Korekta naliczonego podatku od towarów i usług oraz momentu dokonania ww. korekty.
Gmina zakupiła w 2022 roku autobusy do transportu publicznego. Dwa autobusy okazały się wadliwe, więc gmina skorzystała z rękojmi, odstąpiła od umowy i uzyskała prawomocny nakaz zapłaty od sądu w kwietniu 2025 roku, który zastąpił oświadczenie sprzedawcy o odstąpieniu. Sprzedawca nie zwrócił pieniędzy, nie wystawił faktur korygujących…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia czy w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży (fakt wynikający z prawomocnego orzeczenia sądowego), mimo niedostarczenia przez Sprzedawcę korekt faktur zakupu i braku woli dobrowolnego spełnienia obowiązków wynikających z tegoż orzeczenia – Gmina ma obowiązek samodzielnie dokonać korekty naliczonego podatku od towarów i usług oraz momentu dokonania ww. korekty. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 lutego 2026 r. (wpływ).
Treść wniosku jest następująca
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
W 2022 roku Gmina ... (dalej też Wnioskodawca) zakupiła autobusy w celu obsługi zbiorowego transportu publicznego. Na podstawie udzielonej interpretacji indywidualnej Gmina ... odzyskała 100% podatku od towarów i usług. Dwa z zakupionych autobusów uległy awarii – co doprowadziło do ich faktycznego unieruchomienia (użytkowanie zagrażało bezpieczeństwu w ruchu drogowym). Po dokonaniu przez serwis Sprzedawcy szeregu nieudanych napraw autobusów, Gmina ... postanowiła skorzystać z prawa rękojmi. W oświadczeniach o odstąpieniu od umów sprzedaży z 2022 roku (pisma z dnia 22 listopada 2024 r.). Gmina ... wezwała Sprzedawcę do odebrania niesprawnych autobusów z miejsca ich stacjonowania (powołując się na przepis art. 5612 § 2 Kodeksu cywilnego) oraz zwrotu poniesionych kosztów zakupu. W związku z brakiem możliwości polubownego załatwienia sprawy, Gmina ... wystąpiła w dniu 31 stycznia 2025 roku do Sądu o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. W dniu 15 kwietnia 2025 roku, Sąd Okręgowy w ..., nakazem zapłaty wydanym w sprawie o sygn. akt ... zobowiązał pozwanego, aby zapłacił Gminie ... kwotę ... zł wraz z ustawowymi odsetkami za zwłokę w wysokości ... zł oraz kosztów procesu, w tym ...zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego. Wydane orzeczenie zastępowało oświadczenie Sprzedawcy o odstąpieniu od umowy – czego domagała się Gmina ... realizując swoje uprawnienia z rękojmi. Orzeczenie stało się prawomocne w dniu 13 maja 2025 roku. Sprzedawca podjął bezskuteczną próbę wzruszenia prawomocnego nakazu poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu oraz samego sprzeciwu. Postanowieniem z dnia 1 lipca 2025 roku ...Sąd Okręgowy w ... nadał klauzulę wykonalności prawomocnemu nakazowi zapłaty z dnia 15 kwietnia 2025 roku (tj. stwierdził, że nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uprawnia do egzekucji w całości). Sprzedawca złożył zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności i jednocześnie wniósł o zabezpieczenie roszczenia poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego. Wszystkie powyższe czynności procesowe Sprzedawcy zostały przez Sąd oddalone lub odrzucone. W dniu 16 lipca 2025 roku Gmina ... złożyła do Komornika Sądowego wniosek o wszczęcie egzekucji. W dniu 1 sierpnia 2025 roku Komornik Sądowy dokonał zajęcia wadliwych autobusów, które nadal znajdowały się w posiadaniu Gminy .... Pierwsza licytacja wadliwych autobusów odbyła się w dniu 22 września 2025 roku. Licytacja była bezskuteczna z uwagi na brak reflektantów. Po obniżeniu ceny wywoławczej, do II licytacji komorniczej przystąpiła Gmina ..., która nabyła wadliwe autobusy z zamiarem ich naprawy (już poza serwisem Sprzedawcy) z przeznaczeniem na obsługę transportu publicznego. Zawiadomieniem z dnia 3 listopada 2025 roku Komornik Sądowy poinformował Gminę ... na podstawie art. 875 §3 Kodeksu postępowania cywilnego o nabyciu ruchomości tj. dwóch autobusów. Sprzedawca autobusów zaskarżył czynności Komornika Sądowego, wobec czego nie posiadają one przymiotu prawomocności. Nadmienić należy, że pomimo prawomocnego nakazu zapłaty oraz dalszych czynności podejmowanych na drodze postępowania egzekucyjnego - Sprzedawca nie doręczył Gminie ... korekty faktur sprzedaży, w żaden inny sposób nie uzgodnił warunków obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów, ani też nie doprowadził do ich wykonania. Działania Sprzedawcy (do chwili złożenia wniosku o niniejszą interpretację) sprowadzają się do nieprzerwanego kwestionowania czynności organów realizujących uprawnienia Wierzyciela – Gminy .... Autobusy nie zostały odebrane przez Sprzedawcę a Gmina ... nie odzyskała zwrotu zasądzonych kosztów zakupu.
Uzupełnienie wniosku
1. Prawomocne orzeczenie zastępuje oświadczenie sprzedawcy o odstąpieniu od umowy zakupu ... autobusów.
W roku 2022 Gmina ... zakupiła większą ilość autobusów w celu zapoczątkowania na swoim terenie usług zbiorowego transportu publicznego. W kolejnych latach Gmina uzupełniała posiadany tabor, w celu dalszego usprawniania świadczonych usług.
2. Wskazana w opisie kwota ... zł (kwota zasądzona) stanowi wartość kwoty zapłaconej za sporne autobusy (brutto z faktury), pomniejszoną o wniesione przez Sprzedawcę (i pozostające w dacie odstąpienia od umowy na rachunku bankowym Gminy) kwoty zabezpieczenia należytego wykonania umowy.
Zgodnie z zawartymi umowami, podpisanymi w wyniku przeprowadzonych postępowań o udzielenie zamówienia publicznego (przetargi nieograniczone na zadanie: „zakup środków transportu na potrzeby komunikacji publicznej na potrzeby komunikacji publicznej Gminy ...”) Sprzedawca wniósł zabezpieczenia należytego wykonania umowy w wysokości 5 % wynagrodzenia umownego brutto.
Zwrot zabezpieczenia miał następować w sposób następujący: a) 70 % w terminie 30 dni od dnia wykonania zamówienia (zwrot dokonany), b) 30 % po upływie okresu rękojmi za wady lub gwarancji – liczonymi zgodnie z postanowieniami umowy (środki zatrzymane).
Z uwagi na powyższe – kalkulacja wskazanej kwoty przedstawiała się następująco:
| Wynagrodzenie za dostawę autobusów (brutto z faktur zakupu) | Suma kwot zabezpieczenia należytego wykonania umowy (na rachunku Gminy) | Kwota zasądzona prawomocnym orzeczeniem sądu |
| … zł | … zł | … zł |
3. Zasądzona kwota ... zł odnosi się do kwoty brutto, zgodnie z wyjaśnieniem i kalkulacją opisaną w części II. 2.
Pytania
Pytanie 1 Czy w przedstawionym stanie faktycznym – Wnioskodawca, w związku z odstąpieniem od umowy sprzedaży (fakt wynikający z prawomocnego orzeczenia sądowego), mimo niedostarczenia przez Sprzedawcę korekt faktur zakupu i braku woli dobrowolnego spełnienia obowiązków wynikających z tegoż orzeczenia – ma obowiązek samodzielnie dokonać korekty naliczonego podatku od towarów i usług? [przypadek 1.]?
(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Pytanie 2: Czy w przedstawionym stanie faktycznym – wobec braku dobrowolnego wykonania przez Sprzedawcę orzeczenia sądowego (skutkującego odstąpieniem od umowy), Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania korekty naliczonego podatku od towarów i usług dopiero z chwilą powzięcia informacji o prawomocnym zakończeniu postępowania egzekucyjnego? [przypadek 2.]
Państwa stanowisko w sprawie
W odniesieniu do pytania nr 1 – Wnioskodawca uznaje, że nie jest zobowiązany do samodzielnego dokonania korekty (zmniejszenia) naliczonego podatku od towarów i usług.
W odniesieniu do pytania 2 – Wnioskodawca uznaje, że obowiązek dokonania korekty (zmniejszenia) naliczonego podatku od towarów i usług powstanie z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania egzekucyjnego zmierzającego do przymusowego wykonania obowiązków Sprzedawcy. Z treści art. 86 ust. 19a ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że w przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13, lub stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art. 29a ust. 14, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług lub kwoty podatku wykazanego na fakturze zostały uzgodnione z dostawcą towarów lub usługodawcą, jeżeli przed upływem tego okresu rozliczeniowego te warunki zostały spełnione. W przypadku gdy warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług lub kwoty podatku wykazanego na fakturze zostały spełnione po upływie okresu rozliczeniowego, w którym te warunki zostały uzgodnione, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym te warunki zostały spełnione. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia. W przedstawionym stanie faktycznym – Sprzedawca i Gmina ... nie doszli do porozumienia w kwestii uznania roszczeń z rękojmi – co na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług stanowiłoby uzgodnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów. Gmina ... – po skierowaniu sprawy na drogę postępowania upominawczego uzyskała nakaz zapłaty – zastępujący oświadczenie Sprzedawcy o uznaniu uprawnień z rękojmi. Uprawomocnienie się nakazu stanowi jedną z przesłanek do powstania obowiązku obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów. Konstrukcja przepisu art. 86 ust. 19a ustawy o podatku od towarów i usług wymaga jednak dopełnienia się drugiej przesłanki, tj. spełnienia tych warunków. Co istotne - ustawodawca zaznaczył, że spełnienie się jednej i drugiej przesłanki nie musi nastąpić w jednym okresie rozliczeniowym. Do powstania obowiązku obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów niewystarczające jest zatem samo uzgodnienie warunków, ponieważ konieczne jest spełnienie wzajemnych obowiązków stron. Z chwilą rozwiązania umowy sprzedaży, uznaje się że umowa nigdy nie doszła do skutku, a strony są zobowiązane zwrócić sobie to co od siebie otrzymały. Postępowanie nakazowe nie zakończyło sporu, a jedna ze stron (Sprzedawca) nie tylko nie wykazał woli odbioru niesprawnych autobusów, nie zwrócił zasądzonej kwoty, lecz również nie wystawił faktur korygujących do pierwotnych faktur sprzedaży z roku 2022. W chwili obecnej Gmina ... oczekuje na przymusowe wykonanie obowiązków Sprzedawcy-dłużnika na drodze postępowania egzekucyjnego. W ocenie Wnioskodawcy – podejmowane czynności komornicze, w tym przeprowadzone licytacje i podjęte próby przysądzenia własności nie uzyskały cech prawomocności i nie mogą być utożsamiane ze spełnieniem warunków zmniejszenia kwoty podatku naliczonego. Z uwagi na powyższe nie doszło do spełnienia wymaganych przesłanek do powstania obowiązku korekty (zmniejszenia kwoty podatku naliczonego) przez Gminę ....
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Należy zauważyć, iż celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług czy też otrzymania zaliczki, co oznacza, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy nie wskazuje ona zaistniałego zdarzenia gospodarczego.
Jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia, mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że dokument ten zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem, faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. A zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej.
W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Zgodnie z art. 91 ust. 7a ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
Na podstawie art. 91 ust. 7b ustawy:
W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Z przywołanych wyżej przepisów art. 86 i art. 91 ustawy wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
W odniesieniu do okoliczności sprawy przedstawionej we wniosku należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że pomimo realizacji dostawy zamówionych przez Gminę autobusów, to w odniesieniu do dwóch autobusów 15 kwietnia 2025 roku, Sąd Okręgowy w ..., nakazem zapłaty wydanym w sprawie o sygn. akt ... zobowiązał pozwanego(dostawcę autobusów), aby zapłacił Gminie kwotę ... zł wraz z ustawowymi odsetkami za zwłokę w wysokości ... zł oraz kosztów procesu, w tym ...zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego. Wydane orzeczenie zastępowało oświadczenie Sprzedawcy o odstąpieniu od umowy – czego domagała się Gmina realizując swoje uprawnienia z rękojmi.
Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.2006.347.1) zgodnie z którym:
Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić:
a) VAT należnego [podlegającego zapłacie] lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika
W orzeczeniu z 18 października 2012 r. TSUE w sprawie C-234/11 TEC Chaskowo AD wskazał:
Z art. 168 dyrektywy wynika, że w sytuacji gdy podatnik działający w takim charakterze w chwili nabycia dobra używa tego dobra do celów czynności opodatkowanych, jest on uprawniony do odliczenia podatku VAT podlegającego zapłacie lub zapłaconego za dane dobro. Owo prawo do odliczenia powstaje w chwili, gdy podatek podlegający odliczeniu staje się wymagalny, to znaczy w momencie dostarczenia towaru (zob. ww. wyrok w sprawie ..., pkt 36 i przytoczone tam orzecznictwo).
W odniesieniu do ewentualnego wpływu na rzeczone odliczenie zdarzeń, które nastąpiły po jego dokonaniu, z orzecznictwa wynika, że faktyczne lub zamierzone wykorzystanie towarów lub usług określa zakres pierwotnego odliczenia, do którego podatnik jest uprawniony, i zakres ewentualnych korekt podczas kolejnych okresów, które powinny być dokonane zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 185–187 dyrektywy (zob. podobnie wyrok z dnia 15 grudnia 2005 r. w sprawie C‑63/04 Centralan Property, Zb.Orz. s. I‑11087, pkt 54 i przytoczone tam orzecznictwo).
Przewidziany przez rzeczone artykuły dyrektywy mechanizm korekty stanowi bowiem integralną część ustanowionego przez nią systemu odliczenia podatku VAT.
W tym względzie należy podkreślić, że zasady przewidziane przez dyrektywę w zakresie korekty mają na celu zwiększenie stopnia dokładności odliczeń w sposób zapewniający neutralność podatku VAT z tym skutkiem, że transakcje dokonane we wcześniejszym stadium nadal będą uprawniać do odliczenia tylko w takim zakresie, w jakim służą do świadczenia dostaw objętych takim podatkiem. Dyrektywa ta ma również na celu ustanowienie poprzez te zasady ścisłego i bezpośredniego związku pomiędzy prawem do odliczenia naliczonego podatku VAT a wykorzystaniem danych towarów i usług do transakcji opodatkowanych (zob. ww. wyrok w sprawie Centralan Property, pkt 57).
W odniesieniu do powstania ewentualnego obowiązku korekty dokonanego odliczenia art. 185 ust. 1 dyrektywy ustanawia zasadę, zgodnie z którą taka korekta jest dokonywana w szczególności w przypadku gdy po złożeniu deklaracji VAT nastąpi zmiana czynników uwzględnianych przy określaniu kwoty odliczenia. – tezy 28-32.
Zasadnym jest również odwołanie do wyroku z 13 marca 2014 r. w sprawie C-107/13, w którym Trybunał wskazał, że:
W odniesieniu do powstania ewentualnego obowiązku korekty dokonanego odliczenia naliczonego podatku VAT, art. 185 ust. 1 dyrektywy 2006/112 ustanawia zasadę, zgodnie z którą taka korekta jest dokonywana w szczególności w przypadku, gdy po złożeniu deklaracji podatku VAT nastąpi zmiana czynników uwzględnianych przy określaniu kwoty odliczenia (pkt 51).
Oceniając sytuację będącą przedmiotem postępowania, z której wynika, że dostawa towarów, na podstawie której podatnik zapłacił zaliczkę, nie zostanie wykonana, TSUE doszedł do wniosku, że:
(…) zmiana czynników branych pod uwagę w celu ustalenia kwoty rzeczonego odliczenia nastąpiła zatem po sporządzeniu deklaracji podatku VAT. W takiej sytuacji administracja podatkowa może więc żądać korekty podatku VAT odliczonego przez podatnika” (pkt 52).
TSUE wskazał ponadto, że:
Wniosku tego nie może podważyć okoliczność, że podatek VAT należny od dostawcy sam w sobie nie został objęty korektą (pkt 53).
Reasumując w ww. wyroku C-107/13 TSUE stwierdził, że:
(…) art. 65, art. 90 ust. 1, art. 168 lit. a), art. 185 ust. 1 i art. 193 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że wymagają one korekty odliczenia podatku VAT dokonanego przez odbiorcę faktury wystawionej na zapłatę zaliczki dotyczącej dostawy towarów, jeżeli w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym dostawa ta nie została ostatecznie wykonana, mimo że dostawca pozostał zobowiązany do zapłaty tego podatku i nie zwrócił zaliczki (pkt 58).
Z powyższego orzeczenia wynika zatem, że nabywca zobowiązany jest do dokonania korekty odliczenia podatku naliczonego z tytułu zapłaconej zaliczki niezależnie od tego czy otrzymał zwrot tej zaliczki i czy została wystawiona na tą okoliczność faktura korygująca, jeżeli po wpłaceniu zaliczki okaże się, że dostawa nie zostanie ostatecznie zrealizowana.
W przedmiotowej sprawie, z uwagi na okoliczność, że odstąpili Państwo od umowy sprzedaży w części dotyczącej dwóch z zakupionych autobusów i uzyskaliście Państwo prawomocne orzeczenie sądowe, które zastępowało oświadczenie Sprzedawcy o odstąpieniu od umowy, to należy uznać, że dostawa dwóch z zakupionych autobusów nie została zrealizowana.
W związku z powyższym, doszło do zmiany czynników uwzględnianych pierwotnie przy określeniu kwoty odliczenia. W wyniku odstąpienia przez Państwa od umowy zakupu dwóch autobusów oraz przeprowadzonego postępowania sądowego należy uznać, że nie doszło do wykonania umowy dostawy dwóch spornych autobusów. Podjęli Państwo działania zmierzające do odzyskania od Dostawcy części zapłaconego wynagrodzenia i jego zwrotu, które doprowadziły do trwającego postępowania egzekucyjnego mającego na celu uzyskanie zasądzonych kwot.
W przedstawionych okolicznościach, będą Państwo zobowiązani do skorygowania odliczonego podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących dostawę dwóch spornych autobusów. Tym samym korekta odliczenia jest związana z tym, że w ostateczności na skutek odstąpienia przez Państwa od umowy dwóch spornych autobusów i przeprowadzonego postępowania sądowego nie doszło do ich dostawy. Doszło do zmiany czynników określających pierwotnie prawo do odliczenia. Korekty należy dokonać na podstawie powołanego wyżej art. 91 ust. 7d ustawy o VAT, za okres, w którym doszło do odstąpienia od umowy potwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądowym, które zastępowało oświadczenie Sprzedawcy o odstąpieniu od umowy.
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 jest nieprawidłowe
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo