Podatnik prowadził jednoosobową działalność gospodarczą od maja 2017 roku, zarejestrowaną jako VAT czynny, zawieszoną z końcem 2018 roku. Wznowił działalność we wrześniu 2023 roku, świadcząc usługi przygotowywania dokumentacji budowlanej, a nie doradztwa. W fakturach wskazywał zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 25 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do ponownego korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy od miesiąca września 2023, tj. z mocą wsteczną.
Uzupełnił go Pan pismem z 2 lutego 2026 r. (data wpływu 3 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (przedstawiony ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)
W dniu 25 maja 2017 roku rozpoczął Pan prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie przygotowywania dokumentacji dotyczącej projektów budowlanych polegających w szczególności na wykonywaniu następujących czynności:
- polegającym na pozyskiwaniu i gromadzeniu wszelkiej dokumentacji niezbędnej do rozpoczęcia,
- realizacji i oddania do użytkowania inwestycji od wszelkich organów administracji rządowej i samorządowej oraz innych instytucji w tym wszystkich gestorów sieci.
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan dodatkowo:
- przygotowaniu dokumentacji przed organami administracji rządowej i samorządowej we wszystkich sprawach związanych z realizowanymi inwestycjami,
- przygotowanie i realizacja wszelkich dokumentów warunków przyłączeniowych, warunków zabudowy, pozwoleń na budowę i wszelkich uzgodnień Konserwatora Zabytków,
- przygotowanie dokumentacji związanej z realizacją i oddaniem do użytkowania inwestycji.
W dniu 7 czerwca 2017 roku został Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Po ponad roku prowadzenia działalności gospodarczej postanowił Pan o jej zawieszeniu z dniem 31.12.2018 roku. Po dokonaniu zawieszenia działalności gospodarczej został Pan wykreślony z urzędu z rejestru VAT jako podatnik na podstawie obowiązujących przepisów ustawy o VAT (art. 96 ust. 9a pkt 1).
Po upływie ponad 4 lat zdecydował Pan, że wznawia prowadzoną działalność gospodarczą z dniem 1 września 2023 roku.
Po wznowieniu działalności gospodarczej był Pan przekonany tak jak i obecnie, że dla celów podatku VAT jest Pan podatnikiem VAT zwolnionym, ponieważ przez ponad 4 lata nie prowadził Pan działalności gospodarczej.
W okresie od wznowienia działalności gospodarczej tj. od dnia 1 września 2023 r. do dnia dzisiejszego świadczył Pan i świadczy usługi polegające na przygotowywaniu dokumentacji dot. projektów budowlanych. Nie świadczył Pan i nie świadczy usług w zakresie doradztwa.
Jako przedmiot przeważającej działalności gospodarczej ma Pan wskazany kod PKD 41.10.Z - „Realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków”. Pozostałe kody PKD zostały wybrane ze względu na to, żeby mieć je na wszelki wypadek, co w praktyce robi wielu przedsiębiorców. W przypadku pozostałych kodów w tym 70.22.Z - „Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania" - były one wybrane jedynie celem zapewnienia dla siebie możliwości prowadzenia innego rodzaju - przedmiotu działalności.
W wystawionych od września 2023 roku do dnia dzisiejszego fakturach sprzedaży był wskazany przepis dotyczący zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Faktury sprzedaży zawierały opisy usługi: „przygotowanie dokumentacji”, „zwrot kosztów”. W okresie od wznowienia działalności gospodarczej do dnia dzisiejszego nie doliczał Pan do ceny sprzedaży kwoty podatku VAT (podatku należnego), nie składał Pan deklaracji - plików JPK_VAT, nie korzystał Pan z prawa do odliczenia podatku VAT z faktur zakupowych. Ponadto w okresie od września 2023 roku do dnia dzisiejszego nie przekroczył Pan rocznych kwot limitu zwolnienia 200.000 zł. Nie przekroczył Pan również limitu zwolnienia w proporcji dla okresu od września 2023 r. do grudnia 2023 roku. W 2023 roku (wrzesień-grudzień) kwota sprzedaży wyniosła 40.000 zł, a więc proporcjonalnie nie przekracza limitu. W 2024 roku kwota sprzedaży wyniosła 91.000 zł. Natomiast do końca 2025 roku kwota sprzedaży nie przekroczy 200.000 zł.
Urząd Skarbowy po wznowieniu Pana działalności gospodarczej tj. 1 września 2023 roku przywrócił Pana do rejestru podatników VAT jako podatnika VAT czynnego w oparciu o przepis art. 96 ust. 9g ustawy o VAT. Po otrzymaniu wezwania z urzędu skarbowego z dnia 24 września 2025 roku, w którym to urząd wezwał Pana do złożenia plików JPK VAT oraz złożenia wyjaśnień dowiedział się Pan o tym, że jest Pan zarejestrowany jako podatnik vat czynny od 1 września 2023 roku.
W dniu 30 października 2025 roku złożył Pan zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R celem wskazania, że od dnia 1 września 2023 roku będzie Pan stosował zwolnienie z VAT. Zgłoszenie aktualizacyjne miało na celu sprostowanie statusu podatnika w rejestrze podatników VAT pomimo tego, że nie został Pan wykreślony z urzędu w 2023 roku na podstawie przepisu art. 96 ust. 9a pkt 2 ustawy o VAT.
Z dniem 21 listopada 2025 r. Urząd Skarbowy dokonał wykreślenia Pana z rejestru podatników VAT na podstawie art. 96 ust. 9a pkt 2 ustawy o VAT.
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że w całym okresie prowadzenia działalności gospodarczej nie wykonywał Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
Pytanie
Czy ma Pan prawo do stosowania zwolnienia od podatku VAT dla świadczonych usług na podstawie art. 113 ustawy o VAT od miesiąca września 2023 roku?
Pana stanowisko w sprawie
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej do momentu jej zawieszenia nie świadczył Pan usług w zakresie doradztwa. Po wznowieniu działalności gospodarczej tj. od dnia 1 września 2023 roku do dnia dzisiejszego także nie świadczył Pan i nie świadczy usług w zakresie doradztwa. W związku z tym w stosunku do Pana nie miał i nie ma zastosowania przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy o VAT, który wyłącza prawo do stosowania zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
W bazie przedsiębiorców CEiDG jako przedmiot przeważającej działalności gospodarczej został wskazany kod PKD 41.10.Z Realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. Pozostałe kody PKD zostały wybrane ze względu na to, żeby mieć je na wszelki wypadek, co w praktyce robi wielu przedsiębiorców . Wpisują różne kody PKD celem zapewnienia sobie możliwości prowadzenia działalności w innym niż główny przedmiot działalności gospodarczej. W Pana przypadku pozostałe kody w tym 70.22.Z Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania były wybrane jedynie celem zapewnienia dla siebie możliwości prowadzenia innego rodzaju przedmiotu działalności.
Od momentu wznowienia działalności zachowywał się Pan jak podatnik zwolniony z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, co potwierdzają:
1) faktury w których był wskazany przepis dotyczący tego zwolnienia tj. art. 113 ust. 1 ustawy o VAT,
2) niepobieranie podatku VAT od kwoty sprzedaży,
3) brak składnia plik w JPK_VAT7M za okres od września 2023 roku do dnia dzisiejszego,
4) niekorzystanie z prawa do odliczenia podatku VAT z faktur zakupowych,
5) nieprzekroczenie limitu 200.000 zł w poprzednich latach podatkowych.
W świetle przepisu art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku (brzmienie przepisu do dnia 31.12.2018 roku).
Powyższy przepis na dzień 25.11.2025 r. ma następujące brzmienie: zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Z przepisu art. 113 ust. 11 ustawy o VAT w brzmieniu na dzień 31.12.2018 roku wynika, że podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Przepis ten do dnia dzisiejszego nie uległ zmianie.
Z przedstawionych powyżej przepisów wynika, że podatnik ma prawo do zastosowania zwolnienia od podatku VAT po upływie roku licząc od końca roku, w którym zrezygnował z tego zwolnienia, jeżeli nie przekroczył limitu 200.000 zł w poprzednim roku podatkowym a po zmianie przepisu i bieżącym roku podatkowym.
Przepis art. 113 ust. 11 ustawy o VAT nie nakłada jakichkolwiek warunków, aby można było ponownie skorzystać ze zwolnienia. Potwierdzają to wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacje indywidualne np. z dnia 04.11.2022 r. nr 0112-KDIL1-2.4012.402.2022.2.BG z której to interpretacji wynika:
(...) „Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania prawne należy stwierdzić, że jeżeli w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonuje Pani czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy oraz faktyczna łączna wartość sprzedaży w prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2020 nie przekroczyła 200 000 zł od 1 stycznia 2021 r. przysługuje Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy. Odnośnie momentu złożenia deklaracji VAT-R należy wskazać, że w związku ze zmianą danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym Wnioskodawca powinien w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego poprzez złożenie aktualizującego zgłoszenia VAT-R, zaznaczając, że będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy oraz podając datę, od której będzie korzystał lub już korzysta ze zwolnienia. Należy nadmienić, że przepis art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia prawa do wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie. Zatem fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia. Zatem w analizowanej sprawie, uzyskując możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku od 1 stycznia 2021 r., powinna była Pani złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R w terminie do 7 dni licząc od dnia, w którym nabyła Pani prawo do tego zwolnienia. Jednakże fakt złożenia zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia Panią prawa do wyboru przysługującego jej zwolnienia, pomimo niedopełnienia obowiązku rejestracyjnego w wymaganym przepisami terminie. Zatem, może Pani korzystać ze zwolnienia sprzedaży od podatku od towarów i usług począwszy od 1 stycznia 2021 r., w sytuacji złożenia zawiadomienia aktualizacyjnego VAT-R o zmianie po 7 stycznia 2022 r.".
W związku z powyższym dla możliwości skorzystania z ponownego zwolnienia z podatku VAT istotne znaczenie ma zachowanie podatnika jako podatnika VAT zwolnionego i nieprzekroczenie limitu kwoty 200.000 zł a nie formalne złożenie do urzędu skarbowego aktualizacji zgłoszenia VAT-R i wskazanie, że podatnik wybiera zwolnienie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Przenosząc to na przedstawiony stan faktyczny mamy właśnie taki przypadek. Od momentu wznowienia działalności zachowuje się Pan jak podatnik VAT zwolniony, który nie przekroczył kwoty limitu w każdym z lat podatkowych. W 2023 roku (wrzesień-grudzień) kwota sprzedaży wyniosła 40.000 zł, a więc proporcjonalnie nie przekracza limitu. W 2024 roku kwota sprzedaży wyniosła 91.000 zł. Natomiast do końca 2025 roku kwota sprzedaży nie przekroczy 200.000 zł.
Został Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w dniu 7 czerwca 2017 roku. W związku z tym dopiero po upływie 2018 roku miał Pan prawo do tego, aby ponownie skorzystać ze zwolnienia podmiotowego o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Oznacza to, że od 2019 roku mógł Pan korzystać ze zwolnienia od podatku VAT gdyby nadal Pan prowadził działalność gospodarczą.
Pomimo tego, że z końcem roku 2018 dokonał Pan zawieszenia działalności, nie oznacza to jednak, że utracił Pan prawo do zastosowania zwolnienia od podatku. Z dniem 1 września 2023 roku jako podatnik został Pan przywrócony do rejestru jako podatnik VAT ze statusem VAT czynny na podstawie art. 96 ust. 9g ustawy o VAT. Z przepisu art. 96 ust. 9g ustawy o VAT wynika, że podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT z dniem wznowienia wykonywania działalności gospodarczej, ze statusem takim, jaki posiadał przed dniem zawieszenia tej działalności. Organ podatkowy jak widać zastosował przepis w sposób automatyczny nie zastanawiając się czy dany podatnik powinien być faktycznie przywrócony do rejestru vat ze statusem czynny. Organ podatkowy powinien mieć na uwadze przepis art. 96 ust. 9a pkt 2 ustawy o VAT, z którego wynika, że wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który będąc obowiązanym do złożenia deklaracji, o której mowa w art. 99 ust. 1, 2 lub 3, nie złożył takich deklaracji za 3 kolejne miesiące. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli podatnik po wezwaniu przez organ podatkowy udowodni, że prowadzi opodatkowaną działalność gospodarczą oraz złoży niezwłocznie brakujące deklaracje (art. 96 ust. 9d ustawy o VAT). W związku z tym, jeżeli organ podatkowy przywrócił podatnika do rejestru VAT ze statusem VAT czynny to powinien go wykreślić z urzędu po niezłożeniu przez podatnika deklaracji za okresy miesięczne wrzesień, październik i listopad. Deklaracja za listopad powinna być złożona do 27 grudnia 2023 roku. Ze stanu faktycznego wynika, że do dnia dzisiejszego nie były złożone jakiekolwiek deklaracje po wznowieniu przez podatnika działalności gospodarczej.
Reasumując po wznowieniu działalności gospodarczej ma Pan prawo do stosowania zwolnienia, na podstawie art. 113 ust. 1 w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT począwszy od 1 września 2023 roku. Fakt niezłożenia do dnia 29 października 2025 r. zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R nie miał znaczenia na nabycie prawa do zastosowania zwolnienia. Złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w dniu 30 października 2025 roku miało jedynie na celu uporządkowanie statusu podatnika VAT w prowadzonym rejestrze podatników VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów, i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2021 r.:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych
– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Jak stanowi art. 113 ust. 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 5 października 2021 r.:
Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem zawiadomienia na piśmie o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności.
Jak wynika z art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Według art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W świetle art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Stosownie do art. 113 ust. 11a ustawy:
Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio do podatnika będącego osobą fizyczną, który przed zakończeniem działalności gospodarczej utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, a następnie rozpoczął ponownie wykonywanie czynności, o których mowa w art. 5.
Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.
Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że w dniu 7 czerwca 2017 roku został Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Po ponad roku prowadzenia działalności gospodarczej postanowił Pan o jej zawieszeniu z dniem 31.12.2018 roku. Po dokonaniu zawieszenia działalności gospodarczej został Pan wykreślony z urzędu z rejestru VAT jako podatnik na podstawie obowiązujących przepisów ustawy o VAT (art. 96 ust. 9a pkt 1). Po upływie ponad 4 lat zdecydował Pan, że wznawia prowadzoną działalność gospodarczą z dniem 1 września 2023 roku. Po wznowieniu działalności gospodarczej był Pan przekonany tak jak i obecnie, że dla celów podatku VAT jest Pan podatnikiem VAT zwolnionym, ponieważ przez ponad 4 lata nie prowadził Pan działalności gospodarczej. W okresie od wznowienia działalności gospodarczej tj. od dnia 1 września 2023 r. do dnia dzisiejszego świadczył Pan i świadczy usługi polegające na przygotowywaniu dokumentacji dot. projektów budowlanych. Nie świadczył Pan i nie świadczy usług w zakresie doradztwa. W wystawionych od września 2023 roku do dnia dzisiejszego fakturach sprzedaży był wskazany przepis dotyczący zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W okresie od września 2023 roku do dnia dzisiejszego nie przekroczył Pan rocznych kwot limitu zwolnienia 200.000 zł. Nie przekroczył Pan również limitu zwolnienia w proporcji dla okresu od września 2023 r. do grudnia 2023 roku. W 2023 roku (wrzesień-grudzień) kwota sprzedaży wyniosła 40.000 zł, a więc proporcjonalnie nie przekracza limitu. W 2024 roku kwota sprzedaży wyniosła 91.000 zł. Natomiast do końca 2025 roku kwota sprzedaży nie przekroczy 200.000 zł. W całym okresie prowadzenia działalności gospodarczej nie wykonywał Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przysługuje Panu prawa do ponownego korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy od miesiąca września 2023, tj. z mocą wsteczną.
Odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R należy wskazać, że według art. 96 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r.:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Na mocy art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Na podstawie art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
Jak stanowi art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Stosownie do art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy:
Wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co najmniej 6 kolejnych miesięcy.
W myśl art. 96 ust. 9g ustawy:
Podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT z dniem wznowienia wykonywania działalności gospodarczej, ze statusem takim, jaki posiadał przed dniem zawieszenia tej działalności.
Jak wynika z 96 ust. 10 ustawy:
Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.
Zgodnie z art. 96 ust. 12 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 13 marca 2023 r.:
Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
W tym miejscu należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia zawieszenia działalności gospodarczej. Kwestia ta uregulowana została m.in. w przepisach ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1480).
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na zasadach określonych w niniejszej ustawie, z uwzględnieniem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych.
W myśl art. 23 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
Przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na czas nieokreślony albo określony, nie krótszy jednak niż 30 dni.
Przepis art. 24 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, stanowi, że:
Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następują na wniosek przedsiębiorcy, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej.
Stosownie do treści przepisu art. 25 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Z kolei zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców:
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:
1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów;
2) może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
3) może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
6) może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą;
8) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170).
Wobec powyższego zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług, z tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem ustania bytu przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Również z wyżej powołanego art. 96 ust. 9g ustawy wynika, że podatnik, który wznowił działalność gospodarczą, po jej uprzednim zawieszeniu, nie jest traktowany jako „nowyʺ podatnik, podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą. Z przepisu tego wprost wynika, że w momencie wznowienia działalności gospodarczej ma on taki sam status jak przed jej zawieszeniem. Jeżeli przed zawieszeniem działalność podatnik był czynnym podatnikiem podatku VAT, to w momencie odwieszenia działalności gospodarczej jest również czynnym podatnikiem podatku VAT, a jeżeli korzystał ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT to w momencie odwieszenia działalności gospodarczej ma również taki status. Co istotne, z przepisu tego wynika, że podatnik zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT.
W tym miejscu trzeba podkreślić, że art. 96 ust. 1 i ust. 3 ustawy mają zastosowanie do podatników, którzy rozpoczynają wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy. Z uwagi na to, że zawieszenie działalności gospodarczej oznacza jedynie przerwę w jej prowadzeniu, podatnik który wznowił działalność gospodarczą nie składa na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy ponownego zgłoszenia rejestracyjnego dla potrzeb podatku VAT, ani ponownie nie rejestruje się jako podatnik VAT zwolniony z podatku na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy.
Mając na uwadze wskazane wyżej przepisy prawa oraz okoliczności przedstawione we wniosku należy stwierdzić, że po wznowieniu zawieszonej działalności gospodarczej, nie jest Pan uznawany za podatnika rozpoczynającego działalność, lecz występuje jako podatnik kontynuujący tą działalność.
W związku z tym, kwota limitu 200 000 zł, wynikająca z art. 113 ust. 1 ustawy, dająca prawo do zwolnienia od podatku od towarów i usług, dotyczy Pana w pełnej wysokości, niezależnie od zawieszenia działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego, a następnie jej ponownego wznowienia (w kolejnych latach). Fakt zawieszenia działalności gospodarczej nie ma wpływu na zmniejszenie kwoty limitu uprawniającej do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Wskazać należy, że przepis art. 113 ust. 11 ustawy, umożliwia podatnikowi, który stracił prawo do zwolnienia od podatku VAT lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponowny wybór tego zwolnienia, po spełnieniu określonych warunków. Przepis ten nie określa, w jakim terminie podatnik jest zobowiązany poinformować urząd o zamiarze wyboru zwolnienia. W związku z tym, należy przyjąć ogólnie stosowaną zasadę aktualizacji danych wynikającą z art. 96 ust. 12 ustawy, według której podatnik o wszelkich zmianach objętych zgłoszeniem rejestracyjnym jest zobowiązany poinformować urząd w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, czyli od momentu wyboru przez podatnika zwolnienia podmiotowego na formularzu VAT-R.
Wymieniony art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia prawa wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie. Zatem fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia.
Wskazał Pan, że w dniu 7 czerwca 2017 roku został Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, natomiast z dniem 31.12.2018 roku zawiesił Pan działalność i został Pan wykreślony z urzędu z rejestru VAT jako podatnik na podstawie obowiązujących przepisów ustawy o VAT. Przez ponad 4 lata nie prowadził Pan działalności gospodarczej, zdecydował Pan, że wznawia prowadzoną działalność gospodarczą z dniem 1 września 2023 roku. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie świadczył Pan i nie świadczy usług w zakresie doradztwa, jak również w całym okresie prowadzenia działalności gospodarczej nie wykonywał Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT oraz w okresie od września 2023 roku do dnia dzisiejszego nie przekroczył Pan rocznych kwot limitu zwolnienia 200.000 zł. W okresie od wznowienia działalności gospodarczej do dnia dzisiejszego nie doliczał Pan do ceny sprzedaży kwoty podatku VAT (podatku należnego), nie składał Pan deklaracji - plików JPK_VAT, nie korzystał Pan z prawa do odliczenia podatku VAT z faktur zakupowych.
Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania prawne należy stwierdzić, że świadcząc ww. usługi polegające na przygotowywaniu dokumentacji dot. projektów budowlanych, od września 2023 miał Pan możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy, w związku z art. 113 ust. 11 ustawy. Fakt złożenia zawiadomienia aktualizacyjnego po upływie terminu, nie pozbawia Pana prawa do wyboru przysługującego Panu zwolnienia, pomimo niedopełnienia obowiązku rejestracyjnego w wymaganym przepisami terminie. Zatem, może Pana korzystać ze zwolnienia sprzedaży od podatku od towarów i usług począwszy od września 2023 r., pomimo złożenia zawiadomienia aktualizacyjnego VAT-R o zmianie w październiku 2025 r.
Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.
Wskazania jednak wymaga, że w sytuacji, gdy w latach następnych wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej przekroczy kwotę limitu zwolnienia podmiotowego, zwolnienie straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Prawo do omawianego zwolnienia straci Pan również, gdy zacznie wykonywać Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostało objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo