Małżeństwo (osoby fizyczne) nabyło w latach 2015-2021 szereg działek gruntowych, które następnie nieodpłatnie użyczyło spółce z o.o., w której są udziałowcami i członkami zarządu. Spółka wybudowała na tych działkach budynki i budowle w latach 2020-2023, po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy. W 2025 roku małżeństwo dokonało podziału i połączenia działek,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe w części niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4 i prawidłowe w części uznania sprzedaży ww. działek za czynność niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
18 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 listopada 2025 roku o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
- niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4,
- uznania sprzedaży ww. działek za czynność niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT,
oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.
Uzupełnili go Państwo pismami z 7 stycznia 2026 r. (wpływ 19 stycznia 2026 r.) i z 16 lutego 2026 r. (wpływ 16 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania oraz pismem z 2 lutego 2026 r. (wpływ 2 lutego 2026 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
Opis stanu faktycznego
(zainteresowany będący stroną postępowania) oraz (zainteresowana niebędąca stroną postępowania) są małżeństwem, polskimi rezydentami podatkowymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej ani nie zarejestrowanymi jako podatnicy VAT.
W ramach małżeńskiej wspólności majątkowej, Zainteresowani są właścicielami sąsiadujących ze sobą nieruchomości gruntowych objętych księgami wieczystymi.
Działki objęte ww. księgami wieczystymi zostały nabyte w latach 2015-2021 od osób niedziałających w charakterze podatników VAT. Zgodnie z MPZP, grunty mają charakter budowlany.
Nieruchomości nie były nabyte z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej przez Zainteresowanych. Zainteresowani nie uzyskiwali żadnych przychodów związanych z posiadaniem gruntów. Zainteresowani nie podejmowali działań, które prowadziłyby do zwiększenia wartości gruntów.
Ww. grunty zostały częściowo zajęte przez podmiot trzeci poprzez wybudowanie na nich budynku i budowli. Zainteresowani nie pobierali ani nie pobierają wynagrodzenia z tytułu korzystania z gruntu przez podmiot trzeci.
Z uwagi na fakt, że wartość nakładów poniesionych przez posiadacza w postaci wzniesionych budynków i urządzeń znacznie przekracza wartość zajętych na ten cel gruntów, zgodnie z art. 231 kodeksu cywilnego może żądać, aby właściciel przeniósł na niego własność zajętej działki za odpowiednim wynagrodzeniem (jak również właściciel gruntu może żądać, aby posiadacz który wzniósł te obiekty nabył grunt za odpowiednim wynagrodzeniem).
Planowane jest przeniesienie na podmiot trzeci własności zajętych przez ten podmiot działek (dalej: „Nieruchomości”) za wynagrodzeniem; wysokość wynagrodzenia ta nie będzie uwzględniać wartości nakładów poniesionych przez podmiot trzeci, ponieważ ich wartość stanowi roszczenie tego podmiotu względem zainteresowanych (cena będzie ustalona jak za działkę niezabudowaną). Oznacza to, że nie doszło do wzrostu wartości Nieruchomości ani na skutek działań Zainteresowanych ani podmiotu trzeciego.
Z uwagi na fakt, że planowane jest przeniesienie jedynie tej części gruntów, które zostały zajęte przez podmiot trzeci, Zainteresowani dokonali stosownego podziału działek, tak aby wyłączyć ze sprzedaży pozostałą część gruntów, które pozostaną własnością Zainteresowanych i nie są przeznaczone do sprzedaży.
W związku z powyższymi okolicznościami, Zainteresowani w celu sprzedaży nie będą podejmować żadnych działań typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami (np. zamieszczanie ogłoszeń, korzystanie z firm pośredniczących). Sprzedaż będzie miała charakter jednorazowy na rzecz jednego podmiotu.
W odpowiedzi na wezwanie z dnia 30 grudnia 2025 r. doprecyzowują Państwo opis sprawy, odpowiadając na pytania Organu:
Na pytania:
1) „w związku ze wskazaniem w opisie sprawy:
W ramach małżeńskiej wspólności majątkowej, Zainteresowani są właścicielami sąsiadujących ze sobą nieruchomości gruntowych objętych księgami wieczystymi:
Działki objęte ww. księgami wieczystymi zostały nabyte w latach 2015 - 2021 od osób niedziałających w charakterze podatników VAT. Zgodnie z MPZP, grunty mają charakter budowlany.
proszę wskazać jednoznacznie:
a) oznaczenie geodezyjne ww. nieruchomości gruntowych/działek (nr działki/nr działek) oraz powierzchnię ww. nieruchomości gruntowych/działek w momencie ich nabycia;”,
odpowiedzieli Państwo, że wskazują daty nabycia działek, numery działek oraz ich powierzchnie w momencie ich nabycia.
Wszystkie działki znajdują się w, gmina.
Następnie doszło do następujących zmian:
Działka A/2 została podzielona na działki A/5 i A/6, z czego przedmiotem sprzedaży jest działka A/5 o pow. ha.
Działka B/2 została podzielona na działki B/5 i B/6, z czego przedmiotem sprzedaży jest działka B/5 o pow. ha.
Działka C/2 została podzielona na działki C/5 i C/6, z czego przedmiotem sprzedaży jest działka C/5 o pow. ha.
Działka D/2 została podzielona na działki D/5 i D/6, z czego przedmiotem sprzedaży jest działka D/5 o pow. ha.
Działka E/2 została podzielona na działki E/5 i E/6, z czego przedmiotem sprzedaży jest działka E/5 o pow. ha.
Działka F/3 została podzielona na działki nr F/8 i F/9, z czego przedmiotem sprzedaży jest działka F/8 o pow. ha.
Działka G/2 została podzielona na działki G/6 i G/7, z czego przedmiotem sprzedaży jest działka G/6 o pow. 0,0711 ha.
Działki G/5, M/11, N/10, O/6, T/4, S/4 zostały połączone w działkę H o pow. ha, która jest przedmiotem sprzedaży.
Działka I/6 została podzielona na działki I/8 i I/9, z czego przedmiotem sprzedaży jest działka I/8 o pow. ha.
Działka J/1 została podzielona na działki J/7 i J/8, z czego przedmiotem sprzedaży jest działka J/7 o pow. ha.
Działka J/4 o pow. 0,1600 ha nie była przedmiotem podziału/połączenia.
b) „kiedy (podać dokładną datę) i w jaki sposób (w drodze jakiej czynności prawnej – umowy lub zdarzenia prawnego np. kupno, spadek, darowizna, inna – jaka?) nabyli Państwo/Zainteresowani ww. nieruchomości/działki (proszę podać odrębnie dla każdej nieruchomości)?”,
odpowiedzieli Państwo, że wszystkie działki zostały nabyte drogą kupna, daty nabycia zostały wskazane w odpowiedzi do pkt a powyżej.
c) „czy ww. nieruchomości/działki były na dzień nabycia nieruchomościami/działkami niezbudowanymi?”,
odpowiedzieli Państwo, że na dzień nabycia nieruchomości były niezabudowane.
d) „w jakim celu nabyli Państwo ww. nieruchomości/działki, o której mowa we wniosku, np. w celu lokaty kapitału, późniejszej odsprzedaży lub innym – należy wyjaśnić jakim?”,
odpowiedzieli Państwo, że działki zostały nabyte w celu udostępnienia ich nieodpłatnie podmiotowi powiązanemu.
e) „w jaki konkretnie sposób ww. nieruchomości/działki były/są przez Państwa wykorzystywane (użytkowane) w całym okresie posiadania (tj. od momentu ich nabycia, kolejno poprzez podział nieruchomości/działek, aż do momentu planowanego przeniesienia własności poszczególnych wyodrębnionych geodezyjnie działek, będących przedmiotem interpretacji?”,
odpowiedzieli Państwo, że nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane przez Zainteresowanych, wykorzystuje je podmiot, któremu zostały nieodpłatnie użyczone.
f) „kiedy (proszę wskazać datę) i na podstawie jakich czynności prawnych lub zdarzeń oraz na podstawie jakich przepisów prawa nastąpił podział posiadanych przez Państwa nieruchomości/działek, o których mowa we wniosku, w wyniku którego powstały wyodrębnione działki? Decyzją jakiego organu został dokonany ww. podział nieruchomości/działek? Ile działek powstało po podziale? Należy wskazać również oznaczenie geodezyjnie wyodrębnionych działek gruntu (nr działki) oraz ich powierzchnię?”,
odpowiedzieli Państwo, że podział działek nastąpił na podstawie decyzji Burmistrza wydanej 2025 r., na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, na wniosek Zainteresowanych.
Na skutek podziału powstały następujące działki o następującej powierzchni:
Działka A/2 została podzielona na działki A/5 (o pow. ha) i A/6 (o pow. ha), z czego przedmiotem sprzedaży jest działka A/5 o pow. ha.
Działka B/2 została podzielona na działki B/5 (o pow. ha) i B/6 (o pow. ha), z czego przedmiotem sprzedaży jest działka B/5 o pow. ha.
Działka C/2 została podzielona na działki C/5 (o pow. ha) i C/6 (o pow. ha), z czego przedmiotem sprzedaży jest działka C/5 o pow. ha.
Działka D/2 została podzielona na działki D/5 (o pow. ha) i D/6 (o pow. ha), z czego przedmiotem sprzedaży jest działka D/5 o pow. ha.
Działka E/2 została podzielona na działki E/5 (o pow. ha) i E/6 (o pow. ha), z czego przedmiotem sprzedaży jest działka E/5 o pow. ha.
Działka F/3 została podzielona na działki nr F/8 (o pow. ha) i F/9 (o pow. ha), z czego przedmiotem sprzedaży jest działka F/8 o pow. ha.
Działka G/2 została podzielona na działki G/6 (o pow. ha) i G/7 (o pow. ha), z czego przedmiotem sprzedaży jest działka G/6 o pow. ha.
Działka I/6 została podzielona na działki I/8 (o pow. ha) i I/9 (o pow. ha), z czego przedmiotem sprzedaży jest działka I/8 o pow. ha.
Działka J/1 została podzielona na działki J/7 (o pow. ha) i J/8 (o pow. ha), z czego przedmiotem sprzedaży jest działka J/7 o pow. ha.
Natomiast działki G/5, M/11, N/10, O/6, T/4, S/4 zostały połączone w działkę H o pow. ha na wniosek Zainteresowanych, na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów, decyzją Starosty zatwierdzającą projekt scalenia; do połączenia doszło w 2025 r.
g) „kiedy został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i wynikające z niego przeznaczenie budowlane dla wskazanych działek? z czyjej inicjatywy został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego? czy podejmowali Państwo działania w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i ustaleniem przeznaczenia budowlanego dla działek?”,
odpowiedzieli Państwo, że Zainteresowani korygują błędny opis zdarzenia przyszłego; dla działek będących przedmiotem wniosku nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Dla następujących działek wydano decyzje o warunkach zabudowy:
- decyzja Burmistrza nr z dnia 19 października 2017 r. - dla działek nr S/4, T/4, O/6, P/10, M/11, G/5, F/3, E/2, J/4, D/2, C/2
- decyzja Burmistrza nr z dnia 21 stycznia 2021 r. dla działek nr I/6, A/2, B/2, C/2, D/2, J/1, J/4, E/2, F/3, G/2.
Powyższe decyzje zostały wydane na wniosek sp. z o.o. sp.k. (obecnie sp. z o.o.).
Powyższe decyzje zostały wydane przed podziałem/połączeniem działek, co oznacza, że po podziale/połączeniu wszystkie spośród działek będących przedmiotem wniosku są objęte decyzją o warunkach zabudowy.
Na pytanie:
2) „w związku ze wskazaniem w opisie sprawy:
Ww. grunty zostały częściowo zajęte przez podmiot trzeci poprzez wybudowanie na nich budynku i budowli. Zainteresowani nie pobierali ani nie pobierają wynagrodzenia z tytułu korzystania z gruntu przez podmiot trzeci.
proszę wskazać jednoznacznie:
a) kim jest podmiot trzeci? Prosimy, żeby zindywidualizowali Państwo ten podmiot/tę osobę.”,
odpowiedzieli Państwo, że podmiotem jest sp. z o.o.
b) „jakie budynki lub budowle (zabudowania) w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 418 ze zm.), kiedy (podać datę/daty) zostały wzniesione przez ww. podmiot trzeci i na których działkach (nr działki) się one znajdują? Czy ww. zabudowania są trwale z gruntem związane?”,
odpowiedzieli Państwo, że na działkach będących przedmiotem wniosku znajdują się następujące zabudowania:
Budynek biurowy wraz z parkingiem - rok budowy 2023 r. - działka nr H,
Hala magazynowa - rok budowy 2020 r. - działka nr H,
Hala produkcji - rok budowy 2020 r. – działka H, F/8,
Hala peletu - data budowy 2020 r. – działka H,
Budynek przemysłowy (hala produkcji drzwi ramiakowych) - rok budowy 2023 r. - na działkach A/5, B/5, C/5, D/5, G/4,
Na działkach E/5 i F/8 znajduje się utwardzona droga między halami (rok wybudowania - 2020 r.).
Wszystkie zabudowania są trwale związane z gruntem.
Działka I/8 nie jest zabudowana.
c) „czy nieruchomości/działki, o których mowa we wniosku, były kiedykolwiek przedmiotem zawartych przez Państwa z podmiotem trzecim umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze?”,
odpowiedzieli Państwo, że jak wskazano we wniosku, nieruchomości nie były przedmiotem umów odpłatnych (najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze). Są przedmiotem nieodpłatnego użyczenia.
d) „czy ww. zabudowania, o których mowa we wniosku, były kiedykolwiek przedmiotem zawartych umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze i pomiędzy jakimi stronami (podmiotami) były zawarte ww. umowy?”,
odpowiedzieli Państwo, że zabudowania nie były i nie są przedmiotem jakichkolwiek umów zawartych przez Zainteresowanych.
e) „w jaki sposób, przez kogo (jaki podmiot) i od kiedy były wykorzystywane ww. zabudowania, o których mowa we wniosku?”,
odpowiedzieli Państwo, że zabudowania są wykorzystywane przez sp. z o.o. od momentu ich wybudowania.
f) „na jakiej podstawie/w związku z jakimi okolicznościami podmiot trzeci wybudował budynki i budowle na gruncie należącym do Państwa?”,
odpowiedzieli Państwo, że w związku z użyczeniem gruntu przez Zainteresowanych.
Na pytanie:
3) „w związku ze wskazaniem w opisie sprawy:
Planowane jest przeniesienie na podmiot trzeci własności zajętych przez ten podmiot działek (dalej: „Nieruchomości”) za wynagrodzeniem; wysokość wynagrodzenia ta nie będzie uwzględniać wartości nakładów poniesionych przez podmiot trzeci, ponieważ ich wartość stanowi roszczenie tego podmiotu względem zainteresowanych (cena będzie ustalona jak za działkę niezabudowaną). (…)
Z uwagi na fakt, że planowane jest przeniesienie jedynie tej części gruntów, które zostały zajęte przez podmiot trzeci, Zainteresowani dokonali stosownego podziału działek, tak aby wyłączyć ze sprzedaży pozostałą część gruntów, które pozostaną własnością Zainteresowanych i nie są przeznaczone do sprzedaży.
W związku z powyższymi okolicznościami, Zainteresowani w celu sprzedaży nie będą podejmować żadnych działań typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami (np. zamieszczanie ogłoszeń, korzystanie z firm pośredniczących). Sprzedaż będzie miała charakter jednorazowy na rzecz jednego podmiotu.
a) czy przeniesienie własności działek dokonane zostanie aktem notarialnym zgodnie z art. 231 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.)?”,
odpowiedzieli Państwo, że przeniesienie działek zostało dokonane aktem notarialnym.
Art. 231 k.c. nie stanowi odrębnej czynności prawnej, a jedynie przewiduje roszczenie do właściciela gruntu o zawarcie umowy sprzedaży (odpłatne przeniesienie własności rzeczy za wynagrodzeniem to sprzedaż).
b) „co będzie dokładnie przedmiotem ww. przeniesienia własności? Co będzie obejmował ww. akt notarialny - proszę o dokładne określenie przedmiotu ww. umowy?”,
odpowiedzieli Państwo, że przedmiotem przeniesienia własności są grunty, na które składają się działki będące przedmiotem wniosku:
A/5 o pow. ha
B/5 o pow. ha
C/5 o pow. ha
D/5 o pow. ha
E/5 o pow. ha
F/8 o pow. ha
G/6 o pow. ha
H o pow. ha
I/8 o pow. ha
J/7 o pow. ha
J/4 o pow. ha.
Po złożeniu wniosku, została zawarta umowa sprzedaży ww. działek w dniu 22 grudnia 2025 r.
W umowie sprzedaży wskazano, że nakłady poniesione przez sp. z o.o. na ww. działkach nie są przedmiotem umowy.
Przedmiotem umowy są zatem wyłącznie wyżej wskazane nieruchomości gruntowe.
c) „w zakresie skutków podatkowych przeniesienia własności jakiej nieruchomości (działki/działek) oczekują Państwo wydania interpretacji indywidualnej w ramach przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego? Prosimy wskazać: oznaczenie geodezyjne działki/działek (nr działki), które będą przedmiotem ww. przeniesienia własności oraz przewidywaną/przybliżoną datę przeniesienia własności przez Państwa ww. działek; w jakim okresie nastąpi ww. przeniesienie własności?”,
odpowiedzieli Państwo, że Zainteresowani oczekują interpretacji dotyczącej działek:
A/5 o pow. ha
B/5 o pow. ha
C/5 o pow. ha
D/5 o pow. ha
E/5 o pow. ha
F/8 o pow. ha
G/6 o pow. ha, H o pow., I/8 o pow. ha, J/7 o pow., J/4 o pow. ha.
Datą przeniesienia własności jest 22 grudnia 2025 r.
Na pytanie:
4) „Czy w stosunku do nieruchomości (działek) objętych zakresem wniosku podejmowali Państwo jakiekolwiek działania dotyczące np. uzbrojenia terenu, wyposażenia w urządzenia i sieć energetyczną, gazową, wodno-kanalizacyjną itp., ogrodzenie terenu, urządzenie dróg dojazdowych? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie to były/będą działania oraz kiedy były podejmowane?”,
odpowiedzieli Państwo, że Zainteresowani nie podejmowali żadnych działań dot. uzbrojenia terenu, wyposażenia w sieci przesyłowe, ogrodzenia itp., ani żadne inne. Zainteresowani nie planują też podejmowania żadnych tego rodzaju działań.
Na pytanie:
5) „Jakie pozwolenia, decyzje, warunki techniczne, umowy itp. (poza decyzją o podziale) były/będą wydane przed sprzedażą przedmiotowych działek i z czyjej inicjatywy nastąpiło/nastąpi wydanie/uzyskanie tych pozwoleń/decyzji, itp.?”,
odpowiedzieli Państwo, że decyzje podziałowe/połączeniowe opisane we wniosku zostały wydane na wniosek Zainteresowanych jako właścicieli.
Decyzje o warunkach zabudowy zostały wydane na wniosek sp. z o.o. sp.k.
Poza tym działki nie są przedmiotem innych pozwoleń, decyzji, umów.
Na pytanie:
6) „czy posiadają Państwo inne nieruchomości/działki, oprócz wymienionych we wniosku, które w przyszłości zamierzają sprzedać? Jeśli tak to proszę wskazać ile i jakie, oraz:
a) kiedy (data) i w jaki sposób nabyli Państwo te nieruchomości/działki,
b) w jakim celu nabyli Państwo te nieruchomości/działki,
c) w jaki sposób wykorzystywali i wykorzystują Państwo te nieruchomości/działki od momentu nabycia,
d) jaki charakter mają nieruchomości podlegające sprzedaży w przyszłości, tj. mieszkalne, użytkowe, gospodarcze czy usługowe, zabudowane bądź niezabudowane działki?”,
odpowiedzieli Państwo, że Zainteresowani nie posiadają nieruchomości/działek, które zamierzaliby sprzedać.
Na pytanie:
7) „czy dokonywali Państwo kiedykolwiek/już wcześniej sprzedaży nieruchomości/działek, jeśli tak to należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości/działki:
a) jakie to nieruchomości/działki,
b) kiedy (data) i w jaki sposób nabyli Państwo te nieruchomości/działki,
c) w jakim celu nabyli Państwo te nieruchomości/działki,
d) w jaki sposób wykorzystywali Państwo te nieruchomości/działki od momentu nabycia do chwili sprzedaży,
e) kiedy sprzedali Państwo te nieruchomości/działki i co było przyczyną ich sprzedaży,
f) ile nieruchomości/działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe),
g) na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości/działek?”,
odpowiedzieli Państwo, że:
a) Były to grunty orne o pow. ha, stanowiące działkę nr U.
b) Nieruchomość ta została nabyta w drodze umowy sprzedaży 1 marca 2012 r.
c) Działka została nabyta na potrzeby działalności rolniczej.
d) Od momentu nabycia do momentu sprzedaży działka była wykorzystywana na potrzeby działalności rolniczej.
e) Działka została sprzedana 17 listopada 2025 r., w celu uzyskania środków na potrzeby życiowe (utrzymanie).
f) Jak wyżej wskazano, była to tylko jedna działka orna (niezabudowana).
g) Środki zostały przeznaczone na bieżące wydatki Zainteresowanych.
Na pytanie:
8) „Czy w przyszłości planują Państwo nabycie kolejnych nieruchomości/działek, jeżeli tak to kiedy, o jakim charakterze i do jakich celów (działalności gospodarczej, celów osobistych, dalszej odsprzedaży)?”,
odpowiedzieli Państwo, że obecnie Zainteresowani nie mają planów co do nabycia nieruchomości.
W piśmie z 2 lutego 2026 r. doprecyzował Pan opis zdarzenia wskazując, że działka nr T/4 została nabyta na podstawie aktu notarialnego z 30 lipca 2015 r. w drodze umowy zamiany. Wszystkie działki wskazane we wniosku zostały nabyte drogą kupna, z wyjątkiem działki nr T/4, która została nabyta na podstawie umowy zamiany w dniu 30 lipca 2015 r.
W odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 lutego 2026 r. doprecyzowują Państwo opis sprawy, odpowiadając na pytania Organu:
Na pytanie:
a) „Jakiego rodzaju powiązania ze spółką (sp. z o.o. sp. k – obecnie sp. z o.o.), o której mowa w opisie sprawy mają Zainteresowani? Proszę wskazać odrębnie dla każdego Zainteresowanego:
- czy Zainteresowani są wspólnikami spółki/posiadają udziały w spółce?
- czy Zainteresowani są członkami zarządu spółki?
- czy w związku z działalnością spółki Zainteresowani otrzymują wynagrodzenie od spółki? Jeśli tak, to w związku z wykonywaniem jakich czynności w spółce Zainteresowani otrzymują takie wynagrodzenie?”,
odpowiedzieli Państwo, że Zainteresowani są udziałowcami Spółki oraz są członkami zarządu Spółki. X otrzymuje wynagrodzenie jako członek zarządu z tytułu powołania od stycznia 2025 r. Y nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia.
Na pytanie:
b) „Na kogo były wydawane pozwolenia na budowę opisanych we wniosku budynków? Jeśli na spółkę, to czy Zainteresowani wyrażali zgodę/upoważnienie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane?”,
odpowiedzieli Państwo, że pozwolenia na budowę zostały wydane na Spółkę, a Zainteresowani wyrazili zgodę na dysponowanie przez Spółkę nieruchomością na cele budowlane.
c) „Czy Zainteresowani udzieli pełnomocnictw (zgód, upoważnień) w celu występowania w ich imieniu w sprawach dotyczących przedmiotowej nieruchomości? Jeżeli tak, to należy podać:
- komu Zainteresowani udzielali pełnomocnictw (zgód, upoważnień),
- przedmiot oraz zakres ww. pełnomocnictw/zgód,
- jakie konkretnie czynności pełnomocnik dokonywał w związku z udzielonym pełnomocnictwem (zgodą, upoważnieniem)?”,
odpowiedzieli Państwo, że Zainteresowani nie udzielali pełnomocnictw ani upoważnień do występowania w ich imieniu w sprawach dotyczących nieruchomości.
Na pytanie:
d) „W związku ze wskazaniem w uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytanie postawione w wezwaniu o treści:
b) jakie budynki lub budowle (zabudowania) w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 418 ze zm.), kiedy (podać datę/daty) zostały wzniesione przez ww. podmiot trzeci i na których działkach (nr działki) się one znajdują? Czy ww. zabudowania są trwale z gruntem związane?
że:
Na działkach będących przedmiotem wniosku znajdują się następujące zabudowania:
Budynek biurowy wraz z parkingiem - rok budowy 2023 r. - działka nr H,
Hala magazynowa - rok budowy 2020 r. - działka nr H
Hala produkcji - rok budowy 2020 r. – działka H, F/8
Hala peletu - data budowy 2020 r. - działka H
Budynek przemysłowy (hala produkcji drzwi ramiakowych) - rok budowy 2023 r. - na działkach A/5, B/5, C/5, D/5, G/4.
Na działkach E/5 i F/8 znajduje się utwardzona droga między halami (rok wybudowania - 2020 r.)
Wszystkie zabudowania są trwale związane z gruntem.
Działka I/8 nie jest zabudowana.
i nieudzieleniem takich informacji odnośnie działek nr G/6, J/7 proszę jednoznacznie wskazać czy działki G/6, J/7 są zabudowane? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie budynki lub budowle (zabudowania) w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 418 ze zm.), kiedy (podać datę/daty) zostały wzniesione? Kto wzniósł te budynki lub budowle (zabudowania) (Pan, Zainteresowany niebędący stroną postępowania czy podmiot trzeci – proszę wskazać jaki) i na których działkach (nr działki) się one znajdują? Czy ww. zabudowania są trwale z gruntem związane?”,
odpowiedzieli Państwo, że działki G/6 jest częściowo utwardzona betonem (parking) - oddane do użytkowania 31.01.2023 r. Działka J/7 jest częściowo jest utwardzona betonem oraz jest zabudowana niewielkim elementem ściany oporowej - oddane do użytkowania 31.01.2023.
Powyższe zabudowania zostały wykonane przez Spółkę.
Na pytanie:
e) „Kiedy i w ramach jakich czynności, jakiej umowy została nabyta działka nr T/4?”,
odpowiedzieli Państwo, że działka nr T/4 została nabyta na podstawie aktu notarialnego z 30 lipca 2015 r. w drodze umowy zamiany.
W związku ze sprzedażą nieruchomości po złożeniu wniosku a przed wydaniem interpretacji, koryguje Pan wniosek w ten sposób, że dotyczy on stanu faktycznego, a nie zdarzenia przyszłego.
Ponadto wyjaśnili Państwo, że treść zawarta w uzupełnieniu z 2 lutego 2026 r. stanowi omyłkę pisarską, tj. pełnomocnik działa w imieniu Zainteresowanych, a nie sp. z o.o.
Pytania
1) (we wniosku wspólnym 2) Czy planowana sprzedaż Nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2) (we wniosku wspólnym 3) W przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych do pytania nr 2 za nieprawidłowe, czy sprzedaż gruntów będzie stanowić dostawę gruntu niezabudowanego, nieobjętą zwolnieniem?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad. 1 (we wniosku wspólnym Ad. 2)
Zdaniem Zainteresowanych planowane transakcje sprzedaży Nieruchomości nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary - stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Aby dana czynność była opodatkowana VAT, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży towarów stanowiących część majątku osobistego.
W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Wobec tego stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Zainteresowanych za podatników podatku od towarów i usług.
Z opisu sprawy nie wynika bowiem taka aktywność Zainteresowanych, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomości (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że planowana sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na fakt, że Zainteresowani z tytułu tych transakcji nie będą działać w charakterze podatników VAT.
Ad. 2 (we wniosku wspólnym Ad. 3)
W przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych do pytania nr 2 za nieprawidłowe, tj. uznania, że sprzedaż Nieruchomości podlega VAT, zdaniem Zainteresowanych stanowiłaby ona dostawę gruntu niezabudowanego, niekorzystającą ze zwolnienia VAT.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9-10a, zwalnia się z podatku:
9) dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane;
10) dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;
10a) dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
W przypadku Nieruchomości zabudowanych przez podmiot trzeci (na rzecz którego przeniesiona zostałaby własność Nieruchomości), dochodzi co prawda do prawnego przeniesienia wzniesionych budynków/budowli, jednak z ekonomicznego punktu widzenia, przedmiotem transakcji będzie sam grunt (ponieważ podmiotowi, który dokonał zabudowań, przysługuje względem właściciela gruntu roszczenie o zwrot tych nakładów). W związku z transakcją, w sensie ekonomicznym nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi obiektami jak właściciel, a zatem przedmiotem dostawy będzie w takim przypadku sam grunt. Tak m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 stycznia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.678.2023.3.AG.
Dostawa nie będzie zatem stanowić dostawy budynku ani budowli, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy VAT. Nie będzie też stanowić dostawy gruntu niezabudowanego o charakterze innym niż budowlany (ponieważ grunt będzie zabudowany oraz przeznaczony zgodnie z MPZP na cele budowlane).
W związku ze skorygowaniem opisu stanu faktycznego w zakresie objęcia działek MPZP (tj. wskazaniu, że dla działek nie uchwalono MPZP), korygują Państwo stanowisko do pytania nr 3 w następujący sposób:
Dostawa nie będzie zatem stanowić dostawy budynku ani budowli, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy VAT. Nie będzie też stanowić dostawy gruntu niezabudowanego o charakterze innym niż budowlany (ponieważ grunt będzie zabudowany oraz objęty decyzją o warunkach zabudowy).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe w części niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4 i prawidłowe w części uznania sprzedaży ww. działek za czynność niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich zbycie jest traktowane jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”.
Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom.
Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.
Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W tym miejscu należy wskazać, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.
Natomiast określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006 Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego.
W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.
Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywnie działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Z opisu sprawy wynika, że (zainteresowany będący stroną postępowania) oraz (zainteresowana niebędąca stroną postępowania) są małżeństwem, nieprowadzącymi działalności gospodarczej ani nie zarejestrowanymi jako podatnicy VAT. W ramach małżeńskiej wspólności majątkowej, Zainteresowani są właścicielami sąsiadujących ze sobą nieruchomości gruntowych objętych księgami wieczystymi:. Działki objęte ww. księgami wieczystymi zostały nabyte w latach 2015-2021 od osób niedziałających w charakterze podatników VAT. Zainteresowani oczekują interpretacji dotyczącej działek: A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4.
Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą w pierwszej kolejności niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
W analizowanej sprawie należy stwierdzić, że wystąpią przesłanki stanowiące podstawę do uznania Państwa za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a zatem zbycie działek nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość stanowiła majątek prywatny, to podatnik musi w całym okresie jej posiadania wykazywać zamiar wykorzystywania danej nieruchomości, czy jej części, w ramach majątku osobistego.
Z opisu sprawy wynika, że działki zostały nabyte w celu udostępnienia ich nieodpłatnie podmiotowi powiązanemu. Grunty zostały częściowo zajęte przez podmiot trzeci poprzez wybudowanie na nich budynku i budowli. Podmiotem jest sp. z o.o. Nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane przez Zainteresowanych, wykorzystuje je podmiot, któremu zostały nieodpłatnie użyczone. Zainteresowani są udziałowcami Spółki oraz są członkami zarządu Spółki. X otrzymuje wynagrodzenie jako członek zarządu z tytułu powołania od stycznia 2025 r. Y nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia. Nieruchomości nie były przedmiotem umów odpłatnych (najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze). Są przedmiotem nieodpłatnego użyczenia. Pozwolenia na budowę zostały wydane na Spółkę, a Zainteresowani wyrazili zgodę na dysponowanie przez Spółkę nieruchomością na cele budowlane. Zainteresowani nie podejmowali żadnych działań dot. uzbrojenia terenu, wyposażenia w sieci przesyłowe, ogrodzenia itp., ani żadne inne. Zainteresowani nie planują też podejmowania żadnych tego rodzaju działań. Decyzje podziałowe/połączeniowe opisane we wniosku zostały wydane na wniosek Zainteresowanych jako właścicieli. Decyzje o warunkach zabudowy zostały wydane na wniosek sp. z o.o. sp.k.
Z powyższego wynika, że wykorzystywali Państwo działki będące przedmiotem zbycia w sposób zorganizowany i ciągły, któremu nie można przypisać znamion wykorzystywania majątku w celach prywatnych. Zauważyć bowiem należy, że w spółce, która wybudowała budynki i budowle, posiadają Państwo udziały oraz wchodzą Państwo w skład zarządu. Co ważne budynki i budowle zostały wybudowane w wyniku udostępnienia przez Państwa działek Spółce. W związku z powyższym nie można stwierdzić, że działki nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4 były wykorzystywane w ramach majątku prywatnego i służyły do zaspokajania Państwa potrzeb osobistych.
W tym miejscu należy wskazać, że przepisy regulujące wypłatę dywidendy zawarte są w art. 191-197 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem spółek handlowych”.
Zgodnie z art. 191 § 1 Kodeksu spółek handlowych:
Wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników, z uwzględnieniem przepisu art. 195 § 1.
Stosownie do art. 191 § 3 Kodeksu spółek handlowych:
Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający wspólnikom dzieli się w stosunku do udziałów.
Na podstawie art. 193 § 1 Kodeksu spółek handlowych:
Uprawnionymi do dywidendy za dany rok obrotowy są wspólnicy, którym udziały przysługiwały w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku.
Na podstawie art. 193 § 4 Kodeksu spółek handlowych:
Dywidendę wypłaca się w dniu określonym w uchwale wspólników. Jeżeli uchwała wspólników takiego dnia nie określa, dywidenda jest wypłacana niezwłocznie po dniu dywidendy.
Z powyższego wynika, że Państwo jako udziałowcy mają prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego. Tym samym czerpią Państwo korzyści finansowe z działalności Spółki, która w związku z budową budynków i budowli stała się posiadaczem działek, a wybudowane budynku i budowle wykorzystuje do celów działalności gospodarczej, a zatem przedmiotowe działki też.
Należy zaznaczyć, że Państwa czynności w postaci nabycia działek w celu udostępnienia ich nieodpłatnie podmiotowi powiązanemu, który otrzymał decyzje o warunkach zabudowy, podziału tych działek na tle okoliczności sprawy stanowiło świadome podejmowanie działań przez Państwa mające na celu wykorzystywanie przedmiotowych działek w celach gospodarczych. Wynikająca z opisanych wyżej działań Państwa koncepcja nabycia i wykorzystania działek poprzez ich udostępnienie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej przez Spółkę, (z której to Państwo czerpią korzyści finansowe ze względu na bycie udziałowcami Spółki) dowodzi, że zostały wykonane czynności, które świadczą o tym, że zbycie tych Działek nie może stanowić jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
Należy podkreślić, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach zainteresowanej osoby, lecz muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Jak wynika z powyższego w rozpatrywanej sprawie nie miało to miejsca.
Analiza przedstawionego opisu sprawy, dokonana w kontekście przywołanych wyżej przepisów prawa, prowadzi do wniosku, że podjęte przez Państwa działania w całym okresie posiadania działek nie miały na celu wykorzystywania tych działek do zaspokojenia Państwa potrzeb osobistych (np. budowa domu), tylko wykorzystanie ich do celów gospodarczych – zarobkowych (na potrzeby Spółki). Takie postępowanie jest charakterystyczne dla podmiotów występujących profesjonalnie w obrocie gospodarczym.
Zatem nie cele osobiste – w Państwa przypadku brak jest czynności charakteryzujących zarząd majątkiem osobistym – a cele gospodarcze leżą u podstaw Państwa działania, wobec czego sprzedaż działek nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4 nie stanowi rozporządzania majątkiem osobistym. Odpłatne zbycie przez Państwa ww. działek na rzecz Spółki, której są Państwo wspólnikami wpisuje się w katalog czynności, które zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. A skoro zbycie wykracza poza zakres zwykłego wykonywania prawa własności, stanowi działalność gospodarczą podjętą w celach zarobkowych, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa należy uznać za podatnika tego podatku, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.
Podsumowując, odpłatne zbycie działek nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4 na rzecz Spółki, której są Państwo udziałowcami, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
Zatem Państwa stanowisko w części dotyczącej niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży działek nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4 jest nieprawidłowe.
W rozpatrywanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4.
Na mocy art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
Zgodnie z art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego:
Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
Na podstawie art. 48 ustawy Kodeks cywilny:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
Przytoczony przepis łączy się z art. 191 Kodeksu cywilnego, wyrażającym klasyczną zasadę superficies solo cedit. Zgodnie z tym przepisem:
Własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
Wzniesienie budynku w całości na cudzym gruncie ma miejsce z zachowaniem zasady superficies solo cedit. Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają się one własnością właściciela gruntu.
Posiadacz, który włada cudzą rzeczą niebędącą jego własnością, może dokonywać rozmaitych nakładów na tę rzecz i wówczas przysługują mu przewidziane ustawą roszczenia wobec właściciela przedmiotowej rzeczy o zwrot poniesionych nakładów. Swoistą postacią nakładu na nieruchomość jest wzniesienie budynku lub innego urządzenia na cudzym gruncie przez samoistnego posiadacza gruntu.
W takiej sytuacji ustawodawca przyznał podmiotowi, który poniósł nakłady dotyczące wzniesionego budynku, roszczenie o przeniesienie własności gruntu w trybie art. 231 Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 231 § 1 Kodeksu cywilnego:
Samoistny posiadacz gruntu w dobrej wierze, który wzniósł na powierzchni lub pod powierzchnią gruntu budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby właściciel przeniósł na niego własność zajętej działki za odpowiednim wynagrodzeniem.
Zgodnie z art. 231 § 2 Kodeksu cywilnego:
Właściciel gruntu, na którym wzniesiono budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby ten, kto wzniósł budynek lub inne urządzenie, nabył od niego własność działki za odpowiednim wynagrodzeniem.
Z punktu widzenia prawa cywilnego właściciel gruntu oddanego w najem, dzierżawę, użyczenie jest również właścicielem wzniesionych na nim budynków i budowli. Sposób rozliczenia się przez strony umowy najmu/dzierżawy/użyczenia w związku z ulepszeniami poczynionymi przez użytkownika na nieruchomość, pozostawiony jest, w ramach swobody zawierania umów, woli stron, chyba że ze względu na treść lub cel umów w tym przedmiocie sprzeciwiałyby się właściwości (naturze) stosunku umowy najmu/dzierżawy/użyczenia, ustawie lub zasadom współżycia społecznego, co wynika z brzmienia art. 3531 Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 3531 Kodeksu cywilnego:
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Zgodnie z art. 710 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
W myśl art. 718 § 1 Kodeksu cywilnego
Po zakończeniu użyczenia biorący do używania obowiązany jest zwrócić użyczającemu rzecz w stanie niepogorszonym; jednakże biorący nie ponosi odpowiedzialności za zużycie rzeczy będące następstwem prawidłowego używania.
Zaznaczenia wymaga, że ww. przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie towaru.
Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie europejskim (orzeczenie C-320/88 Shipping and Forwarding Safe B.V. v. Staatsecretaris van Financien), w którym to orzeczeniu Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:
„wyrażenie «dostawa towarów» w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1),
jednak jednocześnie zastrzegł, że
„zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów wystarczy, że podmiot nabędzie tzw. własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i dysponowania uzyskanym towarem. Przykładowo dostawą towarów będzie faktyczne rozporządzanie nieruchomością nawet bez zachowania formy aktu notarialnego, sprzedaż rzeczy znalezionej, której własności znalazca jeszcze nie nabył.
Zatem rozważając skutki podatkowe transakcji polegającej na dostawie gruntu na rzecz biorącego w użyczenie, właściciela nakładów posadowionych na tym gruncie należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy o podatku od towarów i usług.
O ile jest oczywiste, że zbycie gruntu spowoduje przeniesienie na nowego właściciela także własności posadowionych na nim budynków i/lub budowli, jako części składowych gruntu, to bynajmniej nie jest oczywiste, że tym samym dojdzie do dostawy towarów, jakimi są niewątpliwie budynki i/lub budowle w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Skoro – w rozpatrywanej sprawie – biorący w użyczenie (Spółka) „wytworzył” towary, jakimi niewątpliwie są budynki i budowle i uczynił to z własnych środków bez udziału użyczających grunty (Państwa), to nie ma podstaw do przyjęcia, że dokonali Państwo dostawy przedmiotowych budynków i budowli, chociaż przeniosą ich własność – przenosząc na Spółkę własność gruntów. Z punktu widzenia prawa cywilnego, na Spółkę formalnie przejdzie prawo własności budynków i budowli z wszystkimi cywilistycznymi konsekwencjami tego faktu, a jednocześnie, biorąc pod uwagę rozwiązania przyjęte w ustawie o podatku od towarów i usług, nie wystąpi dostawa towarów, jakimi są budynki i budowle, gdyż już wcześniej Spółka (właściciel nakładów) mogła dysponować wybudowanymi przez siebie budynkami i budowlami jak właściciel. Nie są Państwo w ekonomicznym posiadaniu budynków i budowli przed dokonaniem sprzedaży gruntów.
W analizowanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją zbycia przez Państwa na rzecz biorącego w użyczenie niezabudowanej działki nr I/8 oraz działek zabudowanych nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, J/7, J/4 wraz z naniesieniami w postaci budynków i budowli niebędących Państwa własnością, lecz własnością biorącego w używanie.
Wskazali Państwo, że planowane jest przeniesienie na podmiot trzeci własności zajętych przez ten podmiot działek („Nieruchomości”) za wynagrodzeniem; wysokość wynagrodzenia nie będzie uwzględniać wartości nakładów poniesionych przez podmiot trzeci, ponieważ ich wartość stanowi roszczenie tego podmiotu względem zainteresowanych (cena będzie ustalona jak za działkę niezabudowaną). Oznacza to, że nie doszło do wzrostu wartości Nieruchomości ani na skutek działań Zainteresowanych ani podmiotu trzeciego. Na działkach będących przedmiotem wniosku znajdują się następujące zabudowania:
Budynek biurowy wraz z parkingiem - rok budowy 2023 r. - działka nr H,
Hala magazynowa - rok budowy 2020 r. - działka nr H
Hala produkcji - rok budowy 2020 r. – działka H, F/8
Hala peletu - data budowy 2020 r. - działka H
Budynek przemysłowy (hala produkcji drzwi ramiakowych) - rok budowy 2023 r. - na działkach A/5, B/5, C/5, D/5, G/4.
Na działkach E/5 i F/8 znajduje się utwardzona droga między halami (rok wybudowania - 2020 r.).
Wszystkie zabudowania są trwale związane z gruntem. Działka I/8 nie jest zabudowana.
Wszystkie spośród działek będących przedmiotem wniosku są objęte decyzją o warunkach zabudowy. Decyzje zostały wydane na wniosek sp. z o.o. sp.k. (obecnie sp. z o.o.). Pozwolenia na budowę zostały wydane na Spółkę, a Zainteresowani wyrazili zgodę na dysponowanie przez Spółkę nieruchomością na cele budowlane.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy, w ramach realizowanej dostawy, nie dojdzie więc do przeniesienia przez Państwa prawa do rozporządzania budynkami i budowlami jak właściciel. W rozpatrywanej sprawie nastąpi bowiem sprzedaż wyłącznie prawa własności gruntów, a nie nakładów, które stanowią odrębną ekonomiczną własność innego podmiotu, tj. biorącego w używanie. Innymi słowy, z Państwa strony na gruncie prawa podatkowego nastąpi sprzedaż wyłącznie gruntów, a nie budynków i budowli.
Zauważyć należy, że zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.
Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
Należy zauważyć, że na działkach nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, J/7, J/4 znajdują się zabudowania, które są trwale związane z gruntem, a działka I/8 nie jest zabudowana. Należy stwierdzić, że dostawa ww. nieruchomości, nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a taka sytuacja nie ma miejsca w opisanej sprawie, ponieważ grunty są zabudowane oraz wszystkie spośród działek będących przedmiotem wniosku są objęte decyzją o warunkach zabudowy. Zatem dostawa ww. działek nie jest objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Z uwagi na fakt, że w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do działek nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4 nie zaistnieją przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy ww. działek wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku od towarów i usług i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.
Z powołanego przepisu wynika, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
· towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
· przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Niespełnienie choćby jednego ze wskazanych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Jak wynika z wniosku, nieruchomości nie były i nie są wykorzystywane przez Zainteresowanych. Tym samym nie został spełniony co najmniej jeden warunek tj. wykorzystywanie działek tylko i wyłącznie do Państwa działalności zwolnionej.
Skoro więc dostawa działek nr A/5, B/5, C/5, D/5, E/5, F/8, G/6, H, I/8, J/7, J/4 nie korzysta ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9, jak również w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, to jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem właściwej dla przedmiotu dostawy stawki podatku.
Oceniając Państwa stanowisko w zakresie uznania sprzedaży ww. działek za czynność niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, pomimo częściowo odmiennej argumentacji, uznałem je za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
W odniesieniu do powołanej interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Tą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie załatwiony odrębnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pan (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo