Interpretacja 0113-KDIPT1-3.4012.1164.2025.2.MJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek nr A, B, C, D, E, F i G, powstałych z podziału gruntu. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 19 stycznia 2026 r. (data wpływu 21 stycznia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni, …(dalej: „Wnioskodawca”), pozostająca we wspólności majątkowej małżeńskiej z .... , postanowiła w 2013 r., że wraz z mężem nabędzie grunt przylegający do ich nieruchomości (nr działki K).

Celem zakupu gruntu przez małżeństwo było powiększenie ogrodu przydomowego. Zbywca działki uzależnił jednak sprzedaż działki przylegającej do posesji Wnioskodawczyni od jednoczesnego nabycia przez kupujących działek położonych w innej części miejscowości:

1.    działki nr 1, stanowiącej łąki trwałe,

2.    działki nr 2, stanowiącej łąki trwałe,

3.    działki nr 3, stanowiącej łąki trwałe,

4.    działki nr 4, stanowiącej łąki trwałe,

5.    działki nr 5, stanowiącej grunty orne.

W rezultacie Wnioskodawczyni wraz z mężem zmuszeni byli nabyć wszystkie grunty, dla których Sąd Rejonowy w .., VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadził księgę wieczystą numer: ….

Część gruntu bezpośrednio przylegającą do ich posesji została włączona do ogrodu i jest użytkowana wyłącznie w celach prywatnych (działka nr 6). Pozostała część działki od czasu zakupu była kompletnie niewykorzystywana.

Wnioskodawczyni oraz jej małżonek nie prowadzą działalności rolnej, nie uzyskują żadnych przychodów z tytułu posiadania tego gruntu i nie są z tego tytułu czynnymi podatnikami VAT. Zakup nieruchomości wynikał tylko z chęci powiększenia ogrodu.

Małżonkowie zainteresowani byli zakupem tylko tej działki, jednak z uwagi na warunki postawione przez ówczesnego właściciela działki, zdecydowali się na zakup wszystkich gruntów, gdyż był to jedyny sposób powiększenia ogrodu. Mąż Wnioskodawczyni Pan ....prowadził działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, bez związku z działką.

W roku 2016 Spółka została rozwiązana i nastąpiła konieczność rozliczenia majątku Spółki przez wspólników. Spółka była w posiadaniu znacznego majątku, między innymi też nieruchomości. W kwietniu 2025 r., w wyniku postępowania sądowego, mąż Wnioskodawczyni ,...., zawarł ugodę ze wspólniczką likwidowanej spółki cywilnej, Panią …, w sprawie sposobu podziału majątku i sposobu spłat. W wyniku zawartej ugody zniesiono współwłasność nieruchomości wchodzących do majątku likwidowanej Spółki, położonych w …, w ten sposób, że nieruchomości przypadły na wyłączną własność męża Wnioskodawczyni, który to zobowiązany został do spłaty byłej wspólniczki …, z tytułu zniesienia współwłasności w wysokości 673.618,00 zł. Małżonkowie, w celu pozyskania środków na spłatę Pani …, postanowili sprzedać niewykorzystywane działki.

Z uwagi, że małżeństwo pilnie potrzebowało środków pieniężnych, postanowiło:

1.  działkę nr H, której po wydzieleniu działki pod gminną drogę publiczną nadano nr 7 podzielić na cztery działki, które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zostały oznaczone następującymi symbolami:

a)    nr A - MN - przeznaczenie podstawowe - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej mającą powierzchnię mniejszą niż 30 arów, w  związku z czym nie stosuje się do niej przepisów ustawy z dnia 11.04.2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego,

b)    nr B - MN - przeznaczenie podstawowe - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej mającą powierzchnię mniejszą niż 30 arów, w związku z czym nie stosuje się do niej przepisów ustawy z dnia 11.04.2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego,

c)    nr C - MN - przeznaczenie podstawowe - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej mającą powierzchnię mniejszą niż 30 arów, w związku z czym nie stosuje się do niej przepisów ustawy z dnia 11.04.2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego,

d)    nr D - MN - przeznaczenie podstawowe - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej lub bliźniaczej mającą powierzchnię mniejszą niż 30 arów, w związku z czym nie stosuje się do niej przepisów ustawy z dnia 11.04.2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego.

2.  z działki nr J (po wydzieleniu działki pod gminną drogę publiczną, której nadano nr 8) wydzielić trzy działki, które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zostały oznaczone następującymi symbolami:

a)    nr E - MN - przeznaczenie podstawowe - istniejąca i projektowana zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca lub bliźniacza, o niskiej intensywności zabudowy (maksymalnie do 4 mieszkań w budynku), a w związku z tym nie stosuje się do niej przepisów ustawy z dnia 11.04.2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego,

b)    nr F - MN - przeznaczenie podstawowe - istniejąca i projektowana zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca lub bliźniacza, o niskiej intensywności zabudowy (maksymalnie do 4 mieszkań w budynku), a w związku z tym nie stosuje się do niej przepisów ustawy z dnia 11.04.2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego,

c)    nr G - MN - przeznaczenie podstawowe - istniejąca i projektowana zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca lub bliźniacza, o niskiej intensywności zabudowy (maksymalnie do 4 mieszkań w budynku), a w związku z tym nie stosuje się do niej przepisów ustawy z dnia 11.04.2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego.

Działki nr A, B, C, D, E, F i G zostały przez małżeństwo sprzedane. Małżeństwo nie sprzedało i nie planuje sprzedaży działki nr K, która została zakupiona w celu powiększenia ogrodu przydomowego.

Małżonkowie nie ponosili żadnych innych nakładów, które mogłyby zwiększyć atrakcyjność działek. Wszystkie działki w momencie sprzedaży były nieuzbrojone oraz nieogrodzone. Ponadto, nie posiadały żadnych przyłączy ani żadnych pozwoleń na budowę. Nie zostały również wyłączone z gruntów produkcji rolnej.

W uzupełnieniu wniosku udzieliła Pani odpowiedzi na pytania:

1.    W jaki sposób wykorzystywała Pani działki objęte zakresem postanowionego we wniosku pytania od momentu nabycia do momentu sprzedaży?

Odpowiedź: Od momentu nabycia do sprzedaży działki nie były wykorzystywane w żaden sposób i pozostawały w stanie niezmienionym.

2.    Czy dla działek objętych zakresem wniosku zostały przed sprzedażą wydane decyzje o warunkach zabudowy? Jeśli tak, proszę wskazać z czyjej inicjatywy nastąpiło wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowych działek?

Odpowiedź: Nie, nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy. Został jedynie wydany plan zagospodarowania przestrzennego.

3.    Czy przed sprzedażą działek zostało wydane pozwolenie na budowę? Jeśli tak, to z czyjej inicjatywy nastąpiło wydanie ww. pozwolenia?

Odpowiedź: Nie zostało wydane pozwolenie na budowę.

4.    Czy i jakie inne pozwolenia, decyzje zostały wydane przed sprzedażą przedmiotowych działek?

Odpowiedź: Nie zostały wydane inne pozwolenia. Doprecyzowując został jedynie wykonany podział gruntu na mniejsze działki.

5.    Czy były podejmowane działania marketingowe w celu sprzedaży przedmiotowych działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia? Jeśli tak, to jakie i w jakim celu oraz przez kogo były podejmowane - jeśli nie były podejmowane przez Panią lecz inne osoby, to na jakiej podstawie (zgody, pełnomocnictwa, umowy, itp.) te osoby wykonywały opisane czynności?

Odpowiedź: Nie były podejmowane działania marketingowe wykraczające poza standardowe formy ogłoszenia. Sprzedaż działek została powierzona firmie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, której zadaniem było szybsze znalezienie nabywcy. Decyzja ta miała na celu usprawnienie procesu sprzedaży i szybsze pozyskanie kupca, co wynikało z konieczności terminowej spłaty Pani zobowiązań finansowych.

6.    Czy działki objęte zakresem wniosku były udostępniane osobom trzecim ? Jeżeli tak, to proszę wskazać:

a.    w jakim okresie (kiedy) działki były udostępniane osobom trzecim?

b.    na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenia, inne umowa - jaka) działki były udostępniane osobom trzecim?

c.    czy udostępnienie działek było czynnością odpłatną czy bezpłatną?

Odpowiedź: Nie, przedmiotowe działki nie były w żaden sposób udostępniane osobom trzecim.

7.    Czy dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak to proszę podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:

a.         kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości?

b.         w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Panią?

c.         w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?

d.         kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?

e.         ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?

f.          czy z tytułu ich sprzedaży odprowadziła Pani podatek VAT, składała deklaracje VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?

g.         na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?

Odpowiedź: Do dnia obecnego nie dokonywała Pani z mężem żadnych sprzedaży nieruchomości.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, sprzedaż działek powstałych w wyniku podziału gruntu jest opodatkowana podatkiem VAT?

Pani stanowisko w sprawie

Sprzedaż działek powstałych w wyniku podziału gruntu nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (dalej „ustawa”) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów w myśl art. 7 ust. 1 ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Jednak nie każda dostawa towaru podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Jak wskazuje ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest czynnym podatnikiem VAT, a grunt został nabyty wyłącznie w celach prywatnych - w celu powiększenia ogrodu przydomowego.

Zakup nie miał charakteru zarobkowego. Podział gruntu stanowił zwykły element racjonalnego zarządu majątkiem prywatnym i miał na celu zbycie nieruchomości w sposób możliwie racjonalny i szybki.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych o sygn. C-180/10 i 181/10, w którym TSUE wskazał, że osoba fizyczna sprzedając działki wydzielone z majątku prywatnego nie działa jako podatnik VAT, jeśli sprzedaż ta nie jest związana z aktywnym działaniem w zakresie obrotu nieruchomościami, podobnym do działań handlowca.

Zgodnie z powyższym, Wnioskodawczyni sprzedając działki nie działała jako podatnik VAT, toteż sprzedaż nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem, grunt (działka) spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielnie kilku osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:

Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Należy podkreślić, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek będących we współwłasności małżeńskiej nr A, B, C, D, E, F i G istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z opisu sprawy wynika, że wraz z mężem nabyła Pani m.in. działki nr J i H. Nie prowadzi Pani działalności rolnej, nie uzyskuje żadnych przychodów z tytułu posiadania tego gruntu i nie jest z tego tytułu czynnym podatnikiem VAT. Z podziału działki nr H powstały działki nr A,  B, C, D. Z podziału działki nr J powstały działki nr E L, M. Działki nr A, B, C, D, E, F i G zostały przez Panią sprzedane. Nie ponosiła Pani żadnych nakładów, które mogłyby zwiększyć atrakcyjność działek. Wszystkie działki w momencie sprzedaży były nieuzbrojone oraz nieogrodzone. Ponadto, nie posiadały żadnych przyłączy ani żadnych pozwoleń na budowę. Nie zostały również wyłączone z gruntów produkcji rolnej. Od momentu nabycia do sprzedaży działki nie były wykorzystywane w żaden sposób i pozostawały w stanie niezmienionym. Nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy. Został jedynie wydany plan zagospodarowania przestrzennego. Nie zostało wydane pozwolenie na budowę. Nie zostały wydane inne pozwolenia. Został jedynie wykonany podział gruntu na mniejsze działki. Nie były podejmowane działania marketingowe wykraczające poza standardowe formy ogłoszenia. Sprzedaż działek została powierzona firmie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, której zadaniem było szybsze znalezienie nabywcy. Decyzja ta miała na celu usprawnienie procesu sprzedaży i szybsze pozyskanie kupca, co wynikało z konieczności terminowej spłaty Pani zobowiązań finansowych. Przedmiotowe działki nie były w żaden sposób udostępniane osobom trzecim. Do dnia obecnego nie dokonywała Pani żadnych sprzedaży nieruchomości.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że sprzedaż działek nr A, B, C,  D, E, F i G stanowiących współwłasność małżeńską nie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia tej nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Działania podejmowane przez Panią w związku ze sprzedażą działek nie stanowią ciągu zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Panią ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie Pani podejmowała aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Podjęte przez Panią czynności stanowiły jedynie racjonalny sposób gospodarowania posiadanym majątkiem prywatnym. Całokształt okoliczności, ich zakres oraz stopień zaangażowania wskazują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem osobistym.

W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działek nr A, B, C, D E, F i G stanowiących współwłasność małżeńską wystąpiła Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu transakcji sprzedaży ww. działek korzysta Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Stwierdzam, że w związku ze sprzedażą działek nr A, B, C D, E, F i G stanowiących współwłasność małżeńską nie działała Pani w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy i sprzedaż ww. działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż działek nr A, B, C, D, E, F I G nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, sprzedaż ww. działek nie jest opodatkowana podatkiem VAT.

Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla Pani męża.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.