani organizować kampanii promocyjnych lub reklamowych o charakterze zawodowym. Jedynym planowanym działaniem może być zamieszczenie ogłoszenia o sprzedaży w prasie lokalnej lub na popularnym portalu internetowym, co stanowi standardowy element zwykłego wykonywania prawa własności i nie nosi znamion działalności zorganizowanej.
Wnioskodawczyni nie zamierza dokonywać dalszych transakcji sprzedaży nieruchomości ani nabywać nowych w celu ich zbycia. Sprzedaż działek przy ul. ... będzie miała charakter jednorazowy i incydentalny, nie będzie wykonywana w sposób ciągły ani zorganizowany. Celem sprzedaży nie jest uzyskiwanie dochodu z działalności handlowej, lecz racjonalne zarządzanie własnym majątkiem prywatnym. Wnioskodawczyni nie posiada zaplecza technicznego, organizacyjnego ani finansowego właściwego dla podmiotów prowadzących profesjonalny obrót nieruchomościami. Na moment planowanej transakcji nieruchomości pozostają składnikami majątku osobistego Wnioskodawczyni, nie wchodzą w skład majątku firmowego i nie były w żaden sposób powiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawczyni nie ma zamiaru podejmować jakichkolwiek działań, które mogłyby świadczyć o zawodowym charakterze sprzedaży, takich jak przygotowanie inwestycji, marketing, dzielenie, uzbrajanie terenu czy powtarzalność transakcji.
Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
1) w jaki sposób (w drodze jakiej czynności cywilnoprawnej) nabyła Pani działkę nr 1? Odpowiedź: Działka nr 1 została nabyła w drodze umowy sprzedaży.
2) w jaki dokładnie sposób wykorzystywała/wykorzystuje/będzie wykorzystywała Pani działki nr 1 i nr 2 od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili ich sprzedaży? Czy działki będą wykorzystywane przez Panią wyłącznie na cele prywatne (osobiste, rodzinne)? Jeżeli tak, to prosimy wskazać, jakie konkretnie cele prywatne będzie Pani zaspokajała i w jakim okresie.
Odpowiedź: Działki ewidencyjne nr 1 oraz nr 2 są wykorzystywane przez Wnioskodawczynię wyłącznie na cele prywatne, niezwiązane z działalnością gospodarczą ani z jakąkolwiek formą działalności zarobkowej, Działka ewidencyjna nr 1, nabyta w 2003 r., od momentu nabycia stanowiła składnik majątku prywatnego Wnioskodawczyni. Nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej ani rolniczej, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze i nie przynosiła żadnych dochodów ani pożytków.
Działka nr 2 została darowana Wnioskodawczyni przez jej ojca celem powiększenia prowadzonego od 2002 roku gospodarstwa rolnego, lecz sposób jej wykorzystania w praktyce uległ zmianie. Wnioskodawczyni nie prowadziła na tej działce produkcji rolnej ukierunkowanej na sprzedaż, nie uzyskiwała przychodów ze sprzedaży płodów rolnych ani innych dochodów związanych z działalnością rolniczą. Działka została przeznaczona wyłącznie na cele osobiste Wnioskodawczyni. W konsekwencji, podobnie jak działka nr 1, stanowiła ona składnik majątku prywatnego.
W okresie posiadania działki nr 1 oraz działki nr 2 były i w dalszym ciągu są wykorzystywane wyłącznie na cele prywatne. W szczególności były one wykorzystywane okazjonalnie w celach osobistych i rekreacyjnych, jako teren spacerowy, wypoczynkowy dla Wnioskodawczyni oraz członków jej rodziny. Wnioskodawczyni zachowywała obydwie działki z myślą o ewentualnym wykorzystaniu w przyszłości na potrzeby mieszkaniowe swoich córek. Zamysł ten miał charakter wyłącznie rodzinny, osobisty i nie wiązał się z podejmowaniem jakichkolwiek działań inwestycyjnych. Z biegiem czasu plany życiowe córek uległy zmianie, stąd Wnioskodawczyni rozważa sprzedaż. Do momentu planowanej sprzedaży działki będą wykorzystywane wyłącznie jako składniki majątku prywatnego Wnioskodawczyni. Planowana sprzedaż będzie jednorazową czynnością polegającą na rozporządzeniu majątkiem osobistym i nie będzie poprzedzona ani związana z jakimikolwiek działaniami o charakterze gospodarczym lub handlowym.
3) czy oddawała lub oddaje Pani nieruchomości objęte zakresem wniosku w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów? Jeśli tak, to proszę wskazać:
a) którą konkretnie działkę (prosimy podać numer działki) udostępniała/udostępnia Pani osobom trzecim?
b) w jakim okresie udostępniał/udostępnia Pani działkę osobom trzecim?
c) czy z tytułu ww. zawartej umowy odprowadzała/odprowadza Pani podatki? Jeżeli tak, jakie to były podatki?
Odpowiedź: Wnioskodawczyni nie oddawała i nie oddaje nieruchomości objętych zakresem wniosku, tj. działek ewidencyjnych nr 1 oraz nr 2, w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie jakichkolwiek innych umów, zarówno odpłatnych, jak i nieodpłatnych. W związku z powyższym:
a) Wnioskodawczyni nie udostępniała ani nie udostępniała osobom trzecim żadnej z działek objętych wnioskiem.
b) Nie występował żaden okres, w którym działki byłyby udostępniane osobom trzecim.
c) Wnioskodawczyni nie odprowadzała i nie odprowadza żadnych podatków z tytułu najmu, dzierżawy ani innych umów dotyczących przedmiotowych nieruchomości, gdyż takie umowy nie były zawierane.
4) czy działki w dniu planowanej sprzedaży będą zabudowane?
Odpowiedź. Nie.
5) przewidywaną/planowaną datę sprzedaży ww. działek;
Odpowiedź: Na dzień sporządzenia niniejszej odpowiedzi Wnioskodawczyni nie posiada ustalonej konkretnej daty sprzedaży działek objętych zakresem wniosku. Planowana sprzedaż ma charakter przyszły i jest uzależniona od okoliczności niezależnych od Wnioskodawczyni, w szczególności od sytuacji rynkowej oraz ewentualnego zainteresowania potencjalnych nabywców. Przewidywany termin sprzedaży działek mieści się w okresie najbliższego półrocza, jednak może on ulec zmianie w zależności od powyższych okoliczności.
6) w związku ze wskazaniem we wniosku, że „Teren objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.”, proszę wskazać jakie jest przeznaczenie działek będących przedmiotem sprzedaży według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?
Odpowiedź: Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Radę Miejską w ..., działki ewidencyjne nr 1 oraz nr 2, położone w obrębie ... przy ul. ... w ..., objęte są ustaleniami planu miejscowego i znajdują się w następujących jednostkach urbanistycznych:
Działka ewidencyjna nr 2 położona jest w jednostkach urbanistycznych oznaczonych symbolami:
Działka ewidencyjna nr 1 położona jest w jednostkach urbanistycznych oznaczonych symbolami:
Jednocześnie Wnioskodawczyni wskazuje, że objęcie działek ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiło z inicjatywy organów gminy i miało charakter niezależny od działań Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych działań zmierzających do realizacji ustaleń planu ani do przygotowania nieruchomości do celów inwestycyjnych.
7) jeśli będzie Pani korzystała z pomocy pośrednika przy sprzedaży działek, to jakie czynności będzie wykonywał pośrednik przy sprzedaży tej działki/działek?
Odpowiedź: Wnioskodawczyni nie przewiduje korzystać z usług pośrednika. Ewentualna pomoc pośrednika będzie ograniczona do standardowych czynności polegających na zamieszczeniu ogłoszenia, prezentacji nieruchomości oraz pośredniczeniu w kontaktach pomiędzy stronami transakcji, bez podejmowania jakichkolwiek działań przygotowawczych, marketingowych lub inwestycyjnych.
8) czy zawrze Pani umowę przedwstępną sprzedaży działek? Jeśli tak, to należy wskazać:
a) jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień ww. umowy zawartej z przyszłym Nabywcą, będą ciążyć na Kupującym a jakie na Sprzedającym?
b) czy w umowie przedwstępnej sprzedaży zostaną ustalone warunki, które muszą być spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży, przenoszącej własność działki na Nabywcę? Jeśli tak, to jakie?
Odpowiedź: Na dzień sporządzenia niniejszej odpowiedzi Wnioskodawczyni nie podjęła decyzji o zawarciu umowy przedwstępnej sprzedaży działek objętych zakresem wniosku. Nie można jednak wykluczyć, że w toku rozmów z potencjalnym nabywcą taka umowa zostanie zawarta.
W przypadku zawarcia umowy przedwstępnej jej postanowienia będą miały charakter standardowy i nie będą przewidywały po stronie Wnioskodawczyni obowiązków wykraczających poza zobowiązanie do zawarcia umowy przyrzeczonej sprzedaży.
ad a) Prawa i obowiązki stron
Po stronie Wnioskodawczyni (Sprzedającej) obowiązki ograniczać się będą wyłącznie do:
Po stronie Kupującego spoczywać będą w szczególności:
ad b) Warunki zawarcia umowy przyrzeczonej
Jeżeli w umowie przedwstępnej zostaną przewidziane warunki zawarcia umowy przyrzeczonej, będą one dotyczyć wyłącznie okoliczności leżących po stronie Kupującego, takich jak:
Umowa przedwstępna nie będzie przewidywać po stronie Wnioskodawczyni obowiązku podejmowania jakichkolwiek działań przygotowawczych lub inwestycyjnych, w szczególności uzyskiwania decyzji administracyjnych (np. warunków zabudowy, pozwoleń), dokonywania podziału nieruchomości, jej uzbrajania ani podejmowania innych czynności charakterystycznych dla działalności deweloperskiej lub handlowej.
9) czy udzieli Pani Nabywcy działki objętej zakresem pytania pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) w celu występowania w Pani imieniu w sprawach dotyczących ww. działki?
a) jeżeli tak, to do uzyskania jakich konkretnie decyzji i pozwoleń udzieli Pani pełnomocnictw Nabywcy do występowania w Pani imieniu?
b) jakich czynności dokona Nabywca do momentu sprzedaży przez Panią ww. działek w związku z udzielonym pełnomocnictwem?
Odpowiedź: Wnioskodawczyni nie udzielała i nie zamierza udzielać Nabywcy działek objętych zakresem wniosku żadnych pełnomocnictw, zgód ani upoważnień do występowania w jej imieniu w sprawach dotyczących tych nieruchomości.
10) na co zostaną wydatkowane środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży ww. działek?
Odpowiedź: Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży działek objętych zakresem wniosku zostaną przeznaczone na realizację celów osobistych i rodzinnych Wnioskodawczyni, niezwiązanych z działalnością gospodarczą ani z jakąkolwiek działalnością o charakterze zarobkowym.
W szczególności środki te zostaną lub mogą zostać przeznaczone na:
Wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży działek będzie miało wyłącznie charakter prywatny i osobisty. Wnioskodawczyni nie zamierza przeznaczać tych środków na prowadzenie działalności gospodarczej, działalności inwestycyjnej ani na obrót nieruchomościami
11) czy posiada Pani jeszcze inne nieruchomości oprócz wymienionej we wniosku? Jeśli tak, to ile, jakie (tj. nieruchomości zabudowane, nieruchomości niezabudowane, lokale mieszkalne), kiedy je Pani nabyła i do jakich celów są wykorzystywane? Czy będą w przyszłości przeznaczone do sprzedaży?
Odpowiedź: Poza nieruchomościami wskazanymi we wniosku Wnioskodawczyni posiada również inne nieruchomości, które zostały nabyte na przestrzeni wielu lat w celach mieszkaniowych, rodzinnych oraz na potrzeby własne, niezwiązane z działalnością gospodarczą ani z obrotem nieruchomościami.
Na dzień sporządzenia niniejszej odpowiedzi Wnioskodawczyni nie planuje sprzedaży innych nieruchomości niż te objęte wnioskiem.
Wnioskodawczyni jest właścicielką działek ewidencyjnych nr 3 oraz 4 obręb ..., zabudowanych budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem inwentarskim, stanowiących całość siedliskową. Działki te zostały nabyte w 2003 r. i są wykorzystywane wyłącznie na cele mieszkaniowe - zamieszkiwane przez Wnioskodawczynię oraz jej dorosłe córki.
Ponadto Wnioskodawczyni posiada:
Wnioskodawczyni posiada również niezabudowane grunty rolne:
Wskazane grunty rolne są wykorzystywane częściowo w działalności rolniczej a częściowo na własne potrzeby Wnioskodawczyni i jej rodziny, nie są przedmiotem najmu, dzierżawy ani innego odpłatnego udostępniania.
Wnioskodawczyni nie planuje obecnie sprzedaży żadnych innych nieruchomości poza działkami objętymi niniejszym wnioskiem.
12) czy dokonywała Pani już wcześniej zbycia nieruchomości (oprócz działek, o których mowa we wniosku), jeśli tak to należy podać odrębnie do każdej zbywanej nieruchomości:
· jakie to nieruchomości?
· kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości?
· w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Panią?
· w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
· kiedy dokonała Pani ich zbycia i co było przyczyną ich zbycia?
· ile działek zostało zbytych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych, to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?
· czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzała Pani podatek VAT ?
· na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości?
Odpowiedź: Wnioskodawczyni do tej pory nie sprzedawała żadnych nieruchomości.
Pytanie
Czy sprzedaż przez Wnioskodawczynię działek nr 1 oraz 2, stanowiących jej majątek prywatny, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż działek ewidencyjnych nr 1 oraz 2 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei działalność gospodarcza, o której mowa w ust. 2 powołanego przepisu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Aby czynność mogła podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podmiot mający status podatnika działającego w tym charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny i obejmuje te podmioty, które prowadzą działalność w sposób profesjonalny, zorganizowany i ciągły. Istotnym elementem jest zatem ustalenie, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy sprzedający działa jako podmiot wykonujący działalność gospodarczą.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na jej cel lub rezultat. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, a także wykorzystywanie majątku w sposób ciągły w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z powyższego wynika, że z grona podatników należy wyłączyć osoby fizyczne, które dokonują sprzedaży towarów stanowiących część ich majątku osobistego - to znaczy takiego, który nie został nabyty z zamiarem odsprzedaży ani wykorzystywany w działalności gospodarczej. Osoba fizyczna, która incydentalnie dokonuje sprzedaży składnika majątku prywatnego, nie działa w charakterze podatnika VAT.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności wyrokiem z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 (Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów) oraz C-181/10 (Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie), czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał podkreślił, że nawet dokonanie podziału gruntu na mniejsze działki w celu łatwiejszej sprzedaży nie przesądza o prowadzeniu działalności handlowej, jeśli działania te mieszczą się w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Podobne stanowisko zajmuje Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w wyroku z dnia 9 marca 2016 r., sygn. II FSK 1423/14, w którym wskazano, że samo tylko wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek gruntu, powiązane z uzyskaniem stosownych decyzji administracyjnych, nie wykracza poza zwykły zarząd własnymi sprawami majątkowymi. W wyroku z dnia 4 marca 2015 r., sygn. II FSK 855/14, NSA podkreślił, że czynności stanowiące naturalną konsekwencję prawidłowego gospodarowania własnym mieniem nie stanowią działalności gospodarczej. Również w orzeczeniu z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. II FSK 867/12, NSA zauważył, że jednostkowe zlecenie sprzedaży rzeczy profesjonalnej agencji czy poszukiwanie nabywcy przez Internet nie świadczą o zawodowym charakterze sprzedaży.
W świetle tych poglądów należy uznać, że Wnioskodawczyni nie podejmuje i nie planuje podejmować żadnych działań, które mogłyby nosić znamiona profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Działki nr 1 i 2 zostały nabyte odpowiednio w 2003 r. i 2007 r. jako element majątku prywatnego, a ich sprzedaż będzie czynnością incydentalną, dokonaną w ramach zwykłego wykonywania prawa własności. Wnioskodawczyni nie nabywa nieruchomości w celach handlowych, nie prowadzi działalności deweloperskiej ani inwestycyjnej, nie dokonuje uzbrojenia terenu, nie występuje o decyzje o warunkach zabudowy ani nie prowadzi działań marketingowych. Nie posiada też zaplecza technicznego, organizacyjnego czy finansowego właściwego dla podmiotów zawodowo zajmujących się obrotem nieruchomościami.
Fakt, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą o charakterze administracyjnym, w ramach której współpracuje z biurem obrotu nieruchomościami, nie ma wpływu na ocenę charakteru sprzedaży działek. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności w zakresie pośrednictwa nieruchomościami we własnym imieniu, a planowana sprzedaż dotyczy wyłącznie składników jej majątku osobistego, całkowicie niezwiązanego z prowadzoną działalnością.
Wobec powyższego należy uznać, że sprzedaż opisanych nieruchomości nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawczyni, dokonując sprzedaży działek nr 1 i 2, nie będzie działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a zatem planowana transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Niniejsza interpretacja rozstrzyga wniosek wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zatem, grunt (działka) spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a) określone udziały w nieruchomości;
b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielnie kilku osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Należy podkreślić, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek nr 1 i 2 istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:
„(…) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Należy dodać, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z opisu sprawy wynika, że działając w ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, nabyła Pani niezabudowaną działkę nr 1. 13 grudnia 2007 roku nabyła Pani do majątku osobistego w drodze darowizny niezabudowaną nieruchomość położoną przy tej samej ulicy, oznaczoną numerem ewidencyjnym 2. Obie nieruchomości stanowią grunty rolne niezabudowane. Działki nie były i nie są obecnie wykorzystywane w jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Od momentu ich nabycia nieruchomości te pozostają elementem Pani majątku prywatnego i nie służą prowadzeniu działalności zarobkowej. Teren objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Objęcie działek ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiło z inicjatywy organów gminy i miało charakter niezależny od Pani działań. Nie podejmowała Pani żadnych działań zmierzających do realizacji ustaleń planu ani do przygotowania nieruchomości do celów inwestycyjnych. Działki mają dostęp do drogi publicznej, lecz nie są uzbrojone w urządzenia infrastruktury technicznej, w tym przyłącza wodociągowe, kanalizacyjne, energetyczne czy gazowe. Nie nabyła Pani tych nieruchomości z zamiarem ich odsprzedaży, lecz w celach prywatnych, jako element majątku rodzinnego. Obydwie działki należały pierwotnie do Pani ojca. Wnioskodawczyni nie podjęła żadnych czynności zmierzających do sprzedaży, nie zawierała umów pośrednictwa, nie zlecała przygotowania dokumentacji projektowej ani działań marketingowych. W przypadku podjęcia decyzji o sprzedaży nie będzie podejmować działań w zakresie uzbrojenia terenu lub doprowadzenia mediów, nie zamierza również dzielić działek na mniejsze parcele w celu zwiększenia ich atrakcyjności inwestycyjnej, występować o warunki zabudowy, pozwolenia czy decyzje środowiskowe, ani organizować kampanii promocyjnych lub reklamowych o charakterze zawodowym. Jedynym planowanym działaniem może być zamieszczenie ogłoszenia o sprzedaży w prasie lokalnej lub na popularnym portalu internetowym.
Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż działki nr 1 stanowiącej współwłasność małżeńską oraz działki nr 2 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia tej nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
Działania podejmowane przez Panią w związku z planowaną sprzedażą działek nie stanowią ciągu zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Panią ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie będzie Pani podejmować aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Panią czynności będą stanowiły jedynie racjonalny sposób gospodarowania posiadanym majątkiem prywatnym. Całokształt okoliczności, ich zakres oraz stopień zaangażowania wskazują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem osobistym.
W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działki nr 1 stanowiącej współwłasność małżeńską oraz działki nr 2 wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji sprzedaży ww. działek będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Skala Pani zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży ww. działek, nie będzie wykraczać poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
Stwierdzam, że w związku z planowaną sprzedażą działki nr 1 stanowiącej współwłasność małżeńską oraz działki nr 2 nie będzie działała Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy,
Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Niniejsza interpretacja rozstrzyga wniosek w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo